VI SA/Wa 2043/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie stwierdził nieważność postanowienia Komendanta Głównego Policji o przedłużeniu terminu zakończenia postępowania, uznając, że organ II instancji nie miał podstawy prawnej do rozpatrzenia zażalenia na zawiadomienie o przedłużeniu terminu.
Skarżący T.S. złożył zażalenie na postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji o przedłużeniu terminu zakończenia postępowania w sprawie pozwolenia na broń, zarzucając brak formy i uzasadnienia. Komendant Główny Policji utrzymał te postanowienia w mocy. WSA w Warszawie stwierdził nieważność postanowienia Komendanta Głównego, uznając, że organ II instancji działał bez podstawy prawnej, rozpatrując zażalenie na zawiadomienie o przedłużeniu terminu, które nie jest zaskarżalne.
Sprawa dotyczyła skargi T.S. na postanowienie Komendanta Głównego Policji utrzymujące w mocy postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji o przedłużeniu terminu zakończenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na broń. T.S. zakwestionował możliwość odwołania się organu Policji od orzeczeń lekarskich i psychologicznych oraz formę zawiadomień o przedłużeniu terminu. WSA w Warszawie uznał, że zawiadomienia o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, wydane na podstawie art. 36 § 1 i § 2 kpa, powinny mieć formę postanowienia, ale nie są one zaskarżalne w drodze zażalenia. Rozpatrzenie przez organ II instancji zażalenia na takie zawiadomienie i wydanie rozstrzygnięcia stanowiło działanie bez podstawy prawnej, co skutkowało stwierdzeniem nieważności zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ II instancji nie ma podstawy prawnej do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy wydane na podstawie art. 36 § 1 i § 2 kpa.
Uzasadnienie
Zawiadomienie o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, mimo że powinno mieć formę postanowienia, nie jest zaskarżalne w drodze zażalenia zgodnie z art. 37 § 1 kpa i art. 141 § 1 kpa. Rozpatrzenie takiego zażalenia przez organ II instancji stanowi działanie bez podstawy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (10)
Główne
kpa art. 36 § § 1 i § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie powinno być dokonane w trybie procesowym przewidzianym dla takich czynności, a więc stosownie do treści przepisu art. 123 § 1 i § 2 Kpa., jako dotyczące kwestii wynikłej w toku postępowania, winno mieć formę postanowienia.
kpa art. 141 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Postanowienie wydane na podstawie art. 36 § 1 i § 2 Kpa. nie jest zaskarżalne.
kpa art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Rozpatrzenie przez organ odwoławczy złożonego zażalenia na postanowienie wydane na podstawie art. 36 § 1 i § 2 Kpa. i wydanie w tym przedmiocie rozstrzygnięcia stanowi działanie bez podstawy prawnej, co skutkuje stwierdzeniem nieważności takiego rozstrzygnięcia.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Pomocnicze
kpa art. 123 § § 1 i § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy kwestii, która wyłoniła się w toku postępowania i rozstrzyga o istocie sprawy, powinno mieć formę postanowienia.
kpa art. 124
Kodeks postępowania administracyjnego
kpa art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Utrzymanie w mocy zaskarżonych postanowień.
kpa art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 1 § § 1 i § 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Rozporządzenie Ministra Zdrowia art. 8 § ust. 3
Dotyczy odwołania od orzeczenia lekarskiego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ II instancji działał bez podstawy prawnej, rozpatrując zażalenie na postanowienie o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, które nie jest zaskarżalne.
Godne uwagi sformułowania
Rozpatrzenie zatem przez organ odwoławczy złożonego zażalenia na postanowienie wydane na podstawie art. 36 § 1 i § 2 Kpa. i wydanie w tym przedmiocie rozstrzygnięcia stanowi działanie bez podstawy prawnej, o którym stanowi art. 156 § 1 pkt 2 kpa i skutkować musi stwierdzeniem nieważności takiego rozstrzygnięcia.
Skład orzekający
Maria Jagielska
przewodniczący sprawozdawca
Magdalena Bosakirska
członek
Danuta Szydłowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów KPA dotyczących zaskarżalności postanowień o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy oraz zakresu kontroli sądów administracyjnych nad działaniami organów administracji publicznej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu administracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą zaskarżalności postanowień w postępowaniu administracyjnym, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Kiedy zażalenie nie przysługuje? WSA wyjaśnia granice zaskarżalności postanowień administracyjnych.”
Dane finansowe
WPS: 581 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVI SA/Wa 2043/05 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-01-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-10-19 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Danuta Szydłowska Magdalena Bosakirska Maria Jagielska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Asesor WSA Danuta Szydłowska Protokolant Aleksandra Borowiec-Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2006r. sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zakończenia postępowania 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia; 2. stwierdza, że postanowienie, którego nieważność stwierdzono nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz T. S. kwotę 581 (pięćset osiemdziesiąt jeden ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Uzasadnienie W trakcie prowadzonego postępowania z wniosku T. S. z dnia [...] lutego 2004r. o wydanie pozwolenia na broń myśliwską, Komendant Wojewódzki Policji w [...] odwołał się, na podstawie § 8 ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 września 2000r. w sprawie badań lekarskich i psychologicznych osób ubiegających lub posiadających pozwolenie na broń ( Dz. U. Nr 79, poz. 898 ), od orzeczenia lekarskiego nr [...] oraz od orzeczenia psychologicznego wydanych T. S., wnosząc o powtórne zbadanie wnioskodawcy i wydanie orzeczenia. Wobec powyższego organ dwukrotnie pismami z dnia [...] czerwca 2005r. i z dnia [...] lipca 2005r. poinformował wnioskodawcę T. S. w trybie art. 36 § 1 i § 2 kpa. o niezałatwieniu sprawy w terminie, informując ostatecznie, iż o załatwieniu sprawy zostanie wnioskodawca powiadomiony do dnia [...] sierpnia 2005r. T. S., zwany dalej skarżącym, złożył od wydanych postanowień, doręczonych mu tego samego dnia [...] lipca 2005r., zażalenie, żądając ich uchylenia z powodu niezachowania przez organ formy postanowienia wymaganej dla zawiadomień, o których mowa w art. 36 § 1 kpa. braku uzasadnienia oraz być może wydanych przez osobę nieposiadającą wymaganego umocowania do działania za organ prowadzący postępowanie. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005r. Komendant Główny Policji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 oraz art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia. Ocenił ich wydanie jako zasadne i celowe, mimo braku wyczerpującego uzasadnienia. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze, T. S. działając przez swego pełnomocnika, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż o złożonym przez organ odwołaniu od orzeczenia lekarskiego i psychologicznego dowiedział się z zaskarżonego postanowienia. Zakwestionował prawo organu Policji, prowadzącego postępowanie z wniosku o wydanie pozwolenia na broń, do złożenia odwołania od orzeczeń lekarskich i psychologicznych wydawanych w trakcie postępowania, które kończy się wydaniem przez ten organ decyzji. Skarżący twierdził, że organ orzekający w sprawie, którą prowadzi nie jest uprawniony do odwoływania się od własnych orzeczeń, a również odwoływanie się od orzeczeń lekarskich i psychologicznych wydanych w trakcie postępowania jest niedopuszczalne. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o stwierdzenie jej nieważności jako obarczonego wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 pierwsza część zdania. Organ stwierdził, że bez wątpliwości jest, iż świetle dyspozycji art. 123 § 1 i § 2 Kpa. pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] są postanowieniami, bowiem dotyczyły kwestii, która wyłoniła się w toku postępowania i rozstrzygały o istocie sprawy. Chociaż przepis art. 36 § 1 Kpa. nie wymaga formy postanowienia, to jednak na podstawie przepisu cytowanego już należy taką formę zachować, mając na uwadze zarówno treść art. art. 36 § 1 i § 2 Kpa, jak i art. 124 Kpa. Komendant Wojewódzki w [...] przepisom tym uchybił, sutkiem czego skarżący wniósł zażalenia, podnosząc zasadnie zarzut naruszenia art. 36 Kpa. Takie wadliwe działanie organu wraz z wniesionym zażaleniem nie uprawniało organu II instancji do wydania w tej sprawie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia, w tym utrzymującego w mocy postanowienia organu I instancji o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy. Działając bez umocowania prawnego, organ II instancji wydał rozstrzygnięcie obarczone wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc m.in. kontrolę decyzji administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Badając pod tym kątem zaskarżone decyzje, Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja narusza prawo, a zatem skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania jest postanowienie z dnia [...] sierpnia 2005r. którym Komendant Główny Policji, w wyniku złożonego zażalenia, utrzymał w mocy postanowienia wydane w trybie art. 36 § 1 i § 2 Kpa. zawiadamiające skarżącego o nowym terminie załatwienia sprawy. Zgodnie z art. 141 § 1 Kpa. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zawiadomienie o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy wydane na podstawie art. 36 § 1 i § 2 Kpa. winno dokonywać się w trybie procesowym przewidzianym dla takich czynności, a więc stosownie do treści przepisu art. 123 § 1 i § 2 Kpa, jako dotyczące kwestii wynikłej w toku postępowania, winno mieć formę postanowienia. Postanowienie takie nie jest zaskarżalne co wynika z art. 37 § 1 Kpa. oraz ze wskazanego już wyżej art. 141 § 1 Kpa. Rozpatrzenie zatem przez organ odwoławczy złożonego zażalenia na postanowienie wydane na podstawie art. 36 § 1 i § 2 Kpa. i wydanie w tym przedmiocie rozstrzygnięcia stanowi działanie bez podstawy prawnej, o którym stanowi art. 156 § 1 pkt 2 kpa. i skutkować musi stwierdzeniem nieważności takiego rozstrzygnięcia na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. )
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI