VI SA/Wa 2003/05

VI SA/Wa 2003/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-05-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-10-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Wdowiak /sprawozdawca/
Halina Emilia Święcicka
Olga Żurawska-Matusiak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6371 Wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu
Sygn. powiązane
II GSK 253/06 - Wyrok NSA z 2007-04-11
Skarżony organ
Komisja Papierów Wartościowych i Giełd
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2006r. sprawy ze skargi P. S.A. w upadłości z siedzibą w W. na decyzję Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie wykluczenia z obrotu publicznego papierów wartościowych oddala skargę
Uzasadnienie
Komisja Papierów Wartościowych i Giełd wszczęła z urzędu postępowanie administracyjne w celu ustalenia, czy spółka P. S.A. w upadłości z siedzibą w W. właściwie wykonała obowiązki przekazywania informacji wynikające z art. 81 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi w zakresie przekazywania informacji poufnych oraz przekazywania informacji bieżących i okresowych. Postępowanie zostało zakończone wydaniem w dniu [...] marca 2005 roku decyzji stwierdzającej niewykonanie przez spółkę P. S.A. w upadłości obowiązków przekazywania informacji, o których mowa jest w art. 81 ust. 1 pkt3 ustawy Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i nakładającej na spółkę sankcję w postaci wykluczenia papierów wartościowych spółki P. S.A. w upadłości z siedzibą w W. z publicznego obrotu.
Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Komisja Papierów Wartościowych i Giełd decyzją z dnia [...] lipca 2005 roku nr [...] utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.
Decyzje Komisji Papierów Wartościowych i Giełd zapadły w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i wywody prawne:
Papiery wartościowe Spółki zostały dopuszczone do publicznego obrotu w dniu [...] lipca 1999 roku. [...]. Komisji Papierów Wartościowych i Giełd podkreśliła, iż ogłoszenie upadłości nie powoduje utraty przez spółkę publiczną jej publicznego charakteru. Jest ona nadal emitentem papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu i w związku z tym ciążą na niej nadal wszystkie obowiązki określone w ustawie. Jedynym zdarzeniem, które w przedmiotowej sytuacji mogłoby spowodować zwolnienie Spółki z wypełniania obowiązków informacyjnych to jej likwidacja i wykreślenie z rejestru przedsiębiorców. Do tego momentu spółka istnieje i funkcjonuje w obrocie prawnym jako spółka publiczna ze wszystkimi, płynącymi z tego faktu konsekwencjami.
Wobec tego, że Spółka P. S.A. w upadłości z siedzibą w W. nie wypełniła obowiązków informacyjnych wynikających z art. 81 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi /Dz. U. z 2005r., nr 111, poz. 937/, w ocenie Komisji, nie może funkcjonować jako spółka publiczna, gdyż nie jest wstanie zapewnić dostępu do danych dotyczących swej działalności, co jest naczelną zasadą obrotu gospodarczego. Spółka trwale nie wypełnia obowiązków wynikających z przepisów ustawy Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, a naruszenia są znaczne. Zaistniały więc wszelkie przesłanki przewidziane art. 85 ust. 1 ustawy upoważniające Komisję do wydania decyzji o wykluczeniu papierów wartościowych Spółki z publicznego obrotu. Ze względu na sytuację Spółki niecelowym było nałożenia na nią kary pieniężnej.
Zarzut Spółki, iż decyzja o wykluczeniu papierów wartościowych z publicznego obrotu może zostać wydana tylko wówczas, gdy emitery nie wykonuje obowiązku informacyjnego odnośnie każdej informacji powodującej zmianę treści prospektu, o ile pominięta informacja może w sposób znaczący wpłynąć na cenę lub wartość papieru wartościowego nie mógł, zdaniem Komisji, zostać uwzględniony, albowiem nie jest prawdą, że art. 81 ust. 1 pkt 3 ustawy odwołuje się w swej treści wyłącznie do ust. 1 pkt 1 tegoż przepisu. Obowiązek przekazywania informacji poufnych oraz bieżących i okresowych wynika z art. 81 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy i nie musiał uwzględniać informacji związanych z treścią prospektu, ponieważ obowiązki przekazywania informacji, określone w tych przepisach nie dotyczą prospektu remitenta.
Fakt wykluczenia papierów wartościowych z obrotu publicznego nie oznacza, że spółka nie może zgłosić wniosku o otwarcie postępowania układowego i pozostaje bez znaczenia dla wyników ewentualnego postępowania układowego. Wykluczenie nie uniemożliwia też Spółce ponownego dokonania nowej emisji zgodnie z przepisami ustawy.
Także argument dotyczący nieuwzględnienia faktu, że obowiązki informacyjne w całości obciążają syndyka masy upadłości nie jest, w ocenie Komisji, zasadny. Zgodnie z art. 75 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego, jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą majątek upadłego, upadły traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania i rozporządzania mieniem wchodzącym do masy upadłości. Ten fakt nie powoduje zaprzestania działalności zarządu spółki – upadłego. Nie można więc stwierdzić, że obowiązki informacyjne w całości obciążają syndyka masy upadłości. Za sprawy, które nie dotyczą masy upadłości w całości odpowiada zarząd.
Skargę na decyzją Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia [...] lipca 2005 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła P. S.A. w upadłości z siedzibą w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła:
1. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 85 ust. 1 i art. 81 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi polegające na błędnym przyjęciu, że sankcja przewidziana art. 85 ust. ustawy w postaci wykluczenia papierów wartościowych z publicznego obrotu odnosi się do kwalifikowanych przypadków tj. sytuacji gdy emitent nie wykonuje obowiązku informacyjnego odnośnie każdej informacji powodującej zmianę treści prospektu, o ile pominięta informacja może w znaczący sposób wpłynąć na cenę lub wartość papieru wartościowego,
2. naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 77 § 1 kpa polegający na tym, iż w zaistniałej sytuacji, w związku z zarzutem naruszenia prawa materialnego, brak jest materiału dowodowego dotyczącego okoliczności w sposób rzeczywisty związanych z treścią prospektu spółki i ceną lub wartością papieru wartościowego. Skarżący zarzucił organowi, iż ten nie wziął pod uwagę okoliczności, że decyzja wykluczająca papiery wartościowe z publicznego obrotu uniemożliwia Spółce otwarcie postępowania układowego a nadto faktu, iż brak wykonania obowiązku informacyjnego obciąża syndyka masy upadłości.
W odpowiedzi na skargę Komisja Papierów Wartościowych i Giełd wnosiła o jej oddalenie przywołując argumentacje zawarta w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Kontrolując zaskarżoną uchwałę z punktu widzenia powyższych zasad skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.
Naczelną zasadą postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej. Została ona wyrażona w art. 7 kpa. Z zasady tej wynika obowiązek organu administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, co jest niezbędnym elementem właściwego zastosowania normy prawa materialnego. Realizację tej zasady zapewniają przede wszystkim przepisy regulujące postępowanie dowodowe. Zgodnie z art. 77 § 1 kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać materiał dowodowy, a więc podjąć ciąg czynności procesowych mających na celu zebranie całego materiału dowodowego i następnie go rozpatrzyć.
W niniejszej sprawie organ nie uchybił powyższej zasadzie.
W zaskarżonej decyzji nastąpiło szczegółowe ustalenie stanu faktycznego sprawy. Organ przedstawił też obszerną argumentację na poparcie zajętego stanowiska. Materiał dowodowy został przez organ zgromadzony, rozpatrzony i oceniony w sposób wyczerpujący. Poczynione przez organ ustalenia faktyczne znajdują uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym. Ponadto organ odwoławczy, wcześniej organ I instancji nie dopuścił się, zdaniem sądu, obrazy zasady swobodnej oceny dowodów /art. 80 kpa/. Podnoszone przez skarżącą okoliczności były przedmiotem oceny organu. Ocena ta, zdaniem sądu, nie budzi żadnych wątpliwości. Jest trafna i uzasadniona
Przede wszystkim podnieść należy, że postępowanie administracyjne wszczęte przez Komisję miało na celu ustalenie, czy spółka P. S.A. w upadłości właściwe wykonywała obowiązki przekazywania informacji, o których mowa jest w art. 81 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi w zakresie przekazywania informacji poufnych oraz informacji bieżących. Taki był przedmiot wszczętego z urzędu postępowania administracyjnego. Odpis postanowienia o wszczęciu postępowania Spółka otrzymała. Znana jej więc była materia sprawy. Wobec tego, że Komisja nie prowadziła postępowania w zakresie obowiązku przekazywania każdej informacji powodującej zmianę treści prospektu, w związku z czym nie gromadziła materiału dowodowego dotyczącego tej kwestii, zarzut, iż Komisja w sposób niewystarczający zbadał stan sprawy nie jest zasadny.
W prawidłowo ustalonym stanie faktycznym Główny Inspektor Transportu Drogowego zastosował właściwe normy prawa materialnego. Nie budzi też wątpliwości sądu interpretacja art. 81 i 85 ustawy Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi dokonana przez organ.
Zgodnie z art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi /Dz. U. z 2005r., nr 111, poz. 937/ w przypadku gdy emitent nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 81 ustawy, albo wykonuje je nienależycie, Komisja może:
1) wydać decyzję o wykluczeniu papierów wartościowych z publicznego obrotu albo
2) nałożyć karę pieniężną do wysokości 500.000 zł, albo
3) wydać decyzję o wykluczeniu papierów wartościowych z publicznego obrotu, nakładając jednocześnie karę pieniężną określoną w pkt 2.
Przepisy powyższej ustawy w art. 81 ust. 1 statuują obowiązek emitenta, od dnia udostępnienia prospektu do publicznej wiadomości, równoczesnego przekazywania Komisji, spółce prowadzącej giełdę lub spółce prowadzącej rynek pozagiełdowy, na których są notowane papiery wartościowe emitenta:
1) każdej informacji powodującej zmianę treści prospektu - w okresie jego ważności,
2) informacji poufnych,
3) informacji bieżących i okresowych
- a po upływie 20 minut od chwili przekazania informacji tym podmiotom - także przekazania jej do publicznej wiadomości.
Z brzmienia przepisu art. 81 ust. 1 ustawy wynika przecież obowiązek przekazywania trzech niezależnych od siebie informacji. Obowiązkiem spółki jest więc przekazywanie każdej informacji powodującej zmianę treści prospektu. Do obowiązków emietnta należy też udzielanie informacji bieżących i okresowych oraz informacji poufnych. Informacje bieżące i okresowe oraz poufne należy przekazywać niezależnie od tego, czy informacje te powodują zmianę treści prospektu - w okresie jego ważności. Brak informacji bieżących i okresowych to brak dostępu do danych dotyczących działalności Spółki. To z kolei ma wpływ na podejmowanie przez uczestników publicznego obrotu decyzji inwestycyjnych.
W sprawie bezspornym jest, że skarżąca spółka od 13 lutego 2003 roku nie przekazuje raportów bieżących i okresowych. Tym samym zaistniały podstawy do zastosowania sankcji przewidzianej art. 85 ustawy, przy czym sankcja wykluczenia nie odnosi się tylko, jak chce tego skarżąca, do sytuacji, gdy emitent nie wykonuje obowiązku informacyjnego odnośnie każdej informacji powodującej zmianę treści prospektu, o ile pominięta informacja może w sposób znaczący wpłynąć na cenę lub wartość papieru wartościowego. Sankcja dotyczy także braku wykonania obowiązku wynikającego z ust. 1 pkt 2 i 3.
Spółka nie może też przerzucać odpowiedzialności na syndyka, którego rolę, zarówno Rozporządzenie Prezydenta Rzeczpospolitej z dnia 24 października 1936 roku Prawo upadłościowe /teks jednolity Dz. U. z 1991 r., nr 118, poz. 512 z póz. zm./ jak i Prawo upadłościowe i naprawcze z dnia 8 stycznia 2003 roku /Dz. U. nr 60, poz. 535 ze zm./ ogranicza do zarządu majątkiem. Udzielanie informacji nie jest zarządem majątkiem. Zarząd upadłego zachowuje swoje kompetencje za wyjątkiem tych, które są podejmowane w sprawach majątkowych. Te bowiem należą do syndyka. Za sprawy, które nie dotyczą masy upadłości odpowiada zarząd.
Zgodzić się należy z organem, że wykluczenie z obrotu giełdowego nie wyklucza ani postępowania układowego, ani ponownej emisji akcji.
Mając powyższe na uwadze na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzekł jak w wyroku.