VI SA/Wa 1984/21

VI SA/Wa 1984/21 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-10-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2021-07-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska
Aneta Lemiesz
Sławomir Kozik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 589/22 - Wyrok NSA z 2025-10-16
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 145 ust.1 pkt.1 lit.a i lit.c, w związku z art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant st. ref. Lili Zawadzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2021 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie licencji na wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego rzeczy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2020 r.; 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz A. P. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ") decyzją z [...] kwietnia 2021 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm., dalej: "K.p.a."), art. 4 pkt 22 lit. d, art. 5 ust. 1, art. 5a ust. 1, art. 7 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2019 r. poz. 2140 z późn. zm., dalej: "u.t.d."), art. 3 ust. 1 i art. 13 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz. Urz. UE nr L 300/51, dalej: "rozporządzenie 1071/2009"), po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego przez A. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] (dalej: "Strona", "Skarżący"), utrzymał w mocy decyzję z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] o cofnięciu licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy o nr [...] (nr blankietu [...]).
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GITD wskazał, że decyzją I instancji cofnięto stronie licencję na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy o nr [...] (nr blankietu [...]). Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło niedoręczenie przez przedsiębiorcę dokumentów stanowiących podstawę do stwierdzenia spełniania wymogów art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009. Organ wyjaśnił, że wymieniona licencja nr [...] (nr blankietu [...]) została udzielona Stronie prowadzącej działalność gospodarczą 16 marca 2004 r. na okres od 1 maja 2004 r. do 15 grudnia 2053 r.
Organ wskazał następnie, że stosownie do treści art. 83 ust. 1 u.t.d., pismem z 8 lipca 2019 r. wezwał Stronę do przedłożenia w terminie 21 dni dokumentów wskazanych w wezwaniu niezbędnych do stwierdzenia spełniania przez przedsiębiorcę wymogów art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone Stronie 11 lipca 2019 r., jednak w terminie wyznaczonym w tym piśmie Strona nie przedłożyła żądanych dokumentów. Pismem z 13 września 2019 r. GITD zawiadomił Stronę, że istnieje ryzyko, iż nie spełnia ona wymogów art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009 i wyznaczył dwumiesięczny termin od daty otrzymania zawiadomienia na uregulowanie zaistniałej sytuacji. Przedmiotowe zawiadomienie zostało doręczone Stronie w trybie art. 44 K.p.a. 7 października 2019 r. Następnie pismem z 25 lutego 2020 r. GITD zawiadomił Stronę o wszczęciu postępowania z urzędu w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy o nr [...] (nr blankietu [...]).
Organ wyjaśnił dalej, że część dokumentów niezbędnych do stwierdzenia czy Strona nadal spełnia wymogi art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009 przedłożył ustanowiony przez Stronę pełnomocnik w załączeniu do pisma z 13 sierpnia 2020 r. Do tego pisma pełnomocnik Strony dołączył: a) oświadczenie przedsiębiorcy z 7 sierpnia 2020 r. złożone na formularzu ON, b) oświadczenie z 7 sierpnia 2020 r. dotyczące bazy eksploatacyjnej złożone na formularzu OB, c) wykaz pojazdów dotyczący 50 pojazdów złożony na formularzu WPC oraz d) dokumenty finansowe sporządzone 31 marca 2020 r., tj. rachunek zysków i strat (wariant porównawczy), bilans - pasywa i bilans - aktywa stan na 31 grudnia 2018 r. i na 31 grudnia 2019 r. Natomiast w załączeniu do pisma z 25 sierpnia 2020 r. pełnomocnik Strony przedłożył informację z Krajowego Rejestru Karnego z 10 sierpnia 2020 r. dotyczącą Strony.
GITD wskazał dalej, że 17 września 2020 r. Strona reprezentowana przez pełnomocnika złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją. Do wniosku pełnomocnik Strony dołączył sprawozdanie finansowe przedsiębiorstwa zawierające bilans za 2018 r. i 2019 r., rachunek zysków i strat za 2018 r. i 2019 r., informację dodatkową do sprawozdania finansowego za 2019 r. i wprowadzenie do sprawozdania finansowego za 2019 r. oraz kolejne zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego z 10 sierpnia 2020 r.
Rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, organ po przytoczeniu mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów prawa wyjaśnił, że w art. 83 ust. 1 u.t.d., zostało zawarte uprawnienie dla organu wydającego licencję lub zezwolenie do dokonania sprawdzenia czy przedsiębiorca nadal spełnia wymogi określone w art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009. GITD skorzystał z wymienionego uprawnienia i pismem z 8 lipca 2019 r. wezwał Stronę do przedłożenia w terminie 21 dni dokumentów wskazanych w wezwaniu, niezbędnych do stwierdzenia spełniania przez nią wymogów art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009. Organ też wyjaśnił, że art. 13 ust. 1 rozporządzenia nr 1071/2009 umożliwia przedsiębiorcy uregulowanie swojej sytuacji w przypadku zaprzestania spełniania wszystkich warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego określonych w art. 3 wymienionego rozporządzenia. Jednak swoją sytuację przedsiębiorca musi uregulować w terminie wyznaczonym przez organ udzielający zezwolenia. Niezastosowanie się przez przedsiębiorcę do terminu wyznaczonego przez organ stanowi podstawę do zawieszenia lub cofnięcia zezwolenia.
GITD powtórzył dotychczasowy przebieg postępowania i ustalenia przedstawione w decyzji I instancji. Następnie stwierdził, że do dnia wydania decyzji II instancji Strona nie zastosowała się do wezwania organu z 8 lipca 2019 r. i nie przedłożyła wszystkich żądanych dokumentów, niezbędnych do stwierdzenia czy nadal spełnia warunki określone w art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009. Strona nie przedłożyła wszystkich dokumentów potwierdzających posiadanie odpowiedniej zdolności finansowej, bowiem złożone dokumenty finansowe zgodnie z art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351 ze zm.) nie stanowią kompletnego sprawozdania finansowego. Wśród tych dokumentów brakuje informacji dodatkowej obejmującej wprowadzenie do sprawozdania finansowego oraz dodatkowych informacji i objaśnień. Zatem na podstawie opisanych dokumentów brak było podstaw do stwierdzenia, że Strona nadal spełnia warunki określone w art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009.
GITD podkreślił, że Strona na przedłożenie dokumentów żądanych przez organ miała kilka miesięcy, ponieważ wezwanie do przedłożenia tych dokumentów doręczono 11 lipca 2019 r., a termin na ich przedłożenie upłynął 4 października 2019 r. Część dokumentów Strona przedłożyła dopiero 13 sierpnia 2020 r. Natomiast maksymalny termin jaki przewidują przepisy ww. rozporządzenia na uregulowanie takiej sytuacji wynosi 6 miesięcy. Organ stwierdził, że nawet gdyby wyznaczył Stronie maksymalny termin na przedłożenie dokumentów, to upłynąłby on w kwietniu 2020 r. Zatem w opisane sytuacji organ nie ma możliwości uwzględnienia przedłożonych dokumentów do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i zmiany zaskarżonej decyzji.
Pismem z 14 czerwca 2021 r. Skarżący, reprezentowana przez adwokata wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GITD z [...] kwietnia 2021 r., zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie w całości oraz decyzji I instancji, a także o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:
1) art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 1071/2009, poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji o cofnięciu Skarżącemu licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy, pomimo iż na dzień wydania rozstrzygnięcia organ dysponował dokumentacją potwierdzającą spełnianie przez Skarżącego wymogów przewidzianych dla przedsiębiorcy wykonującego zawód przewoźnika drogowego, a w konsekwencji wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy pomimo niespełniania ku temu przesłanek,
2) art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a,. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji z pominięciem całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności przedłożonych przez Skarżącego dokumentów na okoliczność spełniania wymogów dla przedsiębiorcy wykonującego zawód przewoźnika drogowego, a w konsekwencji błędne przyjęcie, iż Skarżący nie spełnia ww. wymogów, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonych dowodów przeczy takiemu przyjęciu, a w konsekwencji wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy pomimo niespełniania ku temu przesłanek,
3) art. 11 w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 K.p.a., poprzez sporządzenie niewystarczającego uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji, niewyjaśniającego przesłanek faktycznych i prawnych wydanego rozstrzygnięcia.
W uzasadnieniu skargi Skarżąca uargumentował podniesione zarzuty.
W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd uznał, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja I instancji naruszają przepisy prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie.
W niniejszej sprawie Skarżącemu cofnięto licencję na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy ponieważ Skarżący, jak stwierdził organ w decyzji I instancji, nie spełnia warunków do posiadania przedmiotowej licencji, gdyż mimo wezwania organu Strona nie przedstawiła w terminie zgodnie art. 13 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009, dokumentów potwierdzających posiadanie rzeczywistej i stałej siedziby członkowskich, dobrej reputacji oraz dokumentów potwierdzających posiadanie sytuacji finansowej zapewniającej podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego.
Analizują przepisy prawa stanowiące podstawę prawną rozstrzygnięć obu instancji w niniejszej sprawie, należy zauważyć, że zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009, przedsiębiorcy wykonujący zawód przewoźnika drogowego muszą spełniać następujące wymogi: a) posiadać rzeczywistą i stałą siedzibę w jednym z państw członkowskich; b) cieszyć się dobrą reputacją; c) posiadać odpowiednią zdolność finansową; oraz d) posiadać wymagane kompetencje zawodowe.
Wymogi związane z wypełnieniem warunków posiadania rzeczywistej i stałej siedziby w jednym z państw członkowskich, posiadania dobrej reputacji, odpowiedniej zdolności finansowej oraz wymaganych kompetencji, określają art. 5 – 9 rozporządzenia 1071/2009.
Zgodnie natomiast z art. 13 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009, jeżeli właściwy organ stwierdzi, że istnieje ryzyko, że przedsiębiorca nie spełnia już wymogów określonych w art. 3, informuje o tym przedsiębiorcę. Jeżeli właściwy organ stwierdzi, że co najmniej jeden z tych wymogów nie jest już spełniany, może określić jeden z następujących terminów na uregulowanie tej sytuacji przez przedsiębiorstwo: a) termin nieprzekraczający sześciu miesięcy na zatrudnienie osoby, która zastąpi zarządzającego transportem, jeżeli zarządzający transportem przestał spełniać wymogi dobrej reputacji lub kompetencji zawodowych, który to termin może zostać przedłużony o trzy miesiące w przypadku śmierci zarządzającego transportem lub jego niedyspozycji ze względów zdrowotnych; b) termin nieprzekraczający sześciu miesięcy - w przypadku gdy uregulowanie sytuacji wymaga od przedsiębiorcy wykazania, że posiada rzeczywistą i stałą siedzibę; c) termin nieprzekraczający sześciu miesięcy - jeśli nie jest spełniany wymóg zdolności finansowej, aby wykazać, że ten wymóg będzie ponownie spełniany w sposób ciągły.
Zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia 1071/2009, jeżeli właściwy organ stwierdzi, że przedsiębiorca nie spełnia już jednego lub większej liczby wymogów określonych w art. 3, zawiesza lub cofa zezwolenie na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego nie później niż z upływem terminów, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.
Podkreślenia wymaga, że z treści zd. 2 art. 13 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009 wynika, że warunkiem określenia terminów wskazanych w tym przepisie na uregulowanie przez przedsiębiorstwo niespełnianych wymogów, o których mowa w art. 3 rozporządzenia 1071/2009, konieczne jest stwierdzenie przez organ, że co najmniej jeden z tych wymogów nie jest już spełniany.
W przedmiotowej sprawie organ I instancji pismem z 8 lipca 2019 r. wezwał Stronę do przedłożenia w terminie 21 dni dokumentów wskazanych w wezwaniu niezbędnych do stwierdzenia spełniania przez przedsiębiorcę wymogów art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009. Z decyzji obu instancji nie wynika, że powodem wystosowania przedmiotowego pisma było stwierdzenie przez organ braku spełnienia wymogu z art. 3 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009. Z samego pisma wynika natomiast, że niedostarczenie wymaganych dokumentów w terminie 21 dni, spowoduje dalszą weryfikację mającą na celu sprawdzenie czy przedsiębiorca spełnia warunki do posiadania licencji.
Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone Stronie 11 lipca 2019 r., jednak w terminie wyznaczonym w tym piśmie Strona nie przedłożyła żądanych dokumentów. Wobec tego, pismem z 13 września 2019 r. GITD zawiadomił Stronę, że istnieje ryzyko, iż nie spełnia ona wymogów art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009 i wyznaczył dwumiesięczny termin od daty otrzymania zawiadomienia na uregulowanie zaistniałej sytuacji. W ocenie Sądu powyższe pismo odpowiadało wymogom normy wynikającej ze zd. 1 art. 13 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009 – zgodnie z którym jeżeli właściwy organ stwierdzi, że istnieje ryzyko, że przedsiębiorca nie spełnia już wymogów określonych w art. 3, informuje o tym przedsiębiorcę – i dopiero po bezskutecznym upływie tak wyznaczonego terminu zaistniały podstawy do stwierdzenia, że Strona nie spełnienia wymogów z art. 3 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009, co otwierało też możliwość zastosowania terminów określonych w tym przepisie.
Następne pismo w przedmiotowej sprawie, z 25 lutego 2020 r., na skutek okoliczności związanych z wybuchem pandemii, zostało Stronie doręczone 3 lipca 2020 r. i stanowiło ono zawiadomienie o wszczęciu postępowania z urzędu w przedmiocie cofnięcia Stronie spornej licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy. W ocenie Sądu, od tego momentu możliwe było zastosowanie i określenie Skarżącemu terminów wskazanych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009, których w zawiadomieniu Stronie nie określono, organ natomiast zakończył postępowanie w I instancji decyzją z [...] sierpnia 2020 r.
Tymczasem, jak wynika z wyjaśnień organów oraz akt sprawy Skarżący do pisma z 13 sierpnia 2020 r. załączył część dokumentów niezbędnych do stwierdzenia czy Strona nadal spełnia wymogi art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009: a) oświadczenie przedsiębiorcy z 7 sierpnia 2020 r. złożone na formularzu ON, b) oświadczenie z 7 sierpnia 2020 r. dotyczące bazy eksploatacyjnej złożone na formularzu OB, c) wykaz pojazdów dotyczący 50 pojazdów złożony na formularzu WPC oraz d) dokumenty finansowe sporządzone 31 marca 2020 r., tj. rachunek zysków i strat (wariant porównawczy), bilans - pasywa i bilans - aktywa stan na 31 grudnia 2018 r. i na 31 grudnia 2019 r. Przy piśmie z 25 sierpnia 2020 r. Strona przedłożyła informację z Krajowego Rejestru Karnego z 10 sierpnia 2020 r., a wraz z wnioskiem z 17 września 2020 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy Strona złożyła dodatkowe dokumenty finansowe – sprawozdanie finansowe przedsiębiorstwa zawierające bilans za 2018 r. i 2019 r., rachunek zysków i strat za 2018 r. i 2019 r., informację dodatkową do sprawozdania finansowego za 2019 r. i wprowadzenie do sprawozdania finansowego za 2019 r. oraz kolejne zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego z 10 sierpnia 2020 r.
W tych okolicznościach, Sąd stwierdza, że GITD naruszył art. 13 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009, przedwcześnie kończąc postępowanie w I instancji w przedmiocie cofnięcia Stronie spornej licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy, wszczęte pismem z 25 lutego 2020 r., doręczonym Stronie 3 lipca 2020 r., nie wyznaczając w istocie Stronie terminów z art. 13 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009, na uregulowanie przez przedsiębiorstwo niespełnianych wymogów, o których mowa w art. 3 rozporządzenia 1071/2009. GITD naruszył również powyższy przepis, jak również przepisy postępowania – art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., wydając zaskarżoną decyzję utrzymującą w mocy decyzję I instancji, nie rozpatrując merytorycznie całości dokumentacji przedłożonej przez Stronę, łącznie z dokumentacją załączoną do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w celu ustalenia, czy Skarżący spełnia wymogi, o których mowa w art. 3 rozporządzenia 1071/2009.
Rozpoznając ponownie sprawę GITD uwzględni powyższe stanowisko Sądu i dokona merytorycznej analizy materiału dowodowego przedłożonego przez Skarżącego w celu wykazania spełniania przez Stronę wymogów, o których mowa w art. 3 rozporządzenia 1071/2009.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c, w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 oraz art. 209 tej ustawy, w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800).