II OZ 566/24

II OZ 566/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-10-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-08-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Leszek Kiermaszek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
IV SA/Po 227/24 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2024-04-30
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 85, art. 86 par. 1, art. 184, art 197 par. 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 22 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt IV SA/Po 227/24 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie ze skargi B.W. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 stycznia 2024 r., znak WOA.7721.250.2023.MT w przedmiocie odmowy uchylenia dotychczasowej decyzji postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
B.W. (dalej określany jako skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 stycznia 2024 r., znak WOA.7721.250.2023.MT w przedmiocie odmowy uchylenia dotychczasowej decyzji.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 marca 2024 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci podania nr PESEL oraz złożenia odpisu skargi - w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 kwietnia 2024 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił wpisu i braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2024 r., sygn. akt IV SA/Po 227/24 odrzucił skargę na zasadzie art. 220 § 3 i 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1364 ze zm.; obecnie Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej zwanej P.p.s.a.) przyjmując, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych i fiskalnego skargi. Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 maja 2024 r. (karta 40).
Następnie, w dniu 15 maja 2024 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi w postaci uiszczenia wpisu od skargi. Uzasadniając wniosek skarżący wyjaśnił, że pełnomocnik poinformował go, że wpis sądowy został uiszczony. Nie uiścił więc wpisu osobiście, bowiem był przekonany, że opłata została już należycie uregulowana. Dalej argumentował, że o fakcie nieuiszczenia przez profesjonalnego pełnomocnika wpisu dowiedział się w dniu 8 maja 2024 r. z postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi. Wraz z wnioskiem skarżący uzupełnił brakujący wpis.
Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. akt IV SA/Po 227/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi.
W uzasadnieniu Sąd podał, że skarżący wprawdzie złożył wniosek o przywrócenie terminu, a wraz z nim uiścił brakujący wpis sądowy, to jednak nie uzupełnił żądanych braków formalnych skargi w postaci: podania numeru PESEL oraz złożenia odpisu skargi, a przede wszystkim nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Sądu skarżącemu należy przypisać winę w uchybieniu terminu, ponieważ to skarżący dokonał wyboru pełnomocnika, którego zaniechania doprowadziły do uchybienia terminu do uzupełnienia braków skargi. Niedochowanie przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcę prawnego) ciążącego na nim obowiązku należytego dbania o interesy jego mocodawcy, powoduje, że mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swojego pełnomocnika. Skarżący nie może zatem skutecznie podnosić braku swojej winy w uchybieniu terminu, które zostało spowodowane przez upoważnioną osobę.
Zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 20 czerwca 2024 r. wniósł skarżący domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 86 § 2 P.p.s.a. przez uznanie, że nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, podczas gdy w treści skargi wyraźnie wskazał, że został zapewniony przez jego pełnomocnika, że wpis został należycie uiszczony, co potwierdza, że skarżący dochował należytej staranności, albowiem to pełnomocnik błędnie poinformował skarżącego, że skarga została opłacona i działając w dobrej wierze zaniechał dalszych czynności. Oczywistym jest, że gdyby został poinformowany o tym, że skarga nie została opłacona, albo że nie została opłacona prawidłowo, sam uiściłby wymaganą kwotę. Wobec powyższego skarżący stwierdził, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem podniesione w nim zarzuty nie podważają prawidłowości zaskarżonego postanowienia oddalającego wniosek o przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu administracyjnym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy; w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Przede wszystkim należy mieć na uwadze, co słusznie podkreślił Sąd pierwszej instancji, że w niniejszym postępowaniu skarżący reprezentowany był przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata), na którym ciążył obowiązek dbania o prawidłowe i terminowe dokonanie wszystkich czynności procesowych. Pełnomocnik profesjonalny podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (zob. postanowienie NSA z 11 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 198/09, LEX nr 564324). Dlatego powinien tak zorganizować pracę, w tym urządzić sposób funkcjonowania własnej kancelarii, aby czynności podejmowane były terminowo, w szczególności te, których skuteczność uzależniona jest od zachowania ustawowego terminu. Powierzając prowadzenie swoich spraw pełnomocnikowi, strona powinna liczyć się z tym, że wszelkie jego działania oraz zaniechania w podejmowaniu określonych czynności procesowych, będą odnosić skutek prawny wobec mocodawcy. Stanowisko, zgodnie z którym mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swojego pełnomocnika, jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (m.in. postanowienia NSA z dni: 29 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 894/11; 11 stycznia 2012 r., sygn. akt I GZ 231/11; 25 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 2/12; 18 lipca 2013 r., sygn. akt I OZ 584/13; orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W przedmiotowej sprawie, skoro skarżący ustanowił pełnomocnika procesowego, to stosownie do treści przepisu art. 67 § 5 P.p.s.a. sąd zobligowany był do kierowania wszelkiej korespondencji, w tym wezwania do uzupełnienia braków skargi, do tego pełnomocnika. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącego został prawidłowo wezwany do uiszczenia (uzupełnienia) wpisu sądowego od skargi o kwotę 100 zł (wpis w niniejszej sprawie wynosi 200 zł) oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci podania nr PESEL skarżącego oraz złożenia odpisu skargi, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 2 kwietnia 2024 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik nie uzupełnił wpisu i braków formalnych skargi. Nie ulega wątpliwości, że powyższe uchybienie terminu świadczy o tym, że wyznaczony pełnomocnik skarżącego nie wykazał należytej staranności, jakiej można i należy wymagać od profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Jednak, zgodnie z tym na co już wskazano, jego zaniechanie obciąża również skarżącego, jako stronę, w imieniu której działał. Jednak również skarżący nie wykazał się należytą starannością. W przypadku pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości co do sposobu wykonania zarządzenia sądu przez pełnomocnika skarżący mógł dowiedzieć się o stanie sprawy (telefonicznie, osobiście w sekretariacie informacji o sprawach Sądu).
Skarżący w zażaleniu nie naprowadza istnienia żadnych okoliczności mogących usprawiedliwiać zgłoszone żądanie przywrócenia terminu, np. wystąpienia po doręczeniu wezwania do uzupełniania braków skargi nagłej i niespodziewanej przeszkody, która uniemożliwiła terminowi dokonanie czynności procesowej.
W stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy Sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o przywrócenie terminu, a zażalenie nie podważyło tego stanowiska.
Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.