VI SA/WA 1977/04

VI SA/Wa 1977/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-10-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-11-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Marcinkowska /sprawozdawca/
Grażyna Śliwińska
Magdalena Bosakirska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Magdalena Bosakirska Sędziowie : Sędzia Grażyna Sliwińska WSA Ewa Marcinkowska Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2005 r. sprawy ze skargi S.S.A. z siedzibą w V., Szwajcaria na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczpospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego przestrzennego [...] oddala skargę
Uzasadnienie
S.S.A. z siedzibą w V., Szwajcaria wniosła skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lipca 2004 r. [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego przestrzennego [...].
Z przedstawionych przez organ akt administracyjnych wynika, iż w dniu [...] listopada 2000 r. "R." S.C. z siedzibą w K. wystąpiła do Urzędu Patentowego z wnioskiem o zarejestrowanie znaku towarowego przestrzennego w postaci pojemnika o podstawie i ścianach bocznych zbliżonych do prostokąta, ze ściętymi narożami ścian bocznych oraz podstawy pojemnika, z wgłębieniami w dolnej części ścian bocznych tworzącymi rowek na ścianach bocznych oraz wgłębienia boczne na krawędziach bocznych ścian czołowych, zakończonego w górnej części nagwintowanym kołnierzem, na który wkręcona jest szeroka nakrętka, przeznaczonego do oznaczenia towarów w klasie 29 i 30 tj. kawy, herbaty, kakao; napojów na bazie kawy, herbaty, kakao lub czekolady; zabielaczy do kawy i preparatów stabilizujących do bitej śmietany.
Wnioskodawcy wystąpili jednocześnie w dniu [...] listopada 2001 r. z wnioskiem o wszczęcie międzynarodowego postępowania rejestracyjnego dla tego znaku towarowego w ramach konwencji Porozumienie Madryckie.
W dniu [...] lutego 2002 r. wpłynęło do Urzędu Patentowego RP pismo pełnomocnika S.S.A. z siedzibą w V. (Szwajcaria) sprzeciwiające się rejestracji tego znaku towarowego przestrzennego.
W piśmie tym wskazano, że rejestracja ta jest niedopuszczalna ze względu na treść art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych z uwagi na podobieństwo do znaku towarowego zarejestrowanego dla firmy S. S.A. pod nr [...] oraz z uwagi na podobieństwo towarów, dla których porównywalne znaki towarowe zostały przeznaczone.
Pełnomocnik S. S.A. zarzucił, że kwestionowany znak narusza także prawo w rozumieniu art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych, gdyż używanie tego znaku jest zakazane z uwagi na treść art. 16 ust. 3 porozumienia TRIPs, art. 3, 5 i 10 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a także art. 23 w zw. z art. 44 k.c. Używanie tego znaku skutkowałoby bowiem rozwodnieniem wcześniej używanego i znanego w obrocie przestrzennego znaku towarowego [...] firmy S. S.A.
Zarzucono też, że znak ten narusza zasady współżycia społecznego, ponieważ został zgłoszony w złej wierze w celu pasożytniczego wykorzystania renomy znanego i cieszącego się dobrą sławą znaku towarowego firmy S. S.A. Narusza też prawa osobiste i majątkowe jakie przysługują firmie S. S.A. do wzoru zdobniczego (przemysłowego), który obejmuje postać słoika niemal identyczną z tym znakiem towarowym.
Pismem z dnia [...] lutego 2002 r. pełnomocnik zgłaszającego poinformował o przekształceniu Spółki Cywilnej "R." w Spółkę Jawną.
W piśmie z dnia [...] marca 2002 r. pełnomocnik S. S.A. rozszerzył swoje stanowisko w sprawie sprzeciwu, co do rejestracji zgłoszonego znaku towarowego przestrzennego, wskazując na podobieństwa obu form przestrzennych oraz identyczność , jeśli chodzi o towary do których te znaki są przeznaczone. Wskazał ponadto na renomę marki [...] oraz złą wiarę zgłaszającego, który chce tę renomę wykorzystać.
Pismem z dnia [...] marca 2002 r. Urząd Patentowy wezwał pełnomocnika zgłaszającego do ustosunkowania się w terminie 1 miesiąca do zarzutów przedstawionych przez pełnomocnika firmy S. S.A.
Pełnomocnik zgłaszającego w piśmie z dnia [...] kwietnia 2002 r. ustosunkowując się do tych zarzutów wskazał, że jedyne podobieństwo między znakiem zarejestrowanym na rzecz firmy S. S.A., a znakiem zgłoszonym do rejestracji na rzecz jego mocodawcy to fakt, że są to przestrzenne przezroczyste pojemniki i skupił się na omówieniu różnic w ich kształcie oraz wyglądzie wskazując na to, że pojemniki te są znacząco odmienne.
Powołał się też na przykłady rejestracji przez Urząd Patentowy znaków towarowych przestrzennych o podobnym kształcie oraz na to, że przepisy porozumienia TRIPs, ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz kodeksu cywilnego nie mają zastosowania w postępowaniu administracyjnym związanym z rejestracją znaku towarowego.
W piśmie z dnia [...] maja 2002 r. pełnomocnik zgłaszającego, podtrzymując dotychczasową argumentację, wskazał dodatkowo na to, że dla firmy S. S.A. znakiem renomowanym jest nazwa [...] i [...] oraz, że konsumenci kupując kawę nie kierują się kształtem jej opakowania lecz biorą pod uwagę markę i nazwę producenta.
Decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. Urząd Patentowy RP udzielił prawa ochronnego na znak towarowy przestrzenny zgłoszony do rejestracji w dniu [...] listopada 2000 r. za nr [...].
W dniu [...] października 2002 r. znak ten uzyskał rejestrację międzynarodową w ramach Porozumienia Madryckiego.
W dniu [...] października 2002 r. wpłynął do Urzędu Patentowego wniosek S. S.A. o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego przestrzennego zarejestrowanego na rzecz "R." Spółka Jwna z siedzibą w K. z uwagi na naruszenie art. 8 pkt 1 i 2 oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o znakach towarowych.
W uzasadnieniu wniosku wskazano na to, że między znakami zarejestrowanymi na rzecz Spółki Jawnej "R." i firmy S. S.A. zachodzi zbieżność, która stwarza ryzyko konfuzji. Uczestnicy rynku mogą kojarzyć towary wprowadzone do obrotu w tych opakowaniach z firmą S. S.A.
Znak towarowy zarejestrowany na rzecz S. S.A. jest natomiast znakiem powszechnie znanym i renomowanym, a na skutek intensywnego używania go w związku z kawą nabył szczególnie mocny charakter. Jego powiązanie ze znakami towarowymi [...] i [...] spowodowało, że jest on ściśle kojarzony z firmą S. S.A. i jej najsławniejszym produktem kawą [...]. Mocny charakter tego znaku wynika ponadto z jego charakterystycznych cech, czego potwierdzeniem jest fakt rejestracji postaci stanowiącej ten znak towarowy w charakterze wzoru zdobniczego (przemysłowego).
Powołując się na orzecznictwo polskie oraz Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu podkreślono, że nawet niewielki zakres podobieństw danego oznaczenia ze znakiem towarowym mocnym zwykle wystarczy dla uznania, że porównywalne oznaczenia są zbieżne.
Ponadto towary objęte rejestracją tych znaków towarowych są identyczne. Używanie spornego znaku towarowego przez Spółkę Jawną "R." byłoby czynem nieuczciwej konkurencji, gdyż firma S. S.A. słynie z produkcji kaw. Uważana jest za wynalazcę kawy rozpuszczalnej, co potwierdzają liczne patenty, w tym najstarszy patent szwajcarski z 1938 r.
Zarzucono, że "R." Spółka Jawna zgłosiła swój znak do rejestracji w złej wierze, w celu przeniesienia na swoje produkty cech pozytywnych kojarzonych z firmą S. S.A. Marka ta kojarzona jest bowiem z kawą rozpuszczalną o szczególnych walorach jakościowych. Używanie tego znaku stanowiłoby więc bezprawną eksploatację wzoru zdobniczego firmy S. S.A. i naruszenie dobra osobistego jakim jest marka [...].
Pełnomocnik "R." Spółki Jawnej w odpowiedzi na wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wniósł o jego odrzucenie wskazując na to, że sporne znaki to dwa różne znaki towarowe, a jedyną ich cechą wspólną jest to, że stanowią przestrzenne przezroczyste pojemniki.
Wskazał na to, że dla firmy S. S.A. znakiem renomowanym jest nazwa [...] i [...], a nie ten znak towarowy, gdyż klient przy zakupie kawy kieruje się jej walorami, a nie opakowaniem, biorąc pod uwagę markę i nazwę producenta. Powoływanie się przez firmę S. S.A. na art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych jest więc nietrafne, gdyż chce ona zawłaszczyć całą gamę form i projektów opakowań przestrzennych w obrysie graniastosłupa prostego o podstawie prostokąta na swoją rzecz. Takie działanie uprawnionego z rejestracji znaku [...] stanowi nadużycie prawa wynikające z tej rejestracji.
Wskazał ponadto na to, że zarzut działania w złej wierze przez Spółkę Jawną "R." nie znajduje uzasadnienia, gdyż zrezygnowała ona z ubiegania się o rejestrację znaku towarowego słownego "[...]".
Powołał się też ponownie na przykłady rejestracji przez Urząd Patentowy RP znaków towarowych przestrzennych o kształtach zbliżonych, a różniących się jedynie drobnymi szczegółami, służących do oznaczania produktów tego samego rodzaju. Wskazał, że unieważnienie prawa ochronnego na ten znak towarowy byłoby niezgodne z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych w zw. z art. 315 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
Pełnomocnik Spółki Jawnej "R." załączył ponadto do odpowiedzi na wniosek opinię prawną sporządzoną przez profesorów Uniwersytetu [...] J. B. i R. M.
Urząd Patentowy, po przeprowadzeniu rozprawy, decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. nr Sp. [...] oddalił wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego przestrzennego zarejestrowanego na rzecz "R." Spółka Jawna z siedzibą w K.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że w ocenie Urzędu nie doszło do naruszenia art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych, gdyż sporne znaki towarowe są wprawdzie przeznaczone do oznaczenia jednorodzajowych towarów, jednak, między tymi formami przestrzennymi istnieją istotne i wyraźne różnice w kształcie korpusu i kształcie nakrętek.
W rozpoznawanej sprawie nie ma natomiast zastosowania art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o znakach towarowych, gdyż firmie S. S.A. przysługuje prawo z tytułu rejestracji znaku towarowego, a nie z tytułu prawa do znaku powszechnie znanego, a więc w przypadku kolizji ze znakiem towarowym z późniejszym pierwszeństwem zastosowanie może mieć jedynie art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych.
W ocenie Urzędu Patentowego nie doszło też do naruszenia art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych, gdyż nie można przypisać uczestnikowi postępowania działania w złej wierze lub wbrew zasadom współżycia społecznego, jeżeli sporny znak towarowy nie jest podobny do znaku zarejestrowanego na rzecz wnioskodawcy. To, że pojemnik zarejestrowany na rzecz wnioskodawcy był używany w związku z kawą oznaczoną markami [...] i [...], które to znaki są renomowane, nie musi przekładać się na szczególną zdolność odróżniającą czy renomę samego pojemnika. Przeciętny nabywca przy zakupie towaru kieruje się bowiem w głównej mierze nazwą producenta czy etykietą na której znajduje się oznaczenie towaru, zaś wygląd zewnętrzny pojemnika jest dla kupującego mniej istotny.
W ocenie Urzędu Patentowego nie jest zasadny też zarzut naruszenia art. 8 pkt 2 ustawy o znakach towarowych, gdyż w rozpatrywanej sprawie przedmiotem ochrony na rzecz wnioskodawcy, zarówno z rejestracji wzoru zdobniczego jak i rejestracji znaku towarowego jest ta sama forma przestrzenna, która nie jest podobna do spornej formy przestrzennej zarejestrowanej na rzecz uczestnika postępowania. Rejestracja spornego znaku nie nastąpiła też z naruszeniem prawa wnioskodawcy do marki [...], gdyż sporny znak towarowy stanowi forma przestrzenna w postaci pojemnika z nakrętką, która pozbawiona jest jakichkolwiek elementów np. etykiety czy oznaczeń słownych, które nawiązywałyby do znaku [...].
W dniu [...] sierpnia 2004 r. wpłynął do Urzędu Patentowego wniosek pełnomocnika firmy S. S.A. o sprostowanie i uzupełnienie protokołu z rozprawy, która odbyła się przed Urzędem Patentowym w dniu [...] lipca 2004 r.
Urząd Patentowy rozpoznał ten wniosek na posiedzeniu w dniu [...] października 2004 r.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik S. S.A. zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2 i art. 8 pkt 1 i 2 ustawy o znakach towarowych oraz przepisów prawa procesowego tj. art. 7 i 77 kpa.
Wskazał na to, że art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych wyłącza rejestrację znaków towarowych na tyle zbieżnych, że zachodzi ryzyko konfuzji co do pochodzenia towarów opatrzonych porównywalnymi znakami towarowymi.
Dokonując oceny na gruncie art. 9 ust. 1 pkt 1 Urząd Patentowy powinien brać pod uwagę opinię odbiorców obydwu porównywalnych znaków towarowych, a nie tylko aktualnych odbiorców kaw skarżącego. Urząd powinien brać pod uwagę ogólne wrażenie, jakie wywołują te porównywalne znaki, a nie koncentrować się na różniących je detalach.
Za niedopuszczalną uznał pełnomocnik skarżącego rezygnację przez Urząd Patentowy z merytorycznego zbadania podstaw unieważnienia, o których mowa w art. 8 pkt 1 i 2 ustawy o znakach towarowych tylko dlatego, że Urząd nie dopatrzył się podobieństw w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.
Urząd Patentowy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...] lipca 2004 r.
W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2005 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, pełnomocnik skarżącego ponownie wskazał na fakt naruszenia przez Urząd Patentowy przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania.
Zarzucił, że ocena ryzyka konfuzji została dokonana z naruszeniem art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych oraz z naruszeniem art. 7, 77, 80 i 81 kpa. Podkreślił, że porównując przeciwstawne znaki należy brać pod uwagę ich ogólne podobieństwa, a nie przywiązywać wagę do drobnych, nieistotnych różnic, gdyż dla oceny podobieństwa znaków będących formami plastycznymi decydujące jest ogólne wrażenie wzrokowe jakie na pierwszy rzut oka odnosi odbiorca.
Ponadto dokonując oględzin kwestionowanego znaku towarowego Urząd Patentowy dokonał ustaleń (przedstawił opis tego znaku) z rażącym naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów, gdyż w rzeczywistości sporny znak imituje znak skarżącego we wszystkich charakterystycznych dla niego elementach. Z uwagi natomiast na identyczność towarów, dla których konfrontowane znaki zostały zarejestrowane, ryzyko konfuzji byłoby wykluczone tylko w przypadku znaczących, rzucających się w oczy rozbieżności między znakami.
Urząd Patentowy ponadto w ogóle nie zbadał, czy znak należący do skarżącego ma status znaku renomowanego, natomiast niebezpieczeństwo mylenia znaków przez odbiorców jest tym większe, im bardziej renomowany jest znak cieszący się wcześniejszym pierwszeństwem.
Według pełnomocnika skarżącego znak zarejestrowany na rzecz skarżącego ma właśnie charakter silnego oznaczenia renomowanego.
Organ nie wziął też pod uwagę, że właściciel spornego znaku podejmuje konsekwentnie próby rejestrowania oznaczeń imitujących lub obniżających zdolność odróżniającą znaków towarowych skarżącego.
Ponadto Urząd Patentowy stwierdził, że w sprawie tej nie ma zastosowania art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o znakach towarowych nie przeprowadzając postępowania dowodowego w kwestii powszechnej znajomości znaku zarejestrowanego na rzecz skarżącego.
W kontekście naruszenia art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych pełnomocnik skarżącego stwierdził, że z uwagi na utrwaloną renomę wizerunku kawy [...], używanie zakwestionowanego znaku towarowego stanowi pasożytnicze wykorzystanie tejże renomy oraz rozwodnienie zdolności odróżniającej należących do skarżącego oznaczeń.
Zarzucił też, że Urząd Patentowy nie dokonał w ogóle ustaleń, czy doszło do naruszenia przysługujących skarżącemu praw majątkowych (w tym praw autorskich oraz uprawnień wynikających z rejestracji wzoru zdobniczego) poprzestając na lakonicznym stwierdzeniu, że przepis art. 8 pkt 2 nie został naruszony wobec ustalonego uprzednio odmiennego wrażenia, jakie wywołują porównywalne znaki.
Pełnomocnik skarżącego sformułował też zarzut natury ogólnoprocesowej, że w trakcie postępowania przed Urzędem Patentowym nigdy nie było jasne, co organ ten dopuścił w charakterze dowodu, a czemu odmówił mocy dowodowej. Brak też stanowiska organu co do mocy dowodowej zgromadzonego materiału.
Już w trakcie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie okazało się, że po stronie uprawnionego z rejestracji doszło do przekształceń podmiotowych, gdyż "R." Spółka Jawna z siedzibą w K. połączyła się z I. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. i w wyniku tego połączenia I. Sp. z o.o. z siedziba w Z. przejęła cały majątek oraz wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki Spółki Jawnej "R.".
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pełnomocnik skarżącego podkreślał powszechną znajomość oraz renomę marki [...] na którą, według niego, składa się także unikalny kształt słoika, załączając do akt dowody na poparcie tego stanowiska.
Pełnomocnik uprawnionego z rejestracji podnosił natomiast, że marka [...] jest marką renomowaną, jednak według niego pojemnik, w którym jest ta kawa zapakowana nie posiada takiej renomy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji lub postanowienia.
Sąd administracyjny nie bada natomiast celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.
Skarga wniesiona przez S. S.A. z siedzibą w V., Szwajcaria nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd nie stwierdził, aby decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lipca 2004 r. została wydana z naruszeniem prawa.
Sąd podzielił stanowisko Urzędu Patentowego, że wnioskodawca S. S.A. z siedzibą w V., Szwajcaria miał interes prawny aby wystąpić z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji spornego znaku towarowego przestrzennego z uwagi na uzyskane z wcześniejszym pierwszeństwem prawo z międzynarodowej rejestracji znaku towarowego przestrzennego ze skutkiem na Polskę
Z uwagi na to, że sporny znak towarowy przestrzenny został zgłoszony do rejestracji w dniu [...] listopada 2000 r., wobec tego na podstawie art. 315 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119 poz. 1117) w sprawie tej, do oceny zdolności rejestracyjnej, miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. z 1985 r. Nr 5 poz. 17 z późn. zm.).
Urząd Patentowy był jednocześnie związany podstawami wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji, gdyż w dacie wydania zaskarżonej decyzji obowiązywał już art. 255 ust. 4 ustawy Prawo własności przemysłowej, zgodnie z którym Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę. Granice wniosku, a w szczególności wskazana w nim podstawa prawna, wyznaczały więc zakres postępowania administracyjnego przed Urzędem Patentowym w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji spornego znaku towarowego.
Wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji oparty został na zarzucie naruszenia art. 8 pkt 1 i 2 oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o znakach towarowych.
Urząd Patentowy oddalił wniosek uznając, iż w świetle art. 9 ust.1 pkt 1 i 2 oraz art. 8 pkt 1 i 2 ustawy o znakach towarowych brak jest podstaw do unieważnienia prawa z rejestracji spornego znaku towarowego przestrzennego.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju jeżeli jest on podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzić w błąd odbiorców co do pochodzenia towaru.
Stosownie do tego przepisu, przeszkodę do rejestracji stanowi więc prawo z rejestracji znaku towarowego z wcześniejszym pierwszeństwem.
Podobieństwo znaków ocenia się natomiast według kryterium niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów.
Na niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towaru składa się podobieństwo towarów i podobieństwo oznaczeń.
Jest faktem bezspornym w tej sprawie, że sporne znaki towarowe zostały zarejestrowane dla jednorodzajowych towarów w kl. 29 i 30.
W ocenie Sądu sporne formy przestrzenne zawierają jednak istotne i wyraźne różnice w kształcie korpusu obu form i kształcie ich nakrętek, które powodują, że wywierają one inne wrażenie na odbiorcach, a więc nie zachodzi ryzyko, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mogą wprowadzić w błąd odbiorców co do pochodzenia towaru.
Urząd Patentowy postąpił prawidłowo porównując te sporne formy przestrzenne w takiej postaci w jakiej zostały one zarejestrowane.
Forma przestrzenna zarejestrowana na rzecz uczestnika postępowania uprawnionego z rejestracji spornego znaku to pojemnik z nakrętką o podstawie i ścianach bocznych zbliżonych do prostokąta. Naroża ścian bocznych są łagodnie ścięte. Dolna część ścian bocznych pojemnika posiada powyżej dna wgłębienia, które tworzą rowek na ścianach bocznych oraz wgłębienia boczne na krawędziach bocznych ścian czołowych pojemnika. Podstawa pojemnika ma również ścięte naroża. Nakrętka pojemnika jest szesnastokątna i ma ściętą krawędź górną.
Natomiast forma przestrzenna zarejestrowana na rzecz skarżącego to pojemnik z nakrętką w kształcie wielościanu, którego ściany przednia i tylna są łukowato wygięte, zaś ściany boczne mają niewielkie wklęśnięcia przechodzące od góry i od dołu w płaskie otoki, przy czym dolne otoki przechodzą ku dołowi w zukosowania ze ściętymi rogami, zaś górne otoki przechodzą w lekko pochyłe ściany górne, łączące się krawędziami w miejscach wyznaczonych przez naroża ośmiokątnej nakrętki, która ma ściętą krawędź górną.
Porównując te dwie formy przestrzenne należy stwierdzić, że znak towarowy przestrzenny zarejestrowany na rzecz uczestnika postępowania różni się w zasadniczy sposób od znaku towarowego przestrzennego zarejestrowanego na rzecz skarżącego.
Należy przy tym pamiętać, że podobieństwo znaków , o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych nie jest kategorią samodzielną, lecz służy określonemu celowi, a mianowicie wyeliminowaniu przez odmowę rejestracji, znaku który mógłby w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Ocena podobieństwa oznaczeń powinna być dokonywana z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy (konsumenta) towarów.
W ocenie Sądu zarzut strony skarżącej, że przeciętny odbiorca w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego może sądzić, że sporne znaki towarowe (pomimo różnic występujących między nimi) są ze sobą powiązane, nie znajduje uzasadnienia.
Porównując te przeciwstawne znaki towarowe, posiłkując się przyjęta przez doktrynę i orzecznictwo w ocenie podobieństw zasadą ogólnego wrażenia jakie znaki wywierają na przeciętnego odbiorcę, należy uznać za słuszne stanowisko Urzędu Patentowego, że w rozważanym przypadku niebezpieczeństwo pomyłek nie występuje mimo, że zarejestrowany na rzecz strony skarżącej znak towarowy przestrzenny jest na rynku kaw unikalny, ma urzędowo potwierdzoną oryginalność oraz używany był do oznaczania wyrobu renomowanego.
Dodatkowo należy jeszcze zwrócić uwagę na istotną okoliczność, że sporne znaki towarowe przestrzenne, w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, nie występują w takiej "czystej" postaci w jakiej zostały zarejestrowane, gdyż na opakowaniach (pojemnikach) wprowadzanych do obrotu zamieszczane są zawsze informacje o produkcie, istotne z punktu widzenia potencjalnych nabywców. Kształt opakowania nie jest więc decydującą informacją o pochodzeniu towaru.
Należy także zgodzić się ze stanowiskiem Urzędu Patentowego odnośnie bezpodstawności zarzutu naruszenia przy rejestracji art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o znakach towarowych.
Strona skarżąca wywodzi swoje prawa z przysługującego jej prawa do znaku zarejestrowanego z wcześniejszym pierwszeństwem, a więc Urząd Patentowy słusznie przyjął, że skarżącemu przysługuje prawo z tytułu dokonanej rejestracji, a nie z tytułu prawa do znaku powszechnie znanego, a więc nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o znakach towarowych. Nie można bowiem twierdzić, że rejestracja jest niedopuszczalna z powodu, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 odnosząc kwestionowany znak do znaku wcześniej zarejestrowanego, a następnie twierdzić, że rejestracja jest niedopuszczalna na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o znakach towarowych, odnosząc kwestionowany do znaku powszechnie znanego.
W ocenie Sądu w sprawie tej nie doszło także do naruszenia art. 8 pkt 1 i 2 ustawy o znakach towarowych.
Art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych stanowi, że niedopuszczalna jest rejestracja znaku, który jest sprzeczny z obowiązującym prawem lub zasadami współżycia społecznego.
Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w doktrynie i orzecznictwie należy z punktu widzenia tego przepisu oceniać zgodność z prawem i zasadami współżycia społecznego samego znaku, jego treści i formy przedstawieniowej, a tylko wyjątkowo brać pod uwagę element zachowania się zgłaszającego.
Strona skarżąca formułując zarzut naruszenia tego przepisu podkreślała, że rejestracja spornego znaku jest działaniem pasożytniczym i próbą wykorzystania renomy znaku skarżącego.
W ocenie Sądu sam fakt zgłoszenia do rejestracji znaku towarowego w formie pojemnika z nakrętką nie świadczy o zgłoszeniu tego znaku do rejestracji w złej wierze, w celu wykorzystania renomy znaku skarżącego. Sporne znaki różnią się bowiem w sposób istotny i nie zachodzi niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów.
Nie ma w tej sytuacji podstaw do zarzucenia uczestnikowi postępowania naganności postępowania.
Ponadto, co słusznie podkreślił Urząd Patentowy, dla strony skarżącej znakami renomowanymi są niewątpliwie znaki słowno-graficzne [...] i [...] , a nie sam sporny pojemnik. Skarżący dowodząc renomy zarejestrowanej na jego rzecz formy przestrzennej czyni to poprzez odwoływanie się do nazwy producenta [...] oraz znaków [...] i [...].
W ocenie Sądu sporny znak nie narusza też praw osobistych lub majątkowych skarżącego, a wiec nie doszło do naruszenia art. 8 pkt 2 ustawy o znakach towarowych.
Forma przestrzenna zarejestrowana na rzecz skarżącego jako wzór zdobniczy różni się od spornej formy przestrzennej zarejestrowanej na rzecz uczestnika postępowania, nie doszło więc do naruszenia prawa skarżącego z rejestracji wzoru zdobniczego. Nie może być w tym wypadku też mowy o naruszeniu dobra osobistego skarżącego jakim jest marka [...], gdyż sporny znak towarowy przestrzenny zarejestrowany na rzecz uczestnika postępowania pozbawiony jest jakichkolwiek elementów, które nawiązywałyby do znaku [...].
W ocenie Sądu w sprawie tej nie doszło też do naruszenia przez Urząd Patentowy przepisów postępowania w takim stopniu, aby miało to wpływ na prawidłowość dokonanego przez ten organ rozstrzygnięcia.
Urząd Patentowy, wbrew zarzutowi skargi, ustosunkował się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wszystkich wskazanych przez stronę skarżącą podstaw unieważnienia oraz wyjaśnił, dlaczego odmówił unieważnienia prawa z rejestracji spornego znaku towarowego.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.