VI SA/Wa 1949/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę B. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta miasta o nałożeniu na spółkę kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. Kara została nałożona za umieszczenie na rowerze dostawczym czterostronnej reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi. Spółka twierdziła, że rower służył do celów dostawczych, a reklama była jedynie elementem jego powierzchni. Organy administracji uznały, że rower z reklamą stanowił reklamę w rozumieniu ustawy o drogach publicznych i wymagał zezwolenia. Sąd administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję, umarzając postępowanie. Sąd uznał, że organy administracji błędnie zinterpretowały przepisy ustawy o drogach publicznych. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, czy rower służył wyłącznie celom reklamowym, czy też jego podstawową funkcją był transport towarów. Sąd podkreślił, że nie każde zaparkowanie pojazdu z reklamą w pasie drogowym stanowi naruszenie przepisów, jeśli pojazd służy innym celom gospodarczym, a reklama jest jedynie pobocznym elementem. W ocenie Sądu, organy nie wykazały w sposób niebudzący wątpliwości, że rower był umieszczony w pasie drogowym wyłącznie w celu reklamowym, a jego konstrukcja i przeznaczenie wskazywały na funkcję transportową. Sąd zwrócił uwagę na potrzebę indywidualnego rozpatrywania każdej sprawy i rzetelnej oceny materiału dowodowego, zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących zajęcia pasa drogowego przez pojazdy z elementami reklamowymi, zwłaszcza w kontekście działalności gospodarczej.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji roweru dostawczego; zastosowanie do innych typów pojazdów może wymagać indywidualnej analizy.
Zagadnienia prawne (2)
Czy rower dostawczy, na którym umieszczono elementy reklamowe, zaparkowany w pasie drogowym, stanowi reklamę w rozumieniu ustawy o drogach publicznych i wymaga zezwolenia zarządcy drogi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli rower służy przede wszystkim do celów transportowych, a reklama jest jedynie pobocznym elementem jego powierzchni, nie stanowi to umieszczenia reklamy w pasie drogowym w rozumieniu ustawy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy administracji błędnie zinterpretowały przepisy, nie wykazując, że rower służył wyłącznie celom reklamowym. Podstawową funkcją roweru był transport towarów, a reklama była elementem jego powierzchni, co nie wymagało zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.
Czy organy administracji prawidłowo oceniły materiał dowodowy i zastosowały przepisy prawa materialnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organy dokonały błędnej oceny stanu faktycznego i wadliwie zastosowały prawo materialne, nie udowadniając, że rower został umieszczony w pasie drogowym w celu reklamy.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organy pominęły istotne okoliczności, takie jak dowody wskazujące na transport towarów, i błędnie uznały rower za służący wyłącznie celom reklamowym, naruszając tym samym zasady postępowania i równego traktowania.
Przepisy (20)
Główne
u.d.p. art. 40 § ust. 1, 2 pkt 3, ust. 12, ust. 13
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
Zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z drogami, w tym umieszczenie reklamy, wymaga zezwolenia zarządcy drogi. Brak zezwolenia skutkuje nałożeniem kary pieniężnej. Kluczowe jest ustalenie, czy pojazd służy wyłącznie celom reklamowym, czy też jest wykorzystywany do innej działalności gospodarczej.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji w przypadku naruszenia prawa materialnego.
p.p.s.a. art. 145 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Umorzenie postępowania administracyjnego.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga sprawę co do istoty.
Pomocnicze
k.p.a. art. 127 § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek działania organów w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej.
k.p.a. art. 8 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania.
k.p.a. art. 77 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek oceny materiału dowodowego.
k.p.a. art. 107
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 189f § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Możliwość odstąpienia od nałożenia kary.
k.p.a. art. 105 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zwrot kosztów postępowania.
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zwrot kosztów postępowania.
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1
u.s.k.o. art. 1
Ustawa z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych
u.s.k.o. art. 2
Ustawa z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych
Konstytucja RP art. 20
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Wolność działalności gospodarczej.
Konstytucja RP art. 22
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Ograniczenia działalności gospodarczej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rower dostawczy służył przede wszystkim do przewozu towarów, a reklama była jedynie elementem jego powierzchni. • Organy administracji nie wykazały, że rower był umieszczony w pasie drogowym wyłącznie w celu reklamowym. • Brak było podstaw do nałożenia kary pieniężnej z uwagi na brak zezwolenia, gdyż rower nie stanowił reklamy w rozumieniu ustawy.
Odrzucone argumenty
Rower z reklamą stanowił reklamę w rozumieniu ustawy o drogach publicznych i wymagał zezwolenia. • Zajęcie pasa drogowego było bezprawne i skutkowało nałożeniem kary pieniężnej. • Fakt umieszczenia reklamy na rowerze, nawet jeśli służył do transportu, wymagał zezwolenia.
Godne uwagi sformułowania
Nie każde zaparkowanie pojazdu - mimo że znajdują się na nim reklamy - wymaga uprzedniego uzyskania zezwolenia zarządcy drogi. • O umieszczeniu reklamy w pasie drogowym decydują zatem każdorazowo konkretne okoliczności faktyczne występujące w danej sprawie. • Nie można aprobować ewidentnych prób obchodzenia przepisów prawa, w tym przepisów dotyczących zajmowania pasa drogowego bez zezwolenia. • Rower wraz z umieszczoną na nim konstrukcją służył prowadzonej działalności. • Organ błędnie ocenił, by w świetle zastosowanej normy prawa materialnego można było przypisać skarżącemu, że służący do przewożenia towarów rower miał na celu umieszczenie reklamy w pasie drogowym. • Z normatywnego pojęcia reklamy wynika, że jej istota zawiera się w kierowanych na zewnątrz treściach, podanych w dowolnej wizualnej formie, a nie w rodzaju konstrukcji, na której te treści są prezentowane.
Skład orzekający
Grażyna Śliwińska
sprawozdawca
Magdalena Maliszewska
przewodniczący
Tomasz Sałek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zajęcia pasa drogowego przez pojazdy z elementami reklamowymi, zwłaszcza w kontekście działalności gospodarczej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji roweru dostawczego; zastosowanie do innych typów pojazdów może wymagać indywidualnej analizy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest rozróżnienie między reklamą a elementem pojazdu służącego działalności gospodarczej, co ma praktyczne znaczenie dla wielu przedsiębiorców.
“Rower z reklamą zaparkowany na chodniku – czy to już wykroczenie?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.