VI SA/Wa 191/19

VI SA/Wa 191/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-04-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-01-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska
Magdalena Maliszewska
Sławomir Kozik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne
Uprawnienia do wykonywania zawodu
Sygn. powiązane
II GSK 1194/19 - Wyrok NSA z 2022-12-08
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1997 nr 114 poz 740
art. 29 ust. 6 pkt 1, art. 26 ust. 3 pkt 5
Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia.
Dz.U. 1997 nr 88 poz 553
art. 270 par 1, art. 297 par 1
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny.
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi R. L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez R. L. (dalej: "Strona", "Skarżący"), jest decyzja Komendanta Głównego Policji (dalej: "KGP") z "(...)" listopada 2018 r. nr "(...)", wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 268a w związku z art. 104 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej: "K.p.a.") oraz art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2018 r., poz. 2142, dalej: "u.o.o.m."), utrzymująca w mocy decyzję Komendanta "(...)" Policji z "(...)"października 2018 r. nr "(...)"orzekającą o skreśleniu Strony z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GIF wskazał, że Komendant "(...)"Policji, decyzją z "(...)" października 2018 r. skreślił Stronę z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, ponieważ uzyskał informację o toczącym się przeciwko Stronie postępowaniu karnym o popełnienie przestępstwa umyślnego z art. 270 § 1 K.k. w zb. z art. 297 § 1 K.k. w zw. z art. 11 § 2 K.k. w zw. z art. 12 K.k.
Po zapoznaniu się z zebranym materiałem dowodowym oraz odwołaniem złożonym przez Stronę, KGP stwierdził, że regulacja wynikająca z art. 29 ust. 6 pkt 1 u.o.o.m., wskazuje w sposób jednoznaczny, iż wolą ustawodawcy było, aby przesłankę skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, obok skazania pracownika ochrony za popełnienie przestępstwa umyślnego, również stanowiło wszczęcie przeciwko niemu postępowania karnego o takie przestępstwo. Następuje to w formie decyzji administracyjnej właściwego komendanta wojewódzkiego Policji, a decyzja ta z mocy ustawy podlega natychmiastowemu wykonaniu. Zatem ocenę, czy w danej sprawie istnieje przesłanka do skreślenia osoby z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, sprowadza się wyłącznie do ustalenia przez organ Policji, że w stosunku do strony wszczęte zostało postępowanie karne o popełnienie przestępstwa umyślnego. Jak wynika natomiast z akt sprawy, przeciwko stronie toczy się postępowanie karne o przestępstwo umyślne z art. 270 § 1 K.k. w zb. z art. 297 § 1 K.k. w zw. z art. 11 § 2 K.k. w zw. z art. 12 K.k. Jest to okoliczność, jak wskazał organ, która zgodnie z wolą ustawodawcy, wyrażoną w art. 29 ust. 6 pkt 1 u.o.o.m., stanowi obligatoryjna przesłankę do skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, KGP stwierdził, że w świetle powyższego zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., poprzez brak zawieszenia niniejszego postępowania jest bezpodstawny, ponieważ wydanie decyzji nie zależy od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Sąd Rejonowy dla "(...)"w "(...)". Nie ostateczny wynik postępowania karnego, lecz sam fakt jego prowadzenia przeciwko Stronie przesądza o zastosowaniu sankcji w postaci skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.
W związku z powyższym, KGP stwierdził, że słusznie Komendant "(...)" Policji postanowieniem z "(...)"sierpnia 2018 r. odmówił zawieszenia postępowania w sprawie skreślenia Strony z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.
W skardze z 27 grudnia 2018 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zaskarżając decyzję KGP z "(...)"listopada 2018 r. w całości, wniósł o jej uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, a także o zasądzenie od organu na Jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., poprzez brak zawieszenia przedmiotowego postępowania, pomimo zaistnienia sytuacji, w której rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależało i w dalszy ciągu zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Sąd Rejonowy dla "(...)"w "(...)","(...)" Wydział Karny, sygn. akt "(...)"
W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że zachodzi ścisły związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, a zagadnieniem wstępnym, jakim jest prawomocne orzeczenie w przedmiocie winy oskarżonego.
Skarżący nadto wskazał, że w razie uniewinnienia oskarżonego, przedmiotowe postępowanie stanie się bezprzedmiotowe, a ewentualne uprzednie, ostateczne skreślenie Skarżącego (lub natychmiastowe wykonanie decyzji) spowoduje znaczne szkody, których rekompensata będzie dochodzona w procesie cywilnym, w oparciu o art. 417 § 1 K.c.
W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie.
W niniejszej sprawie nie budzą wątpliwości okoliczności stanu faktycznego, które legły u podstaw przedmiotowego rozstrzygnięcia. Wobec Skarżącego zostało mianowicie wszczęte postępowanie karne o popełnienie przestępstwa umyślnego z art. 270 § 1 K.k. w zb. z art. 297 § 1 K.k. w zw. z art. 11 § 2 K.k. w zw. z art. 12 K.k. w efekcie czego Prokurator Prokuratury Rejonowej "(...)"wniósł "(...)"maja 2018 r., akt oskarżenia przeciwko stronie do Sądu Rejonowego dla "(...)"w "(...)". O powyższym, Prokuratura Rejonowa "(...)"poinformowała Komendanta "(...)"Policji pismem z 4 czerwca 2018 r., z Sądu Rejonowego dla "(...)"w "(...)"natomiast, wpłynęła do Komendanta "(...)" Policji kopia powyższego aktu oskarżenia.
Materialnoprawną podstawą decyzji Komendanta "(...)" Policji z "(...)" października 2018 r. oraz zaskarżonej decyzji stanowił art. 29 ust. 6 pkt 1 u.o.o.m., zgodnie z którym pracownika ochrony skreśla się z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej w przypadku, gdy pracownik ochrony fizycznej został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie przestępstwa umyślnego lub wszczęto w stosunku do niego postępowanie karne o takie przestępstwo.
Powyższa regulacja koresponduje z treścią art. 26 ust. 3 pkt 5 u.o.o.m., zgodnie z którym na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej wpisuje się osobę, która nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne i nie toczy się przeciwko niej postępowanie karne o takie przestępstwo.
Postępowanie karne prowadzone przeciwko Skarżącemu z zarzutu objętego art. 270 § 1 K.k. (fałszerstwo materialne dokumentu) w zb. z art. 297 § 1 K.k. (wyłudzenie kredytu), mieści się wśród przestępstw o charakterze umyślnym (kierunkowym). Wszczęcie zatem wobec Skarżącego postępowania karnego w powyższym zakresie wypełnia przesłankę obligatoryjnego skreślenia pracownika ochrony z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej z art. 29 ust. 6 pkt 1 u.o.o.m.
Istotne w niniejszej sprawie było zatem ustalenie, że w dniu wydawania decyzji zarówno przez organ I instancji, jak i II instancji, wobec Skarżącego toczyło się postępowanie karne o przestępstwo umyślne. W świetle tak skonstruowanej normy prawnej, nie ma znaczenia brak skazania prawomocnym wyrokiem Skarżącego za popełnienie przestępstwa umyślnego.
Wobec powyższego, Komendant "(...)"Policji, miał podstawę prawną do skreślenia Skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, natomiast KGP nie miał podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji.
W świetle powyższego niezasadny jest zarzut skargi, dotyczący naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., poprzez brak zawieszenia przedmiotowego postępowania.
Jak wynika z powyższego przepisu organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Postępowanie karne przed Sądem Rejonowym dla "(...)"w "(...)"wobec Skarżącego o popełnienie przestępstwa umyślnego z art. 270 § 1 K.k. w zb. z art. 297 § 1 K.k. w zw. z art. 11 § 2 K.k. w zw. z art. 12 K.k., nie jest jednak zagadnieniem wstępnym w stosunku do postępowania administracyjnego w przedmiocie skreślenia Skarżącego listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Zagadnieniem wstępnym jest zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, ale inny organ lub sąd, i rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest koniecznym warunkiem wydania decyzji przez organ administracji. Prawomocny wyrok sądu za popełnienie przestępstwa umyślnego, nie jest jednak koniecznym warunkiem wydania decyzji w przedmiocie skreślenia pracownika ochrony z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, skoro odrębną przesłanką skreślenia, jest wszczęcie w stosunku do pracownika ochrony postępowania karnego o takie przestępstwo. Organy obu instancji nie miały zatem podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie.
Dodać należy, że decyzja w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej nie jest decyzją uznaniową, ani decyzją przed wydaniem której organ bada sytuację Skarżącego, czy też ewentualne skutki jakie taka decyzja może wywołać. Jest to tzw. decyzja związana, a w takim przypadku wymogi ustawy są jednoznaczne. Gdy zostają spełnione przesłanki z art. 29 ust. 6 u.o.o.m., organ obligatoryjnie skreśla pracownika ochrony z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, co też miało miejsce w niniejszej sprawie.
Sąd stwierdza zatem, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, jak również przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), orzekł jak w sentencji.