VI SA/Wa 1865/25

VI SA/Wa 1865/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-08-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Zdzisław Romanowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 2625/25 - Postanowienie NSA z 2025-12-11
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art.58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia utraty dobrej reputacji przewoźnika drogowego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić B. Sp. z o.o. z siedzibą w K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2025 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego (GITD, organ) stwierdził utratę dobrej reputacji przewoźnika drogowego – [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej Spółka). Decyzję doręczono Spółce w dniu 22 kwietnia 2025 r. z pouczeniem, że przysługuje jej prawo zwrócenia się do GITD z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy lub ze skargą do sądu administracyjnego – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Spółka, nie zgadzając się z powyższą decyzją, pismem z 6 maja 2025 r. wniosła do organu o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, załączając do pisma wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z 2 maja 2025 r. Następnie uczyniła ww. decyzję przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie (skarga z 16 maja 2025 r.), wnosząc też o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skargę do sądu można wnieść tylko wtedy, gdy strona nie korzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Przepis art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej ppsa) dopuszcza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z dniem doręczenia stronie takiej decyzji terminy do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skargi do sądu administracyjnego rozpoczynają bieg równolegle, zaś ustawodawca, w takim przypadku, stronie pozostawił wybór środka ochrony prawnej pomiędzy skargą do sądu administracyjnego, a wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Powyższą regułę potwierdza treść art. 54a § 1 i 2 ppsa, ponieważ jednoczesne złożenie w określonym czasie przez strony postępowania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i skargi do sądu administracyjnego na tą samą decyzję administracyjną, wymaga rozpoznania przez organ administracyjny skargi jak wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W art. 54a ppsa potwierdzono zatem pierwszeństwo drogi administracyjnej, gdyż w przypadku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez jedną ze stron skargę do sądu administracyjnego drugiej ze stron należy potraktować jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Oznacza to, że w takiej sytuacji procesowej znajduje zastosowanie ogólna reguła, zgodnie z którą skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 ppsa).
W rozpoznawanej sprawie skarga na zaskarżoną decyzję została wniesiona za pośrednictwem GITD w dniu 16 maja 2025 r. Z akt administracyjnych wynika z kolei, że od tej decyzji złożono także wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, które wpłynęły do organu 12 maja 2025 r. W odpowiedzi na skargę wskazano przy tym, że sprawa w przedmiocie tych wniosków jest w toku. W ocenie Sądu z zestawienia ww. dat bezsprzecznie wynika natomiast, że wolą Spółki było w pierwszym rzędzie uruchomienie kontroli decyzji w administracyjnym trybie instancyjnym. Skoro tak, to skarga złożona już po skutecznym wszczęciu postępowania w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (wniosek o przywrócenia terminu), jest niedopuszczalna i nie ma przy tym znaczenia, czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony skutecznie, czy też nie. Jedynym ustawowym warunkiem skutecznego złożenia skargi od decyzji do Sądu było bowiem nieskorzystanie przez Spółkę z prawa złożenia od tej decyzji wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W niniejszej sprawie skarżąca Spółka skorzystała jednak z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ, a tym samym zrezygnowała z możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zaskarżoną decyzję organu z [...] marca 2025 r. z pominięciem tego środka zaskarżenia decyzji w administracyjnym toku instancji. Celem przepisu art. 52 § 3 ppsa nie jest natomiast przyznanie stronie możliwości dwutorowej/ niejako dwukrotnej weryfikacji tego samego aktu administracyjnego, lecz prawo wyboru procedury weryfikacji: wniosku albo skargi. Przyjęcie odmiennej wykładni prowadziłoby do sytuacji, w której strona mogłaby wnieść skargę do sądu niejako na wypadek, gdyby wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został wniesiony skutecznie. Takie rozumienie art. 52 § 3 ppsa przeczy literalnemu brzmieniu tej normy, która wymaga od strony wyboru trybu domagania się ochrony, a więc decyzji co do tego czy skorzysta z trybu postępowania administracyjnego, czy też z trybu sądowoadministracyjnego. Przy czym konsekwencje tego wyboru obciążają stronę (por. postanowienie NSA z 17 listopada 2022 r. II GSK 1514/22).
Wobec tego w rozpoznawanej sprawie Spółka nie mogła skutecznie domagać się rozpoznania skargi przez Sąd, a także jednoczesnego procedowania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie rozpatrzenie tej sprawy ponownie przez organ – na skutek ewentualnego uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu.
W takiej sytuacji procedowana skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, jako niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środka odwoławczego (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy). O zwrocie wpisu orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.
W przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazać należy, że jego rozpatrzenie uwarunkowane jest skutecznym wniesieniem skargi. Złożona na dalszym etapie postępowania, jako kolejny środek służący weryfikacji decyzji GITD, skarga do WSA w Warszawie podlega odrzuceniu, wobec czego brak jest podstaw do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji, gdyż odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.