VI SA/WA 1822/06

VI SA/Wa 1822/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-12-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska /sprawozdawca/
Ewa Frąckiewicz
Pamela Kuraś-Dębecka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6171 Radcowie prawni i aplikanci radcowscy
Sygn. powiązane
II GSK 128/07 - Wyrok NSA z 2007-09-20
Skarżony organ
Rada Radców Prawnych
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Asesor WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska (spr.) Protokolant Krzysztof Wierzbicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi J. B. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych w W. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia radcy prawnemu prawa do wykonywanie zawodu oddala skargę
Uzasadnienie
W dniu [...] czerwca 2006 r. skarżący J. B. skierował do Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. wniosek o uchylenie uchwały w przedmiocie jego zawieszenia w wykonywaniu zawodu i umożliwienia mu powrotu do zawodu. Wskazaną uchwałę w sprawie zawieszenia prawa wykonywania zawodu radcy prawnemu J. B. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. podjęła w dniu [...] lipca 1998 r. w związku z powołaniem skarżącego na stanowisko komornika sądowego decyzją Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 1998 r. Podstawę prawną zawieszenie stanowił art. 28 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych ( Dz. U. Nr 19 poz. 145 ze zm.). Uzasadniając wniosek z dnia [...] czerwca 2006 r. skarżący J. B. wskazał, iż uchwałą Komisji Dyscyplinarnej Komorników Sądowych z dnia [...] maja 2006 r. zawieszony został w czynnościach komornika do czasu prawomocnego zakończenia toczącego się przeciwko niemu postępowania karnego. W tej sytuacji zdaniem skarżącego nie wykonuje on zawodu komornika w rozumieniu art. 26 ustawy o radcach prawnych i odpadła podstawa zawieszenia go w działalności radcowskiej.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. po rozpoznaniu wniosku J. B. z dnia [...] czerwca 2006r. uchwałą nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. działając na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. postanowiła odmówić podjęcia uchwały stwierdzającej wygaśnięcie uchwały z dnia [...] lipca 1998 r. nr [...] o zawieszeniu radcy prawnemu J. B. prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego z powodu jej bezprzedmiotowości. W uzasadnieniu uchwały Rada stwierdziła, iż wnioskodawca został jedynie zawieszony w wykonywaniu czynności komornika, nie został jednak odwołany z tego stanowiska. W tej sytuacji nie ustały okoliczności powodujące zawieszenie wnioskodawcy prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego wskazane w art. 28 ustawy o radcach prawnych.
W dniu [...] lipca 2006 r. J. B. złożył odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej uchwały i umożliwienie mu wykonywanie zawodu. Nie zgodził się ze stanowiskiem Okręgowej Rady, iż postępowanie jest bezprzedmiotowe, albowiem ustawodawca w art. 26 ustawy o radcach prawnych mówi o wykonywaniu zawodu komornika , a nie o sprawowaniu przez niego funkcji, a to zdaniem skarżącego jest zasadnicza różnica. Jednocześnie stwierdził, iż nie może zrezygnować ze stanowiska komornika sądowego albowiem przyznałby się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Skoro, więc nie może w chwili obecnej wykonywać zawodu komornika sądowego chce powrócić do zawodu radcy prawnego, aby pozyskiwać środki utrzymania.
Uchwałą dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych po rozpoznaniu odwołania J. B. utrzymało w mocy uchwałę Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. z dnia [...] lipca 2006 r. Organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji, że zawieszenie J. B. w czynnościach komornika nie stanowi o niewykonywaniu zawodu komornika. Fakt toczącego się przeciwko skarżącemu postępowania dyscyplinarnego świadczy o wykonywaniu przez niego zawodu komornika.
Pismem z dnia [...] września 2006 r. J. B. skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą uchwałę wnosząc o jej uchylenie. Zarzucił, iż podjęta uchwała jest bezzasadna i narusza prawo. Ponowne podkreślił, iż jedynie pełni funkcję komornika, natomiast nie wykonuje zawodu. Zdaniem skarżącego wykładnia gramatyczno - językowa art. 26 ustawy o radcach prawnych wyraźnie wskazuje na wykonywanie zawodu, nie zaś pełnienie funkcji. Stwierdził, iż nie chce zrzec się funkcji komornika, albowiem przyznałby się w ten sposób do stawianych mu zarzutów, a ponadto nigdy nie zostałby powołany na stanowisko komornika.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego
i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że niniejsza skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną zawieszenia skarżącemu prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego stanowił art. 28 ust.1 pkt 2 ustawy o radcach prawnych, zgodnie z którym zawieszenie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego następuje m.in. w wypadku podjęcia pracy w organach wymiaru sprawiedliwości. Skarżący J. B. decyzją Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 1998 r. powołany został na stanowisko komornika sądowego rewiru II przy Sądzie Rejonowym w M. i tym samym uchwałą z dnia [...] lipca 1998 r. Rada Okręgowa Izby Radców Prawnych zawiesiła J. B. prawo do wykonywania zawodu radcy prawnego. Mimo, iż we wskazanym przepisie nie został wymieniony komornik sądowy to przyjmuje się, iż komornika sądowego zaliczyć należy do pomocniczych organów wymiaru sprawiedliwości. Dlatego też konsekwencją powołania na stanowisko komornika, a więc podjęcia pracy w organach wymiaru sprawiedliwości jest zawieszenie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego.
Istotą sporu w niniejszej sprawie jest to, czy skarżący J. B. zatrudniony na stanowisku komornika sądowego niewykonujący jednak czynności zawodowych, albowiem uchwałą Komisji Dyscyplinarnej Komorników Sądowych z dnia [...] maja 2006r. zawieszony został w czynnościach komornika do czasu prawomocnego zakończenia toczącego się przeciwko niemu postępowania karnego - może wykonywać zawód radcy prawnego. Organy samorządu radcowskiego stanęły na stanowisku, iż zawieszenie skarżącego w czynnościach komorniczych nie jest jednoznaczne z niewykonywaniem zawodu komornika, a tylko taka okoliczność może skutkować przywróceniem skarżącemu prawa do wykonywania zawodu radcowskiego. Skarżący J. B. natomiast uznał, że treść art. 26 ustawy o radcach prawnych wskazuje na konieczność czynnego wykonywania zawodu komornika jako przeszkody w wykonywaniu zawodu radcy prawnego. Tym samym skoro skarżący zawieszony został w wykonywaniu czynności komornika sądowego nie można mówić o wykonywaniu tego zawodu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę doszedł do przekonania, że stanowisko organu zarówno I jak i II instancji odmawiające uchylenia uchwały o zawieszeniu skarżącemu prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego jest prawidłowe. W ocenie Sądu decydująca w danej sprawie jest wykładnia przepisu
art. 28 ust.1 ustawy o radcach prawnych, zgodnie z którym zawieszenie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego następuje w wypadku podjęcia pracy w organach wymiaru sprawiedliwości. A zatem samo podjęcie pracy na stanowisku komornika sądowego skutkuje zawieszeniem prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego. Zawieszenie to następuje z mocy ustawy, a uchwała Rady jest decyzją
o charakterze deklaratoryjnym (vide: Zenon Klatka w: Ustawa o radcach prawnych, Komentarz Wydawnictwo C.H. BECK Warszawa 1999 str. 258). Tym samym stwierdzić należy, że dopiero ustanie okoliczności powodujących zawieszenie, a więc zakończenie pracy na stanowisku komornika sądowego skutkować będzie przywróceniem praw do wykonywania zawodu radcy prawnego. Bezsporne w sprawie jest, iż skarżący nadal pełni funkcję komornika sądowego, a zatem nie ustała okoliczność powodująca zawieszenie praw do wykonywania zawodu radcy prawnego. Bez znaczenia jest przy tym niewykonywanie przez skarżącego czynności komorniczych, powyższe nie zmienia bowiem faktu, iż J. B. nie zaprzestał wykonywania zawodu komornika sądowego.
Dlatego też Sąd na podstawie art.151 p. p. s. a. orzekł jak w sentencji wyroku.