VI SA/Wa 1783/06

VI SA/Wa 1783/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-12-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-10-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska /sprawozdawca/
Magdalena Bosakirska /przewodniczący/
Zbigniew Rudnicki
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Sygn. powiązane
II GSK 194/07 - Wyrok NSA z 2007-11-13
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Protokolant Michał Syta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi G. M.i K. M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia[...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy słowno graficzny BISKRET oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. Urząd Patentowy RP działając w trybie postępowania spornego unieważnił prawo ochronne na znak towarowy BISKRET nr R-142589. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym: pismem z dnia [...] sierpnia 2003r. S. spółka z o.o. z siedzibą
w R. (obecnie D. sp. z o.o. z siedzibą w R.) wniosła sprzeciw wobec decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2003r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny BISKRET nr [...] na rzecz F. z P. (dalej uprawniony) z pierwszeństwem określonym datą 3 listopada 1997 r.
Z uwagi na uznanie sprzeciwu przez uprawnionego za bezzasadny, sprawę przekazano zgodnie z art. 247 ust. 2 i art. 255 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 30.06.2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm. dalej p.w.p.) do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym jako sprawa o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak towarowy.
D. spółka z o.o. .z siedzibą w R.(dalej wnioskodawca) któremu przysługuje prawo do znaku towarowego słownego KRET
R 98331 - zarzucił, że prawo ochronne na sporny znak towarowy zostało udzielone
z naruszeniem art. 9 ust. 1, pkt 1 i art. 8 pkt 2 ustawy z dnia 31.01.1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm., dalej u. z. t.) . Uzasadniając zarzuty wnioskodawca podniósł następujące argumenty:
- znak towarowy wnioskodawcy KRET na skutek kilkudziesięcioletniej obecności na rynku oraz dużych nakładów na promocję i reklamę stał się znakiem towarowym powszechnie znanym. Produkty oznaczone tym znakiem, służące do udrażniania rur i kanalizacji, są używane nieprzerwanie od 1978 roku i są obecne w sklepach w całej Polsce, we wszystkich sieciach handlowych, a sprzedaż produktów oznaczonych znakiem KRET sięga kilku milionów sztuk w skali roku, a udział w rynku wynosi ponad 40%;
- dodanie do oznaczenia KRET wyrazu "bis" i wizerunku głowy kreta wskazuje, że uprawnionemu chodziło o upodobnienie swojego znaku towarowego do znaku towarowego wnioskodawcy;
- towary, których dotyczą znaki towarowe KRET i BISKRET są towarami tego samego rodzaju i są sprzedawane w tych samych punktach sprzedaży i znajdują się na tych samych półkach.
Zdaniem wnioskodawcy, porównywane znaki towarowe są podobne w stopniu mogącym wprowadzać odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów i można domniemywać, że upodobnienie swojego znaku towarowego do znaku towarowego wnioskodawcy było podyktowane chęcią uzyskania korzyści finansowych w wyniku przyjęcia klientów wnioskodawcy.
Ponieważ sprzeciw pierwotny był oparty na przepisach zawartych w p.w.p., co ze względu na datę pierwszeństwa spornego znaku towarowego było nieprawidłowe, na żądanie Urzędu Patentowego wersja sprzeciwu została opracowana przez wnoszącego sprzeciw w oparciu o ustawowe warunki zdolności rejestrowej znaku według u.z.t.
Pismem z dnia 24 maja 2005r. wnioskodawca uzupełnił sprzeciw podnosząc, że
w dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego znak towarowy KRET R-98331
w odniesieniu do wyrobów chemii gospodarczej, a w szczególności środka do udrażniania rur był znakiem renomowanym.
Uprawniony ustosunkowując się do sprzeciwu w piśmie z dnia 13 listopada 2003r. uznał go za niezasadny. Przypomniał , że Urząd Patentowy decyzją z dnia 26.09.2000r. odmówił zarejestrowania znaku towarowego BISKRET, która w związku z odwołaniem zgłaszającego została przez Izbę Odwoławczą Urzędu Patentowego uchylona
w całości. W następstwie tej decyzji U.P. RP udzielił prawa ochronnego na znak towarowy BISKRET, przesyłając zgłaszającemu świadectwo ochronne na ten znak
nr R-142589. Izba Odwoławcza w uzasadnieniu swojej decyzji stwierdziła, że omawiane znaki są podobne, ale charakter tego podobieństwa nie jest mylący, gdyż warstwa znaczeniowa oznaczeń jest inna. Znak KRET ma konkretne znaczenie (gatunek jednego z ssaków), natomiast znak BISKRET jest oznaczeniem fantazyjnym, a w warstwie wizualnej wyróżnia się kompozycją kolorystyczną oraz rysunkowym przedstawieniem postaci kreta. Tak wyróżniająca grafika oraz fantazyjne słowo "biskret" stanowi o zdolności wyróżniającej znaku i nie niesie w sobie niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów nim oznaczonych. Zdaniem uprawnionego trzeba wyjątkowo analitycznego umysłu, żeby z wyrazu "biskret" wykonanego fantazyjną czcionką liter umieszczonych w równych i niewielkich odstępach wyodrębnić jeden człon, mimo, iż nierozdzielność wyrazu "biskret" jest podkreślona poprzez nieregularną ramkę dostosowaną kształtem do kształtu liter. Do tego dochodzą pozostałe wyróżniające elementy znaku, tj. rysunek i kolorystyka, których znak KRET nie posiada.
Uprawniony powołał się przy tym na praktykę U.P. RP, według której znaki mimo tego, iż zawierają człon o konkretnym znaczeniu, były rejestrowane. Uprawniony, wskazywał na różnice znamion odróżniających pomiędzy znakami BISKRET R 142589 i KRET
R 98331, pozwalających na identyfikację firmy i towaru, do których należą:
- charakterystyczna kompozycja słowno-graficzno-kolorystyczna;
- inny, fantazyjny wyraz;
- rysunek głowy (kreta);
- fantazyjna ramka napisu;
- charakterystyczny krój czcionek liter.
Zdaniem uprawnionego w tej sytuacji trudno zgodzić się z zasadniczym zarzutem wyeksponowanym w sprzeciwie, że używanie znaku towarowego BISKRET może spowodować wśród odbiorców błąd polegający na skojarzeniu między tym znakiem a znakiem KRET. Od daty zgłoszenia znaku towarowego BISKRET w Urzędzie Patentowym upłynęło już 6 lat, a środek z tym znakiem był wprowadzony na rynek jeszcze wcześniej. Skoro nie doszło do takiego błędu przez kilka lat, to już do tego nie dojdzie, bo odbiorcy musieli już się przyzwyczaić do obecności obu tych środków do udrażniania rur i kanalizacji na rynku.
Na rozprawie przed Urzędem Patentowym w dniu 30.112005 r. wnioskodawca rozszerzył podstawę prawną wniosku o art. 9 ust. 1 pkt 2 u. z. t. i wniósł o odroczenie roprawy z uwagi na konieczność uzyskania dowodów na powszechną znajomość znaku. W dniu 30.01.2006 r. pełnomocnik wnioskodawcy nadesłał uzupełnienie sprzeciwu zapowiedziane na rozprawie w dniu 30.11.2005 r., zawierające obszerniejszą i pełniejszą argumentację na poparcie zarzutu podobieństwa porównywanych znaków towarowych. Ponadto do uzupełnienia sprzeciwu dołączono wyniki badania rynku, przeprowadzone w 2005 r. przez firmę doradczą A., obrazującą m.in. pozycję rynkową udrażniaczy oznaczanych znakiem KRET w porównaniu do innych firm, w tym udrażniaczy BISKRET. Na podstawie wyników tego badania można stwierdzić, że wolumen udrażniaczy KRET ma dominującą pozycję na rynku polskim (43,1% KRET, 1,4% BISKRET).
Mając na uwadze uzupełnienie sprzeciwu uprawniony w piśmie z dnia. 4 marca 2006r. podniósł, że nie ma podstaw do unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak, gdyż wnioskodawca nie przedstawił żadnych nowych okoliczności, które nie byłyby brane pod uwagę przez Izbę Odwoławczą przy podejmowaniu decyzji z dnia [...]10.2002 r. i która była podstawą rejestracji tegoż znaku (Izba Odwoławcza stwierdziła, że omawiane znaki są podobne, ale charakter tego podobieństwa nie jest mylący, gdyż warstwa znaczeniowa jest inna).
Na rozprawie przed Urzędem Patentowym w dniu 8.06.2006 r. strony reprezentowane przez pełnomocnika podtrzymały swoje stanowiska. Wnioskodawca rozszerzył podstawy prawne żądania o art. 8 pkt 1 u.z.t. i zrezygnował z powołanej wcześniej podstawy prawnej z art. 9 ust. 1 pkt 2 u.z.t., ponieważ art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. konsumuje już tę podstawę. Dla uzasadnienia zarzutu z art. 8 pkt 1 u.z.t. wnioskodawca podał, iż sporny znak towarowy został zgłoszony do ochrony w złej wierze, ponieważ w dacie zgłoszenia uprawniony wiedział, iż na rynku jest obecny produkt oznaczony znakiem KRET. Również uprawniony podtrzymał swoje stanowisko.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. Urząd Patentowy RP działając w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy BISKRET nr R 142589 udzielonego na rzecz G. M., i K. M. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą F. na skutek sprzeciwu wniesionego przez S. Sp. z o.o., R.
( obecnie D. Sp. z o.o. w R. ) - na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 1 i art. 8 pkt 2 ustawy z dnia 31.01.1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.) w związku z art. 315 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30.06.2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117zezm.) orzekł o unieważnieniu prawa ochronnego na znak towarowy BISKRET nr R-142589, przyznając wnioskodawcy od G. M. i K.M. kwotę 2.494 zł (dwa tysiące czterysta dziewięćdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie, w pozostałej części wniosek oddalając. W uzasadnieniu decyzji organ zwrócił uwagę, iż na podstawie doktryny, a także praktyki wiadome jest, że w znakach słowno-graficznych na ogół elementy słowne mają dla odbiorców większą siłę oddziaływania niż elementy graficzne, zwłaszcza, gdy elementy słowne mają określone znaczenie albo z innych względów są łatwe do zapamiętania. Tylko w niektórych przypadkach zdarza się, że grafika dominuje nad elementami słownymi. Okoliczność ta nie występuje jednak w danym przypadku, gdyż główny element grafiki, tj. wizerunek głowy kreta nawiązuje do słownego elementu "kret". Z tego względu przy porównywaniu tych znaków decydujące znaczenie mają elementy słowne znaków. W ocenie Urzędu mimo, że w oznaczeniu BISKRET słowo "bis" i słowo "kret" są zapisane łącznie, to odbiorca myślowo dokona rozdzielenia tych słów, albowiem każde z tych słów ma określone znaczenie i są one powszechnie znane. Słowo "bis" znaczy dwa razy, jeszcze raz. Oznaczenie BISKRET zostanie więc odczytane jako: dwa razy kret albo jeszcze raz ket. Ponadto słowo "bis" w oznaczeniu BISKRET, podobnie jak graficzny element znaku w postaci wizerunku głowy znanego powszechnie zwierzątka, nawiązuje myślowo do słowa "kret". Tak więc element KRET w oznaczeniu BISKRET ma większą siłę oddziaływania niż podrzędny element BIS. Dlatego też przeciętnemu odbiorcy może utkwić w pamięci przede wszystkim słowo KRET jako kluczowy element spornego znaku towarowego, gdyż uwaga przeciętnego odbiorcy koncentruje się raczej na elementach wiodących (kluczowych) znaku, a element BIS ma słabszą moc odróżniającą. W świetle powyższego porównywane znaki towarowe należy uznać za podobne w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. Zdaniem Urzędu decyzja Izby Odwoławczej, na którą powołuje się uprawniony, nie ma istotnego znaczenia w sprawie, nie jest bowiem wiążąca dla Urzędu Patentowego RP działającego w trybie postępowania spornego. Urząd Patentowy rozpatrujący niniejszą sprawę nie podzielił poglądu Izby Odwoławczej, zgodnie z którymi dodanie słowa "bis" do słowa "kret" spowodowało powstanie słowa stricte fantazyjnego (nie mającego określonego znaczenia), a ponadto Izba Odwoławcza przy ocenie podobieństwa znaków nie wzięła pod uwagę warunków obrotu gospodarczego towarami, których porównywane znaki dotyczą, a także okoliczności, że znak towarowy KRET ma przymiot znaku powszechnie znanego. Urząd Patentowy zwrócił również uwagę, iż argument uprawnionego, że wnioskodawca nie wykazał faktu mylenia znaków nie ma istotnego znaczenia, albowiem nie istnieje wymóg rzeczywistego mylenia znaków, wystarcza stwierdzenie, że istnieje możliwość mylenia. W przedmiotowej sprawie nie mógł też być uwzględniony argument, że oznaczenie "KRET" nie ma zdolności odróżniającej, ponieważ jest nazwą rodzajową. Rozstrzygnięcie tej kwestii wykracza poza przedmiot sprawy, a ewentualne stwierdzenie, że oznaczenie KRET jest nazwą rodzajową wcale nie uchylałoby zarzutu mylącego podobieństwa znaków. Również podana przez uprawnionego obszerna lista przykładów zgłoszenia i zarejestrowania znaków towarowych również nie miała zdaniem organu znaczenia w przedmiotowej sprawie, gdyż kwestię podobieństwa znaków towarowych ocenia się "in concreto" każdy przypadek oddzielnie, a nie w oparciu o analogię. Niezależnie od powyższego można stwierdzić, że przeważająca część tych przykładów jest nieadekwatna do przedmiotu sprawy.
Jednocześnie Urząd Patentowy RP nie znalazł podstaw dla uznania zarzutu naruszenia art. 8 pkt 1 u. z. t. tj. że sporny znak towarowy narusza zasady współżycia społecznego, albowiem przepis art. 8 pkt 1 u.z.t. odnosi się bezpośrednio do znaku towarowego, natomiast znak towarowy BISKRET nie zawiera takich treści, które można uznać, iż naruszają zasady współżycia społecznego, np. że obrażają one uczucia religijne, patriotyczne itp. Zdaniem Urzędu Patentowego brak również wystarczających podstaw dla uznania tego zarzutu za zasadny przy rozumieniu art. 8 pkt 1 u.z.t. szerszym, rozciągającym się także na działania podmiotu mającego prawo do znaku towarowego lub uprawnionego z rejestracji znaku.
Zdaniem organu w toku postępowania nie wykazano również, że zgłoszenie spornego znaku zostało dokonane w celu wykorzystania renomy znaku towarowego KRET lub
w celu zagrożenia renomie tego znaku, nie wykazano bowiem że znak towarowy KRET w dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego cieszył się renomą. Dowody przedłożone przez wnioskodawcę dotyczą znacznie późniejszego okresu.
Za zasadne natomiast Urząd Patentowy RP uznał stanowisko wnioskodawcy, iż sporny znak towarowy narusza jego prawa majątkowe. Niewątpliwie bowiem znak towarowy stanowi wartość majątkową, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę długi okres funkcjonowania znaku towarowego oraz znaczący udział w rynku towarów oznaczanych tym znakiem.
Pismem z dnia 30 sierpnia 2006r. G. M. i K. M. reprezentowani przez radcę prawnego I. S. skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję wnosząc o jej uchylenie
i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucili:
- rażące naruszenie art. 9 ust.1 pkt 1 i art. 8 pkt 2 oraz art. 7 ustawy o znakach towarowych poprzez niesłuszne przyjęcie, iż zachodzi podobieństwo znaków oraz że naruszono prawa majątkowe wnioskodawcy,
- a także naruszenie norm prawa procesowego tj. art. 6, 7 i 77 § 1 i 4 k.p.a. oraz
art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności oraz nieustosunkowanie się do wszystkich dowodów i twierdzeń przedstawionych przez uprawnionych w toku całego postępowania administracyjnego. G. M.k
i K. M. podtrzymali argumentację prezentowaną w toku postępowania administracyjnego odnośnie braku podobieństwa znaków słownego KRET i słowno -graficznego BISKRET. Zdaniem skarżących znaki te brzmią odmiennie, odróżniają się elementem graficznym jakim jest głowa krecika przedstawiona w formie rysunku z bajek dla dzieci. Sporny znak w ocenie skarżących niewiele ma wspólnego z odbiorem słowa KRET, które ma wymowę dojrzałą. Ponadto znaki te jak pokazują załączone do skargi wzory opakowań - prezentują różne liternictwo: słowo BISKRET jest fantazyjne, dostosowane do obrazka w kolorze białym, czarnym i czerwonym, zaś słowo KRET- poprawne, pisane dużymi drukowanymi literami. Dlatego też zdaniem skarżących oceniając powyższe znaki nie można wyciągnąć wniosku o ich podobieństwie, zwłaszcza że znak KRET jest tylko znakiem słownym. Podobne stanowisko zajęła już Izba Odwoławcza Urzędu Patentowy w powoływanej decyzji z dnia 3 października 2002r. Nie bez znaczenia dla niniejszej sprawy jest fakt, że koncepcja użycia słowa KRET dla oznaczenia płynu do udrożnienia rur była wcześniej używana przez różnych producentów tego środka co potwierdza wiele znaków zgłoszonych po nazwą "kret",
a zwłaszcza zgłoszony do zarejestrowania znak KRET Z-107335 z datą wcześniejszą bo z dnia 18 marca 1992r. przez przedsiębiorcę z B.. Ponadto zdaniem skarżącej strony słowo KRET nie może być traktowane jako element główny
i rozstrzygający o istocie tego znaku, albowiem w Polsce słowo to wskazuje na pewną właściwość produktu, a zatem pełni rolę ogólnoinformacyjną i na skutek powszechnego używania utraciło samoistną zdolność rejestrową. Dlatego nie można monopolizować go na rzecz jednej firmy. Zdaniem skarżących w toku postępowania nie wykazano również naruszenia art. 8 ust. 2 ustawy o znakach towarowych tj. naruszenia interesów majątkowych wnioskodawcy. W ocenie strony skarżącej Urząd Patentowy naruszył przepisy postępowania zobowiązujące do pełnego i wszechstronnego wyjaśnienia
i ustalenia stanu faktycznego, z których to obowiązków organ nie wywiązał się w sposób dostateczny. W szczególności mimo wykazania przez stronę skarżącą na czym polega brak podobieństw między przeciwstawionymi znakami – dokonał odmiennej analizy podobieństwa, która w ocenie skarżących jest dowolna przekraczająca zasadę swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 k.p.a. Powyższe stanowisko skarżący podtrzymali w piśmie procesowy z dnia 30 listopada 2006r.
W odpowiedzi na skargi organ wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.).
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem powyższa skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], nie narusza przepisów prawa materialnego, jak również według Sądu brak jest istotnych dla ostatecznego wyniku sprawy uchybień formalnoprawnych (proceduralnych), które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonej decyzji.
Sąd rozważył przede wszystkim, które przepisy prawa powinny znaleźć zastosowanie w niniejszej sprawie i uznał, iż zgodnie z art. 315 ust. 3 ustawy
z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia tego znaku do ochrony. W sprawie niniejszej, prawo ochronne na znak towarowy BISKRET R-142589 zostało udzielone decyzją z dnia 28 lutego 2003r., jednakże znak zgłoszony został do ochrony w dniu
3 listopada 1997r. tj. pod rządami ustawy z dnia 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych. Zatem przepisy tej ustawy stanowią podstawę oceny ustawowych warunków wymaganych do uzyskania ochrony na ten znak.
Sąd oddalił skargę podzielając stanowisko Urzędu Patentowego RP, iż prawo ochronne na sporny znak słowno – graficzny BISKRET udzielone zostało
z naruszeniem art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych, zgodnie z którym niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli: jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. W rozpatrywanej sprawie niesporne jest, że zarówno sporny znak BISKRET jak i przeciwstawiony mu znak wnioskodawca KRET przeznaczone są do oznaczania towarów tego samego rodzaju. Powyższe ustalenie determinuje zatem kierunki dalszej analizy obu znaków towarowych w zakresie ich podobieństwa, ponieważ w przypadku stwierdzenia jednorodzajowości towarów, powinno się stosować zaostrzone kryterium odnośnie zachowania dystansu pomiędzy poszczególnymi oznaczeniami, ponieważ im bardziej podobne są towary, tym większa możliwość uznania znaków za podobne (v. R. Skubisz, "Prawo znaków towarowych - Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze sp. z o.o. 1997, s. 97).
Zgodnie z orzecznictwem wspólnotowym, przy ocenie ryzyka wprowadzenia w błąd trzeba w szczególności ustalić, jakie są odróżniające i dominujące elementy znaków (np. wyrok ETS z 11 listopada 1997 r. w sprawie S.BV przeciwko P. AG R. D. Sport). Potrzeba ustalenia elementu dominującego w znaku uzasadniona jest powszechnie przyjętym faktem, iż przy postrzeganiu znaków składających się z więcej niż jednego elementu (na przykład znaków słowno-graficznych) konsument zwraca uwagę na element dominujący w znaku, który najłatwiej zapada mu w pamięć i stanowi o właściwościach odróżniających znaku. Zarejestrowany na rzecz skarżących znak słowno – graficzny BISKRET przedstawia słowo BISKRET napisane literami drukowanymi o fantazyjnej czcionce i charakteryzujące się obrysowaniem poszczególnych liter. Napis usytuowany jest ukośnie pod rysunkiem z lekkim pochyleniem na lewo. Rysunek przedstawia głowę krecika z czerwonym nosem. kolorystyka znaku to czarny , biały i czerwony. Zarys napisu i rysunku zachodzą na siebie. Natomiast znak towarowy wnioskodawcy KRET jest znakiem słownym.
W orzecznictwie i w piśmiennictwie podkreśla się, że analizując podobieństwo znaków towarowych należy uwzględniać to, iż przeciętny odbiorca towaru zazwyczaj nie analizuje szczegółowo elementów znaku, lecz odbiera znak na podstawie ogólnego wrażenia, w którym decydujące znaczenie mają główne i zbieżne elementy porównywanych oznaczeń. Jednocześnie podkreśla się, iż w znakach słowno-graficznych na ogół elementy słowne mają dla odbiorców większą siłę oddziaływania niż elementy graficzne, zwłaszcza, gdy elementy słowne mają określone znaczenie albo
z innych względów są łatwe do zapamiętania. Tylko w niektórych przypadkach zdarza się, że grafika dominuje nad elementami słownymi. Tak też jest w przypadku spornego znaku słowno - graficznego, w którym największą siłę oddziaływania posiada słowo BISKRET. Strona skarżąca starała się wykazać, iż oznaczenie ma to charakter fantazyjny co dodatkowo podkreśla oryginalna czcionka.
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie podzielił jednak argumentacji strony skarżącej, uznając za prawidłowe stanowisko organu, iż słowo BISKRET mimo, że pisane jest łącznie składa się z dwóch wyrazów z których każde ma określone znaczenie: słowo "bis" dwa razy , jeszcze raz oraz słowo "kret". Wbrew twierdzeniom skarżącej strony nie potrzeba też analitycznego umysłu, aby ze słowa BISKRET wyodrębnić człon KRET, które w oznaczeniu BISKRET ma większa siłę oddziaływania niż człon BIS, zwłaszcza gdy do słowa KRET w sposób jednoznaczny nawiązuje grafika spornego znaku tj. głowa krecika. A zatem stwierdzić należy, iż sporny znak słowno –graficzny BISKRET w swojej wymowie nawiązuje do znanego znaku KRET którym oznaczane są środki przeznaczone do udrażniania rur. Należy mieć bowiem na uwadze, iż możliwość mylenia znaków towarowych zwiększa się, gdy dany znak towarowy zestawia się ze znakiem powszechnie znanym, używanym na rynku od wielu lat, do jakich należy znak towarowy KRET. Ponadto, nawet jeżeli przyjąć, że odbiorca odróżni porównywane znaki towarowe jako oznaczenia produktów pochodzących
z różnych przedsiębiorstw, tj., że nie istnieje niebezpieczeństwo powstania pomyłek w wąskim rozumieniu, to, biorąc pod uwagę podobieństwo towarów i podobieństwo oznaczeń, odbiorca może przypuszczać, że uprawnionego, który używa podobnego znaku łączą z wnioskodawcą związki organizacyjne, gospodarcze lub prawne istotne dla powstania, oznaczania i wprowadzania do obrotu produktów, co nie odpowiada prawdzie (niebezpieczeństwo powstania pomyłek w szerokim rozumieniu, vide: R. Skubisz "Prawo Znaków Towarowych. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze Sp. z o.o., Warszawa 1997 str. 83 ).
Dlatego też w ocenie Sądu organ prawidłowo unieważnił prawo ochronne udzielone na znak BISKRET przyjmując, że znak ten jest podobny do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz wnioskodawcy w takim stopniu, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Jednocześnie nie było potrzeby wykazania faktu mylenia omawianych znaków, albowiem wystarcza stwierdzenie, że istnieje taka możliwość.
W przedmiotowej sprawie nie mógł też być uwzględniony argument, że oznaczenie "KRET" nie ma zdolności odróżniającej, ponieważ jest nazwą rodzajową. Rozstrzygnięcie tej kwestii jak słusznie zauważył Urząd Patentowy wykracza poza przedmiot sprawy. Również podana przez uprawnionego obszerna lista przykładów zgłoszenia i zarejestrowania znaków towarowych nie miała zdaniem Sądu znaczenia
w przedmiotowej sprawie, gdyż kwestię podobieństwa znaków towarowych ocenia się indywidualnie, uwzględniając każdy przypadek oddzielnie, a nie w oparciu o analogię, zwłaszcza że część tych przykładów jest nieadekwatna do przedmiotu sprawy.
Dlatego też Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę nie podzielił zarzutów strony skarżącej, iż organ prowadząc postępowanie administracyjne dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 7 i 77 § 1 k.p.a. zobowiązujących organ do wszechstronnego i pełnego wyjaśnienia sprawy.
Mimo, iż organ jako podstawę unieważnienia znaku BISKRET powołała także art. 8 pkt 2 u.z.t., to ostatecznie nie uzasadnił na czym naruszenie tych praw majątkowych wnioskodawcy miało polegać. Mając jednak na uwadze, iż wystarczająca podstawę dla unieważnienia omawianego znaku stanowiło naruszenie art. 9 ust. pkt 1 u. z. t. Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.