VI SA/WA 1480/06

VI SA/Wa 1480/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-11-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-08-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Czarnecki /przewodniczący/
Andrzej Wieczorek /sprawozdawca/
Małgorzata Grzelak
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Asesor WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2006 r. sprawy ze skargi E. N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części nakładającej karę pieniężną w kwocie 1000 ( jeden tysiąc) złotych za nieokazanie przez M. G. wykresówek za dni od 5 do 9 września 2005 r.; 2. stwierdza, że decyzja w uchylonej części nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz E. N. kwotę 100( sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Pana E. N. zwanego dalej skarżącym, od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2005 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 2000 złotych utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Rozpoznając ponownie sprawę organ powołał się na przepisy art. 138 § l pkt l i 2, art. 139 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 ze zm.), art. 31 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 92, poz. 879), art. 15 ust. 7 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. Wspólnot Europejskich nr L 370 z 31.12.1985 str. 8-21, ze zm.), art. 87 ust. l i 2, art. 92 ust. l, ust. l pkt 6 i ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.) oraz Lp. 1.11.11. ust. l lit. b, Ip. 1.11.5 lit. a i b, Ip. 1.11.4 lit. a i b załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.), art. 6 ust. l, art. 7 ust. l i 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3820 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. WE L370 z 1 grudnia 1985 P.0001-0007), art. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 180, póz. 1497).
Główny Inspektor Transportu Drogowego wskazał, że zaskarżoną decyzją nałożono na skarżącego karę pieniężną a podstawą faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło nieokazanie wykresówek lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu, za przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia oraz za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu.
Wskazał, że podczas kontroli w dniu [...] września 2005 r. na dworcu letnim przy dworcu PKP skontrolowano pojazd, prowadzony przez trzech kierowców: Pana R. B., Pana K. S., Pana M. G.
Przedmiotem skargi jest kara za nieokaznie wykresówek przez Pana M. G.
Zdaniem organu Pan M. G. nie okazał wykresówek z dni 5, 6, 7, 8, 9, 11 września 2005r. oraz z ostatniego dnia poprzedniego tygodnia w którym prowadził pojazd. Do kontroli nie zostało okazane również zaświadczenie o nieprowadzeniu pojazdu w badanym okresie.
Organ powołując się na przepis art. 87 ust. l i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.) wskazał, że podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne kierowca pojazdu samochodowego jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli, wypis z licencji, dowód uiszczenia należnej opłaty za korzystanie z dróg krajowych oraz właśnie zapisy urządzenia rejestrującego samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy i czas postoju, obowiązkowe przerwy i czas odpoczynku. Podniósł, że zgodnie z art. 15 ust. 7 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń stosowanych w transporcie drogowym (Dz. Urz. Wspólnot Europejskich nr L 370 z 31.12.1985 str. 8-21, ze zm.), na żądanie upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych kierowca zobowiązany jest okazać wykresówki za bieżący tydzień i w każdym przypadku za ostatni dzień poprzedniego tygodnia, w którym kierował pojazdem.
Zdaniem organu przepis art. 31 ustawy z dnia 16. IV. 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 92, poz. 879) wskazuje, że kierowca, który w określonych dniach nie prowadził pojazdu albo prowadził pojazd do którego nie mają zastosowania przepisy rozporządzenia nr 3820/85/EWG, na żądanie osoby uprawnionej do przeprowadzenia kontroli przedstawia zaświadczenie, które powinno zawierać w szczególności następujące dane: imię, nazwisko kierowcy, okres, którego dotyczy, wskazanie przyczyny nieposiadania wykresówek, o których mowa w art. 15 ust. 7 rozporządzenia 3821/85/EWG, miejsce i data wystawienia, podpis pracodawcy. Zaświadczenia pracodawca wystawia i wręcza kierowcy przed rozpoczęciem przez kierowcę przewozu drogowego.
Wskazał, że zgodnie z art. 92 ust. l pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne nie przestrzegając przepisów ustawy bądź wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 do 15 000 zł. Podniósł, że treść Lp. 1.11.11 ust. l lit. b załącznika do w/w ustawy nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu, podczas kontroli drogowej karą 200 zł za każdą wykresówkę.
Biorąc pod uwagę fakt, że Pan M. G. nie okazał wykresówek z dni 5, 6, 7, 8, 9, 11 września 2005r. nałożenie w tym zakresie kary jest zasadne.
Skarżący w skardze wskazał, że organ z ustalonego stanu faktycznego a opisanego w protokole kontroli wywodzi w stosunku do Pana M. G. nieprawidłowe wnioski. Zdaniem skarżącego Pan M. G. okazał podczas kontroli zaświadczenie stwierdzające okres wolny od pracy tj od 3 do 10 września 2005r. oraz z ostatniego dnia poprzedniego tygodnia w którym prowadził pojazd. Wskazuje, że w protokole kontroli stwierdzono jedynie brak wykresówki za 11 września 2006r. W jego ocenie potwierdzeniem tego stanowiska jest fakt, że Inspektor stwierdził wykonanie prawidłowego odpoczynku przed wyjazdem w trasę i zezwolił na dalszą jazdę pojazdu. Twierdzi, że jeżeli inspektor doszedł do takich wniosków to musiał je opierać na przedłożonych dokumentach wskazanych wyżej. Tak więc w ocenie skarżącego właściwe dokumenty musiały zostać okazane.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.).
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący wskazuje, że z protokołu kontroli wynika, że kierowca Pan M. G. nie okazał jedynie wykresówki za dzień kontroli tj. [...] września 2006 r. W tym zakresie należy przyznać rację skarżącemu, bowiem taki stan faktyczny wynika z protokołu kontroli. Protokół kontroli dokumentuje często czynność niepowtarzalną i z tego powodu winien opisywać dokładnie zaistniały stan rzeczy. Ze sporządzonego protokołu wynika, że Pan M. G. nie okazał wykresówki za dzień kontroli. Nadto organ stwierdził, wykonanie prawidłowego odpoczynku przed wyjazdem w trasę. Takie zapisy potwierdzają stanowisko skarżącego.
Kontrolując zaskarżoną decyzję należy także podkreślić, że kodeksowa zasada swobodnej oceny dowodów przez organy administracyjne, wynikająca z art. 80 k.p.a., wyłącza zasadniczo możliwość odmiennej oceny przez sąd administracyjny wiarygodności i mocy dowodowej zebranego w sprawie materiału, chyba że ustalenia zawarte w decyzji mają charakter dowolnych (por. wyrok NSA z dnia 8 lipca 1998 r., sygn. akt III SA
5203/98; LEX nr 44809). Sąd administracyjny nic jest bowiem organem III instancji w postępowaniu administracyjnym i nie może poddawać ocenie, czy dokonany przez organ administracji państwowej wybór, w ramach realizacji zasady swobodnej (a nie dowolnej) oceny dowodów, jest słuszny, gdyż Sąd nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności (celowości) decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 16 stycznia 1998 r., sygn. akt l SA/Kr 36/97; LKX nr 34108). Niemniej jednak należy zauważyć, że stosownie do art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – Kpa. ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 168 ze zm.) w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przy wyważeniu interesu społecznego i słusznego interesu strony. W przeprowadzonym postępowaniu zdaniem Sądu takiego działania zabrakło. Zgodnie z art. 2 Konstytucji, Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Stosownie zaś do art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W świetle powołanych wyżej przepisów decyzja administracyjna, a w szczególności, jak to ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, nakładająca na podmiot karę, musi być oparta na obowiązującym przepisie prawa i zgodna z jego treścią oraz musi być wydana w oparciu o prawidłowo ustalony i zinterpretowany stan faktyczny. Tych wymogów nie spełnia wspomniana wyżej decyzja administracyjna.
Rozważając tę sprawę sąd uchylił decyzję organu II instancji w zaskarżonej części.
Analizując sprawę ponownie organ rozważy swoje stanowisko w kontekście zapisów zawartych w protokole kontroli a zwłaszcza zapisu wskazującego, że Pan M. G. nie okazał wykresówki za dzień kontroli. Nadto organ rozważy i wskaże na podstawie jakich dokumentów organ stwierdził, wykonanie prawidłowego odpoczynku przed wyjazdem w trasę a jeżeli takimi dokumentami dysponował (co sugerują zapisy w protokole kontroli) to dalsze postępowanie w kierunku nałożenia kary pieniężnej jest bezprzedmiotowe.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit.a i c. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
Stosownie do przepisu art. 152 p.s.a. orzeczono o niewykonywaniu zaskarżonej uchwały do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi