VI SA/Wa 3856/24

VI SA/Wa 3856/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-07-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-11-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Barbara Kołodziejczak-Osetek /przewodniczący/
Grzegorz Nowecki
Maciej Borychowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne
Własność przemysłowa
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151, art. 119 pkt 2, art. 120
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Asesor WSA Maciej Borychowski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lipca 2025 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej również: "WSA") w Warszawie jest decyzją z dnia [...] marca 2024 r. nr [...]Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "Organ", "Urząd Patentowy RP", "UPRP"), którą po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2024 r. sprawy z wniosku C. [...]z siedzibą w R. (dalej: "Uczestnik postępowania", "Wnioskodawca") przeciwko A. K. (dalej: "Skarżący", "Uprawniony") unieważnił prawo ochronne na znak towarowy "[...] (dalej: "zaskarżona decyzja").
Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 129¹ ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 324 z późn. zm., dalej: "p.w.p.") oraz art. 98 k.p.c., w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p.
Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu [...] stycznia 2023 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek Uczestnika postępowania o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy [...]udzielonego na rzecz Skarżącego. Uczestnik postępowania podniósł, że przedmiotem jego działalności jest między innymi działalność handlowa i dystrybucyjna w zakresie produktów medycyny estetycznej, które od przeszło 25 lat wprowadzane są na rynek krajów europejskich m.in. pod należącą do niego marką własną [...]. Posiada on prawo ochronne na znak [...] zgłoszony w 1997 r. na podstawie prawa włoskiego. Uczestnik postępowania poinformował, że w 2022 r. podjął działania w celu zarejestrowania tego znaku w EUIPO. Wskazał, że jego produkty pod marką [...] są dostępne w Polsce od czerwca 2015 r. oraz zyskały uznanie i są rozpoznawalne wśród odbiorców. Uczestnik postępowania podniósł, że Skarżący nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej ani produkcyjnej. Uczestnik postępowania wskazał również, że otrzymał od Skarżącego pismo z dnia [...] września 2022 r., w którym został poinformowany o zarejestrowanym na rzecz Skarżącego znaku towarowym [...]. W piśmie tym Skarżący zażądał wycofania złożonego przez Uczestnika postępowania wniosku o rejestrację w EUIPO znaku towarowego [...] podkreślając możliwość zaistnienia "zamieszania na rynku".
Ponadto Uczestnik postępowania podkreślił, że Skarżący dokonuje w Urzędzie Patentowym RP szeregu zgłoszeń słownych znaków towarowych tożsamych z innymi, na które zostały już udzielone prawa ochronne. W ocenie Uczestnika postępowania taka hurtowa działalność jest dokonywana w zamiarze spekulacyjnym. Uczestnik postępowania podkreślił, że Skarżący działał w złej wierze, bowiem nie prowadził i nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej (produkcyjnej, handlowej), której przedmiot można byłoby funkcjonalnie powiązać z celami jakie spełniają znaki towarowe i prawa ochronne na takie znaki. Uczestnik postępowania stwierdził również, że Skarżący zgłosił znak bez zamiaru jego używania podobnie jak 32 inne znaki, które zgłosił w przeciągu 11 miesięcy. Uczestnik postępowania stwierdził także, że Skarżący prowadzi sui generis działalność polegającą na zgłaszaniu do Urzędu Patentowego RP różnych oznaczeń z wnioskiem o udzielenie prawa ochronnego na takie oznaczenia, przy czym zgłoszenia te nie mają pełnić żadnej z funkcji przypisanej normatywnie znakom towarowym (funkcji odróżniającej, gwarancyjnej czy reklamowej), lecz mają być instrumentem działań spekulacyjnych uprawnionego.
Skarżący w piśmie z dnia 30 stycznia 2023 r. wniósł o oddalenie wniosku o unieważnienie spornego prawa. Podniósł, że Uczestnik postępowania w dniach 30 maja oraz 9 czerwca 2022 r. zgłosił do rejestracji trzy znaki towarowe, jeden słowny oraz dwa graficzne "[...]" w EUIPO pod numerami: [...], [...] oraz [...], po czym dnia [...] stycznia 2023 r. złożył do Urzędu Patentowego RP wniosek o unieważnienie znaku towarowego "[...]" ([...]) należącego do Skarżącego. Wskazał, że celem Uczestnika postępowania było unieważnienie znaku uprawnionego tylko po to, aby zarejestrować swoje znaki towarowe. Podkreślił przy tym, że nie działał w złej wierze, a Uczestnik postępowania nie wykazał, aby jego działanie nosiło znamiona złej wiary. Podniósł również, że strony nie współpracowały ani też nie łączył ich żaden szczególny stosunek zaufania. Wskazał, że ze strony internetowej Uczestnika postępowania wynika, że działa on na rynku lokalnym, a w Polsce nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Stwierdził, że Uczestnik postępowania zajmuje się jedynie: wyrobami toaletowymi, perfumami, kosmetykami oraz mydłami, zaś aktualizacja danych firmy Uczestnika postępowania z dnia 30.04.2021 r. wskazuje, że zajmuje się on dodatkowo również: chemią podstawową, wyrobami chemicznymi i włóknami oraz produkcja wyrobów nigdzie indziej nie sklasyfikowanych. Zdaniem Skarżącego nie ma to nić wspólnego z produktami, ani spornym znakiem towarowym. Skarżący podkreślił, że rozszerzenie działalności Uczestnika postępowania miało miejsce po dacie "rejestracji znaku towarowego uprawnionego czyli po dacie 9 kwietnia 2021 r.’'. Skarżący podniósł także, że Uczestnik postępowania nie przedłożył żadnych dowodów na okoliczność używania przez niego oznaczenia [...]. Jednocześnie Skarżący podkreślił, że posiada autorskie prawa majątkowe do logotypu [...]. Skarżący poinformował także, że używa spornego znaku towarowego do oznaczania produktów, które są w trakcie projektowania już od 2020 r.
Uczestnik postępowania w piśmie z dnia [...] kwietnia 2023 r. podtrzymał swoje stanowisko. Podkreślił działanie Skarżącego w złej wierze. Poinformował, że w rejestrze produktów leczniczych nie istnieje żaden produkt o nazwie [...]. Ponadto podniósł, że Skarżący nie wprowadził na rynek żadnego towaru o tej nazwie oraz, że sam Skarżący nie prowadzi żadnej działalności związanej z lekami, wyrobami medycznymi ani suplementami diety.
Skarżący w piśmie z dnia [...] maja 2023 r. podtrzymał swoje stanowisko. Podkreślił, że nie działał w złej wierze. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 8 maja 2023 r. strony podtrzymały swoje stanowiska. Uczestnik postępowania podniósł, że Skarżący nie dystrybuuje ani nie posiada żadnych towarów, które mogłyby być oznaczane spornym znakiem. Wskazał, że Skarżący masowo rejestruje w Urzędzie Patentowym RP znaki towarowe w celu spekulacyjnego uzyskania korzyści. Skarżący natomiast podkreślił, że nie musi korzystać ze znaku od momentu jego rejestracji oraz, że Uczestnik postępowania nie wykazał działania w złej wierze.
Uczestnik postępowania w piśmie z dnia [...] maja 2023 r. podtrzymał stanowisko, że działanie Skarżącego zostało podjęte w złej wierze, bowiem w dacie zgłoszenia ani później nie prowadził on działalności gospodarczej. Ponownie zwrócił uwagę na masowe zgłaszanie przez Skarżącego różnych znaków towarowych należących do innych podmiotów. Wskazał, że na rynku nie istnieją żadne leki oznaczone marką [...], nie ma żadnej żywności specjalnego przeznaczenia (oznaczonej marką [...]), nie ma też żadnych suplementów diety [...], natomiast istnieją wyroby medyczne (z zakresu medycyny estetycznej) oznaczone marką [...] - są to preparaty wytwarzane i dystrybuowane przez Uczestnika postępowania.
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 22 listopada 2023 r. strony podtrzymały
swoje stanowiska. Skarżący wskazał, że rozpoczął produkcję suplementów diety również ze spornym oznaczeniem. Obecnie są to produkty o nazwach P. i T.. Uczestnik postępowania podkreślił, że uprawniony nie używa w obrocie spornego znaku.
Uczestnik postępowania do pisma z dnia [...] listopada 2023 r. załączył kopie przykładowych 35 faktur na okoliczność obecności na polskim rynku produktów o nazwie [...]. Wskazał, że Skarżący jest prezesem spółki S. Sp. z o.o., która nie prowadzi żadnej działalności związanej z produktem [...], a produkt ten nie widnieje w żadnych rejestrach Państwowego Inspektora Sanitarnego. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 26 lutego 2024 r. został przesłuchany świadek A. P. - prezes zarządu B. [...] Sp. z o.o. (dalej: "świadek"), będącej wyłącznym dystrybutorem produktów marki [...]. Świadek zeznał, że pierwsze produkty [...] zakupił w 2014 r. Działalność B. [...] Sp. z o.o. polega na promowaniu produktów, głównie wyrobów medycznych wśród lekarzy zajmujących się medycyną estetyczną. Wskazał, że produkty [...] promowane są za pośrednictwem przedstawicieli terenowych, kongresów, konferencji naukowych i prasy specjalistycznej, a także w prasie kolorowej i w social mediach. Budżet na reklamę wynosi 10% wartości sprzedaży w danym roku. Zeznał, że zabieg produktem [...] był laureatem nagrody Perła Dermatologii Estetycznej w 2016 r. Najlepszymi latami były lata 2017-2018. Ponadto zeznał, że głównym produktem zawsze pozostawał [...]. Ponadto w 2017 r. stworzono stronę internetową dedykowaną pacjentom dotyczącą mechanizmu działania produktów. Przed 2021 r. na Facebooku funkcjonował fanpage [...] gdzie były promowane te produkty. Odnosząc się do konferencji i kongresów świadek zeznał, że wystawiane jest stoisko na którym są przedstawiane produkty [...]. Jeden z kongresów jest organizowany przez Stowarzyszenie Lekarzy Dermatologów Estetycznych a drugi przez Polskie Towarzystwo Medycyny Estetycznej i Antyaging. Świadek zeznał, że jego spółka bierze również udział w innych kongresach i spotkaniach np. organizowanych przez Polskie Towarzystwo Dermatologiczne. Na wszystkich kongresach przed 2021 r. były wystawiane produkty [...]. Ponadto świadek podkreślił, że nie zna nikogo kto poza jego spółką promowałby produkty oznaczane znakiem [...]. Nie słyszał również, aby ktoś inny nazywał swoje produkty określeniem [...]. Świadek zeznał również, że nigdy nie spotkał się ze Skarżącym. Świadek wyjaśnił również, że produkty [...] przed datą zgłoszenia do ochrony znaku spornego, tj. przed dniem [...] kwietnia 2021 r. były promowane na Instagramie w ramach konta firmowego, na którym promowane były wszystkie jego produkty. Dopiero w 2021 r. albo 2022 r. zostało wydzielone osobne konto dla produktów [...]. Świadek zeznał także, że nie ma świadomości aby przed 2021 r. i teraz promowane były produkty innych podmiotów o nazwie [...] z branży medycyny estetycznej ani żadnej innej. Poinformował również, że produkt [...]został zrejestrowany w UE jako wyrób medyczny z klasy 3, czyli środek do iniekcji w polskim Urzędzie w 2014r. Świadek zeznał, że okazany mu produkt [...]jest produkowany we Włoszech i jest dostępny na rynku od 2 lat. Produkty [...] były wytwarzane przez E. na zlecenie Uczestnika postępowania, a następnie produkcja została przeniesiona do podmiotu [...] we Włoszech. Ponadto świadek zeznał, że w latach 2017-2018 sprzedaż produktu kształtowała się w wysokości do 2 tysięcy fiolek miesięcznie, a obecnie około 500 sztuk. Oświadczył również, że T. jest obecnie producentem produktów [...].
Uczestnik postępowania podtrzymał swoje stanowisko i podniósł, że na fanpage instagramowym spółki B. [...] pierwszym zamieszczonym postem był post [...] w dniu 10 czerwca 2018 r. Wyjaśnił, że [...] to wyrób medyczny a nie surowiec farmaceutyczny z którego wytwarza się leki, zatem nie figuruje na liście surowców farmaceutycznych. Natomiast baza E. nie obliguje producentów i dystrybutorów wyrobów medycznych do zgłaszania swoich produktów jeżeli te wyroby funkcjonowały na rynku przed majem 2017 r. Uczestnik postępowania podkreślił, że o działaniu Skarżącego w złej wierze świadczy brak jakikolwiek działalności Skarżącego w produkcji i dystrybucji jakichkolwiek produktów w szczególności oznaczanych marką [...] oraz hurtowe zgłaszanie znaków na swoją rzecz w wielu różnych "kategoriach".
W ocenie Uczestnika postępowania takie działanie miało charakter spekulacyjny a spółka została założona na użytek obecnego postępowania. Uczestnik postępowania podkreślił, że produkty [...] były dostępne na rynku już w latach 2015-2016, zatem Skarżący w 2021 r. musiał wiedzieć, że takie oznaczenie funkcjonuje w obrocie. Ponadto Uczestnik postępowania oświadczył, że nazwa fabryki produkującej produkt jest umieszczona na buteleczce [...], zaś produkt ten jest wytwarzany na zlecenie wnioskodawcy.
Skarżący również podtrzymał swoje stanowisko i podniósł, że Uczestnik postępowania nie wykazał, aby Skarżący miał świadomość stosowania oznaczenia [...] na rynku polskim. Skarżący podniósł, że Uczestnik postępowania poza znakiem towarowym zarejestrowanym na terenie Włoch nie ma nic wspólnego z produktami o nazwie [...]. Produkty te są dostępne w Polsce ale pochodzą od różnych producentów. Uczestnik postępowania nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających zarzuty podniesione w niniejszej sprawie.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2024 r. nr [...]Urząd Patentowy RP po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2024 r. sprawy z wniosku Uczestnika postępowania przeciwko Skarżącemu o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "[...], unieważnił prawo ochronne na znak towarowy "[...].
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Organ wskazał, że zgodnie z art. 255 ust. 1 pkt 1 p.w.p., Urząd Patentowy RP rozstrzyga sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy w trybie postępowania spornego. Przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte w dniu 5 stycznia 2023 r., czyli po nowelizacji ustawy Prawo własności przemysłowej, która weszła w życie w dniu 15 kwietnia 2016 r. Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2015 r. poz. 1615) w sprawach o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy wnioskodawca nie musi legitymować się istnieniem interesu prawnego.
Uczestnik postępowania w przedmiotowej sprawie podniósł, że prawo ochronne na znak towarowy "[...]zostało udzielone z naruszeniem art. 129¹ ust. 1 pkt 6 p.w.p. z uwagi na działanie Skarżącego w złej wierze. W myśl powyższego przepisu nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia, jeżeli zostały zgłoszone w złej wierze, w celu uzyskania ochrony.
W ocenie Organu zarzut udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy w złej wierze jest zasadny. W toku postępowania Urząd Patentowy RP ustalił, że Uczestnik postępowania działał na rynku polskim od 2015 r., w sposób dostrzegalny dla potencjalnych odbiorców. Wynika to z przedłożonych przez niego faktur, które były wystawione przez Uczestnika postępowania od czerwca 2015 r. na rzecz klinik medycznych a dotyczących produktów [...]oraz [...]. Faktury te pochodzą z okresu od 2015 r. do 2021 r. Powyższe zostało potwierdzone również zeznaniami świadka A. P., pełniącego funkcję prezesa zarządu B. [...] Sp. z o.o., która to spółka była wyłącznym dystrybutorem produktów marki [...] w Polsce. Zatem Organ uznał, że był to jedyny podmiot wprowadzający na polski rynek towary oznaczane znakiem [...], a tym samym jedyny podmiot, który miał wiedzę na temat obecności tych towarów na polskim rynku, sposobów ich promocji i wartości sprzedaży. Urząd Patentowy RP wskazał, że również zeznania świadka potwierdzają obecność produktów [...] w Polsce od 2015 r., a także ich promocji na kongresach lekarzy medycyny estetycznej. Efektem promocji produktów [...], o czym zeznał świadek była świadomość wśród lekarzy medycyny estetycznej istnienia tych towarów, a następnie ich stosowanie w gabinetach. Zatem Organ przyjął, że przed datą zgłoszenia spornego znaku w dniu [...] kwietnia 2021 r. oznaczenie [...] było obecne na polskim rynku i znane odbiorcom, jakimi są lekarze medycyny estetycznej, a także pacjenci, którym oferowano zabiegi tymi produktami w gabinetach.
Organ zauważył, że produkty oznaczane znakiem [...], pochodzące od Uczestnika postępowania obecne były za pośrednictwem B. [...] Sp. z o.o. na polskim rynku stale od 2015 r., co zostało wykazane przez Uczestnika postępowania, który załączył do akt niniejszego postępowania również artykuły z prasy branżowej dotyczące produktów [...] służących do przeprowadzania zabiegów w gabinetach lekarskich, a także zawierające wywiad z dr E. G., twórcy [...]. Obecność na polskim rynku preparatów [...] potwierdza także nagroda przyznana temu produktowi w 2016 r. (Perła Dermatologii Estetycznej).
Organ wskazał, że sporny znak został przeznaczony do ochrony następujących towarów:
1) Balsamy do celów kosmetycznych, Emulsje do twarzy (do użytku kosmetycznego). Kosmetyki, Kosmetyki upiększające. Kremy do ciała (kosmetyki). Kremy do twarzy do użytku kosmetycznego. Kremy kosmetyczne. Maseczki do skóry (kosmetyki), Peelingi złuszczające do celów kosmetycznych z klasy 3;
2) Suplementy diety, Suplementy diety do użytku medycznego. Lekarstwa, Eliksiry (preparaty farmaceutyczne). Enzymy do celów farmaceutycznych. Farmaceutyki i naturalne środki lecznicze, Mieszaniny farmaceutyczne. Płyny do celów farmaceutycznych. Preparaty chemiczno-farmaceutyczne. Preparaty farmaceutyczne. Preparaty i substancje farmaceutyczne, Peptydy syntetyczne do celów farmaceutycznych. Kwasy do celów farmaceutycznych. Biologiczne preparaty do celów medycznych. Enzymy do celów medycznych. Enzymy do użytku medycznego lub weterynaryjnego, Komórki do celów medycznych. Płyny medyczne do skóry, Preparaty aminokwasowe do użytku medycznego. Preparaty bakteriologiczne do celów medycznych, Preparaty bakteryjne do celów medycznych. Preparaty do pielęgnacji skóry do celów medycznych. Preparaty enzymatyczne do celów medycznych. Preparaty medyczne. Strzykawki napełnione preparatami farmaceutycznymi do celów medycznych. Aminokwasy do celów medycznych. Preparaty aminokwasowe do użytku farmaceutycznego. Białka regulacyjne do użytku medycznego, Białko osocza ludzkiego. Preparaty higieniczne do celów medycznych. Preparaty higieniczne do użytku medycznego. Produkty higieniczne do celów medycznych z klasy 5.
Urząd Patentowy PR podniósł, że są to towary o bardzo szerokim zakresie zastosowania, które niewątpliwie wchodzą w sferę działalności Uczestnika postępowania, blokując ją, a jednocześnie wykorzystując w sposób nieuprawniony pozycję znaku [...] wypracowaną na rynku przez Uczestnika postępowania. Zdaniem Organu towary te są bowiem powiązane zarówno z różnymi kosmetykami jak i towarami związanymi z branżą medyczną, które mogą mieć zastosowanie w medycynie i dermatologii estetycznej. A zatem są to towary powiązane z towarami Uczestnika postępowania służącymi do zabiegów kosmetycznych z zakresu medycyny estetycznej. W związku z powyższym Organ przyjął, że dokonanie zgłoszenia znaku towarowego [...] przeznaczonego dla towarów stosowanych w kosmetyce i medycynie nie było przypadkowe.
W ocenie Urzędu Patentowego RP Skarżący chcąc zaistnieć na rynku w zakresie kosmetyki i produktów medycznych wybrał oznaczenie funkcjonujące w tym zakresie w Polsce od 6 lat. Rynek ten nie jest masowy, a takie towary i usługi nie są nabywane codziennie i nie są niezbędne dla życia jak np. produkty spożywcze, ale jednocześnie mają swoich stałych odbiorców, którzy je stosują je regularnie. W opinii Organu, Skarżący zgłaszający sporny znak zatem wiedział lub co najmniej powinien wiedzieć, że nie przysługują mu prawa do oznaczenia [...], które było używane na polskim rynku w sposób długotrwały i stabilny, a nie jedynie okazjonalny. Pozycja tego znaku na rynku była zatem ugruntowana.
Urząd Patentowy RP wyjaśnił, że Skarżący co prawda w toku postępowania twierdził, że Uczestnik postępowania nie jest producentem towarów oznaczanych spornym znakiem, lecz zleca to podmiotom trzecim. Argument ten w ocenie Organu pozostaje bez znaczenia dla niniejszej sprawy, bowiem częstą praktyką jest to, że inny podmiot posiada prawa do znaku i zarządza wszelkimi prawami wyłącznymi, a inny produkuje lub wprowadza towary na rynek, działając na rzecz uprawnionego do znaku. Sam Skarżący w toku postępowania wskazał, że producentem towarów oznaczanych znakami należącymi do niego jest podmiot S. Sp. z o.o., a więc odrębny podmiot prawa.
Ponadto w ocenie Urzędu Patentowego RP nie było przypadkowe zgłoszenie znaku towarowego identycznego fonetycznie z oznaczeniem Uczestnika postępowania tym bardziej, że obejmuje ono towary opatrywane jego znakiem. Co więcej Organ wskazał, że określenie [...] jest fantazyjne, nie posiada ono żadnego znaczenia, nie jest powszechnie używane, ani też nie weszło do języka potocznego. Nie sugeruje ono też przeznaczenia ani nie zawiera w sobie nazw substancji czynnych wchodzących w skład produktu, a tym samym nie jest to oznaczenie słabe. W związku z powyższym Organ zauważył, że działanie Skarżącego w postaci zgłoszenia do ochrony znaku towarowego używanego 6 lat przez inny podmiot bez jego zgody jest działaniem podjętym w złej wierze, zmierzającym do zawłaszczenia oznaczenia [...]z pokrzywdzeniem Uczestnika postępowania. Zdaniem Organu świadczy wystosowanie przez Skarżącego listu z roszczeniami do Uczestnika postępowania w oparciu o udzielone prawo wyłączne, co przyznał sam Skarżący w toku postępowania. Co więcej, Urząd Patentowy PR wyjaśnił, że Skarżący wówczas nie prowadził żadnej działalności gospodarczej, co wynika z załączonego przez Uczestnika postępowania wyciągu z CEIDG. Obecnie prowadzi on podmiot S. Sp. z o.o., który powstał w 2023 r., a więc już po wszczęciu niniejszego postępowania. Mając na względzie przytoczone okoliczności, Urząd Patentowy RP uznał zgłoszenie spornego znaku za niezgodne z zasadami współżycia społecznego i jako takie dokonane z naruszeniem art. 129¹ ust. 1 pkt 6 p.w.p.
Organ nadmienił, że Skarżący w toku postępowania przedłożył następujący materiał dowodowy:
1) umowa złożona na rozprawie w dniu 8 maja 2023 r. której stroną jest Skarżący obowiązująca od dnia 1 stycznia 2023 r. oraz faktura sporządzona w języku angielskim;
2) faktura z dnia [...] lipca 2022 r. wystawiona na rzecz uprawnionego za rejestrację domeny linerase.info.pl;
3) korespondencja email skierowana do uprawnionego od C. [...] z dnia [...] lutego 2022 r.;
4) korespondencja email skierowana do uprawnionego od P. z dnia [...] lutego 2022 r.;
5) korespondencja email skierowana do uprawnionego od F. z dnia [...] października 2021 r.;
6) wydruk buteleczek z napisem [...] (w odcieniach szarości);
7) wydruk logo [...] z listkiem nad literą "S" (w odcieniach szarości);
8) zaświadczenie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] lipca 2023 r. o wpisie do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów państwowej inspekcji sanitarnej podmiotu S. Sp. z o.o. z siedzibą w P.;
9) wydruk z portalu Instagram z dnia [...] maja 2023 r. strony [...];
10) wydruk z portalu Instagram z dnia [...] maja 2023 r. strony [...];
11) wydruk z Głównego Inspektoratu Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2023 r.;
12) wydruk z rejestru eSanepid z dnia [...] lutego 2024 r. dotyczący produktów należących do S.;
13) wydruk w języku włoskim faktury wystawionej przez T. [...] na rzecz B. [...] Sp. z o.o z dnia [...] kwietnia 2015 r.;
14) wydruk zdjęcia butelki produktu [...] Uczestnika postępowania gdzie producentem jest T.;
15) wydruk ze strony internetowej Uczestnika postępowania z informacjami m.in. dotyczącymi [...];
16) wydruk z bazy EUDAMED z dnia [...] lutego 2024r. z którego wynika, że Uczestnik postępowania nie ma zarejestrowanego produktu o nazwie [...] w Europejskiej bazie danych o wyrobach medycznych;
17) wydruk z rejestru produktów leczniczych z dnia [...] lutego 2024 r. dla wyszukiwania produktu [...].
Odnosząc się do ww. materiał dowodowego UPRP wskazał, że nie miał on wpływu na odmienną ocenę Organu. Analizując bowiem poszczególne dokumenty, Urząd Patentowy RP stwierdził, że umowa (w języku angielskim wraz z tłumaczeniem na język polski) wskazana w pkt 1 została zawarta z bliżej nieokreślonym podmiotem, dotyczy sprzedaży, produkcji i dostaw bliżej nieokreślonych towarów. Dodatkowo zawiera ona załącznik oraz fakturę sporządzoną w języku angielskim, nieprzetłumaczone na język polski. Trudno ją w jakikolwiek sposób powiązać z niniejszą sprawą. Urząd Patentowy RP wyjaśnił przy tym, że zgodnie z art. 27 Konstytucji RP w Rzeczypospolitej Polskiej językiem urzędowym jest język polski. Podobnie w myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 672) podmioty wykonujące zadania publiczne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokonują wszelkich czynności urzędowych oraz składają oświadczenia woli w języku polskim, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Zdaniem Organu wynika z tego obowiązek prowadzenia wszelkich czynności procesowych w języku polskim, do których zalicza się nie tylko czynności dokonywane ustnie, lecz także prowadzenie w tym języku pełnej dokumentacji postępowania, zwłaszcza posługiwania się w postępowaniu tłumaczeniami dokumentów. Tym samym Urząd Patentowy RP nie analizował ww. materiałów sporządzonych w obcym języku i nie przetłumaczonych na język polski.
Materiał dowodowy z pkt 2 to faktura vat z dnia [...] lipca 2022 r. wystawiona na rzecz Uprawnionego za rejestrację domeny [...].pl. Organ uznał, iż wynika z niego, że Skarżący po zgłoszeniu spornego znaku do ochrony zakupił domenę internetową. Nie było to sporne pomiędzy stronami. Z tego dowodu wynika także, że Skarżący planował założenie własnej strony internetowej dotyczącej produktów o nazwie [...]. Potwierdza to dotychczasową ocenę Organu, że pomimo utrwalonej od 2015 r. obecności na polskim rynku produktów Uczestnika postępowania oznaczanych znakiem [...], Skarżący chciał działać niejako "pod ich szyldem".
Kolejny materiał dowodowy wskazany w pkt 3, 4 i 5 to emaile skierowane do Skarżącego przez zagraniczne podmioty. Materiał ten jest w języku angielskim i nie został przetłumaczony na język polski. Pkt 6 to wydruk przedstawiający buteleczki zawierające na etykiecie napis [...] w odcieniach szarości i zgodnie z argumentacją Skarżącego jest to projektowane opakowanie na jego produkty oznaczane znakiem spornym. W opinii Organu materiał ten nie posiada żadnej daty, jak również nie wynika z niego a także innych dowodów, czy jest to zdjęcie wytworzonego opakowania produktu, czy jedynie komputerowa wizualizacja opakowania, które jeszcze fizycznie nie powstało.
Nie zmienia to jednak oceny Urzędu Patentowego RP, bowiem produkty [...] Uczestnika postępowania są obecne na polskim rynku od 2015 r. co zostało w niniejszej sprawie wykazane dowodowo i potwierdzone zeznaniami świadka. Odnośnie zaświadczenie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] lipca 2023 r. (pkt 8) Organ wskazał, że informuje ono o wpisie podmiotu S. Sp. z o.o. do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli państwowej inspekcji sanitarnej, nie wnosi przy tym nic do niniejszej sprawy. Organ uznał, że ww. podmiot nie jest stroną postępowania, a jedynie jest zarządzany przez Skarżącego. Opisane w pkt 9 i 10 wydruki z portalu Instagram potwierdzają obecność produktów [...] Uczestnika postępowania na polskim rynku. W pkt 11 znajduje się wydruk ze strony Głównego Inspektoratu Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2023 r., z którego wynika że podmiot S. Sp. z o.o. zgłosił zamiar wprowadzenia do obrotu suplement diety [...]. Organ stwierdził, że jest to działanie spółki powiązanej ze Skarżącym, która powstała po dacie wszczęcia niniejszego postępowania, niejako w odpowiedzi na zarzut Uczestnika postępowania zawarty we wniosku o unieważnienie, że zgłoszenie spornego znaku nastąpiło bez zamiaru jego używania, a jedynie w celu zablokowania innemu podmiotowi możliwości zarejestrowania tego znaku oraz jego dalszego używania. Z kolei, wydruk z rejestru eSanepid z dnia [...] lutego 2024 r. (pkt 12) w opinii Urzędu Patentowego RP nie dotyczy znaku spornego tylko zawiera informacje o rejestracji produktów P. i T.. Dowód opisany w pkt 13 to natomiast materiał sporządzony w języku włoskim i nieprzetłumaczony na język polski zatem nie podlega ocenie Organu. W pkt 14 znajduje się wydruk zdjęcia butelki z napisem [...] i oznaczeniem producenta T.. W ocenie UPRP dowód ten potwierdza dotychczasowe ustalenia Organu i pozostaje w logicznym związku z zeznaniami świadka, że produkt [...] był produkowany przez włoską spółkę T. na rzecz Uczestnika postępowania. Urząd Patentowy podkreślił, że żaden przepis prawa nie zabrania produkowania towaru przez inny podmiot niż uprawniony do jego oznaczenia.
W kolejnym materiale z pkt 15 zawarto wydruk ze strony internetowej Skarżącego, z którego wynika że produkt [...] jest wyrobem medycznym, zaś w pkt 16 i 17 znajdują się wydruki z baz, w których nie widnieje zarejestrowany wyrób medyczny [...]. Urząd Patentowy RP uznał, że kwestia rejestracji wyrobu medycznego w stosownych rejestrach znajduje się poza jego kognicją. Organ wskazał, że przedmiotem oceny w niniejszej sprawie było ustalenie czy Skarżący działał w złej wierze, dokonując zgłoszenia znaku towarowego [...], a nie to czy Uczestnik postępowania zgłosił swój produkt do rejestrów wyrobów medycznych.
UPRP wskazał ponadto, że Skarżący w odpowiedzi na wniosek z dnia [...] lutego 2023 r. powołał się na logotyp w postaci zielonego napisu [...], gdzie nad literą "S" został wkomponowany zielony listek i wskazał, że posiada do niego autorskie prawa majątkowe na polach eksploatacji. Skarżący argumentował, że prawa do tego logotypu nabył na podstawie umowy przeniesienia praw autorskich do znaku graficznego (logo) z dnia [...] kwietnia 2021 r.
Odnosząc się do powyższego UPRP zauważył, że kolorowe logo jak i ww. umowa zostały wskanowane do treści pisma stanowiącego odpowiedź na wniosek o unieważnienie. Treść tej umowy jest niewyraźna. Zatem, jeśli Skarżący chciał aby ta umowa stanowiła materiał dowodowy, powinien ją dołączyć do akt niniejszego postępowania w formie odrębnego dokumentu w oryginale, lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem, tak by możliwa była ocena takiego dokumentu. Pismo wskanowane w treść innego pisma nie stanowi dowodu. Niemniej jednak nawet gdyby uznać, że dowód został prawidłowo złożony, to wskazane oznaczenie nie jest przedmiotem niniejszego postępowania. Jak podkreślił Organ, przedmiotem postępowania bowiem jest znak słowny [...] a nie jego wersja graficzna, na prawo do której powołuje się uprawniony, przy czym umowa ta pochodzi z daty późniejszej niż ta na którą powołuje się wnioskodawca w niniejsze) sprawie. W tym samym piśmie Skarżący poinformował, że używa oznaczenia [...] do oznaczania produktów, które są w trakcie projektowania od 2020 r. oraz "wkleił" zdjęcie 2 słoiczków na których znajduje się naklejka z zielonym napisem [...] zawierającym dodatkowo listek na literą "S". Również w tym przypadku Organ zauważył, że samo wklejenie zdjęcia nie ma wartości dowodowej, bowiem jest to element stanowiący integralną część pisma. Dodatkowo, jak sam Skarżący przyznał produkty te są od 2020 r. w "fazie projektowania", a zatem nie mają wpływu na odmienną ocenę Organu, co do działania Skarżącego w złej wierze, bowiem Uczestnik postępowania wykazał dowodowo obecność swoich produktów [...] na polskim rynku od 2015 r., czyli 6 lat przed datą zgłoszenia spornego znaku do ochrony.
Urząd Patentowy RP wyjaśnił, że Skarżący posiada prawa majątkowe do domeny internetowej linerase.info.pl i wskanował w treść pisma fragment wyciągu rejestru domen DNS. Dokument ten, zdaniem Organu, nie jest odrębnym załącznikiem do pisma i jest niewyraźny oraz mało czytelny. Jako taki nie ma waloru dowodowego.
Odnosząc się do stanowiska Skarżącego, że Uczestnik postępowania rozszerzył zakres swojej działalności po dacie 9 kwietnia 2021 r., czyli po dniu dokonania zgłoszenia spornego znaku towarowego, UPRP uznał, że ta okoliczność nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, w kontekście obecność produktów Uczestnika postępowania oznaczanych znakiem [...] na polskim rynku od 2015 r. Rozszerzenie działalności w stosownym wpisie jest zwykłą aktywnością strony, która być może ma plany rozwoju własnej działalności.
Podsumowując Organ wskazał, że całokształt zgromadzonego materiału dowodowego, ocenianego z uwzględnieniem zasad doświadczenia życiowego i reguł logicznego rozumowania wskazuje, że aktywność Skarżącego związana z wprowadzeniem do obrotu produktu [...] miała w znacznej mierze charakter pozorny, bowiem zasadnicze czynności z tym związane były podejmowane dopiero w toku niniejszego postępowania, niejako w odpowiedzi na bieżące zarzuty Uczestnika postępowania i na potrzeby obecnej sprawy. W związku z powyższym kwestionowane prawo należało unieważnić.
Z rozstrzygnięciem Urzędu Patentowego nie zgodził się Skarżący, który wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję z dnia [...] marca 2024 r., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego RP w całości i zasądzenie od Organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
1) art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm., dalej: "k.p.a."), poprzez:
• niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego zbadania stanu faktycznego - Urząd Patentowy RP nie przeprowadził pełnej i rzetelnej analizy przesłanek wynikających z art. 129¹ ust. 1 pkt 6 p.w.p., co narusza obowiązki organu administracyjnego i wpływa na wynik postępowania,
• niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całości materiału dowodowego – Organ przekroczył granice swobodnej oceny dowodów, przyjmując za prawdziwe twierdzenia Uczestnika postępowania i pomijając dowody Skarżącego, które wykazują brak związku Uczestnika postępowania z produktem "[...]'',
• nieocenienie, czy dana okoliczność została udowodniona na podstawie całokształtu materiału dowodowego - Organ nie przeprowadził pełnej analizy dokumentacji sprawy, ignorując dowody wskazujące, że Uczestnik postępowania nie figuruje jako podmiot związany z produktami "[...]".
Ponadto Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił również:
2) brak precyzyjnego określenia zakresu unieważnienia znaku towarowego - Decyzja Urzędu Patentowego RP unieważniająca prawo ochronne na znak towarowy "[...]" nie precyzuje, czy unieważnienie obejmuje pełny zakres ochrony, czy jedynie jej część. Zgodnie z podstawą prawną wniosku, tj. art. 164 p.w.p., unieważnienie prawa ochronnego może dotyczyć całego zakresu znaku lub jedynie jego części, obejmującej wybrane towary lub usługi. Organ powinien precyzyjnie określić, czy unieważnienie odnosi się do całości znaku, czy tylko do wybranych klas towarów lub usług, dla których znak został zarejestrowany,
3) wprowadzenie organu w błąd przez Uczestnika postępowania – Uczestnik postępowania, twierdząc, że posiada prawo do marki "[...]" na rynku polskim lub europejskim, przedstawił informacje wprowadzające w błąd. Zarówno Uczestnik postępowania, jak i powołany Świadek świadomie złożyli fałszywe oświadczenia, co stanowi próbę wprowadzenia organu administracyjnego w błąd. Zaniechanie przez organ dokładnego zweryfikowania tych informacji i poleganie na nieprawdziwych twierdzeniach narusza zasady obiektywizmu oraz podważa wiarygodność i rzetelność jego działań,
4) naruszenie zasady zaufania obywatela do organów administracji publicznej - Decyzja Urzędu Patentowego RP narusza art. 8 k.p.a., poprzez brak obiektywnej analizy dowodów i poleganie na niepotwierdzonych oświadczeniach Uczestnika postępowania, co narusza zasadę zaufania do administracji publicznej.
W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że decyzja Urzędu Patentowego RP o unieważnieniu prawa ochronnego na znak towarowy "[...]" opiera się na nieuzasadnionych zarzutach o działanie w złej wierze przez Skarżącego. Zdaniem Skarżącego w toku postępowania Uczestnik postępowania nie przedstawił żadnych dowodów na istnienie faktycznych powiązań z produktem "[...]", a także nie wykazał, że Skarżący działał w złej wierze podczas zgłaszania znaku towarowego.
Skarżący podniósł, że Uczestnik postępowania nie jest producentem produktów "[...]", czego dowodzą brak jakichkolwiek faktur, umów handlowych, dokumentacji marketingowej lub dowodów rejestracyjnych produktów medycznych, co w przypadku produktów sterylnych jest niezbędnym wymogiem. Zdaniem Skarżącego rzeczywistym producentem widniejącym na opakowaniach produktów "[...]" jest firma T. [...]. Ponadto, faktury przedstawione przez Uczestnika postępowania pochodzą wyłącznie od świadka i dotyczą sprzedaży produktów klientom świadka, a nie odzwierciedlają żadnej działalności handlowej prowadzonej przez Uczestnika postępowania. Brak tych dowodów potwierdza, że Uczestnik postępowania nie prowadził, ani produkcji, ani też żadnych działań marketingowych na rynku polskim czy europejskim w związku z oznaczeniem "[...]". W dalszej kolejności Skarżący podniósł, że Organ zaniechał dokładnej weryfikacji tych twierdzeń, co narusza zasady obiektywizmu i rzetelności postępowania. Skarżący powołał się na orzecznictwo sądowe (tj. sprawa Simca T-327/12) na kanwie której jednoznacznie podkreślono, że ciężar dowodu w wykazaniu złej wiary spoczywa na Uczestniku postępowania. Brak takich dowodów jest traktowany jako niewystarczający do skutecznego uzasadnienia roszczeń, co dodatkowo potwierdzają m.in. sprawy o sygnaturach II GSK 956/19 oraz T-19/04. Skarżący wskazał, że tymczasem Uczestnik postępowania nie tylko nie wykazał złej wiary Skarżącego, ale również nie dostarczył dowodów świadczących o jego własnych prawach do znaku "[...]".
Skarżący podkreślił, że działał w dobrej wierze przy rejestracji znaku, mając pełne prawo do korzystania z niego zgodnie z przepisami prawa, a Uczestnik postępowania nie przedstawił żadnych dowodów wskazujących, że Skarżący miał świadomość jakiejkolwiek działalności Uczestnika postępowania związanej z tym oznaczeniem. Co więcej, brak aktywnej działalności handlowej Uczestnika postępowania w związku z produktem "[...]" oraz brak zaangażowania w promocję lub sprzedaż wykluczają przypisanie Skarżącemu intencji przejęcia pozycji rynkowej Uczestnika postępowania, której ten w rzeczywistości nigdy nie zajmował.
Skarżący wskazał także, że Uczestnik postępowania i świadek celowo wprowadzili niejasności w dokumentacji dotyczącej znaku towarowego, aby utrudnić ocenę autentyczności i prawdziwości przedstawionych informacji. Zdaniem Skarżącego twierdzenia Uczestnika postępowania zawarte we wniosku oraz zeznania Świadka, wprowadzają w błąd nie tylko Skarżącego, lecz również Urząd Patentowy RP.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł w pierwszej kolejności o odrzucenie skargi.
Ww. wniosek Organ motywował tym, że przedmiotowa skarga została złożona w formie elektronicznej. Zdaniem Organu składa się ona z pisma przewodniego oraz niepodpisanej skargi. Co prawda widnieje na niej podpis odręczny, jednak dokument ten ma formę wyłącznie elektroniczną, zatem powinien w ocenie Urzędu Patentowego RP powinien być podpisany zgodnie z wymogami przewidzianymi dla podpisu elektronicznego. Alternatywnie Organ wniósł o oddalenia skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. UPRP w odpowiedzi na skargę zawarł także wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a.").
Pismem z dnia [...] stycznia 2025 r. Uczestnik postępowania wniósł o odrzucenie skargi – w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi, ewentualnie o oddalenie skargi. W uzasadnieniu swojego pisma Uczestnik przestawił szeroką argumentację na poparcie swojego stanowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie jest ona zasadna.
Na wstępie Sąd wskazuje, że nie zaszły podstawy do odrzucenia skargi i podlegała ona rozpoznaniu.
Przedmiotem skargi jest decyzja Urzędu Patentowego RP dnia z dnia [...] marca 2024 r. nr [...], którą zostało unieważnione prawo ochronne na znak towarowy "[...]udzielone na rzecz Skarżącego, albowiem zgłoszenie nastąpiło w złej wierze.
Istota sporu sprowadza się zatem do rozsądzenia czy w realiach niniejszej sprawy istniały przesłanki do unieważnienia ww. znaku towarowego z powodu zgłoszenia go w złej wierze. W ocenie Skarżącego Organ naruszył podniesione w skardze przepisy prawa oraz zaistniały uchybienia dotyczące sfery ustalenia stanu faktycznego – oceny zgromadzonego materiału dowodowego, które rzutowały na wadliwość rozstrzygnięcia, przemawiają za uchyleniem zaskarżonej decyzji. Natomiast, zdaniem Organu, zarzuty Skarżącego stanowią jedynie polemikę z ustaleniami Organu.
W niniejszym sporze rację należy przyznać Organowi, bowiem przeprowadzona analiza potwierdza, iż rejestracja spornego znaku towarowego nastąpiła w złej wierze.
Zgodnie z art. 164 ust. 1 p.w.p., prawo ochronne na znak towarowy może być unieważnione na wniosek, w całości lub części, jeżeli nie zostały spełnione warunki wymagane do uzyskania tego prawa z przyczyn, o których mowa w art. 1291 (...). Unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy odbywa się w ramach postępowania spornego przez Urzędem Patentowym RP (art. 255 ust. 1 pkt 1 p.w.p.). Postępowanie sporne przed UPRP, w odróżnieniu od postępowania zgłoszeniowego, jest postępowaniem zbliżonym do procesu cywilnego. Jest postępowaniem kontradyktoryjnym, wszczynanym na wniosek zainteresowanego unieważnieniem patentu lub danego prawa. Stronami postępowania spornego są: wnioskodawca, czyli żądający unieważnienia (lub wygaszenia) danego prawa oraz uprawniony z tego prawa, którego rolą jest obrona atakowanego prawa. Natomiast UPRP w postępowaniu spornym jest jedynie arbitrem, gdyż to strony toczą spór, a UPRP na podstawie przedstawionych przez strony twierdzeń i dowodów ma za zadanie prawidłowo ustalić stan faktyczny i wydać decyzję, działając w granicach wniosku i powołanej w nim podstawy prawnej. Postępowanie to jest zaliczane do postępowania administracyjnego z uwagi na charakter organu właściwego do udzielenia prawa ochronnego oraz subsydiarne stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie podkreślano, że postępowanie sporne przed Urzędem Patentowym RP ma charakter kontradyktoryjny, co oznacza, że rządzą nim analogiczne reguły dowodowe, jak w procesie cywilnym. To na wnioskodawcy ciąży ciężar udowodnienia okoliczności, z których wywodzone są daleko idące skutki prawne, w postaci żądania unieważnienia prawa. Aktywność dowodowa spoczywa przede wszystkim na stronach postępowania. Zasada działania organu z urzędu w postępowaniu spornym w kwestiach ustalania stanu faktycznego sprawy i jej wszechstronnego wyjaśnienia, zawarta w przepisach art. 7, 75, 77, 80, 107 § 3 k.p.a., podlega odpowiedniej modyfikacji, stosownie do istoty i specyfiki tego postępowania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej również: "NSA"): z 12 października 2010 r., sygn. akt II GSK 849/09 oraz z 1 września 2017 r., sygn. akt II GSK 2427/15, a także wyroki WSA w Warszawie: z 15 marca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 2115/18 oraz z 19 grudnia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1754/19).
Należy również podkreślić, że zgodnie z art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2015 r. poz. 1615) w sprawach o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy wnioskodawca nie musi legitymować się istnieniem interesu prawnego.
W niniejszej sprawie materialną podstawę rozstrzygnięcia sporu stanowią przepisy p.w.p. Zgodnie z treścią art. 1291 ust. 1 pkt 6 p.w.p. (w brzmieniu obowiązującym w czasie zgłoszenia spornego znaku), nie udziela się prawa ochronnego na oznaczenie, które zostało zgłoszone w złej wierze. Z uwagi na to, że przepis ten stanowił podstawę prawną rozstrzygnięcia, determinującą treść zaskarżonej decyzji, kwestią zasadniczą jest rozważenie, czy Organ prawidłowo, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, przyjął, że do zgłoszenia spornego znaku towarowego doszło w złej wierze albowiem na taką okoliczność powoływał się Uczestnik postępowania we wniosku o unieważnienie przedmiotowego znaku.
Sąd rozpoznający sprawę wskazuje, że ani w prawie wspólnotowym ani na gruncie przepisów krajowych nie istnieje legalna definicja pojęcia zgłoszenia znaku towarowego w złej wierze. W orzecznictwie wskazuje się jednak, że dla uznania złej wiary zgłaszającego istotne znaczenie ma naganny zamiar z punktu widzenia zasad uczciwości, który przejawia się w zgłoszenie znaku w innym celu niż uzyskania na niego ochrony prawnej. Tutejszy Sąd w wyroku z 27 grudnia 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2041/11 uznał, że: "wykładnia prowspólnotowa (Dyrektywa 2008/95/WE art. 3 ust. 2 lit. d) określa działanie w złej wierze, jako zgłoszenie znaku w innym celu niż uzyskania na niego ochrony prawnej". W wyroku z 15 marca 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 7/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zgodnie z ugruntowanym poglądem zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze ma miejsce wówczas, gdy następuje pomimo wiedzy lub niewiedzy, będącej następstwem braku staranności, o istnieniu cudzego prawa lub interesu godnego ochrony, które mogą być przez to zagrożone, i z zamiarem szkodzenia tym interesom. Dla oceny złej wiary zgłaszającego istotne znaczenie ma właśnie zamiar naganny z punktu widzenia zasad uczciwości. Jest tak wówczas, gdy zgłoszenie znaku jest dokonywane w celu wyeliminowania konkurenta z zamiarem przechwycenia jego klienteli. Działa w złej wierze ten, kto zgłasza znak należący do zagranicznego przedsiębiorcy w tym tylko celu, aby przeszkodzić mu w uzyskaniu ochrony w Polsce lub w celu uzyskania korzyści z rozporządzenia nabytym prawem.
Jak słusznie zauważył WSA w Warszawie w wyroku z 19 czerwca 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 870/17, także w piśmiennictwie podkreśla się, iż o działaniu w złej wierze można mówić w przypadku nieuczciwych zachowań, których celem jest zawłaszczenie cudzych oznaczeń, zgłoszenia znaku towarowego w celu zablokowania konkurentowi uzyskania rejestracji (zob. E. Nowińska, M. J. du Vail, Pojęcie złej wiary w prawie znaków towarowych, Księga pamiątkowa z okazji 85-lecia ochrony własności przemysłowej w Polsce, s. 143 i n.). Zdaniem Sądu zamiar uniemożliwienia osobie trzeciej wprowadzania do obrotu towaru może być oceniany jako działanie w złej wierze, w szczególności, jeśli okaże się po uzyskaniu prawa ochronnego, że zgłaszający sam nie używa znaku, a celem rejestracji było uniemożliwienie używania takiego znaku przez osobę trzecią (wyrok ETS z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C. [...]przeciwko F. [...], C-529/07, EU:C:2009:361, pkt 40-44).
W wyroku z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 1011/09 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "nie jest ani możliwa ani celowa pełna obiektywizacja kryterium złej wiary, czy ściślej rzecz ujmując, naruszenia zasad współżycia społecznego, o którym stanowi art. 8 pkt 1 ustawy z 1985 r. o znakach towarowych. Naruszenie zasad współżycia społecznego może uzewnętrzniać się w rozmaitych działaniach. Dlatego też ocena zaistnienia tej przesłanki musi być ukierunkowana na wartościowanie konkretnych stanów faktycznych, z uwzględnieniem m.in. chronologii zdarzeń zaistniałych przed i po zgłoszeniu oznaczania do ochrony".
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25 czerwca 2024 r., sygn. akt II GSK 454/21 wskazał, że "Dla stwierdzenia złej wiary zgłaszającego znak towarowy - w rozumieniu art. 131 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.; dalej: p.w.p.; obecnie art. 129 (1) ust. 1 pkt 6 p.w.p.) - kluczowa jest nieuczciwość jego zachowania, którą należy kwalifikować - w oparciu o całokształt okoliczności sprawy - biorąc pod uwagę wykorzystanie systemu formalnej ochrony znaków sprzecznego z podstawową funkcją znaków, tzn. z funkcją oznaczenia pochodzenia znaku od określonego przedsiębiorcy, a także niezgodnie z interesami innych uczestników tego systemu, którzy używają w obrocie identycznego lub podobnego oznaczenia dla tych samych lub podobnych towarów. (...) Kryterium decydującym, świadczącym o złej lub dobrej wierze uprawnionego, jest całokształt okoliczności dotyczący stanu świadomości uprawnionego w dacie zgłoszenia spornego znaku. Tylko zła wiara istniejąca w dacie zgłoszenia znaku do rejestracji jest podstawą do jego unieważnienia, bowiem tylko wtedy można mówić o istnieniu negatywnej przestanki rejestracyjnej. Dla oceny złej wiary zgłaszającego istotne znaczenie ma zamiar naganny z punktu widzenia zasad uczciwości. Jest tak wówczas, gdy zgłoszenie znaku jest dokonywane w celu zablokowania zgłoszenia lub zablokowania używania oznaczenia podmiotowi używającemu to oznaczenie na rynku, bądź wyeliminowania konkurenta z zamiarem przechwycenia jego klienteli.".
Mając na uwadze domniemanie dobrej wiary, to wnioskodawca powinien przy tym wykazać, że okoliczności istniejące w dacie zgłoszenia znaku towarowego lub istniejące przed powyższą datą dowodzą, że uprawniona działała w złej wierze.
Przenosząc powyższe uwagi natury ogólnej na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że uzyskanie przez Uprawnionego na znak towarowy "[...]" nastąpiło w złej wierze. Powyższa okoliczność została wykazana przez Uczestnika postępowania. Jednocześnie Organ prawidłowo zrekonstruował sekwencję czasową zdarzeń i prawidłowo ją ocenił z punktu widzenia złej wiary Uprawnionego.
W toku prowadzonego postępowania spornego Urząd Patentowy RP ustalił, że Uczestnik postępowania działał na rynku polskim od 2015 r. i co istotne aktywność Uczestnika postępowania była dostrzegalna dla potencjalnych odbiorców. Wynika to z przedłożonych przez niego faktur, które były wystawione przez Wnioskodawcę od czerwca 2015 r. na rzecz klinik medycznych a dotyczących produktów [...]oraz [...]. Faktury te pochodzą z okresu od 2015 r. do 2021 r. (vide: k. 217 – 251 akt administracyjnych). Obecność na rynku polskim produktów firmowanych spornym znakiem została także potwierdzona zeznaniami świadka A. P., pełniącego funkcję prezesa zarządu B. [...] Sp. z o.o., która to spółka była wyłącznym dystrybutorem produktów marki [...] w Polsce (vide: k. 302 – 306 akt administracyjnych). Zatem był to jedyny podmiot wprowadzający na polski rynek towary oznaczane znakiem [...], a tym samym jedyny podmiot, który miał wiedzę na temat obecności tych towarów na polskim rynku, sposobów ich promocji i wartości sprzedaży. Również zeznania świadka potwierdzają obecność produktów [...] w Polsce od 2015 r., a także ich promocji na kongresach lekarzy medycyny estetycznej. Efektem promocji produktów [...], o czym zeznał świadek była świadomość wśród lekarzy medycyny estetycznej istnienia tych towarów, a następnie ich stosowanie w gabinetach. Zatem przed datą zgłoszenia spornego znaku w dniu 9 kwietnia 2021 r. oznaczenie [...] było obecne na polskim rynku i znane odbiorcom jakimi są lekarze medycyny estetycznej, a także pacjenci, którym oferowano zabiegi tymi produktami w gabinetach. Tym samym Sąd w składzie rozpoznającym sprawę podziela stanowisko Organu, że produkty oznaczane znakiem [...], pochodzące od Wnioskodawcy obecne były za pośrednictwem B. [...] Sp. z o.o. na polskim rynku stale od 2015 r. Obecność na polskim rynku preparatów [...] potwierdza także nagroda przyznana temu produktowi w 2016 r. "Perła Dermatologii Estetycznej" – k. 19 20 akt administracyjnych. Prawidłowości dokonanych ustaleń w tym zakresie nie podważa również twierdzenie Skarżącego, że produkty Uczestnika postępowania oznaczone spornym znakiem produkowane były przez inny podmiot, tj. przez E., a następnie przez T.. Podkreślić bowiem należy, że żaden przepis prawa nie wymaga, aby warunkiem przyznania ochrony było produkowanie i dystrybucja danego produktu przez jeden i ten sam podmiot.
Urząd Patentowy RP na stronach 10 – 13 zaskarżonej decyzji dokonał wszechstronnej oceny materiału dowodowego przedłożonego przez Skarżącego. Sąd w składzie rozpoznającym sprawę dokonując oceny zaskarżonej decyzji uznając za prawidłowe ustalenia Organu, szeroko przytoczoną na wstępie uzasadnienia, przy czym argumentacja ta jest wyczerpująca, analitycznie poprawna i przekonująca, uznał za niecelowe powtórne jej przytaczanie. W wyroku z dnia 9 września 2021 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 321/21 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "Jeśli Sąd I instancji podziela poglądy i rozważania organu to może je zaaprobować, również bez potrzeby ich ponownego powtarzania".
O nagannym charakterze działania Skarżącego, zdaniem Sądu, przemawia również ustalona w sprawie sekwencja zdarzeń związanych ze zgłoszeniem spornego oznaczenia oraz późniejszego pozorowania działań Skarżącego.
Jak bowiem wynika z akt sprawy (vide: wniosek o unieważnienia prawa ochronnego wraz z załącznikami – k. 13 – 16, 55 – 65) Uprawniony w dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego, tj. na dzień 9 kwietnia 2021 r. nie prowadził żadnej działalności gospodarczej (działalności gospodarczej osoby fizycznej lub w ramach spółki prawa handlowego). Działalność gospodarczą Skarżący faktycznie zamierzał rozpocząć po złożeniu wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak, tj. przez S. sp. z o.o. Niezależnie jednak od tego oferta produktowa ww. spółki nie zawiera wyrobów ze znakiem "[...]", ani znak ten nie ma związku z rozpoczętą w 2023 r. działalnością S. sp. z o.o. Uprawniony w ramach prowadzonej spółki oferował produkty pn.: "P." i "T." (vide protokół rozprawy z dnia 22 listopada 2023 r. wraz z załącznikami – k. 196 – 207 akt administracyjnych).
Tym samym, należy stwierdzić, że prawidłowe są ustalenia Organu, iż zgłoszenie spornego znaku do ochrony faktycznie nie miało na celu jego używania przez Skarżącego.
W doktrynie podkreśla się, że zgłoszenie znaku do rejestracji bez zamiaru jego używania jest zgłoszeniem w złej wierze. "Ta podstawa pozbawienia prawa do nieużywanego znaku jest przy tym odrębną podstawą od niewypełniania obowiązku używania. Jej zastosowanie powoduje unieważnienie, a nie wygaśnięcia prawa ochronnego" (R. Skubisz, Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze w: Rozprawy prawnicze, Księga pamiątkowa Profesora Maksymiliana Pazdana, Zakamycze 2005; M. Trzebiatowski, Obowiązek używania znaku towarowego. Studium z prawa polskiego na tle prawne porównawczym, Wydawnictwo C. H. Beck, 2007). Takie stanowisko jest również zgodne z orzecznictwem sądów administracyjnych, np. z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 lutego 2010 r. (sygn. akt VI SA/Wa 813/09), który stwierdził, że: "kwestia ta podlega ocenie na tle art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p. i w tym właśnie kontekście istnieje po stronie organu obowiązek rozpatrzenia sprawy także w aspekcie używania spornego znaku towarowego, a dokładnie od strony zamiaru jego używania (...). W przypadku zgłoszenia w złej wierze poddaje się analizie czynnik subiektywny - zamiar (intencję). Czynnik ten bada się na tle okoliczności faktycznych, ale należące do nich nieużywanie odgrywa tylko rolę potwierdzającą. Ocenia się zarazem zgłaszającego znak do rejestracji, a nie uprawnionego z rejestracji. Antycypuje się jednak, że zgłaszający, stając się uprawnionym, ma podjąć używanie znaku. Jeśli tego nie uczyni, potwierdzi złą wiarę w zgłoszeniu, ujawniając nieuczciwy zamiar (tak M. Trzebiatowski j.w.). Ten zamiar może być zrealizowany samodzielnie przez zgłaszającego lub osobę trzecią (jego licencjodawcę). Brak takiego zamiaru oznacza, że zgłaszający działa niezgodnie z ratio legis przysługującego mu prawa".
Zarzut naruszenia prawa materialnego pod postacią art. 1291 ust. 1 pkt 6 p.w.p. jest zatem bezzasadny. Dokonana przez Organ subsumpcja, przez pryzmat wskazanej przez Uczestnika postępowania podstawy prawnej żądania unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oraz przedłożonych dowodów potwierdza zgłoszenie w dniu 9 kwietnia 2021 r. znaku "[...]" w złej wierze. Złą wiarę Uprawnionego potwierdza całokształt ustaleń oraz sekwencja zdarzeń. Zgodzić się należy ze stanowiskiem Uczestnika postępowania prezentowanego w toku postępowania przed UPRP, że zgłoszenie znaku "[...]", w istocie miało charakter blokowania możliwości oferowania przez niego swoich produktów. Skarżący na dzień zgłoszenia znaku do ochrony, tj. 9 kwietnia 2021 r. (vide: k. 1 akt administracyjnych) nie prowadził działalności gospodarczej, w szczególności odnoszących się do produktów, na które uzyskał ochronę. Co więcej, w okresie października 2020 – wrzesień 2021 Skarżący dokonał do Urzędu Patentowego RP zgłoszeń 32 znaków towarowych, wśród których były również inne występujące już na rynku oznaczenia produktów (vide: k. 6 – 12 akt administracyjnych). Zgodzić się zatem należy, że działanie Skarżącego nacechowane było w istocie spekulacyjnym celem uzyskania od podmiotu posiadającego znak ewentualnych korzyści lub zablokowania możliwości legalnego wprowadzania do obrotu towarów sygnowanych takim oznaczeniem (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 2024 r., sygn. akt III GSK 1697/23).
Zgodnie z podstawową zasadą postępowania spornego zawartą w art. 255 ust. 4 p.w.p. UPRP rozstrzyga sprawy w postępowaniu spornym w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę, co odróżnia to postępowanie od klasycznego postępowania administracyjnego, dla którego wyłączną podstawą są przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Z tej przyczyny w art. 256 ust. 1 p.w.p. przyjęta została w odniesieniu do postępowania spornego zasada odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, nie zaś zasada stosowania tychże przepisów wprost. Odpowiednie zastosowanie przepisów Kodeksu w postępowaniu spornym oznacza, że niektóre z nich będą zastosowane, inne po modyfikacji, zaś jeszcze inne w ogóle do zastosowania w postępowaniu przed UPRP się nie nadadzą (H. Fedorowicz [w:] Prawo własności przemysłowej. Komentarz, red. M. Kondrat, Warszawa 2021, art. 256). W wyroku z 18 kwietnia 2007 r., sygn. akt II GSK 350/06, NSA zaakcentował, że w postępowaniu spornym Urząd Patentowy nie może wyjść poza granice wniosku i wskazaną przez wnioskodawcę podstawę prawną, określające na tym etapie sprawę administracyjną. Przy takim unormowaniu nie można przenosić do postępowania spornego przez art. 256 ust. 1 p.w.p., wynikających z art. 7, 77 § 1 k.p.a., obowiązków Urzędu Patentowego w zakresie zbierania dowodów oraz załatwiania spraw z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, ponieważ art. 255 ust. 4 p.w.p. jest przepisem zawierającym objętą nim pełną regulację wykluczającą możliwość uzupełniającego zastosowania w tym zakresie przepisów k.p.a. Podobne stanowisko Naczelny Sąd Administracyjny wyraził w wyroku z dnia 7 grudnia 2023 r., sygn. akt II GSK 532/23.
Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje, że Organ dokonał wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Rozważył wszystkie okoliczności dotyczące obecności produktów Uczestnika postępowania na rynku polskim, dochodząc do prawidłowych ustaleń, że produkty na rynku polskim są dystrybuowane od 2015 r., są znane specjalistom w zakresie medycyny estetycznej, jak również klientom. Zatem, zgłoszenie do ochrony spornego znaku w dniu 9 kwietnia 2021 r. nosiło znamiona złej wiary. Skarżyc tych ustaleń nie obalił. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarte są wszystkie elementy wymagane przez art. 107 § 3 k.p.a.
Skarżący także nie wykazała naruszenia art. 8 i art. 80 k.p.a. Twierdzenia Uprawnionego w tym zakresie mają wyłącznie charakter polemiczny. Trudno wywnioskować z treści skargi, w jakich działaniach Organu Skarżący upatruje naruszenie zasady pogłębienia zaufania czy też naruszenie art. 80 k.p.a. dotyczącego dokonania oceny przez Organ na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Sąd zaś z urzędu nie stwierdził naruszeń tych przepisów.
Zarzuty te zatem są bezzasadne.
Sąd nie dopatrzył się również naruszenia pod postacią brak precyzyjnego określenia zakresu unieważnienia znaku towarowego. należy zauważyć, że zgodnie z art. 164 ust. 1 p.w.p. prawo ochronne na znak towarowy może być unieważnione na wniosek, w całości lub części, jeżeli nie zostały spełnione warunki wymagane do uzyskania tego prawa z przyczyn, o których mowa w art. 1291 (...). W ocenie Sądu sentencja zaskarżonej decyzji oraz jej uzasadnienie nie budzi wątpliwości, że UPRP unieważnił prawo ochronne na sporny znak w całości.
Sąd nie znalazł również uzasadnienia podniesionego zarzutu w zakresie wprowadzenia organu w błąd odnośnie posiadania przez Uczestnika postępowania prawa do marki [...] na rynku polskim i europejskim. Dokonane przez Organ ustalenia, o czym wyżej, w wystarczający sposób wykazały, iż Uczestnik postępowania dystrybuował od 2015 r. na rynku polskim produktu oznaczone znakiem "[...]". Obecność tych produktów została potwierdzona dowodami przedłożymy przez Wnioskodawcę, w tym zeznaniem świadka A. P.. Obecność produktów Uczestnika na rynku polskim pod marką [...] została potwierdzona przyznana w 2016 r. nagrodą "Perła Dermatologii Estetycznej". Powyższe wyło wystarczające do oceny, iż Skarżący dokonując zgłoszenia znalu "[...]" [...] kwietnia 2021 r. działał w złej wierze.
Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.
Należy również wskazać, że złożona w tej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 P.p.s.a., z uwagi na spełnienie ustawowych przesłanek. Stosownie do art. 119 pkt 2 P.p.s.a. sprawa może być rozpatrzona w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Sprawa w takim przypadku rozpoznawana jest na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów – art. 120 P.p.s.a.
Wszystkie orzeczenia krajowych sądów administracyjnych powołane w niniejszym uzasadnieniu, dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl .