VI SA/Wa 169/05

VI SA/Wa 169/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-08-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Marcinkowska /sprawozdawca/
Grażyna Śliwińska
Olga Żurawska-Matusiak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Sygn. powiązane
II GSK 16/06 - Wyrok NSA z 2006-04-05
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Olga Żurawska - Matusiak Sędziowie : Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant: Aleksandra Borowiec-Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2005r. sprawy ze skargi "E." z siedzibą w [...] na Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2004r. nr Sp. [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego oddala skargę
Uzasadnienie
"E." z siedzibą w [...] wniosła skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] sierpnia 2004r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego ASPARGIN ESPEFA.
Z akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] listopada 1990 r. "F." z siedzibą w [...] zgłosiła do Urzędu Patentowego RP wniosek o rejestrację znaku towarowego słownego ASPARGIN w klasie 5 (preparaty farmaceutyczne).
Decyzją z dnia [...] czerwca 1992 r. Urząd Patentowy RP dokonał rejestracji tego znaku towarowego pod nr [...].
"E." z siedzibą w [...] oraz Z. z siedzibą w [...] wystąpiły w czerwcu 1993 r. do Urzędu Patentowego RP, w trybie postępowania spornego, o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego ASPARGIN.
Wnioski te zostały następnie cofnięte przez wnioskodawców i decyzjami z dnia [...] stycznia 1994 r. Urząd Patentowy RP umorzył postępowania sporne w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego ASPARGIN.
W dniu [...] listopada 1993 r. doszło do podpisania umów licencyjnych pomiędzy "F." z [...], a Z. z [...] i "E." z [...] na używanie znaku towarowego słownego ASPARGIN.
Umowy licencyjne zawarte zostały nieodpłatnie i na czas nieograniczony.
"F." z [...] w dniu [...] lutego 1999 r. zgłosiła do Urzędu Patentowego RP wniosek o rejestrację znaku towarowego słownego ASPARGINA w klasie 5 (produkty farmaceutyczne).
W dniu [...] maja 1999 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął ponownie, w trybie postępowania spornego, wniosek "E." z [...] o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowo słownego ASPARGIN.
Wniosek ten został jednak też cofnięty i decyzją z dnia [...] września 1999 r. Urząd Patentowy RP ponownie umorzył postępowanie sporne w sprawie unieważnienia prawa z rejestracji tego znaku towarowego.
Jednocześnie jednak w dniu [...] sierpnia 1999 r. "E." z [...] wystąpiła do Urzędu Patentowego RP o zarejestrowanie w klasie 5 (wyroby farmaceutyczne) znaku towarowego słowno-graficznego ASPARGIN ESPEFA (słowo ASPARGIN pisane dużymi literami w kolorze brązowym, pod nim napis ESPEFA o mniejszych wymiarach liter w kolorze czarnym, a pod tym napisem usytuowany wydłużony prostokąt w kolorze pomarańczowym).
"F." z [...] zgłosiła natomiast w dniu [...] listopada 1999 r. do rejestracji w Urzędzie Patentowym RP dwa znaki towarowe słowno-graficzne w klasie 5 (produkty farmaceutyczne):
1) wyraz Aspargin w kolorze brązowym pisany normalną czcionką drukarską, całość znaku na żółtym tle;
2) wyraz Aspargin w kolorze brązowym pisany normalną czcionką drukarską, całość znaku na białym tle.
W dniu [...] listopada 1999 r. zawarty został Aneks do Umowy licencyjnej z dnia [...] listopada 1993 r. dotyczącej używania znaku towarowego ASPARGIN pomiędzy "F." z [...] i "E." z [...].
W aneksie określono okres obowiązywania umowy licencyjnej od [...] listopada 1993 r. do [...] grudnia 2004 r. oraz wprowadzono odpłatność za licencję.
Pismem z dnia [...] stycznia 2002 r. pełnomocnik "F." z [...] zwrócił się do Urzędu Patentowego RP o przedłużenie o 10 lat ochrony na znak towarowy słowny ASPARGIN zarejestrowany od [...] listopada 1990 r. pod nr [...].
W odpowiedzi na to pismo Urząd Patentowy RP w piśmie z dnia [...] lutego 2002 r. poinformował wnioskodawcę, że wniosek o przedłużenie ochrony jest bezprzedmiotowy, gdyż prawo ochronne udzielone na znak towarowy ASPARGIN wygasło z dniem [...] listopada 2000 r.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. Urząd Patentowy RP dokonał rejestracji znaku towarowego słownego ASPARGINA za nr [...] na rzecz "F." z [...], zgłoszonego do rejestracji w dniu [...] lutego 1999 r.
Z kolei decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. Urząd Patentowy RP dokonał rejestracji znaku towarowego słowno-graficznego ASPARGIN ESPEFA za nr [...] na rzecz "E." z [...], zgłoszonego do rejestracji w dniu [...] sierpnia 1999 r.
Natomiast decyzjami z dnia [...] marca 2003 r. Urząd Patentowy RP dokonał rejestracji za nr [...] i nr [...] na rzecz "F." z [...] znaków towarowych słowno-graficznych Aspargin, zgłoszonych do rejestracji w dniu [...] listopada 1999 r.
W dniu [...] kwietnia 2003 r. wpłynął do Urzędu Patentowego RP wniosek pełnomocnika "F." z [...] o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego ASPARGIN ESPEFA zarejestrowanego decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. na rzecz "E." z [...].
We wniosku zarzucono naruszenie art. 8 pkt 1 i 2 oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych wskazując na to, że wnioskodawca "F." z [...] używa znaku ASPARGIN od lat 60-tych, a od [...] listopada 1990 r. jako znaku towarowego. Wnioskodawca był od 1968 r. jedynym producentem leku o nazwie ASPARGIN. Z uwagi na to, że moce produkcyjne wnioskodawcy były ograniczone, a "E." miała problemy z utrzymaniem działalności produkcyjnej, wnioskodawca udostępnił jej technologię wytwarzania tego leku. "E." miała jednak zaniechać produkcji tego leku z chwilą wybudowania przez "F." nowego zakładu produkcyjnego. W dniu [...] listopada 1990 r. wnioskodawca wystąpił do Urzędu Patentowego RP o rejestrację znaku towarowego ASPARGIN i rejestrację tę uzyskał.
Skarżący występując w dniu [...] sierpnia 1999 r. do Urzędu Patentowego RP o rejestrację znaku towarowego ASPARGIN ESPEFA działał w złej wierze, ponieważ od [...] listopada 1993 r. miał zawartą z wnioskodawcą umowę licencyjną o używanie znaku towarowego ASPARGIN. Doszło więc do naruszenia art. 8 pkt 1 i 2 ustawy o znakach towarowych.
Decyzja o udzieleniu rejestracji została też wydana z naruszeniem art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych, gdyż znak towarowy ASPARGIN ESPEFA może wprowadzać przeciętnego odbiorcę w błąd co do pochodzenia towaru. Identycznym elementem obu zarejestrowanych znaków jest słowo ASPARGIN, a w płaszczyźnie wizualnej znaki te różnią się nieznacznie.
"E." z [...] w odpowiedzi na wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wniosła o jego oddalenie wskazując na to, że znaki towarowe ASPARGIN ESPEFA i ASPARGIN różnią się kolorystyką, układem graficznym i czcionką oraz samą nazwą.
Powołała się w swoim piśmie na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie oraz na to, że wnioskodawca nie wykazał jej złej woli, a o złej woli nie może świadczyć sam fakt zawarcia umowy licencyjnej między stronami. "E." uznaje natomiast prawo wnioskodawcy do znaku towarowego ASPARGIN.
W piśmie z dnia [...] czerwca 2003 r. pełnomocnik "E." dodatkowo podniósł, że [...] 11 lat przed rejestracją znaku towarowego ASPARGIN przez "F." posiadała zezwolenie na produkowanie tego leku wydane przez Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej oraz, że licencjodawca jednostronnie zerwał warunki umowy licencyjnej odnośnie nieodpłatności.
W tej chwili natomiast te same leki pochodzące od różnych producentów posiadają różną jakość. Zgłoszony do rejestracji znak towarowy ASPARGIN ESPEFA wyklucza możliwość wprowadzenia w błąd co do pochodzenia towaru, a zarejestrowany znak spełnia wszystkie przesłanki złożonej zdolności odróżniającej zgodnie z zasadami określonymi w Metodyce Badania Zdolności Rejestracyjnej Znaków Towarowych.
Urząd Patentowy RP, po przeprowadzeniu rozprawy, decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. unieważnił prawo z rejestracji znaku towarowego ASPARGIN ESPEFA.
W uzasadnieniu swojej decyzji Urząd Patentowy wskazał, że zgodnie z art. 315 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej zgodność rejestracyjną należy oceniać w tym wypadku według przepisów ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych oraz, że wnioskodawca posiadał interes prawny do wystąpienia z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji spornego znaku towarowego.
Urząd Patentowy podkreślił, że "E." z [...] występując w dniu [...] sierpnia 1999 r. o rejestrację znaku towarowego ASPARGIN ESPEFA wiedziała o zarejestrowanym na rzecz wnioskodawcy znaku towarowym ASPARGIN. Strony łączyła bowiem umowa licencyjna o używanie tego znaku towarowego. "E." w piśmie z dnia [...] marca 2003 r. skierowanym do wnioskodawcy poinformowała go o uzyskaniu prawa ochronnego na znak towarowy ASPARGIN ESPEFA oraz oświadczyła o jednostronnym rozwiązaniu umowy licencyjnej.
Postępowanie to w ocenie Urzędu Patentowego mieści się w pojęciu działania uprawnionego w złej wierze, o którym mowa w art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych.
W ocenie Urzędu Patentowego w sprawie tej nie doszło natomiast do naruszenia art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych, gdyż podobieństwo zarejestrowanych znaków towarowych nie grozi wprowadzeniem w błąd odbiorców w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego. Leki te są dostępne w aptekach i wydawane za pośrednictwem wykwalifikowanego personelu, podobieństwo to nie może więc doprowadzić do konfuzji.
Orzekając o unieważnieniu prawa z rejestracji przedmiotowego znaku towarowego na podstawie art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych Urząd Patentowy powołał się stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2003 r. sygn. akt II SA 1165/02, że przy badaniu naruszenia zasad współżycia społecznego należy brać pod uwagę również elementy podmiotowe, a więc nie tylko znak, ale również określone naganne zachowanie się zgłaszającego.
W skardze na decyzję Urzędu Patentowego skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnicy skarżącej "E." z [...] zarzucili naruszenie:
- art. 8 ust. 1 ustawy o znakach towarowych - przez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie
- art. 77 k.p.a. – poprzez sprzeczność ustaleń z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego i dowolną ocenę materiału dowodowego;
- 107 ust. 3 k.p.a. – poprzez brak wyjaśnienia podstaw faktycznych i prawnych podjętej decyzji oraz nie zajęcie stanowiska wobec zgromadzonego materiału dowodowego.
Wnieśli w związku z tym o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Pełnomocnicy skarżącej zarzucili Urzędowi Patentowemu, że nie wziął pod uwagę okoliczności świadczących na korzyść skarżącej.
Jeżeli nawet słowo ASPARGIN powstało u wnioskodawcy, to przez wiele lat nie było chronione jako znak towarowy.
W pewnym okresie czasu skarżąca był największym producentem tego leku. Wprawdzie fakt używania oznaczenia ASPARGIN przez 3 jednostki gospodarcze jednocześnie był wynikiem polecenia jednostki nadrzędnej, ale decyzja ta nie została nigdy uchylona.
Wnioskodawca "F." działała więc w złej wierze zgłaszając w 1990 r. do rejestracji znak towarowy ASPARGIN i nie informując o tym fakcie skarżącej. Wnioskodawca dążąc do monopolu i bojąc się utraty praw wyłącznych zaproponował umowę licencyjną. Skarżąca wnosiła opłaty licencyjne w okresie od [...] listopada 2000 r. do [...] marca 2003 r., a więc także po wygaśnięciu prawa z rejestracji tego znaku.
Wnioskodawca zaniedbał swoje obowiązki ochrony tego znaku i nie poinformował skarżącej o wygaśnięciu ochrony. W piśmie z dnia [...] października 2004 r. wezwał natomiast skarżącą do uiszczenia zaległych opłat, mimo, że prawo ochronne wygasło.
Działania skarżącej zmierzające do rejestracji tego znaku należy więc ocenić w kontekście czynności zachowawczych, gdyż wnioskodawca nie dopełnił swoich obowiązków i utracił prawo ochronne na ten znak towarowy.
Urząd Patentowy RP w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...] sierpnia 2004 r.
Pełnomocnik uczestnika postępowania "F." z [...] wniósł o oddalenie skargi wskazując na to, że ocena złej winy zgłaszającego wymaga oceny zachowania zgłaszającego oraz kontekstu w jakim doszło do zgłoszenia znaku. Podkreślił, że podobieństwo znaków towarowych lub jego brak nie jest okolicznością niezbędną do stwierdzenia naruszenia zasad współżycia społecznego.
Pierwszeństwo do używania elementu słownego ASPARGIN przysługiwało natomiast uczestnikowi postępowania. Skarżąca miała tego świadomość z uwagi na łączącą strony umowę licencyjną. W momencie zgłoszenia do rejestracji znaku towarowego ASPARGIN ESPEFA w dniu [...] sierpnia 1999 r. znak towarowy ASPARGIN był ważnie zarejestrowanym znakiem towarowym.
Skarżąca używała tego znaku na podstawie umowy licencyjnej i jako licencjobiorca nie mogła nabyć własnego prawa do używania znaku z elementem słownym ASPARGIN.
Pełnomocnik uczestnika postępowania podkreślił, że w sprawie tej ocenie podlega zła wola skarżącej, a więc zarzuty odnośnie złej wiary uczestnika nie mają w tej sprawie znaczenia, choć są bezpodstawne.
W okresie od [...] listopada 1993 r. do [...] marca 2003 r. skarżąca używała znaku towarowego ASPARGIN jako licencjobiorca. Fakt uiszczania przez skarżącą opłat licencyjnych w okresie od [...] listopada 2000 r. do [...] marca 2003 r. (po wygaśnięciu znaku) nie ma znaczenia z punktu widzenia oceny złej wiary skarżącej w dacie zgłoszenia do rejestracji znaku towarowego ASPARGIN ESPEFA. Skarżąca wystąpiła o rejestrację w okresie obowiązywania umowy licencyjnej. Jako licencjobiorca nie miała prawa tego zrobić bez zgody uczestnika postępowania – uprawnionego z rejestracji. Istnienie dobrej lub złej wiary bada się bowiem według daty zgłoszenia do rejestracji.
Skarżąca nie wykazała natomiast w skardze na czym polegało naruszenie art. 77 i 107 § 3 k.p.a. przez Urząd Patentowy.
Pełnomocnicy skarżącej w piśmie procesowym złożonym na rozprawie w dniu [...] lipca 2005 r. zarzucili, że Urząd Patentowy nie rozpatrzył wszystkich zarzutów zgłoszonych we wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego. Urząd Patentowy nie ustosunkował się w ogóle w swojej decyzji do zarzutu naruszenia art. 8 pkt 2 ustawy o znakach towarowych. Spośród kilku postawionych we wniosku zarzutów Urząd Patentowy wybrał jeden unieważniając prawo z rejestracji w oparciu o art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych, doszło więc do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a.
Ponadto Urząd Patentowy nie wykazał na czym polegało działanie w złej wierze skarżącej w dacie zgłoszenia do rejestracji i nie wziął pod uwagę, że skarżąca wywiązywała się lojalnie z umowy licencyjnej wnosząc stosowne opłaty, mimo wygaśnięcia z dniem [...] listopada 2000 r. prawa z rejestracji znaku towarowego ASPARGIN. Urząd Patentowy nie uwzględnił też faktu, że skarżąca przez wiele lat używała legalnie znaku ASPARGIN ESPEFA, najpierw za zgodą uczestnika postępowania i ich organu nadrzędnego bezumownie, a następnie na podstawie umowy licencyjnej.
Uczestnik postępowania dowiedział się o zgłoszeniu przez skarżącą do rejestracji znaku towarowego ASPARGIN ESPEFA już około połowy września 1999 r., jednak ten fakt oraz fakt uzyskania prawa z rejestracji nie przeszkadzał mu aż do momentu wypowiedzenia przez skarżącą umowy licencyjnej dotyczącej nieistniejącego prawa.
Działania uczestnika postępowania zmierzają do zmonopolizowania rynku w zakresie tego leku, a więc mamy do czynienia z nadużyciem prawa do znaku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji lub postanowienia.
Sąd administracyjny nie bada natomiast celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.
Skarga wniesiona przez "E." z siedzibą w [...] nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd nie stwierdził, by decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] sierpnia 2004 r. została wydana z naruszeniem prawa.
Sporny znak towarowy słowno-graficzny ASPARGIN ESPEFA został zgłoszony do rejestracji w dniu [...] sierpnia 1999 r., wobec czego na podstawie art. 315 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz U z 2003 r. Nr 119 poz. 1117) w sprawie tej mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz U z 1985 r. Nr 5 poz. 17 z późn. zm.).
Wniosek "F." z [...] o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego ASPARGIN ESPEFA oparty został na zarzucie naruszenia art. 8 pkt 1 i 2 oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych.
Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. unieważnił prawo z rejestracji spornego znaku towarowego na podstawie art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych uznając, że rejestracja znaku nastąpiła z naruszeniem zasad współżycia społecznego.
W uzasadnieniu swojej decyzji Urząd Patentowy wskazał dlaczego unieważnił prawo z rejestracji spornego znaku towarowego w oparciu o art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych oraz dlaczego w jego ocenie nie doszło przy rejestracji do naruszenia art. 9 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.
Urząd Patentowy nie odniósł się natomiast do powołanej we wniosku o unieważnienie podstawy unieważnienia z art. 8 pkt 2 ustawy o znakach towarowych.
Uzasadnienie decyzji Urzędu Patentowego dotknięte jest więc pewną ułomnością, która nie miała jednak wpływu na prawidłowość zawartego w niej rozstrzygnięcia.
Urząd Patentowy unieważniając prawo z rejestracji na podstawie art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych i nie odnosząc się do art. 8 pkt 2 tej ustawy, przesądził, aczkolwiek tego nie uzasadnił, że sporna rejestracja nie narusza art. 8 pkt 2 ustawy.
Z uzasadnienia decyzji Urzędu Patentowego wynika, iż w ocenie organu przejawem działania w złej wierze przez skarżącą było to, że w dacie zgłoszenia do rejestracji znaku towarowego ASPARGIN ESPEFA, tj. w dniu [...] sierpnia 1999 r. wiadomym jej było, iż prawo do słownego znaku towarowego ASPARGIN przysługuje uczestnikowi postępowania "F." z [...].
Wiedzę tę skarżąca mogła czerpać z podpisanej między stronami umowy licencyjnej Nr [...] z dnia [...] listopada 1993 r.
Zgłoszenie do rejestracji znaku towarowego ASPARGIN ESPEFA naruszało więc w szczególny sposób stosunek łączący licencjobiorcę z licencjodawcą.
Uprawniony z rejestracji i jednocześnie licencjodawca dysponował prawem wprowadzania do obrotu leku o nazwie ASPARGIN od [...] lutego 1968 r., a od [...] listopada 1990 r. nabył prawo do wyłącznego używania słownego znaku towarowego ASPARGIN.
Przy zachowaniu zwykłej staranności, skarżąca zgłaszając do rejestracji sporny znak, musiała więc być świadomą, że na swoją rzecz zawłaszcza prawo przysługujące innemu podmiotowi gospodarczemu, z którym wiąże ją szczególny stosunek zaufania.
Fakt ten w ocenie organu był wystarczającym powodem do unieważnienia prawa z rejestracji przedmiotowego znaku towarowego na zasadzie art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych.
W ocenie Sądu rozstrzygnięcie Urzędu Patentowego odnośnie unieważnienia prawa z rejestracji spornego znaku towarowego w oparciu o art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych należy ocenić jako prawidłowe.
Urząd Patentowy prawidłowo przyjął, w okolicznościach niniejszej sprawy, iż działanie skarżącej naruszało zasady współżycia społecznego.
Art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych stanowi, iż niedopuszczalna jest rejestracja znaku, który jest sprzeczny z obowiązującym prawem lub zasadami współżycia społecznego.
Sprzeczność z zasadami współżycia społecznego, stanowiącą przesłankę niedopuszczalności zarejestrowania znaku towarowego na podstawie powołanego przepisu, należy łączyć nie tylko bezpośrednio z samym znakiem, ale również i z okolicznościami towarzyszącymi rejestracji tego znaku, jeżeli zawierają one elementy sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Pierwszeństwo do używania elementu słownego ASPARGIN przysługiwało uczestnikowi postępowania "F." z [...], która na podstawie zezwolenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej Nr [...] z dnia [...] lutego 1968 r. uzyskała zezwolenie na wyrób leku gotowego pod nazwą Aspargin, a od [...] listopada 1990 r. nabyła prawo do wyłącznego używania znaku towarowego słownego ASPARGIN.
W dniu [...] listopada 1993 r. została natomiast zawarta między skarżącą i uczestnikiem postępowania umowa licencyjna na używanie tego znaku towarowego, który był zarejestrowany w Urzędzie Patentowym na rzecz uczestnika postępowania.
W dacie zgłoszenia do rejestracji spornego znaku towarowego ASPARGIN ESPEFA, tj. w dniu [...] sierpnia 1999 r. znak towarowy ASPARGIN był więc ważnie zarejestrowanym znakiem towarowym, a skarżącą łączyła z uczestnikiem postępowania umowa licencyjna na używanie tego znaku towarowego.
Jako licencjobiorca skarżąca nie mogła więc nabyć własnego prawa do używania znaku towarowego z elementem słownym ASPARGIN i nie miała prawa wystąpić, bez zgody licencjodawcy, z wnioskiem o rejestrację takiego znaku towarowego.
Okoliczności te, w ocenie Sądu bezsprzecznie wskazują na złą wiarę skarżącej w momencie zgłoszenia spornego znaku do rejestracji.
Fakt wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy ASPARGIN z dniem [...] listopada 2000 r. nie ma znaczenia z punktu widzenia oceny złej wiary skarżącej w momencie zgłoszenia spornego znaku do rejestracji, tj. w dniu [...] sierpnia 1999 r.
W sprawie tej przedmiotem oceny Urzędu Patentowego oraz Sądu było zachowanie skarżącej w momencie zgłoszenia spornego znaku towarowego do rejestracji w kontekście naruszenia art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych.
Podniesione w skardze okoliczności, iż uczestnik postępowania "F." z [...] nie wystąpiła do Urzędu Patentowego o przedłużenie prawa ochronnego na znak towarowy ASPARGIN oraz, że skarżąca uiszczała opłatę licencyjną także po wygaśnięciu prawa ochronnego na ten znak towarowy nie mają znaczenia dla oceny złej wiary skarżącej w momencie zgłoszenia spornego znaku do rejestracji.
Decyzję organu o unieważnieniu prawa z rejestracji znaku towarowego ASPARGIN ESPEFA w oparciu o art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych należy uznać za prawidłową.
W ocenie Sądu, w toku postępowania przed Urzędem Patentowym nie doszło też do naruszenia przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji, a więc mającym wpływ na prawidłowość dokonanego rozstrzygnięcia.
Okoliczność, że Urząd Patentowy nie odniósł się do wszystkich zarzutów podniesionych we wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji nie uzasadnia uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż wskazana w osnowie oraz w uzasadnieniu decyzji podstawa unieważnienia prawa z rejestracji w oparciu o art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych jest prawidłowa.
Jednocześnie Sąd pragnie podkreślić, że nie podziela poglądu wyrażonego przez Urząd Patentowy w uzasadnieniu jego decyzji odnośnie interpretacji art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych, że jeżeli jakieś leki są dostępne tylko w aptekach i wydawane za pośrednictwem personelu wykwalifikowanego to podobieństwo znaków towarowych nie grozi wprowadzeniem w błąd odbiorców w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego.
Wobec jednak zaistnienia przesłanki z art. 8 pkt 1 ustawy o znakach towarowych uzasadniającej unieważnienie prawa z rejestracji spornego znaku towarowego Sąd , na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.