VI SA/WA 1663/06

VI SA/Wa 1663/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-01-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Czarnecki
Dorota Wdowiak /przewodniczący/
Ewa Marcinkowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6371 Wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu
Sygn. powiązane
II GSK 203/07 - Wyrok NSA z 2007-12-20
Skarżony organ
Komisja Papierów Wartościowych i Giełd
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi "M.– E." S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia [...]lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku zawiadomienia o zmianie dotychczas posiadanego udziału w ogólnej liczbie głosów w spółce publicznej oddala skargę
Uzasadnienie
M. S.A. z siedzibą w [...] wniósł skargę na decyzję Komisji Papierów Wartościowych i Giełd nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. uchylającą wcześniejszą decyzję tego organu nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. w zakresie wysokości nałożonej kary pieniężnej 400.000 zł i nakładającą w to miejsce karę pieniężną 300.000 zł oraz utrzymującą ww. decyzję w mocy w pozostałej części tj. odnośnie stwierdzenia naruszenia art. 69 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do systemu zorganizowanego obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. Nr 184, poz. 1539).
Z przedstawionych przez organ akt administracyjnych wynika, iż w dniu [...] listopada 2005 r. za pośrednictwem Domu Inwestycyjnego [...] S.A., w trybie transakcji sesyjnych, spółka M. S.A. sprzedała 170.000 akcji spółki B. S.A. W tym czasie spółka M. S.A była znacznym akcjonariuszem spółki B. S.A. (do dnia przeprowadzenia przedmiotowej transakcji spółka ta posiadała 2.938.130 akcji spółki B. S.A., zaś liczba tych akcji uprawniała do wykonywania 65,29% prawa głosów na Walnym Zgromadzeniu spółki B. S.A.).
Po dniu [...] listopada 2005 r. zostały zawarte kolejne transakcje sprzedaży akcji spółki B. S.A, z rachunku spółki M. S.A., tj.:
- w dniu [...] grudnia 2005 r. sprzedaż 5.660 akcji (co stanowiło 0,13% głosów na WZA); - w dniu [...] grudnia 2005 r. sprzedaż 44.340 akcji (co stanowiło 0,99% głosów na WZA);
- w dniu [...] grudnia 2005 r. sprzedaż 930 akcji (co stanowiło 0,02% głosów na WZA).
W wyniku przeprowadzenia tych transakcji, spółka M. S.A zmniejszyła liczbę posiadanych akcji spółki B. S.A. do 2.717.200 akcji.
W dniu [...] grudnia 2005 r. spółka M. S.A. dokonała przeniesienia 2.240.000 akcji spółki B. S.A. (uprawniających do wykonywania 49,77% prawa głosów na Walnym Zgromadzeniu spółki B.w S.A.) na rachunek spółki zależnej M. sp. z o.o., o czym spółka B. S.A. poinformowała w raporcie bieżącym nr 20/05 w dniu [...] grudnia 2005 r.
Spółka M. S.A. o sprzedaży akcji (238.100 sztuk) poinformowała Komisję Papierów Wartościowych i Giełd w raporcie bieżącym nr 2/2006 z dnia [...] stycznia 2006 r.
W dniu [...] stycznia 2006 r. postanowieniem Przewodniczącego Komisji Papierów Wartościowych i Giełd wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie nie powiadomienia Komisji Papierów Wartościowych i Giełd przez spółkę M. S.A. o transakcjach sprzedaży akcji spółki B. S.A. w dniach od [...] listopada do [...] grudnia 2005 r.
W dniu 25 stycznia 2006 r. spółka M. S.A. w odpowiedzi na postanowienie o wszczęciu postępowania administracyjnego przesłała Komisji pismo, w którym wyjaśniła, iż pismem poufnym z dnia [...] grudnia 2005 r. skierowanym do Przewodniczącego Komisji poinformowała, powołując się na art. 57 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (zwanej dalej ustawą o ofercie publicznej), o opóźnieniu o 30 dni informacji o sprzedaży akcji spółki zależnej. Według niej to opóźnienie podyktowane było słusznym interesem emitenta z uwagi na fakt, że sprzedaż akcji spółki B. S.A. przez spółkę M.S.A. w sposób absolutnie przypadkowy zbiegła się w czasie z publikacjami prasowymi o nowym akcjonariuszu, który ujawnił swoje zaangażowanie w tej spółce. W dniu [...] stycznia 2006 r. spółka poinformowała natomiast w raporcie bieżącym nr 2/2006 o sprzedaży 238.130 akcji spółki B. S.A. Jednocześnie wskazano, że sprawa sprzedaży akcji spółki B. S.A. przez spółkę M. S.A. w liczbie przekraczającej 1% głosów na WZA spółki B. S.A. wynikła z faktu, iż Dom Inwestycyjny [...] S.A. pismem z dnia 31 października 2005 r. wezwał spółkę do sprzedaży akcji spółki B. S.A. lub akcji spółki B.S.A. w terminie jednego miesiąca, w celu zaspokojenia wierzycieli, których wysokość roszczeń określała do jakiej wysokości należy sprzedać akcje z rachunku spółki. W przypadku nie dokonania sprzedaży Dom Inwestycyjny [...] S.A. powiadomiłby za pośrednictwem komornika wierzyciela, który mógłby złożyć zlecenie sprzedaży wybranych akcji. W celu uniknięcia takiej sytuacji spółka w dniu [...] listopada 2005 r. złożyła zlecenie sprzedaży 170.000 akcji spółki B. S.A. po cenie 1,00 zł z terminem ważności zlecenia do dnia 7 grudnia 2005 r. Po otrzymaniu wyciągu ze stanem papierów wartościowych z Domu Inwestycyjnego [...] S.A. w dniu 6 grudnia 2005 r. spółka skierowała do Komisji pismo o opóźnieniu przekazania do publicznej wiadomości informacji o sprzedaży akcji spółki zależnej, deklarując, że stosowny raport zostanie podany do wiadomości publicznej w ciągu 30 dni.
W dniu [...] stycznia 2006 r. w siedzibie urzędu Komisji przesłuchano M. S., prezesa spółki M. S.A., który potwierdził przeprowadzenie przedmiotowych transakcji wskazując jednocześnie, iż sprzedaży akcji spółki B. S.A. przez spółkę M.S.A. wynikała z zajęć komorniczych. Stwierdził, iż Spółka nie poinformowała o tych transakcjach na podstawie art. 69 ust. 2 ustawy o ofercie publicznej, lecz o transakcjach poinformowała w formie przekazania informacji z opóźnieniem do Komisji. W jego przekonaniu z obowiązku wynikającego z art. 69 ust. 2 ustawy o ofercie publicznej można się zwolnić na podstawie art. 57 tej ustawy. Przyczyną skorzystania przez spółkę M.S.A. z konstrukcji prawnej przewidzianej przez art. 57 była natomiast chęć sprzedaży akcji spółki B.S.A. po godziwej cenie. Zarząd obawiał się bowiem, iż mógłby sprzedać akcje po niskiej cenie i byłoby to z ewidentną szkoda dla spółki M. S.A. Stwierdził jednocześnie, iż kontaktował się z prawnikami w tej sprawie i uzyskał odpowiedź, że spółka M. S.A. może skorzystać z art. 57 ustawy o ofercie w przypadku zaistnienia zdarzenia z art. 69 ust. 2 tej ustawy. Opierał się również na rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rodzaju informacji, które mogą naruszyć słuszny interes emitenta, oraz sposobu postępowania emitenta w związku z opóźnieniem przekazania do publicznej wiadomości informacji poufnej, działając na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 tego rozporządzenia.
W trakcie rozprawy administracyjnej w dniu 4 kwietnia 2006 r. Prezes Zarządu M. S. potwierdził jeszcze raz zawarcie transakcji w dniu [...] listopada 2005 r. i wyjaśnił, iż w dniu 6 grudnia 2005 r. spółka dowiedziała się o sprzedaży tych akcji. Potwierdził również zawarcie transakcji w dniach [...]-[...]grudnia 2005 r. Podkreślił też ponownie, iż spółka wystąpiła do Komisji pismem poufnym o opóźnienie podania do wiadomości publicznej tych transakcji o 30 dni. Spółka nie otrzymała od Komisji uwag i z tego powodu uznała, iż wszystko jest w porządku. Jeżeli więc nawet spółka popełniła błąd to popełniła go bezwiednie. Spółce M. S.A. chodziło o interes emitenta, by cena akcji nie kształtowała się poniżej ceny nominalnej, to jest poniżej 1 zł.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. Komisja Papierów Wartościowych i Giełd nałożyła na spółkę M. S.A. karę pieniężną w wysokości 400.000 zł na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych za naruszenie art. 69 ust. 2 pkt 2 tej ustawy polegające na nie zawiadomieniu Komisji oraz spółki B. S.A. w terminie 4 dni od dnia zmiany udziału w ogólnej liczbie głosów albo od dnia, w którym spółka dowiedziała się o takiej zmianie lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć o zmianie dotychczas posiadanego udziału w ogólnej liczbie głosów na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy spółki B. S.A. o co najmniej 1%.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż bezsporny jest fakt, że spółka M.S.A., będąc znacznym akcjonariuszem spółki B.S.A. (65,29% akcji), w dniu [...] listopada 2005 r. przeprowadziła transakcję sprzedaży 170.000 akcji spółki B. S.A, uprawniających do wykonywania 3,78 % prawa głosów na WZA oraz w dniu [...] i [...]grudnia 2005 r. transakcje sprzedaży 50.000 akcji uprawniających do wykonywania łącznie 1,12% prawa głosów na WZA spółki B. S.A. Spółka na podstawie art. 69 ust. 2 pkt 2 ustawy o ofercie publicznej była więc zobowiązana do przekazania Komisji oraz emitentowi informacji o tych transakcjach w terminie 4 dni od dnia dokonania zapisu akcji na rachunku, czego jednak nie uczyniła, błędnie korzystając z art. 57 ustawy o ofercie publicznej by opóźnić przekazanie informacji o tych transakcjach. Komisja stwierdziła jednocześnie, że ustalając wysokość kary uwzględniła sytuację finansową spółki.
M. S.A. wystąpił do Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wnosząc o cofnięcie orzeczonej kary pieniężnej albo jej znaczące obniżenie. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że Spółka dowiedziała się o sprzedaży akcji w dniu 6 grudnia 2005 r. (w odniesieniu do transakcji z dnia [...] listopada 2005 r.) oraz w dniu 5 stycznia 2006 r. (w odniesieniu do transakcji z dnia [...] i [...]grudnia 2005 r.), a o sprzedaży akcji poinformowała w raporcie bieżącym nr 2/2006 z dnia [...] stycznia 2006 r. W odniesieniu do transakcji z dnia [...] i [...] grudnia 2005 r. nie można więc mówić o jakimkolwiek opóźnieniu w przekazaniu informacji, natomiast o transakcji z dnia [...] listopada 2005 r. spółka poinformowała następnego dnia po dniu, w którym dowiedziała się o zmianie udziałów w ogólnej liczbie głosów tj. w dniu 7 grudnia 2005 r., przekazując Komisji informację o opóźnieniu informacji poufnej w trybie art. 57 ust. 1 ustawy. Spółka zakwestionowała stanowisko Komisji stwierdzając, iż w jej ocenie art. 57 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej ma zastosowanie do sytuacji opisanej w art. 69 ust. 2 pkt. 2. Ponadto zarzucono, że w przypadku, gdy Komisja uznała zastosowanie tego trybu za niedopuszczalne, powinna natychmiast zareagować i zwrócić spółce uwagę na niezgodne z prawem działanie. Interweniując w taki sposób Komisja zapobiegłaby nieprawidłowościom oraz uchroniłaby spółkę od błędu grożącego sankcją. Zarzucono ponadto, że Komisja ustalając wysokość kary nie wzięła pod uwagę trudnej sytuacji finansowej spółki.
Komisja Papierów Wartościowych i Giełd rozpoznając ponownie sprawę decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. uchyliła zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2006 r. w zakresie wysokości nałożonej kary pieniężnej 400.000 zł nakładając w to miejsce karę pieniężną 300.000 zł oraz utrzymując w/w decyzję w mocy w pozostałej części.
W uzasadnieniu decyzji Komisja wskazała, iż spółka była zobowiązana do poinformowania o transakcji z dnia [...] listopada 2005 r., w terminie 4 dni od dnia zmiany udziału w ogólnej liczbie głosów albo od dnia, w którym spółka dowiedziała się o takiej zmianie lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się o niej dowiedzieć, to jest najpóźniej do dnia 8 grudnia 2005 r. Zaś w stosunku do transakcji z dnia [...] i [...] grudnia, najpóźniej do dnia 23 grudnia 2005 r. W opinii Komisji, stanowisko spółki, iż dniem od którego biegnie ustawowy termin jest dzień, w którym otrzyma ona zawiadomienie o przeprowadzonych transakcjach od przedsiębiorstwa prowadzącego działalność maklerską, bądź też od dnia gdy upoważniony pracownik uzyska wiadomość o przeprowadzeniu transakcji przy osobistym sprawdzaniu historii rachunku papierów wartościowych spółki, należy uznać za błędne w świetle brzmienia przepisu art. 69 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej. W ocenie Komisji, spółka nie dołożyła wymaganej staranności w celu uzyskania wiedzy na temat dokonanych przez nią transakcji. Nie wykazała również w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego, iż działała w przedmiotowej sprawie z zachowaniem należytej staranności. Stanowisko spółki, iż przekazanie informacji, o której mowa w art. 69 ust. 2 pkt 2 ustawy o ofercie publicznej można opóźnić na podstawie art. 57 ust. 1 tej ustawy należy natomiast uznać za błędne. Przepis art. 57 ust. 1 ma bowiem zastosowanie tylko do informacji, o których mowa w art. 56 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej, to jest informacji poufnych o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 rozporządzenia. W ocenie Komisji wykładania literalna oraz umiejscowienie tego przepisu przesądzają o tym, iż art. 57 ustawy o ofercie publicznej nie ma zastosowania do obowiązków płynących z Rozdziału 4 tej ustawy, tj. m. in. do przekazywania informacji na podstawie art. 69 ust. 2 pkt 2. Instytucja "opóźnienia" ma zastosowanie jedynie w przypadku zaistnienia okoliczności określonych w § 2 ust. 1 rozporządzenia w odniesieniu do emitenta, który dokonuje opóźnienia tych informacji, nie zaś do sytuacji, gdy akcjonariusz (który co prawda jest emitentem) dokonuje opóźnienia informacji, dotyczących innego emitenta instrumentów finansowych.
Odnosząc się natomiast do kwestii wysokości nałożonej kary pieniężnej Komisja stwierdziła, iż po wnikliwym przeanalizowaniu zebranego materiału dowodowego, rozważeniu wszelkich okoliczności prawnych i faktycznych sprawy oraz rozpatrzeniu argumentów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, biorąc w szczególności pod uwagę sytuację finansową spółki M.S.A., postanowiła uchylić zaskarżoną decyzję w zakresie wysokości nałożonej kary pieniężnej 400.000 zł i orzec o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 300.000 zł.
W skardze na tę decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie spółka M. S.A. zarzuciła organowi naruszenie art. 6 i art. 7 k.p.a. w zw. z art. 57 ust. 1, art. 69 ust. 1 i 2 oraz art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych, a także art. 107 k.p.a., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
W uzasadnieniu skargi zakwestionowano stanowisko Komisji, iż ze względu na umiejscowienie oraz dosłowne brzmienie, przepis art. 57 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej nie może mieć zastosowania do informacji, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 2 tej ustawy. Ponadto zrzucono, że Komisja powołała się w uzasadnieniu swojej decyzji na przepisy rozporządzenia nie precyzując bliżej o jakie rozporządzenie chodzi. Według strony skarżącej w grę mogłoby wchodzić w tej sytuacji jedynie uchylone już rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rodzaju informacji, które mogą naruszyć słuszny interes emitenta oraz sposobu postępowania emitenta w związku z opóźnieniem przekazania do publicznej wiadomości informacji poufnych (D.U. Nr 95, poz. 947). Art. 57 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej stanowi jednak samoistną podstawę dla decyzji emitentów, a zakres jego stosowania nie może być kwalifikowany rozporządzeniem wykonawczym, wobec braku po temu wyraźnej podstawy prawnej rangi ustawowej. Przyjęcie odmiennego poglądu stwarzałoby natomiast sytuację, w której zakres zastosowania ustawy byłby określany rozporządzeniem. Ponadto gdyby nawet założyć, że spółka M. S.A. błędnie zastosował tryb z art. 57 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej, Komisja w ramach pełnionego nadzoru powinna niezwłocznie zareagować, zwracając spółce uwagę na niedopuszczalność takiego działania. Nie zasługują przy tym na uwzględnienie zarzuty Komisji, iż ogólnikowość pisma spółki z dnia 7 grudnia 2005 r. uniemożliwiała jej interwencją. Komisja nie wyjaśniła ponadto w jaki sposób doszła do wniosku, że dochowując należytej staranności M.S.A. powinien przekazać informacje o transakcjach najpóźniej do dnia 8 grudnia 2005 r. – w odniesieniu do transakcji z dnia [...]listopada 2005 r. oraz do dnia 23 grudnia 2005 r. – w odniesieniu do transakcji z dnia [...] i [...] grudnia 2005 r. Ponadto w ocenie strony skarżącej kwestia staranności działania może być rozważana wyłącznie w odniesieniu do transakcji z [...] i [...] grudnia 2005 r., gdyż w przypadku transakcji z dnia [...] listopada 2005 r. spółka złożyła informację w terminie, tyle, że w błędnym zdaniem Komisji trybie. Ponadto przewidzianego w art. 69 ust. 1 ustawy czterodniowego terminu, nie należy liczyć od dnia transakcji, a od "dnia zmiany udziału w ogólnej liczbie głosów". Zmiana udziału w ogólnej liczbie głosów może natomiast nastąpić nie wcześniej, niż po rozliczeniu w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych. W Depozycie, transakcje są rozliczane w ciągu 3 dni roboczych, czyli z wyłączeniem sobót i niedziel, a więc transakcja z dnia [...] grudnia 2005 r. mogła zostać "ujawniona" na rachunku papierów wartościowych w Domu Inwestycyjnym [...] S.A., nie wcześniej niż w dniu 20 grudnia 2005 r. Termin z art. 69 ust. 1 nie jest więc terminem jednolitym, lecz zależny od konkretnych okoliczności, i będzie się wahał tradycyjnie między 7 a 14 dniami. Zdaniem skarżącej zawiadomienie przez nią powinno nastąpić więc najpóźniej w dniu 1 lub 8 stycznia 2006 r. W tych okolicznościach powzięcie przez spółkę stosownej wiedzy w dniu 5 stycznia 2006 r., nie może być uznane za zbyt późne, a w każdym razie nie na tyle, by uprawniało Komisję do nałożenia kary w wysokości 300.000 zł. Nakładając karę Komisja nie uwzględniła trudnej sytuacji finansowej spółki, a nałożona kara przekracza możliwości finansowe skarżącej zagrażając jej bytowi.
Komisja Papierów Wartościowych i Giełd w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Ustosunkowując się do zarzutów skargi Komisja wskazała, że zgodnie z regulacjami wewnętrznymi Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych, rozrachunek transakcji następuje trzeciego dnia od zawarcia transakcji, a ponieważ w przedmiotowym stanie faktycznym zmiana udziału skarżącej spółki w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy spółki B.S.A. miała miejsce w dniu [...] grudnia 2005 r. od tego dnia Komisja obliczyła czterodniowy termin na spełnienie obowiązku, o którym mowa w art. 69 ust. 2 ustawy o ofercie publicznej. W ocenie Komisji, przyjęcie za początek biegu terminu z art. 69 ust. 1 ustawy dnia, w którym podmiot obowiązany dowiedział się o zmianie udziału w ogólnej liczbie głosów, nie dotyczy sytuacji, gdy zmiana udziału jest wynikiem bezpośrednich, świadomych działań tego podmiotu, których skutek powoduje konieczność dokonania zmian zapisów na jego rachunku papierów wartościowych. W szczególności gdy są konsekwencją wystawianych przez niego zleceń kupna lub sprzedaży akcji, rozliczanych na jego rachunku papierów wartościowych. Skarżący wystawiając zlecenie sprzedaży akcji spółki publicznej zdawał sobie sprawę, że przedmiotem sprzedaży są akcje w liczbie uprawniającej do wykonywania ponad 1% ogólnej liczby głosów. Okoliczność, że skarżący nie sprawdził, czy wystawione przez niego zlecenie sprzedaży znacznego pakietu akcji spółki publicznej zostało zrealizowane, nie stanowi więc podstawy do zwolnienia go z omawianego obowiązku, ani też do opóźnienia jego wykonania z powodu niepodjęcia kroków celem należytego wypełnienia obowiązku zawiadomienia. Całkowicie bezpodstawne jest również w ocenie Komisji stanowisko, zgodnie z którym dzień, od którego należy liczyć czterodniowy termin przypada w zależności od konkretnych, niewskazanych jednak bliżej okoliczności i jest tradycyjnie ustalany w ciągu 7 a 14 dni, w czasie których inwestor może zorientować się jaki jest stan jego rachunku. Twierdzenia tego rodzaju stanowią, w ocenie Komisji, wyraz dowolnej interpretacji przepisów prawa, przeczącej ich brzmieniu oraz celom, dla których zostały ustanowione. Komisja podtrzymała jednocześnie swoje stanowisko, że w przypadku spełnienia przesłanek z art. 69 ustawy o ofercie publicznej podmiot nie jest uprawniony do skorzystania z instytucji opóźnienia wykonania obowiązków informacyjnych emitentów, przewidzianej w art. 57 ustawy, a przekazanie przez skarżąca spółkę informacji o opóźnieniu informacji sprzedaży akcji spółki zależnej w piśmie z dnia 7 grudnia 2005 r., w żaden sposób nie można uznać za wypełnienie obowiązku z art. 69 ust. 1 w związku z art. 69 ust. 2 pkt 2 tej ustawy. Komisja podtrzymała również swoje stanowisko, że naruszenie art. 69 ust. 2 pkt 2 ustawy miało miejsce dwukrotnie, tj. zarówno w odniesieniu do transakcji zawartej w dniu [...] listopada 2005 r., jak i w odniesieniu do transakcji zawartych w dniu [...] oraz [...] grudnia 2005 r. Odnosząc się natomiast do zarzutów odnośnie wysokości wymierzonej kary Komisja wskazała ponownie, że uwzględniając trudną sytuację finansową skarżącej spółki zmniejszyła w decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. wymiar kary. Komisja podkreśliła jednocześnie, że przepis art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie publicznej, stanowiący podstawę prawną nałożenia kary pieniężnej w wysokości do 1.000.000 zł, nie wymaga uwzględnienia sytuacji finansowej podmiotu, na który kara jest nakładana.
Spółka M.S.A, w piśmie procesowym z dnia 21 listopada 2006 r. polemizując ze stanowiskiem organu wyrażonym w odpowiedzi na skargę stwierdziła, że podmiot uprawniony do opóźnienia informacji w trybie art. 57 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej, nie może być jednocześnie zobowiązany do powiadomienia o transakcji spółki, której akcje zbył, gdyż to prowadziłoby do upublicznienia informacji, która przez pewien czas miała pozostać poufna. Nie ma więc racji Komisja twierdząc, że art. 57 ust. 1 nie ma zastosowania do obowiązków płynących z art. 69 ust. 2 pkt 2 ustawy, lecz odwrotnie, w wypadku, gdy informacje emitenta o sprzedaży akcji spółki publicznej zostały opóźnione w trybie art. 57 ust. 1, zastosowania nie ma art. 69 ustawy. Gdyby natomiast nawet przyjąć, że skarżąca spółka nie była faktycznie z jakiegoś powodu uprawniona do zastosowania opóźnienia informacji to w tej sytuacji naruszony został przepis art. 56 ust. 1 i art. 57 ust.1 ustawy o ofercie publicznej, a w związku z tym kara powinna zostać wymierzona na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 2, a nie na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, który zastosowała Komisja. Skarżąca zakwestionowała także stanowisko Komisji odnośnie liczenia czterodniowego terminu z art. 69 ust. 1. Zarzuciła, że ustawa nie nakazuje codziennego sprawdzania stanu rachunku, a więc rzeczą praktyki, doktryny i orzecznictwa jest ustalenie w jakim wypadku faktyczne powzięcie wiadomości należałoby uznać za spóźnione w świetle aktów należytej staranności.
Komisja Papierów Wartościowych i Giełd ustosunkowując się w piśmie procesowym z dnia 6 grudnia 2006 r. do tych zarzutów skarżącej podtrzymała swoje wcześniejsze stanowisko wskazując, iż w art. 56 ust. 1 i w art. 69 ustawy o ofercie publicznej uregulowane są dwa odrębne obowiązki, objęte dwoma odrębnymi reżimami prawnymi zawartymi w odrębnych rozdziałach ustawy, a wyjątki od obowiązku z art. 69 mogą wynikać wyłącznie z przepisów Rozdziału 4 ustawy. Przepis art. 69 ustawy o ofercie publicznej reguluje bowiem obowiązek informacyjny, względem wszystkich inwestorów, bez względu na to, czy sami są spółkami publicznymi, czy też nie. Treść przepisu art. 69 wyłącza więc dopuszczalność kwalifikacji określonej w nim informacji, jako informacji poufnej, celem zmiany obowiązków wynikających z tego przepisu, czy zastąpienia go obowiązkami wynikającymi z Rozdziału 3 ustawy. Obowiązki dotyczące ujawniania stanu zaangażowania inwestorów w spółkach publicznych mają bowiem fundamentalne znaczenie dla funkcjonowania rynku kapitałowego. Organ podkreślił jednocześnie, że wyłączną podstawą prawną obowiązku, którego skarżąca spółka nie wypełniła, jest art. 69 ustawy o ofercie, nie zaś art. 56, czy art. 57 tej ustawy, natomiast podstawę prawną sankcji za naruszenie tego obowiązku zawiera wyłącznie art. 97 ust. 1 pkt 2 ustawy. Komisja podtrzymała także swoje stanowisko, co do sposobu liczenia czterodniowego terminu na wypełnienie obowiązku z art. 69 ust. 2 pkt 2 ustawy wskazując, iż art. 7 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi stanowi, że zmiana stanu posiadania papierów wartościowych następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu na rachunku papierów wartościowych.
Skarżąca spółka w kolejnym piśmie procesowym z dnia 20 grudnia 2006 r. przyznała, że z art. 57 ustawy o ofercie publicznej wynika wprost, że opóźnić można tylko informację poufną, jednak nie oznacza to, że informacje, których dotyczy art. 69 ustawy poufne być nie mogą. Nie można więc przerzucać na skarżącą skutków niejasności uregulowań ustawy. Spór w niniejszej sprawie wskazuje natomiast co najmniej na niejasność, jeśli nie błędność uregulowań ustawy. Zastosowanie wobec spółki kary jest więc rażąco niesprawiedliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami prawa materialnego i przepisami postępowania, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji lub postanowienia.
Sąd administracyjny nie bada natomiast celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.
Skarga wniesiona przez M. S.A. z siedzibą w [...] nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia [...] lipca 2006 r. oraz, w zakresie utrzymanym nią w mocy, poprzedzająca decyzja tego organu z dnia [...] kwietnia
2006 r. zostały wydane z naruszeniem prawa.
Jak wynika z akt sprawy oraz treści skargi stan faktyczny w sprawie jest niesporny, a strona skarżąca czyni jedynie zarzut błędnej wykładni przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. Nr 184, poz. 1539).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 2 pkt 2 tej ustawy podmiot dokonujący zmiany dotychczas posiadanego udziału ponad 33% ogólnej liczby głosów w spółce publicznej o co najmniej 1% ogólnej liczby głosów jest zobowiązany zawiadomić o tym Komisję oraz spółkę, w terminie 4 dni od dnia zmiany udziału w ogólnej liczbie głosów albo od dnia, w którym dowiedział się o takiej zmianie lub przy zachowaniu należytej staranności mógł się o niej dowiedzieć.
Komisja zarzuciła spółce M.S.A., że nie dopełniła obowiązku informacyjnego z art. 69 ust. 2 pkt 2 ustawy w odniesieniu do transakcji sprzedaży akcji spółki B.S.A. dokonanych w dniu [...] listopada 2005 r. oraz w dniach [...] i [...] grudnia 2005 r. O transakcjach tych spółka powiadomiła bowiem dopiero w raporcie bieżącym nr 2/2006 z dnia [...] stycznia 2006 r.
W ocenie Sądu za trafne należy uznać stanowisko Komisji, iż art. 57 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej nie ma zastosowania do sytuacji opisanej w art. 69 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, a więc skarżąca spółka nie mogła w oparciu o ten przepis opóźnić przekazania informacji odnośnie transakcji sprzedaży akcji spółki B. S.A. z dnia [...] listopada 2005 r. Wykładania literalna art. 57 ustawy o ofercie publicznej wyraźnie wskazuje bowiem, iż ma on zastosowanie tylko do obowiązków o których mowa w art. 56 ust. 1, nie ma natomiast podstaw do jego stosowania odnośnie obowiązków płynących z Rozdziału 4 tej ustawy, w tym obowiązku z art. 69 ust. 2 pkt 2. Przepis art. 69 ustawy o ofercie publicznej reguluje bowiem obowiązek informacyjny względem wszystkich inwestorów dokonujących nabycia lub zbycia znacznych pakietów akcji spółki publicznej, bez względu na to, czy są spółkami publicznymi, czy też nie.
Przekazanie przez skarżącą spółkę informacji o opóźnieniu informacji sprzedaży akcji spółki zależnej w piśmie z dnia 7 grudnia 2005 r. skierowanym do Przewodniczącego Komisji, w żaden sposób nie można natomiast uznać za wypełnienie obowiązku z art. 69 ustawy. Spółka M. S.A. na podstawie art. 69 ust. 2 pkt 2 ustawy o ofercie publicznej była zobowiązana do przekazania Komisji oraz emitentowi informacji o dokonanych transakcjach sprzedaży akcji spółki B.S.A. w terminie 4 dni od dnia dokonania zapisu tych akcji na rachunku papierów wartościowych, gdyż zgodnie z art. 7 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538) zmiana stanu posiadania papierów wartościowych następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu na rachunku papierów wartościowych. Skarżąca spółka powinna więc dopełnić obowiązku informacyjnego w terminie 4 dni od zmiany udziału w ogólnej liczbie głosów, a więc od dnia gdy nastąpiło rozliczenie tych transakcji przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych. Stanowisko skarżącej spółki, iż dniem od którego biegnie ustawowy termin do przekazania informacji jest dzień, w którym otrzymała ona zawiadomienie o przeprowadzonych transakcjach od przedsiębiorstwa prowadzącego działalność maklerską, bądź też od dnia gdy upoważniony pracownik uzyskał wiadomość o przeprowadzeniu tych transakcji, należy uznać w świetle brzmienia przepisu art. 69 ustawy o ofercie publicznej za błędne. Jak słusznie bowiem wskazała Komisja zmiana dotychczas posiadanego udziału w ogólnej liczbie głosów spółki B.S.A. była wynikiem bezpośrednich, świadomych działań skarżącej spółki, która wystawiła zlecenie sprzedaży akcji spółki B.S.A. Przy zachowaniu należytej staranności skarżąca spółka nie mogła więc biernie czekać na potwierdzenie dokonania tych transakcji przez podmiot prowadzący rachunek papierów wartościowych z uwagi na to, że uchybienie terminowi z art. 69 ustawy o ofercie publicznej mogło spowodować dla niej negatywne konsekwencje w postaci nałożenia kary pieniężnej przewidzianej w art. 97 tej ustawy. Nie do przyjęcia jest w związku z tym stanowisko skarżącej, że termin 4-dniowy odnośnie transakcji z dnia [...] i [...] grudnia 2005 r. należy liczyć dopiero od dnia uzyskania przez nią informacji z biura maklerskiego tj. od [...] stycznia 2006 r., a w związku z tym, że w odniesieniu do tych transakcji w ogóle nie doszło do uchybienia terminu z art. 69 ust. 2 pkt 2 ustawy.
Komisja nałożyła na skarżącą spółkę karę pieniężną za naruszenie obowiązku informacyjnego z art. 69 ust. 2 pkt 2 ustawy o ofercie publicznej, a w związku z tym organ prawidłowo wskazał w decyzji jako podstawę nałożenia kary pieniężnej art. 97 ust. 1 tej ustawy. Przepis ten przewiduje możliwość nałożenia kary pieniężnej w wysokości do 1.000.000 zł za nie dokonanie w terminie zawiadomienia, o którym mowa w art. 69 ustawy. Przepis ten nie nakłada na organ obowiązku miarkownia wysokości kary w oparciu o kryterium sytuacji finansowej podmiotu, na który jest ona nakładana. Komisja uwzględniając jednak trudną sytuację finansową spółki M. S.A. zmniejszyła w decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. wymiar nałożonej kary pieniężnej z 400.000 zł do 300.000 zł. Nałożona kara mieści się w zakreślonej w art. 97 ust. 1 ustawy o ofercie publicznej wysokości i brak w ocenie Sądu podstaw do kwestionowania rozstrzygnięcia organu w tym zakresie.
Nie znajdują też uzasadnienia zarzuty skargi odnośnie naruszenia przez organ przy rozpoznaniu sprawy przepisów postępowania. Sąd nie dopatrzył się w sprawie okoliczności, które potwierdzałyby te zarzuty. Organ dysponował wyczerpującym materiałem dowodowym i dokonał jego należytej oceny w kontekście zastosowanych przepisów prawa, obowiązujących w dacie rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.