VI SA/Wa 1658/09

VI SA/Wa 1658/09 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2010-03-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-09-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grażyna Śliwińska
Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz /sprawozdawca/
Jolanta Królikowska-Przewłoka /przewodniczący/
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne
Ochrona zdrowia
Sygn. powiązane
II GSK 947/10 - Wyrok NSA z 2011-09-29
Skarżony organ
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
art. 149 ust. 1 pkt 2, art. 155 ust. 1, art. 158
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.
Dz.U. 2006 nr 191 poz 1410
art. 1, 3 pkt 10, 24 ust. 1, 32 ust. 1 i 2, art. 36 ust. 1 pkt 2 i ust. 2
Ustawa z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym.
Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
art. 66 par. 1
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2010 r. sprawy ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę
Uzasadnienie
F. Region [...]. - jednostka organizacyjna F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej zwany: F. lub skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) z dnia [...] lipca 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., nieuwzględniającą odwołania skarżącego od rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert.
Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
[...] Oddział NFZ w dniu [...] lutego 2009 r. ogłosił o postępowaniu w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowy zespół ratownictwa medycznego, na terenie rejonu operacyjnego nr [...] – F. – [...] - Zespół Podstawowy – [...], na okres obowiązywania umowy od dnia [...] kwietnia 2009 r. do [...] grudnia 2010 r. Oferty złożyły dwie firmy: F. w B. i S. w Z. W dniu [...] marca 2009 r., stosownie do § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273, poz. 2719 z późn. zm. ) - dalej rozporządzenie, powołany przez komisję konkursową zespół kontrolny przeprowadził kontrolę u skarżącego i stwierdził, iż w miejscu stacjonowania tj. w B., komisji przedstawiono ambulans marki [...] o nr rej. [...] wraz z niezbędnymi dokumentami dotyczącymi tego pojazdu. Komisja konkursowa uznała, że złożone oferty spełniają wymogi formalne i nie podlegają odrzuceniu. Zgodnie z "Rankingiem otwarcia" po wstępnej ocenie i porównaniu ofert, według punktacji poszczególnych kryteriów: kompleksowości, ciągłości, jakości oraz ceny, oferta skarżącego uzyskała [...] punktów, zaś oferta konkurencyjna otrzymała [...] punktów.
W dniu [...] marca 2009 r. komisja konkursowa powiadomiła skarżącego o odrzuceniu oferty na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach z opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm., dalej: "ustawa o świadczeniach") z powodu dostarczenia przez oferenta nieprawdziwych informacji dotyczących ambulansu o numerze rejestracyjnym [...]. Okazało się bowiem, że zgłoszony ambulans realizuje już zawartą z M. Oddziałem NFZ umowę o udzielanie świadczeń zdrowotnych w rodzaju ratownictwo medyczne w rejonie operacyjnym nr [...], miejsce wyczekiwania M.
Następnie komisja konkursowa w dniu [...] marca 2009 r., po uznaniu argumentacji skarżącego za bezzasadną, oddaliła złożony przez niego w dniu [...] marca 2009 r. protest i rozstrzygnęła postępowanie konkursowe, wybierając ofertę S. w Z.
W złożonym w dniu [...] marca 2009 r. odwołaniu od rozstrzygnięcia postępowania skarżący zarzucił komisji naruszenie jej interesu prawnego poprzez odrzucenie oferty oraz nieuwzględnienie złożonego protestu, a także naruszenie art. 134 ust. 1 oraz art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach. Jak stwierdził, jego wola jako oferenta w zakresie tak woli zawarcia umowy, jak też wykonywania tej umowy przy użyciu określonych w ofercie pojazdów nie może być kwestionowana z punktu widzenia prawdziwości, bowiem oświadczenie woli, niebędące oświadczeniem wiedzy, nie może być kwestionowane z punktu widzenia prawdziwości. Zamawiający mógłby kwestionować fakt posiadania pojazdów przez skarżącego czego nie uczynił, jednak nie może kwestionować spełniania przez skarżącego warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ustawy o świadczeniach. Warunkiem jest bowiem posiadanie pojazdu, nie zaś zapewnienie jego gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych w trakcie prowadzenia postępowania w sprawie o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zgodnie z zasadą określoną w § 8 zarządzenia Nr 84/2008/DSM Prezesa NFZ z dnia 15 października 2008 r., w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne. Prowadzący postępowanie Oddział L. NFZ mógł, co najwyżej, uznać, że występuje brak gwarancji należytego wykonania umowy ze strony oferenta, które to kryterium nie jest odrębnym, samodzielnym kryterium oceny oferty.
Dyrektor [...] Oddziału NFZ powołaną wyżej decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nie uwzględnił odwołania. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2009 r. W złożonym w dniu [...] kwietnia 2009 r. odwołaniu skarżący zarzucał naruszenie przepisów art. 134 ust. 1 oraz art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach. Prezes NFZ odwołania również nie uwzględnił. W uzasadnieniu stwierdził, iż postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone zgodnie z prawem powszechnie obowiązującym i zgodnie z przepisami wydanymi przez Prezesa NFZ w sposób jednolity w stosunku do wszystkich biorących udział w postępowaniu. Za niesłuszne uznał zarzuty naruszenia zasady równego traktowania oraz zasad uczciwej konkurencji. W ocenie organu, poprzez odrzucenie oferty nie doszło do naruszenia interesu prawnego skarżącej.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze F. domagał się uchylenia decyzji w całości, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na jego wynik, to jest:
- art. 7, 8, 9, 10 § 1, 15, 77 § 1 i 4 oraz art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") poprzez niewłaściwe zastosowanie i brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego z uwzględnieniem interesu społecznego oraz słusznego interesu obywateli, co wyrażało się tym, że Prezes NFZ nie udostępnił stronie niniejszego postępowania pełnych akt sprawy, tj. uzasadnienia punktacji otrzymanej przez drugą stronę postępowania konkursowego oraz oferty drugiej strony tego postępowania,
- art. 73 w związku z art. 74 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i brak udostępnienia skarżącemu pełnych akt sprawy czyli uzasadnienia punktacji otrzymanej przez drugą stronę postępowania oraz oferty przez nią złożonej.
Skarżący zarzucił ponadto naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
art. 132 ust. 3 ustawy o świadczeniach, art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach w związku z art. 32 Konstytucji RP, art. 140 ust. 2 pkt 1, art. 142 ust. 5, art. 148 pkt 1 i 2 oraz art. 155 ust. 1 ustawy o świadczeniach, rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 81, poz. 484) - wszystkich poprzez niewłaściwe zastosowanie.
W uzasadnieniu skargi podniósł, iż Prezes NFZ nie kwestionuje faktu pozostawania zgłoszonego do oferty pojazdu w dyspozycji F. Sp. z o.o. Biorąc więc pod uwagę okoliczność, że niepubliczny zakład opieki zdrowotnej nie posiada zdolności prawnej i zdolności do czynności prawnych, nie można uznać przeznaczenia pojazdu do wykonywania umowy w innym miejscu za brak posiadania go w dyspozycji oferenta. Spółka ma zatem prawo posługiwania się pojazdem, rozporządzania nim w danej chwili (tzn. ma w dyspozycji) i może zadysponować przesunięcie pojazdu w różne miejsca, gdzie realizuje świadczenie zdrowotne. Zdaniem skarżącej, z uwagi na to, że kontrola, jaką przeprowadziły Oddziały NFZ w F. w całym kraju nie wykazała nieprawdziwości jakichkolwiek informacji zawartych w ofercie, konieczne jest przeprowadzenie dowodu na tę okoliczność. Ponadto, zgodnie z art. 155 ust. 1 ustawy o świadczeniach, do umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy tej ustawy nie określiły odrębnie, co należy rozumieć przez osobowość prawną, zdolność do czynności prawnych czy też ofertę. Nie można zatem uznać argumentacji Prezesa NFZ, że świadczeniodawca, który nie ma zdolności prawnej i zdolności do czynności prawnych, a taką ma tylko Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej, ma zdolność do zawierania umów o udzielanie świadczeń zdrowotnych odrębnie od spółki, która zakład ten utworzyła. Skarżąca podkreśliła, że Prezes NFZ nie ustosunkował się do argumentacji, iż wymiana pojazdu w ramach wykonywania umowy nie jest zależna od woli Narodowego Funduszu Zdrowia. Zgodnie z § 7 ust. 3 rozporządzenia zmiana określonego w umowie miejsca udzielania świadczeń wymaga pisemnej zgody dyrektora wojewódzkiego oddziału Funduszu, wyrażonej w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Natomiast wymiana personelu medycznego takiej zgody nie wymaga (§ 6 ust. 2 rozporządzenia). Zdaniem skarżącego nie ma obowiązku uzyskiwania zgody na zmianę pojazdu, a jeżeli tak to wystarczające jest zapewnienie bieżącej aktualizacji danych przez serwis internetowy, o czym stanowi § 10 rozporządzenia (bieżąca aktualizacja danych w serwisie internetowym dotyczącym realizowanych umów), a co skarżąca spółka zawsze czyni.
W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie. Nie zgodził się z zarzutem naruszenia wskazanych w skardze prawa procesowego co miało przejawić się w nieudostępnieniu stronie postępowania pełnych akt sprawy, tj. uzasadnienia punktacji otrzymanej przez drugą stronę postępowania oraz oferty złożonej przez tę stronę. Jak stwierdził organ, pełnomocnik skarżącego zapoznał się z aktami sprawy w dniu [...] maja 2009 r. W tym dniu przedstawiono mu dokumentację z postępowania konkursowego oraz ofertę złożoną przez F. i odmówiono wglądu do oferty złożonej przez konkurencyjną S. w Z. Zdaniem organu, przedstawienie skarżącemu konkurencyjnej oferty stanowiłoby czyn nieuczciwej konkurencji w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 z późn. zm.). Oferta bowiem zawierała dane stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 11 ust. 4 powołanej ustawy. Nadto udostępnienie oferty i załączonych do niej danych pracowników S. w Z., naruszałoby dobra osobiste tych pracowników w rozumieniu art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.). W odpowiedzi na pozostałe zarzuty organ uznał je za nieuzasadnione, podkreślając że oferta skarżącego nie została ostatecznie sklasyfikowana z uwagi na jej odrzucenie z powodu podania nieprawdziwych informacji. Zgłoszony w ofercie do wykonywania świadczeń ambulans [...], realizujący tożsame świadczenia na terenie M., nie jest w stanie zapewnić realizacji świadczeń na terenie rejonu F. Podkreślił, że zmiana ambulansu w trakcie trwania umowy, odmiennie niż to utrzymuje skarżący, wymaga zgody dyrektora oddziału Funduszu, zaś skarżący nie zgłosił zmian do zawartej z M. Oddziałem Funduszu umowy. Powyższe prowadzi do wniosku, że ambulans o nr rejestracyjnym [...] nie powinien zostać zgłoszony do nowego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne powołane są do badania legalności zaskarżonych decyzji, to jest ich zgodności z prawem tak materialnym, jak też procesowym. Badając skargę w tym zakresie, Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Na wstępie należy stwierdzić, iż skarżący - F. Region [...] jako jednostka organizacyjna F. Sp. z o.o. posiada zdolność sądową. Zgodnie bowiem z art. 25 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), zdolność sądową mają inne (poza wymienionymi w § 2) jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Skarżący jest podległym innej jednostce organizacyjnej zakładem opieki zdrowotnej i świadczeniodawcą w rozumieniu art. 5 pkt 41 lit. a ustawy o świadczeniach, zobowiązanym do świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych przepisami działu II tej ustawy i zarządzanym zgodnie z zatwierdzonym statutem. Założycielem F. i kierującym tą jednostką jest F. Sp. z o.o., co wynika z § 1 pkt 3, § 5 pkt 1 i § 7 pkt 1 Statutu F. Świadczeniodawca, niezależnie od typu zorganizowania, jest stroną umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, co wynika z kolei z art. 132 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach i w konsekwencji stroną przeprowadzonego uprzednio postępowania w sprawie o zawarcie umowy na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z przywołanymi regulacjami, składającym ofertę był F. Region [...] kierowany przez F. Sp. z o.o. i ofertę składał w swoim imieniu, a nie jako reprezentant podmiotu założycielskiego. Zatem, jako nieposiadający osobowości prawnej podmiot, do którego mogą być kierowane uprawnienia i obowiązki znajdujące swoje źródło w przepisach prawa publicznego, skarżący ma zdolność występowania przed sądem administracyjnym.
Odnosząc się do zarzutów i argumentacji F. Region [...], jednostki organizacyjnej F. Sp. z o.o. przedstawionych w skardze, Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego. Brak jest przede wszystkim uzasadnienia dla skutecznego postawienia zarzutu naruszenia prawa procesowego. Skarżący upatruje tej wadliwości w nieudostępnieniu przez organ pełnomocnikowi skarżącego pełnych akt sprawy, tj. uzasadnienia punktacji oraz oferty konkurencyjnej. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. sąd uwzględni skargę na decyzję, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący, poza stwierdzeniem, że uniemożliwiono jego pełnomocnikowi skuteczne prowadzenie postępowania w sprawie, nie uzasadnia jak nieokazanie pełnomocnikowi skarżącego uzasadnienia punktacji oraz oferty drugiej strony mogło decydująco wpłynąć na wynik sprawy w sytuacji, gdy nie doszło do ostatecznego porównania ofert i przyznania każdej z nich określonej punktacji według przyjętych kryteriów. W rozpatrywanej sprawie nie zaistniał stan, w którym oferta skarżącego nie została wybrana, ponieważ uzyskała mniej punktów. Złożona przez skarżącego oferta została, na podstawie
art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach, odrzucona jako zawierająca nieprawdziwe dane. Zatem zbadanie przez pełnomocnika skarżącego uzasadnienia przyznanej drugiej stronie postępowania punktacji oraz ewentualne (bez wdawania się w dopuszczalność samego udostępnienia) udostępnienie przeciwnej oferty nie mogłoby mieć wpływu na wynik sprawy, na którym nie zaważyła punktacja, lecz okoliczność leżąca wyłącznie po stronie skarżącego.
Na marginesie, zauważyć należy, że uzyskana wstępna punktacja (ranking otwarcia) wskazywała na skarżącego jako na potencjalnego zwycięzcę konkursu ofert.
W tej sytuacji zarzuty podnoszące nierówne traktowanie skarżącego pozostają nieaktualne.
Argumentacja skarżącego dotycząca dalszego naruszenia prawa materialnego, mimo braku postawienia zarzutu naruszenia art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach, sprowadza się do twierdzeń, że organ w sposób nieuprawniony przeniósł reguły i zasady dotyczące wykonania umowy na reguły i zasady postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń zdrowotnych, pojazd zgłoszony w ofercie znajdował się w posiadaniu oferenta, zaś dotyczące pojazdu oświadczenie skarżącego nie mogło być przez komisję kwestionowane. Powoływanie szeregu przepisów ustawy o świadczeniach i rozporządzenia przez skarżącego ma wykazać prawidłowość i słuszność jego argumentacji. Ze stanowiskiem skarżącego zgodzić się nie można.
Organ odrzucił ofertę F. na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach, uznając iż podane przez tego oferenta oświadczenie co do pojazdu, którym będzie realizowane świadczenie zdrowotne objęte konkursem, nie odpowiada prawdzie. Na wstępie rozważań należy zwrócić uwagę na szczególny rodzaj świadczeń zdrowotnych będących przedmiotem kwestionowanego konkursu ofert. Konkurs ofert dotyczył ratownictwa medycznego w zakresie świadczeń udzielanych przez podstawowy zespół ratownictwa medycznego na terenie rejonu operacyjnego F. – [...]. Zespoły ratownictwa medycznego podejmujące medyczne czynności ratunkowe w warunkach pozaszpitalnych stanowią jednostki systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego, których zadaniem jest zapewnienie pomocy każdej osobie znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego. Taki status zespołów ratownictwa medycznego ukształtowany został przepisami ustawy z dnia
8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410 z późn. zm., dalej : "ustawa PRM"), w tym art. 1, 3 pkt 10 i art. 32 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Zespoły ratownictwa medycznego, stosownie do art. 36 ust. 1 i 2 ustawy PRM, mogą być zespołami specjalistycznymi i podstawowymi o określonym składzie osób uprawnionych do wykonywania czynności medycznych, zawsze jednak wyposażonymi w specjalistyczny środek transportu sanitarnego, spełniający określone cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane. Wybór świadczeniodawców usług ratownictwa medycznego wskazanego wyżej rodzaju następuje na podstawie ustawy o świadczeniach, stosownie do art. 146 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, Prezes Funduszu określa warunki wymagane od świadczeniodawców. Istotnym warunkiem konkursu ofert na świadczenia zespołu podstawowego ratownictwa medycznego jest posiadanie pojazdu o określonych cechach użytkowych i technicznych. Kwestia, iż konkurs zmierzał do wyłonienia podstawowego zespołu ratownictwa medycznego (zespołu co najmniej dwóch osób uprawnionych do wykonywania medycznych czynności ratunkowych, wyposażonego w specjalistyczny środek transportu sanitarnego, w myśl art. 36 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy PRM), wynikała jednoznacznie z ogłoszenia Nr [...] konkursu ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z dnia [...] lutego 2009 r. oraz Tabeli 1.10 – ratownictwo medyczne do zarządzenia Nr 86/2008/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 16 października 2008 r., w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, dalej jako: "zarządzenie Nr 86". Skarżący nie wykazał, dlaczego na użytek omawianego postępowania konkursowego przyjęta przez organy terminologia miałaby odbiegać od tej, zawartej w powołanych przepisach ogólnie obowiązujących.
Skarżący zresztą zgłosił do kwestionowanego konkursu ofert ambulans
o nr rejestracyjnym [...], zapewniając iż pojazd ten posiada umowę serwisową gwarantującą sprawność techniczną. Nadto, skarżący odnosząc się do wymaganych konkursem warunków co do sprzętu i aparatury medycznej, oświadczył że oferowany środek transportu spełnia cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane zgodnie z przepisami ustawy o PRM. Skarżący oświadczył, że spełnia powyższe warunki w dniu złożenia oferty i będzie go spełniał od początku obowiązywania umowy. Wreszcie w końcowym "oświadczeniu oferenta" skarżący stwierdził, iż posiada tytuł prawny do korzystania ze sprzętu i aparatury medycznej stanowiącej ich wyposażenie i będzie wykonywał świadczenia objęte umową z oddziałem Funduszu przy pomocy tego sprzętu i aparatury. Należy również dodać, iż skarżący poddał się kontroli wybranego przez komisję konkursową zespołu. Zadaniem kontroli było zbadanie zgodności informacji zawartych w ofercie ze stanem faktycznym, a więc zbadanie czy zgłoszony do oferty konkretny pojazd spełnia wymagane konkursem warunki. Powyższe oznacza, że skarżący wskazał określony pojazd, którym realizować będzie świadczenia zdrowotne ratownictwa medycznego w rejonie F. Ustalenie zatem, iż oferent, posiadając wprawdzie pojazd, nie dysponuje nim dla potrzeb wykonywania świadczeń objętych konkursem lub dysponuje pojazdem nie odpowiadającym wymaganiom w zakresie deklarowanych cech technicznych i jakościowych, będzie prowadziło do uznania, że zgłoszone dane ofertowe jako nieodpowiadające prawdzie skutkować będą odrzuceniem oferty na podstawie
art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach. W przedmiotowej sprawie organ ustalił, iż zgłoszony do oferty pojazd został wcześniej zgłoszony dla potrzeb postępowania konkursowego prowadzonego przez M. Oddział Wojewódzki Funduszu i w dacie kontroli był już wykorzystywany przez F. Region C. na podstawie zawartej z tym Oddziałem umowy na świadczenia zdrowotne ratownictwa medycznego w rejonie operacyjnym M. Ani skarżący, ani świadczeniodawca realizujący opisaną umowę, ani organ założycielski obu zakładów nie zgłosili żadnych zmian do tej umowy. W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, Komisja Konkursowa zasadnie uznała, iż zgłoszonym do ofert ambulansem nie mogą być realizowane świadczenia ratownictwa medycznego na terenie operacyjnym F.
Chybiona jest argumentacja skarżącego, iż decydującym jest fakt posiadania zgłoszonego pojazdu, a posiadaczem jest F. Sp. z o.o., bowiem tego faktu organ nie kwestionuje. Organ utrzymywać miałby jedynie, że pojazdem, którym realizowane są świadczenia ratownictwa medycznego w regionie operacyjnym położonym w M. nie jest możliwe wykonywanie tego samego rodzaju świadczeń w regionie l. Zgłoszenie do postępowania konkursowego na zawarcie umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych określonego pojazdu, którego walory techniczne i jakościowe podlegają kontroli komisji konkursowej stosownie do § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. oznacza, że oferent wyraża wolę na zawarcie umowy na przedstawionych w ofercie warunkach, a więc również przy wykorzystaniu zgłoszonego pojazdu. Jak przyznaje sam skarżący "istotne jest, aby w przypadku wybrania oferty oferent zapewnił wykonanie umowy zgodnie z treścią oferty". Stwierdzenie przez komisję konkursową, że oferowany pojazd spełnia wprawdzie wymagania techniczne i jakościowe, jednak nie można nim wykonywać oferowanych świadczeń z racji formalnego jego zaangażowania w innej umowie o wykonywanie świadczeń zdrowotnych, skutkować musi uznaniem, że oświadczenie oferenta co do wykonywania następnej umowy tym samym środkiem transportu jest nieprawdziwe.
Nie zasługuje również na uwzględnienie argumentacja skarżącego, odwołująca się do cywilistycznej definicji oferty, która jak podkreśla skarżący jest jednostronną czynnością prawną i stanowi wyłącznie akt woli oferenta, a w przedmiotowej sprawie z woli wykonywania świadczeń zdrowotnych zgłoszonym pojazdem skarżący się nie wycofał. Skarżący zdaje się nieprawidłowo pojmować charakter oferty.
Zgodnie z art. 66 § 1 Kodeksu cywilnego, oferta powinna wyrażać stanowczą wolę zawarcia umowy. Oznacza to, że wyrażona w niej propozycja zawarcia umowy powinna być tak sformułowana, że do zawarcia umowy potrzebne jest wyłącznie oświadczenie o przyjęciu oferty wprost. Jeżeli strona oświadcza wyłącznie ogólny zamiar zawarcia w przyszłości określonej umowy, nawet precyzując jej postanowienia, nie jest to oferta w rozumieniu art. 66 § 1 k.c. Nadto oferta powinna określać istotne postanowienia proponowanej umowy. Oznacza to, że winna obejmować przedmiotowo istotne elementy umowy (essentialia negotii), a więc te postanowienia, które decydują o istocie danej umowy, indywidualizują ją pod względem prawnym spośród innych umów. Skutek prawny oferty polega zaś przede wszystkim na tym, że rodzi stan związania oferenta złożoną ofertą. Znaczy to, że w czasie związania ofertą zawarcie umowy uzależnione jest wyłącznie od zachowania adresata (vide: A. Kidyba (red.), K. Kopaczyńska-Pieczniak, E. Niezbecka, Z. Gawlik, A. Janiak, A. Jedliński, T. Sokołowski, Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna, LEX, 2009., Giesen, W.J. Katner, P. Księżak, B. Lewaszkiewicz-Petrykowska, R. Majda, E. Michniewicz-Broda, T. Pajor, U. Promińska, M. Pyziak-Szafnicka, W. Robaczyński, M. Serwach, Z. Świderski, M. Wojewoda, Kodeks cywilny. Część ogólna. Komentarz, LEX, 2009).
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, określenie pojazdu, którym miały być wykonywane usługi ratownictwa medycznego, jako składnika niezbędnego zespołu ratownictwa medycznego (art. 36 ustawy PRM) należało potraktować jako element niezbędny umowy, a tym samym podlegający wyżej opisanym rygorom. Oznaczało to, że jeden i ten sam pojazd powinien być przedmiotem oferty, a następnie umowy.
Opisane wyżej pojmowanie oferty i jej skutków wynika także z art. 155 ust. 1 i art. 158 ustawy o świadczeniach. Przepis art. 155 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, że do umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei art. 158 ustawy o świadczeniach, mówi, że nieważna jest zmiana zawartej umowy, jeżeli dotyczy ona warunków, które podlegały ocenie przy wyborze oferty, chyba że konieczność wprowadzenia takich zmian wynika z okoliczności, których nie można było przewidzieć w chwili zawarcia umowy (ust. 1). Natomiast w przypadku konieczności wprowadzenia zmian, o których wyżej mowa, umowa w nowym brzmieniu obowiązuje do czasu zapewnienia świadczeń na podstawie nowego postępowania w sprawie zawarcia umowy (ust. 2).
Ponadto potwierdzały takie stanowisko kryteria oceny ofert zawarte w zarządzeniu Nr 86. Wyposażenie oferenta w sprzęt i aparaturę medyczną bowiem podlegało ocenie w ramach kryterium jakości (§ 2 ust. 1 pkt 1 lit. b zarządzenia Nr 86). Z kolei niespełnianie przez oferenta wymagań określonych dla zakresu świadczeń w dniu złożenia oferty powinno było być oceniane w ramach kryterium ciągłości (§ 2 ust. 1 pkt 4 zarządzenia Nr 86).
Niezasadna zatem jest argumentacja skarżącego utrzymującego, iż dla komisji konkursowej istotna nie jest kwestia prawidłowego wykonywania umowy, lecz wola oferenta wykorzystywania zgłoszonego pojazdu do jej realizacji. Powołuje się przy tym na § 10 rozporządzenia i twierdzi, że świadczeniodawca uprawniony jest do wymiany pojazdów, które służą do wykonywania świadczeń zdrowotnych w ramach zawartych już umów. W istocie rzeczy, zgodnie z § 10 ust. 2 cyt. rozporządzenia możliwe są zmiany zawartej już umowy, jednak w odniesieniu do miejsca udzielania świadczeń (w przypadku świadczeń podstawowego zespołu ratownictwa medycznego miejscem takim jest pojazd) zmiana wymaga pisemnej zgody dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu (§ 7 ust. 2 cyt. rozporządzenia), wyrażonej w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Regulacja ta jest konsekwencją art.158 ust. 1 ustawy o świadczeniach.
Nie znajduje zatem oparcia w przepisach twierdzenie skarżącego, że zamiana pojazdów używanych do świadczenia ratownictwa medycznego może być dokonana wyłącznie przez posiadacza tych pojazdów, a więc F. Sp. z o.o. i nie jest wymagana w tym zakresie zgoda dyrektora Oddziału Funduszu, z którym zawarta jest umowa na realizację tych świadczeń. Mając na uwadze specyfikę świadczeń zdrowotnych zespołów ratownictwa medycznego, stwierdzić należy, że cecha ta wyraża się gotowością do wykonywania zadań ratowniczych przez wyposażony w odpowiedni pojazd zespół ludzki. Charakterystyczny jest również brak możliwości ustalenia momentu, w którym pojawi się konieczność niezwłocznego zapewnienia pomocy osobie znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego. Natomiast zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o PRM, zespoły ratownictwa medycznego zobowiązane są docierać do miejsca zdarzenia i osób wymagających ich interwencji w określonym czasie. Powyższe uwagi wskazują na konieczność prowadzenia postępowania w sprawach o zawarcie umów na świadczenie usług ratownictwa medycznego według maksymalnie rygorystycznych zasad, przy wyeliminowaniu wszelkich czynników stwarzających niepewność co do oferowanych warunków świadczeń tego typu. Oznacza to, że oferent, chcąc wykonywać świadczenia ratownictwa medycznego określonym pojazdem, musi zapewnić nie tylko spełnianie przez ten pojazd warunków technicznych i jakościowych, lecz również, co jest oczywiste ze względu na charakter świadczeń, zapewnić musi pełną dyspozycyjność pojazdu bez żadnych ograniczeń np. w postaci konieczności ewentualnego przyszłego wypowiedzenia innej umowy dotyczącej tego pojazdu. Nie może zatem być uznane za prawidłowe takie działanie komisji konkursowej, która mając wiedzę co do zaangażowania zgłoszonego do postępowania konkursowego pojazdu dla potrzeb realizowania świadczeń ratownictwa medycznego w rejonie operacyjnym innego oddziału Funduszu, uznaje oświadczenie realizowania objętych konkursem na wykonywanie świadczeń tego samego rodzaju w innym rejonie za prawdziwe.
W przedmiotowej sprawie do konkursu na wykonywanie świadczeń ratownictwa medycznego na okres [...] kwietnia 2009 r. – [...] grudnia 2010 r. w rejonie operacyjnym F., skarżący zgłosił pojazd, którym na podstawie zawartej z M. Oddziałem Wojewódzkim NFZ umowy wykonywał świadczenia tego samego rodzaju w rejonie operacyjnym M. Skarżący zaoferował więc zaangażowany dla potrzeb innej umowy środek transportu do nowego postępowania i oświadczył, iż pojazd ten spełnia wymagane konkursem warunki techniczne i jakościowe oraz że będzie wykonywał nim objęte umową świadczenia. Mimo, że samo oświadczenie co do spełniania przez pojazd wskazanych warunków nie jest nieprawdziwe, to w istocie rzeczy powinno ono podlegać weryfikacji w postępowaniu konkursowym oraz przy wykonywaniu zawartej już z wykorzystaniem tego pojazdu umowy. Z kolei złożone oświadczenie co do wykonywania przez skarżącego świadczeń ratownictwa medycznego pojazdem, który wcześniej zadysponowany został do zadań ratownictwa w innym i odległym rejonie, nie może zostać uznane za prawdziwe tylko dlatego, że jak twierdzi skarżący oferta to akt woli, a tej nie powinien organ kwestionować. Zauważyć należy, iż stanowiące część oferty oświadczenie woli skarżącego co do realizowania świadczeń objętych konkursem przy użyciu zadeklarowanego pojazdu opierać się musi na wiedzy skarżącego dotyczącej możliwości wykorzystania tego pojazdu. Deklaracja ofertowa złożona dla potrzeb prowadzonego przez uprawniony organ konkursu na świadczenia zdrowotne, w szczególności na świadczenia ratownictwa medycznego, nie może tylko zabezpieczać oferty pod względem formalnym, nie stwarzając dla zamawiającego żadnej pewności co do kształtu ewentualnej przyszłej umowy w zakresie istotnych jej elementów. Takim istotnym elementem przy świadczeniach wykonywanych przez zespoły ratownictwa medycznego jest zabezpieczenie ich w odpowiedniej klasy technicznej i jakościowej pojazd. Pojazd zgłoszony do konkursu i poddany kontroli komisji konkursowej jest tym pojazdem, który będzie uwzględniony w przyszłej umowie, dlatego stwierdzenie przez prowadzący konkurs organ, że zadeklarowany pojazd jest już wykorzystywany dla tożsamego rodzaju świadczeń zdrowotnych na podstawie innej umowy eliminuje uznanie złożonego oświadczenia o wykorzystaniu tego pojazdu do nowej umowy za prawdziwe. Do kolejnego postępowania na realizowanie świadczeń zdrowotnych ratownictwa medycznego skarżący winien był zgłosić albo pojazd niezaangażowany już w danym okresie, albo pojazd, który w wyniku udokumentowanej zmiany umowy będzie przeznaczony do wykonywania zaoferowanych w nowym postępowaniu świadczeń i którego walory będą mogły być skontrolowane przez komisję konkursową.
Uznając zatem działanie organu za zgodne z prawem, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.