VI SA/Wa 1637/04

VI SA/Wa 1637/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-06-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-09-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Piotr Borowiecki
Zbigniew Rudnicki /przewodniczący sprawozdawca/
Zdzisław Romanowski
Symbol z opisem
6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Sygn. powiązane
II GSK 329/05 - Wyrok NSA z 2006-01-19
Skarżony organ
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Piotr Borowiecki Protokolant: Andrzej Michrowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi X. Sp. z o. o. na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia naruszenia prawa w zakresie wykorzystania numeracji dostępu do serwisów audioteksowych oddala skargę
Uzasadnienie
Urząd Regulacji Telekomunikacji i Poczty pismem z dnia [...] lipca 2003 r., Nr [...], w związku ze skargą Y. S.A (dalej Y. S.A.) wystąpił o złożenie wyjaśnień w sprawie wykorzystywania przez X. (dalej X.) numeracji NDIN ( krajowy numer w sieci inteligentnej) – [...] w zakresie dla P= [...], przydzielonej dla potrzeb Y. S.A. w zezwoleniu Nr [...] z dnia [...] lutego 2001 r.
W nadesłanej odpowiedzi z dnia 22 sierpnia 2003 r. X. wskazała, że schemat wybierania numeru przez użytkownika sieci [...] nie przewiduje wybierania na początku cyfry "0" ani sygnału zgłoszenia "-" pomiędzy cyfrą "0" a dziewięciocyfrowym numerem o formacie [...]. X. podniosła również, że numer o powyżej wskazanym formacie nie jest numerem zakończenia sieci a służy do połączenia bezpośrednio z centralą [...]([...]) podmiotu świadczącego usługi audioteksowe. (Według "Małego leksykonu informatyka": audioteks – głosowa usługa telekomunikacyjna oferowana przez publiczne sieci P., polegająca na udostępnianiu zgłaszającym się abonentom przekazów głosowych o charakterze informacyjno-rozrywkowym).
Przedstawione wyjaśnienia nie zmieniły w opinii Prezesa URTiP faktu, że abonenci sieci X. posiadają dostęp do usług audioteksowych poprzez numerację NDIN przyznaną Y. S.A. – w zakresie [...]. Brak konieczności wyboru cyfry "0" tego nie zmienia. W konsekwencji wykorzystywanie do świadczenia w sieci X. powołanej wyżej numeracji, przydzielonej Y. S.A., narusza przepisy art. 99 ust. 1 oraz art. 101 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 73, poz. 825, z późn. zm.).oraz pkt 4.6.1 pkt 3 oraz pkt 4.10 załącznika do rozporządzenia ministra Infrastruktury z dnia 5 września 2002 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych – PNK (Dz.U. Nr 145, poz. 1223). Ruch telefoniczny z innych sieci niż sieć Y. S.A. do w/w numerów może być kierowany do punktów styku z siecią Y. S.A. na podstawie odpowiednich zapisów umów o połączeniu sieci. W umowach o połączeniu sieci między X. i Y. S.A. nie zawarto zapisów dotyczących kierowania ruchu na numery NDIN Y. S.A. i rozliczeń za takie połączenia. Pomimo tego abonenci X. mają możliwość uzyskania połączeń z numerami usług NDIN Y. S.A. przez stworzenie połączenia bezpośrednio z podmiotami, którym Y. S.A. udostępniła numerację. W związku z tym na podstawie art. 50 K.p.a. wezwano X. do złożenia pisemnych wyjaśnień w sprawie i ustosunkowania się do przedstawionych zarzutów.
Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty pismem z dnia [...] stycznia 2004 r., Nr [...], zawiadomił strony: X. Sp. z o.o. oraz Y. S.A., obie z siedzibą w W., o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zgodności z prawem telekomunikacyjnym wykorzystywania przez X. Sp. z o.o. (dalej X.) numeru dostępu do serwisów audioteksowych w sieci inteligentnej.
W związku z tym X. wniosła (pismo z dnia [...] lutego 2004 r.) o umorzenie wszczętego postępowania, złożyła stosowne wyjaśnienia oraz wniosła o określenie postanowień umów pomiędzy X. a firmami audioteksowymi, które mają wpływ na dokonanie przez Prezesa URTiP ustaleń we wszczętym postępowaniu. W uzasadnieniu X. wyjaśniła, że współpracuje z trzema podmiotami świadczącymi usługi audioteksowe: A. Sp. z o.o., B. Sp.z o.o. oraz C. Sp. z o.o. Warunki współpracy zostały określone w umowach ramowych dotyczących udostępniania serwisów multimedialnych, zawartych między X. a każdym z trzech wymienionych podmiotów. Umowy te przewidują, że X. utworzy w swojej sieci specjalne numery umożliwiające abonentom X. korzystanie z serwisów multimedialnych dostarczanych przez firmy audioteksowe. Każda z umów przewiduje, że X. utworzy w swojej sieci specjalne zakresy numerów, pod którymi dostępne są usługi audioteksowe świadczone przez podmiot będący stroną umowy. Dwie umowy przewidują specjalnie skrócone numery. Za pomocą tych numerów użytkownik sieci [...] może uzyskać dostęp do usług każdego z trzech podmiotów świadczących usługi audioteksowe, które zawarły umowę z X. Schemat wybierania numeru przez użytkownika sieci [...] w celu uzyskania połączenia z podmiotem świadczącym usługi audioteksowe nie przewiduje wybierania na początku cyfry ")’ ani sygnału zgłoszenia "-" pomiędzy cyfrą "0" a dziewięciocyfrowym numerem o formacie [...] W celu zapewnienia dostępu użytkowników X. świadczących usługi audioteksowe, sieć X. jest połączona z infrastrukturą każdego z wymienionych podmiotów (kontrahentów). Połączenie z danym podmiotem jest realizowane poprzez bezpośrednie połączenie centrali T. sieci X. z centralą P. tego podmiotu za pomocą dedykowanego łącza stałego. Istotne przy tym jest, iż numer o formacie [...], który wybiera użytkownik sieci X., nie jest numerem zakończenia sieci, będącego w dyspozycji podmiotu świadczącego usługi audioteksowe. Jest to numer, który służy uzyskaniu połączenia przez użytkownika sieci X. bezpośrednio z centralą P. podmiotu świadczącego usługi audioteksowe. Połączenie nawiązane z wykorzystaniem schematu wybierania tego numeru jest odczytywane przez centrale X. jako połączenie, które ma zostać skierowane do podmiotu świadczącego usługi audioteksowe. Połączenie to jest kierowane z sieci X. do centrali P. podmiotu świadczącego usługi audioteksowe bezpośrednio przez dedykowane stałe łącze, łączące centralę T. sieci X. z centralą P. Wybierając numer według opisanego powyżej schematu użytkownik nie uzyskuje połączenia ani z innym zakończeniem o zmiennej lokalizacji w sieci X., ani z zakończeniem sieci w sieci innego operatora publicznego ( w szczególności Y. S.A.) lecz z centralą P. podmiotu świadczącego usługi audioteksowe. Połączenie to jest zatem połączeniem wewnątrzsieciowym. Nie przechodzi ono przez sieć Y. S.A., ponieważ nie jest ono realizowane w sieci Y. S.A. lecz wewnątrz sieci X. X zakłada, iż firmy audioteksowe zawierające z X. umowę przewidującą współpracę polegająca na kierowaniu bezpośrednio do tych firm połączeń do numerów [...], są uprawnione do dysponowania numeracja o formacie [...] na podstawie odpowiednich umów z Y. S.A., która przydzieliła tym firmom tę numerację w drodze tzw. wtórnego przydziału numeracji oraz, że firmy te są uprawnione do kierowania ruchu poprzez bezpośrednie połączenie X. – firma audioteksowa. W związku z tym, że dziewięciocyfrowe numery są w ramach sieci X. wykorzystywane do realizacji połączeń abonentów X. z centralami P. należącymi do podmiotów świadczących usługi audioteksowe, to X. w niczym nie narusza uprawnień Y. S.A., nie zakłóca pracy jej sieci, ani nie utrudnia korzystania z usług inteligentnych abonentom Y. S.A. Żadna czynność wykonana w sieci X. w związku z takimi połączeniami nie ma związku z funkcjonowaniem sieci Y. S.A. X. zgadza się przy tym, że połączenia tego typu nie są wyraźnie przewidziane w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Infrastruktury(pkt 3.1 i 3.2), ale też podnosi, że rozporządzenie to nie zakazuje realizacji połączeń innych niż wymienione w pkt 3, co oznacza, iż realizacja połączeń nie przewidzianych wprost w planie numeracji krajowej jest zgodna z obowiązującym prawem. Nietypowy charakter omawianych połączeń w ramach sieci eksploatowanych przez X. odnosi się również do kwestii numeracji. Powołane rozporządzenie ustala w pkt 4.6.1 określone formaty numeru w sieciach ruchomych, ale nie wyklucza to stosowania wyłącznie w obrębie sieci ruchomej innych zestawów cyfr w celu realizacji połączeń. W każdej sieci stosowane są numery nie przydzielone operatorowi tej sieci w pierwotnym przydziale numeracji, nie wynikające z Planu Numeracji Krajowej, o innych formach lub skrócone, np. w sieci Y. S.A. numer [...] dla biura numerów lub [...] dla "[...] linii". Nigdy administracja telekomunikacyjna nie kwestionowała wykorzystania takich dowolnych zestawów cyfr w celu realizacji połączeń wewnątrzsieciowych z określonymi służbami informacyjnymi (np. biurem obsługi klienta, informacja o numerach, itp.). Według X. w rozpatrywanej sprawie występuje sytuacja analogiczna, która nie narusza ogólnych zasad dotyczących formatu numeru i wybierania numerów oraz utrwalonej, wieloletniej praktyki. Naruszenie uprawnień Y. S.A. do krajowego numeru w sieci inteligentnej miałoby natomiast miejsce, gdyby abonenci X. rozpoczynali wybieranie numeru od prefiksu "0". Zakresy numeracji przydzielonej Y. S.A., wykorzystywanej po wybraniu prefiksu "0" i zestawy cyfr stosowane w sieci X. do realizacji połączeń z centralami P. dostawców usług audioteksowych nie mają żadnego punktu stycznego, a zatem nie może nastąpić naruszenie uprawnień Y. S.A. Brak wybierania prefiksu "0" zasadniczo różnicuje te dwie sytuacje. X. nie podziela również poglądu o naruszeniu postanowień pkt 4.10 powołanego rozporządzenia, regulującego format numeracji dostępu do usług sieci inteligentnych. Pojęcie sieci inteligentnej nie zostało zresztą w jakikolwiek sposób zdefiniowane lub wyjaśnione w obowiązującym prawie, zaś zwyczajowo cechę sieci inteligentnych przypisuje się określonym funkcjom w sieciach stacjonarnych. Usługa realizowana przez X. nie ma zatem cech "sieci inteligentnych" i X. nie przypisuje omawianej usłudze takich cech, które można powiązać z postanowieniami pkt 4.10 powołanego rozporządzenia. Brak zatem podstaw prawnych do formułowania zarzutu naruszenia tego przepisu. Ponadto X. podniosła, że zakaz przyjmowania przez firmy audioteksowe , będące abonentami Y. S.A., połączeń pochodzących z innych sieci bardzo poważnie ogranicza konkurencję. Natomiast zakwestionowana przez Prezesa URTiP praktyka sprzyja rozwojowi konkurencji na rynku usług, prowadzi do obniżenia ceny tych usług i dzięki temu chroni interesy użytkowników telekomunikacji.
Decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] kwietnia 2004 r., Nr [...], wydaną na podstawie m.in. art. 119 w związku z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 73, poz. 825, z późn. zm.) stwierdzono naruszenie przez X. Sp. z o.o. art. 99 ust. 1 oraz art. 101 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. – Prawo telekomunikacyjne poprzez wykorzystywanie bez wymaganego przydziału numeracji NDIN – [...] w zakresie dla P= [...], przydzielonej dla potrzeb Y. S.A. przez Prezesa URTiP w zezwoleniu telekomunikacyjnym Nr [...] z dnia [...] lutego 2001 r. i nakazano usunięcie naruszeń w terminie 30 dni od otrzymania decyzji. Natomiast decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] lipca 2004 r., Nr [...], po rozpoznaniu wniosku X. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję.
Argumentację użytą przez organ – Prezesa URTiP w obu zaskarżonych decyzjach można, generalnie biorąc, sprowadzić do następujących stwierdzeń:
- Numeracja w publicznej sieci telefonicznej winna być wykorzystywana zgodnie z ustawą – Prawo telekomunikacyjne i rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 15 kwietnia 2000 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych, a więc także z uwzględnieniem schematu wybierania przewidzianego w Planie Numeracji Krajowej (PNK) określonego w powołanym rozporządzeniu.
- W myśl przepisów art. 99 ust. 1 powołanej ustawy, numeracja przyznawana jest operatorom przez Prezesa URTiP w zezwoleniu lub decyzji, zgodnie z PNK.
- Zgodnie z art. 101 ustawy, numeracja przydzielona określonemu operatorowi może być wykorzystywana przez innego operatora wyłącznie na podstawie pisemnej umowy.
- X. wykorzystuje numeracje dostępu do sieci inteligentnej (NDIN) w schemacie [...], w zakresie dla P [...]
- Wykorzystywana przez X. numeracja w schemacie [...], w zakresie dla P [...] przydzielona została Y. S.A., z którą X. nie zawarła umowy o udostępnienie tej numeracji.
- Dla sprawy bez znaczenia jest okoliczność, że połączenia z wykorzystaniem przedstawionego schematu mogą być wykorzystywane tylko "wewnątrzsieciowo", tj. ani po stronie nadawcy ani odbiorcy nie wychodzą poza sieć X.. Numeracja sama w sobie jest bowiem chronionym prawnie zasobem, polegającym zasadom określonym w powszechnie obowiązujących przepisach.
- Nie jest istotne także to, że połączenia w schemacie w schemacie [...], w zakresie dla P [...] dokonywane są w sieci X. bez poprzedzania numeru prefiksem "0", jak ma to miejsce w przypadku połączeń z numerami w schemacie [...], w zakresie dla P [...], w sieci Y. S.A. Gdyby X. miała popisaną umowę na kierowanie do sieci Y. S.A. połączeń na numery przydzielone Y. S.A., lub gdyby X. uzyskała przydział na te numery na podstawie decyzji Prezesa URTiP, to abonenci X. wybieraliby numer bez prefiksu "0" – zgodnie z określonym w PNK schematem wybierania numeru krajowego z ruchomej sieci telefonicznej i ustalonym w PNK formatem NDIN.
- przedstawione wyżej bezpośrednio dwie okoliczności nie czynią wykorzystywanej przez X. numeracji numeracją "wewnętrzną". Przepisy ustawy i rozporządzenia nie znają zresztą pojęcia "numeracji wewnętrznej".
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezesa URTiP z dnia [...] lipca 2004 r. stwierdzono wprost, ze przepisy art. 99 ust. 1 oraz art. 101 ustawy-Prawo telekomunikacyjne kreują normę prawna określająca możliwe sposoby nabywania uprawnień do wykorzystania numeracji w publicznych sieciach telekomunikacyjnych, która jest ograniczonym dobrem publicznym reglamentowanym przez ministra właściwego do spraw łączności i Prezesa URTiP. Norma taka w sposób bezpośredni odnosi się również do uprawnień i obowiązków podmiotów (operatorów telekomunikacyjnych), których zamiarem jest nabycie odpowiednich uprawnień do wykorzystywania numeracji w rozumieniu ustawy. Wykorzystywanie w sieci publicznej numeracji z pominięciem reguł przewidzianych w przedstawionej normie stanowi jej naruszenie.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 K.p.a., uchylenie zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania wniosła X. W jego uzasadnieniu, po stwierdzeniu, że według organu wewnętrzny charakter wykorzystania zakresu, tzn. jego niedostępność dla abonentów innych sieci telekomunikacyjnych nie stanowi przesłanki wyłączającej stosowanie przepisów o wykorzystaniu numeracji w publicznych sieciach telefonicznych, podniesiono, że:
- W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie kwestionuje się oczywistego faktu, że obok numeracji objętej planem numeracji krajowej operatorzy wykorzystują w ramach swoich sieci numerację wewnętrzną, która nie została objęta planem i nie została im przydzielona przez Prezesa URTiP. Nie jest to praktyka sprzeczna z ustawą – Prawo telekomunikacyjne, gdyż ustawa nie zawiera żadnego przepisu zakazującego posługiwania się numeracją wewnętrzną.
- Numeracja stosowana przez operatora nie może naruszać ustawy i rozporządzenia. Nie ma podstaw do twierdzenia, że wszelkie numery stosowane w sieci muszą być ustalone w rozporządzeniu (PNK) i przekazane operatorowi decyzją o przydziale na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy-Prawo telekomunikacyjne. Interpretacja, że przepis ten zakazuje się posługiwania jakimikolwiek numerami, które nie zostały przydzielone operatorowi przez Prezesa URTiP w drodze decyzji, jest nieuprawniony. Z przepisu tego nie wynika jakikolwiek zakaz, lecz jedynie kompetencja dla Prezesa URTiP.
- Zarzut naruszenia art. 101 ustawy jest całkowicie oderwany od przedmiotu sprawy, gdyż w sprawie korzystania z kwestionowanych numerów wewnętrznych X. nie współpracuje z jakimkolwiek innym operatorem, nie umożliwia dostępu cudzym abonentom do tych numerów, nie zawarła też ani nie zamierza zawrzeć umowy, o której mowa w art. 101 ustawy.
- Numeracja jest chronionym pranie zasobem narodowym ale tylko w takim zakresie, w jakim został wytworzony przepisami rozporządzenia (PNK) i jest objęty przydziałami na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy-Prawo telekomunikacyjne. Nie ma uzasadnienia dla stanowiska, że wszelkie cyfry wykorzystywane do zestawienia połączeń w publicznych sieciach telekomunikacyjnych stanowią chroniony zasób narodowy.
- Zdaniem X. numerację wewnętrzną stanowią dowolne ciągi cyfr służące do oznaczania sług lub punktów sieci, które nie mogą być w żaden sposób dostępne dla użytkowników i abonentów usytuowanych poza siecią danego operatora. Fakt niedostępności usług oznaczonych numerami [...] w sieci X. dla abonentów innych sieci nie był w żaden sposób kwestionowany.
- Odmowa przyznania przedmiotowym numerom "wewnętrznego" charakteru z racji podobieństwa formatu numeru stosowanego przez X. z formatem przewidzianym w PNK dla krajowych numerów dostępu do sieci inteligentnych jest nieuzasadniona. gdyż z pkt 4.10 załącznika do rozporządzenia nie wynika, że pojecie sieci inteligentnych, nie zdefiniowane w obowiązującym prawie, ma zastosowanie do sieci telefonii ruchomej, w której nie występuje potrzeba odrębnego regulowania dostępu do sieci inteligentnej. Z obowiązujących przepisów ( pkt 3.2 załącznika- sformułowanie "w szczególności") nie wynika też, że wszystkie połączenia w ramach sieci muszą być realizowane zgodnie przepisami rozporządzenia.
- Należy uznać za udowodnione, że zarzut naruszenia uprawnień Y. S.A. , wynikających z zezwolenia telekomunikacyjnego Nr [...] z dnia [...] lutego 2001 r., jest bezzasadny, gdyż korzystanie przez Y. S.A., jej abonentów i dostawców usług z numeracji przydzielonej przez Prezesa URTiP nie podlega jakimkolwiek ograniczeniom czy zakłóceniom. Jest to numeracja, którą Y. S.A. może wykorzystywać do świadczenia usług abonentom innych sieci i udostępniać w trybie art. 101 ustawy. Jest to zatem numeracja całkowicie odmienna o numerów wewnętrznych, którymi posługuje się X. wyłącznie w obrębie swojej sieci.
- Zaskarżona decyzja bez uzasadnienia prawnego i wbrew utrwalonej praktyce administracyjnej rozszerza obowiązek uzyskania przydziału na wszelkie rodzaj numerów wykorzystywanych przez operatora.
Stanowisko wobec wniosku X. o ponowne rozpatrzenie sprawy zajął też uczestnik postępowania – Y. S.A. wnosząc o utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji z dnia [...] kwietnia 2004 r., Nr [...]. W uzasadnieniu, polemizując z poglądami przedstawionymi przez X. stwierdzono, że:
- Pogląd X. zakładający, że wszyscy operatorzy posługujący się numeracją wewnętrzną naruszają tym samym Prawo telekomunikacyjne, jest sprzeczny zarówno z treścią samej decyzji, jak i z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. W swojej decyzji Prezes URTiP stwierdził jedynie, że publiczny operator telekomunikacyjny może w swojej działalności używać tylko takiej numeracji, która jest zgodna z obowiązującymi przepisami Prawa telekomunikacyjnego. Takie założenie nie prowadzi ani do wniosku, że operator może posługiwać się tylko takimi numerami, które zostały mu przydzielone na mocy stosownej decyzji administracyjnej, ani też nie oznacza, że samo posługiwanie się numeracją wewnętrzną narusza przepisy Prawa telekomunikacyjnego. Powyższe założenie prowadzi jedynie do wniosku, że stosowanie numeracji wewnętrznej, której eksploatacja należy do swobodnej decyzji operatora, nie może naruszać przepisów prawa ani prowadzić do ich obejścia. X. powinno bowiem zauważyć, że każdy podmiot prawa, nawet ten, który działa w sferze nie objętej regulacja prawną (a taka jest sfera numeracji wewnętrznej), może działać swobodnie pod takim jednak warunkiem, że jego działania nie naruszają praw innych podmiotów albo nie zmierzają do obejścia prawa.
- Działania X. w oczywisty sposób zmierzają do obejścia prawa. X. wykorzystuje swobodę, jaka stwarza możliwość eksploatowania tzw. numeracji wewnętrznej tak kształtuje numery w niej funkcjonujące, iż w istocie dochodzi do wykorzystania przez X. takiej samej numeracji jak wykorzystywana przez Y. S.A. na podstawie stosownego zezwolenia Prezesa URTiP. Ocena takich zachowań może być właściwie dokonana tylko przy uwzględnieniu faktu, iż sporna numeracja wewnętrzna oferowana przez X. stwarza abonentom sieci [...] dostęp do takich samych, a w wielu przypadkach także do tych samych usług informacyjnych i rozrywkowych, które są dla klientów Y. S.A. dostępne tylko dzięki zezwoleniu udzielonemu jej przez Prezesa URTiP.
- Prezes URTiP nie sformułował tez, które zostały mieszczone w uzasadnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a jednocześnie wskazał, iż takie wykorzystywanie numeracji wewnętrznej, jakie realizuje X. zmierza wprost do obejścia prawa i jako takie nie zasługuje na ochronę.
- W świetle ustaleń poczynionych przez organ nie może budzić wątpliwości fakt że numeracja [...], gdzie P=[...], używana przez X. w celu zapewnienia abonentom sieci [...] dostępności do usług informacyjnych i rozrywkowych jest co najmniej co do swej istoty taką samą numeracją jak eksploatowana przez Y. S.A. na podstawie stosownego zezwolenia. Prowadzi to do oczywistego wniosku, iż eksploatowanie przez X. takiej numeracji mogłoby odbywać się albo na podstawie zezwolenia telekomunikacyjnego wydanego na podstawie art. 99 Prawa telekomunikacyjnego, albo w drodze stosownej umowy pomiędzy operatorami współpracującymi. Umowa taka nigdy nie została zawarta, a zatem używanie przez X. przedmiotowej numeracji było i nadal pozostaje bezprawne.
- Wbrew twierdzeniom X. nie wymaga rozstrzygnięcia, czy numery wykorzystywane przez X. dla udostępniania usług audioteksowych są wykorzystywane w sposób wewnętrzny. Okoliczność ta od początku przedmiotowego postępowania była bezsporna. Prezes URTiP wskazując na zbieżność formatu stosowanego przez X. z formatem przewidzianym w PKN dla krajowych numerów dostępu do sieci inteligentnych stwierdził, że owa zbieżność wyklucza możliwość stosowania takiego formatu w ramach numeracji wewnętrznej – w szczególności gdy chodzi o zapewnienie dostępności do takich samych lub często tych samych usług. W rezultacie, wbrew twierdzeniom X., istota sprawy sprowadza się do stwierdzenia, czy eksploatacja przez X. numerów, których schemat jest zgodny ze schematem określonym dla ruchomych sieci telefonicznych i formatem numerów NDIN regulowanym w przepisach PNK, a więc numeracją [...], gdzie P=[...] , nie narusza przepisów prawa. W przeciwnym bowiem razie taka numeracja nie może być wykorzystywana jako "wewnętrzna", gdyż ze swej istoty jest taką samą numeracją, jaka na podstawie stosownego zezwolenia eksploatuje Y. S.A.
- Organ nie kwestionuje "wewnętrznego" charakteru numeracji stosowanej przez X. Wskazuje jedynie, ze swoboda w ramach kształtowania numeracji wewnętrznej nie uzasadnia stosowania takich numerów, które z uwagi na swój format nie mogą być wykorzystywane "wewnętrznie" i w tym sensie nie mogą stanowić numeracji wewnętrznej – wyjętej poza sferę kontroli Prezesa URTiP.
Skargę na decyzję Prezesa URTiP z dnia [...] lipca 2004 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie X. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 99 ust. 1 i art. 101 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. – Prawo telekomunikacyjne poprzez ich błędną interpretację i w związku z czym wnosząc o uchylenie w całości obu powołanych wyżej decyzji Prezesa URTiP. W uzasadnieniu, po przedstawieniu stanu sprawy użyto w zasadzie takiej samej argumentacji jak w dotychczasowych wystąpieniach, tj. stwierdzono, że:
- X. przyznaje, że wykorzystuje numerację dostępu w schemacie [...], w zakresie dla P [...]. Spółka przyznaje ponadto, ze numeracja taka nie została jej przydzielona przez Prezesa URTiP, jak również że nie zawarła z innym operatorem umowy o udostępnienie tej numeracji.
- Nie odpowiada prawdzie twierdzenie organu, na którym (zdaniem X.) oparto zaskarżoną decyzję, jakoby nabycie uprawnień do numeracji było możliwe tylko na podstawie decyzji Prezesa URTiP bądź umowy z innym operatorem. Prawo telekomunikacyjne nie zmierza bynajmniej do objęcia ustaleniami PNK wszystkich możliwych numeracji, o czym świadczy m.in. treść art. 99 ust. 7 pkt 1, nakazującego Ministrowi Infrastruktury ustalenie zakresu PNK.
- Dozwolone jest takie korzystanie przez operatora z numeracji wykraczającej poza numerację przyznaną na podstawie decyzji Prezesa URTiP bądź udostępnionej na podstawie umowy z innym operatorem, które w niewielkim stopniu wykracza poza granice wyznaczone tą decyzją lub umową, a w szczególności nie narusza uprawnień innych operatorów do wykorzystywania numeracji objętej przydziałami dokonywanymi przez Prezesa URTiP. Praktyka X. w kwestionowanej przez Prezesa URTiP poza granice takie wykroczyła w najmniejszym możliwym stopniu.
- Oczywistym jest, że poza przyznanymi operatorowi ciągami cyfr (względnie udostępnionymi przez innego operatora) może on korzystać z takich ciągów, które w ogóle nie zostały objęte reglamentacją. Ciągi cyfr nie objęte planami numeracji krajowej dla danego rodzaju sieci nie stanowią dobra publicznego (chronionego zasobu).
- Numeracja służąca wyłącznie do zestawiania połączeń w ramach danej sieci nie została objęta reglamentacją. Legalność praktyki połączeń wewnętrznych jest niekwestionowana i potwierdzona przez znawców prawa telekomunikacyjnego.(Prezes URTiP uchyla się od zajęcia stanowiska w tym przedmiocie).
- Numeracja stosowana w połączeniach wewnętrznych z natury rzeczy nie narusza i nie może naruszać uprawnień innych operatorów do wykorzystywania numeracji objętej przydziałami dokonywanym przez Prezesa URTiP. Połączenia wewnętrzne w żaden sposób i w żadnym sensie nie angażują sieci innych operatorów oraz numerów przyznanych im numerów. Praktyka połączeń wewnętrznych stosowana przez danego operatora nie ogranicza i nie utrudnia innym operatorom możliwości korzystania z przyznanych im numerów, ani też nie nakłada na nich żadnych kosztów.
- Numeracja dostępu w schemacie [...], w zakresie dla P [...], wykorzystywana przez X. jest bezsprzecznie numeracją wewnętrzną – połączenia do odpowiednich numerów realizowane są wyłącznie w ramach sieci X.. Stosowanie przez X. takiej numeracji nie narusza zatem przepisów ustawy ani rozporządzenia, jak również nie ingeruje w uprawnienia innych operatorów. Należy zauważyć, że w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji Prezes URTiP nie ustalił, by postępowanie X. w jakikolwiek sposób zakłócało korzystanie przez Y. S.A. z przyznanej jej numeracji albo utrudniało użytkownikom przyjmowanie połączeń. Twierdzenia X. o braku wpływu jej działalności na uprawnienia innych operatorów oraz sytuację odbiorców maja więc charakter obiektywny.
- Stosowana przez X., a kwestionowana przez Prezesa URTiP praktyka jest pod każdym względem legalna, przy czym fakt, iż połączenia w schemacie [...], w zakresie [...] , dokonywane są w sieci X. bez poprzedzenia numeru prefiksem "0" (jak ma to miejsce w sieci Y. S.A.) ma dla sprawy istotne znaczenie, gdyż przesądza o tym, że numery stosowane przez X. są numerami innymi niż numery stosowane przez Y. S.A.
- X. nie narusza przepisu art. 101 Prawa telekomunikacyjnego, gdyż nie zawarła umowy, o której mowa w tym przepisie, a zatem nie mogła naruszyć przepisu określającego wymagania wobec takiej umowy i ustalającego sposób jej wykonywania.
- Proponowana przez Prezesa wykładnia powoływanych przepisów ustawy Prawo telekomunikacyjne, prowadząca do uznania, ze działalność X. narusza te przepisy, jest niezgodna z zasadą wolności gospodarczej, gdyż zakazuje aktywności nie godzącej w żadne dobro.
- Zakazując X. stosowanej przez nią działalności Prezes URTiP występuje wobec aprobowanej przez wszystkich uczestników rynku telekomunikacyjnego praktyki – i to wyłącznie wobec jednego z tych uczestników.
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu, odnosząc się do podniesionych przez X. zarzutów naruszenia przepisów art. 99 ust. 1 oraz art. 101 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. – Prawo telekomunikacyjne przez ich błędna interpretację , stwierdzono, że:
- Przepis pkt 3.2 załącznika do rozporządzenia nie wyklucza realizacji połączeń innych niż wymienione w załączniku. Nie oznacza to jednak, iż dopuszczalny jest wniosek skarżącej , że mogą to być połączenia " w zakresie numeracji wykraczającej poza numerację przyznaną na podstawie decyzji Prezesa URTiP, bądź udostępnionej na podstawie umowy z innym operatorem." Zasady przydziału numeracji, wyrażone w art. 99 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego oraz w pkt 7 rozporządzenia w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych wskazują jednoznacznie, że Prezes URTiP przydziela numerację operatorom w zezwoleniu lub decyzji oraz że numeracja NDIN przydzielana jest operatorom eksploatującym publiczne sieci telefoniczne na podstawie zezwolenia telekomunikacyjnego obejmującego obszar całego kraju.
- Nie ulega wątpliwości, że X. eksploatuje telekomunikacyjną sieć publiczną. Jak wynika jednak z Tablicy Zagospodarowania Numeracji IN-T5, będącej zbiorczym zestawieniem numeracji przydzielonych operatorom przez Prezesa URTiP, X. nie uzyskała przydziału numeracji.
- Argumenty X., iż schemat wybierania wskazanej numeracji przez użytkowników sieci eksploatowanej przez X. nie przewiduje wyboru na początku cyfry "0", co odróżnia go od stosowanego w sieci Y. S.A., oraz że połączenia nawiązywane z wykorzystaniem schematu [...] są w jej sieci jedynie połączeniami wewnątrzsieciowymi, a więc nie wychodzą poza eksploatowaną sieć, nie zasługują w świetle § 1 ust. 1 rozporządzenia na uwzględnienie. W myśl tego przepisu Plan Numeracji Krajowej (PNK) stanowi system numeracji składającej się z:
1) zakresów numeracji,
2) wskaźników obszarów,
3) wskaźników (wyróżników sieci telekomunikacyjnych lub usług,
służących w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej oraz ruchomej publicznej sieci telefonicznej do realizowania połączeń telefonicznych, w celu zapewnienia dostępu do wybranych zakończeń sieci lub zapewnienia usług telekomunikacyjnych. Biorąc to pod uwagę należy uznać, że zakres numeracji wykorzystywany w sieci X., będącej publiczną ruchomą siecią telefoniczną, do zapewnienia dostępu do wybranych zakończeń sieci i usług telekomunikacyjnych, powinien uwzględniać postanowienia Planu Numeracji Krajowej dotyczące schematu wybierania, a nabycie uprawnień do wykorzystywania takiego zakresu podlega przepisom odnoszącym się do przydziału numeracji.
- Nie można zgodzić się z X., iż stosuje numerację NDIN jako wewnętrzną – z uwagi na fakt, że format i schemat wybierania jest zgodny z numeracja krajową określoną dla sieci publicznych, a ściślej – ze schematem określonym dla ruchomych sieci telefonicznych i formatem numerów NDIN w powołanych przepisach Planu Numeracji Krajowej, a więc numeracja [...], gdzie P= [...] nie jest numeracja wewnętrzną sieci X..
- Ruch telefoniczny z innych sieci niż sieć Y. S.A. do w/w numerów może być kierowany do punktów styku z siecią Y. S.A. na podstawie odpowiednich zapisów umów o połączeniu sieci. W umowach o połączeniu sieci między X. a Y. S.A. nie zawarto zapisów dotyczących kierowania ruchu na numery NDIN Y. S.A. i rozliczeń za takie połączenia. Pomimo tego abonenci X. mają możliwość uzyskiwania połączeń z numerami NDIN Y. S.A. poprzez bezpośrednie połączenie dostawcami usług audioteksowych, którym Y. S.A. udostępniła numerację.
- X. nie może stosować przedmiotowej numeracji NDIN jako numeracji wewnętrznej ponieważ zarówno format, jak i schemat wybierania jest zgodny z numeracją [...], czyli numeracją krajową, określoną dla sieci publicznych Okoliczność, że X. nie ma umowy o kierowaniu ruchu i rozliczeniach Y. S.A., dotyczącej NDIN, nie oznacza, że przez to ta numeracja publiczna stała się numeracja wewnętrzną. Stąd jednoznacznie wynika, że X. wykorzystuje zakresy numeracji NDIN – [...], mimo że nie nabyła uprawnień moich wykorzystywania w drodze przewidzianej obowiązującymi przepisami prawa, tj. zgodnie z art. 99 ust. 1 oraz art. 101 ustawy – Prawo telekomunikacyjne. Pierwszy z powołanych przepisów ma charakter kompetencyjny, którego adresatem jest Prezes URTiP, a drugi z nich reguluje zagadnienia związane z trybem udostępniania przez operatora telekomunikacyjnego numeracji na rzecz innych podmiotów.
- Powołane przepisy kreują normę prawną określająca możliwe sposoby nabywania uprawnień do wykorzystania numeracji w publicznych sieciach telekomunikacyjnych, która jest ograniczonym dobrem publicznym reglamentowanym przez ministra właściwego do spraw łączności i Prezesa URTiP. Norma taka w sposób bezpośredni odnosi się również do uprawnień i obowiązków podmiotów (operatorów telekomunikacyjnych), których zamiarem jest nabycie odpowiednich uprawnień do wykorzystywania numeracji w rozumieniu ustawy. Wykorzystywanie w sieci publicznej numeracji z pominięciem reguł przewidzianych w przedstawionej normie stanowi jej naruszenie.
- Wykorzystywanie w sieci publicznej (a sieć eksploatowana przez X. jest siecią o charakterze publicznym) numeracji objętej zakresem rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 15 kwietnia 2004 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych (Dz.U. Nr 78, poz. 735), a co za tym idzie – właściwością Prezesa URTiP, z pominięciem reguł wynikających z powołanych przepisów, stanowi naruszenie tych przepisów przez X.
Ponadto w sprawie występuje problem proceduralny. Mianowicie we wniosku X. o ponowne rozpatrzenie sprawy podniesiono, iż pierwsza decyzja Prezesa URTiP nie wskazuje daty jej wydania (dnia). W decyzji Prezesa URTiP wydanej w trybie art. 127 § 3 K.p.a. stwierdzono, że z egzemplarza decyzji znajdującego się w aktach Urzędu wynika, że zaskarżona decyzja została wydana w dniu 20 kwietnia 2004 r. Termin wykonania decyzji zgodnie z przepisami K.p.a. liczony jest od dnia doręczenia decyzji, a ten nie budzi wątpliwości, i był już przywoływany. Brak wskazania daty dziennej Prezes URTiP uznaje za zarzut uzasadniony, nie mający jednak wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Zarzutu tego skarżąca X. nie podniosła w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia..
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.
Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była decyzja Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] lipca 2004 r., którą utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] kwietnia 2004 r., stwierdzającą naruszenie przez X. Sp. z o.o. przepisów ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. – Prawo telekomunikacyjne (art. 99 ust. 1 oraz art. 101) poprzez wykorzystywanie bez wymaganego przydziału numeracji NDIN – [...] w zakresie dla P= [...], przydzielonej dla potrzeb Y. S.A. przez Prezesa URTiP w zezwoleniu telekomunikacyjnym Nr [...] z dnia [...] lutego 2001 r. i nakazującą usunięcie naruszeń.
Biorące udział w przedmiotowym postępowaniu podmioty: organ administracji – Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, X. sp. z o.o. (strona skarżąca) oraz Y. S.A. (uczestnik postępowania) zwróciły w podniesionej argumentacji uwagę na różne aspekty rozpatrywanej sprawy, kładąc w związku z tym nacisk na różne związane z nią zagadnienia.
Należy przy tym zauważyć, że zarówno organ, jak i strona skarżąca oraz uczestnik postępowania nie kwestionowali w zasadzie ustaleń dotyczących stanu faktycznego sprawy. X. przyznała, że wykorzystuje numerację dostępu w schemacie [...], w zakresie dla P [...]. Spółka przyznała ponadto, że numeracja taka nie została jej przydzielona przez Prezesa URTiP, jak również że nie zawarła z innym operatorem umowy o udostępnienie tej numeracji. Zarówno jednak organ, jak i strona oraz uczestnik postępowania wyciągają z tych jednoznacznych faktów zdecydowanie różne oceny prawne.
I tak, strona skarżąca podkreślała przede wszystkim, że jej działalność nie narusza przepisów art. 99 ust. 1 oraz art. 101 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. – Prawo telekomunikacyjne oraz pkt 4.6.1 ppkt 3 oraz pkt 4.10 załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 5 września 2002 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telefonicznych. Połączenia realizowane za pomocą spornych numerów mają charakter połączeń wewnątrzsieciowych, realizowanych bez prefiksu "0", i w niczym nie naruszają uprawnień Y. S.A związanych z przydzielona jej numeracją. Powołane wyżej rozporządzenie Ministra Infrastruktury nie zakazuje realizacji połączeń innych niż wymienione w pkt 3, co oznacza, iż realizacja połączeń nie przewidzianych wprost w planie numeracji krajowej jest zgodna z obowiązującym prawem. Numeracja jest chronionym pranie zasobem narodowym ale tylko w takim zakresie, w jakim został wytworzony przepisami rozporządzenia (PNK) i jest objęty przydziałami na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy-Prawo telekomunikacyjne. Nie ma uzasadnienia dla stanowiska, że wszelkie cyfry wykorzystywane do zestawienia połączeń w publicznych sieciach telekomunikacyjnych stanowią chroniony zasób narodowy.
Uczestnik postępowania podniósł, że stosowanie numeracji wewnętrznej, której eksploatacja należy do swobodnej decyzji operatora, nie może naruszać przepisów prawa ani prowadzić do ich obejścia. Tymczasem działania X. w oczywisty sposób zmierzają do obejścia prawa. X. wykorzystuje swobodę, jaka stwarza możliwość eksploatowania tzw. numeracji wewnętrznej tak kształtuje numery w niej funkcjonujące, iż w istocie dochodzi do wykorzystania przez X. takiej samej numeracji jak wykorzystywana przez Y. S.A. na podstawie stosownego zezwolenia Prezesa URTiP. Ocena takich zachowań może być właściwie dokonana tylko przy uwzględnieniu faktu, iż sporna numeracja wewnętrzna oferowana przez X. stwarza abonentom sieci [...] dostęp do takich samych, a w wielu przypadkach także do tych samych usług informacyjnych i rozrywkowych, które są dla klientów Y. S.A. dostępne tylko dzięki zezwoleniu udzielonemu jej przez Prezesa URTiP. W rezultacie istota sprawy sprowadza się do stwierdzenia, czy eksploatacja przez X. numerów, których schemat jest zgodny ze schematem określonym dla ruchomych sieci telefonicznych i formatem numerów NDIN regulowanym w przepisach PNK, a więc numeracją [...], gdzie P=[...] , nie narusza przepisów prawa. W przeciwnym bowiem razie taka numeracja nie może być wykorzystywana jako "wewnętrzna", gdyż ze swej istoty jest taką samą numeracją, jaka na podstawie stosownego zezwolenia eksploatuje Y. S.A.
Z kolei organ administracji – Prezes Regulacji Telekomunikacji i Poczty podkreślił w swoich obu decyzjach, że przedmiotowa działalność X., związana z dostępem do usług audioteksowych, prowadzona jest z naruszeniem przepisów art. 99 ust. 1 oraz art. 101 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. – Prawo telekomunikacyjne, które to przepisy kreują normę prawną określającą możliwe sposoby nabywania uprawnień do wykorzystania numeracji w publicznych sieciach telekomunikacyjnych, będącą ograniczonym dobrem publicznym reglamentowanym przez ministra właściwego do spraw łączności i Prezesa URTiP. Norma taka w sposób bezpośredni odnosi się również do uprawnień i obowiązków podmiotów (operatorów telekomunikacyjnych), których zamiarem jest nabycie odpowiednich uprawnień do wykorzystywania numeracji w rozumieniu ustawy. Wykorzystywanie w sieci publicznej numeracji z pominięciem reguł przewidzianych w przedstawionej normie stanowi jej naruszenie.
Uwzględniając przedstawione wyżej stanowiska podmiotów postępowania należy zauważyć, co następuje.
W rozpatrywanej sprawie w zasadzie bez znaczenia jest wewnątrzsieciowy charakter połączeń wykorzystywanych przez X. Nie ulega wątpliwości, że tego rodzaju połączenia występują w różnych sieciach. Problemem jest tylko skala tego rodzaju połączeń i ich schemat - zgodny ze schematem określonym dla ruchomych sieci telefonicznych i formatem numerów NDIN regulowanym w przepisach PNK, a więc numeracją [...], gdzie P=[...]. Zarówno format, jak i schemat wybierania jest zgodny z numeracją [...], czyli numeracją krajową, określoną dla sieci publicznych. Pominięcie prefiksu "0" , wbrew twierdzeniom X., nic w tej sytuacji nie zmienia. W konsekwencji bowiem sporna numeracja wewnętrzna oferowana przez X. stwarza abonentom sieci [...] dostęp do takich samych, a w wielu przypadkach także do tych samych usług informacyjnych i rozrywkowych, które są dla klientów Y. S.A. dostępne tylko dzięki zezwoleniu udzielonemu jej przez Prezesa URTiP. Działania X. w oczywisty sposób zmierzają więc do obejścia prawa. X. wykorzystuje swobodę, jaka stwarza możliwość eksploatowania tzw. numeracji wewnętrznej tak kształtuje numery w niej funkcjonujące, iż w istocie dochodzi do wykorzystania przez X. takiej samej numeracji jak wykorzystywana przez Y. S.A. na podstawie stosownego zezwolenia Prezesa URTiP. Z tego punktu widzenia niewątpliwą rację ma organ administracji telekomunikacyjnej wskazując, że przepisy art. 99 ust. 1 oraz art. 101 ustawy– Prawo telekomunikacyjne znają tylko na dwa możliwe sposoby uzyskiwania numeracji w sieci publicznej, dla działalności usługowej prowadzonej w skali zdecydowanie wykraczającej poza granice potrzeb, w jakich zwyczajowo używana jest sieć wewnętrzna. X. nie zawarła z Y. S.A umowy o udostępnienie numeracji w schemacie [...], w zakresie dla P [...], która został przydzielona została Y. S.A., a używając tej numeracji (po mało znaczącej modyfikacji) jako numeracji wewnątrzsieciowej nie tylko naruszyła interesy Y. S.A., lecz również zezwolenie Prezesa URTiP przyznające Y. S.A. tą numerację. W tej sytuacji wezwanie do usunięcia naruszeń prawa telekomunikacyjnego skierowane do X. i utrzymane w mocy kolejną decyzja z dnia [...] lipca 2004 r., było w pełni zasadne.
W tym stanie rzeczy uznając, że zaskarżona decyzja nie naruszyła prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku