VI SA/Wa 2062/13

VI SA/Wa 2062/13 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2013-09-30
Data wpływu
2013-07-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Zdzisław Romanowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II GSK 1960/14 - Wyrok NSA z 2015-10-06
II GZ 693/13 - Postanowienie NSA z 2013-12-03
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 par. 3 i par. 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. O. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi H. O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
W skardze na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia H. O. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając powyższy wniosek wskazał, że z posiadanych dokumentów wynika, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa, wobec czego zachodzi uzasadnione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci dużych trudności finansowych prowadzonej przez niego firmy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).
Wymieniony w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Obowiązek wykazania tych przesłanek leży po stronie skarżącego. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
W niniejszej sprawie skarżący - wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi - nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samo stwierdzenie skarżącego, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisów (przez co zachodzi uzasadnione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci dużych trudności finansowych prowadzonej przez niego firmy), nie stanowi argumentacji przekonującej Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w stosunku do skarżącego. Argumentacja służąca uprawdopodobnieniu, że wykonanie decyzji wywołałoby trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę, musi być dokładna i wyczerpująca. Jeżeli podstawą ustaleń faktycznych, pozwalających Sądowi na podjęcie rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, są okoliczności wskazane wnioskodawcę, to powinna być to informacja kompletna, pozwalająca na zobrazowanie realnej sytuacji strony (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 454/13, LEX nr 1320396). Natomiast lakoniczne stwierdzenie strony, pozbawione szerszego uzasadnienia i odniesienia do konkretnych zdarzeń (okoliczności) nie może stanowić podstawy do orzeczenia
przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Podkreślić bowiem należy, iż wykonanie decyzji zawsze wiąże się z pewnymi konsekwencjami finansowymi, jednakże nie zawsze skutkują one niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia konsekwencji. Niebezpieczeństwo to powinna wykazać strona wnioskująca o zastosowanie względem niej instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.