VI SA/Wa 163/05

VI SA/Wa 163/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-07-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Marcinkowska
Grażyna Śliwińska /przewodniczący/
Małgorzata Grzelak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6250 Rozpowszechnianie programów telewizyjnych i radiowych
Sygn. powiązane
II GSK 34/06 - Wyrok NSA z 2006-07-18
Skarżony organ
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Sygnatura akt VI SA/Wa 163/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Sędziowie Asesor Ewa Marcinkowska WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant Maciej Kliszcz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2005 r. sprawy ze skargi T. SA z siedzibą w W. na decyzję Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie koncesji na rozpowszechnianie programu telewizyjnego 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] lutego 2004r. Nr [...] w punktach III, VI, IX, XIV 2/ uchyla uchwały Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji a) z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] w punkcie IV b) z dnia [...] lutego 2004r. Nr [...] w punktach II i V c) z dnia [...] maja 2004r. Nr [...] d) z dnia [...] sierpnia 2004r. Nr [...] 3/ stwierdza, że decyzje i uchwały wymienione w punktach 1 i 2 niniejszego wyroku nie podlegają wykonaniu 4/ zasądza od Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji na rzecz skarżącej Telewizji Polsat SA z siedzibą w Warszawie kwotę 10 255 (dziesięć tysięcy dwieście pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
T. S.A. uzyskała w 1994r. koncesję na rozpowszechnianie naziemnego programu telewizyjnego o charakterze uniwersalnym. Termin wygaśnięcia koncesji upływał [...] lutego 2004r.
Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej jako Przewodniczący KRRiT) w dniu [...] marca 2003r., działając na podstawie art. 34 ust.1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992r. o radiofonii i telewizji (tekst jednolity Dz.U.z 2001r.nr 10, poz.1114 z późn. zm, zwana dalej: URTV) w porozumieniu z Prezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (dalej jako Prezes URTiP) ogłosił informację o postępowaniu koncesyjnym, zapraszając zainteresowane podmioty do składania wniosków o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu telewizyjnego o charakterze uniwersalnym w terminie do [...] kwietnia 2003r. Z listy Wnioskodawców podanej do publicznej wiadomości w dniu [...] maja 2003r. poprzez umieszczenie w Internecie na stronie informacyjnej KRRiT oraz wywieszenie w Biurze KRRiT wynika, że jedyny wniosek jaki wpłynął w toku postępowania złożony został przez spółkę "T." S.A. z siedzibą w W. Wniosek ten oznaczono numerem [...].
"T." SA, zgodnie z treścią w/w ogłoszenia, przedłożyła Krajowej Radzie Radiofonii i Telewizji projekt programu o charakterze uniwersalnym. Zawartość tematyczna programu i sposoby jej realizacji poprzez różnorodne gatunki i formy telewizyjne zostały opisane przez Wnioskodawcę w dokumentach: "Informacje programowe" wraz z załącznikami i "Strategia programowa T.".
Decyzją z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] (zwaną w dalszej części Koncesją ) Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji działając na podstawie art. 33 ust. 2 i 3, art. 36 ust 1 oraz art. 37 ust. 1-3 URTV w związku z art 104 i 107 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po porozumieniu z Prezesem URTiP w zakresie technicznych warunków rozpowszechniania oraz w wykonaniu uchwały Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji: Nr [...] z dnia [...] listopada 2003r. oraz Nr [...] z dnia [...] lutego 2004r. postanowiła
I/ udzielić wnioskującej spółce (zwanej dalej skarżącą, wnioskodawcą lub koncesjonariuszem) koncesji Nr [...] na rozpowszechnianie programu telewizyjnego charakterze uniwersalnym pod nazwą "[...]" przeznaczonego do powszechnego odbioru- zwanego dalej programem ze wskazaniem, że program będzie oznaczany na ekranie przez jego nazwę zapisaną w koncesji, ponadto ustaliła następujące warunki Koncesji: program ma być rozpowszechniany codziennie, nie mniej niż 23 godziny na dobę. Koncesjonariusz zobowiązany jest uzyskać zgodę Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji na okresowe skrócenie czasu rozpowszechniania programu.(pkt II)
-(pkt III) program będzie miał charakter uniwersalny, tzn. będzie zawierał różne gatunki i formy telewizyjne oraz różnorodną problematykę, przy czym koncesjonariusz:
a) zapewni obecność w programie audycji informacyjnych (dzienniki, skróty dzienników, informatory specjalistyczne itp.) i audycji publicystycznych w wymiarze nie mniejszym niż 7 godzin w tygodniowym czasie emisji programu. W audycjach tych będzie rzetelnie i obiektywnie informował, komentował, wielostronnie przedstawiał wydarzenia krajowe i zagraniczne, tak by zapewnić odbiorcom zdobycie wiedzy i orientacji w kwestiach społecznych, gospodarczych i politycznych.
b) zagwarantuje obecność w programie audycji edukacyjnych i poradniczych (teleturnieje z elementami edukacyjnymi, gry wiedzowe i lingwistyczne, filmy popularno - naukowe, magazyny poradnicze dotyczące ekonomii, zdrowia itp.) w wymiarze nie mniejszym niż 6 godzin w tygodniowym czasie nadawania.
c) będzie nadawał w programie filmy dokumentalne poświęcone różnym dziedzinom życia w wymiarze nie mniejszym niż l godzina i 30 minut w tygodniowym czasie nadawania.
d) będzie prezentował w programie wydarzenia kulturalne w kraju (filmowe, muzyczne, teatralne, literackie, plastyczne itp.).Będzie nadawał audycje przedstawiające trendy w różnych dziedzinach kultury. W programie obecne będą także formy udramatyzowane, koncerty muzyki popularnej i poważnej
- audycje i inne przekazy niepochodzące od koncesjonariusza, tj. niewytworzone przez koncesjonariusza ani na jego wyłączne zamówienie, rozpowszechnione lub rozpowszechniane równocześnie w programie innego nadawcy, nie mogą stanowić więcej niż 15 % dobowego czasu nadawania programu koncesjonariusza (pkt IV)
-reklamy nie mogą zajmować więcej niż 15 % dziennego czasu nadawania programu i nie więcej niż 12 minut w ciągu godziny (pktV)
- pktVI.1. Podmioty Z. S., P. B.V., R. sp. z o.o., J. B., P. SA, będące w dniu wydania Koncesji akcjonariuszami koncesjonariusza oraz posiadające podaną w koncesji ilość akcji i dysponujące podaną w koncesji ilością głosów na Walnym Zgromadzeniu nie mogą posiadać mniej niż 51% akcji w kapitale zakładowym spółki oraz mniej niż 51% głosów na Walnym Zgromadzeniu ponadto koncesjonariusz:
2. każdorazowo powiadomi Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji o osiągnięciu lub przekroczeniu progu 10%,20%,30% lub 40% głosów na Walnym Zgromadzeniu przez osobę nie będącą akcjonariuszem w dniu udzielenia koncesji. Informację o powyższych okolicznościach należy dostarczyć na piśmie w terminie 14 dni od dnia, w którym dana okoliczność nastąpiła.
3. jest obowiązany poinformować Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji o zmianach struktury kapitałowej lub uprawnień do głosowania na Walnym Zgromadzeniu polegających na osiągnięciu przez któregokolwiek z akcjonariuszy progu 10 % głosów na Walnym Zgromadzeniu albo kolejnych wielokrotności tego progu w terminie 14 dni od dnia zdarzenia powodującego zmianę.
Ponadto zobowiązano skarżącą do bezpośredniego stosowania ust 2 i 3 pkt VI w przypadku ustanowienia zastawu na akcjach połączonego z pełnomocnictwem do wykonywania prawa głosu z tych akcji, a także do innych czynności prawnych skutkujących przejściem prawa głosu na Walnym Zgromadzeniu lub przyznaniem innych uprawnień umożliwiających wpływanie na podejmowanie uchwał przez Zgromadzenie
Nałożono również na koncesjonariusza obowiązek informowania Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji o powstaniu stosunku dominacji lub powiązania, zgodnie z definicją zawartą wart 4 § l pkt 4 i 5 ustawy z dnia 15 września 2000 roku Kodeks Spółek Handlowych (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 94 poz. 1037 z późn. zm.) (pkt VI ust.5 Koncesji) .
Stwierdzono, że uprawnienia wynikające z koncesji nie mogą być przeniesione na inny podmiot a w przypadku łączenia, podziału czy innego rodzaju przekształceń spółek handlowych, o których mowa w ustawie z dnia 15 września 2000 roku Kodeks Spółek Handlowych (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 94 poz. 1037 z późn. zm.), uprawnienia te mogą przejść na inny podmiot za zgodą Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (pkt VI ust.6 Koncesji )
Zobowiązano koncesjonariusza do powiadamiania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji o nabyciu praw majątkowych do środków społecznego przekazu, a w szczególności: akcji, udziałów lub innych uprawnień kapitałowych w spółkach posiadających tytuły prasowe, rozpowszechniających programy radiowe, telewizyjne lub prowadzących agencje prasowe, nabyciu, wydzierżawieniu lub uzyskaniu innego prawa majątkowego do przedsiębiorstwa lub innej jednostki organizacyjnej prowadzącej taką działalność. Zakreślono jednocześnie 14- dniowy termin do dostarczenia informacji o powyższych okolicznościach na piśmie (pkt VII).
W pkt VIII zobowiązano nadawcę do corocznego składania do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji sprawozdania finansowego, w formie przewidzianej w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tj. Dz.U. z 2002 r., Nr 76, poz. 694).
W pkt IX dokonano rezerwacji wymienionych w nim kanałów (63 pozycje) przeznaczonych do rozpowszechniania programu w sposób rozsiewczy naziemny z zachowaniem wskazanych w decyzji warunków ich wykorzystania. Wskazano, że sygnał będzie dosyłany do stacji nadawczych za pośrednictwem satelity oraz sformułowano dwa zastrzeżenia:
1) konieczność wyłączenia stacji w przypadku powodowania zakłóceń
2) kanał z lokalizacją w [...] (kanał [...]) będzie użytkowany do czasu uruchomienia stacji dużej mocy w [...] w tym samym kanale
W punkcie X koncesji określono termin jej obowiązywania tj od dnia [...] marca 2004r., do [...] marca 2014r.
W punkcie XI stwierdzono, że koncesjonariusz, po uzyskaniu zezwoleń przewidzianych obowiązującymi przepisami, a w szczególności zezwoleń telekomunikacyjnych na używanie urządzeń służących do rozpowszechniania programu, rozpocznie rozpowszechnianie programu nie później niż trzy miesiące od daty wydania koncesji. Do czasu rozpoczęcia rozpowszechniania programu zezwolono nadawcy na prowadzenie próbnych emisji programu, przy czym zastrzeżono, że program emitowany próbnie powinien spełniać wymogi ustalone przepisami obowiązującego prawa oraz wymogi techniczne ustalone w Koncesji.
Stosownie do postanowień zawartych w punkcie XII.- koncesjonariusz ma wskazać KRRiTV oraz URTiP-owi operatora stacji nadawczych w terminie 14 dni od dnia otrzymania koncesji.
Ponadto zobowiązano skarżącą do przestrzegania przepisów prawa, które wynikają z przepisów ustawy o radiofonii i telewizji, w tym w szczególności ustaw regulujących zagadnienia wskazane w art. 3, 6 ust. 2 pkt l0, 16 b, 37 oraz art. 38 pkt 4.(punkt XIII) oraz ustalono, że opłata za udzielenie koncesji wynosi 21.982.800 złotych, którą należy wnieść w terminie do dnia [...] maja2004r. na wskazany w decyzji rachunek KRRiT (punkt XIV)
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że skarżąca prowadziła działalność nadawczą na podstawie koncesji Nr [...] z dnia [...] marca 1994 roku, nadając program telewizyjny o charakterze określonym w koncesji jako uniwersalny. Nadawany w okresie dotychczasowej działalności program spełniał zadania radiofonii określone w art. 1 ust1 ustawy o radiofonii i telewizji. Podniesiono, że wnioskodawca, zgodnie z treścią ogłoszenia, przedłożył KRRiTV programu o charakterze uniwersalnym wraz z dokumentami zawierającymi zawartość tematyczną programu oraz sposoby jego realizacji poprzez różnorodne gatunki i formy telewizyjne. Podkreślono, że przy ocenie projektu programu przyjęto za podstawę przedstawione przez wnioskodawcę dokumenty, a zwłaszcza tę ich część, która egzemplifikowała rozumienie przez wnioskodawcę uniwersalnego charakteru programu. Powołano się na podane przez wnioskodawcę założenia, co do minimalnego czasu nadawania programu (23 godziny na dobę) oraz wskazania, iż program będzie adresowany do wszystkich mieszkańców Polski. Przytoczono opis założeń programu w aspekcie zadań określonych w art. 1 URTV i sposoby ich realizacji. Przywołano składniki oferty programowej zaproponowane przez skarżącą i podkreślono, że według założeń jednym z najistotniejszych składników oferty programowej pozostanie informacja, a w ramach upowszechniania edukacji obywatelskiej przewidziano stałe pasma dla audycji publicystycznych. Szczegółowo opisano plany wnioskodawcy w zakresie upowszechniania dóbr kultury i sztuki oraz wskazano, że wnioskodawca przedstawił również projekty audycji (między innymi teleturnieje z elementami edukacyjnymi, audycje rozrywkowe propagujące edukację artystyczną, własne serie dokumentalne, audycje popularyzatorskie ze świata nauki, które mają na celu ułatwianie widzom korzystania z oświaty i dorobku nauki. Podkreślono, że priorytetowym zadania jakie postawiła przed sobą skarżąca jest popieranie krajowej twórczości audiowizualnej. Pozytywnie oceniono intencję wnioskodawcy zawartą we wniosku a następnie potwierdzoną na posiedzeniu KRRiT w dniu [...] stycznia 2004 r.oraz pisemnie w dniu [...] stycznia 2004 r. dotyczącą finansowania produkcji europejskich filmów fabularnych, seriali, filmów dokumentalnych i animowanych, wytworzonych w języku polskim, na poziomie 2 % wysokości rocznych przychodów uzyskanych w związku z wykonywaniem koncesji. Wskazano na zaprezentowaną ofertę programową, której trzon (66 % tygodniowego czasu nadawania) mają tworzyć film i audycje rozrywkowe. Drugie miejsce w tej ofercie mają zająć audycje dla całej rodziny (familijne). Jako trzecią pozycję, jeśli chodzi o wielkość udziału w programie zaplanowano audycje informacyjne i publicystyczne. Zbliżony udział będą miały audycje edukacyjno-poradnicze. W ofercie sportowej przewidziano serwisy sportowe, magazyny, transmisje i retransmisje meczów piłki nożnej, koszykówki, tenisa i żużla. Podkreślono założenie, według którego tak jak dotychczas będą nadawane audycje adresowane do dzieci i młodzieży, głównie animowane filmy, seriale dla młodzieży, interaktywne gry telewizyjne, magazyny komputerowe.
Organ stwierdził, że zaplanowany udział utworów słowno-muzycznych wykonywanych w języku polskim i utworów muzycznych związanych z kulturą polską oraz audycji wytworzonych przez producentów europejskich mieści się w ustawowym minimum. Podniesiono, że powyżej tego limitu przewidziano udział audycji wytworzonych pierwotnie w języku polskim (35 %) a emisje powtórkowe wypełnią 40 % rocznego czasu nadawania programu.
Organ podkreślił, że w przedstawionym projekcie programu nadawca wskazał na różnorodność tematyczną programu, przedstawił zróżnicowaną strukturę gatunkową oraz podał procentowe udziały poszczególnych rodzajów audycji w tygodniowym czasie nadawania programu. Ponadto, w ocenie organu, blisko dziesięcioletni okres działalności stacji telewizyjnej umożliwił weryfikację deklaracji złożonych przez wnioskodawcę w jego pierwotnym wniosku oraz pozytywną ocenę realizacji inwestycji w zakresie bazy produkcyjnej, postprodukcyjnej oraz emisji sygnału. Podkreślono, że założenia zawarte we wniosku złożonym w roku 1993 roku zostały wypełnione z dużym wyprzedzeniem czasowym i jakościowym. Oceniając zakres dokonanych inwestycji stwierdzono, że wnioskodawca posiada w pełni wyposażoną bazę techniczną zarówno w sferze produkcji, postprodukcji, jak i emisji sygnału, a stacja telewizyjna jest wyposażona w systemy i sprzęt technologiczny odpowiadający standardom aktualnej techniki światowej. Inwestycję w zakresie instalacji i uruchomienia telewizyjnych urządzeń nadawczych i systemów antenowych na rzecz [...] zrealizowały [...] S.A, obecnie [...] Sp. z o.o., oraz [...] S.A. odrębnie dla każdej stacji nadawczej, które również zgodnie z podpisanymi warunkami umowy podjęły się pełnej obsługi urządzeń.
W ocenie organu w dotychczasowej działalności wnioskodawca wykazał zdolność do finansowania wysokonakładowej produkcji telewizyjnej, przedstawił bilanse i rachunki wyników za lata 2001-2002, sprawozdania zarządu i opinie biegłych rewidentów oraz sprawozdanie o przychodach, kosztach i wyniku finansowym za I półrocze 2003 roku. Ponadto załączono prognozę rachunku przepływów finansowych, prognozę podstawowych pozycji bilansu oraz analizę wskaźnikową do roku 2013.
Ocena przedstawionej dokumentacji, zdaniem organu, pozwala na stwierdzenie, że nastąpiły istotne pozytywne tendencje w działalności wnioskodawcy, które znalazły przełożenie w postaci dobrych wyników finansowych. Podniesiono, że do wniosku załączono opinie bankowe, zaświadczenia z Urzędu Skarbowego [...] o niezaleganiu z podatkami oraz z ZUS o niezaleganiu z opłatą składek. Dodatkowo załączono dokumentację ekonomiczno - finansową największych udziałowców Spółki.
W ocenie organu wniosek w części ekonomiczno - finansowej zawiera kompletne informacje o Wnioskodawcy. Zdaniem organu, wnioskodawca realizując konsekwentnie przyjęte założenia, może dysponować środkami finansowymi potrzebnymi do realizacji uwzględnionych we wniosku założeń inwestycyjnych, a stopień zaawansowania oraz zgromadzony majątek spółki T. S.A. pozwalają na kontynuację działalności stacji telewizyjnej;
Dokonując oceny wniosku w świetle kryteriów określonych w ustawie o radiofonii i telewizji organ koncesyjny stwierdził, że przedstawiony przez Wnioskodawcę projekt programu telewizyjnego stanowi ciekawą ofertę programową, zgodną z wymogami ustawy o radiofonii i telewizji. W wyniku dokonanej oceny postanowiono udzielić spółce" T." S.A. z siedzibą w W. koncesji na rozpowszechnianie programu telewizyjnego pod nazwą "[...] ". Wskazano ponadto, że w związku z wnioskiem o udzielenie koncesji, w wykonaniu Uchwały KRRiTV Nr [...] z dnia [...] listopada 2003 roku, Przewodnicząca KRRiT wystąpiła do Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, który postanowieniami o numerach:- Nr [...] z dnia [...] stycznia 2004r.uzgodnił warunki techniczne rezerwacji częstotliwości w sposób podany w koncesji nr [...] a skarżąca pismem z dnia [...] stycznia 2004r. zaakceptowała w całości treść w/w postanowień.
W części dotyczącej opłaty za udzielenie koncesji uzasadniono, że oplata została ustalona na podstawie § 4 w zw. z § l ust. l rozporządzenia KRRiT z dnia 4 lutego 2000 roku w sprawie opłat za udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i te1ewizyjnych (Dz.U. z 2000 roku Nr 12, poz. 153 z późn. zm). Podano w tabelarycznym ujęciu miasta i gminy w całości lub w części objęte zasięgiem programu i wskazano, że liczba mieszkańców w zasięgu programu wynosi 32 mln 580 tysięcy 900 osób oraz wskazano (w sposób matematyczny) wyliczenie należnej kwoty.
Pismem z dnia [...] marca 2004r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie punktów: III lit. a, b, c, d, VI, IX i XIV Koncesji. Wniosek ten został uzupełniony przez Skarżącą pismem z dnia [...] marca 2004r. W wniosku zarzucono, iż decyzja w zaskarżonej części została wydana bez podstawy prawnej lub z naruszeniem prawa oraz nie zawiera uzasadnienia prawnego i faktycznego. Skarżąca argumentuje, że wprowadzając do koncesji dodatkowe warunki prowadzenia działalności, KRRiTV ma obowiązek wskazania konkretnego przepisu ustawy nie tylko kształtujący jej uprawnienia w tym zakresie, ale także, którego realizacja jest w konkretnym stanie faktycznym niezbędna. Podnosi, że podstawy prawnej dla takiego rodzaju zapisów koncesyjnych nie mogą stanowić tzw przepisy zadaniowe określone a art. 6 ust.1 i ust.2 pkt 4 oraz art. 37ust.2 URTV. W świetle art. 14 ust.1 w/w ustawy nałożenie na nadawcę obowiązku lub zakazu rozpowszechniania określonych audycji może nastąpić wyłącznie na podstawie ustawy. W konkluzji Skarżąca wniosła o
1/ zmianę punktu III. lit a,b,c,d - w zakresie obowiązków programowych nałożonych na Koncesjonariusza (w zakresie lit. a - wykreślenie wyrazów "w wymiarze nie mniejszym niż 7 godzin w tygodniowym czasie emisji programu"; lit. b - wykreślenie wyrazów "w wymiarze nie mniejszym niż 6 godzin w tygodniowym czasie nadawania"; lit. c - wykreślenie wyrazów "w wymiarze nie mniejszym niż l godzina i 30 minut w tygodniowym czasie nadawania" oraz zarzuciła brak doprecyzowania wniosku w zakresie lit. d), które jej zdaniem determinują sposób tworzenia i zestawiania programu. W ocenie skarżącej nie ma podstawy prawnej dla tych zapisów
2/ wykreślenie punktu VI. - w zakresie obowiązków właścicielskich albowiem brak jest podstawy prawnej do zamieszczenia takiego zapisu. Zapis ten ogranicza wolność prowadzenia działalności gospodarczej koncesjonariusza oraz akcjonariuszy i stanowi zbyt daleko idącą ingerencję organu państwowego w stosunki wewnętrzne podmiotu , niezależnie od jego charakteru.
3/ wykreślenie w punkcie IX zastrzeżenia oznaczonego cyfrą 1 lub doprecyzowanie, których obiektów nadawczych to zastrzeżenie dotyczy albowiem nie odwołanie się do konkretnych wymienionych w koncesji obiektów nadawczych może powodować dowolność organu administracyjnego w wyłączaniu poszczególnych stacji z uwagi na występowanie bliżej nieokreślonych zakłóceń i w praktyce oznaczać brak dostatecznej ochrony praw nabytych.
4/ szczegółowe wskazanie podstawy wyliczenia opłaty koncesyjnej poprzez przywołanie metody wyliczenia liczby mieszkańców na obszarze objętym zasięgiem nadawania albowiem nie wskazanie metody jej naliczenia pozwala sadzić, iż do jej wyliczenia została wykorzystana metoda, mająca na celu jak najwyższe określenie kwoty należnej. Zakwestionowała przy tym zgodność decyzji w zakresie naliczenia opłaty koncesyjnej z art. 2 i 217 Konstytucji RP oraz z art. 92 ust.1 Konstytucji RP
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...] listopada 2004 roku numer [...], po rozpatrzeniu wniosku skarżącej o ponowne rozpoznanie sprawy, Przewodnicząca Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, działając na podstawie art. 33 ust. 2 i 3 URTV i art. 104, 138 § l pkt 2 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. oraz w wykonaniu Uchwał KRRiTV Nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. oraz Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. postanowiła :
.1/ utrzymać w mocy w części zaskarżoną decyzję z dnia [...] lutego 2004 roku w zakresie punktów: III. lit a, b, c i punktu VI.
2/ uchylić w części zaskarżoną decyzję w zakresie punktów: IX. zastrzeżenie Nr l. i XIV oraz nadać zastrzeżeniu numer 1 w pkt. IX. oraz punktowi XIV. następujące brzmienie:
"IX. Zastrzeżenie:
1) Konieczność wyłączenia stacji w przypadku powodowania zakłóceń innych służb niż radiodyfuzja oraz radiofonicznych i telewizyjnych stacji nadawczych istniejących i działających na podstawie koncesji udzielonych przed dniem udzielenia niniejszej koncesji lub istniejących i działających na podstawie ustawy o radiofonii i telewizji."
Punkt XIV
"1. Opłata za udzielenie koncesji wynosi 21.982.800 złotych.
2. Opłata za udzielenie koncesji została ustalona na podstawie rozporządzenia KRRiT z dnia 4 lutego 2000 roku w sprawie opłat za udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych (Dz.U. z 2000r. Nr 12, poz. 153 z późno zm.).
3. Ustalenie liczby potencjalnych odbiorców zostanie dokonane na podstawie obliczeń zasięgów stacji oraz pokrycia powierzchniowego i ludnościowego sporządzonego na zlecenie Biura KRRiT przez Instytut Łączności w [...] ([...])."
W uzasadnieniu w/w decyzji wskazano, że w punkcie VI koncesji nałożono obowiązek nie na poszczególnych akcjonariuszy spółki, lecz na podmiot, który ubiegał się o udzielenie koncesji. Obowiązek uzyskania zgody Przewodniczącego KRRiT na sprzedaż akcji został ustalony na poziomie 51%. Koncesjonariusz obowiązany jest do informowania Krajowej Rady o zbyciu swoich akcji do 49 % na rzecz nowego akcjonariusza lub akcjonariusza dotychczasowego. Przyjęcie takiego rozwiązania ma zapobiec niekontrolowanym zmianom w strukturze akcyjnej Koncesjonariusza, co może doprowadzić do przejęcia kontroli nad działalnością przez inny podmiot. Informacje te są zgłaszane przez Koncesjonariusza - jako podmiot określony w koncesji i będący jej adresatem. Obowiązek ten nie ciąży natomiast na poszczególnych wspólnikach Koncesjonariusza. Organ podkreślił, że informacje do przedstawiania, których strona została zobowiązana, są istotne, ponieważ przejęcie pośredniej lub bezpośredniej kontroli nad Koncesjonariuszem zostało wskazane jako przesłanka do cofnięcia koncesji (art. 38 ust.3 ustawy o radiofonii i telewizji). Podniesiono, że KRRiTV, przy udzielaniu koncesji, bada całość sprawy i złożonych dokumentów, w tym również strukturę właścicielską przyszłego podmiotu koncesyjnego. Krajowa Rada spełnia funkcję kontrolną w odniesieniu do działalności koncesjonowanej - w tym również, co do rękojmi właściwego wykonywania koncesji i możliwości finansowania działalności nadawczej. Przyjęcie tezy przeciwnej spowodowałoby, iż koncesja stanie się przedmiotem obrotu.
Wskazano ponadto, że w rozpatrywanej sprawie udzielono koncesji na rozpowszechnianie programu telewizyjnego o charakterze uniwersalnym, przyjmując zaprezentowane przez spółkę rozumienie charakteru uniwersalnego, wyrażone przedstawioną wszechstronną tematyką z zastosowaniem różnorodnych rodzajów audycji. W tym względzie zapisane w koncesji wymagania programowe nie wykraczają poza zadania, które postawił sobie Wnioskodawca składając wniosek.
Podniesiono, że szczegółowe zapisy (w znaczeniu określenia czasu emisji) dotyczą audycji informacyjnych i publicystycznych, edukacyjnych i poradniczych oraz filmów dokumentalnych. Nie wykraczają one poza zaplanowane przez spółkę "T." S.A. wielkości, a wskazany w decyzji ich wymiar czasowy odnosi się do 9% tygodniowego czasu nadawania programu, czyli tyle ile zaprojektował Wnioskodawca. Tak więc, zdaniem KRRiT obowiązki te w żaden sposób nie determinują sposobów tworzenia i zestawiania programu.
W ocenie organu zapisy te nie stoją w sprzeczności z art. 13 pkt. 1 URTV, bowiem pozostawiają Koncesjonariuszowi samodzielność w kształtowaniu programu w zakresie realizacji zadań określonych wart. l ust.l. I w tym przypadku KRRiT nie wykracza poza projekt programu, który określił Wnioskodawca.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów wniosku stwierdzono, że zapis zastrzeżenia Nr 1. pkt. IX. jest zgodny z art.45 Konstytucji Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego, z art. 14 7 ust.3 pkt. 1(poprzednio art. 21 ust.2 pkt. 1) ustawy Prawo telekomunikacyjne oraz treścią postanowień Prezesa URTiP, do których Koncesjonariusz nie wnosił zastrzeżeń. Zapis dotyczy wszystkich stacji nadawczych wymienionych w koncesji, ponieważ zawsze w trakcie pracy danej stacji nadawczej mogą wystąpić zakłócenia w pracy innych służb.
W odniesieniu do kwestii dotyczącej naliczenia opłaty koncesyjnej
Organ motywował, że zgodnie z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej:
"Rozporządzenia są wydawane przez organy wskazane w Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawie i w celu jej wykonania. Upoważnienie powinno określać organ właściwy do wydania rozporządzenia i zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz wytyczne dotyczące treści aktu." Art. 40 ust. 2 ustawy o radiofonii i telewizji stwierdza, że " Krajowa Rada w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, uwzględniając charakter poszczególnych nadawców i ich programów, ustala w drodze rozporządzenia wysokość opłaty, o której mowa w ust. 1 (za udzielenie koncesji pobiera się opłatę, niezależnie od opłat za używanie urządzeń radiokomunikacyjnych oraz używanie częstotliwości, przewidzianych w ustawie o łączności) oraz może określić podmioty zwolnione od opłaty." W ocenie organu przepis ten nie narusza konstytucyjnej zasady dotyczącej rozporządzeń, bowiem wskazuje, iż do wydania aktu uprawniony jest organ wskazany w konstytucji (organ właściwy do wydania rozporządzenia), zakres spraw przekazanych do uregulowania (wysokość opłaty koncesyjnej), wytyczne (uwzględniając charakter poszczególnych nadawców i ich programów). Podniesiono, że strona nie ma racji, twierdząc, że w przypadku gdyby nie było w delegacji wskazanych wytycznych przepis ten byłby niekonstytucyjny. Z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego wynika jednoznacznie, że wobec kategoryczności sformułowania art. 92 ust. 1 Konstytucji, wytyczne, co do treści aktu wykonawczego mogą być zawarte nie tylko w przepisie zawierającym delegację, ale także w innych przepisach ustawy, o ile możliwa jest ich rekonstrukcja na podstawie analizy całokształtu uregulowania ustawowego wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 grudnia 2003 roku (Sygn. akt K49/0 1 str. 8).
Odnosząc się do zarzutu dotyczącego art. 2 i 217 Konstytucji, organ stwierdził, że kwestia opłaty za udzielenie koncesji zawarta została w rozporządzeniu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w sprawie opłat za udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych. Podniósł, że URTV w art. 40 ust. 1 stwierdza, że za udzielenie koncesji pobiera się opłatę, niezależnie od opłat za używanie urządzeń radiokomunikacyjnych oraz używanie częstotliwości, przewidzianych w ustawie o łączności. Organ argumentuje ponadto, powołując się na wyroki Trybunału Konstytucyjnego, że Trybunał Konstytucyjny wyjaśniał wielokrotnie znaczenie przepisów konstytucyjnych dotyczących wydawania rozporządzeń a zgodnie z ustalonym orzecznictwem, konstytucyjna zasada wyłączności ustawy w sferze praw człowieka nie wyklucza przekazywania pewnych spraw związanych z urzeczywistnianiem wolności i praw konstytucyjnych do unormowania w drodze rozporządzenia. Podniósł ponadto, że Konstytucja RP z 2 kwietnia 1997 roku nie przewiduje uchylenia przepisów ustaw, które mogą być w swojej materii częściowo niezgodne z Konstytucją. Uchwalona została jedynie ustawa z dnia 22 grudnia 2000 roku o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 120, poz. 1268), przy czym przepisy tej ustawy dotyczą jedynie administracji rządowej. Konstytucja w żadnym przepisie nie odnosi się natomiast do delegacji do wydawania aktów wykonawczych przez inne podmioty uprawnione do wydawania rozporządzeń.
W konkluzji organ stwierdził, iż nie jest uprawniony do dokonywania oceny zgodności ustawy o radiofonii i telewizji z Konstytucją RP, a omówione powyżej przepisy rozporządzenia nie zostały do dnia wydania niniejszej decyzji uznane za sprzeczne z Konstytucją RP.
Podniesiono, że opłata za udzielenie koncesji została ustalona na podstawie rozporządzenia KRRiT z dnia 4 lutego 2000 roku w sprawie opłat za udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych (Dz.U. z 2000r. Nr 12, poz. 153 z późno zm.). Zgodnie z § 3 rozporządzenia za podstawę obliczania wysokości opłaty koncesyjnej na rozpowszechnianie programu w sposób rozsiewczy naziemny przyjmuje się liczbę mieszkańców na obszarze objętym rozpowszechnianiem programu. Ustalenie liczby potencjalnych odbiorców zostało dokonane na podstawie obliczeń zasięgów stacji oraz pokrycia powierzchniowego i ludnościowego sporządzonego na zlecenie Biura KRRiT przez Instytut Łączności w [...] ([...]).
Wskazano ponadto, na jakich założeniach oparte były dokonane obliczenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji w punktach III a,b,c,VI, IX (zastrzeżenie nr 1), XIV Koncesji
W motywach skargi ponowiono argumentację zawartą we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Zdaniem skarżącej decyzja w zaskarżonej części jest niezgodna z prawem. Dodatkowo podniesiono, że postępowanie koncesyjne dotyczyło programu o charakterze uniwersalnym, a więc takiego, którego strukturę /ograniczenia programowe określają wyłącznie przepisy ustaw. Pewne ograniczenia - nie wnioskowane zresztą przez Koncesjonariusza - mogłyby zostać nałożone w wypadku, gdyby Koncesja dotyczyła programu wyspecjalizowanego, o którym mowa w art. 4 pkt. 4a Ustawy o RTV, ale mogłyby one zostać wprowadzone wyłącznie w drodze Rozporządzenia.
Nałożenie na wybranego nadawcę prywatnego określonych kwotowo obowiązków programowych, które nie spoczywają nawet na nadawcy publicznym, powodowałoby naruszenia zasad wolności gospodarczej i uczciwej konkurencji. W związku z powyższym skarżąca podnosi, że brak odpowiedniej podstawy ustawowej, a nawet naruszenie określonych przepisów prawa w odniesieniu do obowiązków i zakazów programowych wymienionych w III lit. a, b, c Koncesji, powoduje, iż decyzja jest w tym zakresie wadliwa.
Zdaniem Skarżącej punkt VI, a w szczególności ograniczenia dotyczące kształtowania struktury akcyjnej zawarte w pkt. VI. 1 są niezgodne z przepisami prawa albowiem co do zasady koncesjonariusz jako podmiot gospodarczy może dokonywać dowolnych zmian w strukturze akcyjnej bez konieczności uzyskiwania zgody organów administracyjnych. Konieczność uzyskania takiej zgody wynikać może tylko z wyraźnych przepisów prawa, nie można natomiast w tym zakresie stosować zasady domniemywania kompetencji. W zakresie koncesji na nadawanie programów radiowych i telewizyjnych swobodę dowolnego kształtowania tej struktury potwierdza art. 38 ust. 2 pkt. 4 Ustawy o RTV, zabezpieczający jednocześnie interes publiczny w ten sposób, że jeśli w konsekwencji dokonanych zmian w akcjonariacie nastąpiłoby przejęcie bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad działalnością nadawcy przez inną osobę, wówczas organ koncesyjny jest uprawniony do wszczęcia postępowania w tym zakresie i cofnięcia koncesji. Jest to więc uprawnienie do kontroli następczej, nie stanowi natomiast upoważnienia dla Przewodniczącego KRRiT do poszerzenia kompetencji o wymóg uprzedniego uzyskania przez koncesjonariusza zgody na określone zmiany w strukturze akcjonariatu. Wskazano, że poszczególni akcjonariusze nie byli i nie są stroną postępowania w sprawie o udzielenie Koncesji. Akcjonariusze nie złożyli wniosku o udzielenie Koncesji, ani nie zostali powiadomieni o postępowaniu i nie wzięli w nim udziału, nie dotyczyło ono bowiem ich interesów prawnych. W związku z tym, że nie byli stroną postępowania, nie mogą być adresatem obowiązków określonych w decyzji administracyjnej, byłoby to bowiem naruszenie art. 10 oraz 7 K.p.a. Oznacza to, że nie jest możliwe nałożenie na nich zakazu zbywania bądź nabywania należących do nich akcji.
Zastrzeżenie wymogu posiadania 51 % udziału w głosach i w kapitale akcyjnym Spółki przez podmioty będące akcjonariuszami w chwili uzyskani Koncesji nie znajduje, zdaniem Skarżącej, uzasadnienia w przepisach. Do uzyskania bezwzględnej większości głosów i kapitału wystarczy odpowiednio posiadanie: 50% + 1 głos w zakresie udziału w głosach oraz 50% + l akcja w zakresie udziału w kapitale. Zaostrzenie tego wymogu nie znajduje, więc podstawy prawnej.
W ocenie Skarżącej, brzmienie zmienionego zastrzeżenia zawartego w punkcie IX cyfra 1 nie wyeliminowała dowolności organu administracyjnego w wyłączaniu poszczególnych stacji z uwagi na występowanie bliżej nieokreślonych "zakłóceń". Niezbędne jest, zatem określenie dopuszczalnego stopnia tych zakłóceń, lub choćby zasad obiektywnego ustalania, czy zakłócenia są na tyle istotne, że skutkować powinny wyłączeniem danego obiektu nadawczego. Zdaniem Skarżącej do zasady wyłączenie stacji nadawczej może mieć miejsce tylko w wypadku, jeśli sygnał nadawany jest niezgodnie z parametrami ustalonymi dla Nadawcy przez organ administracyjny w Koncesji. Inne ewentualne przypadki uprawniające do wyłączenia nadajników powinny zostać szczegółowo określone w koncesji. Pozostawienie zapisu w kształcie ustalonym w zaskarżonej decyzji powodowałoby sankcjonowanie różnych rozstrzygnięć w identycznym stanie faktycznym i w efekcie oznaczałoby brak pewności praw Skarżącej. Dookreśleniu kryteriów nie może stać na przeszkodzie fakt, że może to być trudne, a dokonanie dookreślenia jest tym ważniejsze, że nieostrość przepisów i możliwość różnej ich interpretacji, powoduje nie tylko zagrożenie dla nadawców jako podmiotów gospodarczych, ale także dla interesu publicznego z uwagi na występującą możliwość wywierania nacisku na niezależność mediów. Wskazuje, że pomiędzy liczbą mieszkańców w zasięgu programu według zaskarżonej decyzji oraz decyzji z dnia [...] marca 2003r. pomimo zbieżności stanów faktycznych sięga 25,5% W ocenie spółki, uwzględnienie korekt związanych z drobnymi różnicami w charakterystyce nadajników i migracjami ludności, nie uzasadnia wskazanej rozbieżności, która jest wynikiem przyjętego "wyboru metody" obliczeń. Odwołując się do orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego oraz przepisów Konstytucji RP Skarżąca wywodzi, że przepis art. 40 ust2 URTV jest niezgodny z Konstytucją. W ocenie Skarżącej, skoro organ koncesyjny orzekł o opłacie koncesyjnej, to powinien oprzeć jej wysokość na liczbie mieszkańców w zasięgu programu określonej w Decyzji z dnia [...] marca 2003r., ponieważ od tego czasu stan prawny nie uległ zmianie, nie mogła więc ulec zmianie także stosowana metoda obliczeń podatku, a o jakiejkolwiek "zmianie metody" koncesjonariusz nie był informowany.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, rozbudowując argumentację dotyczącą motywów odnoszących się do uzasadnienia punktu XIV koncesji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Postępowanie administracyjne w sprawach udzielania i cofania koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych toczy się w ramach i na zasadach określonych w ustawie z dnia 29 grudnia 1992r. o radiofonii i telewizji (tekst jednolity Dz.U.01.101.1114) w rozporządzeniu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 2 czerwca 1993r. w sprawie zawartości wniosku oraz szczegółowego trybu postępowania w sprawach udzielania i cofania koncesji na rozpowszechnianie programów radiofonicznych i telewizyjnych(Dz.U.nr 52, poz.244) a w zakresie nieuregulowanym tymi aktami prawnymi – według kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a).
Stosownie do art. 33 ust.3 URTV decyzję koncesyjną wydaje wyłącznie Przewodniczący KRRiTV na podstawie uchwały Krajowej Rady. Uchwały Krajowej Rady w tym zakresie mają charakter aktów wewnętrznych i wiążą Przewodniczącego Rady bezwzględnie. Prawa i obowiązki stron kształtuje dopiero decyzja koncesyjna Przewodniczącego KRRiTV.
Przewodniczący KRRiTV, działając jako organ właściwy w sprawach koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych jest związany w toku postępowania koncesyjnego rygorami procedury administracyjnej, określonymi przepisami k.p.a. Musi więc m.in. przestrzegać zasady dochodzenia do prawdy materialnej (art.7 k.p.a) a więc podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. W związku z tym ciąży na nim obowiązek wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego (art. 77§1 i art. 80 k.p.a) i wreszcie obowiązek uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia według wymagań określonych w art. 107§3k.p.a. treść uzasadnienia decyzji administracyjnej powinna dokumentować wypełnienie przez organ wymienionych obowiązków procesowych. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno zatem w szczególności zawierać wskazanie faktów (dowodów), na których oparto rozstrzygnięcie oraz przyczyn dla których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej.
Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów, stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie, również z powodów w niej nie wskazanych.
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że zapisy zaskarżonej koncesji odnoszące się do spraw własnościowych (punkt VI Koncesji nr [...]) wykraczają poza dopuszczony URTV zakres uregulowań koncesyjnych. Należy zauważyć, że zapisanie w koncesji obowiązku zachowania nie mniej niż 51% udziałów w kapitale zakładowym i praw do głosowania na walnym zgromadzeniu wspólników (akcjonariuszy) przez podmioty będące udziałowcami (akcjonariuszami) spółki koncesjonariusza w dniu udzielenia koncesji gwarantuje KRRiT możliwość decydowania o zmianach właścicielskich w tych spółkach. Żaden przepis URTV poza art. 40 a) ust1 (dający kompetencję nie KRRiT a jej Przewodniczącemu) nie pozwala ingerować w sposób określony w zaskarżonej koncesji w czynności dotyczące struktury kapitałowej akcjonariusza. Kompetencje KRRiT w tym zakresie nie mają również umocowania w innych przepisach rangi ustawowej w tym przepisach art. 494 §2 oraz 531§2 Kodeksu Spółek Handlowych.
Art. 10 ust.2 URTV dając możliwość uzyskania od koncesjonariusza materiałów, dokumentów i udzielania wyjaśnień w zakresie niezbędnym dla kontroli zasadności działania nadawcy z przepisami ustawy i warunkami koncesji wyklucza, zdaniem Sądu, niezbędność ustalania w koncesji warunków dotyczących zmian właścicielskich. Należy zwrócić uwagę, że przepis art. 38 ust.2 pkt 4 (według numeracji obowiązującej od 21 sierpnia 2004r. - poprzednio art. 38 pkt 3 URTV) stanowi tylko o możliwości cofnięcia koncesji w sytuacji przejęcia bezpośredniej lub pośredniej kontroli nad działalnością nadawcy przez inną osobę. Wyrażona tu przesłanka fakultatywnego cofnięcia koncesji może nastąpić np. na podstawie informacji powszechnie dostępnych ujętym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Zamieszczenie w koncesji warunków dotyczących spraw właścicielskich nie jest, więc niezbędne do ewentualnego zadecydowania o cofnięciu koncesji. Należy zauważyć, że przepis art.494 §2 Kodeksu Spółek Handlowych (Dz.U.00.94.1037) stanowiący, że na spółkę przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej oraz art. 531 §2 KSH, stanowiący, że na spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną powstałą w związku z podziałem przechodzą z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, pozostające w związku z przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku spółki dzielonej, a które zostały przyznane spółce dzielonej, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej nie ograniczają możliwości przekształceń własnościowych w spółkach wykonujących koncesje.
Nie mogą być więc przesłanką formułowania warunków takich przekształceń w samej koncesji.
Dokonane w wyniku takich przekształceń przejęcie kontroli nad działalnością nadawcy, jako przesłanka cofnięcia koncesji, może być realizowane jak wskazano wyżej, bez konieczności formułowania w koncesji warunków odnoszących się do spraw właścicielskich w spółce koncesjonariusza. Należy podkreślić, że zamieszczanie w koncesjach zapisów odnoszących się do spraw właścicielskich było kwestionowane w wyrokach sądów administracyjnych (np. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 24 października 2002r. II SA 3200/01, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2004r. sygn. II SA 3883/02) a Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę poglądy tam wyrażone podziela.
Z powodów wskazanych wyżej nie można zatem przychylić się do argumentacji organu koncesyjnego, zaprezentowanej na rozprawie w dniu 15 lipca 2005r., że podstawą prawną ograniczenia wprowadzonego punktem VI koncesji jest art. 38 URTV a contrario przy założeniu, że przepisem wyjściowym jest art. 37 ust.2 URTV.
Z tych samych względów, Sąd nie podziela argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2004r., że zapis punktu VI koncesji "ma zapobiec niekontrolowanym zmianom w strukturze akcyjnej koncesjonariusza, co może doprowadzić do przejęcia działalności przez inny podmiot a informacje do przedstawienia, których skarżąca została zobowiązana są istotne, ponieważ przejecie pośredniej lub bezpośredniej kontroli nad koncesjonariuszem zostało wskazane jako przesłanka do cofnięcia koncesji".
Sąd nie podziela również argumentacji organu w zakresie uzasadnienia zapisanych punkcie III koncesji szczegółowych zapisów w znaczeniu określenia czasu emisji audycji informacyjnych i publicystycznych, edukacyjnych i poradniczych oraz filmów dokumentalnych.
W ocenie organu koncesyjnego zapisy te nie stoją w sprzeczności z art. 13 pkt 1 URTV, bowiem pozostawiają koncesjonariuszowi samodzielność w kształtowaniu programu w zakresie realizacji zadań określonych w art. 1 ust.1ustawy, poza tym jak argumentuje organ, KRRTV nie wykroczyła poza projekt programu tj 9% tygodniowego czasu nadawania programu.
Odnosząc się do przedstawionej argumentacji, Sąd zwraca uwagę, że art. 13 ust 1 URTV stanowi, iż nadawca kształtuje program samodzielnie w zakresie zadań określonych w art. 1 ust1 ustawy i ponosi odpowiedzialność za ich treść.
W ocenie Sądu, ustalanie w koncesji jakichkolwiek warunków, które ograniczają taką swobodę nadawcy nawet, jeżeli program opisany we wniosku koncesyjnym zakładał przyjęte w koncesji warunki jego realizacji nie ma podstawy prawnej w przepisach ustawy.(por wyrok WSA w Warszawie z 8 kwietnia 2004r 6 II SA 3883/02, oraz z 7 lipca 2004r. 6 SA 1143/03)
Przepis art. 37 ust. 2 URTV stanowi, że koncesja może określać inne warunki prowadzenia działalności, niezbędne dla realizacji przepisów ustawy. Zdaniem Sądu, ustalenie w koncesji innych (niż ustalone w myśl art. 37 ust. 1 ustawy) warunków prowadzenia działalności winno być powiązane z konkretnymi przepisami ustaw. Należy zauważyć, że przepisy art. 37 ust. 1 pkt 2 i 4 URTVstanowią jedynie o obowiązku określenia w koncesji przedmiotu działalności objętej koncesją oraz rodzaju programu i czasu jego rozpowszechniania, natomiast przepisy art. 6 w/w ustawy określają ogólne zadania KRRiT. Jednym z tych zadań jest określanie warunków prowadzenia działalności przez nadawców oraz podejmowanie rozstrzygnięć w sprawach koncesyjnych, ale jedynie – co zostało w tym przepisie wyraźnie zaznaczone – w granicach upoważnień ustawowych. Powołane przepisy nie określają warunków rozpowszechniania programów i nie dają kompetencji KRRiT do ich określania w koncesjach. Zamieszczenie w koncesji wyżej wymienionych warunków powoduje, iż KRRiT kształtuje program rozpowszechniany przez nadawcę niepublicznego nie mając do tego umocowania w przepisach ustawy o radiofonii i telewizji, co jest sprzeczne z nałożonym na ten organ – przepisem art. 6 ust. 1 tej ustawy – zadaniem stania na straży wolności słowa w radiu i telewizji, samodzielności nadawców i interesów odbiorców oraz zapewnienia pluralistycznego charakteru radiofonii i telewizji.
Należy ponadto zwrócić uwagę, że w zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2004r. organ koncesyjny nie rozstrzygnął wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy w części, w której spółka żądała doprecyzowania punktu III litera d) koncesji.
.Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego punktu IX Koncesji należy stwierdzić, że uchylenie decyzji w tej części spowodowane było w pierwszej kolejności stwierdzeniem rozbieżności pomiędzy treścią decyzji Przewodniczącej KRRiTV oraz treścią Uchwały KRRiT z dnia [...] listopada 2003r. nr [...] (punkt III). Wymieniona Uchwała KRRiTV zawierała w punkcie III trzy zastrzeżenia, tymczasem w decyzji koncesyjnej wydanej przez Przewodniczącą sformułowano dwa zastrzeżenia, co jest sprzeczne z kategorycznym brzmieniem powołanego na wstępie niniejszych rozważań przepisu art. 33 ust.3 URTV, który nakłada na Przewodniczącą KRRiTV obowiązek wydania decyzji zgodnej z uchwałą KRRiTV.
Ponadto sformułowane w pkt IX decyzji z dnia [...] listopada 2004r. zastrzeżenie Nr 1, zdaniem Sądu, nie spełnia wymogów art. 107§ 1 i 3 k.p.a. Należy podzielić argumentację skarżącej, że powołane rozstrzygnięcie jest nieprecyzyjnie. Nie jest w nim wskazany i uzasadniony rodzaj zakłóceń oraz dopuszczalny ich stopień. Nie są również podane zasady ustalania czy zakłócenia są na tyle istotne, że skutkować powinny wyłączeniem danego obiektu - a jeżeli nie jest możliwie ustalenie powyższych kwestii to wyraz temu winna dawać treść samego zastrzeżenia oraz szczegółowe uzasadnienie prawne i faktyczne. Zdaniem Sądu, wynikające ze wskazanego zastrzeżenia obowiązki koncesjonariusza są niedookreślone, co może utrudniać weryfikacje zarzutu ich niedopełnienia i prowadzić nawet do cofnięcia koncesji. Należy zauważyć, że próbę uzasadnienia swojego stanowiska organ zawarł w odpowiedzi na skargę, jednakże pismo to, nie jest objęte kontrolą sądową
Odnosząc się do zarzutu niekonstytucyjności przepisów stanowiących podstawę do naliczenia opłaty za udzielenie koncesji (punkt XIV Koncesji) należy stwierdzić, iż Sąd nie podziela argumentacji skarżącej w tym zakresie. Opłata za udzielenie Koncesji została ustalona na podstawie Rozporządzenia KRRiTV z dnia 4 lutego 2000r. w sprawie opłat za udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych (Dz.U.z 2000r.Nr 12, poz.153 z poźn. zm) wydanego na podstawie art. 40 ust.2 Ustawy o radiofonii i ielewizji. Ponieważ powyższe przepisy nie zostały uznane za sprzeczne z Konstytucją RP oraz obowiązywały w dacie wydawania kontrolowanych decyzji, organ miał obowiązek ich stosowania.
Inną rzeczą jest kwestia ustalenia w zaskarżonej decyzji wysokości opłaty.
Uzasadnienie wysokości opłaty za udzielenie koncesji, w tym wskazanie podstawy do zastosowania metody obliczeń zasięgów stacji, zostało opisane w odpowiedzi na skargę. Jednakże to pismo procesowe, jak już podniesiono wyżej, nie jest objęte kontrolą sądu w ramach kontroli zaskarżonej decyzji. W nadesłanych do Sądu aktach administracyjnych brak jest zlecenia Biura KRRiTV dla Instytutu Łączności w [...] ([...]). Nie jest wiadomo, zatem kto i na jakiej podstawie zlecił wykonanie obliczeń oraz sformułował założenia do ich przeprowadzenia. Nie wiadomo również, jaki charakter ma dokument przedstawiony przez w/w jednostkę, jeżeli jest opinią biegłych w rozumieniu art. 75 §1 k.p.a., strona miała prawo zapoznania się z tym dokumentem przed wydaniem decyzji oraz zgłoszenia ewentualnych uwag, co gwarantuje jej przepis art. 81 k.p.a.
Ponadto należy zauważyć, że w nadesłanych na wezwanie Sądu dokumentach, wyszczególnionych w piśmie przewodnim pełnomocnika organu z dnia [...] lipca 2005r., znajduje się, co prawda protokół z posiedzenia KRRiTV z dnia [...] listopada 2003r. oznaczony numerem [...], jednakże w protokole tym wskazano, że podjęto wówczas uchwały numer [...],[...],[...],[...],[...] natomiast brak jest informacji o podjęciu uchwały nr [...], która stanowiła jedną z podstaw dla Przewodniczącej KRRiTV do wydania decyzji koncesyjnej Nr [...].
Sąd zwraca również uwagę na rozbieżność, jaka istnieje pomiędzy zapisami ogłoszenia o możliwości uzyskania koncesji (poz.49), postanowienia Prezesa URTiP z dnia [...] stycznia 2004r. znak [...] oraz decyzji udzielającej koncesji Jak wynika z zestawienia danych zawartych w powyższych dokumentach Prezes URTiP uzgodnił warunki techniczne na rozpowszechnianie programu za pomocą stacji nadawczej [...] pracującej w kanale [...] tymczasem zarówno w ogłoszeniu jak i w koncesji mowa jest o lokalizacji w [...]. Powyższa kwestia została pominięta w uzasadnieniu decyzji, przez co nie można dokonać kontroli prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia.
Przedstawione uwagi pozwalają stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie została dostatecznie uzasadniona i nie znajduje dostatecznego uzasadnienia w przedstawionym Sądowi materiale dowodowym. Wskazane uchybienia, w ocenie Sądu, mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W tym stanie rzeczy, zarówno zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję Przewodniczącej KRRiTV z dnia [...] lutego 2004r. a także związane z nimi uchwały KRRiTV należało uchylić w zakresie wskazanym w sentencji wyroku. Przy czym w odniesieniu do punktów: III i VI Koncesji oraz związanych z nimi uchwał KRRiTV podstawę uchylenia stanowi art. 145 §1 pkt1 lit a) p.p.s.a, w pozostałym zaś zakresie lit c) powołanego przepisu.
W toku ponownego rozpatrzenia sprawy właściwy organ rozstrzygnie ją, kierując się powyższymi wywodami i zaprezentowanymi poglądami prawnymi.
W przedmiocie wykonania uchylonych decyzji Sąd orzekł stosownie do treści art. 152 p.p.s.a.
O kosztach postępowania obejmujących wpis, opłatę za pełnomocnictwo oraz wysokość wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego, będącego adwokatem, orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z § 18 ust 1 pkt 1 c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r w sprawie opłat za czynności adwokackie (....) (Dz. U. Nr 163, poz.1348 ze zm.)