VI SA/Wa 1622/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę F.M. na decyzję Ministra Finansów, uznając, że ukończenie Technikum Ekonomicznego o specjalności ogólnoekonomicznej nie jest równoznaczne z ukończeniem szkoły o kierunku lub specjalności w zakresie rachunkowości, co było wymogiem do uzyskania świadectwa kwalifikacyjnego bez egzaminu.
Skarżąca F.M. wniosła o wydanie świadectwa kwalifikacyjnego uprawniającego do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, przedstawiając dyplom Technikum Ekonomicznego o specjalności ogólnoekonomicznej. Minister Finansów odmówił wydania świadectwa, uznając, że wykształcenie skarżącej nie spełnia wymogów specjalizacji rachunkowości. Sąd administracyjny zgodził się z organem, podkreślając, że ukończenie szkoły o specjalności ogólnoekonomicznej nie jest tożsame z ukończeniem szkoły o kierunku lub specjalności w zakresie rachunkowości, a ukończone kursy nie zmieniają poziomu wykształcenia.
Sprawa dotyczyła skargi F.M. na decyzję Ministra Finansów, który odmówił jej wydania świadectwa kwalifikacyjnego uprawniającego do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Kluczowym zarzutem było niespełnienie wymogów dotyczących wykształcenia. Skarżąca przedstawiła świadectwo ukończenia Technikum Ekonomicznego o specjalności ogólnoekonomicznej, twierdząc, że posiada odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie zawodowe. Minister Finansów, powołując się na przepisy rozporządzeń Ministra Finansów z 2002 r. i 1998 r., uznał, że specjalność ogólnoekonomiczna nie jest równoznaczna ze specjalnością rachunkowość, która jest wymogiem do uzyskania świadectwa bez egzaminu. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, przychylił się do stanowiska organu. Sąd podkreślił, że przepisy wymagały ukończenia szkoły o kierunku lub specjalności w zakresie rachunkowości, a ukończone kursy specjalistyczne nie zmieniają poziomu ani kierunku wykształcenia. W związku z tym, skarżąca nie spełniła warunku wykształcenia, co skutkowało oddaleniem skargi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, ukończenie Technikum Ekonomicznego o specjalności ogólnoekonomicznej nie jest tożsame z ukończeniem szkoły o kierunku lub specjalności w zakresie rachunkowości.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że specjalność ogólnoekonomiczna nie jest równoznaczna ze specjalnością rachunkowość, która jest wymogiem formalnym. Ukończone kursy nie zmieniają poziomu ani kierunku wykształcenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (8)
Główne
Dz.U. 2002 nr 120 poz. 1022 § 3 ust. 1 pkt 2
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 18 lipca 2002 r. w sprawie uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych
Wymaga wykształcenia wyższego magisterskiego o specjalności rachunkowość lub ukończonych studiów podyplomowych z rachunkowości, albo spełnienia warunków przejściowych.
Dz.U. 1998 nr 114 poz. 734 § 2 ust. 1 pkt 2
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 1998 r. w sprawie kwalifikacji i innych wymagań, których spełnienie uprawnia do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych
Dla osób z wykształceniem średnim wymagało świadectwa ukończenia szkoły średniej o specjalizacji rachunkowość lub szkoły policealnej/pomaturalnej o co najmniej dwuletnim okresie nauczania w zakresie rachunkowości.
Pomocnicze
Dz.U. 2002 nr 120 poz. 1022 § 18
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 18 lipca 2002 r. w sprawie uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych
Określa warunki przejściowe dla osób, które do 31 grudnia 2001 r. spełniały warunki z rozporządzenia z 1998 r. i mogły składać wnioski do 31 grudnia 2002 r.
Dz.U. 1998 nr 114 poz. 734 § 2 ust. 2
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 1998 r. w sprawie kwalifikacji i innych wymagań, których spełnienie uprawnia do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych
Określa, co jest rozumiane przez świadectwo ukończenia szkoły średniej o specjalizacji rachunkowość.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji przez organ odwoławczy.
k.p.a. art. 127 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa do rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi ani podstawą prawną.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ukończenie Technikum Ekonomicznego o specjalności ogólnoekonomicznej nie jest równoznaczne z ukończeniem szkoły o kierunku lub specjalności w zakresie rachunkowości. Kursy specjalistyczne nie zmieniają poziomu ani kierunku wykształcenia wymaganego przepisami prawa.
Odrzucone argumenty
Skarżąca argumentowała, że posiada wykształcenie średnie ekonomiczne o czteroletnim okresie nauczania w zakresie rachunkowości oraz ponad 31 lat wprawy w zawodzie księgowej.
Godne uwagi sformułowania
Ukończenie Technikum Ekonomicznego o specjalności ogólnoekonomicznej nie jest tożsame z ukończeniem szkoły o kierunku lub specjalności w zakresie rachunkowości. Specjalizacja rachunkowość jest tutaj rozumiana jako profil kształcenia.
Skład orzekający
Andrzej Wieczorek
sprawozdawca
Izabela Głowacka-Klimas
członek
Jolanta Królikowska-Przewłoka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych dotyczących wykształcenia przy ubieganiu się o świadectwa kwalifikacyjne w zawodach regulowanych, w szczególności w kontekście rozporządzeń Ministra Finansów."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnych przepisów rozporządzeń Ministra Finansów z lat 1998 i 2002, które mogły zostać zastąpione nowymi regulacjami. Interpretacja specjalności wykształcenia jest ściśle związana z brzmieniem tych przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów dotyczących kwalifikacji zawodowych, co jest istotne dla księgowych, ale mało interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVI SA/Wa 1622/04 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-04-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-09-09 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Andrzej Wieczorek /sprawozdawca/ Izabela Głowacka-Klimas Jolanta Królikowska-Przewłoka /przewodniczący/ Symbol z opisem 6178 Uprawnienia do prowadzenia usługowego ksiąg rachunkowych Skarżony organ Minister Finansów Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 120 poz. 1022 par. 3 ust. 1 pkt 2, par. 18 Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 18 lipca 2002 r. w sprawie uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Dz.U. 1998 nr 114 poz. 734 par. 2 ust. 1 pkt 2, par. 2 ust. 2 Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 1998 r. w sprawie kwalifikacji i innych wymagań, których spełnienie uprawnia do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, organizacji i trybu działania Komisji Egzaminacyjnej powołanej dla sprawdzenia tych kwalifikacji oraz wzoru świadectwa stwierdzającego te kwalifikacje i wymagania. Tezy Ukończenie Technikum Ekonomicznego o specjalności ogólnoekonomicznej nie jest tożsame z ukończeniem szkoły o kierunku lub specjalności w zakresie rachunkowości. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Asesor Andrzej Wieczorek (spr.) WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi F.M. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych oddala skargę Uzasadnienie Minister Finansów decyzją z dnia [...] czerwca 2004r. Nr [...] działając na podstawie art. 138 § l pkt l w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), a także § 3 oraz § 18 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 lipca 2002r. w sprawie uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych (Dz. U. Nr 120, poz. 1022). po rozpatrzeniu wniosku skarżącej – Pani F.M. o ponowne rozpatrzenie sprawy, rozstrzygniętej decyzją Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2003r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ ustalił, że Pani F.M. pismem z dnia [...] grudnia 2002r. uzupełnionym pismami z dnia [...] czerwca 2003r. oraz z dnia [...] lipca 2003r. zwróciła się o wydanie świadectwa kwalifikacyjnego, uprawniającego do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Do w/w wniosku w celu wykazania wymogów dotyczących wykształcenia o specjalności rachunkowość skarżąca przedstawiła duplikat świadectwa dojrzałości Technikum Ekonomicznego o specjalności ogólnoekonomicznej oraz dołączyła inne niekwestionowane w postępowaniu dokumenty wymagane przepisami rozporządzenia a także zaświadczenia o ukończeniu dodatkowych kursów i szkoleń. Decyzją z dnia [...] listopada 2003r., znak: [...] Minister Finansów odmówił skarżącej wydania świadectwa kwalifikacyjnego, uprawniającego do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, ze względu na niespełnienie wymogów dotyczących wykształcenia. Skarżąca, zwróciła się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc, iż posiada wykształcenie średnie ekonomiczne o czteroletnim okresie nauczania w zakresie rachunkowości oraz ponad 31 lat wprawy w zawodzie księgowej. Wskazała, że podnosiła swoje kwalifikacje na kursach i szkoleniach a obecnie studiuje na Uniwersytecie [...] na Wydziale Ekonomiki i Organizacji Produkcji a rachunkowość jest w kręgu jej zainteresowań zawodowych. Rozpatrując sprawę ponownie Minister Finansów wskazał, że zgodnie z § 3 ust. l pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 lipca 2002r. certyfikat księgowy bez egzaminu otrzymują osoby posiadające trzyletnią praktykę w księgowości oraz wykształcenie wyższe magisterskie uzyskane na jednym z kierunków ekonomicznych o specjalności rachunkowość, w jednostkach organizacyjnych szkół wyższych, uprawnionych zgodnie z odrębnymi przepisami do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych lub trzyletnią praktykę w księgowości oraz wykształcenie wyższe magisterskie i ukończyły studia podyplomowe z zakresu rachunkowości w jednostkach organizacyjnych szkół wyższych, uprawnionych zgodnie z odrębnymi przepisami do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych i zgodnie z § 3 ust. l pkt l spełniają pozostałe warunki dotyczące pełnej zdolności do czynności prawnych, korzystania z pełni praw publicznych i niekaralności. Stosownie do § 18 ust. l rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 lipca 2002r. osoby, które w dniu 31 grudnia 2001 r. spełniały warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 1998r. w sprawie kwalifikacji i innych wymagań, których spełnienie uprawnia do usługowego prowadzenia ksiąg, organizacji i trybu działania Komisji Egzaminacyjnej powołanej dla sprawdzania tych kwalifikacji oraz wzoru świadectwa stwierdzającego te kwalifikacje i wymagania (Dz. U. Nr 114. poz. 734 i Nr 138, poz. 894) uprawniające do otrzymania świadectwa kwalifikacyjnego bez konieczności zdania z wynikiem pozytywnym egzaminu, mogły do dnia 31 grudnia 2002r. składać wnioski o wydanie świadectwa kwalifikacyjnego zgodnie z przepisami tego rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. l pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 1998r., (...) świadectwo kwalifikacyjne bez egzaminu otrzymywały osoby posiadające wykształcenie wyższe ekonomiczne o specjalności rachunkowość i co najmniej dwuletnią praktykę w księgowości lub średnie zawodowe o kierunku rachunkowość uzyskane w szkołach publicznych lub szkołach niepublicznych mających uprawnienia szkół publicznych, w tym również w szkołach policealnych i pomaturalnych, co najmniej o dwuletnim okresie nauczania w zakresie rachunkowości i co najmniej pięcioletnią praktykę w księgowości i zgodnie z § 2 ust. l pkt 1, 3 i 4 spełniające pozostałe warunki dotyczące pełnej zdolności do czynności prawnych, miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i niekaralności. Organ wskazał, że dokumenty, przedłożone przez skarżącą nie potwierdzają posiadania wykształcenia o specjalności rachunkowość, wymaganego zarówno przepisami § 3 ust. l pkt. 2, jak również § 18 ust. l rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 lipca 2002r. Zdaniem Ministra Finansów zdobycie wykształcenia o specjalności rachunkowość możliwe jest jedynie w trakcie realizacji programu nauczania w obrębie rachunkowości, prowadzonego na kierunku o specjalności rachunkowość. W szkołach kształcących w innych specjalnościach niż rachunkowość, przedmiot pn. "rachunkowość" lub ",księgowość" jest przedmiotem wykładanym w zakresie ogólnym, uzupełniającym wiedzę w ramach głównego profilu kształcenia np. ogólnoekonomicznego, ekonomiki i organizacji przedsiębiorstw, finansów, bankowości, ekonomiki przemysłu, marketingu i zarządzania itp. bowiem szkoły tego typu mają za zadanie przygotowanie przyszłego absolwenta przede wszystkim w wybranej przez niego specjalności. W ocenie Ministra Finansów świadectwa ukończonych kursów specjalistycznych, na które powołuje się skarżąca we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy mają za zadanie podnieść kwalifikacje zawodowe oraz praktyczne umiejętności kursantów natomiast nie powodują zmiany poziomu ani kierunku wykształcenia o jakim mowa w rozporządzeniu, w związku z czym nie mogą być podstawą do wydania przedmiotowych uprawnień. Zdaniem Ministra Finansów warunek wykształcenia określony w § 2 ust. l pkt 2) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 1998r., wymagany przepisem § 18 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 lipca 2002r., uważa się za spełniony, jeżeli wnioskujący posiada dyplom lub świadectwo określone w § 2 ust 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 1998r. Dla osób legitymujących się wykształceniem średnim jest to: świadectwo ukończenia szkoły średniej o specjalizacji rachunkowość lub świadectwo ukończenia szkoły policealnej lub pomaturalnej o co najmniej dwuletnim okresie nauczania o specjalizacji rachunkowość. W ocenie Ministra specjalizacja rachunkowość jest tutaj rozumiana jako profil kształcenia. Biorąc pod uwagę powyższe argumenty Minister Finansów wskazał, że nie można uznać, iż ukończenie Technikum Ekonomicznego o specjalności ogólnoekonomicznej jest tożsame z ukończeniem szkoły o kierunku lub specjalizacji w zakresie rachunkowości. Zdaniem Ministra przedstawione przez skarżącą dokumenty uprawniają do uzyskania certyfikatu księgowego (świadectwa kwalifikacyjnego), jedynie po uprzednim zaliczeniu z wynikiem pozytywnym egzaminu, sprawdzającego kwalifikacje osób ubiegających się o wydanie uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Skargę na tę decyzję wniosła skarżąca podtrzymując dotychczasową argumentację. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał dotychczasową argumentację i wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z dniem 1 stycznia 2004r. weszły w życie: ustawa z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), zwana ustawą o u.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwana ustawą o p.p.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1271), zwana ustawą p.w.u.p. Powyższe regulacje prawne statuują dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne. Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Pismem z dnia [...] grudnia 2002r. uzupełnionym pismami z dnia [...] czerwca 2003r. oraz z dnia [...] lipca 2003r. skarżąca wystąpiła wnioskiem o wydanie certyfikatu księgowego uprawniającego do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Wniosek został złożony pod rządami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 18 lipca 2002r. w sprawie uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych (Dz.U. Nr 120, poz. 1022), które weszło w życie 13 sierpnia 2002r. i przepisy właśnie tego rozporządzenia winny być stosowane przy rozpatrywaniu wniosku skarżącej, co też Minister Finansów uczynił. Zgodnie z § 3 ust. l pkt 2 rozporządzenia z dnia 18 lipca 2002r. certyfikat księgowy bez egzaminu otrzymują osoby posiadające trzyletnią praktykę w księgowości oraz wykształcenie wyższe magisterskie uzyskane na jednym z kierunków ekonomicznych o specjalności rachunkowość, w jednostkach organizacyjnych szkół wyższych, uprawnionych zgodnie z odrębnymi przepisami do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych lub trzyletnią praktykę w księgowości oraz wykształcenie wyższe magisterskie i ukończyły studia podyplomowe z zakresu rachunkowości w jednostkach organizacyjnych szkół wyższych, uprawnionych zgodnie z odrębnymi przepisami do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych i zgodnie z § 3 ust. l pkt l) spełniają pozostałe warunki dotyczące pełnej zdolności do czynności prawnych, korzystania z pełni praw publicznych i niekaralności. Powołane wyżej rozporządzenie Ministra Finansów zawiera przepis przejściowy - § 18 zgodnie, z którym: 1. Osoby, które w dniu 31 grudnia 2001r. spełniały warunki rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 1998r. w sprawie kwalifikacji i innych wymagań, których spełnienie uprawnia do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, organizacji i trybu działania Komisji Egzaminacyjnej powołanej dla sprawdzenia tych kwalifikacji oraz wzoru świadectwa stwierdzającego te kwalifikacje i wymagania (Dz. U. Nr 114, poz. 734 i Nr 138. poz. 894), uprawniające do otrzymania świadectwa kwalifikacyjnego bez konieczności zdania z wynikiem pozytywnym egzaminu zgodnie z przepisami tego rozporządzenia, mogą do dnia 31 grudnia 2002r. składać do ministra właściwego do spraw finansów publicznych wnioski o wydanie świadectwa kwalifikacyjnego, wraz z załącznikami wymaganymi zgodnie z tym rozporządzeniem. 2. Wnioski o wydanie świadectwa kwalifikacyjnego złożone do dnia 31 grudnia 2001r., a nierozpatrzone przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, są rozpatrywane zgodnie z rozporządzeniem wymienionym w ust. 1, 3. W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje świadectwa kwalifikacyjne na podstawie kompletnych wniosków, bez konieczności zdawania egzaminu. Ponadto stosownie do § 18 ust. l rozporządzenia z dnia 18 lipca 2002r. osoby, które w dniu 31 grudnia 2001 r. spełniały warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 1998r. w sprawie kwalifikacji i innych wymagań, których spełnienie uprawnia do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. (Dz.U. Nr 114, poz 734 i 138, poz.894) uprawniające do otrzymania świadectwa kwalifikacyjnego bez konieczności zdania egzaminu z wynikiem pozytywnym, mogły do dnia 31 grudnia 2002r. składać wnioski o wydanie świadectwa kwalifikacyjnego zgodnie z przepisami tego rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. l pkt 2 rozporządzenia dnia 20 sierpnia 1998r. (...) świadectwo kwalifikacyjne bez egzaminu otrzymywały osoby posiadające w wykształcenie wyższe ekonomiczne o specjalności rachunkowość i co najmniej dwuletnią praktykę w księgowości lub średnie zawodowe o kierunku rachunkowość uzyskane w szkołach publicznych lub szkołach niepublicznych mających uprawnienia szkół publicznych, w tym również w szkołach policealnych i pomaturalnych, co najmniej o dwuletnim okresie nauczania w zakresie rachunkowości i co najmniej pięcioletnią praktykę w księgowości oraz zgodnie z § 2 ust. l pkt 1, 3 i 4 spełniające pozostałe warunki dotyczące pełnej zdolności do czynności prawnych, miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i niekaralności. Pani F.M. przedstawiła duplikat świadectwa dojrzałości Technikum Ekonomicznego o specjalności ogólnoekonomicznej. Dokumenty, które złożyła Wnioskodawczyni nie potwierdzają posiadania wykształcenia o specjalności rachunkowość, wymaganego zarówno przepisami § 3 ust. l pkt. 2, jak również § 18 ust, 1 rozporządzenia z dnia 18 lipca 2002r. (...). Warunek wykształcenia określony w § 2 ust. l pkt 2) rozporządzenia z. dnia 20 sierpnia 1998r (.,.). wymagany przepisem § 18 rozporządzenia z dnia 18 lipca 2002r. (...), uważa się za spełniony, jeżeli Wnioskodawca posiada dyplom lub świadectwo określone w § 2 ust 2 rozporządzenia z dnia 20 sierpnia 1998r. (,..). Dla osób legitymujących się wykształceniem średnim jest to: świadectwo ukończenia szkoły średniej o specjalizacji rachunkowość lub świadectwo ukończenia szkoły policealnej lub pomaturalnej o co najmniej dwuletnim okresie nauczania o specjalizacji rachunkowość. Specjalizacja rachunkowość jest tutaj rozumiana jako profil kształcenia. Nie można zatem uznać, iż ukończenie Technikum Ekonomicznego o specjalności ogólnoekonomicznej jest tożsame z ukończeniem szkoły o kierunku lub specjalności w zakresie rachunkowości. Ukończone kursy specjalistyczne, na które powołuje się skarżąca zakończone wydaniem odpowiednich świadectw nie zmieniają statusu prawnego przedstawionych przez skarżącą dokumentów i nie mogą spowodować zmiany poziomu ani kierunku wykształcenia. Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) orzeczono jak w sentencji.