VI SA/Wa 161/23

Skarżący M. K. wniósł skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (UP RP) z dnia [...] marca 2022 r., która unieważniła prawo ochronne na patent na wynalazek pt. "[...]" nr [...]. Urząd Patentowy oparł swoją decyzję na art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo własności przemysłowej (p.w.p.), wskazując, że patent został udzielony na wynalazek nieobjęty treścią zgłoszenia pierwotnego. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w szczególności podnosząc, że przepis art. 89 ust. 1 pkt 3 p.w.p. został wprowadzony do ustawy po dacie zgłoszenia wynalazku (2012 r.), a jego zastosowanie narusza konstytucyjną zasadę niedziałania prawa wstecz oraz art. 315 p.w.p. nakazujący stosowanie prawa dotychczasowego do zgłoszeń wcześniejszych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając skargę, podzielił stanowisko skarżącego. Sąd uznał, że Urząd Patentowy nieprawidłowo zastosował przepis art. 89 ust. 1 pkt 3 p.w.p., który wszedł w życie w 2015 r., podczas gdy zgłoszenie patentowe miało miejsce w 2012 r. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 315 p.w.p. oraz zasadą lex retro non agit, ocena ważności patentu powinna opierać się na przepisach obowiązujących w dacie jego zgłoszenia. Sąd powołał się również na wcześniejsze orzecznictwo, w tym wyrok NSA z dnia 26 września 2023 r. (sygn. akt II GSK 644/20), które potwierdzało brak możliwości retroaktywnego stosowania nowszych przepisów do oceny patentów zgłoszonych przed ich wejściem w życie. W związku z tym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego, uznając ją za wydaną z naruszeniem prawa materialnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający