VI SA/Wa 1605/22

VI SA/Wa 1605/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-11-21
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-06-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Justyna Żurawska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6359 Inne o symbolu podstawowym 635
Sygn. powiązane
II GSK 827/25 - Wyrok NSA z 2025-09-25
II GZ 418/23 - Postanowienie NSA z 2023-11-16
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Asesor WSA Justyna Żurawska (spr.) Protokolant st. spec. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2024 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w L. na decyzję Komisji Odwoławczej ds. Licencji Klubowych Polskiego Związku Piłki Nożnej z dnia [...] marca 2021 r. nr 1 w przedmiocie przyznania licencji uprawniającej do udziału w rozgrywkach Ekstraklasy w sezonie rozgrywkowym [...] oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi [...] z siedzibą w L. (dalej: "Skarżąca", "Strona", "Klub") jest decyzja nr [...] Komisji Odwoławczej do spraw Licencji Klubowych Polskiego Związku Piłki Nożnej z dnia [...] marca 2021 r. w przedmiocie wydania licencji uprawniającej do uczestnictwa w rozgrywkach Ekstraklasy w sezonie 2009/2010.
Decyzja ta została wydana w następującym stanie sprawy:
Dnia 31 marca 2009 r. do Polskiego Związku Piłki Nożnej (PZPN) - Komisji ds. Licencji dla Klubów Ekstraklasy wpłynął wniosek Skarżącej o przyznanie licencji uprawniającej do gry w Ekstraklasie w sezonie 2009/2010.
W wyniku rozpatrzenia wniosku podjęta została uchwała nr [...] na sezon rozgrywkowy 2009/2010, którą odmówiono Skarżącej wydania licencji uprawniającej do uczestnictwa w rozgrywkach Ekstraklasy w sezonie 2009/2010. Na skutek wniesionego odwołania, Komisja Odwoławcza ds. Licencji Klubowych PZPN wydała w dniu 28 maja 2009 r. decyzję nr [...], w której "podtrzymała decyzję I instancji" i odmówiła Skarżącej wydania licencji uprawniającej do uczestnictwa w rozgrywkach Ekstraklasy w sezonie 2009/2010.
Komisja Odwoławcza stwierdziła, że Skarżąca nie przedłożyła wiarygodnych dokumentów, niezbędnych do spełnienia warunków licencyjnych, zapisanych w rozdziale 10 Podręcznika Licencyjnego PZPN, dotyczących kryterium finansowego.
Skarga wniesiona na ww. decyzję została uwzględniona. Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2011 r. VI SA/Wa 1153/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją uchwały Polskiego Związku Piłki Nożnej - Komisji ds. Licencji Klubowych nr [...] na sezon rozgrywkowy 2009/2010. Wyrok ten został następnie, w związku z wniesioną skargą kasacyjną, uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2011 r. II GSK 1121/11, a sprawa została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Dokonując oceny charakteru (statusu) prawnego licencji o której mowa w Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 6 ust. 1 art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz.U. Nr 155, poz. 1298), dalej także "u.s.k.", w sprawach przyznawania i pozbawiania licencji, są aktami sui generis, które ustawodawca poddał kontroli sądów administracyjnych, pozostawiając właściwemu polskiemu związkowi sportowemu uprawnienie do określenia warunków i trybu przyznawania i pozbawiania licencji w regulaminach.
Mając na uwadze powyższe ustalenia Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd I instancji rozpoznając sprawę uchylił się od skontrolowania zaskarżonego rozstrzygnięcia w odniesieniu do adekwatnego wzorca kontroli, na który składają się normy materialne i procesowe zawarte w ustawie o sporcie kwalifikowanym oraz regulaminach, o których mowa w art. 6 ust. 3 tej ustawy, jak też właściwych aktach prawnych regulujących funkcjonowanie PZPN.
Rozpoznając sprawę po raz wtóry, wyrokiem z dnia 21 listopada 2012 r. VI SA/Wa 2451/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją uchwałę nr [...].
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że jest związany oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia
3 października 2011 r. II GSK 1121/11. Kierując się wykładnią prawa sformułowaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym orzeczeniu Sąd przystąpił do oceny zaskarżonych rozstrzygnięć w oparciu o normy materialne i procesowe zawarte w ustawie o sporcie kwalifikowanym oraz regulaminach, o których mowa w art. 6 ust. 3 tej ustawy, jak też właściwych aktach prawnych regulujących funkcjonowanie PZPN. Zdaniem Sądu w sprawie zastosowanie będą miały przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym, zgodnie z wyrażoną przez Trybunał Konstytucyjny zasadą tempus regit actum.
Oceniając pod względem formalnym uchwałę nr [...] wydaną w I instancji Sąd stwierdził, że posiada one wady formalne – nie zawiera elementów wymaganych stosownym postanowieniem Podręcznika Licencyjnego. Natomiast decyzja zaskarżona powiela te błędy, co również świadczy o jej wadliwości. Zdaniem Sądu, rozstrzygnięcia naruszają zatem Uchwałę nr [...] z dnia 17 grudnia 2008 r. Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej w sprawie przyjęcia Regulaminu Komisji ds. Licencji Klubowych Ekstraklasy oraz Podręcznik Licencyjny PZPN w zakresie regulacji zawartych w punktach 3.2.4.5. i 3.2.7.4. Z powodu wad proceduralnych Sąd nie rozpatrywał sprawy merytorycznie. Formułując wytyczne Sąd wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę organy statutowe PZPN winny rozstrzygnąć ją przestrzegając związkowych regulacji wewnętrznych jako aktów sui generis określających warunki i tryb przyznawania i pozbawiania licencji, z uwzględnieniem ewentualnych zmian stanu prawnego. Organy winny też rozważyć okoliczność, że przedmiotowa licencja dotyczyć miała uczestnictwa w rozgrywkach Ekstraklasy w sezonie 2009/2010.
Skarga kasacyjna wywiedziona przez Polski Związek Piłki Nożnej od ww. wyroku z dnia 21 listopada 2012 r. została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2014 r. II GSK 311/13. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżony wyrok odpowiada prawu.
Rozpoznając wniosek Strony po raz wtóry, decyzją z dnia [...] września 2019 r. Komisja ds. Licencji Klubowych PZPN, na podstawie Podręcznika Licencyjnego PZPN stanowiącego załącznik do Uchwały Zarządu PZPN nr [...] z dnia 31 marca 2006 r. (dalej: "Podręcznik Licencyjny"), Regulaminu Komisji ds. Licencji Klubowych Ekstraklasy (uchwała nr [...] z dnia 17 grudnia 2008 r. Zarządu PZPN), postanowiła nie przyznać licencji Klubowi [...] z siedzibą w L. (dawniej: [...] z siedzibą w L.) na sezon rozgrywkowy 2009/2010 (odmówić przyznania Klubowi licencji uprawniającej do udziału w rozgrywkach Ekstraklasy w sezonie rozgrywkowym 2009/2010).
W ocenie Komisji Klub nie spełnił określonych w Podręczniku Licencyjnym warunków przyznania licencji w obszarach: finansowym oraz personelu i administracji.
W obszarze finansowym, zdaniem Komisji przedstawione przez Klub dokumenty i dane wskazują, że zobowiązania krótkoterminowe Klubu nie mają pokrycia w posiadanym majątku obrotowym, tzn. Klub (spółka) nie posiada odpowiedniej płynności finansowej, co stwarza poważne obawy w odniesieniu do perspektywy regulowania przez Klub swoich zobowiązań (zagraża stabilności funkcjonowania Klubu). Analiza danych finansowych została przeprowadzona w dwóch okresach: od 2006 do 2008 r. oraz od 2009 do 2010 r. Zdaniem Komisji bardzo niskie wartości wskaźnika bieżącej płynności, szczególnie w okresie zakładanej przez Klub prognozy finansowej, tj. 0,12 w 2009 r. i 0,08 w pierwszej połowie 2010 r., wskazują na możliwość utraty przez Klub w sezonie 2009/2010 zdolności do bieżącego wywiązywania się z krótkoterminowych zobowiązań, szczególnie licencyjnych, tj. wobec instytucji publicznoprawnych, pracowników oraz z działalności transferowej. Złą sytuację finansową potwierdzają także wysokie wartości wskaźników ogólnego zadłużenia Klubu, których wielkości kształtowały się odpowiednio: 1,9 w 2006 r., 2,6 w 2007 r., 3,4 w 2008 r., 4,4 w 2009 r. (prognoza) i 5,6 na dzień 30 czerwca 2010 r. (prognoza).
Dalej organ licencyjny wskazał, że Klub w całym badanym okresie posiada ujemne wartości kapitału własnego. Jest to wynikiem poniesionych strat w okresach poprzednich. W związku z tym, głównym źródłem finansowania bieżącej działalności Klubu są zewnętrzne źródła finansowania, w tym przede wszystkim zobowiązania krótkoterminowe w postaci pożyczek krótkoterminowych. Wyjaśnił także, że w zakresie kryterium "Zobowiązań z działalności transferowej" Klub zaprezentował w bilansie analitycznym kwotę 57 760 zł. Zarzucił jednakże, że Klub nie sporządził załącznika XVI z tabelą zobowiązań z tytułu transferów, o której mowa w pkt 10.8.4.2 Podręcznika Licencyjnego.
Co do kryterium "Zobowiązania wobec pracowników", Komisja wskazała, że oświadczenie zarządu Klubu o zawartych porozumieniach z pracownikami oraz pismo trenera M. C. wskazują, że zobowiązania wobec pracowników istniały jeszcze w dniu 31 marca 2009 r. Dodatkowo, Klub nie dołączył pisemnych porozumień zawartych z pracownikami i nie udokumentował uregulowania zobowiązań zgodnie z pkt 10.9.6 Podręcznika Licencyjnego.
W odniesieniu do kolejnego kryterium "Prognoza finansowa" Komisja wskazała, że: od strony formalnej prognoza finansowa nie jest sporządzona poprawnie, tj. w podziale na okresy półroczne. Nadto: Klub złamał wskaźnik dotyczący ujemnych kapitałów własnych. Występuje ujemny kapitał (-3,2 mln zł), powiększający się w ostatnim roku bilansowym o stratę w wysokości 1,4 mln zł; realizacja prognozy finansowej na sezon 2009/2010 nie została należycie udokumentowana/uwiarygodniona; prognoza finansowa w zakresie danych historycznych jest niespójna z rachunkiem zysków i strat przedstawionym w zbadanym sprawozdaniu finansowym. Za niewiarygodny organ licencyjny uznał prognozowany wzrost przychodów o 4,2 mln zł (46,6%). Łączne przychody prognozowane to 13,2 mln zł, z czego udokumentowane (z zastrzeżeniem punktów poniżej) jest 4,5 mln zł (czyli 34%). Wskazano także, że Klub nie przedstawił dokumentów wskazujących na perspektywę jego finansowania w formie podwyższenia kapitału zakładowego Klubu (jako spółki) lub udzielenie mu dodatkowych kredytów czy pożyczek, w tym ze strony akcjonariuszy, wobec czego de facto prognoza bazuje na umowach sponsorskich, a niektóre z nich budzą zastrzeżenia.
Dalej Komisja wyjaśniła, że największa ujęta na piśmie kwota przychodów wynika z umowy z dnia 2 kwietnia 2009 r. zawartej z F. z siedzibą w P.: 1,8 mln zł, czyli 13,6% prognozowanych przychodów. Umowa polega na uzyskiwaniu przez Klub 0,30 zł od każdej sprzedanej butelki piwa lub napoju energetycznego z logo Klubu. Brak jest założeń lub badań dotyczących możliwości sprzedaży tych napojów w określonych wolumenach (jaka ma być zakładana sprzedaż i na jakiej podstawie jest ona zakładana). Jedynym punktem odniesienia jest wypowiedź Prezesa Klubu o tym, że wynegocjował minimalną kwotę 150 000 zł przychodów dla Klubu miesięcznie. Z tego względu, zdaniem Komisji, nie sposób prognozować jaką realnie korzyść Klub powinien odnieść z faktu zawarcia takiej umowy/porozumienia.
Kolejno, przychody w kwocie 400 000 zł z Miasta L. wynikają z historycznego wykazania tych przychodów w poprzednich latach. Brak potwierdzenia ze strony Miasta L., że takie przychody są realne również w odniesieniu do sezonu 2009/2010. Jako niewiarygodne Komisja oceniła umowy zawarte na znaczne kwoty z E. z siedzibą w G. oraz z C. z siedzibą w C. Zdaniem Komisji, oraz umowę z dnia 25 maja 2009 r. zawartą z T. K. (trener klubu).
Komisja wskazała także, że po stronie kosztowej prognozowane koszty personelu wynoszą 8,3 mln zł i nie są w żaden sposób pokryte przez udokumentowane przychody, niezależnie od tego, które przychody uznamy za udokumentowane.
Analizując zaś spełnienie warunków z obszaru personelu i administracji Komisja wskazała, że Klub nie spełnił następujących kryteriów obowiązkowych (kategoria "A"): brak wskazania kierownika ds. finansowych z aktualną umową (P.03), brak umowy w przypadku fizjoterapeuty (P.07).
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Spółka.
Na skutek tego odwołania, decyzją nr [...] Komisja Odwoławcza do spraw Licencji Klubowych PZPN (dalej także: "organ licencyjny") z dnia [...] marca 2021 r. utrzymała w mocy decyzję nr [...].
W uzasadnieniu Komisja Odwoławcza wskazała, że zaskarżona decyzja spełnia wymogi formalne wskazane w punkcie 5.1.4.3 Podręcznika Licencyjnego PZPN. Analiza decyzji z dnia [...] września 2019 r. prowadzi do wniosku, że została ona wydana przez kompetentny ku temu organ, w posiedzeniu uczestniczyło quorum niezbędne do podjęcia decyzji, a sama decyzja zawiera wszystkie elementy wymagane wskazanym wyżej przepisem.
Zdaniem Komisji Odwoławczej braki i nieprawidłowości w dokumentacji licencyjnej stwierdzone przez Komisję ds. Licencji Klubowych w decyzji z dnia [...] września 2019 r. były już weryfikowane w toku zasadniczego procesu licencyjnego w roku 2009. Nie było więc konieczności powtarzania tych czynności w toku ponownego rozpoznawania sprawy. W trakcie ówcześnie przeprowadzonego procesu licencyjnego Klub nie potrafił wykazać wypełnienia minimalnych kryteriów uzyskania licencji. Również działania podjęte na etapie postępowania odwoławczego nie pozwalały na zmianę decyzji o przyznaniu licencji na grę w Ekstraklasie. Wprawdzie odwołujący Klub przedstawił umowę na korzystanie ze stadionu, ale pozostałe niespełnione kryteria finansowe oraz kryteria z zakresu personelu i administracji w procesie licencyjnym zostały ocenione negatywnie.
Komisja Odwoławcza, odnosząc się do kwestii biegłego, wskazała, że na potrzeby procesu licencyjnego sporządzona została opinia biegłego rewidenta z dnia 9 marca 2009 r. Dokumentacja weryfikowana była przez eksperta ds. finansowych komisji.
Odnosząc się do zarzutu błędnego odczytania prognozy finansowej na lata 2009/2010, Komisja Odwoławcza wskazała, że bardzo niski i pogarszający się w okresie prognozy wskaźnik bieżącej płynności, wskazywał na realne zagrożenie zdolności do bieżącego wywiązywania się z krótkoterminowych zobowiązań. Na tragiczną sytuację finansową Klubu wskazywały również wysokie wartości wskaźników ogólnego zadłużenia Klubu, rosnące z każdym kolejnym rokiem, w tym również w okresie prognozy. Komisja Odwoławcza podzieliła w całości argumentację oceny sytuacji finansowej Klubu dokonaną przez Komisję ds. Licencji Klubowych, przyjmując rozważania w tym zakresie za własne.
Komisja Odwoławcza wskazała nadto, że niektóre z umów sponsorskich zostały uznane za niewiarygodne. Wątpliwości co do umów sponsorskich zostały uzasadnione i należycie opisane.
Niezależnie od wiarygodności umów sponsorskich przedstawionych przez Klub, zdaniem Komisji Odwoławczej prognozowane wydatki osobowe na poziomie 8,3 mln zł nie były w żaden sposób pokryte przez zakładane przez Klub przychody.
Dalej Komisja Odwoławcza podniosła, że wśród szeregu naruszeń stwierdzonych w procesie licencyjnym wskazano na naruszenie kryteriów obowiązkowych, takich jak brak wskazania kierownika ds. finansowych z aktualną umową oraz brak umowy w przypadku fizjoterapeuty. Jako że odwołanie w żaden sposób nie odnosi się do tych braków ze strony Klubu Komisja Odwoławcza uznała, że Klub przyznaje fakt niespełnienia kryteriów licencyjnych w tych obszarach.
Skargę na powyższą decyzję nr [...] Komisji Odwoławczej wniosła Spółka, zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej decyzji Spółka zarzuciła naruszenie:
1) art. 6 ust. 7 u.s.k. przez niezastosowanie w stanie faktycznym sprawy i przyjęcie, że od decyzji nr [...] Komisji Odwoławczej ds. Licencji Klubowych PZPN z dnia [...] marca 2021 r. Skarżącemu przysługuje skarga do Piłkarskiego Sądu Polubownego Polskiego Związku Piłki Nożnej, w sytuacji gdy w związku z zasadą tempus regit actum w sprawach przyznawania i pozbawiania licencji właściwym jest sąd administracyjny;
2) pkt 3.2.5.1. Podręcznika Licencyjnego poprzez utrzymanie w mocy decyzji Komisji ds. Licencji Klubowych z dnia [...] września 2019 r. w sytuacji, gdy z uwagi na upływ czasu rozpoznanie wniosku Skarżącej o przyznanie licencji na udział w rozgrywkach Ekstraklasy w sezonie 2009/2010 stało się bezprzedmiotowe, a co za tym idzie Komisja powinna wydać decyzję o odmowie wydania decyzji w przedmiocie przyznania licencji na sezon 2009/2010 i umorzyć postępowanie;
3) pkt 3.2.7.4. Podręcznika Licencyjnego poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na:
- podpisaniu obu wydanych w sprawie decyzji wyłącznie przez jednego członka Komisji, tj. przewodniczącego, w sytuacji gdy Komisje te są organami kolegialnymi, a więc ich decyzje wymagają podpisu wszystkich członków biorących udział w ich podjęciu,
- podpisaniu zarówno decyzji zaskarżonej jak i decyzji w I instancji przez osoby niebędące członkami Komisji, tj. przez Kierownika Działu Licencji PZPN L. W.,
- niezawarcie w decyzji zaskarżonej pouczenia, że od przedmiotowej decyzji Stronie przysługuje odwołanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego;
4) pkt 3.2.5.1. w zw. z 3.2.5.8. w zw. z 5.3. Podręcznika Licencyjnego poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na:
a) rozpoznaniu przez obie Komisje wniosku Skarżącej o przyznanie licencji na udział w rozgrywkach Ekstraklasy w sezonie 2009/2010 wyłącznie w oparciu o kserokopię dokumentacji licencyjnej, bowiem akta licencyjne procesu licencyjnego uprawniającego do uczestnictwa w rozgrywkach Ekstraklasy w sezonie 2009/2010 są zdeponowane w sejfie pod pozycją [...] Sądu Rejonowego [...] w [...] [...] Wydziału [...] (postanowienie z [...].11.2015 r. [...]),
b) nierozpoznaniu przez Komisję Odwoławczą na nowo, w pełnym zakresie, merytorycznie niniejszej sprawy i zastąpienie własnych ustaleń ustaleniami poczynionymi przez Komisję ds. Licencji Klubowych oraz Komisję Odwoławczą, których decyzje zostały uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (zob. wyrok z 21.11.2012 r. VI SA/Wa 2451/11),
c) dopuszczenie się przez Komisję Odwoławczą braku wszechstronnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i dokonania jego oceny z pominięciem istotnej części tego materiału, tj. założeń dotyczących budżetu na okres 1.01.2009 do 30.06.2009, rachunku zysków i strat, z których wynika, że:
- w prognozowanym okresie miał nastąpić spadek wysokości pasywów Skarżącej, co świadczy o poprawie sytuacji finansowej Klubu,
- w omawianym okresie doszło do zwiększenia się zysku Skarżącej, w szczególności do poprzednich lat, tj. 2006, 2007 i 2008,
- doszło do spadku kosztów utrzymania Skarżącej, a także zupełnie dowolnej oceny umów sponsorskich zawartych przez Skarżącą poprzez ustalenie, że umowy te były fikcyjne i nie dokumentowały realnych transakcji handlowych;
d) niezawiadomienie Skarżącej zarówno przez Komisję Odwoławczą, jak i Komisję ds. Licencji Klubowych o wszczęciu niniejszego postępowania, a tym samym uniemożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań, co skutkowało uniemożliwieniem Skarżącemu skutecznej obrony swoich praw i interesów, mimo iż przepisy Podręcznika Licencyjnego nakładają na organy rozpoznające wniosek o przyznanie licencji obowiązek informowania ubiegającego się klubu o przebiegu procesu licencyjnego, w tym w szczególności o brakujących dokumentach, informacjach, konieczności złożenia dalszych wyjaśnień lub potwierdzających dokumentów.
Mając na uwadze powyższe, Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] września 2019 r., umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość oraz zasądzenie kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Jednocześnie Strona wniosła o:
1) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu, tj. postanowienia Sądu Rejonowego [...] w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. [...] celem wykazania zdeponowania akt licencyjnych [...] dotyczących procesu licencyjnego uprawniającego do gry w najwyższej klasie rozgrywkowej w piłce nożnej w sezonie 2009/2010;
2) zwrócenie się do Sądu Rejonowego [...] w [...] o udostępnienie akt licencyjnych, które są zdeponowane w sejfie tego Sądu pod pozycją [...], celem wykazania, że Skarżąca spełniała warunki otrzymania licencji na sezon rozgrywkowy 2009/2010 uprawniającej do udziału w rozgrywkach Ekstraklasy, braku podstaw do kwestionowania autentyczności przedstawionych przez Skarżącą dokumentów stanowiących załączniki do wniosku z dnia 31 marca 2009 r.;
3) zwrócenie się do tut. Sądu o udostępnienie akt sprawy prowadzonej pod sygn. VI SA/Wa 2451/11, a następnie przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach ww. sprawy, które to Skarżąca wskaże po dołączeniu akt ww. sprawy do akt sprawy niniejszej celem wykazania wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartych w wyroku z dnia 29 listopada 2012 r., w tym w szczególności konieczności umorzenia niniejszego postępowania.
W uzasadnieniu skargi Strona wskazała, że na zaskarżoną decyzję przysługuje skarga, stosownie do ustawy o sporcie kwalifikowanym.
Podniosła także, że od złożenia przez Skarżącą wniosku o przyznanie licencji uprawniającej do rozgrywek Ekstraklasy w sezonie 2009/2010, jak i zakończenia rozgrywek Ekstraklasy w sezonie 2009/2010 upłynęło ponad 11 lat, a fakt, że Skarżący podtrzymał swój wniosek z dnia 31 marca 2009 r. wynikał wyłącznie z tego, że przez ponad 4 lata PZPN nie zrobił nic, żeby zakończyć sprawę.
Zdaniem Strony, Komisja ds. Licencji Klubowych z uwagi na znaczny upływ czasu od dnia włożenia wniosku, a przede wszystkim zakończenie rozgrywek Ekstraklasy w sezonie 2009/2010, winna na podstawie 3.2.5.1. Podręcznika Licencyjnego wydać decyzję o odmowie wydania decyzji w przedmiocie przyznania licencji na sezon 2009/2010, a następnie postępowanie umorzyć jako bezprzedmiotowe. Na ewentualną konieczność umorzenia postępowania zwracał również uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku w sprawie VI SA/Wa 2451/11.
Dalej Strona podniosła, że Komisja ds. Licencji Klubowych nie przeprowadziła na nowo całego postępowania licencyjnego. Odwoływała się do dokumentów sporządzonych w toku poprzednio wydanych aktów przez organy licencyjne, które to akty zostały uchylone. Wskazała także, że Komisje nie zwróciły się do Strony o uzupełnienie dokumentacji. Nadto Strona podniosła, że prognozy finansowe na lata 2009-2010 były bardzo dla niej pomyślne i zmierzały do zupełnego uzdrowienia sytuacji Klubu.
W odpowiedzi na skargę PZPN wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego oraz zasądzenie kosztów postępowania, ewentualnie – o oddalenie skargi, przeprowadzenie rozprawy i zasądzenie kosztów postępowania.
Postanowieniem z dnia 30 września 2021 r. tut. Sąd odrzucił wniesioną skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", uznając że sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Postanowienie to zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2022 r. II GSK 283/22.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że eksponowanie przez Sąd I instancji znaczenia argumentu ze zmiany stanu prawnego nie mogło być uznane za skuteczne dla wykazania zaktualizowania się w rozpatrywanej sprawie przesłanek stosowania art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a w konsekwencji dla wykazania braku właściwości tego Sądu w sprawie ze skargi na rozstrzygnięcie Polskiego Związku Piłki Nożnej w przedmiocie przyznania licencji uprawniającej do uczestnictwa w rozgrywkach ekstraklasy w sezonie 2009/2010. Ta bowiem – w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego – nie ustała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Przedmiotem kontroli w sprawie jest decyzja nr [...] Komisji Odwoławczej do spraw Licencji Klubowych PZPN z dnia [...] marca 2021 r. utrzymująca w mocy decyzję nr [...] Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN z dnia [...] września 2019 r., którą to decyzją postanowiono nie przyznać licencji Klubowi na sezon rozgrywkowy 2009/2010. Ww. decyzje zostały wydane w oparciu o Podręcznik Licencyjny PZPN oraz Regulamin Komisji ds. Licencji Klubowych Ekstraklasy.
Badając zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, w tym regulacji wewnętrznych jako aktów sui generis określających warunki i tryb przyznawania i pozbawiania licencji, w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.
W pierwszej kolejności zaznaczyć trzeba, że wydanie zaskarżonej decyzji zostało poprzedzone zapadłymi w sprawie wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach oznaczonych sygnaturami: II GSK 1121/11 i II GSK 311/13 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawach: VI SA/Wa 1153/09 i VI SA/Wa 2451/11, a także postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2022 r. II GSK 283/22.
Ma to istotne znaczenie w sprawie ze względu na brzmienie art. 153 p.p.s.a.: "Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.". Związanie organu oceną prawną sądu w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. obejmuje nie tylko organ, którego działanie było bezpośrednio przedmiotem orzeczenia sądu, ale także każdy organ orzekający w danej sprawie do czasu jej ostatecznego zakończenia, w tym również sąd, chyba że nastąpi zmiana stanu prawnego czyniąca pogląd nieaktualnym. Wskazania co do dalszego postępowania dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych.
Dodać przy tym należy, że z treści ww. wyroków i postanowienia wynika, iż miarodajny dla oceny zaskarżonej decyzji jest stan prawny obejmujący normy prawa materialnego i procesowe zawarte w ustawie o sporcie kwalifikowanym oraz regulaminach o których mowa w art. 6 ust. 3 tej ustawy.
W ocenie Sądu, w sprawie organy licencyjne wywiązały się z obowiązku nałożonego przepisem art. 153 p.p.s.a. Przede wszystkim sprawa została rozstrzygnięta w oparciu o przepisy ustawy i związkowe regulacje wewnętrzne dotyczący wydania licencji w rozgrywkach Ekstraklasy w sezonie 2009/2010. Nadto zarówno decyzja zaskarżona jak i poprzedzająca ją decyzja Komisji ds. Licencji Klubowych nie zawierają wad formalnych wytkniętych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie VI SA/Wa 2451/11, tj. oznaczono organy które wydały zakwestionowane w sprawie akty, prawidłowo oznaczono rozstrzygnięcia, wskazano daty i miejsca ich wydania, decyzje zawierają oznaczenie składów osobowych poszczególnych Komisji, właściwych na daty wydania poszczególnych decyzji. Zauważyć przy tym trzeba, że w datach wydawania decyzji obowiązywały już nowe Regulaminy, stanowiące załączniki do uchwał z dnia 29 listopada 2016 r., w których to Regulaminach uregulowano kwestię składów osobowych i trybu procedowania. Uchwały te, przyjmujące stosowne Regulaminy, wraz z uchwałami powołującymi konkretne osoby do składów poszczególnych Komisji, oraz listami obecności na poszczególnych posiedzeniach, zostały przedłożone tut. Sądowi, w trybie art. 54 § 2 p.p.s.a. i znajdują się w aktach sprawy. Zdaniem Sądu, organy licencyjne prawidłowo procedowały w oparciu o nowe regulacje, zawarte we ww. Regulaminach, aktualne na dzień podejmowana decyzji.
Dodać nadto należy, że decyzje zawierają także uzasadnienie faktyczne i prawne pozwalające poznać przyczyny z powodu których odmówiono Klubowi przyznania licencji, czyniąc zadość postanowieniu pkt 3.2.7.4. Podręcznika Licencyjnego. W ocenie Sądu, stanowiska obu Komisji zostały poprawnie uzasadnione, z odwołaniem się do konkretnych zapisów Podręcznika Licencyjnego, Z uzasadnień decyzji wynika wprost, dlaczego odmówiono Klubowi przyznania licencji. W tym zakresie wskazano na naruszenie obowiązkowych kryteriów w dwóch obszarach: finansowym oraz personelu i administracji.
Dalej wskazać należy, że decyzja Komisji ds. Licencji Klubowych zawiera także pouczenie o przysługującym Stronie prawie odwołania. Pouczenie takie zawiera także decyzja Komisji Odwoławczej. Wprawdzie pouczenie Komisji Odwoławczej okazało się o tyle wadliwe, że nie zawierało informacji o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a jedynie pouczało o możliwości wniesienia skargi do Piłkarskiego Sądu Polubownego PZPN, jednakże okoliczność ta nie przesądza o takiej wadliwości decyzji zaskarżonej, która uzasadniałaby wyeliminowanie decyzji zaskarżonej z obrotu prawnego, w oparciu o przepis art. 150 p.p.s.a. Dodać przy tym należy, że Strona skorzystała z prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skarga została wniesiona skutecznie. Zatem zarzut naruszenia art. 6 ust. 7 u.s.k., zgodnie z którym: "W sprawach przyznawania i pozbawiania licencji od orzeczeń polskiego związku sportowego klubowi sportowemu przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego.", powiązany
z przyjęciem przez Komisję Odwoławczą, że Stronie przysługuje skarga jedynie do Piłkarskiego Sądu Polubownego PZPN, nie mógł skutkować uwzględnieniem skargi.
W ocenie Sądu, zaskarżone decyzje zostały także prawidłowo podpisane. Stosownie do postanowienia zawartego w pkt 3.2.7.4 Podręcznika Licencyjnego, organ decyzyjny wydaje pisemną decyzję zawierającą m.in. podpis Przewodniczącego danego organu. Nadto, jak już wyżej wskazano, w dacie wydawania decyzji obowiązywały już Regulaminy, uchwalone uchwałami z dnia 29 listopada 2016 r. W § 7 ust. 5 Regulaminu Komisji ds. Licencji Klubowych PZPN zawarto zapis, że decyzje Komisji podpisywane są przez Przewodniczącego organu licencyjnego lub upoważnionego przez niego Wiceprzewodniczącego oraz Kierownika Działu Licencji. Tożsame zapisy znajdują się w Regulaminie Komisji Odwoławczej – zob. § 7 ust. 5 oraz § 10 ust. 4 zd. ostatnie.
Podpisy pod decyzjami zostały złożone, zgodnie z postanowieniami ww. Regulaminów. Jednakże nawet jeśliby przyjąć, że pod decyzją podpis winien złożyć jedynie Przewodniczący danego organu licencyjnego (zgodnie z obowiązującym, dla sezonu 2009/2010, Podręcznikiem Licencyjnym), to okoliczność, że oprócz podpisów przewodniczących poszczególnych komisji, pod treścią zakwestionowanych decyzji, znajduje się także podpis Kierownika działu licencji PZPN, nie stanowi o wadliwości decyzji w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Dodać przy tym należy, że skoro do podejmowanych przez organy decyzyjne PZPN nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572), dalej: "k.p.a.", a wewnętrzne regulacje – to, wbrew stanowisku Strony zawartym w skardze, stanowisko orzecznictwa wypracowane w odniesieniu do organów kolegialnych rozstrzygających sprawy administracyjne w rozumieniu art. 1 k.p.a. nie mają zastosowania. Poza tym wytyczne co do zastosowania się przez organy licencyjne PZPN do regulacji wewnętrznych zostały wyartykułowane w poprzednio wydanych w toku sprawy wyrokach.
W sprawie nie ma sporu, że przyznanie przez właściwe organy licencyjne PZPN licencji uprawniającej do udziału w rozgrywkach w sezonie 2009/2010, związane było ze stwierdzeniem spełniania przez Klub warunków przewidzianych w regulacji wewnętrznej jaką jest Podręcznik Licencyjny aktualny na sezon 2009/2010. W regulacji tej zawarto stosowną procedurę systemu licencji dla klubów ekstraklasy. Żeby możliwe było uzyskanie licencji konieczne było spełnienie określonych procedurą warunków.
Z pkt 3.2.5.8. Podręcznika Licencyjnego wynika, że Komisja Odwoławcza podejmuje decyzję w oparciu o decyzję Komisji ds. Licencji Klubowych oraz wszelkie materiały dowodowe przedłożone przez wnioskującego o wydanie licencji wraz z pisemnym odwołaniem lub w terminie wskazanym w procedurze odwoławczej przez przewodniczącego Komisji. Wszelkie inne dowody przedłożone Komisji na późniejszym etapie nie podlegają uwzględnieniu. W pkt 3.2.7 Podręcznika opisana jest procedura decyzyjna. W pkt 3.2.7.3 wskazano, że ciężar dowodu spoczywa na ubiegającym się o licencję. Podręcznik na str. 39 przewiduje także procedury kontaktu z ubiegającym się o licencję w razie braków w dokumentacji czy wystąpienia zagadnień wymagających wątpliwości. Z załączonych akt wynika, że z takiej procedury Strona skorzystała, o czym świadczą składane dokumenty już po dacie złożenia wniosku o wydanie licencji (wniosek został złożony 31 marca 2009 r.) – zob. np. notatka na k. 546 z dnia 13 maja 2009 r., z której wynika, że w dniu 20 kwietnia w siedzibie PZPN przedstawiciele Strony uzupełnili brakującą dokumentację licencyjną. Kolejne uzupełnienie dokumentacji nastąpiło w dniu 29 maja 2009 r. (k. 574).
Punkt 5.3 Podręcznika Licencyjnego wskazuje zasadnicze czynności obejmujące minimalne wymagania określane przez procedurę. Wynika z nich, że otrzymane dokumenty analizują eksperci działu licencji, którzy następnie sporządzają sprawozdanie/raport. Kolejno kierownik działu weryfikuje czy raporty ekspertów są kompletne. Na tej podstawie identyfikowane są kwestie wymagającego dalszego badania (etap A). Następnie etap decyzyjny zostaje przesunięty do Komisji ds. licencji (etap B). Z pkt 5.3.15 Podręcznika wynika, że wydanie licencji jest uwarunkowane spełnieniem wszystkich obowiązkowych kryteriów zawartych w Podręczniku Licencyjnym.
W sprawie niniejszej organy licencyjne PZPN ustaliły, że Strona nie spełniła kryteriów warunkujących pozytywne załatwienie jej wniosku o przyznanie licencji w dwóch obszarach: finansowym oraz personelu i administracji.
Oceniając kwestię sytuacji finansowej Strony organ licencyjny oparł się na analizie dowodów przedstawionych przez Stronę, w tym w oparciu o dane finansowe znajdujące się w raporcie z badania finansowego Klubu za rok 2008, opinie, w tym opinie audytorów oraz dane prognozowane. Okoliczność, że sytuacja finansowa Spółki nie jest stabilna znajduje potwierdzenie w opinii biegłego rewidenta (k. 488-491) oraz opinii na k. 564-568. W opinii rewidenta wskazano, że straty z lat ubiegłych i 2004-2007 oraz strata bilansowa za rok 2008 przekraczają jedną trzecią kapitału zakładowego, co zobowiązuje organy spółki (walne zgromadzenie akcjonariuszy) do podjęcia decyzji co do dalszego istnienia spółki. Organ licencyjny przeanalizował wskaźnik bieżącej płynności finansowej, w tym w okresie zakładanej przez Klub prognozy w 2009 r. i pierwszej połowie 2010 r., wziął pod uwagę ujemną wartość kapitału własnego oraz stosunek wartości aktywów do wysokości zobowiązań, stwierdzając że Klub jest zagrożony niewypłacalnością. Natomiast w opinii na k. 564 przeanalizowano sytuację finansową Stroną. Biorąc pod uwagę dokumenty zebrane w sprawie dokumenty organy licencyjne stwierdziły, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż Klub w sposób stabilny mógł wziąć udział w rozgrywkach.
Nadto, zdaniem organów licencyjnych Strona nie spełniła konkretnych kryteriów w zakresie: "Zobowiązania z działalności transferowej", "Zobowiązania wobec pracowników" oraz "Prognoza finansowa". Przy czym zauważyć trzeba, że skarga Strony skupia się na wadliwej ocenie jej kondycji finansowej, w tym wadliwej ocenie prognozy finansowej. Nie kwestionuje jednakże, że nie sporządziła załącznika XVI z tabelą zobowiązań z tytułu transferów. Tymczasem z postanowienia pkt 10.8.4.2 Podręcznika Licencyjnego wynika, że wnioskujący o wydanie licencji musi ujawnić działalność transferową w odrębnej tabeli zobowiązań z tytułu transferów. Na str. 87 Podręcznika wskazano, że wydania licencji należy odmówić jeżeli informacje dotyczące zobowiązań z tytułu działalności transferowej nie zostaną przekazane organowi licencyjnemu.
Strona nie zakwestionowała także, że nie spełniała kryterium "Zobowiązania wobec pracowników". Postanowienie pkt 10.9.4.2 Podręcznika stanowi, że wnioskujący o licencję przedstawi harmonogram wszystkich pracowników zatrudnionych do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego sezon. Winien także wykazać m.in. wszelkie przeterminowane zobowiązania na dzień 31 grudnia wraz z komentarzem wyjaśniającym. Przy czym z treści pkt 10.9.6 Podręcznika Licencyjnego wynika, że wydania licencji należy odmówić, gdy: Klub posiada przeterminowane zobowiązania wobec pracowników oraz na dzień 31 grudnia roku poprzedzającego sezon, gdy nie przedłoży listy pracowników z przeterminowanymi zobowiązaniami. Jednakże w sytuacji gdy klub posiada przeterminowane zobowiązania może dowieść, że do dnia 31 marca kolejnego roku rozliczył te zobowiązania (zapłacił je) bądź zawarł porozumienia.
Zdaniem Sądu, w sprawie taka lista nie została przedłożona, mimo że Strona posiadała przedterminowe zobowiązania wobec pracowników – dwóch zawodników i trenera. Porozumienie pomiędzy Klubem a zawodnikami zostało zawarte w maju 2009 r. Tymczasem jak ustalił organ licencyjny, a czego Klub nie podważał, przeterminowane zaległości w stosunku do zawodników istniały na dzień 31 marca 2009 r.
Co do kryterium dotyczącego Prognozy finansowej, organy licencyjne wskazały na trudną sytuację finansową Klubu mogącą grozić niewypłacalnością. W związku z tym stwierdzono brak gwarancji Klubu co do stabilnego udziału w rozgrywkach. W postanowieniu [...] Podręcznika Licencyjnego znalazł się zapis, zgodnie z którym licencji należy odmówić jeżeli w oparciu o historyczne informacje finansowe i przyszłe informacje finansowe licencjodawca uważa, że wnioskujący może nie być w stanie kontynuować działalności przynajmniej do końca sezonu, na który miała zostać wydana licencja.
W sprawie taka sytuacja została przez organy licencyjne stwierdzona. W tym zakresie organ licencyjny szczegółowo wyjaśnił dlaczego uznał sytuację finansową Strony za zagrożoną niewypłacalnością oraz wskazał na przyczyny z powodu których nie uznał, że przedstawione dane pozwalają na przyjęcie pozytywnej prognozy finansowej. Komisja ds. Licencji Klubowych wskazała, że realizacja prognozy finansowej na sezon 2009/2010 nie została należycie udokumentowana, gdyż prognoza finansowa w zakresie danych historycznych nie jest spójna z rachunkiem zysków i strat przedstawionym w sprawozdaniu finansowym. Zaakcentowano, że łączne przychody prognozowane na 13,2 mln zł, zostały udokumentowane tylko do kwoty 4,5 mln zł. Komisja wyjaśniła z jakich przyczyn wskazywane przychody z poszczególnych umów sponsorskich, zawartych z F. z siedzibą w P., E.. z siedzibą w G. oraz C. z siedzibą w C. i z T. K. oraz deklarowane dochody z Miasta L., nie zostały uwzględnione. Organ licencyjny I instancji podkreślił, co nie jest również kwestionowane, że prognozowane koszty personelu na poziomie 8,3 mln zł nie zostały pokryte, nawet gdyby uznać i zakwestionowane prognozowane przychody.
W ocenie Sądu brak jest podstaw do zakwestionowania oceny organów licencyjnych w przedstawionym wyżej zakresie, zaś Strona skarżąca nie przedstawiła takich argumentów, popartych stosownymi dokumentami, które pozwoliłyby na przyjęcie, że ocena prognozy finansowej dokonana przez organ licencyjny była niewłaściwa. Zwrócić należy uwagę, że ocena sytuacji finansowej Strony następuje na podstawie wszystkich istotnych wskaźników, a nie tylko tych które w ocenie Klubu mogą świadczyć na jego korzyść. Tym samym zarzut co do niewłaściwych ustaleń faktycznych leżących u podstaw odmowy wydania licencji oraz zarzut pominięcia materiału dowodowego z pominięciem założeń budżetowych na okres obejmujący I połowę 2009 r. oraz rachunku zysków i strat, nie mógł zostać uwzględniony.
Organy stwierdziły także naruszenia w obszarze personelu i administracji. Okoliczności tych Strona nie kwestionowała.
Odnosząc się do dalszych zarzutów skargi, a to naruszenia postanowień pkt 3.2.5.1 w zw. z 3.2.5.8 w zw. z 5.3 Podręcznika Licencyjnego wskazać trzeba, że zarzuty te nie podważają zgodności z prawem decyzji zaskarżonej. Stosownie do pkt 3.2.5.1. Komisja odwoławcza ds. licencji podejmuje decyzje w sprawie odwołań składanych przez ubiegających się o licencję i podejmuje ostateczną i wiążącą decyzję w sprawie tego czy licencja powinna zostać wydana poprzez weryfikację czy kryteria A, B i C wymienione w Podręczniku zostały spełnione. Przy czym Komisja Odwoławcza podejmuje decyzję w oparciu o decyzję Komisji ds. licencji oraz wszelkie materiały dowodowe przedłożone przez wnioskującego o wydanie licencji wraz z pisemnym odwołaniem lub w terminie wskazanym w procedurze odwoławczej przez przewodniczącego Komisji. Wszelkie inne dowody przedłożone komisji na późniejszym etapie nie podlegają uwzględnieniu (pkt 3.2.5.8. Podręcznika Licencyjnego).
W ocenie Sądu, podzielenie przez Komisję Odwoławczą ustaleń dokonanych przez Komisję ds. Licencji Klubowych i przyjęcie ich za własne, nie stanowi naruszenia prawa. Również i okoliczność, że ustalenia merytoryczne są zbieżne z ustaleniami dokonanymi w procedurze zakończonej rozstrzygnięciami, następnie wyeliminowanymi wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie VI SA/Wa 2451/11. Nie może bowiem ujść z pola widzenia, że aktualnie kontrolowana decyzja organu licencyjnego PZPN dotyczy wniosku Strony złożonego w marcu 2009 r. o przyznanie licencji uprawniającej do uczestnictwa w rozgrywkach Ekstraklasy w sezonie 2009/2010. A zatem zarzut skargi dotyczący nierozpoznania sprawy na nowo, w pełnym zakresie, nie zasługiwał na uwzględnienie.
Dalej wskazać należy, że okoliczność, iż oryginały dokumentów akt licencyjnych znajdują się w depozycie sądu rejonowego, a w aktach sprawy niniejszej znajdują się kserokopie nie powoduje, że z tego powodu decyzja jest wadliwa. Strona skarżąca nie wskazuje bowiem, że w aktach administracyjnych sprawy brak konkretnych dokumentów. Przy czym zauważyć trzeba, że kopie te są poświadczone za zgodność z oryginałem. A zatem zarzut rozpoznania wniosku Strony wyłącznie w oparciu o kserokopie dokumentacji licencyjnej, nie mógł skutkować wyeliminowaniem decyzji z obrotu.
Również i zarzut dotyczący kwestii niezawiadomienia Strony o wszczęciu postępowania nie został uznany za usprawiedliwiony. Z akt sprawy wynika, że to Spółka wszczęła stosowną procedurę licencyjną złożonym wnioskiem z dnia 31 marca 2009 r. Zatem wiedziała, że takowa procedura się toczy. Brała w nim zresztą czynny udział o czym świadczą składane środki odwoławcze.
W ocenie Sądu w sprawie brak było podstaw do umorzenia postępowania wywołanego wnioskiem Spółki, albowiem Podręcznik Licencyjny nie przewiduje takiego rozwiązania proceduralnego. Organ licencyjny może przyznać licencję, odmówić jej wydania lub cofnąć. Takie uprawnienie komisji odwoławczej przewiduje pkt 3.2.5.1. Podręcznika. Formułując zarzut nieumorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość Strona odwołuje się do postanowienia Podręcznika Licencyjnego 3.2.5.1, i ogólnie – do ugruntowanego orzecznictwa. Tymczasem orzecznictwo wypracowane na kanwie Kodeksu postępowania administracyjnego nie ma w sprawie zastosowania. Natomiast w postanowieniu 3.2.5.1 brak jest uregulowań dotyczących umorzenia.
Nadto Sąd wskazuje, że w jego ocenie w wyroku VI SA/Wa 2451/11 nie sformułowano wytycznych nakazujących umorzenie postępowania, a jedynie nakazano wziąć pod uwagę kwestie ewentualnych zmian prawnych i tego że rozgrywki dotyczyły sezonu 2009/2010. Z treści decyzji Komisji Odwoławczej wynika, że okoliczności te zostały wzięte pod uwagę, jednakże Komisja doszła do przekonania, że zasadne jest zakończenie sprawy rozstrzygnięciem merytorycznym.
Sąd oddalił wnioski dowodowe w sprawie, w oparciu o przepis art. 106 § 3 p.p.s.a., uznając że nie zostały spełnione warunki wskazane w art. 106 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu "Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie.". W sprawie takich istotnych wątpliwości Sad nie stwierdził, zatem wniosek Strony o przeprowadzenie dowodów z dokumentów został oddalony. Sąd zaznacza przy tym, że z urzędu bierze pod uwagę wytyczne zawarte w wydanych w toku postępowania wyrokach.
Podsumowując, zdaniem Sądu, żaden z zarzutów skargi nie zasługiwał na uwzględnienie. Również i z urzędu Sąd nie doszukał się uchybień mogących skutkować wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu. Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja nie jest sprzeczna z przepisami, w tym wymienionymi regulacjami wewnętrznymi stanowiącymi akty sui generis. Dlatego w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.