VI SA/Wa 1592/06

VI SA/Wa 1592/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-01-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-08-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Olga Żurawska-Matusiak
Piotr Borowiecki
Stanisław Gronowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6177 Doradcy podatkowi i biegli rewidenci
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak Asesor WSA Piotr Borowiecki Protokolant Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi K. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia uchwały K. oddala skargę
Uzasadnienie
VI SA/Wa 1592/06
Uzasadnienie
Uchwałą nr [...] Drugiego K. z dnia [...] stycznia 2006 r. w sprawie zmiany statutu K. wprowadzono zmiany w załączniku do uchwały nr [...] Pierwszego K. z dnia [...] stycznia 2002 r. w sprawie statutu K.. W § 2 ust. 1 uchwały nr [...] zobowiązano K. do opublikowania jednolitego statutu K.. W myśl § 2 ust. 2 cytowanej uchwały wchodzi ona w życie z dniem podjęcia.
W wykonaniu zobowiązania, o którym mowa w § 2 ust. 1 uchwały nr [...],K. podjęła uchwałę nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. w sprawie przyjęcia tekstu jednolitego statutu K.. Zważywszy na treść przepisu art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86 ze zm.), w myśl którego Przewodniczący K. przekazuje ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych uchwały podjęte przez K., w terminie 14 dni od dnia ich uchwalenia, pismem z dnia 28 lutego 2006 r. przesłano Ministrowi Finansów wspomnianą uchwałę nr [...].
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 63 ust. 3 ustawy o doradztwie podatkowym, w świetle którego Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie 30 dni od dnia otrzymania uchwał, o których mowa w ust. 1 lub 2, może wydać decyzję administracyjną o zawieszeniu uchwały lub niektórych jej postanowień z powodu niezgodności z prawem lub statutem, Minister Finansów zawiesił uchwałę nr [...]. Powodem zawieszenia powyższej uchwały było zawieszenie przez Ministra Finansów, decyzją z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] powołanej uchwały nr [...], która stanowiła podstawę dla podjęcia uchwały nr [...]. Zawieszenie wcześniejszej uchwały nr [...] oznacza, jak to wskazał Minister Finansów, że nie może być ona wykonywana, a tym samym nie mogą wejść w życie zmiany statutu zaproponowane tą uchwałą, w tym również i tekst jednolity przyjęty w uchwale nr [...]. Okoliczności tych nie zmienia podjęcie uchwały nr [...] przed datą wydania decyzji Ministra Finansów z dnia [...] marca 2006 r., zawieszającej uchwałę nr [...]. W następstwie bowiem wspomnianej decyzji stał się nieobowiązujący przepis będący podstawą prawną dla wydania uchwały nr [...]. Tym samym uchwała nr [...] wydana jest bez podstawy prawnej.
W następstwie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. Według Ministra Finansów brak zawieszenia uchwały nr [...] wprowadzałoby w błąd członków samorządu, gdyż w następstwie zawieszenia uchwały nr [...] obowiązuje statut w brzmieniu dotychczasowym, a więc bez uwzględnienia zmian wprowadzonych tą uchwałą. Jak podkreślono Minister Finansów, oceniając zgodność z prawem i statutem uchwały K., jest obowiązany brać pod uwagę zmiany stanu faktycznego i prawnego, jakie zaszły już po podjęciu uchwały nr [...], jeśli zmiany te mają wpływ na ocenę zgodności z prawem i statutem uchwał K.. Nieistotne jest zatem, iż w dniu [...] lutego 2006 r., w którym podjęto uchwałę nr [...], nie była jeszcze doręczona K. decyzja Ministra Finansów z dnia [...] marca 2006 r., zawieszająca uchwałę nr [...]. Minister Finansów nie znalazł także podstaw dla zawieszenia postępowania administracyjnego w omawianej sprawie, gdyż nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, K. zarzuca naruszenie art. 63 ust. 3 ustawy o doradztwie podatkowym, wskazując na brak przesłanki niezgodności uchwały z prawem lub statutem. Powołując się na piśmiennictwo (P. Chmielnicki (red), Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, Warszawa 2004, oraz powołany tam wyrok NSA z 21 marca 1991 r. SA/Wr 168/91, ONSA 1991, nr 1, poz. 28), uchwała nr [...], nowelizująca statut, nie została definitywnie wyeliminowana z obrotu prawnego, a jedynie zawieszona, i do momentu uzyskania przez decyzję Ministra Finansów prawomocności jest jedynie wstrzymana wykonalność tej uchwały. Ponadto, co akcentuje K., uchwała nr [...] powinna być oceniana w świetle prawa obowiązującego w dacie jej wydania. Stąd Minister Finansów nie może nakładać na K. obowiązku posiadania wiedzy w zakresie uchylenia noweli do statutu w momencie wydania przez Radę uchwały nr [...]. Uchwała zawierająca tekst jednolity statutu, jak to już wskazano, została bowiem wydana w dniu [...] lutego 2006 r., zaś nowela do statutu została zawieszona późniejszą decyzją Ministra Finansów dnia [...] marca 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Kontrolując działania organu pod kątem powyższych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja oraz decyzja wydana w I instancji nie naruszają prawa (art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności, co wymaga podkreślenia, Minister Finansów posiada ustawowe kompetencje, o których mowa w art. 63 ust. 3 ustawy o doradztwie podatkowym, do zawieszania uchwał K. oraz K.. Z tych ustawowych kompetencji Minister Finansów skorzystał, zawieszając zarówno uchwałę nr [...] K. zmieniającą statut K., jak i uchwałę wykonawczą K.w przedmiocie wprowadzenia tekstu jednolitego statutu. Niesporna jest między stronami okoliczność nie zaskarżenia przez K. decyzji Ministra Finansów w przedmiocie zawieszenia uchwały nr [...] K., dotyczącej zmian w statucie K., która stanowiła podstawę dla wydania przez K. spornej w niniejszej sprawie uchwały nr [...]. Trudno zatem zrozumieć, co jak się wydaje powinna dostrzegać K., aby mogła skutecznie funkcjonować w obrocie prawnym sporna uchwała wykonawcza K. nr [...] do uchwały nr [...], której moc obowiązująca została zawieszona ostateczną decyzją administracyjną Ministra Finansów, nie zaskarżoną do sądu administracyjnego przez K..
Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, czy uchwała nr [...] została definitywnie wyeliminowana z obrotu prawnego, czy też miało miejsce jedynie zawieszenie jej wykonania. Wspomniane zawieszenie wywierało bowiem ten skutek, że nie mogły być skutecznie podejmowane jakiekolwiek czynności zmierzające do realizacji tej uchwały.
Podstawową okolicznością, jaką akcentuje skarga, wywodząc stąd korzystne skutki prawne, jest wydanie przez K. spornej uchwały nr [...] przed datą zawieszenia przez Ministra Finansów uchwały nr [...] K., dającej kompetencję dla K. dla podjęcia uchwały nr [...]. Zdaniem Sądu powoływanie się przez K. na wspomnianą okoliczność jest nieuprawnione. K., co wymaga podkreślenia, obciąża ryzyko podejmowania czynności uchwałodawczych, bazujących na uchwale K., w odniesieniu do której nie została jeszcze wyczerpana procedura weryfikacyjna ze strony Ministra Finansów, o której mowa w art. 63 ust. 3 ustawy o doradztwie podatkowym. Innymi słowy, przed podjęciem prac mających na celu wykonanie delegacji wynikającej z uchwały Nr [...] K. powinna, a czego nie uczyniła, odczekać do czasu upewnienia się, że Minister Finansów nie skorzystał ze swych kompetencji nadzorczych, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Co więcej, argumentacja skarżącej przypisująca znaczenie prawne faktowi wydania uchwały Nr [...] przed datą wydania przez Ministra Finansów decyzji zawieszającej uchwałę Nr [...], prowadzi do nikąd. Gdyby miało to mieć jakiekolwiek znaczenie prawne, jak to wywodzi skarżąca, mogłoby to prowadzić do obchodzenia prawa. Można by sobie wówczas, przynajmniej teoretycznie, wyobrazić sytuację, w której K. nie nadała biegu sprawie przełożenia Ministrowi Finansów uchwały K. (art. 63 ust. 1 ustawy), do czasu uprawomocnienia się uchwał wykonawczych wydanych na podstawie wspomnianej uchwały, nie będącej jeszcze przedmiotem kontroli Ministra Finansów. Oczywiście taka sytuacja, do której w konsekwencji prowadzi argumentacja zawarte w skardze, byłaby niedopuszczalna.
W rezultacie trudno również zgodzić się z argumentacją K., podważającej możliwość wzięcia pod uwagę przez Ministra Finansów faktu zawieszenia uchwały nr [...] K. przy badaniu uchwały nr [...] K. w trybie przepisów art. 33 ust. 2 i 3 ustawy o doradztwie podatkowym.
W tym stanie skarga, jako nie zasługująca na uwzględnienia, podlega oddaleniu (art. 151 p.s.a.).