VI SA/WA 1552/20

VI SA/Wa 1552/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-02-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-08-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Magdalena Maliszewska /przewodniczący/
Pamela Kuraś-Dębecka
Sławomir Kozik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne
Własność przemysłowa
Sygn. powiązane
II GSK 2631/21 - Wyrok NSA z 2025-06-24
II GSK 2361/21 - Wyrok NSA z 2025-11-28
III SA/Wr 782/20 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2021-06-23
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 776
art. 132(1) ust. 2 pkt 3, art. 256 ust. 2, art. 132(1) ust. 1 pkt 3, art. 132 ust. 2 pkt 2
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lutego 2021 r. spraw ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę
Uzasadnienie
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP") decyzją z [...] lipca 2019 r. [...], na podstawie art. 132(1) ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2017 r. poz. 776 z późn. zm., dalej: "P.w.p.") oraz art. 98 K.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 P.w.p., po rozpoznaniu wniosku A. G. i E. J. prowadzących wspólnie działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod firmą O. s.c. z siedzibą w S. (dalej: "Wnioskodawca", "Uczestnik"), o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "PRIME VISIO POLSKA" o numerze [...] udzielonego na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej: "Uprawniony", "Strona", "Skarżący"), orzekł o unieważnieniu prawa ochronnego na ww. znak towarowy "PRIME VISIO POLSKA" w zakresie wskazanych towarów i usług ujętych w klasach 9, 35 i 40 oraz o kosztach postępowania.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji UP wskazał, że 10 stycznia 2019 r. wpłynął wniosek Wnioskodawcy o unieważnienie prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy "PRIME VISIO POLSKA" o numerze [...] udzielonego na rzecz Uprawnionego. Przedmiotowy wniosek dotyczył następujących towarów i usług ujętych w klasach 9, 35 i 40: soczewki okularowe; soczewki kontaktowe; oprawki okularowe; okulary przeciwsłoneczne, sportowe, ochronne; szkło optyczne; szkła okularowe; szkła kontaktowe; akcesoria do pielęgnacji soczewek, szkieł i okularów (klasa 9); usługi w zakresie handlu detalicznego, hurtowego oraz za pomocą Internetu w zakresie towarów: soczewki okularowe; soczewki kontaktowe; oprawki okularowe; okulary: przeciwsłoneczne, sportowe, ochronne; szkło optyczne; szkła okularowe; szkła kontaktowe; akcesoria do pielęgnacji soczewek, szkieł i okularów (klasa 35); nakładanie cienkich powłok foliowych na elementy optyczne; obróbka komponentów optycznych w celu zmiany właściwości optycznych; obróbka soczewek w celu zmiany właściwości optycznych; obróbka szkła w celu zmiany właściwości optycznych; powlekanie soczewek optycznych; przetwarzanie soczewek optycznych w celu spełnienia indywidualnych wymagań; szlifowanie i polerowanie szkła do okularów; szlifowanie soczewek; szlifowanie soczewek optycznych; szlifowanie szkła optycznego; usługi szlifierstwa optycznego; wytwarzanie soczewek okularowych na zamówienie (klasa 40).
UP wskazał, że jako podstawę prawną swojego żądania Wnioskodawca wskazał art. 164 ust. 1 w związku z art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p. Zarzucił, że sporny znak jest podobny do przysługującego mu słowno-graficznego znaku towarowego unijnego "prime by moonlight" o numerze [...] przeznaczonego do oznaczania następujących towarów i usług ujętych w klasach 9 i 35: urządzenia, przyrządy i aparatura optyczna, wyroby optyczne, okulary, okulary przeciwsłoneczne, okulary ochronne do uprawiania sportu, okulary pływackie, oprawki do okularów, szkła do okularów, szkła korekcyjne, szkła kontaktowe, soczewki kontaktowe, soczewki optyczne, części do okularów, etui do okularów, pojemniki na szkła kontaktowe, nakładki do okularów, łańcuszki i sznurki do okularów, lornetki, lunety, lupy, części i akcesoria do wyżej wymienionych towarów zawarte w tej klasie (klasa 9); usługi sprzedaży w sklepach, hurtowniach, punktach wyspecjalizowanych oraz za pośrednictwem Internetu następujących towarów: urządzenia, przyrządy i aparatura optyczna, wyroby optyczne, okulary, okulary przeciwsłoneczne, okulary ochronne do uprawiania sportu, okulary pływackie, oprawki do okularów, szkła do okularów, szkła korekcyjne, szkła kontaktowe, soczewki kontaktowe, soczewki optyczne, części do okularów, etui do okularów, pojemniki na szkła kontaktowe, nakładki do okularów, łańcuszki i sznurki do okularów, lornetki, lunety, lupy (klasa 35).
UP dodał, że Wnioskodawca stwierdził, że ww. znaki towarowe zostały zarejestrowane do oznaczania identycznych, podobnych lub komplementarnych towarów i usług. Wskazał, iż porównanie tych towarów i usług było już przedmiotem rozstrzygnięcia UP w toczących się pomiędzy Wnioskodawcą i Uprawnionym postępowaniach o sygnaturach akt [...] i [...]. W obu powyższych sprawach UP uznał, że tego typu artykuły i usługi z nimi związane są podobne. Wnioskodawca stwierdził, że pomiędzy przedmiotowymi znakami występuje podobieństwo na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej i koncepcyjnej, które wywołuje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Wskazał, że zdolność odróżniająca elementu PRIME była już przedmiotem rozstrzygnięcia w ww. postępowaniach o sygnaturach akt [...] oraz [...]. Wnioskodawca i Uprawniony są bezpośrednimi konkurentami, działają na wąskim rynku branży optycznej, wystawiają swoje produkty na tych samych targach branżowych.
UP wskazał, że w piśmie z 17 kwietnia 2019 r. Uprawniony wniósł o oddalenie wniosku. Stwierdził, iż usługi w klasie 40, dla oznaczania których został przeznaczony sporny znak towarowy, wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy, nie są usługami świadczonymi na rzecz nieograniczonej grupy odbiorców. Bezpośrednimi odbiorcami tych usług nie są przeciętni odbiorcy, a salony optyczne i sklepy z okularami. W efekcie tego przeciętnym odbiorcą tych usług nie jest bynajmniej przeciętny konsument, ale podmiot profesjonalny. Okoliczność ta jest kluczowa przy ocenie podobieństwa usług sprzedaży w klasie 35 z usługami z klasy 40, gdyż potwierdza bezzasadność twierdzeń Wnioskodawcy o ich podobieństwie, podobnie jak i bezzasadność twierdzeń o ryzyku wprowadzenia w błąd przeciętnego odbiorcy tych usług. Dlatego też w zakresie usług w klasie 40 przedmiotowy wniosek o unieważnienie prawa winien zostać uznany za bezzasadny. Uprawniony ponadto stwierdził, iż porównywane znaki różnią się na wszystkich płaszczyznach postrzegania. Podkreślił, że element słowny PRIME nie może pełnić roli elementu dominującego, gdyż nie posiada zdolności odróżniającej, albowiem ma charakter opisowy. Wskazał, że Urząd Patentowy w decyzji dotyczącej znaku "PE Prime Eyewear" (sygn. akt [...]) stwierdził, że "słowo prime w języku angielskim oznacza: główny, pierwszy, wyborny, najwyższego gatunku". Z powyższej definicji jasno wynika, iż element PRIME nie posiada zdolności odróżniającej.
UP dodał, że Uprawniony zauważył, że UP odmówił rejestracji słowno-graficznego znaku towarowego PRIME [...] zgłoszonego przez Wnioskodawcę, podobnie jak i znaków słownego PRIME [...] oraz słowno-graficznego PRIME [...], zgłoszonych przez inne podmioty. Z kolei Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EU1P0) odrzucił co najmniej 90 zgłoszeń znaków towarowych z elementem PRIME, z czego aż 25 w odniesieniu do towarów ujętych w klasie 9. Przykładem argumentacji EUIPO, potwierdzającej brak zdolności odróżniającej elementu PRIME w rozumieniu przywołanego art. 7 (b), są decyzje odrzucające na tej podstawie zgłoszenie znaków PRIME [...] i PRIME FUND [...]. Z tych też powodów dla przeciętnego odbiorcy to nie słowo PRIME będzie kluczowe, ale właśnie dodatkowe elementy słowne i graficzne, jakie składają się na kompozycję obu oznaczeń. Element wspólny PRIME nie może przesądzać o podobieństwie porównywanych znaków, zwłaszcza w sytuacji kiedy znaki te zawierają dodatkowe, silne elementy słowne, całkowicie do siebie niepodobne tj. "BY MOONLIGHT" oraz "VISIO POLSKA".
UP dokładnie opisał przebieg postępowania.
W zaskarżonej decyzji UP unieważnił prawo ochronne na znak towarowy "PRIME VISI0 POLSKA" o numerze [...] w zakresie następujących towarów i usług ujętych w klasach 9, 35 i 40: soczewki okularowe; soczewki kontaktowe; oprawki okularowe; okulary przeciwsłoneczne, sportowe, ochronne; szkło optyczne; szkła okularowe; szkła kontaktowe; akcesoria do pielęgnacji soczewek, szkieł i okularów (klasa 9); usługi w zakresie handlu detalicznego, hurtowego oraz za pomocą Internetu w zakresie towarów: soczewki okularowe; soczewki kontaktowe; oprawki okularowe; okulary: przeciwsłoneczne, sportowe, ochronne; szkło optyczne; szkła okularowe; szkła kontaktowe; akcesoria do pielęgnacji soczewek, szkieł i okularów (klasa 35); nakładanie cienkich powłok foliowych na elementy optyczne; obróbka komponentów optycznych w celu zmiany właściwości optycznych; obróbka soczewek w celu zmiany właściwości optycznych; obróbka szkła w celu zmiany właściwości optycznych; powlekanie soczewek optycznych; przetwarzanie soczewek optycznych w celu spełnienia indywidualnych wymagań; szlifowanie i polerowanie szkła do okularów; szlifowanie soczewek; szlifowanie soczewek optycznych; szlifowanie szkła optycznego; usługi szlifierstwa optycznego; wytwarzanie soczewek okularowych na zamówienie (klasa 40).
UP przyznał Wnioskodawcy od Uprawnionego kwotę w wysokości 2600 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.
UP uznał, że sporny znak towarowy "PRIME VISI0 POLSKA" o numerze [...] oraz przeciwstawiony mu znak towarowy "prime by moonlight" o numerze [...] przeznaczone są do oznaczania podobnych towarów ujętych w klasie 9. Są to różnego rodzaju wyroby optyczne, takie jak np. okulary, soczewki kontaktowe, szkła i oprawki do okularów oraz inne części i akcesoria do tych produktów. UP miał na uwadze, że kwestia podobieństwa tych towarów była bezsporna między stronami. Uprawniony przyznał bowiem na rozprawie [...] czerwca 2019 r., że porównywane znaki towarowe przeznaczone są do oznaczania towarów podobnych w klasie 9.
W ocenie UP podobieństwo występuje również w przypadku usług z klasy 35 wskazanych we wniosku o unieważnienie spornego prawa. Obydwa analizowane znaki przeznaczone są bowiem do sygnowania usług sprzedaży wszelkiego rodzaju wyrobów optycznych, takich jak: okulary, soczewki kontaktowe, szkła i oprawki do okularów oraz inne części i akcesoria do tych produktów. Zatem przedmiotem usług sprzedaży są identyczne lub podobne towary. Powyższe usługi skierowane są do tych samych nabywców, czyli przede wszystkim osób z wadami wzroku, które do prawidłowego widzenia potrzebują odpowiednich okularów lub soczewek. UP zauważył, że usługi z klasy 35 obu znaków świadczone są w tożsamych punktach sprzedaży, czyli przede wszystkim salonach optycznych. Podkreślił, że również w przypadku wskazanych usług z klasy 35 kwestia ich podobieństwa była bezsporna między stronami. Uprawniony przyznał bowiem na rozprawie [...] czerwca 2019 r., że usługi z klasy 35 wskazane we wniosku o unieważnienie spornego prawa są podobne do usług, do sygnowania których przeznaczony jest znak wcześniejszy.
UP nie zgodziło się ze stanowiskiem Uprawnionego, że usługi ujęte w klasie 40 spornego znaku są niepodobne do towarów i usług zawartych w klasie 9 i 35 znaku przeciwstawionego i stwierdził, że w powyższym zakresie zachodzi komplementarność. Zauważył, że sporny znak "PRIME VISI0 POLSKA" przeznaczony jest do oznaczania usług związanych z obróbką materiałów branży optycznej. W ocenie organu powyższe usługi są komplementarne w stosunku do towarów i usług ujętych w klasie 9 i 35 przeciwstawionego znaku "prime by moonlight", bowiem co do zasady salony optyczne oprócz sprzedaży okularów, oprawek, szkieł czy soczewek optycznych oferują również usługi obróbki soczewek i szkieł optycznych, wobec czego odbiorcy mogą je postrzegać jako mające to samo źródło pochodzenia. Kluczowa jest również okoliczność, iż do świadczenia usług ujętych w klasie 40 spornego znaku nieodzowne są towary z klasy 9 znaku przeciwstawionego, w związku z czym zachodzi między nimi komplementarność. Usługi obróbki produktów okulistycznych są nierozerwalnie związane z tymi produktami. Analogicznie towary, do oznaczania których przeznaczony jest wcześniejszy znak "prime by moonlight", są bezpośrednio związane z usługami z klasy 40, dla których został zgłoszony znak sporny. W ocenie UP komplementarność zachodzi również pomiędzy usługami ujętymi w klasie 40 spornego znaku i usługami z klasy 35 przeciwstawionego znaku "prime by moonlight", bowiem co do zasady usługi obróbki soczewek, osadzania szkieł w oprawkach, dopasowywania oprawek i nakładania powłok są zazwyczaj świadczone przez salony optyczne. Usługi branży optycznej prawie zawsze świadczone są na miejscu w salonach optycznych, których podstawowy przedmiot działalności gospodarczej stanowi sprzedaż okularów i soczewek kontaktowych. Nawet jeśli zakład optyczny wykonujący technicznie obróbkę materiałów branży optycznej, np. montaż szkieł w okularach, nie znajduje się w danym punkcie sprzedaży, to salon optyczny pośredniczy w przyjęciu zlecenia i firmuje usługę obróbki optycznej. Klient dokonuje zakupu takiej usługi za pośrednictwem salonu optycznego, gdzie dobiera oprawki i soczewki za pomocą sprzedawcy, który posiada w danym zakresie profesjonalną wiedzę. Za wykonanie danej usługi odpowiedzialność bierze salon, który zleca ją zatrudnionym fachowcom wykonującym obróbkę optyczną. UP mając na uwadze wskazane okoliczności stwierdził, że nieuzasadnione jest stanowisko Uprawnionego jakoby bezpośrednimi odbiorcami usług ujętych w klasie 40 spornego znaku nie byli przeciętni odbiorcy, lecz salony optyczne i sklepy z okularami, a wskazane usługi były świadczone pomiędzy przedsiębiorcami. Wobec powyższego organ stwierdził komplementarność usług z klasy 40 spornego znaku w stosunku do towarów i usług sygnowanych znakiem wcześniejszym. Powyższe towary i usługi skierowane są, zdaniem UP, do tych samych nabywców, czyli przede wszystkim osób z wadami wzroku, które do prawidłowego widzenia potrzebują odpowiednich okularów lub soczewek. Powyższe towary i usługi dostępne są w tych samych punktach sprzedaży, czyli przede wszystkim salonach optycznych. UP wskazał, że miał przy tym na uwadze, że przynależność poszczególnych towarów/usług do różnych klas towarowych nie wyklucza ich podobieństwa.
Dokonując analizy znaków na płaszczyźnie wizualnej UP stwierdził, iż zarówno w znaku spornym jak i przeciwstawionym wyraz PRIME jest zapisany największą czcionką spośród pozostałych elementów słownych tych znaków i jest najbardziej dostrzegalny. Znak sporny składa się z elementów słownych PRIME VISIO POLSKA, gdzie wielkimi literami oraz dużą i pogrubioną czcionką zapisany jest wyraz PRIME. Pod wyrazem PRIME widnieją słowa VISIO POLSKA, które zapisane są znacznie mniejszą i cienką czcionką. W powyższym znaku słowo PRIME jest wyraźnie wyeksponowane graficznie. Wszystkie litery występujące w spornym znaku zostały zapisane standardową i pozbawioną oryginalnych cech czcionką w kolorze czarnym. Sposób zapisu tych liter nie wpływa w żaden sposób na charakter odróżniający tego znaku. W ocenie UP element słowny PRIME z uwagi na swój rozmiar stanowi element dominujący, który jako pierwszy utkwi przeciętnemu nabywcy w pamięci. Sporny znak zawiera również słabo wyróżniający element słowny VISIO oraz pozbawione zdolności odróżniającej słowo POLSKA. Wobec niedystynktywnego charakteru słowa POLSKA i słabo odróżniającego elementu VISIO wyróżniającym się i dominującym wizualnie elementem spornego znaku jest fantazyjne w stosunku do sygnowanych tym znakiem towarów i usług słowo PRIME. Z kolei w znaku przeciwstawionym słowo "prime" zapisane jest małymi literami i dużą oryginalną czcionką, kilkakrotnie większą od czcionki, którą zapisano wyrazy "by moonlight" umieszczone w prawym dolnym rogu znaku. Element słowny "prime" jest dużych rozmiarów i został wyraźnie wyeksponowany w stosunku do reszty znaku. W ocenie UP czcionka liter słowa "prime" jest oryginalna i fantazyjna, ale jednocześnie wyraźna i czytelna w taki sposób, że odbiorcy nie będą mieli problemów z prawidłowym odczytaniem tego słowa. Wszystkie trzy elementy słowne znaku wcześniejszego znajdują się wewnątrz prostokątnej, niebieskiej ramki. W lewej części znaku rozmieszczone są nieregularnie w kilku rzędach, w narastającej wielkości kropki w kolorze niebieskim i czarnym. W ocenie UP ww. motyw graficzny w postaci kropek stanowi element dodatkowy, który nie ma istotnego wpływu na postrzeganie całego znaku. Elementy graficzne wcześniejszego znaku, w tym graficzny sposób przedstawienia słowa PRIME, jak również jego elementy słowne "by moonlight", nie oddziałują na płaszczyźnie wizualnej dostatecznie mocno, by utrwalić się w pamięci przeciętnego nabywcy silniej niż słowo PRIME. Rozmiar słowa PRIME we wcześniejszym znaku pozwala przyjąć, iż na płaszczyźnie wizualnej powyższe słowo stanowi element dominujący tego znaku. Element słowny PRIME zostanie w pierwszej kolejności zapamiętany jako wskazanie źródła komercyjnego pochodzenia towarów i usług sygnowanych tym znakiem. Analiza porównawcza przedmiotowych znaków wskazuje zatem, iż w wyraz "PRIME" zajmuje w nich pozycję dominującą co sprawia, że oznaczenia te wywołują wrażenie podobieństwa. Pozostałe elementy zawarte w znakach nie eliminują tego wrażenia z uwagi na ich drugorzędną rolę i mniejszą dostrzegalność. Różnice w zakresie kolorystyki tych znaków nie są na tyle istotne, by wpływały na odmienne postrzeganie całych znaków. W obu analizowanych oznaczeniach dominuje bowiem kolor czarny i to on został użyty w zapisie niemal wszystkich elementów słownych w znakach. Wyjątkiem jest jedynie występująca w znaku przeciwstawionym kropka nad literą "i" w słowie "prime". Mając na uwadze wszystkie wskazane powyżej okoliczności UP uznał, że identyczność elementu dominującego PRIME powoduje podobieństwo pomiędzy przedmiotowymi znakami postrzeganymi całościowo, wobec czego odbiorcy mogą pomylić te znaki.
Z analizy porównawczej w warstwie fonetycznej, zdaniem UP, również wynika, że przedmiotowe oznaczenia wykazują podobieństwo. Sporny znak "PRIME VISI0 POLSKA" będzie przez większość polskich odbiorców odczytywany, zgodnie z zasadami wymowy obowiązującymi w języku angielskim, jako "PRAJM WIZJO POLSKA". Natomiast znak przeciwstawiony "prime by moonlight" będzie odczytywany, również zgodnie z ww. zasadami wymowy, jako "PRAJM BAJ MUNLAJT". W spornym znaku został w całości inkorporowany kluczowy i dominujący w znaku wcześniejszym element słowny PRIME. Uprawniony dodał do niego jedynie słabo wyróżniający element słowny VISIO oraz pozbawione zdolności odróżniającej słowo POLSKA. Wobec niedystynktywnego charakteru słowa POLSKA i słabo odróżniającego elementu VISIO wyróżniającym się i dominującym w wymowie i brzmieniu elementem spornego znaku jest fantazyjne w stosunku do sygnowanych tym znakiem towarów i usług słowo PRIME. UP miał na uwadze, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przeciętny odbiorca odczytując nazwę znaku składającego się z kilku elementów słownych zazwyczaj zwraca większą uwagę na pierwszą część znaku towarowego. W obu analizowanych znakach tym pierwszym odczytywanym elementem jest słowo PRIME, a dopiero później wymawiane są słowa BY MOONLIGHT oraz VISIO POLSKA. Wobec powyższego UP uznał, że występujące na płaszczyźnie fonetycznej podobieństwo pomiędzy znakami towarowymi "PRIME VISIO POLSKA" i "prime by moonlight" jest wyraźnie zauważalne dla odbiorców, wobec czego zachodzi ryzyko kontuzji.
UP analizując przedmiotowe znaki na płaszczyźnie znaczeniowej wskazał, że użyte w obu analizowanych znakach słowo "prime" oznacza w języku angielskim: główny, pierwszy, wyborny, najwyższego gatunku. Posiadanie konkretnego znaczenia w tym języku nie oznacza jednak, że w niniejszej sprawie powyższe słowo ma charakter opisowy w stosunku do towarów i usług sygnowanych przedmiotowymi znakami. UP stwierdził, że angielskie słowo PRIME nie może być uznane za konkretnie opisowe w stosunku do towarów i usług sygnowanych przedmiotowymi znakami. Znaczenie tego słowa, tj. główny, pierwszy, wyborny, najwyższego gatunku, nie określa bowiem żadnej konkretnej cechy właściwej towarom i usługom z branży optyczno-okulistycznej i nie wskazuje żadnego konkretnego wyobrażenia o nich.
Analizując pozostałe elementy występujące w przedmiotowych znakach UP zauważył, że słowa "by moonlight" zawarte w znaku przeciwstawionym oznaczają "przy świetle księżyca". Powyższe elementy są abstrakcyjne w stosunku do towarów i usług oznaczanych tym znakiem. Z kolei element słowny "visio" zawarty w znaku spornym nie posiada konkretnego znaczenia. Większość odbiorców jednak, jak wskazał UP, będzie kojarzyć powyższy element z angielskim słowem "vision", ponieważ element "visio" jest niemal identyczny w stosunku do niego i prawdopodobnie został zbudowany na podstawie tego słowa. UP miał na uwadze, że słowo "vision" oznacza m.in. wzrok, widzenie. Powyższe słowo jest z oczywistych powodów często używane w branży towarów i usług optyczno-okularowych, np. w nazwie znanej firmy V.. Okoliczność ta związana jest ze znaczeniem tego słowa, które wskazuje wprost na cechy związane z daną branżą i przeznaczenie jej produktów i usług, czyli poprawę wzroku i umożliwienie prawidłowego widzenia. Wobec powyższego UP uznał, że element słowny "visio" jest słabo wyróżniający w stosunku do analizowanych towarów i usług.
Z oczywistych powodów, jak wskazał organ, również występujące w spornym znaku słowo "POLSKA" stanowi element opisowy w stosunku do tych towarów i usług.
Mając na uwadze wszystkie wskazane powyżej okoliczności UP stwierdził, że przedmiotowe znaki analizowane jako całość nie wykazują podobieństwa w warstwie znaczeniowej.
UP uznał następnie, że istnieje niebezpieczeństwo, że przeciętni odbiorcy mogą pomylić analizowane znaki towarowe. Przesądza o tym okoliczność, iż sporny znak analizowany całościowo jest podobny pod względem wizualnym i fonetycznym do znaku Wnioskodawcy. Elementy odmienne w postaci drugoplanowych elementów słownych i graficznych nie wykluczają możliwości skojarzenia i pomylenia spornego znaku ze znakiem wcześniejszym oraz wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów i usług nimi oznaczanych. W ocenie UP odbiorcy z łatwością mogą pominąć różnice w warstwie słownej i szacie graficznej obu oznaczeń. Istnienie obu znaków na rynku produktów optyczno-okulistycznych i usług handlu w zakresie tych towarów oraz usług ich obróbki technicznej mogłoby budzić wątpliwości wśród potencjalnych odbiorców oraz skutkować konfliktem interesów firm. Potencjalnymi odbiorcami produktów i usług optycznych są przede wszystkim osoby z wadami wzroku, które do prawidłowego widzenia potrzebują odpowiednich okularów lub soczewek oraz różnego rodzaju akcesoriów do tych produktów. Dodatkowo UP stwierdził, że zakupu okularów korekcyjnych nie dokonuje się często. W związku z tym odbiorcy mogą uznać, iż znak sporny to modyfikacja znaku wcześniejszego po zabiegu odświeżenia wizerunku marki.
UP stwierdził, że ze względu na podobieństwo wizualne i fonetyczne analizowanych znaków istnieje realne niebezpieczeństwo, iż odbiorca może błędnie uznać sporny znak za odmianę wcześniej zarejestrowanego oznaczenia, pochodzącą od tego samego producenta lub też mylnie przyjmie, że istnieją związki organizacyjno-prawne łączące odrębne przedsiębiorstwa. A zatem istnieje znaczne niebezpieczeństwo, że podobieństwo znaków oraz towarów i usług może w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego wprowadzać odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów i usług nimi oznaczonych. Istnieją tym samym przesłanki do zastosowania art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p. w niniejszej sprawie.
Pismem z 2 lipca 2020 r. Skarżący, reprezentowany przez rzecznika patentowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję UP z [...] lipca 2020 r., wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy:
1) art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i § 4, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., z uwagi na brak wyczerpującego zbadania sprawy, brak prawidłowej oceny wniosków płynących z materiału dowodowego, pominięcie szeregu istotnych okoliczności mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a także wadliwe ustalenie stanu faktycznego oraz brak należytego uzasadnienia decyzji, w tym poprzez:
a) ustalenie przez organ znaczenia słowa "prime" - "wyborny, najwyższego gatunku" wskazującego na jakość towaru lub usługi nim oznaczanej i nie wyciągnięcie z tego ustalenia żadnych wniosków, w sytuacji gdy zgodnie z art. 1291 ust. 1 pkt 3 P.w.p., nie posiada zdolności odróżniającej oznaczenie, które składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania jakości towaru;
b) brak dokonania oceny sprawy, w tym zdolności i siły odróżniającej elementu "prime" z uwzględnieniem faktu wskazywania tego słowa na jakość towaru lub usługi i ograniczenie oceny istnienia zdolności odróżniającej elementu "prime" oraz zarzutów Skarżącego o jej braku - jedynie do aspektu jego opisowości, mimo że każda z tych przesłanek, stanowi samodzielną podstawę do stwierdzenia braku zdolności rejestrowej oznaczenia "prime", a tym samym każda z nich z osobna winna zostać rozpatrzona przez organ, gdyż każda z nich może potwierdzać brak zdolności odróżniającej oznaczenia "prime";
c) ustalenie przez organ braku podobieństwa w warstwie znaczeniowej znaku badanego i znaku przeciwstawionego i nie wyciągnięcie z tego tytułu żadnych wniosków, mimo że jak sam organ wskazał, brak podobieństwa w jednej z płaszczyzn może niwelować podobieństwo oznaczeń;
d) brak wyciągnięcia należytych wniosków faktu, iż Urząd UE ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) uznał element PRIME za niedystynktywny w rozumieniu art. 7 (b) d. Rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego ze względu na jego znaczenie;
e) brak wyciągnięcia wniosków z faktu odmowy udzielenia prawa z rejestracji przez EUIPO na blisko 90 znaków towarowych z elementem PRIME, w tym aż 25 zgłoszonych w klasie 09;
f) brak wyciągnięcia wniosków z faktu ilości znaków z elementem PRIME, podczas gdy im więcej jest znaków z tym samym elementem, tym zdolność odróżniająca znaku jest słabsza;
g) uznanie elementu PRIME za dominujący w sytuacji, gdy nie posiada on zdolności odróżniającej ze względu na swoje znaczenie wartościujące tj. wskazujące na jakość towaru/usługi, a tym samym będące elementem niedystynktywnym, mimo że sam organ wskazał, iż oceniając podobieństwo znaków należy mieć na uwadze proporcje w sile odróżniającej poszczególnych elementów;
h) bezpodstawne przyjęcie, nieznajdujące poparcia w materiale dowodowym sprawy oraz jego stanie faktycznym, jakoby "w panujących w Polsce warunkach rynkowych przyjęło się, że usługi sprzedaży wyrobów optycznych oraz usługi związane z obróbką techniczną tych wyrobów świadczone są w tych samych punktach, podczas gdy są to usługi specjalistyczne, wykonywane przez zawodowych optyków z wykorzystaniem specjalistycznego sprzętu, który ze względu na swoją wartość nie znajduje się w każdym salonie okularów, jak błędnie przyjął organ;
i) brak wyciągnięcia jakichkolwiek wniosków z faktu ilości znaków Prime;
j) pominięcie faktu, iż elementy "BY MOONLIGHT" oraz "VISIO POLSKA" w pełni posiadają właściwości pozwalające na zmianę całościowego wrażenia wywieranego przez porównywane oznaczenia na odbiorcach, a tym samym umożliwiające ich swobodne odróżnianie;
k) wadliwe ustalenia odnośnie podobieństwa wizualnego, fonetycznego i znaczeniowego oznaczeń Prime Visio Polska oraz prime by moonlight;
l) wadliwe uzasadnienie decyzji polegające na braku odniesienia się do zarzutów Skarżącego, dotyczących znaczenia słowa "prime" w zakresie w jakim wskazuje on na jakość towaru lub usługi i ograniczenie oceny tych zarzutów z punktu widzenia opisowości słowa "prime", mimo że każda z tych przesłanek stanowi samodzielną podstawę do stwierdzenia braku zdolności rejestrowej oznaczenia "prime", a tym samym każda z nich z osobna może potwierdzać brak zdolności odróżniającej oznaczenia "prime";
m) wadliwe przyjęcie, iż element VISIO jest elementem słabo odróżniającym ze względu na swoje konotacje znaczeniowe, w sytuacji, gdy w aktach sprawy nie ma w tym zakresie żadnych dowodów, w tym także na powszechne używanie elementu VISION w obrocie, zaś sam element VISIO jest elementem fantazyjnym, nie posiadającym żadnego konkretnego znaczenia chociażby na jego powszechne używanie;
n) bezpodstawne przyjęcie, iż element VISIO czy oznaczenie VISIO POLSKA jest oznaczeniem słabym, w sytuacji gdy element VISIO POLSKA był używany w nazwie spółki Skarżącego od jej powstania;
o) bezpodstawne przyjęcie, nie znajdujące oparcia w materiale dowodowym, iż słowo VISION oznacza wzrok a nie wizję;
p) błędne przyjęcie przez organ, iż element "POLSKA" nie posiada zdolności odróżniającej ze względu na jego charakter opisowy w stosunku do towarów i usług niniejszej sprawy, mimo że element ten nie spełnia wskazanych przez organ w decyzji przesłanek stwierdzenia opisowości znaku w stosunku do towarów;
q) brak zakomunikowania Skarżącemu faktów znanych UP z urzędu w zakresie przyczyn odmowy rejestracji znaków towarowych PRIME [...], PRIME [...] oraz PRIME [...], w sytuacji, gdy taki obowiązek wynika wprost z treści art. 77 § 4 K.p.a., a fakty te legły u podstaw uznania twierdzeń Skarżącego za bezpodstawne;
r) brak wyciągnięcia wniosków dla sprawy, zwłaszcza w zakresie zdolności odróżniającej elementu PRIME i jego rzekomo dominującej roli w znaku "prime by moonlight", z faktu, iż w 2007 r. UP odmówił Wnioskodawcy udzielenia prawa ochronnego na element PRIME zgłoszony pod numerem [...] dla analogicznych jak w przypadku znaku prime by moonlight towarów w klasie 09 i usług w klasie 35 ze względu, jak wskazał UP w decyzji, na kolizję z wcześniejszym prawem innego przedsiębiorcy do znaku unijnego PRIME [...];
s) bezpodstawne rozszerzenie przez UP zakresu ochrony znaku prime by moonlight do ochrony także samego elementu prime i przyznania tym samym Wnioskodawcy monopolu na posługiwanie się elementem PRIME z wyłączeniem innych podmiotów, mimo że Wnioskodawca takiego prawa nigdy by nie uzyskał, gdyby o nie wystąpił ze względu również na wcześniejsze prawa innych przedsiębiorców;
t) rozpatrzenie sprawy z naruszeniem zasady bezstronności organu i równego traktowania stron, poprzez uznanie za znane z urzędu fakty, dotyczące odmowy rejestracji znaku PRIME na rzecz Wnioskodawcy, mimo że obowiązek wykazania tego faktu spoczywa na Wnioskodawcy, a nadto uniemożliwienie zajęcia stanowiska w tym zakresie przez Skarżącego;
u) błędne przyjęcie istnienia inkorporacji w niniejszej sprawie w sytuacji gdy inkorporacja jako taka polega na przejęciu całego znaku do znaku późniejszego, zaś sporny znak towarowy posiada całkowicie odmienną grafikę od znaku przeciwstawionego, w tym także wielkość liter, jak całkowicie niepodobne do elementu BY MOONLIGHT, dwa pozostałe elementy słowne VISIO POLSKA;
v) wadliwe ustalenia w zakresie właściwego kręgu odbiorców poprzez przyjęcie, iż usługi w klasie są usługami świadczonymi na rzecz zwykłych konsumentów, mimo że ze względu na swój wysoko-specjalizacyjny charakter wymagają one nie tylko świadomego swych potrzeb zleceniodawcy, ale i wysoko-wyspecjalizowanego wykonawcy i specjalistycznych maszyn, co czyni je usługami typu "B2B", czyli usługami świadczonymi przez optyków na rzecz i zlecenie salonów z okularami,
2) art. 107 § 3 K.p.a., także poprzez:
a) braku prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji w zakresie motywów pominięcia lub uznania za nieistotne dla sprawy zarzutów Skarżącego i przedłożonych przez niego materiałów dowodowych, , a także przedstawienie niepełnych i niespójnych przesłanek, na podstawie których rozstrzygnięto o podobieństwie przeciwstawionych znaków;
b) nieprawidłowe uzasadnienie decyzji polegające na braku odniesienia się do zarzutów Skarżącego, dotyczących znaczenia słowa "prime" w zakresie w jakim wskazuje on na jakość towaru lub usługi i ograniczenie oceny tych zarzutów z punktu widzenia opisowości słowa "prime", mimo że każda z tych przesłanek stanowi samodzielną podstawę do stwierdzenia braku zdolności rejestrowej oznaczenia "prime", a tym samym każda z nich z osobna może potwierdzać brak zdolności odróżniającej oznaczenia "prime";
c) nieprawidłowe uzasadnienie decyzji, polegające na braku odniesienia się do zarzutów Skarżącego, dotyczących znaczenia słowa "prime" w zakresie w jakim wskazuje on na jakość towaru lub usługi, w świetle potwierdzających ten fakt, decyzji EUIPO, odmawiających rejestracji znaku z elementem PRIME z urzędu, a więc ze względu na bezwzględne przeszkody udzielenia prawa, wynikające z art. 7 (b) d. Rozporządzenia o wspólnotowym znaku towarowym w związku ze znaczeniem tego słowa w języku angielskim wskazującym na jakość towaru, dotyczących między innymi odmowy rejestracji znaków unijnych PRIME [...] (1996 r.) oraz PRIME FUND [...] (2000 r.);
d) brak zamieszczenia w decyzji wizualizacji znaku "prime by moonlight" [...] w wersji kolorowej, w sytuacji gdy oba znaki są znakami z elementami graficznymi i grafika ma zatem znaczenie w sprawie;
e) ograniczenie uzasadnienia, na jakiej podstawie organ uznał, iż element "POLSKA" stanowi element opisowy w stosunku do towarów i usług niniejszej sprawy do stwierdzenia, iż opisowość ta wnika "z oczywistych powodów", podczas gdy do odrzucenia zarzutu opisowego charakteru elementu PRIME UP przeprowadził szczegółową analizę przesłanek stwierdzenia opisowości znaku w stosunku do towarów,
3) art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., poprzez błędną jego wykładnię polegającą na wadliwym rozumieniu przesłanki podobieństwa oznaczeń i przyjęciu nieprawidłowych kryteriów w zakresie jej ustalania, w szczególności zawężenia jej oceny do jednego elementu PRIME z pominięciem:
a) pozostałych elementów słownych znaku tj. BY MOONLIGHT i VISIO POLSKA, mimo że te elementy były do siebie całkowicie niepodobne;
b) faktu braku zdolności odróżniającej elementu PRIME ze względu na jego kontekst znaczeniowy, wskazujący na jakość towaru/usługi",
4) art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na zastosowaniu ww. przepisu w stanie faktycznym sprawy i unieważnienie spornego znaku towarowego w sytuacji, gdy nie zachodzą łącznie wszystkie trzy przesłanki, zawarte w treści tego przepisu, stanowiące podstawę do unieważnienia znaku towarowego.
W uzasadnieniu skargi Skarżący obszernie rozwinął zarzuty skargi.
Ponadto przy piśmie z 27 stycznia 2021 r., Skarżący nadesłał wyrok Sądu Okręgowego w W. XXII Wydział Własności Intelektualnej z [...] sierpnia 2020 r., sygn. akt [...], wydany w sprawie z powództwa Uczestnika postępowania przeciwko Skarżącemu o zakazanie naruszania jego praw, w związku z zarzucanym Skarżącemu posługiwaniem się elementem "prime", który jak podniósł Skarżący, jednoznacznie potwierdził zasadność twierdzeń Skarżącego, iż element "prime" jest pozbawiony zdolności odróżniającej ze względu na jego znaczenie mające charakter opisowy i wartościujący.
W odpowiedzi na skargę UP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie.
W przedmiotowej sprawie UP unieważnił prawa ochronnego na sporny, słowno-graficzny znak towarowy "PRIME VISIO POLSKA" w zakresie wskazanych towarów i usług ujętych w klasach 9, 35 i 40 klasyfikacji nicejskiej, ze względu na jego podobieństwo do wcześniejszego, przeciwstawionego, słowno-graficznego znaku towarowego "prime by moonlight".
Materialno-prawną podstawę powyższego rozstrzygnięcia stanowił art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., zgodnie z którym nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym. Powyższy przepis stanowi powtórzenie wcześniejszej regulacji zawartej w art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., dlatego aktualne pozostają poglądy prawne orzecznictwa i doktryny odnoszące się do poprzednio obowiązującego art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p.
Przytoczony przepis ma zatem zastosowanie w danym stanie faktycznym wówczas, gdy łącznie spełnione zostały trzy przesłanki: podobieństwo lub identyczność znaków towarowych, podobieństwo lub identyczność towarów lub usług, do oznaczania których przeznaczone są dane znaki oraz istnienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia oznaczanych towarów lub usług, polegającego w szczególności na skojarzeniu znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym. Nie każde zatem podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego, lecz takie, które nawet potencjalnie mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów i usług, w szczególności poprzez ryzyko skojarzenia między znakami. Oznacza to, że w świetle art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego, gdyby w jej wyniku powstało prawo, którego zakres pokrywałby się chociaż częściowo z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów lub usług, do oznaczania których służą porównywane znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości towarów lub usług implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. W celu dokonania oceny podobieństwa towarów lub usług należy uwzględnić wszystkie istotne czynniki charakteryzujące wzajemny stosunek, w którym mogą one pozostawać. Czynniki te obejmują w szczególności charakter towarów bądź usług, ich przeznaczenie, sposób używania towarów, sposób i miejsca ich sprzedaży lub świadczenia usług, jak również to, czy te towary bądź usługi konkurują ze sobą czy też się uzupełniają.
Nie budzi wątpliwości ocena UP, dotycząca podobieństwa towarów z klasy 9, do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki towarowe. Zakres towarów objętych wykazem spornego znaku towarowego zawierający: soczewki okularowe; soczewki kontaktowe; oprawki okularowe; okulary przeciwsłoneczne, sportowe, ochronne; szkło optyczne; szkła okularowe; szkła kontaktowe; akcesoria do pielęgnacji soczewek, szkieł i okularów, z klasy 9 pokrywa się w dużej części z zakresem towarów z klasy 9 objętych wykazem przeciwstawionego znaku towarowego zawierającym: urządzenia, przyrządy i aparatura optyczna, wyroby optyczne, okulary, okulary przeciwsłoneczne, okulary ochronne do uprawiania sportu, okulary pływackie, oprawki do okularów, szkła do okularów, szkła korekcyjne, szkła kontaktowe, soczewki kontaktowe, soczewki optyczne, części do okularów, etui do okularów, pojemniki na szkła kontaktowe, nakładki do okularów, łańcuszki i sznurki do okularów, lornetki, lunety, lupy, części i akcesoria do wyżej wymienionych towarów zawarte w tej klasie. Oba znaki towarowe są zatem przeznaczone do oznaczania podobnych towarów z klasy 9, co przyznał Uprawniony na rozprawie przed UP, [...] czerwca 2019 r.
Sporny znak towarowy jest ponadto przeznaczony do oznaczania usług z klasy 35: usługi w zakresie handlu detalicznego, hurtowego oraz za pomocą Internetu w zakresie towarów: soczewki okularowe; soczewki kontaktowe; oprawki okularowe; okulary: przeciwsłoneczne, sportowe, ochronne; szkło optyczne; szkła okularowe; szkła kontaktowe; akcesoria do pielęgnacji soczewek, szkieł i okularów. Przeciwstawiony znak towarowy jest także przeznaczony do oznaczania usług z klasy 35: usługi sprzedaży w sklepach, hurtowniach, punktach wyspecjalizowanych oraz za pośrednictwem Internetu następujących towarów: urządzenia, przyrządy i aparatura optyczna, wyroby optyczne, okulary, okulary przeciwsłoneczne, okulary ochronne do uprawiania sportu, okulary pływackie, oprawki do okularów, szkła do okularów, szkła korekcyjne, szkła kontaktowe, soczewki kontaktowe, soczewki optyczne, części do okularów, etui do okularów, pojemniki na szkła kontaktowe, nakładki do okularów, łańcuszki i sznurki do okularów, lornetki, lunety, lupy.
Uprawniony przyznał na rozprawie przed UP, [...] czerwca 2019 r., częściowe podobieństwo powyższych usług, do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki towarowe. W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości również ocena UP, dotycząca podobieństwa usług z klasy 35, do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki towarowe, w przypadku obu znaków towarowych są to bowiem usługi w zakresie handlu detalicznego, hurtowego oraz za pomocą Internetu, szerokiej gamy wyrobów optycznych, stanowiących ww. towary z klasy 9.
Sąd zgadza się także z oceną UP, iż usługi ujęte w klasie 40 spornego znaku towarowego tj.: nakładanie cienkich powłok foliowych na elementy optyczne; obróbka komponentów optycznych w celu zmiany właściwości optycznych; obróbka soczewek w celu zmiany właściwości optycznych; obróbka szkła w celu zmiany właściwości optycznych; powlekanie soczewek optycznych; przetwarzanie soczewek optycznych w celu spełnienia indywidualnych wymagań; szlifowanie i polerowanie szkła do okularów; szlifowanie soczewek; szlifowanie soczewek optycznych; szlifowanie szkła optycznego; usługi szlifierstwa optycznego; wytwarzanie soczewek okularowych na zamówienie – są komplementarne w stosunku do towarów i usług ujętych w klasie 9 i 35 przeciwstawionego znaku towarowego. Z orzecznictwa wynika, że towary lub usługi komplementarne to takie, między którymi istnieje ścisły związek polegający na tym, że jedne są nieodzowne lub istotne do użycia drugich, wobec czego konsumenci mogą uznać, że za produkcję obu tych towarów lub za świadczenie obu tych usług odpowiedzialne jest to samo przedsiębiorstwo. UP słusznie natomiast wskazał, że do świadczenia usług ujętych w klasie 40 spornego znaku towarowego nieodzowne są towary z klasy 9 znaku przeciwstawionego, w związku z czym zachodzi między nimi komplementarność. Prawidłowo też wskazał, że komplementarność zachodzi również pomiędzy usługami ujętymi w klasie 40 spornego znaku towarowego i usługami z klasy 35 przeciwstawionego znaku towarowego, bowiem salony optyczne oprócz sprzedaży okularów, oprawek, szkieł czy soczewek optycznych i innych towarów z klasy 9, niejednokrotnie oferują również usługi obróbki soczewek i szkieł optycznych, osadzania szkieł w oprawkach, dopasowywania oprawek, czy nakładania powłok i inne usługi z klasy 40, do których oznaczania jest przeznaczony sporny znak towarowy. UP słusznie zauważył, że także w sytuacjach, gdy zakład optyczny wykonujący technicznie obróbkę materiałów branży optycznej, np. montaż szkieł w okularach, nie znajduje się w danym punkcie sprzedaży, to salon optyczny pośredniczy w przyjęciu zlecenia i firmuje usługę obróbki optycznej. Pomimo zatem, że, jak słusznie wskazał Skarżący, usługi związane z obróbką techniczną wyrobów optycznych są wykonywane przez zawodowych optyków z wykorzystaniem specjalistycznego sprzętu, który ze względu na swoją wartość nie znajduje się w każdym salonie okularów, klient dokonuje zakupu takiej usługi za pośrednictwem salonu optycznego, który bierze odpowiedzialność za jej wykonanie. W tej sytuacji, ostatecznym odbiorcą tych usług z klasy 40, podobnie jak ww. towarów z klasy 9 i ww. usług z klasy 35, są klienci salonów optycznych, sklepów z okularami, osoby z wadami wzroku, które do prawidłowego widzenia potrzebują odpowiednich okularów lub soczewek. Przesądza to o komplementarności usług z klasy 40, z wykazu spornego znaku towarowego oraz towarów z klasy 9 i usług z klasy 35, z wykazu przeciwstawionego znaku towarowego.
W świetle powyższego, Sąd stwierdza, że UP dokonał prawidłowego porównania towarów i usług objętych wnioskiem o unieważnienie spornego znaku towarowego oraz towarów i usług objętych ochroną przeciwstawionego znaku towarowego, co oznacza, że niezasadne są zarzuty skargi w tym zakresie, dotyczące naruszenia przez UP art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i § 4, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a.
Uznanie podobieństwa towarów z klasy 9 i usług z klasy 35 porównywanych znaków towarowych oraz komplementarności usług z klasy 40 z wykazu spornego znaku towarowego oraz towarów z klasy 9 i usług z klasy 35, z wykazu przeciwstawionego znaku towarowego, obligowało organ do dokonania porównania samych oznaczeń.
Sąd zgadza się również z dokonaną przez UP oceną podobieństwa samych, porównywanych oznaczeń.
Oceny podobieństwa oznaczeń dokonuje się w trzech płaszczyznach: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej mając na uwadze to, że decydujące znaczenie ma kryterium ogólnego wrażenia, jakie znaki te wywierają na przeciętnym odbiorcy. W orzecznictwie oraz w doktrynie podkreśla, że o ile przeciętny konsument normalnie postrzega znak towarowy jako całość i nie oddaje się badaniu jego różnych detali, to co do zasady najłatwiej zapamiętywane są dominujące i odróżniające go cechy. Jeżeli zatem elementem dominującym w porównywanych znakach są ich cechy wspólne, to zachodzi między nimi podobieństwo.
Porównaniu podlegały sporny, słowno-graficzny znak towarowy "PRIME VISIO POLSKA" i przeciwstawiony, słowno-graficzny znak towarowy "prime by moonlight".
Dokonując analizy podobieństwa powyższych znaków towarowych na płaszczyźnie wizualnej, UP doszedł do wniosku, że elementem dominującym i przesądzającym o podobieństwie tych znaków w tej warstwie, jest występujący w obu znakach wyraz PRIME. W warstwie fonetycznej UP również uznał występujące podobieństwo pomiędzy porównywanymi znakami towarowymi, ze względu na występujący w obu znakach wyraz PRIME. Porównując oba oznaczenia na płaszczyźnie znaczeniowej UP stwierdził brak podobieństwa tych oznaczeń, wskazując przy tym, że użyte w obu analizowanych znakach słowo "prime" oznacza w języku angielskim: główny, pierwszy, wyborny, najwyższego gatunku. UP uznał jednak, że powyższe, konkretne znaczenie tego słowa, nie oznacza jego opisowego charakteru w odniesieniu do towarów i usług, do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki towarowe, ponieważ takie znaczenie tego słowa nie określa żadnej konkretnej cechy właściwej towarom i usługom z branży optyczno-okulistycznej i nie wskazuje żadnego konkretnego wyobrażenia o nich.
To stanowisko zakwestionował Skarżący w postępowaniu przed UP oraz w skardze, podnosząc, że znaczenie słowa "prime": wyborny, najwyższego gatunku, poprzez wskazanie jakości towaru lub usługi nim oznaczonej, przesądza o jego opisowym charakterze, a więc nie posiada ono zdolności odróżniającej. Na poparcie swojego stanowiska Skarżący przedłożył wyrok Sądu Okręgowego w W. XXII Wydział Własności Intelektualnej z [...] sierpnia 2020 r., sygn. akt [...], wydany w sprawie z powództwa Uczestnika postępowania przeciwko Skarżącemu o zakazanie naruszania jego praw, w którym Sąd Okręgowy analizując znaki towarowe Skarżącego i Uczestnika, posiadające element "PRIME", uznał, że element ten jako opisowy nie może być uznany za kolizyjny.
Odnosząc się do powyższej kwestii należy wskazać, że opisowym oznaczeniem jest oznaczenie pozbawione dostatecznych znamion odróżniających ze względu na to, że składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności. Taki charakter oznaczenia stanowi bezwzględną przeszkodę rejestracji oznaczenia unormowaną w art. 1291ust. 1 pkt 3 P.w.p.
Zarówno w literaturze przedmiotu, jak i orzecznictwie sądów administracyjnych, uznaje się, że znakiem opisowym jest znak, który ma cechy aktualnej, konkretnej i bezpośredniej opisowości. Aktualność oznaczeń podlega ocenie obiektywnej i sprowadza się do ustalenia, czy z punktu widzenia aktualnych warunków rynku oznaczenie jest przydatne do opisu towaru i jako takie powinno być dostępne dla wszystkich jego uczestników. Reguła konkretnej opisowości wskazuje, że wyłączony z rejestracji jako opisowy może być tylko taki znak, który wskazuje na konkretne cechy tego towaru, dla którego oznaczania jest przeznaczony. Bezpośredniość opisu ma miejsce wtedy, gdy znak opisowy przekazuje informację o cechach konkretnego towaru wprost, wyraźnie i jednoznacznie, tak że może być ona również do odczytania wprost, a nie drogą skojarzeń (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 19 kwietnia 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 109/10).
Stosując powyższe kryteria, do elementu "PRIME" występującego w porównywanych znakach towarowych, które zastosował również UP w przedmiotowej sprawie, Sąd zgadza się ze stanowiskiem UP, że znaczenie tego słowa: główny, pierwszy, wyborny, najwyższego gatunku, nie określa żadnej konkretnej cechy właściwej towarom i usługom z branży optyczno-okulistycznej, nie spełnia zatem reguły konkretnej opisowości. Nie można zatem uznać elementu "PRIME" za opisowy w stosunku do towarów i usług, do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki towarowe.
Podkreślenia wymaga również, że powyższe stanowisko wyraził już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 16 kwietnia 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 1977/18 analizując podobieństwo słowno-graficznego znaku towarowego Uczestnika "prime by moonlight" oraz słowno-graficznego znaku towarowego Skarżącego "PE PRIME EYEWEAR". WSA w Warszawie stwierdził w powyższym wyroku, że nie jest opisowym znak wskazujący cechę właściwą także innym towarom, np. słowa "super", "extra", "wyśmienite", a także "prime", bo choć wskazują na jakość towaru, nie mogą być uznane za konkretnie opisowe, ponieważ te cechy nie są właściwe jedynie tym towarom i usługom, dla których oznaczenia je zgłoszono i nie dają o nich żadnego konkretnego wyobrażenia.
Sąd w składzie rozstrzygającym niniejszą sprawę podziela powyższy pogląd, nie może w związku z tym podzielić stanowiska wyrażonego przez Sąd Okręgowy w W. z [...] sierpnia 2020 r., w sprawie o sygn. akt [...], w którym Sąd Okręgowy w W. nie badał opisowego charakteru elementu "prime" przez pryzmat reguł aktualnej, konkretnej i bezpośredniej opisowości.
Z powyższych względów Sąd uznał za niezasadne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez UP art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i § 4, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., w związku z uznaniem przez UP odróżniającego charakteru elementu "prime" występującego w porównywanych znakach towarowych.
Niesłuszne są również zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez UP powyższych przepisów postępowania w związku z wadliwym według Skarżącego, porównaniem spornego i przeciwstawionego znaku towarowego.
W ocenie Sądu, UP dokonując analizy porównywanych znaków towarowych na płaszczyźnie wizualnej prawidłowo stwierdził, że słowny element "PRIME", jest w obu znakach zapisany największą czcionką i jest w nich najbardziej dostrzegalny, jako zatem posiadający zdolność odróżniającą, jest elementem dominującym. W obu porównywanych znakach, pozostałe elementy słowne, w znaku spornym – VISIO POLSKA, w znaku przeciwstawionym – by moonlight, mają drugorzędne znaczenie są bowiem zapisane znacznie mniejszą i nie wyróżniającą się w stosunku do dominującego elementu PRIME, czcionką. W obu znakach towarowych słowny element PRIME jest wyraźny i czytelny, został wyraźnie wyeksponowany w stosunku do pozostałych elementów znaków i jako pierwszy rzuca się w oczy odbiorcy.
UP prawidłowo ocenił rolę elementów graficznych w porównywanych znakach towarowych. W spornym znaku towarowym grafika sprowadza się jedynie do czcionki w kolorze czarnym, jaką zapisane są elementy słowne, w tym graficznego wyeksponowania wyrazu PRIME, który jest zapisany dużymi drukowanymi literami znacznie pogrubioną czcionką. Pozostałe elementy słowne VISIO POLSKA zapisane zostały mniejszą i znacznie cieńszą czcionką, drukowanymi literami pod wyrazem PRIME. W przeciwstawionym znaku towarowym, słowny element prime został zapisany małymi literami, oryginalną, fantazyjną czcionką z niebieską, w kształcie prostokąta kropką nad literą "i". Pozostałe elementy słowne – by moonlight zostały zapisane również małymi literami ale znacznie mniejszą czcionką pod wyrazem prime. Z lewej strony wyrazu prime umieszczone zostały nieregularnie, w narastającej wielkości kropki w kolorze niebieskim i czarnym. Całość znajduje się wewnątrz prostokątnej niebieskiej ramki. W ocenie Sądu, UP doszedł do słusznych wniosków, że pomimo zapisania wyrazu prime w przeciwstawionym znaku towarowym oryginalną, fantazyjną czcionką, wyraz prime jest wyraźny i czytelny, a jego wielkość sprawia, że w pierwszej kolejności widoczny jest ten element przeciwstawionego znaku towarowego, pozostałe natomiast elementy graficzne tego znaku w tym kolorystyka, dominujący jest bowiem kolor czarny, nie oddziałują na płaszczyźnie wizualnej dostatecznie mocno, aby, jak wskazał UP, utrwalić się w pamięci przeciętnego nabywcy silniej niż słowo PRIME.
W tej sytuacji, Sąd zgadza się z oceną UP, że identyczność dominującego w obu znakach towarowych słownego elementu PRIME powoduje podobieństwo tych znaków w warstwie wizualnej. Prawidłowość natomiast przeprowadzonej przez UP analizy porównawczej przedmiotowych znaków towarowych w warstwie wizualnej, czyni bezpodstawnym zarzut braku zamieszczenia w doręczonej zaskarżonej decyzji wizualizacji przeciwstawionego znaku towarowego w wersji kolorowej. Należy również wskazać, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się oryginał uzasadnienia zaskarżonej decyzji zawierający kolorową wizualizacja przeciwstawionego znaku towarowego.
Sąd stwierdza, że UP dokonując analizy porównawczej przedmiotowych znaków towarowych na płaszczyźnie fonetycznej prawidłowo stwierdził podobieństwo tych znaków w tej warstwie wynikające z identyczności występującego w obu znakach słownego, dominującego elementu PRIME. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że UP prawidłowo wskazał, że w spornym znaku został w całości inkorporowany kluczowy i dominujący w znaku przeciwstawionym element słowny PRIME. Organ zatem nie stwierdził, że w spornym znaku został inkorporowany w całości znak przeciwstawiony, w związku z czym trudno uznać za zasadną zarzucaną przez Skarżącego wadliwość stwierdzenia organu dotyczącą inkorporacji w spornym znaku towarowym słownego elementu PRIME występującego w przeciwstawionym znaku. W obu porównywanych znakach towarowych pierwszym odczytywanym słowem jest właśnie słowo PRIME, w dalszej kolejności w spornym znaku VISIO POLSKA, a w przeciwstawionym znaku – by moonlight. Zgadzając się z UP, że przeciętny odbiorca odczytując nazwę znaku towarowego składającego się z kilku elementów słownych zazwyczaj zwraca większą uwagę na jego pierwszą część, należy stwierdzić, że widoczne jest podobieństwo obu znaków towarowych w warstwie fonetycznej.
Analizując podobieństwo porównywanych znaków na płaszczyźnie znaczeniowej, należy zgodzić się ze stanowiskiem UP co do fantazyjnego charakteru słownego elementu PRIME występującego w porównywanych znakach towarowych, w stosunku do sygnowanych tymi znakami towarów i usług, co zostało już wcześniej omówione. Sąd zgadza się również z UP, że element słowny visio, występujący w spornym znaku towarowym pomimo, że nie posiada konkretnego znaczenia może być kojarzony ze słowem "vision" oznaczającym m.in. wzrok, widzenie występującym w branży optycznej, co prowadzi do wniosku, że element ten (visio), jest słabo odróżniającym w stosunku do towarów i usług, do których oznaczania przeznaczony był sporny znak towarowy. Podkreślenia wymaga, że UP nie wykluczył innych znaczeń słowa "vision", jednak fakt, że oznacza ono również – wzrok i widzenie, wywołuje opisane powyżej skutki dotyczące słownego elementu "VISIO" występującego w spornym znaku towarowym. UP słusznie też wskazał, że element POLSKA w spornym znaku towarowym ma opisowy charakter w stosunku do towarów i usług, do których oznaczania przeznaczony był sporny znak towarowy. Oczywistość wskazania kraju pochodzenia tych towarów i usług sprawia, iż zbędna była pogłębiona analiza opisowego charakter tego elementu słownego. Należy też zgodzić się z UP, co do abstrakcyjności słownego elementu by moonlight, występującego w przeciwstawionym znaku towarowym, w stosunku do towarów i usług oznaczanych tym znakiem, oznaczającego "przy świetle księżyca".
Powyższa analiza przeprowadzona przez UP, skutkowała uznaniem przez organ braku podobieństwa porównywanych znaków towarowych w warstwie znaczeniowej.
Sąd stwierdza, że całościowa analiza dokonana przez UP w zakresie podobieństwa i komplementarności towarów i usług sygnowanych porównywanymi znakami towarowymi, jak i podobieństwa samych oznaczeń doprowadziła organ do prawidłowych wniosków w kwestii ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców towarów i usług sygnowanych porównywanymi znakami towarowymi.
Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd istnieje, jeżeli odbiorcy mogliby uznać, że dane towary lub usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo (por. wyrok z 22 czerwca 1999 r. w sprawie C-342/97 Lloyd Schuhfabrik Meyer, Rec. str. I-3819, pkt 17).
W orzecznictwie wskazuje się również, ze oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd należy dokonywać w sposób kompleksowy przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności istotnych w danej sprawie, takich jak: stopień podobieństwa pomiędzy przeciwstawionymi znakami oraz towarami, do oznaczania których są one przeznaczone, skojarzenia jakie mogą wystąpić pomiędzy tymi oznaczeniami, czy stopień rozpoznawalności na rynku wcześniejszych znaków.
Analizę niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców UP przeprowadził przez pryzmat przeciętnego konsumenta, który zgodnie z orzecznictwem jest osobą właściwie poinformowaną, wystarczająco uważną i ostrożną. Uwzględniając fakt, że towary i usługi sygnowane porównywanymi znakami towarowymi dotyczą branży optyczno-okulistycznej, UP prawidłowo przyjął, że właściwy krąg odbiorców przedmiotowych towarów i usług obejmuje wszystkie osoby z wadami wzroku, które do prawidłowego widzenia potrzebują odpowiednich okularów lub soczewek oraz różnego rodzaju akcesoriów do tych produktów i które są należycie poinformowane, uważne i racjonalne. Dotyczy to również usług z klasy 40, do których oznaczania przeznaczony był sporny znak towarowy, co Sąd już wcześniej wyjaśnił. Sąd zgadza się z UP, że tak pojmowani przeciętni odbiorcy mogą pomylić porównywane znaki towarowe co do ich komercyjnego pochodzenia, ze względu na ich wizualne i fonetyczne podobieństwo oraz podobieństwo i komplementarność towarów i usług sygnowanych tymi znakami i uznać sporny znak za odmianę wcześniej zarejestrowanego, przeciwstawionego oznaczenia, pochodzącą od tego samego producenta lub odrębnych przedsiębiorstw powiązanych jednak związkami organizacyjno-prawnymi.
W ocenie Sądu, UP doszedł do powyższych wniosków po dokonaniu prawidłowej analizy podobieństwa towarów i usług, sygnowanych porównywanymi znakami oraz całościowej oceny podobieństwa tych znaków uwzględniającej ogólne wrażenie, jakie wywierają one na przeciętnym odbiorcy, do którego są adresowane. Nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącego, co do wadliwych ustaleń odnośnie podobieństwa wizualnego, fonetycznego i znaczeniowego porównywanych oznaczeń, pominięcia faktu, iż elementy "BY MOONLIGHT" oraz "VISIO POLSKA" w pełni posiadają właściwości pozwalające na zmianę całościowego wrażenia wywieranego przez porównywane oznaczenia na odbiorcach, czy też braku wyciągnięcia jakichkolwiek wniosków z faktu występującej w obrocie ilości znaków Prime i znaków z elementem PRIME. W ocenie Sądu, uwzględniając podnoszoną przez Skarżącego okoliczność, że występująca w obrocie ilość znaków Prime i znaków z elementem PRIME osłabia siłę odróżniającą słownego elementu PRIME w porównywanych znakach, UP prawidłowo ocenił funkcję i siłę odróżniającą poszczególnych elementów porównywanych znaków towarowych. Biorąc zatem pod uwagę fakt, że przy ocenie podobieństwa znaków towarowych należy zwrócić uwagę na proporcje w sile odróżniającej poszczególnych elementów, a także ich oryginalność i sposób postrzegania, miejsce w znaku i kontekst w jakim poszczególne elementy zostały użyte, UP prawidłowo wskazał, że ze względu na sposób wyeksponowania w obu znakach towarowych słownego elementu PRIME, jest on elementem dominującym w obu znakach, posiadającym przy tym zdolność odróżniającą. UP wykazał również, że w spornym znaku towarowym słowny element VISIO ma słabą zdolność odróżniającą, a element POLSKA, ma opisowy charakter w związku z czym nie ma zdolności odróżniającej. UP nie pominął również bardziej złożonej grafiki w przeciwstawionym znaku towarowym, co zostało przez Sąd wcześniej omówione, jak również zdolności odróżniającej słownych elementów "by moonlight", co znalazło swój wyraz w ocenie braku podobieństwa porównywanych znaków towarowych w warstwie znaczeniowej. Powyższe słowne elementy jak i graficzne w obu znakach towarowych maja drugorzędne znaczenie wobec pierwszoplanowego wyeksponowania w obu znakach elementu PRIME, nie mogą ona zatem wpłynąć na zmianę całościowego wrażenia wywieranego przez porównywane oznaczenia na odbiorcach. Uwzględnienie i ocena przez UP wszystkich elementów porównywanych znaków towarowych, czyni bezpodstawnym zarzut o rozszerzeniu przez UP zakresu ochrony znaku prime by moonlight do ochrony także samego elementu prime. Nie można też przyznać racji Skarżącemu, że ustalenie przez organ braku podobieństwa w warstwie znaczeniowej porównywanych znaków towarowych mogło zniwelować podobieństwo tych oznaczeń w warstwie wizualnej i fonetycznej. Dominujący bowiem charakter cech wspólnych w warstwie wizualnej i fonetycznej w postaci dominującego elementu PRIME, przesądza o możliwości wprowadzenia w błąd odbiorców co do źródła pochodzenia towarów i usług oznaczonych porównywanymi znakami towarowymi.
Z tych względów niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez UP art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i § 4, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., z uwagi na brak wyczerpującego zbadania sprawy, brak prawidłowej oceny wniosków płynących z materiału dowodowego, pominięcie szeregu istotnych okoliczności mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a także wadliwe ustalenie stanu faktycznego oraz brak należytego uzasadnienia. Analiza podobieństwa towarów i usług oraz znaków towarowych, a także ocena ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, została dokonana przez UP prawidłowo bez naruszenia przepisów procesowych w stopniu istotnym, które mogłoby być podstawą do uwzględnienia skargi. W ocenie Sądu, UP wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wszystkie przesłanki, którymi się kierował przy rozstrzygnięciu sprawy, przedstawił prawidłowo ustalony stan faktyczny oraz przywołał i wyjaśnił podstawy prawne rozstrzygnięcia. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia zatem wymogi określone przez art. 107 § 3 K.p.a.
Podkreślenia wymaga, że w zaskarżonej decyzji UP wyjaśnił powody odmowy rejestracji słowno-graficznego znaku towarowego PRIME [...], słownego PRIME [...] oraz słowno-graficznego PRIME [...] wskazując, że znaki te nie zostały zarejestrowane nie z powodu opisowego charakteru słowa PRIME, ale ze względu na kolizję z innymi znakami towarowymi lub brak wniesienia opłaty za rejestrację znaku. W związku z tym brak zakomunikowania Skarżącemu przez UP w toku postępowania przed UP przyczyn odmowy rejestracji znaków towarowych i uniemożliwienie Skarżącemu zajęcia stanowiska w tym zakresie, w świetle wszystkich powyższych wyjaśnień, nie stanowiło naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Niezasadny jest natomiast zarzut skargi dotyczący braku wyciągnięcia wniosków dla sprawy, zwłaszcza w zakresie zdolności odróżniającej elementu PRIME z faktu, iż w 2007 r. UP odmówił Wnioskodawcy udzielenia prawa ochronnego na element PRIME zgłoszony pod numerem [...]. Odmowa udzielenia prawa ochronnego na ten znak nastąpiła nie z powodu opisowego charakteru słowa PRIME, ale ze względu na kolizję z innym znakiem towarowym.
Niezasadne są również zarzuty skargi braku wyciągnięcia przez UP należytych wniosków z faktu, iż EUIPO uznał element PRIME za niedystynktywny w rozumieniu art. 7 (b) d. Rozporządzenia w sprawie wspólnotowego znaku towarowego ze względu na jego znaczenie oraz brak wyciągnięcia wniosków z faktu odmowy udzielenia prawa z rejestracji przez EUIPO na blisko 90 znaków towarowych z elementem PRIME, w tym aż 25 zgłoszonych w klasie 09. UP nie zgodził się bowiem ze stanowiskiem Skarżącego, że EUIPO traktuje słowo PRIME jako oznaczenie opisowe.
Sąd stwierdza również, że wykazana powyżej, prawidłowa analiza UP podobieństwa towarów i usług oraz znaków towarowych, a także prawidłowa ocena ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, prowadzi również do wniosku, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez UP art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., poprzez błędną jego wykładnię polegającą na wadliwym rozumieniu przesłanki podobieństwa oznaczeń i przyjęciu nieprawidłowych kryteriów w zakresie jej ustalania, w szczególności zawężenia jej oceny do jednego elementu PRIME z pominięciem pozostałych elementów słownych znaków oraz faktu braku zdolności odróżniającej elementu PRIME, a także poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy nie zachodzą łącznie wszystkie trzy przesłanki, zawarte w treści tego przepisu, stanowiące podstawę do unieważnienia znaku towarowego. Sąd wyjaśnił już powyżej, że UP nie pominął w swojej analizie żadnych elementów porównywanych znaków towarowych, prawidłowo też przyjął zdolność odróżniającą elementu PRIME i wykazał zaistnienie w niniejszej sprawie wszystkich przesłanek z art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., co uzasadniało unieważnienie przez UP spornego znaku towarowego.
Z powyższych względów, Sąd nie stwierdziwszy naruszenia przez UP przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak i naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, uznając skargę za niezasadną, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.
Sprawa niniejsza została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 z późn. zm.).