VI SA/Wa 1513/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2014-10-31
NSAtransportoweŚredniawsa
transport drogowyopłaty elektronicznekara pieniężnaprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiTrybunał Konstytucyjnyzawieszenie postępowaniazażalenieuchylenie postanowienia

WSA uchylił własne postanowienie o zawieszeniu postępowania, uznając, że zażalenie organu było uzasadnione, ponieważ Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie, które było podstawą zawieszenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał zażalenie Głównego Inspektora Transportu Drogowego na postanowienie o zawieszeniu postępowania sądowego. Sąd pierwotnie zawiesił postępowanie, uznając, że jego wynik zależy od rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie dotyczącej zgodności z Konstytucją przepisów o opłatach za przejazd drogowy. Jednakże, Trybunał umorzył postępowanie, uznając pytanie za abstrakcyjne. WSA, uwzględniając zażalenie, uchylił własne postanowienie o zawieszeniu, stwierdzając brak podstaw do jego zastosowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał zażalenie Głównego Inspektora Transportu Drogowego na postanowienie tegoż Sądu z dnia 22 września 2014 r., którym zawieszono postępowanie sądowe w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z marca 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Sąd pierwszej instancji pierwotnie zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazując, że wynik sprawy zależy od rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie P 36/13, dotyczącej zgodności z Konstytucją art. 13k ust. 1 ustawy o drogach publicznych. Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł zażalenie, argumentując, że brak było podstaw do zawieszenia postępowania, ponieważ zagadnienie wstępne zostało już rozstrzygnięte. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 10 września 2014 r. umorzył postępowanie w sprawie P 36/13, uznając pytanie za abstrakcyjne. WSA, rozpoznając zażalenie, uznał je za oczywiście uzasadnione i na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił własne postanowienie o zawieszeniu postępowania, stwierdzając, że po umorzeniu postępowania przez TK nie było podstaw do zawieszenia postępowania sądowego. Uchylono również przedwczesne postanowienie o podjęciu postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym zostało umorzone, a pytanie prawne uznano za abstrakcyjne.

Uzasadnienie

Sąd zawiesił postępowanie, opierając się na toczącym się postępowaniu przed TK. Jednakże, TK umorzył postępowanie, uznając pytanie za abstrakcyjne. W związku z tym, brak było podstaw do dalszego zawieszania postępowania sądowego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (4)

Główne

p.p.s.a. art. 195 § § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Umożliwia sądowi uchylenie własnego postanowienia i ponowne rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, gdy zażalenie jest oczywiście uzasadnione.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 125 § § 1 pkt 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do zawieszenia postępowania, gdy wynik sprawy zależy od rozstrzygnięcia kwestii wstępnej.

u.d.p. art. 13k § ust. 1

Ustawa o drogach publicznych

Przepis dotyczący opłat za przejazd drogowy, którego zgodność z Konstytucją była przedmiotem pytania do TK.

Konstytucja RP art. 193

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Reguluje możliwość wystąpienia sądu z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie, co oznacza brak podstaw do zawieszenia postępowania sądowego. Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął przesłanki do zawieszenia postępowania.

Godne uwagi sformułowania

pytanie ma charakter abstrakcyjny, tj. wykracza poza zakres rozpoznania WSA zażalenie należało ocenić jako oczywiście uzasadnione

Skład orzekający

Piotr Borowiecki

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zawieszania postępowań sądowych w sytuacji pytań prawnych do Trybunału Konstytucyjnego oraz możliwość uchylenia własnych postanowień przez WSA."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji umorzenia postępowania przez TK i zastosowania art. 195 § 2 p.p.s.a.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje złożoność relacji między postępowaniem sądowym a pytaniami do Trybunału Konstytucyjnego oraz pokazuje, jak sąd może korygować własne błędy proceduralne.

Sąd administracyjny koryguje własne postanowienie: kiedy zawieszenie postępowania jest nieuzasadnione?

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VI SA/Wa 1513/14 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2014-10-31
Data wpływu
2014-05-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Piotr Borowiecki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Uchylono postanowienie Sądu
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Głównego Inspektora Transportu Drogowego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 września 2014 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej p o s t a n a w i a: uwzględnić zażalenie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] października 2014 r., poprzez uchylenie postanowienia tutejszego Sądu z 22 września 2014 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania sądowego oraz postanowienia tutejszego Sądu z 9 października 2014 r. w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania sądowego
Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2014 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej, wskazując jako podstawę art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Zdaniem Sądu, wynik toczącego się postępowania zależał od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie P 36/13, zainicjowanego postanowieniem WSA w Warszawie z 17 maja 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 201/13, który wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem dotyczącym zgodności z Konstytucją art. 13k ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (j. t. Dz. U. 2013 r., poz. 260).
Na powyższe postanowienie zażalenie wywiódł Główny Inspektor Transportu Drogowego, wskazując, że brak było podstaw do zawieszenia postępowania sądowego ze wskazanej przyczyny, bowiem opisane zagadnienie wstępne zostało już rozstrzygnięte. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 10 września 2014 r., w sprawie P 36/13 umorzył postępowanie wywołane postanowieniem WSA w Warszawie z 17 maja 2013 r., stwierdzając, że analizowane pytanie ma charakter abstrakcyjny, tj. wykracza poza zakres rozpoznania WSA, a więc nie mogło zostać uznane za służące rozstrzygnięciu wątpliwości konstytucyjnych na zasadach określonych w art. 193 Konstytucji RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z przepisem art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Jak wynika z poczynionych ustaleń, Główny Inspektor Transportu Drogowego trafnie zarzucił błędne przyjęcie przez Sąd, że zachodziły w sprawie przesłanki do zawieszenia postępowania sądowego w sprawie w oparciu o treść art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sprawa przed Trybunałem Konstytucyjnym, na którą powołał się Sąd, uznając ją za przesłankę zawieszenia postępowania sądowego, została zakończona postanowieniem z 10 września 2014 r. sygn. P 36/13, a zatem nie było podstaw do zawieszania postępowania z tejże przyczyny. Stąd też zażalenie na postanowienie z 22 września 2014 r. należało ocenić jako oczywiście uzasadnione i postanowienie to uchylić w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a. Należy jednocześnie podkreślić, iż postanowienie z 9 października 2014 r., również podlega uchyleniu, jako przedwczesne.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI