VI SA/WA 1459/24

Sprawa dotyczyła skargi T. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego utrzymującą w mocy karę pieniężną w wysokości 10.000 zł. Kara została nałożona za przejazd pojazdem nienormatywnym (zespół pojazdów o masie całkowitej 46,7 t, przekraczającej dopuszczalną o 16,75%, oraz z przekroczonymi naciskami osi) z ładunkiem podzielnym (drewno). Skarżący zarzucał organom naruszenie przepisów k.p.a. poprzez zaniechanie wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, dowolną ocenę dowodów, a także naruszenie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez niewłaściwe ustalenie masy ładunku i niezastosowanie art. 61 ust. 15 tej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, uznając decyzję organu za zgodną z prawem. Sąd podkreślił, że definicja pojazdu nienormatywnego i zakaz przewozu ładunków podzielnych na takich pojazdach (z pewnymi wyjątkami) są jasno określone w Prawie o ruchu drogowym. Stwierdzono, że w tej sprawie doszło do naruszenia dopuszczalnych norm masy i nacisków osi, a przewożony ładunek był podzielny. Kara została prawidłowo ustalona na podstawie art. 140ab ust. 1 pkt 3 lit. b) Prawa o ruchu drogowym. Sąd odrzucił zarzuty naruszenia przepisów postępowania, wskazując na prawidłowość procedury ważenia pojazdu za pomocą zalegalizowanych urządzeń i brak wniosku o powtórzenie pomiarów. Podkreślono, że ciężar wykazania należytej staranności i braku wpływu na powstanie naruszenia spoczywa na podmiocie wykonującym przejazd, a skarżący nie przedstawił takich dowodów. Systemy w pojeździe wskazywały na przekroczenia norm, co powinno skłonić kierującego do weryfikacji parametrów przed rozpoczęciem jazdy. Sąd powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym przewoźnik musi wykazać, że naruszenie powstało w wyniku niezależnych od niego okoliczności.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający