VI SA/WA 1407/05

VI SA/Wa 1407/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-01-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska
Jolanta Królikowska-Przewłoka /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Grzelak
Symbol z opisem
6231 Dozór techniczny
Sygn. powiązane
II GSK 116/06 - Wyrok NSA z 2006-09-13
Skarżony organ
Minister Gospodarki Morskiej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska – Przewłoka (spr.) Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Grzelak Asesor WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2006r. sprawy ze skarg G. S.A. z siedzibą w W. na decyzje Ministra Gospodarki i Pracy z maja 2005 r. nr[...], [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na eksploatację zbiorników ciśnieniowych o nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] oddala skargi
Uzasadnienie
G. S.A. w W., skarżąca w niniejszej sprawie wystąpiła do Urzędu Dozoru Technicznego z sześcioma wnioskami o wydanie na podstawie art. 14 ustawy z dnia [...].12.2000 r. o dozorze technicznym decyzji administracyjnych zezwalających na eksploatację urządzeń ciśnieniowych o nr fabrycznych [...], [...], [...], [...], [...], [...], w postaci zbiorników przeznaczonych do magazynowania gazu propan-butan (każdy z wniosków dotyczył jednego wskazanego urządzenia ciśnieniowego).
Prezes Urzędu Nadzoru Technicznego działając na podstawie art. 14, art. 37 pkt 3 ustawy z dnia 21.12.2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. Nr 122, poz. 1321 ze zm.) i art. 104 kpa wydał decyzje (bez numerów), mocą których nie zezwolił na eksploatację wskazanych zbiorników: o numerach [...] i [...] - decyzje z dnia [...].04.2005 r., o numerach [...] i [...] – decyzje z dnia [...].04.2005 r., o numerze [...] – decyzja z dnia [...].04.2005 r., o numerze [...] – decyzja z dnia [...].04.2005 r.
W uzasadnieniach decyzji organ wskazał, iż sprawdzenie stanu zbiornika podziemnego, a w szczególności stanu jego powierzchni zewnętrznej jest możliwe wyłącznie wówczas, gdy nie został on jeszcze przykryty warstwą ziemi. Zatem
w sytuacji, gdy zbiornik ciśnieniowy został zasypany ziemią (co w każdym przypadku stwierdził inspektor UDT oddziału w W., po przybyciu
w uzgodnionym terminie na wskazane miejsce posadowienia zbiornika) nie ma możliwości przeprowadzenia działań określonych w § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9.07.2003 r. w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego w zakresie eksploatacji niektórych urządzeń ciśnieniowych i wobec niemożności ich przeprowadzenia uzasadnionym jest nieudzielenie zezwoleń na eksploatację każdego ze wskazanych zbiorników.
W odwołaniu od tych decyzji G. S.A., wniósł o ich uchylenie i wydanie wnioskowanych zezwoleń. Zdaniem odwołującej się Spółki, organ błędnie zinterpretował przepisy rozporządzenia z dnia 9 lipca 2003 r., a w szczególności § 6 pkt 2, gdyż dokonywanie czynności wymienionych w tym przepisie przed zasypaniem zbiornika nie ma uzasadnienia w innych przepisach tego aktu. Podniesiono przy tym w odwołaniu, że po zasypaniu zbiornika dokonywane są przez G. pomiary skuteczności ochrony katodowej, a wyniki tych pomiarów przesyłane do wiadomości Urzędu Dozoru Technicznego. Ponadto z § 7 ust. 3 cyt. rozporządzenia wynika zdaniem Spółki, iż badań odbiorczych nie przeprowadza się w stosunku do zbiorników oznaczonych znakiem CE, a takich zbiorników dotyczą wnioski. Skoro zatem, jak wywodzi dalej strona, ustawodawca zwolnił z obowiązku dalej idącego tj. nieprzeprowadzania badań odbiorczych zbiorników oznaczonych znakiem CE, niezasadnym wydaje się stwarzanie dodatkowej uciążliwości dla przedsiębiorcy, a więc konieczności dokonania sprawdzenia stanu urządzenia.
W ocenie odwołującej, działanie organu jest nadto sprzeczne z art. 8 ust. 1 oraz art. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
Decyzjami podjętymi w maju 2005 r. o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. Nr 122, poz. 1321 ze zm.) Minister Gospodarki i Pracy utrzymał w mocy w/w decyzje Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego.
W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 lipca 2003 r. w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego w zakresie eksploatacji niektórych urządzeń ciśnieniowych, przed wydaniem decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia Urząd Dozoru Technicznego zobowiązany jest m.in. do sprawdzenia stanu urządzenia. Sprawdzenia stanu urządzenia można dokonać wyłącznie w sytuacji, gdy nie zostało ono jeszcze przykryte warstwą ziemi. Tymczasem wnioskodawca dokonał przykrycia zbiornika na gaz propan-butan ziemią bez poinformowania właściwej jednostki dozoru technicznego, uprawnionej do dokonania wizualnego oglądu zewnętrznych powierzchni urządzenia ciśnieniowego, a następnie złożył wniosek
o wydanie decyzji zezwalającej na eksploatację. Organ nie miał więc możliwości sprawdzenia stanu zbiornika. Z powyższych względów, zdaniem organu, prawidłowe było wydanie decyzji na mocy której nie zezwolono na eksploatację urządzenia. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ stwierdził, że w świetle powyższego przepisu, bez względu na fakt czy urządzenie jest oznakowane CE czy też nie, organ właściwej jednostki dozoru technicznego:
1) sprawdza kompletność i odpowiedniość dokumentacji;
2) identyfikuje urządzenie, sprawdza jego stan i oznakowanie;
3) sprawdza zgodność wyposażenia z przedłożoną dokumentacją.
W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na w/w decyzje Ministra Gospodarki i Pracy z maja 2005 r. G. S.A. wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji i utrzymanych nimi w mocy decyzji Urzędu Dozoru Technicznego oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych podnosząc zarzut naruszenia:
1/ art. 14 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym przez dwukrotne dokonywanie czynności "sprawdzania stanu urządzenia", o którym mowa w § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 lipca
2003 r.
2/ § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia
9 lipca 2003 r.
3/ art. 22 Konstytucji RP
4/ art. 8 i 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - przez taką ich interpretację, która powoduje stwarzanie nieuzasadnionych utrudnień w prowadzeniu działalności gospodarczej oraz przez interpretację nakazującą dokonywanie czynności stwierdzenia stanu zbiornika przed jego zasypaniem niezgodnie i wbrew brzmieniu przepisu § 6 pkt 4 rozporządzenia z dnia 9 lipca
2003 r.
W uzasadnieniu skarg, spółka ponowiła argumentację zawartą
w odwołaniach od decyzji organu I instancji. Jej zdaniem, Urząd Dozoru Technicznego powinien dokonywać odbioru posadowionego i zasypanego zbiornika, gdy tymczasem dokonuje czynności odbioru dwuetapowego tj. przed i po zasypaniu, a dużo większe zagrożenie niż podczas transportu zbiornika istnieje
w czasie jego zasypywania. Tymczasem samo zasypywanie nie jest nadzorowane przez Inspektora Urzędu Dozoru Technicznego. Skarżąca podniosła przy tym, że odpowiedzialność za właściwe posadowienie i zasypanie zbiornika ponosi kierownik budowy, który swoimi uprawnieniami ręczy za prawidłowość wykonanych prac. W przypadku jakichkolwiek problemów to kierownik budowy odpowiada przed Nadzorem Budowlanym a nie Inspektor dozoru technicznego.
W odpowiedzi na skargi, organ wniósł o ich oddalenie.
W motywach przytoczył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji, a odnosząc się do zarzutów sformułowanych w skardze uznał je za nieuzasadnione i stwierdził, że nie podziela wywodów spółki odnośnie § 7 ust. 3 i § 37 ust. 2 rozporządzenia z dnia 9 lipca 2003 r. albowiem § 37 stanowi lex specjalis do § 6 i 7, a zatem wymóg przeprowadzenia badania wizualnego przed wydaniem decyzji w sprawie zezwolenia na eksploatację urządzenia jest konieczny.
Organ podniósł nadto, że zgodnie z § 6 przedmiotowego rozporządzenia przed wydaniem decyzji zezwalającej na eksploatację urządzeń Urząd Dozoru Technicznego zobowiązany jest, niezależnie od konieczności przeprowadzenia badań odbiorczych, do sprawdzenia stanu urządzenia. Ocena stanu technicznego urządzenia (w niniejszej sprawie – zbiorników podziemnych), w tym
w szczególności stanu ścianek i izolacji pokrywającej powierzchnię zewnętrzną tych ścianek może być dokonana tylko wtedy, gdy zbiornik nie został przysypany warstwą ziemi zgodnie z projektem jego posadowienia. W omawianym przypadku ścianka stalowa zbiornika jest pokryta warstwą antykorozyjną i jedynie oględziny tej warstwy dają możliwość oceny ewentualnych uszkodzeń płaszcza stalowego. Sprawdzenie stanu ma na celu potwierdzenie, że zbiornik od momentu jego wytworzenia do posadowienia nie uległ uszkodzeniu. Zdaniem organu w czasie transportu zbiornika od wytwórcy do miejsca eksploatacji, a szczególnie w czasie posadawiania w wykopie jest on narażony na uszkodzenia (wgniecenia bądź skaleczenia płaszcza stalowego). Uszkodzenia te z kolei powodując miejscowe spiętrzenie naprężeń mogą być powodem awarii, których skutki byłyby groźne dla ludzi i środowiska.
Organ zwrócił przy tym uwagę, że podstawowym przedmiotem działalności Urzędu Dozoru Technicznego jest dozór techniczny – działalność zmierzająca do zapewnienia bezpiecznego funkcjonowania urządzeń technicznych, które mogą stwarzać zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska.
Postanowieniem podjętym na rozprawie w dniu 27.01.2006 r. Sąd postanowił połączyć sprawy z w/w skarg w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia
i prowadzić je pod sygnaturą akt VI SA/Wa 1407/05.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym
w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd dokonuje zatem kontroli aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, dalej jako p.p.s.a.).
Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżone decyzje nie naruszają prawa.
Stan faktyczny w każdej ze spraw jest niesporny. Skarżąca spółka przykryła każdy z podziemnych zbiorników na gaz propan-butan ziemią przed wystąpieniem o zezwolenie na jego eksploatację.
W myśl art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. Nr 122, poz. 1321 ze zm.) urządzenia techniczne objęte dozorem technicznym (...) mogą być eksploatowane tylko na podstawie decyzji zezwalającej na ich eksploatację, wydanej przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego.
Stosownie do treści ust. 2 tego przepisu, organ właściwej jednostki dozoru technicznego przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1, przeprowadza badania i wykonuje czynności sprawdzające, o których mowa w art. 13 ust. 1, oraz:
1) sprawdza kompletność i prawidłowość przedłożonej dokumentacji,
2) dokonuje badania urządzenia poprzez sprawdzenie zgodności wykonania tego urządzenia z dokumentacją i warunkami technicznymi dozoru technicznego, a także stanu urządzenia, jego wyposażenia i oznakowań,
3) przeprowadza próby techniczne przed uruchomieniem urządzenia oraz
w warunkach pracy w zakresie ustalonym w warunkach technicznych dozoru technicznego dla poszczególnych rodzajów urządzeń,
4) przeprowadza badanie specjalne ustalone w dokumentacji projektowej urządzenia lub w technicznie uzasadnionych przypadkach, na żądanie organu właściwej jednostki dozoru technicznego.
Na podstawie pozytywnych wyników badań i wykonanych czynności, o których mowa w ust. 2, organ właściwej jednostki dozoru technicznego wydaje decyzję zezwalającą na eksploatację urządzenia, w której ustala formę dozoru technicznego, jaką będzie objęte to urządzenie (ust.4).
Stosownie do unormowania zawartego w art. 8 ust. 4 powołanej ustawy, Minister właściwy do spraw gospodarki określa, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne dozoru technicznego w zakresie:
1) projektowania urządzeń technicznych
2) materiałów i elementów stosowanych do wytwarzania, naprawy lub modernizacji urządzeń technicznych,
3) wytwarzania urządzeń technicznych,
4) eksploatacji urządzeń technicznych,
5) naprawy i modernizacji urządzeń technicznych
W rozpatrywanej sprawie ma zastosowanie rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 lipca 2003 r. w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego w zakresie eksploatacji niektórych urządzeń ciśnieniowych
(Dz. U. Nr 135, poz. 1269).
Zgodnie z § 3 ust. 1 powołanego rozporządzenia, przed przystąpieniem do eksploatacji urządzenia ciśnieniowego eksploatujący pisemnie zgłasza urządzenie do organu właściwej jednostki dozoru technicznego, w celu uzyskania decyzji zezwalającej na jego eksploatację. Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, eksploatujący dołącza dokumenty wymienione w ust. 2 § 3.
W myśl § 6 cyt. rozporządzenia przed wydaniem decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia ciśnieniowego, o której mowa w § 3 ust. 1, organ właściwej jednostki dozoru technicznego wykonuje następujące czynności:
1) sprawdza kompletność i odpowiedniość dokumentacji, o której mowa w § 3 ust. 2;
2) identyfikuje urządzenie, sprawdza jego stan i oznakowanie;
3) sprawdza zgodność wyposażenia z przedłożoną dokumentacją;
4) przeprowadza badania odbiorcze.
Z zaskarżonych decyzji wynika, iż podstawą nieuwzględnienia wniosków skarżącej była niemożność sprawdzenia stanu urządzeń ciśnieniowych (podziemnych zbiorników na gaz propan-butan), gdyż zbiorniki te zostały zakopane w ziemi.
Przepis § 6 powołanego wyżej rozporządzenia z dnia 9 lipca 2003 r. enumeratywnie wymienia czynności, które organ ma obowiązek wykonać przed wydaniem decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia ciśnieniowego ("organ właściwej jednostki dozoru technicznego wykonuje").
Podobne obowiązki nakłada na organ art. 14 ustawy o dozorze technicznym.
Ust. 2 w/w przepisu, stanowi bowiem, że organ właściwej jednostki dozoru technicznego przed wydaniem decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia przeprowadza badania i wykonuje czynności sprawdzające, o których mowa w art. 13 ust. 1, oraz dokonuje badania urządzenia poprzez sprawdzenie zgodności wykonania tego urządzenia z dokumentacją i warunkami technicznymi dozoru technicznego, a także stanu urządzenia, jego wyposażenia i oznakowań.
Przepis § 6 rozporządzenia z dnia 9 lipca 2003 r. do czynności wymienionych
w tym przepisie zalicza zarówno sprawdzenie stanu urządzenia (pkt 2 ) jak
i przeprowadzenie badań odbiorczych (pkt 4). Powyższe rozróżnienie wskazuje na to, że wymienione czynności są czynnościami odrębnymi. Przepis § 37 ust. 2 w/w rozporządzenia uszczegóławia postępowanie w sprawach eksploatacji zbiorników przeznaczonych na gazy skroplone i skroplone schłodzone. Wynika z niego, że bezpośrednio przed zasypaniem zbiornika ziemią, organ właściwej jednostki dozoru technicznego, w ramach "badania odbiorczego", przeprowadza wizualne badanie zewnętrznych powierzchni zbiornika w celu wykrycia uszkodzeń, które mogły powstać podczas jego transportu lub posadowienia.
Z wyjaśnień organu wynika, że w rozpatrywanej sprawie "sprawdzeniem stanu urządzenia", tj. zbiornika podziemnego jest ocena jego stanu technicznego –
w szczególności stanu ścianek i izolacji pokrywającej powierzchnię zewnętrzną tych ścianek w celu potwierdzenia , że zbiornik od momentu jego wytworzenia do posadowienia nie uległ uszkodzeniu, co mogłoby spowodować awarię. Zdaniem Sądu, należy podzielić pogląd organu, że uszkodzenia mechaniczne (np. wgniecenia) zbiornika eksploatowanego w warunkach podwyższonego ciśnienia mogą spowodować naruszenie powłoki zbiornika, w tym zagrożenie jego rozerwaniem. Zważywszy natomiast na właściwości fizyko-chemiczne gazu, który ma być magazynowany w tych zbiornikach tj. mieszaniny propanu i butanu i jego wysoką podatność na eksplozję, uzasadnione jest twierdzenie organu, że skutki ewentualnej awarii mogą być groźne dla życia lub zdrowia ludzi, mienia oraz dla środowiska.
W tym stanie rzeczy za uzasadnione należy uznać stanowisko organu, że "sprawdzenie stanu urządzenia" o którym mowa w § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 lipca 2003 r. w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego w zakresie eksploatacji niektórych urządzeń ciśnieniowych (Dz. U. Nr 135, poz. 1269), jeżeli dotyczy zbiornika podziemnego na gaz propan-butan, mogło zostać dokonane jedynie przed przykryciem zbiornika ziemią.
Nietrafnym jest przy tym stanowisko skarżącej Spółki, że wobec oznaczenia zbiornika podziemnego symbolem CE nie było konieczności "sprawdzenia jego stanu". Żaden bowiem z przepisów mających zastosowanie w rozpatrywanej sprawie nie wyklucza obowiązków organu wymienionych w § 6 pkt 2 cytowanego rozporządzenia z dnia 9 lipca 2003 r. a więc również "sprawdzenia stanu urządzenia".
Z powyższych względów, nie można uznać za skuteczne wywodów skarżącego, że punkt 4 § 6 rozporządzenia z dnia 9 lipca 2003 r. wyłącza przepis § 6 pkt 2 tego aktu w części dotyczącej "sprawdzenia stanu urządzenia".
"Badania odbiorcze" wymienione w § 6 pkt 4 omawianego rozporządzenia jest bowiem, jak wskazano wyżej, odrębną od "sprawdzenia stanu urządzenia" czynnością organu przed wydaniem decyzji zezwalającej na eksploatację zbiornika ciśnieniowego. Zatem rozważania strony czy pojęcie "badanie odbiorcze" ma szerszy zakres niż pojęcie "sprawdzenie stanu urządzenia" pozostają dla rozstrzyganej sprawy bez istotnego znaczenia.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone decyzje nie naruszają prawa i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił orzekając, jak w sentencji wyroku.