VI SA/Wa 1376/20

VI SA/Wa 1376/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2020-12-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2020-07-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Pawłowska
Magdalena Maliszewska /sprawozdawca/
Pamela Kuraś-Dębecka /przewodniczący/
Symbol z opisem
6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne
Uprawnienia do wykonywania zawodu
Sygn. powiązane
II GSK 2613/21 - Wyrok NSA z 2025-06-03
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 1842
art. 15zzs[4]
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - t.j.
Dz.U. 2020 poz 256
art. 107 par. 1 i 3,
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2020 poz 838
art. 29 ust. 5 pkt 1, art. 34. art. 26 ust. 3 pkt 7
Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia t.j.
Tezy
Brak potwierdzenia posiadania zdolności fizycznej i psychologicznej, w przypadku wszczęcia postępowania odwoławczego określonego treścią art. 34 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 838), w świetle zapisów art. 29 ust. 5 pkt 1 ww. ustawy wypełnia przesłankę obligatoryjnej odmowy wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z "(...)" maja 2020 r. nr "(...)"Komendant Główny Policji (dalej "organ", "KGP"), działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 268a ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej kpa) oraz art. 29 ust. 5 pkt 1 w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 7 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz.U. z 2020 r., poz. 838; dalej "ustawa o ochronie osób i mienia"), po rozpatrzeniu odwołania K. S. (dalej "Skarżący", "Wnioskodawca") wniesionego od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w"(...)" (dalej "KWP w "(...)"") z "(...)" marca 2020 r. nr "(...)", odmawiającej wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, utrzymał w mocy ww. decyzję.
Jak wynika z akt sprawy, wnioskiem z 19 lutego 2018 r., Wnioskodawca zwrócił się do KWP w "(...)"o dokonanie wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Do wniosku załączył m.in. orzeczenie lekarskie z [...] listopada 2017 r. nr "(...)", potwierdzające jego zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej oraz orzeczenie psychologiczne nr "(...)"z 22 listopada 2017 r. stwierdzające, że posiada on zdolność do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej.
W toku prowadzonego postępowania, pismem z 20 lutego 2018 r., KWP w "(...)", działając w oparciu o art. 26 ust. 3 pkt 6 i ust. 5 ustawy o ochronie osób i mienia, zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji w "(...)" (dalej "KMP w "(...)"") o wydanie opinii o Wnioskującym. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego KMP w "(...)"postanowieniem z "(...)"marca 2018 r. nr "(...)"stwierdził, że K.S. nie posiada nienagannej opinii. W uzasadnieniu organ odwołał się do widniejącego w systemach informatycznych zapisu rejestracji procesowej z 4 listopada 2015 r. dotyczącego popełniania przez Wnioskodawcę czynu określonego w art. 178 § 1 kk oraz siedmiu rejestracji popełnionych wykroczeń drogowych (ukaranie mandatem karnym). KMP w "(...)"podkreślił, że pomimo nienagannej opinii z miejsca zamieszkania, wydając ww. opinię zmuszony był wziąć pod uwagę również zaistniałe czyny.
Uwzględniając powyższe, pismami z 13 marca 2018 r. KWP w "(...)"wniósł odwołania od wystawionego w dniu [...] listopada 2017 r. orzeczenia lekarskiego nr "(...)", potwierdzającego zdolność fizyczną i psychiczną Wnioskodawcy do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej oraz orzeczenia psychologicznego z [...] listopada 2017 r. nr "(...)", stwierdzającego zdolność Wnioskodawcy do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej. W uzasadnieniu odwołań KWP w "(...)"wskazał, że ujawnione w toku postępowania informacje, dotyczącego K. S., mają znaczenie dla oceny jego zdolności do wykonywania zadań kwalifikowanego pracownika ochrony fizycznej i mogą świadczyć o występującym po stronie Wnioskodawcy braku poczucia odpowiedzialności i umiejętności przewidywania, braku wyobraźni co do następstw swojego postępowania w warunkach ograniczonej lub zniesionej działaniem alkoholu samokontroli, a także skłonności do łamania ustalonych norm prawnych i społecznych.
Pismem z 15 marca 2018 r. KWP w "(...)"skutecznie poinformował Wnioskodawcę o jego uprawnieniach wynikających z treści art. 10 § 1 k.p.a.
W dniu 16 marca 2018 r. K. S. zapoznał się z aktami sprawy i nie zgłosił uwag do zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego. Następnie pismem z 21 marca 2018 r. wystąpił o zawieszenie postępowania w sprawie wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.
Postanowieniem z "(...)"kwietnia 2018 r., nr "(...)"w "(...)"zawiesił postępowanie wszczęte wnioskiem z 19 lutego 2018 r.
Pismem z 11 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w "(...)"poinformował KWP w "(...)", że K.S., pomimo prawidłowego wezwania, nie zgłosił się w dniu 10 kwietnia 2018 r. na badanie psychologiczne w trybie odwoławczym, w związku z czym wydanie orzeczenia psychologicznego nie było możliwe.
Pismem z 18 kwietnia 2018 r. KWP w "(...)", w związku z zawieszeniem postępowania administracyjnego, zwróciła się do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w "(...)"z prośbą o wstrzymanie wykonania badania lekarskiego zaplanowanego na dzień 25 kwietnia 2018 r. W treści pisma wskazała, że nie cofa odwołań od orzeczeń z dnia [...] i [...] listopada 2018 r. a jedynie wnosi o wstrzymanie wykonania badania.
Pismem z 4 listopada 2019 r. K. S. zwrócił się do KWP w "(...)"o podjęcie postępowania w sprawie wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.
Postanowieniem z "(...)" listopada 2019 r. "(...)"KWP w "(...)"podjął postępowanie administracyjne zawieszone postanowieniem z "(...)" kwietnia 2019 r.
W tej samej dacie organ wystąpił do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w "(...)"z wnioskiem o przywrócenie terminu badania lekarskiego K. S. oraz wydał postanowienie nr "(...)", którym wyznaczył nowy termin zakończenia postępowania do dnia 19 grudnia 2019 r. Zwrócił się również do KMP w "(...)"o wydanie opinii o Wnioskodawcy.
Jednocześnie, pismem z 21 listopada 2019 r. KWP w "(...)"skutecznie poinformował K. S., że fakt niestawienia się przez niego, w dniu 10 kwietnia 2018 r., na badanie psychologiczne w trybie odwoławczym, uniemożliwił potwierdzenie posiadania przez Wnioskodawcę zdolności do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej.
Postanowieniem z "(...)" grudnia 2019 r. nr "(...)" KMP w "(...)"nie stwierdził przeciwwskazań do wydania nienagannej opinii we wnioskowanym zakresie i orzekł, że K. S. posiada nienaganną opinię.
Postanowieniem z "(...)" grudnia 2019 r. KWP w "(...)"wyznaczył nowy termin zakończenia postępowania do dnia "(...)" stycznia 2020 r., a następnie (z uwagi na zaistniałe okoliczności faktyczne sprawy) do dnia "(...)" lutego 2020 r. (v. postanowienie z "(...)" stycznia 2020 r.).
Pismem z 4 lutego 2020 r. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w "(...)"poinformował KWP w "(...)" o tym, że K. S., pomimo otrzymania w dniu 16 grudnia 2019 r. informacji o terminie badania lekarskiego w trybie odwoławczym, nie zgłosił się w dniu 18 grudnia 2019 r. do Poradni ds. Odwołań Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w "(...)", w związku czym wydanie orzeczenia lekarskiego było niemożliwe.
Pismem z 10 lutego 2020 r. KWP w "(...)"skutecznie poinformował Wnioskodawcę o uprawnieniu wynikającym z treści art. 10 § 1 k.p.a.
Postanowieniem z "(...)" lutego 2020 r. organ wyznaczył nowy termin zakończenia postępowania do dnia [...] marca 2020 r.
Decyzją z "(...)" marca 2020 r. nr "(...)"KWP w "(...)"odmówił Wnioskodawcy wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. W uzasadnieniu, odwołując się do treści art. 26 ust. 3 pkt 7 ustawy o ochronie osób i mienia, wskazał, że w jego ocenie, okoliczności faktyczne sprawy potwierdzają, że Wnioskodawca nie spełnia wymogu określonego w ww. przepisie tj. nie posiada zdolności fizycznej i psychologicznej do wykonywania ochrony fizycznej. Niezgłoszenie się w wyznaczonych terminach na badania lekarskie i psychologiczne w trybie odwoławczym, uniemożliwiło potwierdzenie, zgodnie z obowiązującymi przepisami, że Wnioskodawca posiada zdolność do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej. W świetle powyższego brak zdolności fizycznej i psychologicznej do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej stanowił obligatoryjną przesłankę do odmowy wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.
Pismem z 20 marca 2020 r. Wnioskodawca wniósł odwołanie od ww. decyzji. W treści odwołania wskazał, że jest niezadowolony z rozstrzygnięcia organu I instancji i wnosi o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Decyzją z "(...)" maja 2020 r. KGP utrzymał w mocy decyzję KWP w "(...)". W uzasadnieniu wskazał, że w jego ocenie, dołączenie do wniosku o wpisanie na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej orzeczenia lekarskiego nr "(...)" z dnia 21 listopada 2017 r. oraz orzeczenia psychologicznego nr "(...)"z dnia [...] listopada 2017 r. nie stanowi wypełnienia obowiązku określonego w art. 26 ust. 3 pkt 7 ustawy o ochronie osób i mienia, bowiem KWP w "(...)"wniósł od ww. orzeczeń skutecznie odwołania. Nie stawienie się przez Wnioskodawcę w wyznaczonym terminie na badanie lekarskie i psychologiczne w trybie odwoławczym uniemożliwiło zatem potwierdzenie posiadania przez Wnioskodawcę zdolności fizycznej i psychologicznej do wykonywania zadań, o której mowa w art. 26 ust. 3 pkt 7 ustawy o ochronie osób i mienia, a to wypełnia obligatoryjną przesłankę, o której mowa w art. 29 ust. 5 pkt 1 w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 7 ww. ustawy. W ocenie organu, niepotwierdzenie posiadania zdolności fizycznej i psychologicznej do wykonywania zadań, także w trybie odwoławczym jest przesłanką rozstrzygającą o obligatoryjnej odmowie (lub skreśleniu) wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zarzuca naruszenie art. 34 ustawy o ochronie osób i mienia i wskazuje na brak uzasadnienia w odwołaniach od orzeczenia lekarskiego i psychologicznego. Wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji KWP w "(...)".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 29 ust. 5 pkt 1 w zw. z art. 26 ust. 3 pkt 7 ustawy o ochronie osób i mienia.
Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 3 pkt 7 ustawy o ochronie osób i mienia, na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej wpisuje się osobę, która m.in. posiada zdolność fizyczną i psychiczną do wykonywania zadań, stwierdzoną orzeczeniami lekarskim i psychologicznym, których ważność nie upłynęła.
Jak wynika z akt sprawy Skarżący wystąpił do KWP w "(...)"z wnioskiem o wpisanie go na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, do którego załączył m.in. pozytywne orzeczenie lekarskie i psychologiczne, stwierdzające jego zdolność do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej.
Zgodnie z art. 34 ust. 2 ww. ustawy od orzeczenia psychologicznego przysługuje odwołanie osobie ubiegającej się o wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej lub posiadającej taki wpis, pracodawcy oraz komendantowi wojewódzkiemu Policji, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy.
KWP w "(...)", korzystając z uprawnienia określonego w art. 34 ustawy o ochronie osób i mienia, złożył skutecznie odwołania od orzeczeń, lekarskiego i psychologicznego, przedłożonych przez Skarżącego. W wyniku tych odwołań organ KWP w "(...)"uzyskał z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w "(...)"informację, że Skarżący pomimo skutecznego doręczenia informacji o terminach badań lekarskiego i psychologicznego, przeprowadzanych w trybie odwoławczym, nie zgłosił się w wyznaczonym terminie do odpowiedniej Poradni, co uniemożliwiło wydanie w trybie odwoławczym orzeczenia lekarskiego i psychologicznego w ww. trybie.
Brak potwierdzenia posiadania zdolności fizycznej i psychologicznej, w przypadku wszczęcia postępowania odwoławczego określonego w treści art. 34 ustawy o ochronie osób i mienia, w świetle zapisów art. 29 ust. 5 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia, wypełnia przesłankę obligatoryjnej odmowy wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.
Przepis art. 29 ust. 5 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia stanowi, że odmowa wpisu na listę następuje w formie decyzji administracyjnej właściwego komendanta wojewódzkiego Policji, w przypadku gdy pracownik ochrony fizycznej nie spełnia wymogu, o którym mowa w art. 26 ust. 3 pkt 7 ww. ustawy, tj.: nie posiada zdolności fizycznej i psychicznej do wykonywania zadań stwierdzonej orzeczeniami lekarskim i psychologicznym, których ważność nie upłynęła. Brak zdolności fizycznej i psychicznej do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej stanowi obligatoryjną przesłankę do odmowy dokonania wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Ustawodawca nie przewidział bowiem możliwości wydania odmiennej decyzji w takim stanie faktycznym.
Zdanie Sądu, skoro ustawodawca przewidział określoną procedurę weryfikacji orzeczenia lekarskiego i psychologicznego to skorzystanie z tej procedury w przypadku powzięcia wątpliwości, co do spełnienia przez wnoszącego wniosek przesłanki określonej treścią art. 26 ust. 3 pkt 7 ustawy o ochronie osób i mienia, jest w pełni uzasadnione.
Podkreślić należy, że zawód pracownika ochrony jest zawodem podlegającym reglamentacji administracyjnej, który mogą pełnić osoby o określonych wymogach, a jednym z nich jest posiadanie zdolności fizycznej i psychicznej do wykonywania zadań, stwierdzonej orzeczeniami lekarskim i psychologicznym, których ważność nie upłynęła.
W niniejszej sprawie, w skutek działania Skarżącego tj. niestawienia się na wyznaczone w trybie odwoławczym terminy badania lekarskiego i psychologicznego, nie doszło do wydania ostatecznego orzeczenia lekarskiego i psychologicznego (o którym mowa w art. 34 ust. 6 ww. ustawy a co za tym idzie nie doszło do ostatecznego potwierdzenia w trybie odwoławczym posiadania przez Wnioskodawcę zdolności fizycznej i psychicznej do wykonywania zadań pracownika kontroli. Powyższe zdaniem Sądu, należy interpretować jako brak potwierdzenia spełnienia przesłanki z art. 26 ust. 3 pkt 7 ustawy o ochronie osób i mienia co prowadzi do obligatoryjnej odmowy wpisu Wnioskodawcy na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej z uwagi na niespełnienie wymagań ustawowych.
Biorąc powyższe pod uwagę, wniosek Skarżącego o wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej nie mógł zostać rozpatrzony pozytywnie.
Fakt, że Skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem organów orzekających w niniejszej sprawie nie stanowi o tym, by doszło do naruszenia obowiązujących przepisów. Wbrew twierdzeniom Skarżącego odwołania od orzeczeń lekarskiego i psychologicznego, stanowiących załącznik do wniosku z 19 lutego 2018 r. zawierały uzasadnienie motywów, którymi kierował się KWP w "(...)", wnosząc o zweryfikowanie, z uwagi na uzyskane w toku postępowania informację, posiadania przez Wnioskodawcę zdolności fizycznej i psychicznej do wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej.
Kontrolując zaskarżona decyzję, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów procesowych.
Zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy wymagane przez art. 107 § 1 k.p.a., w szczególności zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne - stosownie do wymogów art. 107 § 3 k.p.a. Stan faktyczny sprawy opisany w decyzji nie wymaga dodatkowych ustaleń, jest jednoznaczny, natomiast uzasadnienie prawne wyjaśnia podstawy prawne zaskarżonej decyzji.
W świetle powyższego, podjęte w sprawie decyzje należy uznać za prawidłowe, zaś zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione, mające jedynie charakter polemiczny. Sąd nie dopatrzył się w działaniach organów obu instancji uchybień, zarówno przy ustaleniu stanu faktycznego sprawy, jak i jego ocenie w świetle prawa materialnego, co oznacza, że Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi.
Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs⁴ ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842).