VI SA/Wa 1354/06

VI SA/Wa 1354/06 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-08-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Pamela Kuraś-Dębecka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2006r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: - skargę odrzucić
Uzasadnienie
Skarżąca, K. L. pismem z dnia 14 czerwca 2006 r. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2006 r., Nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.
Sąd pismem z dnia 19 lipca 2006 r., doręczonym w dniu 25 lipca 2006 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru z adnotacją, że doręczono dorosłemu domownikowi, podpisane przez K. L. – karta 12 akt) przesłał odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 lipca 2006 r. wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 454 złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 4 sierpnia 2006 r. skarżąca osobiście na Biurze Podawczym tutejszego Sądu złożyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W zakreślonym ustawowym siedmiodniowym terminie, który upłynął w dniu 2 sierpnia 2006 r., skarżąca nie uzupełniła powyższego braku formalnego skargi, zatem skarga podlega odrzuceniu.
Na gruncie niniejszej sprawy, w związku z wniesieniem przez skarżącą wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy podnieść, iż wprawdzie zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznanie stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania, jednakże zauważyć należy, iż przedmiotowy wniosek, aby skutecznie przerwać bieg terminu do uiszczenia wpisu, musiał być złożony przed upływem ustawowego terminu do jego uiszczenia. Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie Sądu Najwyższego w zakresie postępowania cywilnego, aby wskazać przykładowo na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. akt I CKN 1064/97; OSNC 1999/9/153 - "Za utrwalony w praktyce sądowej należy uznać pogląd, że złożenie w czasie biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powoduje przerwanie biegu tego terminu i w razie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych termin do uiszczenia opłaty sądowej biegnie na nowo od chwili doręczenia ponownego wezwania do jej uiszczenia". Jak wskazuje komentarz J. P. Tarno do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006 r., s. 497-498, stanowisko to zostało przyjęte w postępowaniu sądowoadministracyjnym. "Strona wezwana do uiszczenia opłaty sądowej może skutecznie wnieść wniosek o zwolnienie jej od kosztów postępowania w siedmiodniowym terminie udzielonym jej przez sąd w wezwaniu do uiszczenia opłaty".
Zatem, w tym przypadku złożenie przez skarżącą wniosku o udzielenie prawa pomocy było ograniczone terminem udzielonym jej przez sąd do uiszczenia wpisu od skargi. Złożenie więc wniosku o przyznanie prawa pomocy w dniu 4 sierpnia 2006 r., tj. po przekroczeniu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, który upłynął w dniu 2 sierpnia 2006 r. nie może być podstawą do rozpoznania tego wniosku, bowiem skarga podlega odrzuceniu, jako nieopłacona w terminie.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.