VI SA/Wa 1341/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2012-10-31
NSAinneWysokawsa
prawo własności przemysłowejlicencjarejestr patentowyUrząd Patentowy RPsąd administracyjnykolizja prawlicencja wyłącznalicencja niewyłącznasąd cywilny

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Urzędu Patentowego odmawiającą rejestracji licencji niewyłącznej, uznając, że organ nie może rozstrzygać sporów cywilnoprawnych dotyczących kolizji praw.

Sąd administracyjny rozpatrzył skargę na decyzję Urzędu Patentowego, która odmówiła rejestracji licencji niewyłącznej na korzystanie z wynalazku, powołując się na wcześniejsze udzielenie licencji wyłącznej. Sąd uchylił decyzję organu, stwierdzając, że Urząd Patentowy nie jest właściwy do rozstrzygania sporów cywilnoprawnych dotyczących kolizji praw między licencjobiorcami. Organ powinien badać jedynie formalne wymogi rejestracji, a nie merytoryczną zasadność umów w kontekście potencjalnych konfliktów.

Sprawa dotyczyła skargi Uniwersytetu Przyrodniczego na decyzję Urzędu Patentowego RP, która uchyliła wcześniejszą decyzję o wpisie do rejestru patentowego licencji niewyłącznej udzielonej J. N. (firma P.) na korzystanie z wynalazku "Sposób przebarwiania drewna". Urząd Patentowy odmówił rejestracji, opierając się na tym, że wcześniej udzielono licencji wyłącznej firmie I. GmbH z Niemiec. Sąd administracyjny uznał, że decyzja Urzędu Patentowego została wydana z naruszeniem prawa. Podkreślono, że wpis do rejestru patentowego ma charakter deklaratoryjny i fakultatywny, a celem postępowania wpisowego jest dostosowanie treści rejestru do aktualnego stanu prawnego. Sąd stwierdził, że Urząd Patentowy nie może przekraczać granic określonych w art. 229 ust. 2 Prawa własności przemysłowej, który nakazuje badać jedynie, czy złożone dokumenty nie naruszają ustawy i odpowiadają wymogom formalnym. Rozstrzyganie kwestii spornych, takich jak kolizja praw wynikająca z różnych umów licencyjnych, należy do kompetencji sądów cywilnych (art. 287 P.w.p.). Sąd nie podzielił stanowiska Urzędu Patentowego, że wcześniejsze zawarcie umowy licencji wyłącznej powoduje nieważność późniejszych umów licencyjnych. Wskazał, że takie sytuacje uzasadniają jedynie możliwość wystąpienia z roszczeniami cywilnoprawnymi lub o uznanie dalszych umów za bezskuteczne. W związku z tym, sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że Urząd Patentowy nie może odmawiać rejestracji licencji tylko z powodu istnienia kolizji między prawami, jeśli spełnione są wymogi formalne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, Urząd Patentowy RP nie jest właściwy do rozstrzygania sporów cywilnoprawnych dotyczących kolizji między umowami licencyjnymi. Kompetencje te należą do sądów cywilnych.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że Urząd Patentowy powinien badać jedynie formalne wymogi rejestracji licencji, a nie merytoryczną zasadność umów w kontekście potencjalnych konfliktów między licencjobiorcami. Rozstrzyganie sporów o kolizję praw jest zastrzeżone dla sądów cywilnych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (12)

Główne

p.w.p. art. 229 § ust. 1, ust. 1(1), ust. 2, ust. 2(1)

Ustawa Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 287

Ustawa Prawo własności przemysłowej

Pomocnicze

p.w.p. art. 76 § ust. 1 i ust. 2

Ustawa Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 163

Ustawa Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 228 § ust. 1 pkt 1

Ustawa Prawo własności przemysłowej

k.c. art. 471

Ustawa Kodeks cywilny

k.c. art. 59

Ustawa Kodeks cywilny

p.u.s.a. art. 1 § § 1

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 134 § § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 210 § § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Urząd Patentowy nie jest właściwy do rozstrzygania sporów cywilnoprawnych dotyczących kolizji praw między licencjobiorcami. Wpis do rejestru patentowego ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Organ administracji publicznej nie może odmówić rejestracji licencji, jeśli spełnia ona wymogi formalne, nawet jeśli istnieje kolizja z innymi umowami.

Godne uwagi sformułowania

Organ wkracza bowiem w kwestie sporne między podmiotami, zastrzeżone, zgodnie z art. 287 p.w.p., do kognicji sądu cywilnego. Ponadto różnicuje sytuację prawną licencjobiorców, gdyż podmiot, na rzecz którego licencję wpisano, uzyskuje szczególny status prawny, przewidziany przez art. 76 ust. 6 p.w.p., albowiem może na równi z uprawnionym z patentu dochodzić roszczeń z powodu naruszenia patentu. Należy podkreślić, że wpis w rejestrze ma charakter deklaratoryjny i fakultatywny.

Skład orzekający

Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz

przewodniczący sprawozdawca

Izabela Głowacka-Klimas

członek

Pamela Kuraś-Dębecka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie kompetencji organów administracji publicznej w sprawach rejestracji licencji i odróżnienie ich od kompetencji sądów cywilnych w sprawach spornych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji kolizji umów licencyjnych w kontekście prawa własności przemysłowej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest rozgraniczenie kompetencji między organami administracji a sądami cywilnymi, szczególnie w złożonych sprawach dotyczących praw własności intelektualnej.

Urząd Patentowy nie rozstrzygnie sporu o licencje – to zadanie dla sądu cywilnego!

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VI SA/Wa 1341/12 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2012-10-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-07-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Izabela Głowacka-Klimas
Pamela Kuraś-Dębecka
Symbol z opisem
6461 Wynalazki
Hasła tematyczne
Własność przemysłowa
Sygn. powiązane
II GSK 579/13 - Wyrok NSA z 2014-05-08
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
art. 76 ust. 1 i ust. 2, 163, 228 ust. 1 pkt 1, art. 229 ust. 1, ust. 1(1),  ust. 2, ust. 2(1), 287
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
art. 59, art. 471 i nast.
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Tezy
Urząd Patentowy, uznając, że wnioski o wpis w tym samym rejestrze patentowym dotyczą wykluczających się licencji, ale spełniają równocześnie wymagania z art. 229 ust. 1(1) i ust. 2 p.w.p., nie może odmówić rejestracji tych licencji tylko z tego powodu, że istnieje kolizja między tymi prawami. Organ wkracza bowiem w kwestie sporne między podmiotami, zastrzeżone, zgodnie z art. 287 p.w.p., do kognicji sądu cywilnego. Ponadto różnicuje sytuację prawną licencjobiorców, gdyż podmiot, na rzecz którego licencję wpisano, uzyskuje szczególny status prawny, przewidziany przez art. 76 ust. 6 p.w.p., albowiem może na równi z uprawnionym z patentu dochodzić roszczeń z powodu naruszenia patentu.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Protokolant st. sek. sąd. Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2012 r. sprawy ze skargi U. w P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie dokonania wpisu w rejestrze patentowym 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (w skrócie: UP) decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...], na podstawie 245 ust. 1 i art. 229 ust. 2 i 21 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.), dalej: "p.w.p.", po rozpoznaniu wniosku I. GmbH z siedzibą w H., Niemcy (dalej nazywanej też: "uczestnikiem, I.") o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie dokonania w rejestrze patentowym pod numerem [...] w rubryce D wpisu licencji na korzystanie z wynalazku pt.: "Sposób przebarwiania drewna" przez J. N. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. z siedzibą w G., uchylił swoją decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. i odmówił dokonania w rejestrze patentowym pod numerem Pat. [...] w rubryce D wpisu licencji na korzystanie z wynalazku pt.: "Sposób przebarwiania drewna" w oparciu o umowę z dnia [...] września 2007 r.
Do wydania powyższej decyzji doszło w oparciu o następujące ustalenia:
W dniu [...] maja 2009 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek Uniwersytetu Przyrodniczego w [...] (dalej nazywanego też: skarżącym) o dokonanie w rejestrze patentowym pod numerem Pat. [...] wpisu licencji na korzystanie z wynalazku pt. "Sposób przebarwiania drewna" przez J. N. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. z siedzibą w G. (dalej też nazywanego: D.) jako podstawę wpisu wskazał kopię umowy licencyjnej zawartej w dniu [...] września 2007 r. pomiędzy Akademią Rolniczą z siedzibą w [...] a J. N. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą P. z siedzibą w G.
W wyniku rozpatrzenia powyższego wniosku w dniu [...] czerwca 2009 r. Urząd Patentowy RP wydał decyzję o dokonaniu w rejestrze patentowym pod numerem Pat. [...] w rubryce D następującego wpisu: "Umową z dnia [...] września 2007 r. udzielono licencji pełnej niewyłącznej firmie P., G., Polska, na korzystanie z wynalazku na czas określony, tj. do dnia [...] grudnia 2012 r. (...)".
Równolegle przed Urzędem Patentowym RP toczyło się postępowanie wszczęte wnioskiem I. GmbH z siedzibą w H., Niemcy o dokonanie na rzecz tej spółki wpisu w rejestrze patentowym nr Pat. [...] licencji na korzystanie z przedmiotowego wynalazku, na podstawie umowy zawartej z Akademią Rolniczą z siedzibą w [...] w dniu [...] maja 2006 r. Powyższe postępowanie zostało zakończone również decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. o dokonaniu żądanego przez wnioskodawcę w rejestrze patentowym nr Pat. [...] w rubryce D wpisu o następującej treści: "Umową z dnia [...] czerwca 2006 r. udzielono licencji pełnej wyłącznej firmie I. GmbH, H., Niemcy na korzystanie z wynalazku na czas trwania ochrony patentowej.".
W dniu [...] września 2009 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek I. GmbH z siedzibą w H., Niemcy o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. o dokonaniu w rejestrze patentowym wpisu informacji o udzieleniu licencji na korzystanie z wynalazku chronionego pod numerem Pat. [...] przez J. N. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. z siedzibą w G. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że jako licencjobiorca wyłączny w odniesieniu do patentu nr Pat. [...] jest stroną postępowania w sprawie wpisu licencji dotyczących tego wynalazku na rzecz innych podmiotów. Zdaniem wnioskodawcy dokonanie w rejestrze patentowym wpisu o udzieleniu licencji niewyłącznej na podstawie umowy z dnia [...] września 2007 r. pomimo istnienia wcześniejszej umowy licencyjnej z dnia [...] czerwca 2006 r. należy zakwalifikować jako jednoznaczne naruszenie dyspozycji art. 229 ust. 2 p.w.p. Zgodnie z doktryną i orzecznictwem udzielenie licencji wyłącznej wyklucza udzielenie licencji niewyłącznej. Urząd Patentowy wydał zaskarżoną decyzję wiedząc o kolizyjności stanów faktycznych. Dopuścił się przy tym naruszenia szeregu przepisów proceduralnych, w szczególności przez to, że nie powiadomił uczestnika o wniosku z dnia [...] maja 2009 r. i podniesionych w nim argumentach, nie skierował do niego zaskarżonej decyzji o wpisie licencji na rzecz firmy D., jak również nie zawarł w tej decyzji uzasadnienia wbrew dyspozycji przepisu art. 107 k.p.a.
Wnioskodawca podniósł, że licencja dotycząca przedmiotowego wynalazku była przedmiotem umowy przedwstępnej zawartej pomiędzy Akademią Rolniczą w [...] (obecnie Uniwersytet Przyrodniczy) a firmą I. w dniu [...] kwietnia 2006 r. Na tym etapie rozważano również możliwość udzielenia licencji przez Uniwersytet Przyrodniczy firmie D. Negocjacje pomiędzy Uniwersytetem Przyrodniczym a firmą I. zakończyły się podpisaniem w dniu [...] maja 2006 r. umowy licencyjnej pełnej i wyłącznej a zatem, w ocenie wnioskodawcy, od tej chwili rozważania dotyczące innych umów licencyjnych winny się sprowadzać do ewentualnej gotowości firmy I. do udzielenia sublicencji.
Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2010 r. Urząd Patentowy zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. o wpisie do rejestru patentowego pod numerem Pat. [...] licencji udzielonej na rzecz J. N.
W odpowiedzi spółka D. Spółka Jawna z siedzibą w G. w dniu [...] maja 2010 r. piśmie podniosła, że powstała w wyniku przekształcenia P., w związku z czym wstąpiła we wszelkie jego prawa i obowiązki, w tym również wynikające z umowy licencyjnej zawartej w dniu [...] września 2007 r. Uczestnik podniósł, że nie posiadał żadnej wiedzy na temat jakichkolwiek wcześniej zawartych przez Uniwersytet umów licencyjnych, w tym licencji wyłącznej, dotyczących patentu oznaczonego numerem Pat. [...].
Zgodnie z przepisem art. 245 ust. 1 p.w.p. w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Urząd Patentowy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo uchyla ją w całości lub części i rozstrzyga co do istoty sprawy.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, w decyzji z dnia [...] kwietnia
2012 r. UP uznał, że zachodzą okoliczności przemawiające za uchyleniem zaskarżonej decyzji i odmową dokonania w rejestrze patentowym wpisu licencji na korzystanie z wynalazku pt. "Sposób przebarwiania drewna" o numerze Pat. [...], na podstawie umowy z dnia [...] września 2007 r.
Organ odwołał się do art. 229 ust. 2 i 21 p.w.p. stanowiących, iż podczas rozpatrywania wniosku o wpis do rejestru, UP bada, czy złożone dokumenty mające uzasadniać wydanie decyzji o dokonaniu wpisu nie naruszają ustawy i odpowiadają co do formy obowiązującym przepisom. Jeżeli złożone dokumenty oraz wyjaśnienia nie uzasadniają wydania decyzji o dokonaniu wpisu, organ wydaje decyzję o odmowie dokonania wpisu do rejestru.
Rozpatrując wniosek z, dnia [...] maja 2009 r. o wpis licencji na rzecz J. N., UP wziął pod uwagę całokształt okoliczności wynikających z materiałów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym w szczególności fakt, że w dacie wpływu powyższego wniosku przed Urzędem Patentowym RP toczyło się postępowanie w sprawie wpisu do rejestru patentowego licencji pełnej i wyłącznej udzielonej przez uprawnionego z patentu na rzecz innego podmiotu – I. GmbH z siedzibą w H., Niemcy na podstawie umowy zawartej w dniu [...] maja 2006 r., a zatem przed datą umowy, której przedmiotem było udzielenie przez Uniwersytet Przyrodniczy licencji niewyłącznej J. N. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą P. z siedzibą w G.
Dokonując oceny wniosku organ odwołał się do art. 76 ust. 4 p.w.p. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli umowa licencyjna nie zastrzega wyłączności korzystania z wynalazku w określony sposób, udzielenie licencji jednej osobie nie wyklucza możliwości udzielenia licencji innym osobom. Z przepisu tego wynika zdaniem UP, a contrario, że zawarcie umowy licencyjnej, w której zastrzeżono wyłączne korzystanie z wynalazku przez licencjobiorcę wyłącza możliwość udzielenia licencji innym podmiotom. W omawianej sprawie, skoro uprawniony z patentu Pat. [...] zawarł w dniu [...] maja 2006 r. umowę licencyjną z firmą I., na mocy której udzielił tej spółce licencji wyłącznej, to w świetle art. 76 ust. 4 p.w.p. w okresie obowiązywania tej umowy została wykluczona możliwość zawierania przez niego umów licencyjnych z innymi podmiotami, jeśli przedmiotem takich umów byłoby korzystanie z tego wynalazku. W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, że umowa licencyjna z J. N. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą P. Usługowo - została zawarta w dniu [...] września 2007 r., a zatem po udzieleniu przez uprawnionego z patentu licencji wyłącznej na rzecz firmy I. Biorąc pod uwagę daty zawarcia obydwu umów, jak również charakter licencji udzielonej na rzecz firmy I., UP stwierdził, że w zaistniałej sytuacji udzielenie przez uprawnionego z patentu kolejnej licencji na rzecz innego podmiotu należy zakwalifikować jako sprzeczne z art. 76 ust. 4 p.w.p. Zdaniem UP o merytorycznej ocenie niniejszej sprawy nie mogą przesądzać postanowienia umowy przedwstępnej z dnia [...] kwietnia 2006 r. zawartej pomiędzy firmą I. a uprawnionym z patentu, dotyczące ewentualnego jednoczesnego udzielenia przez uprawnionego licencji niewyłącznej firmie D. Negocjacje między stronami zakończyły się zawarciem w dniu [...] maja 2006 r. ostatecznej umowy licencyjnej, zatem od tej pory postanowienia tej umowy stały się dla nich wiążące. W ocenie organu brak jest podstaw do przyjęcia, by w takiej sytuacji zapisy zawarte w umowie przedwstępnej kosztowały czy wręcz zmieniały zobowiązania stron wynikające z umowy ostatecznej.
W konkluzji UP przyjął, że zaskarżona decyzja z dnia [...] czerwca 2009 r. została wydana z naruszeniem art. 229 ust. 2 p.w.p. Zgodnie z tym przepisem rozpatrując wniosek o wpis do rejestru Urząd Patentowy RP bada, czy złożone dokumenty mające uzasadniać wydanie decyzji o wpisie nie naruszają ustawy i odpowiadają co do formy obowiązującym przepisom. Mając na uwadze powyższe UP stwierdził, że zaskarżona decyzja winna zostać uchylona, gdyż zostały spełnione przesłanki dla odmowy dokonania w rejestrze patentowym wpisu licencji na korzystanie z wynalazku oznaczonego numerem Pat. [...], będącej przedmiotem umowy z dnia [...] września 2007 r.
Odrębnym zaś zagadnieniem pozostawała sprawa wypowiedzenia umowy licencyjnej z dnia [...] września 2007 r.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Uniwersytet Przyrodniczy w [...]. Zarzucił błąd w ustaleniach, poprzez pominięcie okoliczności, iż zawarcie umowy licencji niewyłącznej z J. N. prowadzącym P. odbyło się przy pełnej wiedzy i milczącej zgodzie licencjobiorcy wyłącznego. Przed zawarciem ostatecznej umowy licencyjnej z I. GmbH strony wynegocjowały jej warunki określone w umowie przedwstępnej z dnia [...] kwietnia 2006 r., w której uczestnik został powiadomiony o pracach w sprawie licencji dla firmy D. i zaakceptował zamierzenia skarżącego w tej kwestii. Następnie skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2007 r. powiadomił uczestnika o braku możliwości uniknięcia zawarcia umowy licencyjnej z firmą D. O zawarciu umowy z firmą D. skarżący poinformował uczestnika w listopadzie 2007 r., I. GmbH nie sprzeciwił się tej umowie. Zdaniem skarżącego uczestnik był na bieżąco informowany o negocjacjach Uniwersytetu Przyrodniczego z firmą D..
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Urząd Patentowy RP w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a.".
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa.
Najpierw należało sprawdzić czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został prawidłowo wniesiony przez uczestnika postępowania. Decyzja UP z dnia [...] czerwca 2009 r., znak [...] o wpisie w rejestrze licencji pełnej na rzecz P. Usługowo –została doręczona pełnomocnikowi Uniwersytetu Przyrodniczego w [...] (w dniu [...] lipca 2009 r.) oraz P. (także w dniu [...] lipca 2009 r.). Zgodnie z pouczeniem stronom przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie dwóch miesięcy od dnia jej doręczenia czyli do dnia [...] września 2009 r. I. GmbH z siedzibą w H. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył właśnie w dniu [...] września 2009 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) czyli w terminie do złożenia opisanego środka, biegnącym dla stron, którym decyzje doręczono. Wobec tego UP słusznie uznał, że wniosek uczestnika o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony z zachowaniem terminu (por. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1762/09, LEX nr 746776).
Odnosząc się do samego rozstrzygnięcia, z mocy art. 228 ust. 1 pkt 1 p.w.p. dla dokonywania wpisów o udzielonych patentach, dodatkowych prawach ochronnych, prawach ochronnych i prawach z rejestracji Urząd Patentowy prowadzi m.in. rejestr patentowy. W sprawach, w których wpis do rejestru jest uzależniony od złożenia wniosku, zgodnie z art. 229 ust. 1 p.w.p., organ wpisu dokonuje na podstawie decyzji. Rozpatrując wniosek, UP bada, czy złożone dokumenty, mające uzasadnić wydanie decyzji o dokonaniu wpisu do rejestru, nie naruszają ustawy i odpowiadają co do formy obowiązującym przepisom, z mocy art. 229 ust. 2 p.w.p. Jeżeli złożone dokumenty oraz wyjaśnienia nie uzasadniają wydania decyzji o dokonaniu takiego wpisu, zgodnie z art. 229 ust. 21 p.w.p. organ wydaje decyzję o odmowie dokonania wpisu do rejestru.
Należy podkreślić, że wpis w rejestrze ma charakter deklaratoryjny i fakultatywny (tak wyrok NSA z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt II GSK 961/08, LEX nr 533140, Prawo własności przemysłowej, Komentarz, pod red. P. Kostańskiego, C.H. Beck, W-wa 2010, s. 441, M. Załucki, Licencja na używanie znaku towarowego. Studium porównawcze, Zakamycze, 2008, LEX el.). Zdaniem sądu rozważania dotyczące wpisu do rejestru znaków towarowych, z mocy art. 163 p.w.p. są aktualne co do charakteru wpisów do rejestru patentowego.
Należy zauważyć, że celem postępowania wpisowego w rejestrze przez UP jest dostosowanie treści wpisu do aktualnego stanu prawnego. Granice rozpoznania wniosku zakreśla art. 229 ust. 2 p.w.p. Jak wskazano wyżej, UP bada czy złożone dokumenty nie naruszają ustawy i odpowiadają co do formy obowiązującym przepisom. Organ nie może przekroczyć tych granic. W przypadku wpisu licencji do obowiązków organu należy sprawdzenie m.in. czy umowa została zawarta przez uprawnionego z patentu, czy umowa odpowiada żądaniu zawartemu we wniosku o wpis w rejestrze, czy wreszcie umowa została sporządzona co najmniej w formie pisemnej, wymaganej pod rygorem nieważności przez art. 76 ust. 1 p.w.p. Natomiast do kompetencji organu nie należy rozstrzyganie kwestii spornych, np. gdy z przedstawionych dokumentów załączonych do różnych wniosków wynika, że mogło dojść do kolizji praw związanych z tym samym patentem. Przepis art. 287 p.w.p. bowiem wprowadza zasadę, że w przypadku naruszenia patentu, zainteresowanemu przysługuje roszczenie cywilnoprawne do sądu powszechnego.
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, wniosek o dokonanie wpisu do rejestru patentu nr [...] licencji niewyłącznej i pełnej na rzecz J. N. prowadzącego działalność na firmą P. został złożony przez Uniwersytet Przyrodniczy w [...] w dniu [...] maja 2009 r. Podstawą wpisu miała być umowa licencyjna zawarta na piśmie między stronami w dniu [...] września 2007 r.
Wcześniej, bo w dniu [...] grudnia 2008 r. został złożony wniosek o wpisanie licencji na rzecz I. GmbH z siedzibą w H. Podstawą wpisu była umowa licencyjna z zawarta w formie pisemnej w dniu [...] maja 2006 r. między I. GmbH z siedzibą w H. a Akademią Rolniczą w [...] (poprzedniczką prawną Uniwersytetu Przyrodniczego w [...], co zostało wykazane wpisem w rejestrze patentowym). Z oświadczeń zawartych w umowie wynikało, że między tymi stronami zawarto umowę licencji pełnej, wyłącznej.
Decyzje dokonujące wpisów obu licencji zostały wydane przez UP w dniu [...] czerwca 2009 r.
Następnie organ, przychylając się do wniosku uczestnika, uchylił to rozstrzygnięcie, które dotyczyło umowy licencyjnej na rzecz P. Organ odwołując się do art. 76 ust. 4 p.w.p. mówiącego, że jeżeli umowa licencyjna nie zastrzega wyłączności korzystania z wynalazku w określony sposób, udzielenie licencji jednej osobie nie wyklucza możliwości udzielenia licencji innym osobom, a także jednoczesnego korzystania z wynalazku przez uprawnionego z patentu (licencja niewyłączna), wywiódł, iż zawarcie umowy licencyjnej, w której zastrzeżono wyłączne korzystanie z wynalazku przez licencjobiorcę, wyłącza możliwość udzielenia licencji innym osobom. Skoro skarżący zawarł wcześniej z I. GmbH z siedzibą w H. umowę ustanawiająca licencję pełną i wyłączną, to wykluczona została możliwość późniejszego zawarcia przez skarżącego umowy z J. N., do tego o licencję niewyłączną. W konsekwencji oznaczało to niedopuszczalność wpisu w rejestrze patentowym tej ostatniej umowy.
Sąd nie podziela stanowiska UP, że wcześniejsze zawarcie umowy licencji wyłącznej powoduje nieważność późniejszych umów licencyjnych zawartych przez licencjodawcę z innymi podmiotami. Takie zachowanie licencjodawcy uzasadnia jedynie możliwość wystąpienia przez licencjobiorcę wobec niego z roszczeniami z tytułu niewykonania bądź nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 k.c. i nast. k.c.). W sytuacji zaś zarejestrowania licencji, zainteresowany licencjobiorca może wystąpić o uznanie dalszych umów licencyjnych za bezskuteczne na podstawie art. 59 k.c. (tak SN w wyroku z dnia 12 marca 2000 r., sygn. akt IV CKN 509/00, opubl. OSNC z 2003 r., z. 4, poz. 50, M. du Vall, Prawo patentowe, rozdz. 4 pkt 1.1.1.2.,LEX 2008, M. Załucki, tamże).
W tej sytuacji UP, uznając, że wnioski o wpis w tym samym rejestrze patentowym dotyczą wykluczających się licencji, ale spełniają równocześnie wymagania z art. 229 ust. 11 i ust.2 p.w.p, nie może odmówić rejestracji tych licencji tylko z tego powodu, że istnieje kolizja między tymi prawami. Organ wkracza bowiem w kwestie sporne między podmiotami, zastrzeżone, zgodnie z art. 287 p.w.p., do kognicji sądu cywilnego. Ponadto różnicuje sytuację prawną licencjobiorców, gdyż podmiot, na rzecz którego licencję wpisano, uzyskuje szczególny status prawny, przewidziany przez art. 76 ust. 6 p.w.p., albowiem może na równi z uprawnionym z patentu dochodzić roszczeń z powodu naruszenia patentu.
Na marginesie należy zauważyć niekonsekwencję w działaniu organu, który w tym samym dniu wydał decyzje o rejestracji obu omawianych umów licencyjnych i dostarczył rozstrzygnięcia tylko stronom tychże umów, co mogło wskazywać, że nie miał wątpliwości na tamtym etapie postępowania co do możliwości rejestracji tych umów.
W świetle powyższego, organ rozpatrując sprawę weźmie pod uwagę granice rozpoznania wniosku zakreślone przez art. 229 p.w.p. oraz powyższe wytyczne.
Wobec powyższego, skoro UP naruszył prawo materialne, poprzez jego błędną interpretację, w stopniu, który miał wpływ na wynik postępowania, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ) p.p.s.a. sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji. Na mocy art. 152 p.p.s.a. stwierdził, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu.
Zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a. o kosztach postępowania nie rozstrzygnięto wobec braku wniosku skarżącego.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI