VI SA/Wa 1340/06

VI SA/Wa 1340/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-09-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Frąckiewicz
Magdalena Bosakirska /przewodniczący sprawozdawca/
Zdzisław Romanowski
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Protokolant Michał Syta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2006 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2006r. /sygn. akt I OSK223/06 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2004r. /sygn. akt 6 II SA 1685/03/ uchylający decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2003r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez posiadania w pojeździe dowodu uiszczenia opłaty drogowej za przejazd po drogach krajowych i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Do wydania tego wyroku doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Podczas kontroli drogowej w dniu [...] listopada 2002r. A. P. okazał kartę opłaty drogowej nr [...] niewypełnioną w rubrykach "ważna od" i "ważna do". Kierowca A. P. podpisał protokół kontroli bez zastrzeżeń. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na A. P. karę pieniężną w wysokości 4000,00zł za wykonywanie transportu drogowego bez posiadania w pojeździe dowodu uiszczenia opłaty drogowej. Do odwołania od tej decyzji A. P. dołączył kserokopię innej 7 dniowej karty opłaty drogowej nr [...] obejmującej okres od [...] do [...] listopada 2002r. wypełnionej dla kontrolowanego samochodu i wyjaśnił, że w czasie kontroli miał ją przy sobie, ale o tym zapomniał i ze zdenerwowania dał kartę źle wypełnioną.
Decyzją z dnia [...] marca 2003r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i wskazał, że zgodnie z § 4 ust.2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych /Dz.U. nr 150 z 2001r. poz.1684/ dowodem uiszczenia opłaty jest prawidłowo wypełniona przed rozpoczęciem przejazdu karta opłaty drogowej. Powołał się także na lp.6 załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2002r. w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym /Dz.U. nr 115 poz.999/, z którego wynika kara pieniężna w wysokości 4000,00zł za brak w pojeździe dowodu uiszczenia opłaty.
Tę decyzję A. P. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku ze zmianą organizacji sądownictwa administracyjnego, sprawę rozpoznał w I instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 8 lipca 2004r. uchylił obie decyzje.
W wyniku skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, że zgodnie z § 4 ust. 1 i 2 cytowanego wyżej rozporządzenia z 14 grudnia 2002r. dowodem uiszczenia opłaty drogowej jest karta opłaty drogowej prawidłowo wypełniona przed rozpoczęciem przejazdu. Zgodnie z art.87 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym /Dz.U. nr 125 poz.1371 z późn. zmianami/ kierowca obowiązany jest mieć kartę przy sobie w czasie wykonywania przejazdu i okazać ją do kontroli. Zdaniem NSA nie można dowodzić uiszczenia opłaty drogowej po zakończeniu kontroli, ten zaś kto nie ma przy sobie i nie okaże kontrolującym prawidłowo wypełnionej karty opłaty drogowej jest wykonującym transport drogowy bez uiszczenia opłaty drogowej. Opis naruszenia zawarty w lp.6 cytowanego wyżej rozporządzenia z 3 lipca 2002r. o wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym przedstawia na czym polega wykonywanie transportu drogowego bez uiszczenia opłaty.
Rozpoznając sprawę ponownie
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi.
Zgodnie z art.190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /dalej zwane p.p.s.a., Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270/ rozpoznając sprawę ponownie, po uchyleniu przez NSA wyroku I instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez NSA. Oceniając w ten sposób zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skarga jest więc nieuzasadniona.
Zgodnie z art.42 ust.1 ustawy o transporcie drogowym przedsiębiorcy wykonujący transport drogowy zobowiązani są do wniesienia opłaty drogowej. Minister Infrastruktury na podstawie delegacji, zawartej w art.42 ust.7 ustawy wydał cytowane wyżej rozporządzenie z 14 grudnia 2001r. W rozporządzeniu tym określił rodzaj i stawki opłat oraz tryb ich wnoszenia.
Zgodnie z § 4 ust.2 rozporządzenia właściwie wypełnione karty opłaty drogowej są dowodem potwierdzającym wniesienie opłaty. Zgodnie z § 5 ust.6 rozporządzenia karta opłaty niewypełniona lub wypełniona w sposób inny niż przewidziany rozporządzeniem, albo zawierająca poprawki nie stanowi dokumentu potwierdzającego wniesienie opłaty. W sprawie niniejszej jest niesporne, że w chwili kontroli skarżący miał przy sobie 7 dniową kartę opłaty drogowej wypełnioną w sposób niepełny, niezgodny z wymogami rozporządzenia z 14 grudnia 2002r. tj. bez wypełnienia rubryk dotyczących okresu jej ważności. Ta karta nie stanowiła dowodu uiszczenia opłaty drogowej za kontrolowany przejazd. Innej karty, prawidłowo wypełnionej skarżący do kontroli nie okazał. Zasadnie zatem organ przyjął, że skarżący nie posiadał w pojeździe prawidłowo wypełnionej karty opłaty drogowej i nie przedstawiając w czasie kontroli prawidłowo wypełnionej karty opłaty drogowej nie dowiódł, w sposób przewidziany rozporządzeniem z 14 grudnia 2001r., że uiścił opłatę drogową. NSA przesądził w wyroku z 12 kwietnia 2006r., a wykładnia ta wiąże Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie niniejszej, ze obowiązujące w dacie kontroli rozporządzenie z dnia 3 lipca 2002r. było zgodne z delegacją ustawową i precyzowało, że nie uiszczenie opłaty drogowej konkretyzuje się poprzez nie posiadanie w pojeździe dowodu uiszczenia opłaty tj. karty drogowej oraz określało wysokość kary za to naruszenie.
W sprawie niniejszej doszło do wypełnienia hipotezy tego przepisu, zatem nałożenie kary pieniężnej było prawidłowe. Późniejsze okazanie kopii pierwszej strony innej 7 dniowej karty drogowej nie może być dowodem uiszczenia opłaty za kontrolowany przejazd, gdyż ani ustawa, ani rozporządzenie z 14 grudnia 2001r. takiej możliwości nie przewiduje.
W tym stanie rzeczy działając na podstawie art.151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.