VI SA/WA 1338/04

VI SA/Wa 1338/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-04-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-07-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Czarnecki
Olga Żurawska-Matusiak /przewodniczący/
Piotr Borowiecki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Skarżony organ
Minister Gospodarki Morskiej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Asesor Andrzej Czarnecki Asesor WSA Piotr Borowiecki (spr.) Protokolant: Andrzej Michrowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi e. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] w przedmiocie wydania opinii w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r., nr [...], Minister Gospodarki i Pracy, po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skarżącą spółkę e. Sp. z o.o. z siedzibą w W. - działając na podstawie przepisu art. 138 § 1 w zw. z art. 144 k.p.a. i art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 123, poz. 600 ze zm.) - utrzymał w mocy postanowienie Nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. wydane przez Zarządzającego [...] Specjalną Strefą Ekonomiczną w przedmiocie wyrażenia opinii w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie przedmiotowej specjalnej strefy ekonomicznej.
Z akt sprawy wynika, iż decyzją z dnia [...] listopada 2000 r. wydaną przez [...] Specjalną Strefę Ekonomiczną S.A. z siedzibą w O. (zwana dalej: [...] SSE S.A.) udzielono skarżącej spółce zezwolenie Nr [...] na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej (zwana dalej: [...] SSE) w zakresie wskazanych w zezwoleniu wyrobów wytworzonych na terenie strefy. Zezwolenie zostało udzielone do dnia [...] września 2017 roku na warunkach zgodnie, z którymi skarżąca spółka powinna m.in. rozpocząć działalność gospodarczą na terenie strefy do 31 grudnia 2001r. (pkt II.1. zezwolenia), zatrudnić na terenie strefy co najmniej 30 osób w terminie do dnia 31 grudnia 2001 r. (pkt II.2. zezwolenia). Ponadto spółka została zobowiązana do poniesienia wydatków inwestycyjnych w wysokości minimum 100.000,- euro w terminie do dnia 30 czerwca 2002 r. (pkt II.3. zezwolenia). Decyzja ta została wydana w oparciu o przepis art. 16 ust. 1, ust. 5, ust. 7 i ust. 8 oraz art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych.
Powyższe warunki zostały dwukrotnie zmienione decyzjami ministra właściwego do spraw gospodarki tj.:
- decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. Minister Gospodarki zmienił zezwolenie w ten sposób, że termin rozpoczęcia działalności gospodarczej, zatrudnienia co najmniej 30 osób i zainwestowania co najmniej 100.000,- euro ustalił na dzień 31 grudnia 2002 r.;
- decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej ponownie przedłużył terminy realizacji warunków zezwolenia w ten sposób, że ostateczny termin rozpoczęcia działalności, zatrudnienia co najmniej 30 osób i zainwestowania co najmniej 100.000,- euro ustalił na dzień 31 grudnia 2003 r.
W dniu [...] lutego 2003 r. Zarządzający [...] SSE - spółka [...] SSE S.A. poinformowała Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, że zaplanowana na dzień [...] stycznia 2004 r. kontrola spółki e. Sp. z o.o., dotycząca realizacji warunków Zezwolenia Nr [...] z dnia [...] listopada 2000 r. nie mogła zostać przeprowadzona z powodu nieobecności osoby uprawnionej do reprezentowania spółki. W piśmie tym wskazano, iż skarżący przedsiębiorca nie posiada siedziby na terenie [...] SSE oraz, że nie dotrzymał warunków zezwolenia, ponieważ nie rozpoczął na terenie strefy działalności gospodarczej, nie zatrudnił co najmniej 30 osób i nie poniósł określonych w zezwoleniu nakładów inwestycyjnych.
W związku z tym w dniu [...] lutego 2004 r. zostało wszczęte z urzędu przez Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej postępowanie administracyjne w przedmiocie cofnięcia skarżącej spółce zezwolenia nr [...] na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej.
W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie strona skarżąca w piśmie z dnia [...] marca 2004 r. wyjaśniła, że główną przyczyną nie podjęcia działalności gospodarczej na terenie strefy było skrócenie okresu zwolnień podatkowych dokonane ustawą z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw. Ponadto strona wskazała, że inną okolicznością usprawiedliwiającą niewypełnienie w terminie zobowiązań zawartych w zezwoleniu była kwestia opóźnień inwestycyjnych w infrastrukturę [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Zdaniem strony powody te nie tylko usprawiedliwiają niewykonanie przez spółkę warunków określonych w zezwoleniu, ale wręcz uzasadniają domaganie się przez stronę rozwiązania umowy zakupu nieruchomości i zwrotu zapłaconej kwoty.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. [...] SSE S.A., jako zarządzający strefą - działając na wniosek Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej - wydała pozytywną opinię w sprawie cofnięcia spółce e.Sp. z o.o. zezwolenia nr [...] na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie [...] SSE, powołując się na przepis art. 106 § 1 i § 5 k.p.a. oraz art. 16 ust. 5 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych. W uzasadnieniu tego postanowienia stwierdzono, że przedsiębiorca nie wywiązał się z warunków określonych w pkt. II. 1, 2, 3 zezwolenia, co zostało także odnotowane przez komisję kontrolną w dniu [...] stycznia 2004 r. Ponadto wskazano, iż firma e. Sp. z o.o. w dniu [...] grudnia 2000 r. zakupiła od [...] SSE S.A. nieruchomość gruntową, na terenie której miała być prowadzona działalność gospodarcza. Według informacji zarządzającego strefą przedsiębiorca nie reguluje zobowiązań finansowych, wynikających z ustalonych rat płatności za zakupioną działkę oraz zobowiązań wynikających z partycypacji w kosztach administrowania strefy w związku z czym prowadzone jest postępowanie egzekucyjne w tej sprawie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił, że nie został zawiadomiony o sporządzeniu przez komisję protokołu pokontrolnego, a także nie został zapoznany z treścią tego protokołu, co narusza prawo strony do czynnego udziału w postępowaniu na każdym jego etapie. Strona wskazywała ponadto, iż pismami z dnia [...] grudnia 2003 r. i [...] stycznia 2004 r. zwracała zarządzającemu strefą uwagę na zmianę warunków prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy, w szczególności skrócenie okresu zwolnień podatkowych. Skarżący podnosił ponadto, że skrócenie okresu zwolnień podatkowych oraz opóźnienia inwestycyjne w infrastrukturę strefy stanowi nadzwyczajną zmianę stosunków w rozumieniu art. 3571 kodeksu cywilnego, za co przedsiębiorca nie może ponosić odpowiedzialności.
W piśmie z dnia [...] kwietnia 2004 r. skierowanym do Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej spółka zarządzająca strefą przesyłając zażalenie strony skarżącej - wyjaśniła jednocześnie, że stosownie do przepisu art. 21 ust. 4 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. - Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. z 1999 r. Nr 101, poz. 1178 ze zm.) organ upoważniony do kontroli realizacji zezwolenia dokonuje czynności kontrolnych wyłącznie w obecności osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy. Wobec nieobecności przedstawiciela spółki e. Sp. z o.o. w dniu kontroli żaden protokół nie został sporządzony, zaś wymienione w zażaleniu pisma skarżącego dotyczyły przede wszystkim propozycji rozwiązania umowy sprzedaży nieruchomości gruntowej, zakupionej od [...] SSE S.A., co świadczy o rezygnacji przedsiębiorcy z prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy.
Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie wydane przez podmiot zarządzający [...] Specjalną Strefą Ekonomiczną w przedmiocie wyrażenia opinii w sprawie cofnięcia zezwolenia. W uzasadnieniu organ podkreślił, że z przedłożonych dokumentów wynika, iż przedsiębiorca nie podjął żadnych działań mających na celu zrealizowanie inwestycji na terenie strefy, a tym samym nie wywiązał się z warunków określonych w zezwoleniu. Ponadto zarzuty Spółki są bezpodstawne, bowiem Spółka pismem z dnia [...] stycznia 2004 r. została powiadomiona o terminie kontroli realizacji warunków zezwolenia. Zdaniem organu, argumenty przedstawione w zażaleniu nie mogą podważać zasadności zaskarżonego postanowienia.
Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2004 r. Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej - działając na podstawie przepisu art. 113 § 1 k.p.a. - sprostował oczywistą omyłkę w uzasadnieniu swojego postanowienia Nr [...] z dnia [...] maja 2004 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie spółka e. Sp. z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. wydanego przez Zarządzającego [...] Specjalną Strefą Ekonomiczną, uznając je za niezgodne z prawem. Podtrzymując argumenty zawarte w zażaleniu strona skarżąca zarzuciła, że Minister nie dokonał samodzielnie ustaleń pozwalających rozstrzygnąć sprawę, a oparł się jedynie na kwestionowanym przez stronę stanowisku organu I instancji. Ponadto w ocenie strony organ odwoławczy nie wziął pod uwagę faktu, iż Zarządzający strefą [...] SSE S.A. nie wywiązał się z ciążących na nim obowiązków zapewnienia (wybudowania) przewidzianej infrastruktury na terenie strefy. Skarżący podniósł jednocześnie, że wątpliwości budzi sama prawna dopuszczalność wydawania postanowień przez Zarządzającego strefą, który jest podmiotem będącym spółką prawa handlowego, z którym skarżący pozostaje w stosunkach gospodarczych.
W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki i Pracy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Minister wyjaśnił, że przez ponad trzyletni okres, jaki upłynął od dnia udzielenia skarżącemu zezwolenia, aktywność spółki e.Sp. z o.o. z siedzibą w W. ograniczyła się do dwukrotnego wnioskowania zmiany terminów realizacji warunków zezwolenia. Zdaniem organu podmiot zarządzający strefą nie wykonał inwestycji związanych z uzupełnieniem brakujących elementów uzbrojenia działki, gdyż skarżący nie przedstawił planu zagospodarowania nieruchomości, na podstawie, którego zarządzający mógłby rozpocząć prace infrastrukturalne. Według Ministra skarżący nie wywiązał się w całości z obowiązku zapłaty za zakupioną nieruchomość. Ponadto skarżący dwukrotnie zwracał się z propozycją rozwiązania umowy zakupu nieruchomości, co może - zdaniem organu - świadczyć o zamiarze rezygnacji z działalności gospodarczej na terenie strefy. Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego braku ustaleń pozwalających rozstrzygnąć sprawę, Minister wskazał na przepis art. 20 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, zgodnie z którym w drodze rozporządzenia powierzono podmiotowi zarządzającemu strefą wykonywanie w imieniu Ministra właściwego do spraw gospodarki bieżącej kontroli działalności przedsiębiorców na terenie strefy. Natomiast wskazane przez skarżącego powody niemożności dotrzymania warunków zezwolenia nie mogą przesłaniać faktu, że przedsiębiorca nie podjął na terenie strefy żadnych działań zmierzających do zainicjowania procesu inwestycyjnego, w tym choćby rozpoczęcia prac projektowych, czy też wdrożenia procedur formalno-prawnych. Organ przypomniał ponadto, iż przyczyny określane przez stronę jako niezależne były już wcześniej brane pod uwagę przez Ministra przy zmianie warunków wydanego zezwolenia i nie podważają faktu niewywiązania się z warunków zezwolenia w wymaganym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub inny akt administracyjny wyłącznie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tych rozstrzygnięć. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga spółki e. Sp. z o.o. z siedzibą w W. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżone postanowienie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] maja 2004 r., Nr [...], jak również utrzymane nim w mocy postanowienie Nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. wydane przez zarządzającego [...] Specjalną Strefą Ekonomiczną nie naruszają prawa.
Przedmiotowe postanowienia nie naruszają zarówno przepisów prawa materialnego wskazanych w ustawie z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych, jak również przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a przede wszystkim przepisu art. 106 k.p.a. Sporne postanowienia zgodne są ponadto z dyspozycją norm wyrażonych w art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 10 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., oraz art. 107 § 3 k.p.a. nie naruszając ich w stopniu mogącym mieć jakikolwiek istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy.
Zgodnie z przepisem art. 106 § 1 k.p.a., jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. W świetle przepisu § 5 art. 106 k.p.a. zajęcie stanowiska przez organ opiniujący następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Opinia wydana w trybie wskazanego przepisu stanowi element materiału dowodowego, a więc - jeśli szczególny przepis prawa nie nadał jej innego charakteru, jest ona tylko oceną faktów z użyciem ustawowych lub subiektywnych kryteriów opiniującego, która nie wiąże organu rozstrzygającego sprawę. Jako taka jest jednym z elementów materiału dowodowego sprawy, podlegającego rozpatrzeniu przez organ wydający decyzję w sprawie (vide: np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 1999 r., sygn. akt II SA 1001/99, czy też uchwała składu 5 sędziów NSA z dnia 18 września 1995 r., VI SA 10/95, ONSA 1995, nr 4, poz. 152). Niewątpliwie postanowienie w sprawie stanowiska nie załatwia sprawy administracyjnej, nie rozstrzyga o jej istocie, ani też nie kończy postępowania w danej instancji.
Mając to na względzie należy przede wszystkim wskazać, że zaskarżone postanowienie Nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej S.A. wydane było na podstawie art. 106 § 1 i § 5 k.p.a. w związku z prowadzonym przez Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej (obecnie Ministra Gospodarki i Pracy) postępowaniem w sprawie cofnięcia zezwolenia nr [...] na prowadzenie działalności gospodarczej, udzielonego w dniu [...] listopada 2000 r. spółce e.Sp. z o.o. W sytuacji objętej dyspozycją art. 106 k.p.a. występuje zatem organ administracji, przed którym toczy się postępowanie i organ zajmujący stanowisko w sprawie będącej przedmiotem postępowania.
Przepis art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych zobowiązuje ministra właściwego do spraw gospodarki do zasięgnięcia opinii zarządzającego strefą przed wydaniem decyzji w sprawie udzielenia, cofnięcia lub zmiany zezwolenia. Stosownie do delegacji zawartej w przepisie art. 20 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy Minister Gospodarki wydał w dniu [...]r. rozporządzenie w sprawie powierzenia "[...] Specjalnej Strefie Ekonomicznej" S.A. udzielania zezwoleń na prowadzenia działalności gospodarczej oraz wykonywania bieżącej kontroli działalności przedsiębiorców na terenie [...] Specjalnej Strefy Ekonomicznej oraz ustalenia zakresu tej kontroli (Dz. U. z [...]). W myśl przepisów § 1 i § 2 przedmiotowego rozporządzenia [...] SSE S.A., jako zarządzający strefą - może udzielać w imieniu ministra właściwego do spraw gospodarki zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie tej strefy oraz wykonywać bieżącą kontrolę działalności przedsiębiorców na terenie strefy w zakresie spełnienia warunków zezwoleń.
Zgodnie z poglądami doktryny powierzenie to przesuwa kompetencje i czyni ze spółki akcyjnej samodzielny podmiot administrujący. Stanowisko to uzasadnia ranga aktu prawnego, mocą którego kompetencja jurysdykcyjna zmienia swój podmiot wykonawczy. Akt ten jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego, wydanym na podstawie szczegółowego upoważnienia ustawowego. Nie można więc powiedzieć, iż powierzenie to ma jedynie charakter wewnętrzny i jest pewnym techniczno-organizacyjnym usprawnieniem. Przeciwnie, stanowi samoistną podstawę materialnoprawną do wydawania przez spółkę akcyjną decyzji administracyjnych (tak np. M. Szydło /w:/ "Spółka akcyjna jako podmiot administracji publicznej", Rejent 2002/5/112; podobnie na temat uprawnienia zarządzającego strefą do wydawania aktów o charakterze publicznoprawnym M.A. Waligórski /w:/ "Administracyjnoprawna reglamentacja działalności gospodarczej w tzw. specjalnych strefach ekonomicznych.", Studia Prawnicze 1997/2/15).
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy ponadto zwrócić uwagę, iż w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych dopuszcza się sytuację, w której współdziałający podmiot nie jest organem administracyjnym, a jedynie jest powołany z mocy ustawy do wykonania zleconej funkcji administracji publicznej (tak np. J. Borkowski /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz." 6 wydanie, C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 488 i powołana tam uchwała składu 5 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 1998 r., OPK 3/98, ONSA 1998, nr 4, poz. 114).
W tej sytuacji zarzuty strony skarżącej dotyczące braku kompetencji podmiotu zarządzającego strefą, jako spółki prawa handlowego, do wydawania aktów administracyjnych, w tym postanowień w trybie art. 106 k.p.a. w związku z art. 16 ust. 5 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych - należy uznać za bezpodstawne.
Bezzasadny jest także - w ocenie Sądu - zarzut strony skarżącej dotyczący braku dokonania przez organ odwoławczy samodzielnych ustaleń pozwalających rozstrzygnąć sprawę. Zgodnie z art. 136 k.p.a. organ odwoławczy, w ramach swoich uprawnień kontrolnych, ocenia materiał dowodowy oceniając stan faktyczny stwierdzony w czasie wydania decyzji przez organ I instancji, rozszerzając granice postępowania dowodowego na nowe okoliczności faktyczne pominięte przez organ I instancji, jak i na te, które po wydaniu decyzji przez organ I instancji uległy zmianie oraz te, które w świetle zmienionych przepisów prawa mają znaczenie prawne (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2000 r., sygn. akt V SA 102/00).
W rozpoznawanej sprawie sytuacja wymagająca przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego z urzędu nie wystąpiła, albowiem skarżąca spółka nie kwestionowała faktu, iż nie podjęła żadnych działań mających na celu zrealizowanie inwestycji na terenie strefy, lecz wskazywała jedynie, że nastąpiło to z przyczyn od niej niezależnych. Ponadto okoliczności sprawy były znane Ministrowi Gospodarki i Pracy z urzędu bowiem dwukrotnie - decyzjami z dnia [...] stycznia 2002 r. i [...] lutego 2003 r. - Minister zmieniał terminy rozpoczęcia działalności gospodarczej przez skarżącą spółkę na terenie strefy. W związku z tym materiał dowodowy zebrany przez [...] SSE S.A. był wystarczający do wydania ostatecznego rozstrzygnięcia w omawianej sprawie.
Jak słusznie wskazano w odpowiedzi na skargę, strona nie przedstawiła żadnych dowodów świadczących o podjęciu jakichkolwiek działań zmierzających do rzeczywistej realizacji uzyskanego zezwolenia, jak też nie wykazała, aby spółka podjęła prace projektowe zmierzające do zainicjowania procesu inwestycyjnego (np. uzyskanie planu zagospodarowania nieruchomości). Strona nie wykazała także, aby podjęcie powyższych działań było obiektywnie niemożliwe. Strona ograniczała się jedyne do podkreślania pogorszenia swej sytuacji w związku ze skróceniem okresu zwolnień podatkowych oraz wskazywała na niewykonanie inwestycji infrastrukturalnych przez podmiot zarządzający specjalną strefą ekonomiczną.
W ocenie Sądu niezasadny jest również zarzut skarżącej spółki dotyczący naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., albowiem prawo strony do czynnego udziału w postępowaniu było w pełni respektowane przez organy obu instancji na każdym etapie postępowania prowadzonego w niniejszej sprawie.
Dokonując zatem oceny zaskarżonych postanowień z punktu widzenia ich legalności należy stwierdzić, że nie naruszają one przepisów ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, ani też przepisów procedury administracyjnej, w tym przepisu art. 106 k.p.a.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł, jak w sentencji wyroku.