VI SA/Wa 1291/11

VI SA/Wa 1291/11 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-08-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-06-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Halina Emilia Święcicka /sprawozdawca/
Pamela Kuraś-Dębecka /przewodniczący/
Urszula Wilk
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne
Własność przemysłowa
Sygn. powiązane
II GSK 9/12 - Wyrok NSA z 2013-03-22
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
art. 129 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 1 i 2
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi K. Sp. j. z siedzibą w P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy LAW24.PL oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2011 r., działając na podstawie art. 245 i 248 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r., Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003r., Nr 119, poz. 1117 , z późn. zm,) - zwanej dalej p.w.p., Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, po rozpoznaniu wniosku K. Sp. j. z siedzibą w P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Urzędu Patentowego z dnia [...] marca 2010 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy LAW24.PL, zgłoszony w dniu [...] maja 2008 r. za numerem [...] - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia:
K. Sp. j. z siedzibą w P., dalej zwana skarżącą, w dniu [...] maja 2008 r. wniosła podanie o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny z napisem LAW24.PL, przeznaczony do oznaczania usług zawartych w następujących klasach:
35 - doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania, doradztwo w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej, zarządzanie działalnością gospodarczą,
36 – doradztwo finansowe, działalność rachunkowo-księgowa,
42 – usługi prawnicze.
Pismem z dnia 18 września 2009 r. Urząd Patentowy poinformował, że zgodnie z art. 129 ust. 1 pkt 2, art. 129 ust. 2 pkt 1 i 2, art. 131 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 145 ust. 2 p.w.p. na zgłoszony znak towarowy nie może być udzielone prawo ochronne. Wskazał, iż przedmiotowe oznaczenie LAW24.PL nie posiada dostatecznych znamion odróżniających i nie nadaje się do identyfikacji usług. Jest znakiem opisowym, informującym o oznaczonych nim usługach w odniesieniu do usług prawniczych (słowo "law", w tłumaczeniu prawo), zaś PL – oznacza Polskę. Stwierdził ponadto, iż oznaczenie ma postać domeny internetowe, która nie może być przedmiotem prawa wyłącznego. W odniesieniu do pozostałych usług organ uznał, iż znak wprowadza odbiorców w błąd co do charakteru i właściwości tych usług.
Skarżąca nie zgodziła się z oceną organu o braku zdolności rejestrowej zgłoszonego znaku. W piśmie z dnia 11 grudnia 2009 r. wskazała, iż oznaczenie jest znakiem słowno-graficznym, oznaczającym kancelarię prawną, czyli jest jej znakiem firmowym. Spełnia również dodatkową funkcję adresu internetowego kancelarii. Podkreśliła, iż wpisanie znaku w wyszukiwarce powoduje, że otwiera się tylko strona kancelarii. Zarzuciła organowi nadinterpretację w ocenie, iż znak w tłumaczeniu oznacza usługi prawnicze świadczone przez całą dobę. Podniosła, iż Urząd Patentowy zarejestrował wiele znaków towarowych z zamieszczonym członem LAW służących do oznaczania kancelarii.
Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] marca 2010 r. na podstawie art. 129 ust. 1 pkt 2 oraz art. 129 ust. 2 pkt 1 i 2 w związku z art. 145 ust. 1 p.w.p. odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy LAW24.PL zgłoszony w dniu [...] maja 2008 r. za numerem [...].
Wskazał, iż znak został przeznaczony do szeroko pojętych usług prawnych. Stwierdził, że zgłoszone oznaczenie nie posiada zdolności odróżniającej i nie może być przedmiotem prawa wyłącznego, ponieważ inni uczestnicy obrotu gospodarczego pozbawieni byliby możliwości posługiwania się nim. Grafika oznaczenia składa się z czarnego napisu LAW24.PL pisanego standardową czcionką, oznaczenie takie w kontekście szeroko pojętych usług prawniczych nie pełni funkcji identyfikacyjnej. Słowo "law" bezpośrednio i jednoznacznie informuje o usłudze, cyfra "24" informuje , że usługi te świadczone są przez całą dobę a PL – oznacza Polskę.
Odnosząc się do argumentu skarżącej, iż zgłoszony znak jest znakiem firmowym, organ wskazał na odmienne regulacje dotyczące nazw i nazwisk osób fizycznych. Podkreślił, iż prawo do nazwy przedsiębiorstwa nie ma charakteru bezwzględnego, skutecznego przeciw innych prawom. Zwrócił uwagę na różnice treści prawa z rejestracji znaku towarowego i prawie do posługiwania się "nazwą przedsiębiorstwa". Z kolei odnosząc się do argumentu skarżącej o rejestracji wielu znaków ze słowem "law", Urząd Patentowy stwierdził, iż sprawa każdego znaku jest zawsze rozpatrywana indywidualnie w swoich konkretnych uwarunkowaniach.
Pismem z dnia 24 maja 2010 r. skarżąca – K. Sp. j. z siedzibą w P. złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] marca 2010 r. Wniosła o uchylenie decyzji. Powtórzyła argumentację ze stanowiska wyrażonego w piśmie z dnia 11 grudnia 2009 r. Nie zgodziła się z tezą organu, iż liczba "24" jest informacją o świadczeniu usług przez kancelarię przez 24 godziny. Ponadto wskazała, iż wielokrotne odwiedzanie strony internetowej kancelarii spowodowało, iż oznaczenie to kojarzy się i zawsze będzie kojarzyć się z usługami świadczonymi przez kancelarię i pełni funkcję identyfikacyjną. W jej ocenie jest to potwierdzenie o nabyciu przez znak wtórnej zdolności odróżniającej.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] marca 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ podtrzymał swoją ocenę, iż oznaczenie LAW24.PL nie posiada dostatecznych znamion odróżniających w odniesieniu do usług wskazanych w podaniu. Określenie "law" jest angielskim odpowiednikiem polskiego słowa "prawo". W związku z powszechną znajomością języka angielskiego, znajomością słowa "law" wśród społeczeństwa i kojarzeniem go z dziedziną prawa, oznaczenie to nie jest wystarczająco oryginalne by nadać mu cechy wyróżniające. Organ podkreślił, iż ze względu na specyfikę rynku prawniczego (obecność zagranicznych kancelarii prawnych na rynku polskim i powszechność posługiwania się w nich językiem angielskim), słowo "law" jest często i powszechnie używane na stronach internetowych różnych kancelarii, zatem dodatkowy element w postaci elementu domeny internetowej "pl" nie sprawia, że oznaczenie jako całość nabiera charakteru odróżniającego. Urząd Patentowy uznał, iż przedmiotowe oznaczenie zawiera w sobie elementy informacyjno-opisowe, nie mające charakteru fantazyjnego, znak składa się ze słów mających konkretne znaczenie i w odniesieniu do usług zawartych w wykazie jest hasłem przekazującym konkretną treść. Określenie "law24.pl" w odniesieniu to tych usług stanowi określenie opisowe. Specyfika dziedziny, jaką jest prawo, obejmuje wszelkiego rodzaju pomoc czy doradztwo , np. finansowe, podatkowe, gospodarcze. Liczba "24" stanowi informację o czasie pracy kancelarii. Odnosząc się do argumentu, iż zgłoszone oznaczenie stanowi adres internetowy skarżącej organ stwierdził, iż oznaczenie zostało zgłoszone jako znak towarowy i podlega ocenie według ustawy p.w.p. Wskazał, iż zgłoszone oznaczenie nie wyróżnia się charakterystyczną grafiką.
Wielokrotne odwiedzanie strony internetowej nie jest jeszcze potwierdzeniem nabycia przez znak wtórnej zdolności odróżniającej, skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów na potwierdzenie nabycia przez znak wtórnej zdolności odróżniającej.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] marca 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] marca 2010 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak złożyła skarżąca – K. Sp. j. z siedzibą w P. Zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów art. 129 ust. 1 pkt 2, art. 129 ust. 2 pkt 1 i 2 p.w.p. poprzez niezasadne przyjęcie, iż zgłoszony znak nie posiada dostatecznych znamion odróżniających, oraz, iż nie nadaje się do odróżnienia w obrocie towarów dla których został zgłoszony.
Zarzuciła organowi, że w żaden sposób nie wykazał, iż oznaczenie "24" oznaczało w odbiorze powszechnym tylko i wyłącznie świadczenie usług przez 24 godziny na dobę. Wskazała, iż oznaczenie to wskazuje także na szybkość wykonywanych usług, czas przyjęcia zlecenia do wykonania, czy wreszcie przedłużone godziny otwarcia. Podniosła, iż szeroko rozumiane doradztwo prawne, gospodarcze i finansowe nie wymaga 24-gdodzinnego dostępu do świadczonych usług, a jedynie ogólnej szybkości działania. Powtórzyła argument o rejestracji przez Urząd Patentowy wielu znaków towarowych, które są adresem internetowym, zawierających w swojej domenie oznaczenie "pl". Nie zgadzała się z oceną organu o braku kryteriów odróżniających zgłoszony znak od innych znaków używanych na rynku. Przyznając, że samo słowo "law", cyfra "24", oraz oznaczenie "pl" nie posiadają zdolności odróżniającej stwierdziła, iż jako całość znak posiada zdolność odróżniającą. Zarzuciła Urzędowi Patentowemu pominięcie formy graficznej znaku, który jest napisany określoną czcionką, posiada określony kolor a między słowem "law" a cyfrą "24" znak posiada charakterystyczną formę rombu.
Wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] marca 2010 r.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o jej oddalenie, powtarzając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wskazał, iż przedmiotowe oznaczenie nie wyróżnia się charakterystyczną grafiką. Znak pisany jest dużą czcionką w kolorze czarnym a romb z racji jego usytuowania nasuwa skojarzenie z kropką występującą w domenach internetowych. Dodatkowo, odnosząc się do rejestracji znaków towarowych zawierających adres internetowy stwierdził, że każda sprawa rozpatrywana jest indywidualnie, w konkretnych uwarunkowaniach i odniesieniach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej p.p.s.a.
Analizując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż rozstrzygnięcie dokonane przez Urząd Patentowy jest prawidłowe i nie narusza obowiązującego w tym zakresie prawa, przynajmniej w stopniu mającym wpływ na wynik rozstrzygnięcia.
Znakiem towarowym może być każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżniania towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa (art. 120 p.w.p.).
Art. 129 ust. 1 pkt 2 p.w.p. stanowi, że nie udziela się praw ochronnych na oznaczenia, które nie mają dostatecznych znamion odróżniających. Z kolei zgodnie z treścią art. 129 ust. 2 pkt 1 i 2 nie mają dostatecznych znamion odróżniających oznaczenia, które nie nadają się do odróżniania w obrocie towarów dla których zostały zgłoszone; składają się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności.
W ocenie Sądu organ trafnie uznał, że zgłoszone usługi należą do szeroko rozumianych usług prawniczych obejmujących również wszelkiego rodzaju pomoc i doradztwo. Oceny zgłoszonego znaku dokonał mając na uwadze odbiorców (świadczeniobiorców) wskazanych usług. Skarżąca nie neguje zresztą, iż wszystkie wskazane w podaniu usługi należą do grupy szeroko rozumianych usług prawniczych.
Dokonując oceny ustawowych warunków wymaganych dla udzielenia prawa ochronnego Urząd Patentowy ocenił zdolność do odróżniania zgłoszonych usług poszczególnych elementów zgłoszonego znaku by w konkluzji stwierdzić, iż cały znak nie posiada dostatecznych znamion odróżniających. Uznał, iż określenie "law" jest angielskim odpowiednikiem polskiego słowa "prawo", co w związku z powszechną znajomością języka angielskiego, odnosi się do dziedziny prawa, przekazuje informacje o rodzaju usług. Liczba "24" stanowi z kolei informację o czasie pracy kancelarii. Ponadto stwierdził, iż słowo "law" jest często i powszechnie używane na stronach internetowych różnych kancelarii, zatem dodatkowy element w postaci elementu domeny internetowej "pl" nie sprawia, że oznaczenie jako całość nabiera charakteru odróżniającego. Zaznaczył, iż zgłoszony znak nie wyróżnia się charakterystyczną grafiką. Akcentowana w skardze charakterystyczna forma rombu, jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę z uwagi na jej usytuowanie sprowadza się do imitacji kropki powszechnie występującej w domenach internetowych.
Przedstawione w tym względzie uzasadnienie zasługuje na podzielenie. Nie zmienia tej oceny podniesiony przez skarżącą argument, iż cyfra "24" nie musi oznaczać rzeczywistego czasu pracy kancelarii. Skarżąca podając jeszcze inne przykłady rozumienia tej cyfry przez odbiorców nie wyklucza, iż cyfra "24" może stanowić również informację o czasie pracy.
Dokonana ocena zgłoszonego znaku została dokonana z pozycji odbiorcy, tj. osób do których skierowane są usługi skarżącej i przy zastosowaniu modelu przeciętnego odbiorcy. Uznanie, iż taki odbiorca z racji powszechnej znajomości języka angielskiego odbierze określenie "law" jako oznaczenie informacyjno-opisowe w odniesieniu do zgłoszonych usług nie nosi cech dowolności.
Nie zasługuje na uwzględnienie argument skarżącej, iż znak w racji używania go jako adresu internetowego posiada wtórną zdolność odróżniającą. Zgłoszony znak został oceniony z pozycji spełniania ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy. Jako znak towarowy podlega ocenie według ustawy p.w.p.
Jak zasadnie wskazał Urząd Patentowy, domena czy cały adres internetowy może być znakiem towarowym, o ile posiada zdolność odróżniającą wymaganą od znaków towarowych. Samo twierdzenie, na które powołuje się skarżąca dla wykazania, że zgłoszony znak towarowy posiada zdolność identyfikacyjną kancelarii bowiem jej strona internetowa jest wielokrotnie odwiedzana, nie jest wykazaniem, iż znak ten nabył wtórną zdolność odróżniającą. Po pierwsze adres internetowy identyfikuje dany podmiot, identyfikacja podmiotu nie jest równoznaczna, iż takim samym oznaczeniem oznaczane są usługi świadczone przez ten podmiot, po drugie, jak podkreślił organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w odpowiedzi na skargę, skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń, a wydruk ze strony internetowej jest niewystarczającym argumentem.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, wykazanie wtórnej zdolności odróżniającej ciąży na zgłaszającym a nie na Urzędzie Patentowym.
Odnosząc się do powołanych przez skarżącą wielu rejestracji znaków na adres internetowy, należy powtórzyć za Urzędem Patentowym, że każda sprawa jest uwarunkowana indywidualnymi okolicznościami i w postępowaniu nie obowiązuje automatyzm, fakt udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy będący adresem internetowym nie oznacza, obowiązku uznania iż wszystkie tego rodzaju znaki należy rejestrować niezależnie od oceny ich zdolności rejestrowej.
Z tych wszystkich względów należy uznać, że wbrew zarzutom skargi Urząd Patentowy w dostatecznym stopniu wskazał, dlaczego na zgłoszony znak nie może udzielić prawa ochronnego.
Mając powyższe na uwadze skargę uznano za nieuzasadnioną. Dlatego też Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.