VI SA/WA 1289/18

VI SA/Wa 1289/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-05-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2018-07-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Małgorzata Grzelak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6352 Obiekty i usługi hotelarskie
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II GSK 1458/19 - Wyrok NSA z 2023-02-17
II GZ 8/19 - Postanowienie NSA z 2019-02-12
Skarżony organ
Minister Sportu
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 1997 nr 133 poz 884
art. 35 ust. 1 pkt 2, art. 45, art. 42, art. 41 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant ref. staż. Lili Zawadzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2019 r. sprawy ze skargi "Z. Sp. j." z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia kategorii zaszeregowania obiektu hotelarskiego oraz wykreślenia z ewidencji obiektów hotelarskich oddala skargę
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez Z. Sp. J. w [...] (dalej: skarżący, przedsiębiorca) jest decyzja Ministra Sportu i Turystyki z [...] maja 2018 r., znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z [...] listopada 2017 r., znak: [...] o uchyleniu decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2002r., numer [...], znak [...] o zaszeregowaniu obiektu hotelarskiego pn. "Z." położonego w [...] przy ul. [...]do rodzaju hotel, kategorii 4* (cztery gwiazdki) oraz o wykreśleniu obiektu z ewidencji prowadzonej przez Marszałka Województwa [...] obiektu hotelarskiego pn. ..Z. położonego w [...]przy ul. [...].
Decyzja została wydana m.in. na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 2, art. 38 ust. 1 oraz art 42 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1553, z późn. zm., dalej: ustawa ) w związku z § 4 ust. 1 pkt 2, § 18 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 19 sierpnia 2004 r. w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie (Dz. U. z 2006 r. Nr 22, poz. 169, z póżn. zm., dalej rozporządzenie w sprawie obiektów) oraz art. 104 § 1 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego {Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej k.p.a..)
Jak wynika z przyjętego przez organ stanu faktycznego, przedmiotowy obiekt prowadzony przez skarżącego od 1984 r., został zaszeregowany do rodzaju hotel, kategorii 4* (cztery gwiazdki) decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 r., numer [...] znak: [...].
W trakcie kontroli przedmiotowego obiektu przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2016r. przez Marszałka Województwa [...] stwierdzono, że skarżący przedsiębiorca nie przedstawił m.in. aktualnej opinii właściwego miejscowo komendanta miejskiego Państwowej Straży Pożarnej, potwierdzającej spełnienie wymagań przeciwpożarowych zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy w związku z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.
Wystąpieniem pokontrolnym Marszalka Województwa [...] z [...] marca 2016 r., skarżący został zobowiązany aby w terminie 30 dni od otrzymania ww. wystąpienia pokontrolnego m.in. przedłożył aktualną opinię właściwego miejscowo komendanta miejskiego Państwowej Straży Pożarnej. Potwierdzającą spełnienie wymagań przeciwpożarowych. Ze względu na niespełnienie tego zalecenia, Marszałek Województwa [...] pismem z 11 września 2017 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie uchylenia zaszeregowania do rodzaju i nadania kategorii oraz w sprawie wykreślenia z ewidencji obiektów hotelarskich prowadzonej przez Marszalka Województwa [...] W odpowiedzi na to zawiadomienie przedsiębiorca poinformował organ, iż aktualnie oczekuje na ekspertyzę techniczną w zakresie ochrony przeciwpożarowej i nie może wystąpić o wydanie opinii właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej. Dokument pn. Ekspertyza techniczna w zakresie ochrony przeciwpożarowej, sporządzona na zlecenie skarżącego przez firmę [...] przeciwpożarowa, została przedłożona organowi (mailem) 28 września 2017r. Natomiast z uwagi na wpisanie przedmiotowego obiektu do rejestru zabytków m.st. Warszawy powyższa ekspertyza została wysłana do zaopiniowania [...] Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków w celu wydania pozwolenia na prowadzenie zaproponowanych robót. Do dnia wyrokowania w sprawie niniejszej przedsiębiorca nie przedstawił żądanej opinii. Organ odwoławczy, uzasadniając swoje stanowisko, po przytoczeniu przepisów i powołaniu się na wyrok WSA w Warszawie wydany w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1723/11 wskazał, że dokumentem potwierdzającym spełnianie wymagań przeciwpożarowych jest jedynie opinia właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej. Innymi słowy, możliwość udowodnienia spełniania wymagań przeciwpożarowych przez cały obiekt hotelarski, została ograniczona do środka dowodowego w postaci pozytywnej opinii właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej. Zatem uzyskanie pozytywnej opinii właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej jest warunkiem niezbędnym do potwierdzenia spełnienia przez podmiot wymogów stawianych przez przepisy przeciwpożarowe, co nie zachodzi w niniejszym stanie faktycznym. Organ II instancji podkreślił, iż w razie świadczenia usług w obiekcie hotelarskim, który posiada zaszeregowanie, obiekt powinien spełniać wszystkie wymagania co do wielkości obiektu, jego wyposażenia oraz zakresu świadczonych usług, ustalone dla rodzaju i kategorii, do których obiekt został zaszeregowany, w tym konkretnym przypadku dla hotelu, kategorii **** (cztery gwiazdki) oraz wymagania sanitarne, przeciwpożarowe oraz inne określone odrębnymi przepisami. Organ zaakcentował, że brak spełnienia wymagań przeciwpożarowych może stwarzać zagrożenie pożarowe dla ludzi i mienia a stanowisko Ministra podyktowane jest troską o bezpieczeństwo klientów korzystających z usług tego obiektu hotelarskiego. Minister stwierdził także, że strona skarżąca współpracowała z Urzędem Marszałkowskim Województwa [...] na bieżąco informując o postępie działań i nie uchylała się od realizacji obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podkreślił, że "Z." jest obiektem zabytkowym w związku z tym wymagane są w nim rozwiązania zastępcze i zamienne w zakresie ochrony przeciwpożarowej, które zostały wskazane w Ekspertyzie technicznej w zakresie ochrony przeciwpożarowej z sierpnia 2017 r" opracowanej przez [...] Przeciwpożarowa. Przyjęte w tej Ekspertyzie rozwiązania w celu osiągnięcia stanu zabezpieczenia przeciwpożarowego przedmiotowego hotelu to rozwiązania zastępcze w zakresie przepisów techniczno-budowlanych i przeciwpożarowych, w tym w szczególności wyposażenie poziomych i pionowych dróg ewakuacyjnych w oświetlenie ewakuacyjne o natężeniu nie niższym niż 5 lx i czasie działania l h.; wyposażenie w instalację systemu sygnalizacji pożarowej rozszerzonego o sygnalizatory optyczne i akustyczne umieszczone w każdym pomieszczeniu hotelowym oraz restauracyjnym z zapewnieniem całodobowego nadzoru nad centralą z podłączeniem monitoringu PSP. Skoro zatem na dzień wydania decyzji, wobec braku uzyskania pozytywnej opinii właściwego miejscowo komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej - strona skarżąca nie udokumentowała, iż usunęła w obiekcie hotelarskim wszystkie naruszenia przepisów z zakresu ochrony przeciwpożarowej koniecznym i zasadnym było wydanie decyzji o uchyleniu decyzji o zaszeregowaniu spornego obiektu do rodzaju hotelu kategorii cztery gwiazdki oraz wykreśleniu tego obiektu z ewidencji prowadzonej przez Marszałka Województwa [...].
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (WSA) przedsiębiorca, reprezentowany przez adwokata, wnosząc o uchylenie w całości zarówno zaskarżonej decyzji, jak i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego zakwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucił:
1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
a) art. 7, 77, 80 i 107 § 1 pkt 6 §3 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.") poprzez zaniechanie podjęcia przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, polegającego na braku ustalenia niezbędnego elementu jakim jest status zabytku uwidocznionego w rejestrze zabytków przez obiekt oraz zaniechanie ustalenia stanu sprawy toczącej się równocześnie przed [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków (na mocy wniosku z 24 października 2017 r. - doręczonego 2 listopada 2017 r.);
b) art. 8. k.p.a. poprzez naruszenie obowiązku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, polegającego na wydaniu decyzji na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy o usługach turystycznych, tj. brak spełnienia wymogów przeciwpożarowych, mimo ustalenia, że w okolicznościach sprawy nie znajduje zastosowanie art, 35 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, do której odwołuje się art. 41 ust. 1 ustawy, zwłaszcza w kontekście wskazania w zaleceniach pokontrolnych z dnia 11 marca 2016 r., że "hotel spełnia wymagania określone w art. 35 ust. 1 ustawy o usługach turystycznych w zakresie wyposażenia obiektu oraz świadczonych usług dla kategorii **** (cztery gwiazdki), budowlane w zakresie posiadania aktualnych protokołów obligatoryjnych kontroli budynku, w którym mieści się obiekt hotelarski", a jako stwierdzone nieprawidłowości wskazano wyłącznie: "Hotel nie dysponuje opiniami potwierdzającymi spełnienie wymagań sanitarnych oraz przeciwpożarowych", jak również wydanie decyzji w oparciu o brak wydania decyzji przez inny organ, która z kolei nie została wydana na skutek bezczynności konserwatora zabytków, za co strona nie powinna ponosić odpowiedzialności
c) art. 138 § 1 ust. 2 i § 2, 10 k.p.a. i art. 15 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 i 3 k,p.a.
poprzez nieuchylenie decyzji organu pierwszej instancji, pomimo iż organ I instancji naruszył obowiązek sporządzenia należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego, które stanowi integralną część decyzji, a co uniemożliwiło skontrolowanie zasadności rozstrzygnięcia oraz poprawności argumentacji organu 1 instancji, w szczególności ze względu na wskazanie jako podstawy prawnej zapadłej decyzji art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy o usługach turystycznych i dopasowanie błędnego rozstrzygnięcia w postaci art. 41 ust. 1 powołanej ustawy, jak i pozbawienie skarżącego prawa do przeprowadzenia należytego postępowania w I instancji, w tym naruszenie obowiązku zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, nadającego się do skontrolowania przez organ II instancji, a tym samym pozbawienie prawa do postępowania Il-instancyjnego;
d) art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wpływu na istnienie spełnienia obowiązków skarżącego nałożonych przez prawo okoliczności, że obiekt hotelowy objęty niniejszym postępowaniem jest zabytkiem, a zwłaszcza przepisów § 3 ust 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie z dnia 19 sierpnia 2004 r. (Dz.U. Nr 188, poz. 1945) dopuszczającego odstępstwa od wymagań co do hotelu jak i a) art. 39 ust 1 Prawa budowlanego w zw. z art 29 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego w zw. z art. 36 ust. 8 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (dalej: "ustawa o ochronie zabytków") jak również nie wyjaśnił w swej decyzji wpływu na wynik sprawy wykonania wszystkich obowiązków przez skarżącego, za wyjątkiem tych wymagających decyzji konserwatora zabytków oraz faktu wyłączenia (w petitum omyłkowo wpisano "wyłącznie", co wynika ze str.5 uzasadnienia zarzutów) dwóch pokoi z eksploatacji
e) art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez nie zawieszenie postępowania administracyjnego, choć wydanie w tym zakresie decyzji zależy od zagadnienia wstępnego, jakim jest wydanie stosownej decyzji przez konserwatora zabytków i w dalszej kolejności straży pożarnej, przy czym Skarżący zwrócił się już w listopadzie 2017 r. o wydanie stosownej decyzji, jednakże na skutek okoliczności przez siebie niezawinionych do chwili obecnej nie uzyskał stosownej decyzji, za co nie może ponosić odpowiedzialności.
2) naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj.:
a) art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o usługach turystycznych w zw. z art. 41 ust. 11 2 ustawy o usługach turystycznych, poprzez ich niewłaściwą wykładnię i w konsekwencji błędne zastosowanie, polegające na tym, że okoliczności sprawy wskazywały na uchybienia wyłącznie w zakresie wymagań przeciwpożarowych, objętych art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy, zastosowano art. 41 ust. 1 ustawy, który odnosi się wyłącznie do art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy a nie do art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy.
W uzasadnieniu skargi przedstawiono argumenty na poparcie postawionych zarzutów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko i odniósł się do zarzutów strony skarżącej uznając je za niezasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola sądowa sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem.
W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018, poz. 1302), zwaną dalej: p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Zdaniem Sądu, żadna z wyżej wskazanych przesłanek w sprawie nie zachodzi.
Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Ministra działając w granicach sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (WSA) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy o usługach turystycznych, usługi hotelarskie mogą być świadczone w obiektach hotelarskich, które spełniają wymagania sanitarne, przeciwpożarowe oraz inne określone odrębnymi przepisami. Stosownie do § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia wymagania dla hoteli określone są w załączniku nr 1 do tego rozporządzenia. Natomiast zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia spełnianie w obiektach hotelarskich wymagań określonych w art. 35 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy dokumentuje się w zakresie wymagań przeciwpożarowych - opinią właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej. Jak słusznie wskazuje organ, jest to jedyny dokument, stanowiący podstawę do przyjęcia, że obiekt hotelarski spełnia wymagania przeciwpożarowe. Na gruncie rozpatrywanej sprawy nie podlega dyskusji, że taką opinią (aż do dnia wyrokowania w sprawie niniejszej) skarżący przedsiębiorca nie dysponował. Tym samym, wbrew poglądowi spółki, istniała podstawa prawna do wydania zaskarżonej decyzji. Wbrew zarzutom strony, organ zapewnił skarżącej spółce czynny udział w postępowaniu (art. 10 k.p.a.) poprzez możliwość wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, co wynika z analizy akt nadesłanej sprawy (v. pokwitowane przez przedsiębiorcę pisma organu znajdujące się w aktach sprawy). Należy również uznać, że organ poczynił wszelkie niezbędne działania w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy a także ocenił zgromadzony materiał dowodowy kompleksowo, bez naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów. Przede wszystkim Minister wystosował do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] pismo z prośbą o opinię w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej w hotelu "Z.". Jak wynika z udzielonej odpowiedzi, w dniu 20 marca 2018 r. przeprowadzono czynności kontrolno - rozpoznawcze na terenie przedmiotowego obiektu. W ich toku stwierdzono szereg nieprawidłowości naruszających przepisy przeciwpożarowe:
- brak zapewnienia prawidłowej długości dojścia ewakuacyjnego w budynku przy jednym kierunku ewakuacji, tj. nie przekraczającej 10 m;
- brak wyposażenia budynku w system sygnalizacji pożaru SSP z podłączeniem
do monitoringu pożarowego Komendy Miejskiej PSP [...];
- brak wyposażenia budynku w awaryjne oświetlenie ewakuacyjne;
- brak wyposażenia budynku w przeciwpożarową instalację wodociągową z hydrantami wewnętrznymi 25 z wężem półsztywnym;
- brak wyposażenia budynku w przeciwpożarowy wyłącznik prądu;
- brak oznakowania znakami bezpieczeństwa i ewakuacji dróg i wyjść ewakuacyjnych oraz miejsc usytuowania urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic w hotelu:
- brak aktualnego protokołu z przeglądu instalacji gazowej, wentylacyjnej i elektrycznej potwierdzającego ich sprawność techniczną:
- brak potwierdzenia przeprowadzenia szkoleń z zakresu zapoznania pracowników z przepisami ochrony przeciwpożarowej.
W celu usunięcia stwierdzonych uchybień prowadzone jest postępowanie administracyjne. Powyższa okoliczność ma istotne znaczenie dla oceny prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej, gdyż nie ulega wątpliwości, że hotel ten (nie tylko na dzień wydania zaskarżonej decyzji ale także wyrokowania) nie spełnia warunków dla bezpiecznego przebywania w nim gości hotelowych. W ocenie Sądu, wbrew poglądowi przedsiębiorcy, dla sprawy niniejszej nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uzyskanie pozytywnej opinii Komendanta Powiatowego Straży Pożarnej, który z kolei nie może jej wydać bez rozstrzygnięcia konserwatora zabytków. W gestii ostatniego z wymienionych organów leży bowiem zaopiniowanie ekspertyzy technicznej wykonanej na zlecenie skarżącej spółki, jako że przedmiotowy hotel widnieje w rejestrze zabytków. Jak już bowiem powiedziano, jedynym dokumentem potwierdzającym spełnianie przez przedmiotowy hotel warunków przeciwpożarowych jest opinia właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej a takim dokumentem skarżąca spółka nie dysponuje, choć jako przedsiębiorca powinna wiedzieć, że jest to warunek niezbędny dla funkcjonowania tego rodzaju obiektu. Przedsiębiorca powołuje się na posiadanie przez stronę decyzji z 1992 r. o zaszeregowaniu przedmiotowego obiektu do kategorii hoteli czterogwiazdkowych. Strona dalej wywodzi, że przeprowadzano kontrole sprawności technicznej obiektu, podczas których stwierdzono bardzo dobry stan techniczny elementów budynku i instalacji oraz szczelność i drożność instalacji gazowej i przewodów kominowych. Ani organ, ani Sąd tego nie kwestionują. Tym niemniej nie zmienia to faktu, że w przedmiotowym hotelu występują tak ważkie, opisane wyżej, uchybienia naruszające przepisy przeciwpożarowe a strona nie dysponuje pozytywną opinią Komendanta Powiatowego Straży Pożarnej, która potwierdza w istocie – co najważniejsze- zapewnienie bezpieczeństwa gościom hotelowym i personelowi. Truizmem jest stwierdzenie, że szczególnie niebezpieczne są pożary nocne ze względu na przeważnie późne ich zauważenie a tym samym powiadomienie jednostek ratowniczych Straży Pożarnych. Jak wynika natomiast z informacji uzyskanych przez organ w toku niniejszego postępowania od Komendanta Powiatowego Straży Pożarnej, hotel "Z." nie dysponuje m.in. systemem sygnalizacji pożaru SSP z podłączeniem do monitoringu pożarowego Komendy Miejskiej PSP [...]. Powyższe, w zestawieniu z pozostałymi uchybieniami chociażby takimi jak brak zapewnienia prawidłowej długości dojścia ewakuacyjnego, brak wyposażenia budynku w awaryjne oświetlenie ewakuacyjne, brak oznakowania znakami bezpieczeństwa i ewakuacji dróg i wyjść ewakuacyjnych oraz miejsc usytuowania urządzeń przeciwpożarowych i gaśnic w hotelu wespół z brakiem potwierdzenia przeprowadzenia szkoleń z zakresu zapoznania pracowników z przepisami ochrony przeciwpożarowej zasadnym czyni argument organu, że wydanie zaskarżonej decyzji było podyktowane troską o bezpieczeństwo klientów, którzy korzystają z usług hotelarskich tego obiektu. Niewątpliwie ograniczenie przez organ możliwości prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę wymaga wykazania istnienia ważnych ku temu powodów. Należy bowiem podkreślić, że ingerencja państwa w prawa i wolności podmiotów prywatnych, w tym również w sferę wolności gospodarczej, nie może być zbyt głęboka i naruszać ich istoty (art. 31 ust. 3 in fi ne Konstytucji RP). Podkreślenia jednak wymaga fakt, że wolność gospodarcza nie ma charakteru absolutnego i – podobnie jak inne wolności i prawa konstytucyjne – podlega ograniczeniom. Przyjmuje się, że dopuszczalność ograniczenia wolności gospodarczej może nastąpić, jeśli łącznie zostaną spełnione dwa warunki. Pierwszy z nich (formalny) to okoliczność, że wprowadzenie ograniczenia jest możliwe wyłącznie w drodze ustawy. Drugi zaś warunek (materialny) w założeniu stanowi, że wprowadzenie ograniczeń wolności gospodarczej może nastąpić wyłącznie ze względu na ważny interes publiczny. Taki też na gruncie tej sprawy wykazano.
Z kolei argument strony, że decyzja nie zawiera wyjaśnienia jaki ma wpływ wyłączenie z użytku pokoi, w których stwierdzono brak zapewnienia prawidłowej długości dojścia ewakuacyjnego, jest – w ocenie Sądu - jedynie polemiką z prawidłowymi, spełniającymi warunki z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnieniami rozstrzygnięć organu zarówno pierwszej jak i drugiej instancji. Jak już powiedziano, obiekt ma spełniać wymogi przeciwpożarowe a jedynym dokumentem to potwierdzającym jest pozytywna opinia Komendanta Powiatowego Straży Pożarnej.
W ocenie WSA, niezasadny jest również zarzut naruszenia prawa materialnego.
Jak już wyżej powiedziano, zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy o usługach turystycznych, usługi hotelarskie mogą być świadczone w obiektach hotelarskich, które spełniają wymagania sanitarne, przeciwpożarowe oraz inne określone odrębnymi przepisami. Według § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia wymagania dla hoteli określone są w załączniku nr 1 do tego rozporządzenia, natomiast zgodnie z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia spełnianie w obiektach hotelarskich wymagań określonych w art. 35 ust. 1 pkt 2 wzmiankowanej ustawy dokumentuje się w zakresie wymagań:
1) budowlanych:
przez wszystkie obiekty - książką obiektu budowlanego, o której mowa w art. 64 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.) przedstawioną do wglądu organowi dokonującemu kontroli lub oceny obiektu budowlanego, w przypadku obiektów budowlanych, w stosunku do których obowiązek posiadania książki obiektu budowlanego istnieje na podstawie tej ustawy, oraz
przez obiekty hotelarskie należące odpowiednio do XIV. XVII lub IX kategorii obiektów budowlanych, o ile obiekt budowlany składa się z kilku części, z których każda zostaje zakwalifikowana do określonej kategorii obiektów budowlanych, zgodnie z załącznikiem do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę wraz z zaświadczeniem właściwego organu administracji architektoniczno-budo w lanej o dokonanym zgłoszeniu zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, w stosunku do którego właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, lub ostateczną decyzją o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego, a w przypadku obiektów budowlanych wzniesionych przed dniem 1 kwietnia 1995 r., które utraciły wymienione dokumenty - opinią rzeczoznawcy budowlanego stwierdzającą bezpieczeństwo użytkowania obiektu budowlanego iub ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę wraz z zawiadomieniem właściwego organu o przystąpieniu do użytkowania, dla obiektów, dla których wydano wymienione dokumenty na podstawie obowiązujących przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r, - Prawdo budowlane;
2) przeciwpożarowych - opinią właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej:
3) sanitarnych - opinią właściwego miejscowo państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, a w obiektach hotelarskich, które znajdują się na terenie jednostki organizacyjnej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych lub przez niego nadzorowanej lub na terenie administrowanym przez organ podległy ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych lub przez niego nadzorowany - opinią właściwego miejscowo państwowego inspektora sanitarnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Z kolei w myśl § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, spełnianie w obiektach hotelarskich wymagań określonych w: art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy dokumentuje się w zakresie wymagań przeciwpożarowych opinią właściwego miejscowa komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej.
Z przytoczonych przepisów wyraźnie wynika, że opinię taką powinien posiadać dla obiektu, w którym są świadczone usługi hotelarskie, każdy przedsiębiorca. Uzyskanie pozytywnej opinii właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej jest warunkiem niezbędnym do potwierdzenia spełnienia przez podmiot wymogów stawianych przez przepisy przeciwpożarowe, co nie zachodzi w niniejszym stanie faktycznym.
Skoro sporny obiekt hotelarski posiadał decyzję o zaszeregowaniu to aktualny stan polegający na braku spełnienia wymogów przeciwpożarowych musi oznaczać, że hotel ten przestał spełniać wymagania przeciwpożarowe a co za tym idzie organ miał podstawę do wydania decyzji o uchyleniu zaszeregowania do rodzaju i nadaniu kategorii oraz wykreśleniu obiektu z ewidencji (v. art. 45 ustawy o usługach turystycznych w zw. z §18 ust.1 pkt 6 rozporządzenia w sprawie obiektów hotelarskich)
W tym stanie rzeczy, skoro żaden z zarzutów nie może być uznany za usprawiedliwiony, wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony.
Ze wskazanych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosownie do art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.