VI SA/Wa 1288/19

VI SA/Wa 1288/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-12-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-06-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Magdalena Maliszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6461 Wynalazki
Hasła tematyczne
Własność przemysłowa
Sygn. powiązane
II GSK 644/20 - Wyrok NSA z 2023-09-26
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2017 poz 776
art. 24, art. 25, art. 26, art. 27, art. 37 ust. 1 i 2, art. 315 ust. 1 i 3 art. 246, art. 256 ust. 1, art. 255 ust. 4, art. 889 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 252, art. 253, art. 63 ust. 2
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
Dz.U. 2018 poz 2096
art. 104 ust. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Protokolant ref. staż. Magdalena Koseła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2019 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek oddala skargę
Uzasadnienie
Sygn. akt:
VI SA/Wa 1288/19
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. Urząd Patentowy oddalił wniosek D. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w [...] (dalej jako: skarżąca, wnioskodawca) o unieważnienie patentu na wynalazek pt "Palnik do kotłów grzewczych" [...], udzielonego na rzecz M. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą T. z siedzibą w [...] (dalej również jako: uprawniony), na podstawie art 25, art. 26 oraz art. 27 w związku z art. 24, oraz art. 37 ust. 1 i 2 i art. 315 ust. 3 ustawy Prawo własności przemysłowej (t. j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 1410 ze zm, dalej jako: p.w.p.), oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p.
Do wydania powyższej decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznym oraz stanie prawnym.
Pismem z dnia 29 maja 2017 r. (wpływ do organu: 1 czerwca 2017 r.) do Urzędu Patentowego RP skarżąca wniosła o unieważnienie patentu nr [...] na wynalazek pt. "Palnik do kotłów grzewczych", udzielonego na rzecz uprawnionego.
Jako podstawę prawną wniosku skarżąca podała przepisy art. 24 i art. 25, art. 26 oraz art. 27 i art 37 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 315 ust. 1 p.w.p., wnosząc o przeprowadzenie dowodów wskazanych we wniosku oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.
Interes prawny wywiodła z zasady swobody prowadzenia działalności gospodarczej (art 20 i art 22 Konstytucji RP oraz art. 6 ustawy o działalności gospodarczej). Wskazała, że jest producentem kotłów grzewczych opalanych m.in. pelletem, które zawierają palnik. Podniosła, że uprawniony do patentu wystosował do niej wezwanie do zaprzestania wytwarzania, używania i oferowania oraz wprowadzania do obrotu palnika BIOPELL 3, co miałyby naruszać jego prawo, wynikające z patentu nr [...].
Skarżąca podniosła, że wszystkie cechy znamienne przedmiotowego rozwiązania nie były nowe w dacie zgłoszenia kwestionowanego wynalazku. Na powyższą okoliczność złożyła do akt rozwiązanie estońskiej firmy P. załącznik nr 7, przykład wykonania palnika samoczyszczącego, w którym zastosowano korpus paleniska w kształcie kwadratowej rury ze ściętymi narożnikami, zaślepione z tyłu ścianka z przelotowymi otworami, który zawierał zapalarkę, dmuchawę, przesłonę spiętrzająca oddzielającą palenisko od komory nadmuchu, ruszt schodkowy połączony z siłownikiem liniowym, umieszczonym przesuwnie wewnątrz korpusu, a także zamocowany wahliwie zgarniacz, który jest nachylony w kierunku poziomej płyty a jego swobodna krawędź jest oparta o przesuwną poziomą płytę rusztu. Ponadto załączyła do akt fotografię palnika o nazwie Pellet burner PV 50b, produkowanego przez estońską firmę P., fotografię tabliczki znamionowej wraz z datą produkcji palnika oraz oświadczenie członka zarządu spółki P. p. A. I. z dnia 2 maja 2017 r. w przedmiocie upublicznienia palnika Pellet burner PV 50b na wystawach handlowych w 2011 r. w [...]. Podniosła ponadto, że ruszt poziomy palnika w wersji zabudowanej z dwóch elementów - jednego ruchomego i drugiego stałego jest znany ze stanu techniki od stu lat, opis patentowy [...] załącznik nr 10, (akta [...], t. 1 k.31) dotyczący rusztu schodkowego, opis patentowy [...] załącznik nr 11, (akta [...], t. 1 k.27) dotyczący rusztu schodkowego ze stopniami ruchomymi pomiędzy nieruchomymi stopniami schodkowymi. Nadto wskazała, że na grafice zaczerpniętej ze strony internetowej ujawniony jest ruszt schodkowy z występującymi naprzemiennie ruchomymi i stałymi poziomymi segmentami rusztu. Ruchome segmenty poruszane są za pomocą siłownika. Według skarżącej, wadą wskazanej konstrukcji, podobnie jak konstrukcji według spornego wynalazku, jest mały zakres ruchu segmentu ruchomego, który nie może przekroczyć długości półki, na której oparty jest element ruchomy rusztu.
W jej ocenie z zestawienia porównywanych rozwiązań wynika , iż przed datą zgłoszenia kwestionowanego patentu [...] ze stanu techniki były znane palniki do kotłów grzewczych. W konsekwencji, rozwiązanie objęte kwestionowanym patentem należy uznać za pozbawione przymiotu nowości. Skarżąca podniosła także, iż wskazane rozwiązanie pozbawione jest poziomu wynalazczego. Stanowi ono bowiem połączenie elementów znanych ze stanu techniki lub ich ekwiwalentów, nie przynoszące zaskakującego efektu technicznego. Zastosowane w spornym wynalazku proste połączenia elementów znanych ze stanu techniki jest oczywiste i dowodzi braku poziomu wynalazczego spornego wynalazku. Wskazany przez twórcę problem techniczny został rozwiązany kompleksowo przed datą zgłoszenia kwestionowanego wynalazku tj. przed 4 maja 2012 r. W przywołanym palniku estońskiej firmy P. zastosowany został ruszt poziomy, który poruszany jest za pomocą siłownika oraz zgarniacza zamocowany tuż za przegrodą spiętrzająca, którego swobodna krawędź spoczywa na ruszcie. W czasie pracy palnika ruszt przesuwa się w płaszczyźnie poziomej, zaś umieszczony wahliwie zgarniacz powoduje, iż zgromadzone pozostałości paliwa są strącane z powierzchni rusztu, co zmniejsza narastanie szlaki na ruszcie. Podobne rozwiązanie zostało również zastosowane w palniku o nazwie ECO-PALNIK Uni produkcji Z. z siedzibą w [...]. Przykładowy palnik tego typu wyprodukowany w 2011 r. zobrazowany jest na fotografiach. Wskazany palnik zawiera również poziomy ruszt wyposażony w otwory i zgarniacz zamontowany wahliwie w przegrodzie spiętrzającej. W trakcie pracy urządzenie to wykonuje ruch w płaszczyźnie poziomej, co powoduje strącenie przez zgarniacz pozostałości paliwa zalegającego na powierzchni rusztu. Skarżąca podniosła, że problem techniczny polegający na narastaniu pozostałości procesu spalania (szlaki) na ruszcie palnika został rozwiązany w palniku Pellet burner PV 50b estońskiej firmy P. jak również w palniku ECO-PALNIK Uni przed datą zgłoszenia wynalazku [...]. Do korzystnych skutków rozwiązania według wynalazku zaliczono również zwiększenie sprawności spalania, co uzyskano za pomocą optymalnego napowietrzania paleniska oraz dopasowania wybiegu płomienia do geometrii przestrzeni grzewczej. W opisie wynalazku nie wskazano jednak, które z zastosowanych w palniku rozwiązań są odpowiedzialne za wskazany korzystny skutek. Zdaniem skarżącej, wskazany problem techniczny nie może być rozwiązany za pomocą cech znamiennych zastrzeżenia niezależnego. W szczególności nie spełni tego kierownica umieszczona w komorze nadmuchu. Zgodnie z opisem wynalazku, kierownica ma służyć do rozdzielenia strumienia powietrza wtłaczanego do komory nadmuchu, zmieniając proporcje powietrza podawanego w kierunku przesłony spiętrzającej oraz w kierunku rusztu. Skarżąca wskazała, iż dopiero dobór odpowiedniej szczeliny pomiędzy komorami, utworzonymi wskutek podzielenia komory powietrznej pełna przegroda, umożliwi kontrolę przepływu powietrza do poszczególnych elementów rusztu i przegrody spiętrzającej. Wskazała ponadto, że poprawa wyników spalania została w kwestionowanym wynalazku osiągnięta za pomocą otworów wykonanych w poziomym ruszcie palnika w przegrodzie spiętrzającej, które są znane ze stanu techniki i przywołane w opisie spornego patentu. Cel wynalazku został osiągnięty za pomocą środków technicznych znanych ze stanu techniki. Okoliczność powyższą potwierdza, iż kierownica nie spełnia założonej w spornym patencie funkcji, ponieważ w załączonej dokumentacji DTR dostępnej na stronie internetowej (wskazanej w zaskarżonej decyzji) na fotografii pokazano wnętrze komory nadmuchu (powietrznej), gdzie wyraźnie widać, iż nie zawiera ona elementu w postaci kierownicy powietrza. Skarżąca podniosła również, że element kierownicy był stosowany w rozwiązaniu estońskiej firmy P. w prezentowanym na załączonych do wniosku fotografiach palnika Pellet burner PV 50b.
Zdaniem skarżącej, sporny patent w dacie zgłoszenia nie spełniał wymogów nowości a także poziomu wynalazczego. Nadto, w jej ocenie, wynalazek nie został dostatecznie ujawniony.
Z treści opisu i zastrzeżeń nie można bowiem jednoznacznie odtworzyć tego, co jest przedmiotem ochrony w ramach spornego patentu. Wskazała, iż w części znamiennej zastrzeżenia zawarte jest stwierdzenie "do przesłony spiętrzającej (24) połączonej z obudową (3), jest zamocowany wahliwie zgarniacz (22), nachylony do poziomej płyty (17) w kierunku wylotu, którego swobodna krawędź jest oparta o przesuwną płytę (17), której przednia część spoczywa na poziomej płycie spocznika (8), podpartego kołkiem (10) ustalającym i stopami (13), o dolną ścianę (1b) korpusu (1), przy czym płyta (17) i spocznik (8) stanowią ruszt, który może być wykonany jako jednoczęściowy ruszt (41)". Skarżąca wskazała, że opisany w treści zastrzeżenia niezależnego sposób montażu zgarniacza (22) jest zasadniczo różny od sposobu jego montażu przedstawionego w przykładzie wykonania zobrazowanym w opisie oraz na rysunku. Na fig. 1 przedstawiono bowiem wyraźnie sposób montażu zgarniacza polegający na jego osadzeniu za pomocą kołków w ścianach bocznych korpusu. W ocenie skarżącej, powyższe zestawienie wskazuje, iż różnice w montażu zgarniacza mają charakter zasadniczy dla budowy palnika, gdyż ściany boczne la korpusu oraz przesłona spiętrzająca to dwa zupełnie różne elementy palnika, o odmiennych funkcjach a ich położenie jest wzajemnie prostopadłe.
Według skarżącej, wskazane rozbieżności stanowią o niedostatecznym ujawnieniu wynalazku i uniemożliwiają jego przemysłowe stosowanie. Także wersja palnika, w której ruszt poziomy ma postać rusztu jednoczęściowego (41) nie została w jej ocenie dostatecznie ujawniona. Z treści zastrzeżenia patentowego nie wynika bowiem jednoznacznie, że zgarniacz 22 zamocowany wahliwie do przesłony spiętrzającej 24 występuje jedynie w wersji z rusztem trzyczęściowym, co wynika natomiast z treści opisu patentowego oraz rysunków. W przykładach wykonania wskazano bowiem, iż "gdy w palniku zainstalowany jest ruszt 41 jednoczęściowy dolna krawędź przesłony 24 spiętrzającej podczas jego przesuwu do tyłu, wymuszonego napędem siłownika 34 liniowego, ścina spieki i spycha popiół z powierzchni rusztu 41". Wskazana wersja z jednoczęściowym rusztem nie przewiduje więc obecności zgarniacza 22. Zgarniacz 22, zgodnie z przykładem wykonania, występuje w palniku z rusztem trzyczęściowym i pełni w nim funkcję oczyszczania poziomej płyty rusztu. Według skarżącej, treść zastrzeżenia patentowego została sformułowana niejednoznacznie i na jego podstawie trudno stwierdzić, bez odwoływania się do treści opisu i rysunków, czy element w postaci zgarniacza występuje tylko w wersji z rusztem trzyczęściowym czy również w wersji z rusztem jednoczęściowym. Uniemożliwia to, w jej ocenie, jednoznaczne stwierdzenie, jakie dokładnie rozwiązanie techniczne miałoby nosić cechy wynalazku. Konsekwencją tych sprzeczności jest bowiem to, iż z treści zastrzeżenia niezależnego nie da się zdekodować postaci palnika objętego ochroną w ramach kwestionowanego patentu. Oznacza to, zdaniem skarżącej, że wynalazek nie został ujawniony w sposób dostateczny, co uniemożliwia jego przemysłowe stosowanie.
Ponadto skarżąca podniosła, że udzielenie spornego patentu nastąpiło z naruszeniem art. 37 ust. 1 i ust. 2 p.w.p., czyli przy wprowadzeniu niedopuszczalnych zmian w zgłoszeniu. Podkreśliła, że wynalazek ujawniony w opisie patentowym z daty zgłoszenia nie pokrywa się wynalazkiem, na który udzielono ochrony w ramach patentu [...]. Na stronach Urzędu Patentowego, w bazie Register Plus, udostępniony jest opis wynalazku z daty zgłoszenia wraz z rysunkami oraz treścią zastrzeżeń. We wskazanej dokumentacji brak jest natomiast informacji, aby przesłano do Urzędu dodatkową wersję zastrzeżeń patentowych przed dokonaniem publikacji wynalazku. Zdaniem skarżącej z powyższego wynika, iż wersja zastrzeżeń patentowych, na które została udzielona ochrona, została do Urzędu przesłana po dacie publikacji, w trakcie rozpatrywania zgłoszenia wynalazku.
Skarżąca wskazała również, iż sposób mocowania zgarniacza 22 przedstawiony w zastrzeżeniach patentowych ujawnionych w opublikowanym dokumencie patentowym [...], nie został ujawniony ani w opisie zgłoszeniowym wynalazku, ani na rysunkach załączonych do zgłoszenia, ani tym bardziej w treści zastrzeżeń patentowych załączonych do zgłoszenia z dnia 4 maja 2012r. W treści opisu spornego patentu z daty zgłoszenia nr [...] jak i z postaci palnika przedstawionej na rysunkach wynika, iż zgarniacz 22 jest mocowany do korpusu 1 palnika, a konkretnie do jego ścian bocznych la, natomiast w treści zastrzeżeń patentowych, na które udzielono ochrony w ramach patentu [...] zgarniacz 22 jest zamocowany do przesłony spiętrzającej 24 połączonej z obudową. Skarżąca podkreśliła, iż ściany boczne la korpusu oraz przesłona spiętrzająca 24 stanowią odmienne elementy budowy palnika, które pełnią w nim inne funkcje, a ich wzajemne położenie jest również diametralnie różne - są to elementy położone prostopadle względem siebie. Powyższe cechy wskazują jednoznacznie, iż sposób mocowania zgarniacza ujawniony w dacie zgłoszenia jest, w ocenie skarżącej, różny od tego, na jaki została udzielona ochrona. Skarżąca wnioskowała o przeprowadzenie dowodu z akt postępowania zgłoszeniowego w sprawie wynalazku [...] na okoliczność ustalenia dokładnej daty dokonania zmian w zakresie zastrzeżeń patentowych, co pozwoliłoby stwierdzić niedopuszczalność rozszerzenia ochrony jaka miała miejsce w przypadku zgłoszenia [...].
Uprawniony w odpowiedzi na wniosek o unieważnienie spornego patentu pismem z dnia 12 lipca 2017 r. (data wpływu do UP: 24 lipca 2017 r.) wniósł o oddalenie wniosku w całości oraz o orzeczenie na jego rzecz kosztów postępowania.
Uznał za nietrafny zarzut braku nowości kwestionowanego patentu, kwestionując publiczne ujawnienie przed datą zgłoszenia spornego patentu. Zdaniem uprawnionego, niezasadne są również zarzuty: braku przemysłowej stosowalności jak i zarzut o niedostatecznym ujawnieniu, z uwagi na ich niewykazanie przez skarżącą. Uprawniony wskazał, że oprócz oświadczenia P., brak jest dowodów co do daty publicznego udostępnienia wskazanego przez skarżącą rozwiązania. Podniósł nadto, że na zdjęciu ukazującym palnik widnieje tabliczka znamionowa, która ma datę produkcji 2012 r. Ponadto nie ma pewności, czy części pokazane na pozostałych zdjęciach załącznika nr 7 dotyczą tego samego palnika, który pokazany jest na zdjęciu pierwszym. Uprawniony zaakcentował istotne różnice w przeciwstawionym rozwiązaniu palnika firmy P. o nazwie Pellet Bumer PV 50b. Wskazał, że ruszt w tym rozwiązaniu składa się z dwóch elementów: z płyty stałej poziomo usytuowanej, osadzonej wahliwie, która spełnia funkcję zgarniacza oraz z poziomej płyty ruchomej. Natomiast ruszt według spornego patentu składa się z trzech następujących elementów: ze zgarniacza 22 osadzonego wahliwie, usytuowanego skośnie, z poziomej płyty ruchomej 17 oraz ze spocznika 8 podpartego kołkiem 10 ustalającym i posiadającym stopy 13. Uprawniony wskazał, że zgarniacz zaprojektowany jest tak usytuowany, aby paliwo samorzutnie zsuwało się na ruchomą płytę rusztu. Nadto, palnik Pellet Bumer ma płytę, nazwaną przez skarżącą kierownicą, lecz jest ona nieruchoma i umieszczona w strefie spalania, nie może więc spełniać funkcji sterowania powietrzem. Tymczasem, w spornym patencie kierownica 25 umieszczona jest w strefie nadmuchu, ponadto jest przesuwna, a końcówki wygięte w dół, co umożliwia regulację przepływu powietrza.
Uprawniony podkreślił, że sporny patent ujawnia cechy zawarte w zastrzeżeniach zależnych, które podnoszą sprawność spalania. W jego ocenie kolejny zarzut - braku poziomu wynalazczego - również jest niezasadny. Rozwiązanie według wynalazku ma bowiem inną postać i funkcję. W szczególności, palnik zgodnie z wynalazkiem pozwala zmniejszyć narastanie szlaki na ruszcie, dzięki konstrukcji palnika następuje optymalne napowietrzenie, co zwiększa sprawność spalania, ponadto umieszczenie rusztu na skośnej półce korzystnie wpływa na przemieszczanie się paliwa. Uprawniony podniósł, że wnioskodawca, w świetle stanu techniki, nie wykazał, aby znawca, bez wysiłku twórczego, licznych testów i badań, mógł rozwiązać problem techniczny występujący w spornym wynalazku.
Pismem z dnia 17 października 2017 r. skarżąca ustosunkowała się do ww. pisma uprawionego. Podniosła, że uprawniony z patentu pomija cechy znamienne zastrzeżenia niezależnego. Zwróciła uwagę na konieczność rozpatrywania wynalazku w oparciu o zastrzeżenie patentowe, w szczególności niezależne, ujawnione w opisie patentowym spornego wynalazku. Wskazała, że uprawniony pominął w swej analizie wersję palnika z rusztem jednoczęściowym, jednocześnie próbując przeforsować pogląd o odmienności jego rozwiązania w stosunku do znanego ze stanu techniki polnika P., twierdząc, że jego ruszt ma budowę dwuczęściową (złożoną z przesuwnej płyty 17 oraz spocznika 8) oraz, że stoi to w oczywistej sprzeczności z treścią zastrzeżenia niezależnego, które przewiduje również budowę jednoczęściową rusztu jako płyty 41. Podniosła, że uprawniony w żadnej części opisu patentowego nie wskazał, aby rozwiązanie według wynalazku, które stanowi zestawienie cech znanych ze stanu techniki lub ich ekwiwalentu, przynosiło nowy, nieznany dotąd i nieoczekiwany efekt techniczny, nie wskazał również, jaki zaskakujący efekt techniczny ma na myśli, a także nie przedstawił na poparcie swoich twierdzeń żadnych wyników badań, które mógłby uzasadnić poziom wynalazczy tego typu rozwiązania. Podniosła, iż w części przedznamiennej wyraźnie zaznaczono, że jest to palnik do kotłów grzewczych, który posiada ruszt schodkowy połączony z siłownikiem liniowym, umieszczonym przesuwnie wewnątrz korpusu. Nie zgodziła się z zarzutem nierzetelnego przedstawienia rozwiązania ze stanu techniki, jakim jest palnik na pellet produkowany przez Z. o nazwie ECO-PALNIK Uni. Wniosła o przeprowadzenie na rozprawie oględzin ww. palnika. W jej ocenie wskazane dokumenty są wystarczającym dowodem upublicznienia wskazanego rozwiązania przed data zgłoszenia spornego wynalazku. Przedłożyła dodatkowe materiały dowodowe na okoliczność upublicznienia przed datą zgłoszenia spornego patentu palnika Pellet Burner PV 50b, produkowanego przez estońską spółkę P., tj.: magazyn targowy wystawy [...] 2011 r. ujawniający listę wystawców, magazyn targowy wystawy [...] 2011 r. ujawniający listę wystawców w tym estońska spółkę P., fotografię przedstawiającą stanowisko wystawowe P. w [...] - załącznik nr 3, fotografię przedstawiającą stanowisko wystawowe P. w [...] załącznik nr 4, artykuł w magazynie [...] nr [...] z 2011 r. - załącznik nr 5, stopklatkę filmu z ruchomym rusztem i kierownicą - załącznik nr 6.
Na rozprawie dniu 27 października 2017 r. uprawniony podtrzymał wszystkie argumenty i twierdzenia zawarte w pismach procesowych uprawnionego.
Podniósł, że w żadnym z przeciwstawionych opisów nie ujawniono rozwiązania o tożsamych cechach, co jest wymagane przy spełnieniu braku nowości, oraz tego, że sporny wynalazek posiada poziom wynalazczy. W ocenie uprawnionego, odnośnie do art. 37 p.w.p. poprawka jest dopuszczalna, ponieważ cecha dotycząca wariantu rusztu jako elementu jednoczęściowego była zawarta w zastrzeżeniu zależnym pierwotnego zgłoszenia. Skarżąca pismem złożonym na rozprawie wskazała, iż nie zgadza się ze stanowiskiem, że wersja jednoczęściowa rusztu była "cechą korzystną" czy "możliwym wariantem" zastrzeżenia niezależnego, zaś podstawową wersja rusztu jest ruszt wieloczęściowy. Do pisma dołączyła załączniki w postaci: fotografii przedstawiających stoisko wystawowe spółki P. wraz ze wskazaniem nr. stoiska, ukazujących palnik typu PV 50b prezentowany na tej wystawie, załącznik nr 1, faktury za usługi na targach, załącznik nr 2, wybrane strony z katalogu wystawowego, załącznik nr 3, rysunek techniczny palnika Pellet Burner PV 50b załącznik nr 4, rysunek techniczny palnika Pellet Burner PV lOOa załącznik nr 5.
Na rozprawie w dniu 2 lutego 2018 r. skarżąca podtrzymała wniosek o unieważnienie patentu. Złożyła do akt tłumaczenia na język polski materiałów dowodowych złożonych w dniu 27 listopada 2017 r. Uprawniony ponownie podtrzymał wniosek o oddalenie wniosku o unieważnienie spornego patentu oraz wyjaśnił, że sporny palnik wyróżnia się trzema cechami świadczącymi o poziomie wynalazczym a mianowicie: przesuwną kierownicą, przegrodą między przestrzenia palną a innymi elementami mocowaną do obudowy podajnika oraz występującymi z boku przegrody szczelinami, przez które przepływa powietrze, chłodząc ścianki obudowy. Wniósł również o oddalenie wniosków dowodowych, dotyczących zdjęć z targów. Jego zdaniem dowody nr 3 i 5 przy piśmie wnioskodawcy z dnia 27.11.2017 r. nie mają mocy dowodowej, gdyż nie posiadają dat sporządzenia i informacji, czy przedstawione na nich rozwiązania zostały zatwierdzone do produkcji. Podczas rozprawy zostały przeprowadzone oględziny palnika Eco Palnik Unii, rok produkcji 2011 r. Kolegium uznało, iż oglądany palnik ma kształt cylindryczny, wewnątrz znajduje się zgarniacz i ruchomy element rusztu. Zgarniacz natomiast jest elementem wahliwym nachylony pod niewielkim kątem o ograniczonej wahliwości. Zgarniacz jest zamocowany do przegrody łączonej łącznikiem gwintowym. Rusz jest jednoczęściowy, perforowany, z przodu wystaje poza obręb obudowy. Oparty jest na wewnętrznych częściach powierzchni cylindrycznej palnika oraz krawędzi rusztu. Nie występuje szczelina pomiędzy cylindryczną częścią a ścianką pionową przegrody. W trakcie przeprowadzania dowodu skarżąca podniosła, że w prezentowanym palniku występują otwory w przegrodzie spiętrzającej. Odnosząc się do dowodów z targów, jakie przedstawiła, podniosła, że nie ma problemu z identyfikacją zdjęć, które miały na celu przedstawienie, że na wystawie prezentowała się P. wraz z numerem stoiska, który został określony w wyciągach z katalogu. Wskazała, że palnik PV 50b był wystawiany na wystawie w [...]. Odnosząc się do kierownicy, złożyła wniosek o dopuszczenie oględzin palnika PV 50b, aby łatwiej było przedstawić i zrozumieć jego konstrukcję. Wskazała, iż z oświadczeń oraz materiałów zdjęciowych jednoznacznie wynika, iż palnik ten był prezentowany i ujawniony przed datą spornego wynalazku. Na tej samej rozprawie uprawniony zanegował, aby rozwiązanie w zastrzeżeniu niezależnym nie spełniało przesłanek ochrony z uwagi na brak poziomu wynalazczego. Nie zgodził się również, aby zastrzeżenie 12 nie dotyczyło rusztu jednoczęściowego. Wskazał, że istotnymi cechami wyróżniającymi sporny patent są: przesuwna kierownica, zamocowanie przegrody i występujące szczeliny boczne pomiędzy przegrodą a obudową, ponadto zgarniacz osadzony jest wahliwie i nachylony do poziomej płyty. Oponował przeciwko dowodowi z oględzin palnika Pellet Burner PV 50b uznając, iż nie wiadomo, z jakiego miesiąca produkcji przedmiot oględzin pochodzi, ani też, kiedy palnik ten był w obrocie handlowym. Jego zdaniem, dowody z targów nie pokazują konstrukcji palnika, ponadto artykuł i zdjęcia (załącznik nr 5 do wniosku) nie obrazują budowy w sposób wyraźny, a rysunek dotyczy kotła PV 100a, a nie PV50a. Załączniki nr 3 i 5, zawierające rysunek techniczny, także nie mogą być wzięte pod uwagę, bowiem nie ma na nich daty ich sporządzenia, podpisu autora rysunku.
Pismem z dnia 1 marca 2018 r. skarżąca zakwestionowała stanowisko uprawnionego, uznając, że do zakwestionowania poziomu wynalazczego nie jest konieczne przedstawienie jednego rozwiązania zawierającego wszystkie cechy znamienne. Wystarczające jest przedstawienie kilku rozwiązań, które posiadają cechy i środki identyczne bądź ekwiwalentne. Wyraziła pogląd, że z przedstawionych przez nią dowodów wynika, iż wszystkie cechy znamienne zastrzeżenia niezależnego w zakresie rozwiązania palnika z rusztem jednoczęściowym były znane z innych rozwiązań przed datą zgłoszenia spornego wynalazku miedzy innymi palnika EKO UNII firmy Z. z 2011 r., którego oględziny były przeprowadzone na rozprawie w dniu [...] lutego 2018 r. Oględziny potwierdziły, że przed datą spornego wynalazku znane były palniki zawierające płaski ruchomy ruszt z otworami oraz zgarniacz nachylony pod kątem do płyty rusztu, który był zamocowany wahliwie do przegrody spiętrzającej wyposażonej w otwory, nie ma tu również znaczenia kąt nachylenia bowiem nie jest on przedmiotem zastrzeżenia w kwestionowanym patencie. Również element w postaci kierownicy powietrza lub jej ekwiwalentu znany był miedzy innymi z rozwiązania palnika estońskiej spółki P. Wskazany palnik ujawniony został przed datą spornego wynalazku przez fotografie ukazujące palnik typu PV50b prezentowany na wystawach w [...] i poparcie wystawienia palnika faktura za usługi wystawiennicze. W zakresie rozszerzenia zakresu ochrony skarżąca podniosła, że umieszczenie cechy rusztu jednoczęściowego zostało w zastrzeżeniu niezależnym dokonane po dacie publikacji zgłoszenia i stanowi niedopuszczalne rozszerzenie zakresu ochrony w świetle art. 37 ust.2 p.w.p. Wprowadzenie poprawki dotyczącej wersji palnika z rusztem jednoczęściowym do zastrzeżenia niezależnego sprawiło, iż ochrona została udzielona na wynalazek nieujęty w zgłoszeniu pierwotnym, co może stanowić samoistną podstawę unieważnienia spornego patentu w oparciu o art. 89 ust. 1 pkt 3 p.w.p. jako udzielonego na wynalazek nie objęty treścią zgłoszenia.
Na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2018 r. uprawniony podniósł, iż załącznik nr 1 do pisma wnioskodawcy z dnia 1 marca 2018 r. posiada uzupełnienia odnośnie daty i podpisu. Stwierdził, że dowód ten nie ma znaczenia dla sprawy z uwagi na brak charakteru publicznego. Skarżąca podtrzymała wniosek o unieważnienie patentu. Złożyła pismo procesowe, w którym zanegowała, aby sposób mocowania przegrody spiętrzającej do obudowy podajnika ślimakowego miał dawać efekt w postaci przepływu powietrza wzdłuż ścian bocznych. Występowanie szczelin pomiędzy przegrodą a obudową nie zostało przewidziane jako wersja podstawowa, a jako wariant w zastrzeżeniu zależnym nr 9, co sprawia, że wskazana cecha nie stanowi o poziomie wynalazczym kwestionowanego wynalazku opisanego w zastrzeżeniu niezależnym nr 1. W związku z powyższym, przedłożony do oględzin palnik firmy Z. typu EKO UNl stanowi dowód na brak poziomu wynalazczego rozwiązania spornego patentu. Skarżąca wyjaśniła nadto, że rysunek załączony do pisma z dnia 1 marca 2018 r. nie jest opatrzony datą ani podpisem, ze względu na elektroniczny obieg dokumentacji.
Urząd Patentowy wskazał, iż w myśl art. 255 ust. 1 pkt 1 p.w.p. sprawy o unieważnienie patentu na wynalazek rozpatruje się w trybie postępowania spornego. Zgodnie z art 89 ust 1 ww. ustawy patent może być unieważniony w całości lub w części, na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu. Pojęcie interesu prawnego nie zostało zdefiniowane w ustawie Prawo własności przemysłowej, jednak przyjmuje się, iż jest ono tożsame z interesem prawnym wskazanym w art 28 k.p.a. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 1999 roku, sygn. akt III RN 5/99). Zgodnie z art. 315 ust. 3 p.w.p., ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia wynalazku.
Przedmiotowy wynalazek został zgłoszony w dniu 4 maja 2012 r. a więc w okresie obowiązywania ustawy prawo własności przemysłowej z dnia 30 czerwca 2000 r. z późniejszymi zmianami.
Organ podał, iż przedmiotem wynalazku jest palnik do kotłów grzewczych, szczególnie opalanych biomasą. Zastosowany palnik pozwala zmniejszyć narastanie szlaki na ruszcie, dzięki geometrii przestrzeni grzewczej zwiększa się sprawność spalania, a także kurtyny powietrzne chroniące przed niszczeniem elementów palnika.
Zakres przedmiotowy spornego wynalazku został określony w zastrzeżeniach patentowych w sposób następujący:
1. Zastrzeżenie niezależne (nr 1) - Palnik do kotłów grzewczych opalanych biomasą z poziomym paleniskiem, posiadający korpus paleniska w kształcie kwadratowej rury zaślepionej z tyłu ścianką z przelotowymi otworami, zapalarkę, dmuchawę oraz przesłonę spiętrzającą oddzielającą palenisko od komorę nadmuchu, a także ruszt schodkowy połączony z siłownikiem liniowym, umieszczony przesuwnie wewnątrz korpusu, znamienny tym, że do przesłony spiętrzającej (24) połączonej z obudową (3), jest zamocowany wahliwie zgarniacz (22), nachylony do poziomej płyty,(17) w kierunku wylotu, którego swobodna krawędź jest oparta o przesuwną płytę (17), której przednia część spoczywa na poziomej płycie spocznika (8], podpartego kołkiem (10] ustalającym i stopami (13], o dolną ścianę (Ib] korpusu (1), przy czym płyta (17) i spocznik (8) stanowią ruszt, który może być wykonany jako jednoczęściowy ruszt (41), a ponadto w komorze (16) nadmuchu jest umieszczona przesuwnie kierownica (25) powietrza, której końcówki (27) i (28) są wygięte pod kątem ostrym, przy czym końcówka (27) od strony wlotu powietrza jest wygięta w górę, natomiast końcówka (28) po stronie wylotu jest skierowana ku dołowi, zaś przesłona (24) spiętrzająca przymocowana jest do obudowy (3) podajnika (4) ślimakowego.
2. Palnik według zastrz.1, znamienny tym, że pomiędzy dolną ścianą (1b) korpusu (1] poziomą krawędzią pionowej ścianki (11) spocznika (8) jest skośna pierwsza szczelina (15] rozszerzająca się w kierunku komory (16) nadmuchu.
3. Palnik według zastrz.1, znamienny tym, że pomiędzy ściankami (20) bocznymi poziomej płyty (17) a bocznymi ścianami (1a) korpusu (1) są dwie podłużne drugie szczeliny (21), przy czym ścianki boczne (20) płyty (17) są skośne tak, że drugie szczeliny (21) są rozszerzone ku dolnej ścianie (1b) korpusu (1).
4. Palnik według zastrz.1, znamienny tym, że pozioma płyta spocznika (8) od strony płyty (17] jest zakończona półką (9] zagiętą w kierunku dolnej ściany (1b) korpusu (1), natomiast od strony wylotu jest zakończona półką (14) zagiętą ku górze.
5. Palnik według zastrz.1, znamienny tym, że płyta (17) ma przelotowe pierwsze otwory (23), zwężone łukowo w kierunku paleniska (12).
6. Palnik według zastrz.1, znamienny tym, że w tylnej części płyta (17) jest oparta na nogach (18] zakończonych półkolistymi stopami.
7. Palnik według zastrz.5, znamienny tym, że nogi (18) posiadają śrubową regulację ich wysokości.
8. Palnik według zastrz.1, znamienny tym, że w przesłonie (24) spiętrzającej są przelotowe półokrągłe trzecie otwory (30) rozmieszczone wokół obudowy (3) podajnika (4) ślimakowego.
9. Palnik według zastrz.1, znamienny tym, że pomiędzy krawędziami przesłony (24) spiętrzającej a bocznymi ścianami (1a) korpusu (1) są trzecie szczeliny (31).
10. Palnik według zastrz.1, znamienny tym, ze korpus (1) jest wyposażony w szyb (5) z przepustnicą (6) osadzoną wahliwie, przy czym na osi przepustnicy (6) jest zamocowana przeciwwaga (7).
11. Palnik według zastrz.1, znamienny tym, że pomiędzy kierownicą (25) a jej prowadnicami jest płaska sprężyna (26).
12. Palnik według zastrz.1, znamienny tym, że pionowa ścianka (42) jednoczęściowego rusztu (41), ma przy jego zewnętrznych krawędziach przytwierdzone noże (46), których ostrze przylega do bocznych ścian (1a) korpusu (1).
Organ przypomniał, iż wnioskodawca jako podstawę prawną wniosku o unieważnienie powołał przepisy art. 24 i art. 25 oraz art. 26 a także art. 27 w zawiązku z i art. 37 ust. 1 i 2 oraz art. 315 ust. 1 p.w.p. W uzupełnieniu wniosku unieważnienie patentu, pismem z dnia 27 listopada 2017 r., wnioskodawca wskazał dodatkowo, iż sporny wynalazek został udzielony z naruszeniem przepisów art. 24-27 w związku z art. 89 ust.1 pkt 1, a także art. 89 ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p.
Jako materiał dowodowy a aspekcie stanu techniki wnioskodawca przedłożył do akt następujące materiały:
1. Fotografie palnika o nazwie Pellet burner PV 50b, produkowanego przez estońska spółkę P.,
2. Oświadczenie członka zarządu spółki P. p. A. I. potwierdzający fakt upublicznienia palnika Pellet burner PV 50b na wystawach handlowych w 2011r.,
3. Wydruk ze strony internetowej zawierającym palnik z rusztem schodkowym,
4. Opis patentowy [...] Ruszt schodkowy,
5. Opis patentowy [...] Ruszt schodkowy ze stopniami ruchomymi pomiędzy nieruchomymi stopniami schodkowymi,
6. Fotografie palnika na pellet produkowanego przez Z. z siedzibą w [...] o nazwie ECO-PALNIK Uni rok produkcji 2011 r..
Wnioskodawca przy piśmie z dnia 17 października 2017 r. przedłożył także:
1. Magazyn targowy wystawy [...] 2011 r.,
2. Magazyn targowy wystawy [...] 2011 r..
3. Fotografie przedstawiające stanowisko wystawowe P. na wystawie w [...] 2011 r.,
4. Fotografie przedstawiające stanowisko wystawowe P. na wystawie w [...] 2011 r.,
5. Artykuł w magazynie [...] nr [...] z 2011 r. dotyczące palnika spółki P.,
6. Stopklatkę z filmu.
7. Opis zgłoszenia wynalazku [...].
Natomiast przy piśmie z dnia 27 listopada 2017 r. wnioskodawca przedłożył:
1. Fotografie przedstawiające stoisko wystawowe P. ze wskazanym nr oraz ukazujący palnik typu PV 50b,
2. Faktury za usługi na targach,
3. Wybrane strony z katalogu wystawowego ze wskazaniem wystawcy P.,
4. Rysunek techniczny palnika Pellet Burner PV 50b,
5. Rysunek techniczny palnika Pellet Burner PV 100a.
Organ odmówił mocy dowodowej materiałom dowodowym przedstawiającym rozwiązanie palnika Pellet Burner PV 50b, produkowanego przez spółki P. z Estonii a także materiałom potwierdzającym ujawnienie palnika przed datą zgłoszenia spornego patentu. UP uznał, iż wnioskodawca uprawdopodobnił ujawnienie palnika Pellet Burner PV 50b produkowanego przez spółkę P. z Estonii przed datą zgłoszenia spornego wynalazku na wystawach handlowych z 2011 r. Jednocześnie jednak stwierdził, że sam fakt wystawienia nie świadczy o ujawnieniu cech technicznych rozwiązania całego palnika. W ocenie organu, na targach nie było możliwym zapoznanie się z budową palnika. Potwierdzają to słowa wnioskodawcy, który na rozprawie w dniu 2 lutego 2018 r. stwierdził: "wszystko byłoby łatwiejsze do zrozumienia dla uprawnionego, gdybyśmy rozkręcili palnik". Wnioskodawca nie sprecyzował, czy prezentowane (przeciwstawione) palniki były na tyle zdemontowane, aby było możliwe zapoznanie się z ich istotnymi cechami. Ponadto wnioskodawca na rozprawie z dnia 2 lutego 2018 r. dołączył rysunek techniczny palnika Pellet Burner PV 50b bez daty i bez podpisu autora rysunku, a przy piśmie z dnia 1 marca 2018 r. dołączył fotografie z rysunkiem technicznym palnika, uzupełnionym o datę i podpis autora. Natomiast na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2018 r. wyjaśnił, że w większości firm w chwili obecnej jest stosowany elektroniczny obieg dokumentów i zapisywane są one na serwerach w postaci elektronicznej. Zdaniem organu, wykazane przez wnioskodawcę fakty budzą wątpliwości co do ujawnienia cech technicznych rozwiązania przed datą zgłoszenia spornego wynalazku. Fakt uzupełnienia akt o rysunek techniczny w pierwszej wersji bez daty i podpisu w późniejszym czasie z podpisem i datą budzi z kolei wątpliwość co do wiarygodności tego materiału w zakresie wykonania go przed datą zgłoszenia spornego patentu. Zdaniem organu, samo stworzenie rysunku technicznego przed datą zgłoszenia spornego patentu nie świadczy o jego upublicznieniu, gdyż może być przejawem wewnętrznej dokumentacji zakładowej. Mając powyższe na uwadze, organ ocenił "krytycznie dowodowo" zarówno przeciwstawiony dowód w postaci palnika Pellet Burner PV 50b, jak i związane z nim fotografie i rysunki.
UP w dniu 21 marca 2018 r. oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadka, złożony przez wnioskodawcę na okoliczność, że palnik Pellet Burner PV 50b był prezentowany na targach wystawowych w [...] w marcu 2011 r., oraz w [...] we wrześniu 2011 r. Ponadto, w odniesieniu do informacji ujawniających inny rodzaj palnika o symbolu pellet burner PV100a spółki P. z Estonii, prezentowanych w magazynie [...] nr [...] z 2011 r., organ uznał, iż rysunek tam przedstawiony był na tyle ogólny i nieprecyzyjny, że uniemożliwił porównanie istotnych cech na nim wskazanych z cechami spornego patentu. Także komentarz do rysunku nie ujawniał cech umożliwiających porównanie go z cechami spornego patentu. Odnosząc się do rysunku technicznego palnika symbolu PV100a organ wskazał, iż posiada dyskwalifikujące go dowodowo "braki temporalne" - nie został opatrzony datą. Odnosząc się do przeciwstawionego zgłoszenia o nr [...] organ wskazał, że cechy zawarte w tym zgłoszeniu zostały upublicznione po dacie zgłoszenia spornego wynalazku, a więc również nie mogło być ono skuteczne dowodowo. Odnosząc się do fotografii stopklatki, organ nie był w stanie potwierdzić i ustalić daty pochodzenia tego dokumentu, gdyż linki kierujące do stron internetowych nie były aktualne, zatem również ujemnie ocenił ten dowód. W ocenie organu pozytywną weryfikacją dowodową legitymują się natomiast: dowód z oględzin palnika Z. o nazwie ECO-PALNIK Uni z 2011 r., które odbyły się na rozprawie w dniu 2 lutego 2018 r., a także fotografie, polski opis patentowy pt.: "Ruszt schodkowy" [...], polski opis patentowy pt: "Ruszt schodowy ze stopniami ruchomymi pomiędzy nieruchomymi stopniami rusztowymi [...].
Organ wskazał, iż sporny patent posiada dwa równorzędne rozwiązania: rozwiązanie w wieloczęściowym rusztem oraz rozwiązanie z jednoczęściowym rusztem- konstatacja ta umożliwia przeprowadzenie analizy oceny zdolności patentowej w dwóch wariantach. Konstrukcja zastrzeżenia patentowego niezależnego została podzielona na dwie części: nieznamienną i znamienną, w części nieznamiennej uprawniony ujawnia cechy znane ze stanu techniki a w części znamiennej wyróżnia cechy nowe na tle stanu techniki.
Organ wskazał, iż w myśl art. 24 p.w.p patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki nowe, posiadające poziom wynalazczy i nadające się do przemysłowego stosowania.
W pierwszej kolejności organ rozpatrzył zarzut braku nowości. Zgodnie z art. 25 p.w.p. wynalazek uważa się za nowy, jeśli nie jest on częścią stanu techniki. Dla wykazania braku nowości należy przeciwstawić zakwestionowanemu rozwiązaniu konkretne rozwiązanie o identycznych cechach.
Organ podał, iż palnik Z. o nazwie ECO-PALNIK Uni z 2011 r. zawiera palnik w kształcie cylindrycznym, wewnątrz znajduje się zgarniacz i ruchomy element rusztu. Zgarniacz jest elementem wahliwym nachylonym pod niewielkim kątem o ograniczonej wahliwości. Zgarniacz zamocowany jest do przegrody łączonej z łącznikiem gwintowym. Ruszt jest jednoczęściowy, perforowany, z przodu wystaje poza obręb obudowy. Oparty jest na wewnętrznych częściach powierzchni cylindrycznej palnika oraz krawędzi rusztu, ponadto nie występuje szczelina pomiędzy cylindryczna częścią a ścianka pionową przegrody. Organ wskazał, że analiza porównawcza w przeważającej części polegała na zbadaniu nowości w zakresie rozwiązania głównego, czyli cech zawartych w zastrzeżeniu niezależnym nr 1. Analiza spornego rozwiązania prowadzi do wniosku, iż palnik nie ujawnia wszystkich cech technicznych rozwiązania spornego patentu, w szczególności nie ujawnia przesuwnej kierownicy, a także tego, iż swobodna krawędź płyty poziomej oparta jest o przesuwną płytę, która spoczywa na płycie spocznika podparta kołkiem, ponadto nie występuje szczelina pomiędzy cylindryczna częścią a ścianką pionową przegrody. Następnie organ poddał analizie polski opis patentowy pt: "Ruszt schodkowy" [...] oraz polski opis patentowy pt: "Ruszt schodowy ze stopniami ruchomymi pomiędzy nieruchomymi stopniami rusztowymi [...]. Wskazał, ze dokumenty te przedstawiają ruszty schodkowe, które nie posiadają cech przesłony spiętrzającej połączonej z obudowy, wahliwy zgarniacz, kierownicy odpowiednio wyprofilowanej, a przesłona spiętrzająca jest zamocowana do obudowy podajnika ślimakowego. Dokumenty te nie ujawniają również komory nadmuchu. Analizując wariant rusztu jednoczęściowego organ również nie dopatrzył się cech, które miałyby wpływ na nowość spornego patentu. Organ dostrzegł, że ruszt - czy to wieloelementowy, czy też jednoczęściowy - nie stanowi całego palnika. Uznał, że dodatkowe elementy, bądź ich położenie wzajemne, świadczą o spełnieniu przesłanki nowości. Tak więc organ doszedł do przekonania, że wnioskodawca nie obalił skutecznie przymiotu nowości spornego rozwiązania.
Organ w odniesieniu do zarzutu braku poziomu wynalazczego spornego rozwiązania wskazał, że według wnioskodawcy problem techniczny ujawniony w spornym wynalazku w postaci narastania pozostałości procesu spalania (szlaki) na ruszcie został rozwiązany w polskim palniku ECO-PALNIK Uni przed datą zgłoszenia spornego wynalazku. Wnioskodawca wskazał również, że palniki o ruszcie schodkowym również były znane przed datą zgłoszenia spornego wynalazku ujawnione w polskich opisach patentowych dołączonych do sprawy. W tym aspekcie organ przeanalizował także rozwiązanie główne ujęte w zastrzeżeniu niezależnym nr 1 z uwzględnieniem równorzędnym dwóch wersji rusztu wieloelementowego jaki i jednoelementowego. Organ zgodził się z wnioskodawcą, że problemem palników jest narastanie szlaki czy też żużla powstającego w procesie spalania. Zgodził się też, że uprawniony do patentu postawił sobie za zadanie zmniejszenie powstawania szlaki. Według organu, uprawniony wykazał, że zapobieganie narastaniu szlaki nie stanowi jednak wyłącznej cechy spornego rozwiązania - w części opisowej swojego patentu uprawniony wskazał inne cele - ochronę elementów palnika poprzez chłodzenie przepływającym powietrzem, a także zwiększenie sprawności spalania palnika poprzez konstrukcję ujawnioną w patencie, a także zastosowanie dodatkowych elementów poprawiając tym sprawność i jakość spalania. W ocenie organu, analiza opisu spornego rozwiązania prowadzi do wniosku, iż sporne rozwiązanie posiadało poziom wynalazczy w dacie zgłoszenia.
Zdaniem organu, wnioskodawca nie przedstawił dokumentów, które by wskazywały na rozwiązywanie problemów technicznych wskazanych w spornym patencie. Z analizy budowy udostępnionego do oględzin palnika można było wnioskować, że problem narastania szlaki istnieje, a zaproponowane rozwiązanie w pewnym stopniu go eliminuje, natomiast cechy takich, jak kierownica odpowiednio ukształtowana, szczelina tworząca kurtyny powietrzne, chłodzące elementy palnika chroniące przez szybkim zużywaniem poddany oględzinom palnik nie ujawnił. W przeciwstawionych polskich opisach patentowych ujawnione zostały rozwiązania palników kształtujących ruszt w sposób powiększający szczeliny przeznaczone do spalania, przy czym zwiększenie szczelin powoduje większy ciąg kominowy, skutkując lepszym spalaniem, przy wykorzystaniu naturalnego ciągu powietrza. Kolejnym problemem technicznym, którego dotyczą przeciwstawienia jest tworzenie się żużla na ruszcie. W celu uniknięcia tworzenia się żużla autor zaleca, aby ruch napędny był większy. Tymczasem rozwiązanie uprawnionego nie skupia się na jednym problemie technicznym - wskazuje ich co najmniej trzy i stosuje do ich rozwiązania adekwatne środki techniczne, mające na celu eliminację tych problemów albo ograniczenie zjawisk występujących w procesie spalania. W świetle powyższego organ uznał, iż wnioskodawca nie obalił cechy nowości spornego prawa.
Organ stwierdził, że także zarzut braku dostatecznego ujawnienia wynalazku, czyli braku przemysłowej stosowalności, nie znajduje potwierdzenia w argumentacji skarżącej. W tym zakresie podnosiła ona, że z opisu i zastrzeżeń patentowych trudno jest odtworzyć, co jest przedmiotem ochrony w ramach spornego patentu, bowiem w części znamiennej jest bowiem stwierdzenie "do przesłony spiętrzającej (24) połączonej z obudową (3), jest zamocowany wahliwie zgarniacz (23)" wskazując, że montaż zgarniacza 22 jest zasadniczo różny, czy to w przykładzie wykonania, czy zobrazowanym na rysunku. Jednocześnie wskazała, że wersja palnika, w której ruszt poziomy ma postać rusztu jednoczęściowego nie została dostatecznie ujawniona bowiem z zastrzeżenia opisu spornego prawa nie wynika jasno, że zgarniacz 22 zamocowany wahliwie do przesłony spiętrzającej 24 występuje w wersji rusztem trzyczęściowym co wynika z treści opisu patentowego. Organ podkreślił, że patent kierowany jest do specjalisty w dziedzinie techniki, który ma za zadanie zbudować konstrukcje palnika w oparciu o wskazane instrukcje. Oznacza to, że ewentualne niedoskonałości nie mają wpływu na realizację tego celu. Sporny patent składa się z trzech części, cześć opisowa wynalazku, zastrzeżenia patentowe i rysunki i wszystkie się uzupełniają w sposób umożliwiający specjaliście realizację spornego rozwiązania. Ocenę poziomu wynalazczego przeprowadza się z poziomu znawcy z dziedziny techniki w oparciu o całokształt zgłoszenia tj. opis, zastrzeżenia patentowe a także rysunki.
Następnie organ odniósł się do zarzutu, że udzielenie patentu nastąpiło z naruszeniem art. 37 ust. 1 i 2 p.w.p. czyli pomimo wprowadzenia niedopuszczalnych zmian w zgłoszeniu. Zdaniem organu, przepis art. 37 p.w.p. ma zastosowanie w trybie postępowania zgłoszeniowego, nie zaś do mającego zastosowanie w aktualnym stanie sprawy trybu spornego. Stąd też ta podstawa prawna nie mogła uzyskać skutecznej aprobaty.
Od powyższej decyzji wnioskodawca wniósł skargę do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie.
Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił:
- naruszenie przepisów art. 104 ust. 2 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. oraz art. 255 ust. 4 p.w.p. w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p. poprzez braku rozpoznania całokształtu sprawy i pominięcie przy jej rozpatrywaniu podstaw prawnych wniosku o unieważnienie z art. 89 ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p. przywołanych przez Skarżącego pismem z dnia 27 listopada 2017 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Kontrola sądowa sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem.
W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018, poz. 1302), zwaną dalej: p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Należy przypomnieć, iż kwestionując udzielenie patentu na wynalazek pt "Palnik do kotłów grzewczych" [...] na rzecz uprawnionego, skarżąca we wniosku o unieważnienie podała następujące podstawy prawne: art. 24 i art. 25, art. 26 oraz art. 27 i art 37 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 315 ust. 1 p.w.p. Zdaniem skarżącej, sporny patent w dacie zgłoszenia nie spełniał wymogów nowości a także poziomu wynalazczego. Nadto, w jej ocenie, wynalazek nie został dostatecznie ujawniony. Niezależnie od powyższego, zdaniem skarżącej, udzielenie patentu nastąpiło z naruszeniem art. 37 ust. 1 i 2 p.w.p. czyli pomimo wprowadzenia niedopuszczalnych zmian w zgłoszeniu. Żadna z powyższych podstaw prawnych, a tym samym, żaden z formułowanych pod adresem ww. patentu zarzutów nie spotkały się z aprobatą organu, wskutek czego wniosek o unieważnienie został oddalony na mocy zaskarżonej decyzji z dnia [...] kwietnia 2018 r. Stało się to asumptem do wniesienia skargo do wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucono organowi naruszenie przepisów art. 104 ust. 2 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. oraz art. 255 ust. 4 p.w.p. w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p. poprzez braku rozpoznania całokształtu sprawy i pominięcie przy jej rozpatrywaniu podstaw prawnych wniosku o unieważnienie z art. 89 ust. 1 pkt 2 i 3 p.w.p. przywołanych przez Skarżącego pismem z dnia 27 listopada 2017 r.
Sąd po przeprowadzeniu analizy prawnej zaskarżonej decyzji stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżąca podnosiła, iż przy udzielaniu ochrony patentowej organ dopuścił się braku nowości (art. 24 ust. 1 p.w.p.), braku poziomu wynalazczego spornego patentu (art. 26 ust. 1 p.w.p.) oraz brak przemysłowej stosowalności w wyniku braku dostatecznego ujawnienia istoty wynalazku. Każdy z powyższych zarzutów należy rozpatrywać w powiązaniu z zasadą swobodnej oceny dowodów, gdyż argumentacja na ich poparcie, prezentowana przez skarżącą, związana była z tezami dowodowymi, które wykazywała w toku postępowania dowodowego przed organem.
W tym miejscu należy wskazać, iż w myśl art. 252 p.w.p. sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Urzędem Patentowym stosuje się, z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 26 ust. 1 p.w.p. wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli wynalazek ten nie wynika dla znawcy, w sposób oczywisty, ze stanu techniki. Przy merytorycznej ocenie nieoczywistości (poziomu wynalazczego) rozwiązania konieczne jest uwzględnienie w zasadzie całego stanu techniki. Rozwiązanie uważa się za oczywiste, tj. nie posiadające poziomu wynalazczego, gdy w świetle stanu techniki ujawnionego w jednym lub łącznie w kilku rozwiązaniach wynika ono w sposób oczywisty dla znawcy posiadającego przeciętną wiedzę z danej dziedziny.
Art. 24 ww. ustawy stanowi, że patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania.
Przepis powyższy definiuje cztery podstawowe wymogi stawiane rozwiązaniom, którym może zostać przyznana ochrona patentowa, tj. techniczny charakter rozwiązania, nowość, poziom wynalazczy oraz przemysłowe stosowanie. Wszystkie spośród wskazanych w tym przepisie wymogów są odrębne i niezależne oraz muszą być spełnione łącznie, by dane rozwiązanie mogło uzyskać ochronę patentową.
W teorii prawa patentowego przyjmuje się, że wynalazek to rozwiązanie o charakterze technicznym ukierunkowane na zaspokojenie praktycznych potrzeb za pomocą nowych sposobów oddziaływania na materię lub wykorzystania jej właściwości, podające w sposób zupełny i kompletny reguły postępowania, które gwarantują osiągnięcie zamierzonego rezultatu (S. Sołtysiński, w: J. Szwaja, A. Szajkowski (red.), System prawa własności intelektualnej, t. 3, s. 29-32). Rozwiązanie oznacza, że wynalazek jest swoistą receptą określającą poszczególne kroki, które muszą być zrealizowane w celu osiągnięcia danego efektu technicznego. Wynalazek nie jest zatem ideą, lecz instrukcją osiągnięcia określonego rezultatu. W związku z tym nie będzie wynalazkiem sama idea wynalazcza ani wskazanie jedynie efektu technicznego, bez określenia, jak ten efekt techniczny jest osiągany. Owo konkretne rozwiązanie musi mieć charakter techniczny, który to uznaje się powszechnie za konstytutywną cechę wynalazku, której bezwzględne spełnienie warunkuje dalszą analizę ustawowych warunków ochrony.
Zgodnie z art. 25 p.w.p. wynalazek uważa się za nowy, jeśli nie jest on częścią stanu techniki.
W myśl art. 25 ust. 2 i 3 p.w.p. przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, a nadto za stanowiące część stanu techniki uważa się również informacje zawarte w zgłoszeniach wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnione do wiadomości powszechnej, pod warunkiem ich ogłoszenia w sposób określony w ustawie.
W celu oceny nowości spornego wynalazku należy zgodnie z art. 25 p.w.p. dokonać badania, czy nie jest on częścią stanu techniki poprzez porównanie przedstawionego w zastrzeżeniu patentowym zespołu cech osobno z każdym z przedstawionych w sprawie przez wnioskodawcę dowodów, które przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu dotyczyły powszechnych ujawnień zespołów cech przeciwstawionych rozwiązań. Zgodnie z ustalonym orzecznictwem dla wykazania braku nowości należy przeciwstawić kwestionowanemu rozwiązaniu konkretne rozwiązanie o identycznych cechach (patrz np. str. 312 rozdz. V, ak.158, "SYSTEM PRAWA PRYWATNEGO", Tom 14A, "Prawo własności przemysłowej" pod redakcją R. Skubisza, Wydawnictwo C.H.Beck, INP PAN, Warszawa 2012 lub wyrok NSA z 28 lutego 2007R r., sygn. akt II GSK 272/06).
Zgodnie z art. 26 ust. 1 p.w.p. wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli wynalazek ten nie wynika dla znawcy, w sposób oczywisty, ze stanu techniki, przy czym według ust. 2 tego przepisu, przy ocenie poziomu wynalazczego nie uwzględnia się zgłoszeń, o których mowa w art. 25 ust. 3 ustawy p.w.p. (wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnionych do wiadomości powszechnej). Przy merytorycznej ocenie nieoczywistości rozwiązania także konieczne jest uwzględnienie w zasadzie całego stanu techniki. Rozwiązanie uważa się za oczywiste, gdy w świetle stanu techniki ujawnionego w jednym lub łącznie w kilku rozwiązaniach wynika ono w sposób oczywisty dla znawcy posiadającego przeciętną wiedzę z danej dziedziny. W szczególności za rozwiązania oczywiste uważa się rutynowe dostosowanie znanego rozwiązania do danych warunków, proste wykorzystanie znanej zasady dla osiągnięcia oczywistego w świetle tej zasady celu, proste zastąpienie znanych środków technicznych w znanym rozwiązaniu ich ekwiwalentami lub proste skojarzenie kilku znanych rozwiązań.
Odmiennie niż przy badaniu nowości, argumentów przeciwko nieoczywistości wynalazku poszukiwać można więc nie tylko poprzez przeciwstawienie mu konkretnych znanych rozwiązań, lecz przy uwzględnieniu całego stanu techniki. W wyniku takich badań może okazać się, że rozwiązanie jest nowe, lecz mimo to wynika w sposób oczywisty ze stanu techniki, na który składają się informacje mogące być przeciwstawione projektowi zgłoszonemu celem opatentowania, bądź wynalazkowi już opatentowanemu. Metodą zmierzającą do ustalenia, czy wynalazek spełnia kryterium nieoczywistości, jest ustalenie najbliższego stanu techniki, jako jednej lub kilku publikacji, na tle których specjalista najłatwiej doszedłby do wynalazku. Następnie formułuje się problem techniczny, poprzez określenie cech zastrzeganego wynalazku, które nie występują w najbliższym stanie techniki. Zabieg ten pozwala na ocenę postępu technicznego wnoszonego przez wynalazek. W rezultacie, w wyniku powyższych ustaleń, zmierza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy specjalista znający najbliższy stan techniki, przy rozpatrywaniu problemu technicznego zastosowanego w wynalazku miałby możliwość bez dokonań twórczych, w sposób zawodowy i rutynowy, dojść do zastrzeganego rozwiązania. W szczególności za rozwiązania oczywiste uważa się rutynowe dostosowanie znanego rozwiązania do danych warunków, proste wykorzystanie znanej zasady dla osiągnięcia oczywistego w świetle tej zasady celu, proste zastąpienie znanych środków technicznych w znanym rozwiązaniu ich ekwiwalentami lub proste skojarzenie kilku znanych rozwiązań. (Patrz: W. Kotarba i inni "Komentarz do prawa wynalazczego", W-wa 1994 r., str.15). Sposób uwzględnienia stanu techniki przyjęty w praktyce i orzecznictwie polskiego i innych urzędów patentowych (patrz: wstęp do rozdz. 3.1 i orzeczenie T 176/89-str. oraz orzeczenia T 745/92 i T 552/89 Komisji Odwoławczej EPO, "Orzecznictwo Komisji Odwoławczych Europejskiego Urzędu Patentowego" (Część I -Zdolność patentowa) materiały i studia zeszyt 1, Polska Izba Rzeczników Patentowych, Warszawa 1998) polega na wybraniu jednego dokumentu najbliższego rozwiązaniu przedmiotowemu (lub kilku dokumentów, gdy przedmiotowe rozwiązanie ma charakter agregatu kilku rozwiązań cząstkowych) i rozpatrywaniu nieoczywistości przedmiotowego rozwiązania w stosunku do tego dokumentu (lub tych dokumentów). Dopuszcza się zastosowanie dwóch dokumentów przy ocenie nieoczywistości każdego rozwiązania cząstkowego w przypadku prostego zastąpienia znanych środków technicznych w znanym rozwiązaniu ich ekwiwalentami.
Uznać należy, że patent powinien być udzielony tylko na takie rozwiązanie techniczne, które reprezentuje kwalifikowany poziom wynalazczy. Nie oznacza to jednak, że przedmiotem patentu mogą być tylko wynalazki epokowe, rewolucjonizujące technikę, bowiem wystarczające jest, aby wynalazek był czymś więcej, niż rutynową tylko wiedzą mechanika lub inżyniera.
Zgodnie z art. 63 p.w.p. zakres przedmiotowy patentu określają zastrzeżenia patentowe zawarte w opisie patentowym. Opis wynalazku i rysunki mogą służyć do wykładni zastrzeżeń patentowych. Zakres przedmiotowy patentu może być określony przez kilka zastrzeżeń patentowych, wtedy tworzą one układ zastrzeżeń. Przy czym w układzie zastrzeżeń pierwsze zastrzeżenie jest zastrzeżeniem niezależnym, a pozostałe zastrzeżeniami zależnymi.
Zastrzeżenie niezależne określa główny zespół cech wynalazku (określony w art. 33 ust. 4 p.w.p. jako "ogół cech zgłaszanego wynalazku"), stanowiąc tym samym rozwiązanie podstawowe.
Natomiast zastrzeżenia zależne, zawierając wszystkie cechy zastrzeżenia niezależnego i dodatkowo cechy dodane, jedynie doprecyzowują cechy rozwiązania podstawowego lub służą do chronienia wariantów wynalazku będących dla rozwiązania podstawowego rozwiązaniami dodatkowymi.
Przy właściwym zidentyfikowaniu cech rozwiązania wynalazku przesądzające są zatem zastrzeżenia patentowe, które określają elementy rozwiązania stanowiące nieoczywisty wkład do znanego stanu techniki. Wąska interpretacja zastrzeżeń patentowych nakazuje brać pod uwagę jedynie to, co expressis verbis zostało w nich wyrażone. Niedopuszczalna jest, bowiem rozszerzająca interpretacja zastrzeżeń patentowych z uwagi na swobodę działalności gospodarczej i wynikające z udzielonego patentu ograniczenie powszechnego swobodnego korzystania z chronionego rozwiązania technicznego (zob. wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2011 r., II GSK 667/10).
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Urząd Patentowy przeprowadził szczegółową analizę zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, dowody przedstawiane przez wnioskodawcę na uzasadnienie wskazanych podstaw unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy, powinny być opatrzone konkretną datą i pochodzić sprzed daty zgłoszenia spornego znaku do Urzędu Patentowego RP. Dowody pochodzące z okresu po dacie rejestracji spornego znaku, tj. po udzieleniu ochrony na sporny znak towarowy, nie mogą stanowić podstawy do oceny przez organ wskazanych we wniosku przesłanek unieważnienia" [vide - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2013 r. w sprawie sygn. akt: II GSK 937/12 (LEX nr 1559063)].
W niniejszej sprawie, kierując się powyższymi zasadami, Urząd Patentowy w sposób zasadny odmówił mocy dowodowej niektórym dokumentom, przedłożonych przez stronę. Należały do nich: przeciwstawiony dowód w postaci palnika Pellet Burner PV 50b, jak i związane z nim fotografie i rysunki. Z kolei, w odniesieniu do informacji ujawniających inny rodzaj palnika o symbolu pellet burner PV100a spółki P. z Estonii, prezentowanych w magazynie [...] nr [...] z 2011 r. , organ uznał, iż rysunek tam przedstawiony był na tyle ogólny i nieprecyzyjny, że uniemożliwił porównanie istotnych cech na nim wskazanych z cechami spornego patentu.
Podobnie, postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. organ oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadka, złożony przez wnioskodawcę na okoliczność, że palnik Pellet Burner PV 50b był prezentowany na targach wystawowych w [...] w marcu 2011 r., oraz w [...] we wrześniu 2011 r. Stwierdził, że także komentarz do rysunku nie ujawnił takich cech, umożliwiających porównanie go z cechami spornego patentu. W stosunku do rysunku technicznego palnika symbolu PV100a organ wskazał, iż nie został opatrzony datą. W stosunku do przeciwstawionego zgłoszenia o nr [...] - wskazał, iż cechy zawarte w tym zgłoszeniu zostały upublicznione po dacie zgłoszenia spornego wynalazku, a więc również nie mogło być ono skuteczne dowodowo. Odnosząc się do fotografii stopklatki, organ odrzucił ten dowód stwierdzając, że nie był w stanie potwierdzić i ustalić daty pochodzenia tego dokumentu, gdyż linki kierujące do stron internetowych nie były aktualne. W ocenie organu na ocenę zasługiwały natomiast: dowód z oględzin palnika Z. o nazwie ECO-PALNIK Uni z 2011 r., które odbyły się na rozprawie w dniu 2 lutego 2018 r., a także fotografie, polski opis patentowy pt.: "Ruszt schodkowy" [...], polski opis patentowy pt: "Ruszt schodowy ze stopniami ruchomymi pomiędzy nieruchomymi stopniami rusztowymi [...]. Żadne z powyższych dowodów jednak w ocenie organu nie potwierdziły stawianych spornemu patentowi zarzutów. Przede wszystkim, odnosząc się do tezy o publicznym ujawnieniu przeciwstawionego rozwiązania na upublicznienie, charakteryzującego się analogicznym rozwiązaniem technicznym, palnika Pellet burner PV 50b na wystawach handlowych w 2011 r. w [...]. Zasadnie organ zreasumował tę kwestię, stwierdzając, iż sam fakt wystawienia nie świadczy o ujawnieniu cech technicznych rozwiązania całego palnika. W ocenie organu, na targach nie było możliwym zapoznanie się z budową palnika. Potwierdzają to słowa wnioskodawcy, który na rozprawie w dniu 2 lutego 2018 r. stwierdził: "wszystko byłoby łatwiejsze do zrozumienia dla uprawnionego, gdybyśmy rozkręcili palnik". Wnioskodawca nie sprecyzował, czy prezentowane (przeciwstawione) palniki były na tyle zdemontowane, aby było możliwe zapoznanie się z ich istotnymi cechami. Powyższe oceny organu, zdaniem Sądu, zasługują na aprobatę. Z tego względu, zdaniem Sądu, oparty na tej podstawie faktycznej zarzut braku nowości spornego patentu należało uznać za niezasadny.
Organ podał następnie, iż palnik Z. o nazwie ECO-PALNIK Uni z 2011 r. zawiera palnik w kształcie cylindrycznym, wewnątrz znajduje się zgarniacz i ruchomy element rusztu. Zgarniacz jest elementem wahliwym nachylonym pod niewielkim kątem o ograniczonej wahliwości. Zgarniacz zamocowany jest do przegrody łączonej z łącznikiem gwintowym. Ruszt jest jednoczęściowy, perforowany, z przodu wystaje poza obręb obudowy. Oparty jest na wewnętrznych częściach powierzchni cylindrycznej palnika oraz krawędzi rusztu, ponadto nie występuje szczelina pomiędzy cylindryczna częścią a ścianka pionową przegrody. Organ wskazał, że analiza porównawcza w przeważającej części polegała na zbadaniu nowości w zakresie rozwiązania głównego, czyli cech zawartych w zastrzeżeniu niezależnym nr 1. Analiza spornego rozwiązania prowadzi do wniosku, iż palnik nie ujawnia wszystkich cech technicznych rozwiązania spornego patentu, w szczególności nie ujawnia przesuwnej kierownicy, a także tego, iż swobodna krawędź płyty poziomej oparta jest o przesuwną płytę, która spoczywa na płycie spocznika podparta kołkiem, ponadto nie występuje szczelina pomiędzy cylindryczna częścią a ścianką pionową przegrody. Kolejnymi przedłożonymi przez wnioskodawcę przeciwstawionymi dokumentami poddanymi analizie pod względem nowości były polski opis patentowy pt: "Ruszt schodkowy" [...] oraz polski opis patentowy pt: "Ruszt schodowy ze stopniami ruchomymi pomiędzy nieruchomymi stopniami rusztowymi [...]. Dokumenty te przedstawiają ruszty schodkowe, które nie posiadają cech przesłony spiętrzającej połączonej z obudowy, wahliwy zgarniacz, kierownicy odpowiednio wyprofilowanej, a przesłona spiętrzająca jest zamocowana do obudowy podajnika ślimakowego. Dokumenty te nie ujawniają również komory nadmuchu. Analizując wariant rusztu jednoczęściowego organ również nie dopatrzył się cech, które wpływałyby na nowość. Zauważył, że ruszt - czy to wieloelementowy, czy też jednoczęściowy - nie stanowi całego palnika. Dodatkowe elementy, bądź ich położenie wzajemne, świadczą o spełnieniu przesłanki nowości. Również i w tym zakresie stanowisko organu zasługuje na akceptację. W konsekwencji za zasadną należy uznać konkluzję organu, że wnioskodawca nie obalił skutecznie przymiotu nowości spornego rozwiązania.
Podzielając wywody organu w zakresie stawianego przez skarżąca zarzutu braku poziomu wynalazczego objętego spornym patentem wynalazku należy stwierdzić, iż zarzut ten jest również niezasadny. Organ w tej kwestii wskazał, że problem techniczny ujawniony w spornym wynalazku w postaci narastania pozostałości procesu spalania (szlaki) na ruszcie został rozwiązany w polskim palniku ECO-PALNIK Uni przed datą zgłoszenia spornego wynalazku. Wnioskodawca wskazywał również, że palniki o ruszcie schodkowym również były znane przed datą zgłoszenia spornego wynalazku ujawnione w polskich opisach patentowych. Organ przeanalizował rozwiązanie główne ujęte w zastrzeżeniu niezależnym nr 1 z uwzględnieniem równorzędnym dwóch wersji rusztu wieloelementowego jaki i jednoelementowego. Co do zasady zgodził się z wnioskodawcą, że problemem palników jest narastanie szlaki czy też żużla powstającego w procesie spalania. Zgodził się z też co do tego, że uprawniony do patentu postawił sobie za zadanie zmniejszenie powstawania szlaki. Zdaniem organu uprawniony wykazał jednak, że zapobieganie narastaniu szlaki nie stanowi wyłącznej cechy spornego rozwiązania, albowiem w części opisowej swojego patentu uprawniony wskazał inne cele, a mianowicie - ochronę elementów palnika poprzez chłodzenie przepływającym powietrzem, zwiększenie sprawności spalania palnika poprzez konstrukcję ujawnioną w patencie, a także zastosowanie dodatkowych elementów poprawiając tym sprawność i jakość spalania.
Należy zaaprobować stanowisko organu, zgodnie z którym przymiotów analiza opisu spornego rozwiązania prowadzi do wniosku, iż posiadało ono poziom wynalazczy w dacie zgłoszenia.
Należy też podzielić stanowisko organu, iż wnioskodawca nie przedstawił dokumentów, które by wskazywały na rozwiazywanie problemów technicznych wskazanych w spornym patencie przez urządzenia przeciwstawione. Jak wynika bowiem z analizy budowy przeciwstawionego palnika poddanego oględzinom przed Kolegium Orzekającym UP, problem narastania szlaki istnieje, a zaproponowane rozwiązanie w pewnym stopniu go eliminuje, natomiast cech takich, jak kierownica odpowiednio ukształtowana, szczelina tworząca kurtyny powietrzne, chłodzące elementy palnika chroniące przez szybkim zużywaniem palnik ten nie ujawnił.
W przeciwstawionych polskich opisach patentowych, przedłożonych do akt przedmiotowej sprawy, ujawnione zostały rozwiązania palników kształtujących ruszt w sposób powiększający szczeliny przeznaczone do spalania, przy czym zwiększenie szczelin powoduje większy ciąg kominowy, skutkując lepsze spalanie wykorzystując naturalny ciąg powietrza. Kolejnym problemem technicznym, którego dotyczą przeciwstawienia jest tworzenie się żużla na ruszcie. W celu uniknięcia tworzenia się żużla autor zaleca, aby ruch napędny był większy. Tymczasem rozwiązanie uprawnionego nie skupia się na jednym problemie technicznym - wskazuje ich co najmniej trzy i stosuje do ich rozwiązania adekwatne środki techniczne, mające na celu eliminację tych problemów albo ograniczenie zjawisk występujących w procesie spalania.
Uzasadniając zarzut braku dostatecznego ujawnienia oraz przemysłowej stosowalności skarżąca wskazywała, iż z opisu i zastrzeżeń patentowych trudno jest odtworzyć, co jest przedmiotem ochrony w ramach spornego patentu, bowiem w części znamiennej jest bowiem stwierdzenie "do przesłony spiętrzającej (24) połączonej z obudową (3), jest zamocowany wahliwie zgarniacz (23)" wskazując, że montaż zgarniacza 22 jest zasadniczo różny od podanego w przykładzie wykonania i zobrazowanego na rysunku. Jednocześnie wskazała, że wersja palnika, w której ruszt poziomy ma postać rusztu jednoczęściowego nie została dostatecznie ujawniona bowiem z zastrzeżenia opisu spornego prawa nie wynika jasno, że zgarniacz 22 zamocowany wahliwie do przesłony spiętrzającej 24 występuje w wersji rusztem trzyczęściowym co wynika z treści opisu patentowego. Jak natomiast zasadnie podniósł organ, patent kierowany jest do specjalisty w dziedzinie techniki, który ma za zadanie zbudować konstrukcje palnika w oparciu o wskazane instrukcje, co oznacza, iż ewentualne niedoskonałości nie mają wpływu na realizację tego celu. Sporny patent składa się z trzech części, cześć opisowa wynalazku, zastrzeżenia patentowe i rysunki i wszystkie się uzupełniają w sposób umożliwiający specjaliście realizację spornego rozwiązania. Ocenę poziomu wynalazczego przeprowadza się z poziomu znawcy z dziedziny techniki w oparciu o całokształt zgłoszenia tj. opis, zastrzeżenia patentowe a także rysunki.
Podzielając w pełni powyższą argumentację organu, Sąd wskazuje na marginesie, że zarzut braku dostatecznego ujawnienia i związanym z tym brakiem przemysłowej stosowalności rozwiązania technicznego stanowiącego istotę wynalazku stoi w logicznej sprzeczności ze stawianym wcześniej przez stronę skarżącą zarzutem publicznego ujawnienia istoty wynalazku. Nie może być przedmiotem ujawnienia, przeczącego cesze nowości wynalazku, rozwiązanie techniczne, które nie jest dostatecznie ujawnione w ramach procedury zgłoszenia do ochrony patentowej. Odniesienie się do tak ujętych zarzutów jest zatem utrudnione, z uwagi na niejednoznaczność stanowiska strony skarżącej.
Końcowo, odnosząc się do zarzutu udzielenia patentu z naruszeniem art. 37 ust. 1 i 2 p.w.p. czyli pomimo wprowadzenia niedopuszczalnych zmian w zgłoszeniu, należy wskazać, że zgodnie z dyspozycją art. 315 ust. 3 p.w.p. postępowanie przed Urzędem Patentowym toczyło się na podstawie ustawy obowiązującej w dacie zgłoszenia spornego wynalazku tj. w dniu 4 maja 2012 r. przepis art. 89 ust. 1 został zmieniony przez art. 1 pkt 19 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. (Dz.U.2015.1266) z dniem 1 grudnia 2015 r. Tak więc, art. 89 ust. 1 pkt. 2 i 3 p.w.p. ma zastosowanie do wynalazków zgłoszonych po dniu 1 grudnia 2015 r. Dopiero po tej dacie przepis ma obecne brzmienie, zgodnie z którym patent może być unieważniony w całości lub w części, na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu. Patent może zostać unieważniony w całości lub części na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że: 1) nie zostały spełnione warunki wymagane do uzyskania patentu; 2) wynalazek nie został przedstawiony na tyle jasno i wyczerpująco, aby znawca mógł ten wynalazek urzeczywistnić; 3) patent został udzielony na wynalazek nieobjęty treścią zgłoszenia lub zgłoszenia pierwotnego.
Przed wskazaną wyżej datą wejścia w życie przepisu, na który powołuje się skarżąca, nie było podstawy prawnej umożliwiającej stawianie zarzutów w postępowaniu, toczącym się z wniosku o unieważnienie patentu, ukierunkowanych bezpośrednio do postępowania zgłoszeniowego. Brak bowiem podstawy prawnej do takiego działania. Co więcej, obowiązywała wówczas zasada, zgodnie z którą "Podstawą unieważnienia patentu nie mogą być uchybienia związane z tokiem postępowania zgłoszeniowego przed Urzędem Patentowym. Pojęcie podstaw unieważnienia należy zawęzić tylko do przesłanek o charakterze materialnoprawnym" (zob. trafne uwagi K. Szczepanowskiej-Kozłowskiej (w:) System Prawa Prywatnego, t. 14B, s. 1150 i 1151; pogląd, że komentowany przepis pozwala na unieważnienie patentu z powodu naruszenia przepisów proceduralnych, wyrazili J. Szwaja (w:) System prawa własności intelektualnej, t. 3, s. 409; J. Waluszewski, Unieważnienie..., s. 60 i n.; zob. wyrok SN z dnia 7 marca 2003 r., III RN 196/01, LEX nr 583872" (Niewęgłowski Adrian. Art. 89. W: Prawo własności przemysłowej. Komentarz. LEX, 2015.). Można w tym zakresie przywołać także stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone w wyroku z dnia 21 września 2012 r. w sprawie II GSK 1490/11 (LEX nr 1244558), zgodnie z tezami którego: "1. Ustawowe wymogi uzyskania patentu, nie obejmują kwestii proceduralnych, określonych w art. 37 i art. 46 ust. 2 p.w.p., związanych z wymogami dotyczącymi uzupełnień lub poprawek wnoszonych do dokumentacji zgłoszeniowej. 2. Postępowanie sprzeciwowe, o którym mowa w art. 246 ust. 2 p.w.p., prowadzone jest pod kątem ustalenia, czy przyznane ostateczną decyzją prawo wyłączne zostało udzielone z naruszeniem warunków ustawowych, nie zaś z punktu widzenia, czy decyzji udzielającej prawo wyłączne można postawić zarzut naruszenia przepisu procesowego. W postępowaniu sprzeciwowym nie może być skutecznie podważana prawidłowość dokumentów, które stanowiły podstawę do zarejestrowania wynalazku.".
Omawiany zarzut skarżącej sprowadzał się do poczynienia - w jej ocenie niedopuszczalnych - zmian w zgłoszeniu patentowym w toku postępowania toczącego się na skutek zgłoszenia spornego wynalazku w celu objęcia go ochroną patentową.
Należało zatem przyjąć, że o ile w relewantnym w sprawie niniejszej stanie prawnym przepis art. 37 p.w.p. ma zastosowanie w trybie postępowania zgłoszeniowego, to nie ma on zastosowania w obowiązującym w kontrolowanej sprawie trybie spornym, jak też zasadnie przyjął organ. Oznacza to, iż zarzut, że udzielenie patentu nastąpiło z naruszeniem art. 37 ust. 1 i 2 p.w.p., musiał być również uznany za bezzasadny.
Tak więc, Sąd uznał wszystkie zarzuty skargi za niezasługujące na uwzględnienie, nadto nie znalazł innych uchybień organu, które mogłyby rzutować na prawidłowość podjętego w kontrolowanej sprawie rozstrzygnięcia.
W związku z powyższym w myśl art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.