VI SA/Wa 1286/19

VI SA/Wa 1286/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-11-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2019-06-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jakub Linkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II GSK 877/20 - Wyrok NSA z 2023-10-17
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2096
art. 126, art. 134, 156-156,
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Sławomir Kozik Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Bytner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2019 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia o podjęciu postępowania - pkt 3 decyzji oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, po rozpoznaniu wniosku A. K.o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lipca 2018 r. o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2016 r. o dokonaniu zmiany ubiegającego się o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy słowny [...], zgłoszony w dniu [...] września 2015 r., pod numerem [...], przez A. K.:
1. Na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz.U. z 2017 r.,'poz. 776, z późn. zm., dalej jako "pwp") uchylił zaskarżoną decyzję w całości.
2. Na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 2 oraz art. 156 § 1 pkt 2 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm., dalej jako "kpa") w związku z art. 252 pwp stwierdził nieważność decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2016 r. o dokonaniu zmiany ubiegającego się o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy słowny [...], zgłoszony w dniu [...] września 2015 r., pod numerem [...], przez A. K., jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa.
3.Na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 2 o;raz art. 156 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 158 § 1 kpa w związku z art. 126 kpa oraz art. 101 § 2 kpa w związku z art. 252 pwp odmówił stwierdzenia nieważności Postanowienia Urzędu Patentowego z dnia [...] września 2016 r. o podjęciu postępowania w trybie art. 97 § 2 kpa, jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa.
W uzasadnieniu powyższej decyzji wydanej po ponownym rozpztrzeniu sprawy Urząd Patentowy wskazał, że: w dniu [...] września 2012 r. A. K., dokonała zgłoszenia znaku towarowego słownego [...] pod numerem [...], w odniesieniu do towarów i usług z klasy 10,41 i 44 Klasyfikacji nicejskiej. W dniu 19 sierpnia 2018 r. osoba trzecia M.GmbH, F., Niemcy, na podstawie art. 143 pwp, złożyła uwagi odnośnie istnienia okoliczności uniemożliwiające udzielenie prawa ochronnego na przedmiotowy znak towarowy, wskazując, iż udzielenie prawa nastąpiłoby z naruszeniem art. 131 ust 2 pkt 1 pwp oraz art. 161 ust. 1 pwp. Pełnomocnik M. GmbH wskazał, iż w dniu 1 marcą 2010 r. zawarł umowę dystrybucyjną z polskim podmiotem o nazwie P., (spółka cywilna) reprezentowanym przez A. K.
Na podstawie tej umowy ustanowił P. dystrybutorem swoich produktów na terenie Polski, jednak w umowie tej nie udzielił zgody na zgłoszenie znaku towarowego [...] w Urzędzie Patentowym RP celem uzyskania prawa ochronnego. W związku z tym pełnomocnik M. GmbH wskazał, iż zgłoszenie tego znaku przez A. K. było zgłoszeniem w złej wierze. Dodatkowo na podstawie art. 161 ust. 1 pwp M. GmbH zażądał umorzenia postępowania zgłoszeniowego. Pismem z dnia 20 września 2013 r. Urząd Patentowy RP przesłał A. K. uwagi z dnia [...] sierpnia 2013 r. i wyznaczył jej termin na zajęcie stanowiska w sprawie.
Pismem z dnia 23 października 2013 r. pełnomocnik A. K. poinformował Urząd Patentowy RP, iż zgodnie z art. 242 ust. 3 pwp czynność zostanie dokonana przed upływem 24 grudnia 2013 r. Pismem z dnia 20 grudnia 2013 r. pełnomocnik A. K. wniósł o zawieszenie przedmiotowego postępowania zgłoszeniowego na podstawie art. 98 §1 kpa.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. Urząd Patentowy RP zawiesił postępowanie w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 98 §1 i §2 oraz art. 101 kpa. Pismem z dnia 22 kwietnia 2016 r. M. GmbH, wniósł o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy [...] na podstawie art. 161 §1 pwp.
Wskazał, iż A. K. działała jako agent M., na podstawie umowy dystrybucji zawartej 1 marca 2010 r., jednak umowa ta nigdy nie przewidywała, iż M. wyraża zgodę, aby A. K. wniosła o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy [...]. Pismem z 19 lipca 2016 r. pełnomocnik M. wniósł o przyspieszenie rozpoznania wniosku z dnia 22 kwietnia 2016 r., w szczególności bezzwłoczne podjęcie zawieszonego postępowania.
Postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. Urząd Patentowy RP na podstawie art. 97 § 2 oraz 101 kpa podjął zawieszone postępowanie. Postanowienie to nie było zaskarżalne.
Decyzją z dnia [...] września 2016 r. Urząd Patentowy RP dokonał zmiany ubiegającego się o udzielenie prawa ochronnego na słowny znak towarowy [...] zgłoszony w dniu [...] września 2012 r., przez A. K., pod numerem [...], z : A. K., Polska, na: M. GmbH, Niemcy.
Pismem z dnia 25 listopada 2016 r. pełnomocnik A. K. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2016r., jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, a także o unieważnienie postanowienia z dnia [...] września 2016 r. o podjęciu postępowania w trybie art. 97 § 2 kpa, jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa.
Wnioskodawca wskazał, iż decyzja z dnia [...] września 2016 r. została wydana w wyniku arbitralnego podjęcia przez organ postępowania zgłoszeniowego, do czego organ nie był uprawniony, ponieważ nie dysponował w tym zakresie stosownym wnioskiem strony postępowania, a zawieszone postępowanie podjął na wniosek podmiotu nie będącego stroną. Podkreślił, że wydana przez organ decyzja o zmianie zgłaszającego została oparta na analogicznych dowodach i argumentach, jak te, które zostały przedstawione w uwagach złożonych przez M. GmbH, w odniesieniu do których A. K. nie przedstawiła jeszcze stanowiska i co do których nadal zachowała pełne prawo ustosunkowania się. Pełnomocnik wskazał, iż z art. 161 pwp wynika, możliwość przeciwstawienia się realizacji żądań zgłaszanych przez rzekomego uprawnionego do znaku, o ile agent lub przedstawiciel zdołają usprawiedliwić czy też wyjaśnić swoje działania. W związku z powyższym pełnomocnik wskazał, że brak umożliwienia A. K. przedstawienia stanowiska co do okoliczności uniemożliwiających udzielenie prawa ochronnego na znak oraz dowodów w tym zakresie powoduje, że zgromadzony przez organ materiał dowodowy był niekompletny, co skutkowało powierzchownym, niekompletnym i niepełnym rozpoznaniem sprawy i ustaleniem wadliwej podstawy faktycznej decyzji administracyjnej. Pełnomocnik wskazał również, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji doszło do rażącego naruszenia prawa art. 161 ust 1 pwp. Polegało ono na jego zastosowaniu w sytuacji braku podstaw i przesłanek do uznania, że A. K. działała w złej wierze. Pismem z dnia 25 listopada 2016 r., a więc jednocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji, pełnomocnik A. K. wniósł wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o zawieszenie postępowania odwoławczego.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r. Urząd Patentowy RP wszczął postępowanie na wniosek strony w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] września 2016 r. o dokonaniu zmiany ubiegającego się o udzielenie prawa ochronnego na znak słowny [...] zgłoszony w dniu [...] września 2012 r. pod numerem [...] przez A. K.
Jednocześnie organ wysłał do A. K. oraz M. GmbH pisma informujące, że wniosek z dnia 25 listopada 2016 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, a także wniosek z dnia 4 stycznia 2017 r. o podjęcie i ponowne zawieszenie postępowania rejestracyjnego zostanie rozpatrzony po zakończeniu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Organ podkreślił, że, pełnomocnik A. K., świadomie złożył dwa pisma w jednym dniu: wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji oraz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od tej samej decyzji, jednocześnie już w tych pismach, jak i w trakcie całego postępowania, A. K. (strona wnioskująca) podkreślała, że jej intencją jest rozpatrzenie w pierwszej kolejności wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.
Decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. Urząd Patentowy RP umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] września 2016 r. o dokonaniu zmiany ubiegającego się o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Urząd Patentowy wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. uchylił decyzję z dnia [...] lipca 2018 r. o umorzeniu postępowania nieważnościowego, stwierdził nieważność decyzji z dnia [...] września 2016 r. o dokonaniu zmiany ubiegającego się o udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oraz w punkcie 3 sentencji odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] września 2016 r. o podjęciu postępowania.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Urząd Patentowy RP stwierdził, iż nie było podstaw do wydania decyzji z dnia [...] lipca 2018 r. umarzającej postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] września 2016 r. o dokonaniu zmiany ubiegającego się o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy.
Organ wskazał, że były podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] września 2016 r. o dokonaniu zmiany ubiegającego się o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy, co zostało dokonane po ponownym rozpatrzeniu sprawy. Odnośnie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] września 2016r. o podjęciu zawieszonego postępowania organ uznał, że nie było podstaw do stwierdzenia nieważności tego aktu.
W tym zakresie organ stwierdził, że zgodnie z art. 126 kpa do postanowień, od których przysługuje zażalenie oraz do postanowień z art. 134 stosuje się odpowiednio przepisy art. 156-159. Oznacza to, iż można stwierdzić nieważność postanowienia, na które przysługuje zażalenie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), bądź nieważność postanowienia o niedopuszczalności odwołania lub o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Organ stwierdził, że zgodnie z art. 101 § 3 kpa na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, ani Ustawy Prawo Własności Przemysłowej, nie przewidują natomiast możliwości zaskarżenia postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania, dlatego też nie istnieje możliwość stwierdzenia nieważności postanowienia o podjęciu postępowania. Nie istnienie również możliwość uchylenia postanowienia o podjęciu postępowania w trybie postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia, ponieważ w trybie tym organ nie może w ogóle uchylić postanowienia, zaś jedynie stwierdzić jego nieważność, jeśli postanowienie to podlega procedowaniu w tym trybie, co nie nastąpiło w przedmiotowej sytuacji.
Wobec powyższego, zdaniem organu, odmowa uchylenia postanowienia z dnia [...] września 2016r. o podjęciu postępowania lub odmowa stwierdzenia nieważności tego postanowienia jest zgodna z prawem.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] kwietnia 2019 r. skarżąca zakwestionowała jedynie pkt 3 sentencji tej decyzji dotyczący odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia Urzędu Patentowego z dnia [...] września 2016 r. o podjęciu postępowania.
Zaskarżonej decyzji odnośnie rozstrzygnięcia z pkt 3 sentencji skarżąca zarzuciła naruszenie:
1) naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa w związku z 142 kpa poprzez uznanie braku podstaw Ido stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] września 2016 r. jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa, pomimo faktu stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] września 2016 r., której wydanie pozostawało w bezpośrednim związku z tym postanowieniem i zaskarżenia obu aktów w trybie wniosku o stwierdzenie nieważności;
2) naruszenie art. 97 § 2 kpa polegające na nieuprawnionym podjęciu na jego podstawie postępowania zawieszonego przez organ w trybie art. 98 § 1 i 2 kpa, podczas gdy art. 97§ 2 kpa jest podstawą odwieszenia postępowania zawieszonego jedynie w trybie art. 97 § 1 kpa,
3) naruszenie art. 97 § 2 kpa w związku z art. 235 ust. 2 pwp polegające na podjęciu postępowania na wniosek podmiotu nie będącego stroną postępowania, którego wniosek o udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy [...] nr [...] na podstawie art. 161 § 1 pwp nie został zbadany przez organ pod względem prawidłowości i zasadności, a mimo to stał się podstawą do przyznania M. GmbH "niejako tymczasowego" udziału w postępowaniu,
4) naruszenie art. 97 § 2 kpa w związku z art. 235 ust. 2 pwp oraz art. 9 i 10 kpa polegające na podjęciu postępowania z pominięciem poinformowania Zgłaszającej, z wniosku której postępowanie zostało zawieszone w trybie art. 98 § 1 i 2 kpa, o fakcie i podstawach prawnych uznania spółki M. GmbH za "niejako tymczasowy" podmiot działający na prawach strony,
5) naruszenie art. 235 ust. 2 pwp polegające na wadliwym uznaniu M. GmbH za stronę postępowania, uprawnioną do złożenia wniosku o podjęcie postępowania zawieszonego w trybie art. 98 § 1 i 2 kpa z wniosku Zgłaszającej A. K.,
6) naruszenie art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i art. 81 kpa polegającym na naruszeniu zasady praworządności oraz obowiązku organu podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy,
7) naruszenie art. 8 kpa poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa,
8) naruszenie art. 9 kpa polegające na braku należytego i wyczerpującego informowania Skarżącej o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy które miały lub mogły mieć znaczenie dla ustalenia jej praw i obowiązków, w tym poinformowania jej o przyznaniu przez Urząd Patentowy RP spółce M. GmbH statusu "tymczasowego" prawa do udziału w postępowaniu zgłoszeniowym, i przyznaniu mu w oparciu o tak określony status prawa do złożenia wniosku o podjęcie postępowania zgłoszeniowego,
9) naruszenie art. 10 kpa poprzez naruszenie zasady obowiązku zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu, polegające na pozbawieniu Skarżącej czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w tym na pozbawieniu jej prawa do bycia poinformowaną o przyznaniu spółce M. GmbH statusu "tymczasowego" udziału w postępowaniu zgłoszeniowym na prawach strony, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań zarówno Urzędu Patentowego RP jak i spółki M. GmbH,
10) naruszenie art. 107 § 3 kpa poprzez brak prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji;
Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o: stwierdzenie nieważności postanowienia Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2016 r. o podjęciu postępowania w trybie art. 97 § 2 kpa jako wydanego z rażącym naruszeniem prawa, oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Odpowiadając na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację z zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze.
Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż decyzja zaskarżona w części dotyczącej punktu 3 sentencji nie narusza prawa.
Sąd stwierdza, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że zaskarżone decyzja została wydana w postępowaniu nadzwyczajnym dotyczącym nieważności decyzji o dokonaniu zmiany ubiegającego się o udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oraz postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania.
Zdaniem Sądu, postępowanie zostało prawidłowo przeprowadzone przez organy administracji.
W pierwszej kolejności trzeba wskazać, że zgodnie z art. 126 kpa do postanowień, od których przysługuje zażalenie oraz do postanowień w art. 134 stosuje się odpowiednio przepisy art. 156-159. Oznacza to, iż można stwierdzić nieważność postanowienia, na które przysługuje zażalenie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy), bądź nieważność postanowienia o niedopuszczalności odwołania lub o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Skoro zatem na postanowienie o podjęciu postępowania nie służy zażalenie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) to nie można stwierdzić nieważności takiego postanowienia.. Zgodnie z art. 101 § 3 kpa na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 19 lipca 2018 r. (sygn. akt I OSK 2272/16) aktualną treść art. 101 § 3 kpa należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). Zgodnie z wyrokiem NSA z 9 stycznia 2018 r. (sygn. akt II OSK 946/17) istotą tego przepisu jest pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc na postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, ani Ustawy Prawo Własności Przemysłowej, nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia o podjęciu postępowania, dlatego też nie istnieje możliwość stwierdzenia nieważności postanowienia o podjęciu postępowania. Nie istnienie również możliwość uchylenia postanowienia o podjęciu postępowania w trybie postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia, ponieważ w trybie tym organ nie może w ogóle uchylić postanowienia, zaś jedynie stwierdzić jego nieważność, jeśli postanowienie to podlega procedowaniu w tym trybie, z czym nie mamy do czynienia w przedmiotowej sytuacji.
Wobec powyższego odmowa stwierdzenia nieważności czy też uchylenia postanowienia z dnia [...] września 2016 r. o podjęciu postępowania oraz odmowa stwierdzenia nieważności tego postanowienia musi być uznana za zasadną.
Analiza art. 126 k.p.a. z uwzględnieniem kryterium racjonalnego ustawodawcy musi prowadzić do wniosku, że art. 154 i art. 155 oraz 156 k.p.a. nie znajdują zastosowania w stosunku do postanowień niezaskarżalnych. Organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (w części dotyczącej punktu 3 sentencji) dokładnie wyjaśnił powyższe okoliczności.
Ewentualny skuteczny zarzut odnośnie punktu 3 ww. decyzji odnośnie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] września 2016 r. mógłby dotyczyć nieclowości prowadzenia przez organ rozważań w kwestii rażącego naruszenia prawa przez to postanowienie.
Jednakże Sąd uznaje, że uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy bowiem zasadnie organ odmówił weliminowania z obrotu prawnego tego postanowienia.
W tych okolicznościach Sąd stwierdza, że przedstawione przez stronę skarżącą zarzuty odnośnie punktu 3 sentencji decyzji dotyczącego odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia o podjęciu postępowania nie mogą mieć znaczenia, skoro generalnie nie było możliwe (art. 126 k.p.a.) wyeliminowanie z obrotu tego niezaskarżalnego postanowienia o podjęciu postępowania.
Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności Sąd doszedł do przekonania, że decyzja Urzędu Patentowego z dnia [...] kwietnia 2019 r. w zaskarżonej części (pkt 3 sentencji) nie narusza prawa w stopniu obligującym Sąd do jej uchylenia.
Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.