VI SA/Wa 127/19

VI SA/Wa 127/19 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2019-03-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-01-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Szydłowska /sprawozdawca/
Ewa Frąckiewicz /przewodniczący/
Tomasz Sałek
Symbol z opisem
6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 988/19 - Wyrok NSA z 2022-11-03
Skarżony organ
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 427
art. 7 ust./ 1 pkt 1, art. 3 ust. 2 pkt 1, art. 6 ust. 3, art. 25 ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw - tekst jedn.
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędzia WSA Tomasz Sałek Protokolant ref. staż. Lili Zawadzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2019 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie kosztów badań oddala skargę
Uzasadnienie
VI SA/Wa 127/19
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. roku Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, na podstawie art. 24 ust. 1, 4 i 5 w związku z art. 12 ust. 1, art. 7 ust. 1 pkt 1 oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r, o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 427, ze zm.), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu w sprawie nałożenia na kontrolowanego obowiązku uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki benzyny bezołowiowej 95 niespełniającej wymagań jakościowych nakłożył na przedsiębiorcę S.SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w W. obowiązek uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty 682,00 zł - uwzględniającej VAT, stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki benzyny bezołowiowej 95 o numerze [...].
Zajmując stanowisko w sprawie organ wyjaśnił, że w trakcie kontroli przeprowadzonej 14 maja 2018 r. na stacji paliw należącej do przedsiębiorcy S. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w W., inspektorzy reprezentujący [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrali do badań, z partii liczącej 6665 litrów, próbki benzyny bezołowiowej 95, tj. próbkę numer [...] i próbkę kontrolną numer [...] w ilości 4 i 0,9 litra każda, na podstawie protokołu pobrania próbek paliw nr [...].
Badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium Instytutu Nafty i Gazu - Państwowego Instytutu Badawczego w K. (sprawozdanie z badań nr [...]) wykazały, że oferowana w dniu kontroli benzyna bezołowiowa 95 (o numerze próbki [...]), nie spełnia wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 9 października 2015 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1680) z uwagi na zawyżoną prężność par VP (metoda DVPE), której wynik badania wyniósł 64,6 kPa, przy wymaganiach jakościowych (dla okresu letniego trwającego od dnia 1 maja do 30 września) 45,0 - 60,0 kPa.
Strona złożyła wniosek o zbadanie próbki kontrolnej nr [...], pobranej 14 maja 2018 r. na stacji paliw w K. Badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium "P." SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w S. (protokół z badań nr [...]) wykazały, że oferowana w dniu kontroli benzyna bezołowiowa 95 (o numerze próbki kontrolnej [...]), nie spełnia wymagań jakościowych określonych w obowiązującym w dniu kontroli § 1 pkt 1 rozporządzenia, z uwagi na zawyżoną prężność par VP (metoda DVPE), której wynik badania wyniósł 64,1 kPa, przy wymaganiach jakościowych (dla okresu letniego trwającego od dnia 1 maja do 30 września) 45,0 - 60,0 kPa.
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przytoczył treść art. 3 ust. 1 oraz art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Stwierdził, że pobrana 14 maja 2018 r. próbka benzyny bezołowiowej 95 (numer [...]) nie spełniała wymagań jakościowych określonych w § 1 pkt 1 rozporządzenia, z uwagi na zawyżoną prężność par VP (metoda DVPE). Niewłaściwą jakość benzyny bezołowiowej 95, pobranej do badań 14 maja 2018 r., potwierdziły również badania próbki kontrolnej (o numerze [...]).
Odnosząc się do zarzutów strony wyjaśnił, że laboratoria badające próbki paliw w ramach systemu monitorowania i kontrolowania jakości paliw muszą spełniać wymagania określone w art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Zarówno laboratorium Instytutu Nafty i Gazu - Państwowego Instytutu Badawczego z siedzibą w K., jak również laboratorium "P." Sp. z o.o. z siedzibą w S. są laboratoriami posiadającymi akredytacje Polskiego Centrum Akredytacji od 20 września 1994 r., numer [...] (laboratorium w K.) oraz od 10 marca 1997 r. numer [...] (laboratorium w S.). Zgodnie z informacjami przekazanymi w ww. pismach laboratoriów, w trakcie przygotowywania do badań próbki i próbki kontrolnej z pojemników usunięte zostały nadwyżki benzyny bezołowiowej 95 tak, aby zawartość pojemników mieściła się w przedziale od 70 do 80 % jego objętości, co jest zgodnie z metodyką badawczą określoną w punkcie 8.4 normy PN-EN 13016¬1:2009 Ciekle przetwory naftowe. Prężność par. część 1: Oznaczanie prężności par nasyconych powietrzem (ASVP) i obliczanie równoważnika prężności par suchych (DVPE) wymienioną w pkt. 1,14.2 załącznika do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 25 marca 2010 r. w sprawie metod badania jakości paliw ciekłych (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 427). Tym samym napełnienie, przez inspektorów reprezentujących [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, pojemników do badania parametru prężność par VP (metoda DVPE) próbek benzyny bezołowiowej 95, tj. próbki numer [...] i próbki kontrolnej numer [...]w ilości 0,9 litra każda nie miało wpływu na wynik oznaczenia tego parametru, pomimo napełnienia pojemników większą ilością paliwa niż wynika to z zapisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 1 września 2009 r. w sprawie sposobu pobierania próbek paliw ciekłych i biopaliw ciekłych (tj. Dz. U. z 2014 r. poz. 1035).
W kwestii przekazania próbki kontrolnej numer [...] do nieakredytowanego organ wyjaśnił, że inspektorzy reprezentujący [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej przekazali próbki benzyny bezołowiowej 95 do laboratorium "P." Sp. z o.o. z siedzibą w S., co wynika z protokołu przyjęcia próbki kontrolnej z 21 czerwca 2018 r. Laboratorium to posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji nr AB 103, która jest ważna do 17 lutego 2019 r. Zgodnie zatem z art. 22 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw próbka kontrolna została przekazana do laboratorium akredytowanego. Laboratorium to, co wynika z Protokołu z badań [...], przeprowadziło badania próbki kontrolnej nr [...] zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Ponieważ Pracownia Analiz Chemicznych i Paliw Płynnych, w której wykonano badanie próbki kontrolnej [...], stanowi część laboratorium "P." Sp. z o.o. z siedzibą w S., jak również przekazanie tej próbki kontrolnej do P. w C., stanowiącej oddział laboratorium, nie naruszyło postanowień art. 22 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, bowiem w myśl art. 2 ust. 1 pkt 20 laboratorium "P." Sp. z o.o posiada akredytację do wykonywania badań jakości paliw.
Natomiast w kwestii sposobu przechowywania próbki kontrolnej w pracowni w C. oraz jej transportu do S. laboratorium wyjaśniło, że w P. w C. próbka kontrolna [...] była przechowywana w szafie chłodniczej, a w trakcie transportu do S. w termo-torbie.
Odnosząc się z kolei do braku adnotacji potwierdających przygotowanie próbki do badań poprzez usuniecie jej części stanowiącej nadwyżkę ponad 80% pojemności pojemnika organ wyjaśnił, że w przypadku każdego badanego parametru sposób przygotowania próbki do badań określony jest w metodyce badawczej zawartej w normach opisujących metody badań poszczególnych parametrów, które zostały wyszczególnione w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 25 marca 2010 r. w sprawie metod badania jakości paliw ciekłych (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 427). Fakt, iż badania jakości paliw wykonują laboratoria akredytowane, które uzyskały akredytację Polskiego Centrum Akredytacji potwierdzaną corocznie przez audytorów PCA w obszarze objętym posiadanym zakresem akredytacji oznacza, iż są to laboratoria wykonujące dane oznaczenie (a zatem również przygotowujące próbkę do badań) zgodnie z metodyką opisaną w normie wymienionej w zakresie akredytacji. Tym samym nie zachodzi potrzeba dodatkowego opisywania sposobu przygotowania próbki do badań w protokole z badań a badania próbek benzyny bezołowiowej 95, pobranych do badań 14 maja 2018 r. na stacji paliw w K. przy ul. [...] , należącej do przedsiębiorcy S. Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w W., zostały przeprowadzone prawidłowo.
Prezes, wskazując na treść art. 24 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, nakłożył na Przedsiębiorcę obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki benzyny bezołowiowej 95 nr [...] w wysokości 682,00 zł (uwzględniającej VAT), która to kwota została ustalona zgodnie z art. 24 ust. 4 w/w ustawy na podstawie faktury VAT nr [...] wystawionej 1 czerwca 2018 r. przez I. z siedzibą w K., za badania próbek paliw ciekłych oraz załącznika do tej faktury (poz. nr 30, próbka nr [...]),
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S.SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z siedzibą w W. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.
Podniosła zarzut naruszenia art. 24 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 26 sierpnia 2006 roku o systemie monitorowania i kontroli jakości paliw, w związku z art. 22 ust. 1 w/w ustawy oraz pkt. 1.4.4 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 1 września 2009 roku w sprawie sposobu pobierania próbek paliw ciekłych i biopaliw ciekłych, poprzez oparcie rozstrzygnięcia na wynikach badań przeprowadzonych z naruszeniem obowiązujących przepisów, nie dających tym samym pewności, że ich wynik jest prawidłowy i bez prawidłowej weryfikacji wyniku badania próbki podstawowej badaniem próbki kontrolnej.
W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła i uzasadniła wskazane zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.
W działaniu organu rozstrzygającego w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.
Organ wywiązał się z wynikającego z przepisów art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. obowiązku podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, w tym wyczerpująco zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy. Dokonał na tej podstawie ustaleń pozwalających na prawidłowe zastosowanie szeroko omówionych w decyzji przepisów prawa materialnego w procesie subsumpcji stanu faktycznego. Argumentacja organu, szeroko cytowana w części wstępnej uzasadnienia, która legła u podstaw podjętego rozstrzygnięcia nie nasuwa – wbrew stanowisku i zarzutom skargi – żadnych wątpliwości, w pełni wyjaśnia motywy działania organu i jest przekonująca, tak że nie ma potrzeby jej powtarzania.
Można jedynie dla porządku podkreślić, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy o monitorowaniu paliwa transportowe, magazynowane, wprowadzane do obrotu oraz gromadzone w stacjach zakładowych powinny spełniać wymagania jakościowe, określone dla danego paliwa ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników zamontowanych w pojazdach, w tym ciągnikach rolniczych, maszynach nieporuszających się po drogach, a także rekreacyjnych jednostkach pływających. W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 tej ustawy zabrania się transportowania, magazynowania, wprowadzania do obrotu oraz gromadzenia w stacjach zakładowych paliw ciekłych niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 lub art. 6 ust. 3 ustawy.
Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy o monitorowaniu Minister Gospodarki wydał rozporządzenie z dnia 9 października 2015 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1680). W myśl § 1 pkt 2 tego rozporządzenia wymagania jakościowe dla paliw ciekłych określa załącznik nr 2 do rozporządzenia, w którym podany jest m.in. Prężność par, VP (metoda DVPE) kPa 45,05) 45,06) 60,07) 60,05) 90,06) 90,07) .
W niniejszej sprawie wynik badania próbki pobranej w trakcie kontroli wyniósł 64,6 kPa, przy wymaganiach jakościowych (dla okresu letniego trwającego do 1 maja do 30 września) 45,0 - 60,0kPa, co zostało udokumentowane sprawozdaniem z badań nr [...] z dnia 17 maja 2018 r. Skarżąca skorzystała z możliwości zbadania próbki kontrolnej, która została przekazana w dniu 21 czerwca 2018 r. (protokół przekazania nr [...] ) i następnie przekazana do Pracowni Analiz Płynnych P. Sp. z o.o. mieszczącej się w C. (protokół przyjęcia próbki do badań nr [...] z dnia 21 czerwca 2018 r). W dniu 22 czerwca 2018 r. przedmiotowa próbka została przetransportowana do laboratorium P. Sp. z o.o. w S. (pismo z dnia 28 sierpnia 2018 r.)
Badania laboratoryjnepróbki kontrolnej nr [...] wykazały, że oferowania w dniu kontroli benzyna bezołowiowa 95 (nr) nie spełnia wymagań jakościowych określonych w § 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych z uwagi na zawyżoną prężność par VP (metoda DVPE), której wynik badania wyniósł 64,1 kPa, przy wymaganiach jakościowych (dla okresu letniego trwającego do 1 maja do 30 września) 45,0 - 60,0 kPa, (protokł z badań nr [...]z dnia 26 czerwca 2018 r.)
W świetle wskazanych przepisów i akt administracyjnych sprawy organ prawidłowo stwierdził w tej sytuacji, opierając się na wynikach badań laboratoryjnych, że oferowana przez Spółkę w dniu kontroli benzyna bezołowiowa 95 nie spełnia wymagań określonych w ww. załączniku nr 2 do rozporządzenia z dnia 9 października 2015 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych, a to z uwagi na zawyżoną prężność par VP (metoda DVPE).
Zgodnie z art. 24 ust. 1 ww. ustawy o monitorowaniu, jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych określonych w ustawie, Zarządzający, w drodze decyzji, nakłada na kontrolowanego obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań. Zarządzającym jest Prezes UOKiK (art. 12 ust. 1 ustawy). Jak stanowi ust. 4 Zarządzający ustala wysokość należności pieniężnej, o której mowa w ust. 1, na podstawie faktury wystawionej przez kierownika akredytowanego laboratorium, w którym wykonano badania próbki, a w przypadku gdy badania próbki wykonano w laboratorium prowadzonym przez Inspekcję Handlową – na podstawie ustaleń kierownika tego laboratorium. Koszty badań wykonanych przez laboratorium Instytutu Nafty i Gazu - Państwowego Instytutu Badawczego w K. ustalone zostały w sprawie na podstawie szczegółowego załącznika do faktury nr [...] z dnia 1 czerwca 2018 r. 2016 r. W świetle tych dokumentów organ prawidłowo ustalił wysokość należności pieniężnej stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań, którą obciążył stronę skarżącą.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z 20 maja 2014 r. II GSK 392/13, nawiązując też do innego wyroku tego Sądu z 17 marca 2008 r. II GSK 455/07, sam fakt stwierdzenia przy pomocy badań, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych stanowi wystarczającą i jedyną przesłankę do obciążenia kontrolowanego kosztami badań. Z jasnej treści przepisu art. 24 ust. 1 ustawy o monitorowaniu wynika bowiem, że jedyną przesłanką do jego zastosowania jest wynik badania wskazujący, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych.
Podobnie w wyroku z 4 sierpnia 2016 r. II GSK 307/15 NSA, wypowiadając się na temat uwarunkowań decyzji zobowiązującej kontrolowanego na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy i monitorowaniu do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość przeprowadzonych badań, która to decyzja może dotyczyć wyłącznie kosztów badania próbki podstawowej paliwa, zauważył, że wystarczającą i jedyną przesłanką obciążenia kontrolowanego tymi kosztami jest negatywny wynik badań wskazujących, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych określonych w ustawie.
Sąd uznał za bezzasadny zarzut naruszenia art. 22 ust. 1 w/w zgodnie z którym inspektor lub upoważniony pracownik Inspekcji Handlowej niezwłocznie przekazują upoważnionemu pracownikowi akredytowanego laboratorium pobrane próbki lub próbki paliw stałych w warunkach uniemożliwiających zmianę jakości paliw lub paliw stałych i ich cech charakterystycznych. Jak stnowi ust. 4 którym badania pobranych próbek lub próbek paliw stałych przeprowadza się w akredytowanym laboratorium. Zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 3 w/w ustawy akredytowane laboratorium, które nie są prowadzone przez Zarządzającego, przeprowadzają badania pozostałych próbek kontrolnych na podstawie umowy zawartej z wojewódzkim inspektorem Inspekcji Handlowej.
Jak wynika z akt sprawy badania zostały przeprowadzone na podstawie umowy z dnia 19 czerwca 2018 r. Zgodnie z § 2 pkt 2 umowy Przyjmujący zamówienie oświadcza, iż ww. badania znajdują się w zakresie jego akredytacji.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 17 omawianej ustawy przez akredytowane laboratorium należy rozumieć laboratorium niezależne od przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, magazynowania lub wprowadzania do obrotu paliw albo wprowadzania do obrotu paliw stałych, które uzyskało akredytację, na zasadach określonych w ustawie z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z 2017 r. poz. 1398 oraz z 2018 r. poz. 650 i 1338), do wykonywania badań jakości paliw lub paliw stałych. Wbrew przekonaniu skarżącej próbka kontrolna nie była badana przez Pracownię Analiz Paliw, lecz jedynie przechowana przed wysłaniem do Działu Laboratorium w S., która to jednostka zgodnie z zakresem akredytacji AB 103 była uprawniona do przeprowadzenia badań paliw płynnych.
Przy czym, jak wynika z akt sprawy P. sp. z o.o. w piśmie z dnia 28 sierpnia 2018 r. wskazało, iż "Sposób dostarczenia i zabezpieczenia próbki był prawidłowy. Próbki przechowywane są w szafach chłodniczych w Pracowni Paliw w C. Następnego dnia kierowca w termo-torbie przetransportował próbkę do Laboratorium w S.Próbki benzyn transportowane jak i przechowywane są w odpowiednich warunkach (w chłodzie, ciemności, w suchym pomieszczeniu)."
Sąd uznał zarzut naruszenia pkt 1.4.4 rozporządzenia w sprawie sposobu pobierania próbek paliw ciekłych i biopaliw ciekłych za bezzasadny.
Zgodnie z punktem 1.4.4 załącznika rozporządzenia w sprawie sposobu pobierania próbek paliw ciekłych i biopaliw ciekłych pojemniki przeznaczone na próbki do badania prężności par powinny mieć pojemność 1 litra. Pojemnik powinien być wypełniony próbką w 70¬80% która to wartość stanowi niezbędną objętość jaką powinna mieć próbka przeznaczona do badania prężności par (w niniejszej sprawie więc powinna ona wynosić odpowiednio 0,7 - 0,8 dm3). Przepis ten nie wyłącza możliwości pobrania próbki w objętości większej niż 80%, ponieważ ewentualna nadwyżka jest usuwana zgodnie z normą określająca metodę badania parametru prężność par PN-EN 13016-1:2009 "Ciekłe przetwory naftowe - Prężność par - Część 1: Oznaczanie prężności par nasyconych powietrzem (ASVP) i obliczanie równoważnika prężności par suchych (DVPE)n, tak aby osiągnąć niezbędną do badań objętość próbki wynoszącą 70 - 80% pojemnika.
Jak wynika z protokołu kontroli z dnia 14 maja 2018 r. pojemniki na próbki przeznaczone do badania prężności par zostały napełnione w 90%.
I. w piśmie z dnia 22 sierpnia 2018 r. stwierdził: cyt. "(...) Wypełnienie przez inspektora WIIH, podczas prowadzonej kontroli, pojemnika próbką w 90% (VA/) jest zgodne ze wskazaniem punktu 7.3 normy PN-EN 13016-1:2009, a zatem prawidłowe. W przypadku próbki benzyny bezołowiowej Pb o kodzie [...], dla której zamieszczony w sprawozdaniu nr [...] wynik oznaczenia prężności par przekroczył dopuszczalną tolerancję, wypełnienie pojemnika na próbkę benzyną do badań w 90% (V/V) nie mogło mieć żadnego wpływu na wynik oznaczenia prężności par benzyny."
Instytut swoje stanowisko podtrzymał w piśmie z dnia 15 października 2018 r. cyt. "Szczegółowy sposób przygotowania próbki benzyny przeznaczonej do oznaczenia prężności par DVPE, określa norma PN-EN 13016-1:2009 Ciekłe przetwory naftowe. Prężność par. Część 1: Oznaczanie prężności par nasyconych powietrzem (ASVP) i obliczanie prężności par suchych (DVPE) w punkcie 8 Przygotowanie próbki, podpunkty 8.1 do 8.6. (...) Podpunkt 8.4 mv. normy stanowi m.in. (...) Jeżeli pojemnik jest wypełniony więcej niż w 80% (V/V), usunąć odpowiednią ilość próbki, aby jej zawartość mieściła się w przedziale od 70% (V/V) do 80% (V/V)".
Natomiast P Sp. z o.o. w piśmie z dnia 8 sierpnia 2018 r. wyjaśnił "(...) Napełnienie pojemnika w 90% (V/V) nie ma wpływu na wynik badania. Norma określa, że próbka powinna zajmować od 70% (V/V) do 80% (V/V) pojemności pojemnika. W przypadku większej pojemności próbki nadwyżkę usuwa się zgodnie z przedmiotową normą PN-EN 13016-1:2009 po schłodzeniu do temperatury od 0 C do 1 C. jako niewłaściwą próbką do badań jest próbka o objętości poniżej 70% (V/V) pojemności pojemnika."
Tak więc opinie przedstawione zarówno przez przez I. jak i P Sp. z o.o. wskazują, iż napełnienie próbek paliw w 90% nie miało wpływu na rzetelność przeprowadzonych badań a paliwo poddane badaniom nie spełnia norm w zakresie wymagań jakościowych określonych w § 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych z uwagi na zawyżoną prężność par VP (metoda DVPE).
W świetle powyższego nie ma podstaw, by podważać wiarygodność wyników przeprowadzonych badań i prawidłowość ustaleń organu poczynionych na ich podstawie. W konsekwencji organ zasadnie obciążył skarżącą kosztami przeprowadzonych badań w myśl art. 24 ust. 1 ustawy,
Wobec niezasadności zarzutów skarg oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięć, które sąd ma obowiązek badać z urzędu – skargi należało oddalić.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia, 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.