VI SA/Wa 1260/24

VI SA/Wa 1260/24 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-11-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-04-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Magdalena Maliszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 789/25 - Postanowienie NSA z 2025-07-22
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 § 1 § 2, § 3,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 572
art. 5 § 2 pkt 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 728
art. 35 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. na czynność Urzędu Dozoru Technicznego w zakresie przedłużenia ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę
Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 listopada 2024 r. S. S. (dalej także: "skarżący"), któremu postanowieniem z dnia 22 maja 2024 r. referendarz sądowy przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Urzędu Dozoru Technicznego (dalej także: "UDT") w zakresie przedłużenia ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego
W złożonej skardze strona podniosła, że ze względu na przekroczenie terminu do złożenia wniosku, odmówiono jej przedłużenia ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego. W ocenie skarżącego nastąpiło to z winy pracowniczki organu, która poinformowała skarżącego, że wnioski o przedłużenie uprawnień można składać do 2024 r., przed którą to datą skarżący wystąpił z wnioskiem o przedłużenie zaświadczenia. Skarżący, nie akceptuje argumentacji organu, który wskazuje, że przekroczył on termin do złożenia wniosku, gdyż nie spełnił wymogu wynikającego z art. 23 ust 2c pkt 1 u.d.t., zgodnie z którym przedmiotowy wniosek powinien był złożyć, nie później niż w terminie 3 miesięcy przed dniem upływu okresu ważności zaświadczenia.
W odpowiedzi na skargę UDT wniósł o jej odrzucenie, wskazał, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 7 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. Urz. 2024, poz. 572, dalej: u.d.t.). Organ podniósł, że przedłużenie ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego uregulowane jest w treści art. 23 ust. 2a-2d u.d.t. oraz w § 7 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Przedsiębiorczości i Technologii w sprawie sposobu i trybu sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych oraz sposobu i trybu przedłużania okresu ważności zaświadczeń kwalifikacyjnych (Dz. Urz. 2019, poz. 1008). Ze wskazanych przepisów wynika, że aby UTD dokonał przedłużenia okresu ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego należy spełnić warunki określone w art. 23 ust. 2 c u.t.d. i następnie zostaje dokonane wydanie nowego zaświadczenia. Wydanie tego zaświadczenia, nie ma formy decyzji lub innego aktu indywidualnego, od którego przysługuje tryb odwoławczy. W ocenie organu ustawa o dozorze technicznym przewiduje dla wydawania zaświadczeń kwalifikacyjnych odrębny od kodeksu postępowania administracyjnego tryb postępowania oraz formę jego zakończenia. W ocenie organu dotyczy to także sytuacji, kiedy wnioskodawca nie spełni wymogów formalnych wynikających z treści art. 23 ust. 2 c pkt 1 u.d.t., co miało miejsce w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na:
§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Skarga podlega odrzuceniu.
Wyjaśnić należy, że przed merytoryczną oceną wniesionej skargi, obowiązkiem Sądu jest ustalenie, czy akt lub czynność podlegający zaskarżeniu dotyczy kognicji sądu administracyjnego.
Przedmiotem rozpatrywanej skargi jest czynność UDT dotycząca przedłużenia ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego, wydawanego na podstawie art. 22 i art. 23 ust. 2a-2d ustawy o dozorze technicznym w związku z § 7 Rozporządzenia Ministra Przedsiębiorczości i Technologii w sprawie sposobu i trybu sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych oraz sposobu i trybu przedłużania okresu ważności zaświadczeń kwalifikacyjnych (Dz. Urz. 2019 poz. 1008).
Podkreślenia wymaga, że Urząd Dozoru Technicznego zgodnie z art. 35 ust. 1 u.d.t. jest państwową osobą prawną, zatem nie jest organem w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. W związku z powyższym czynności podejmowane przez UDT w ramach przedłużania zaświadczeń kwalifikacyjnych nie mieszczą się w żadnym wypadku w zakresie aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przedłużanie zaświadczeń kwalifikacyjnych nie przyjmuje formy decyzji administracyjnej, czy też postanowienia, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Przedmiotowa działalność ta nie stanowi również aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w przepisie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Skarżący w rozpatrywanej skardze kwestionuje czynność UDT polegającą na przedłużenia ważności zaświadczenia kwalifikacyjnego. W ocenie Sądu czynność ta z całą pewnością nie należy do orzeczeń, wydawanych w postępowaniu administracyjnym. Skarga na taką czynność możliwa byłaby wyłącznie wówczas, gdyby stanowiła ona inne niż określone w art. 3 § 1 pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), względnie gdyby ustawa szczególna przewidywała jej sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.