VI SA/WA 1235/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji dotyczące zażalenia na pozostawienie bez rozpoznania wniosku o licencję pracownika ochrony, uznając postanowienie za niepodlegające zaskarżeniu.
Skarżący S. K. złożył skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji, które stwierdziło bezzasadność jego zażalenia na pozostawienie bez rozpoznania wniosku o licencję pracownika ochrony fizycznej. Sąd uznał, że postanowienie wydane na podstawie art. 37 KPA, dotyczące kwestii przekroczenia terminu załatwienia sprawy, ma charakter wpadkowy i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W związku z tym, skarga została odrzucona.
Sprawa dotyczyła skargi S. K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z maja 2007 r. w przedmiocie stwierdzenia bezzasadności zażalenia na pozostawienie bez rozpoznania wniosku o wydanie licencji pracownika ochrony fizycznej II stopnia. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uiściwszy wpis sądowy. Sąd, powołując się na art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który określa właściwość sądów w sprawach skarg na decyzje i postanowienia, wskazał, że kontrola sądowoadministracyjna obejmuje m.in. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie lub które kończą postępowanie, albo rozstrzygają sprawę co do istoty. Jednakże, postanowienie Komendanta Głównego Policji wydane na podstawie art. 37 KPA, stwierdzające bezzasadność zażalenia na pozostawienie wniosku bez rozpoznania, zostało uznane za mające charakter wpadkowy i niepodlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W konsekwencji, Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zwrócić skarżącemu wpis sądowy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie wydane w trybie art. 37 KPA, mające charakter wpadkowy i dotyczące kwestii przekroczenia terminu załatwienia sprawy, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają sprawę co do istoty. Postanowienie z art. 37 KPA nie spełnia tych kryteriów, gdyż ma charakter incydentalny i nie rozstrzyga o istocie sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
PPSA art. 3 § § 2 pkt 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa właściwość rzeczową sądów administracyjnych w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym.
PPSA art. 58 § § 1 pkt 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi, gdy postanowienie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
PPSA art. 232 § § 1 pkt 1 lit. a
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do zwrotu wpisu sądowego.
Pomocnicze
KPA art. 37 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis określający prawo strony do zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.
KPA art. 123
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy postanowień wydawanych w toku postępowania administracyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie wydane na podstawie art. 37 KPA, stwierdzające bezzasadność zażalenia na pozostawienie wniosku bez rozpoznania, ma charakter wpadkowy i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
postanowienie mające charakter wpadkowy nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego
Skład orzekający
Halina Emilia Święcicka
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady, że postanowienia proceduralne wydawane w trybie art. 37 KPA nie podlegają kognicji sądów administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku rozpoznania wniosku i zażalenia na tę czynność, a następnie postanowienia organu wyższego stopnia w tej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy wąskiego zagadnienia z zakresu zaskarżalności postanowień administracyjnych, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVI SA/Wa 1235/07 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2007-08-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-07-27 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Halina Emilia Święcicka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6045 Ochrona osób i mienia Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia bezzasadności zażalenia na pozostawienie bez rozpoznania wniosku o wydanie licencji pracownika ochrony fizycznej II stopnia postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić S. K. kwotę 100 złotych (słownie sto złotych) uiszczonych tytułem wpisu sądowego. Uzasadnienie Skarżący – S. K., wniósł skargę postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...].maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia bezzasadności zażalenia na pozostawienie bez rozpoznania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji z/s w R[...] wniosku o wydanie licencji pracownika ochrony fizycznej II stopnia. W odpowiedzi na przesłane skarżącemu zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 lipca 2007r., skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W przedmiotowej sprawie zaskarżonym postanowieniem organ uznał zażalenie S. K. na pozostawienie bez rozpoznania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji z/s w R. złożonego przez skarżącego wniosku o wydanie licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia za bezzasadne. Jako podstawę prawną postanowienia Komendant Główny Policji wskazał art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. dalej kpa). W myśl art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 17 stycznia 2006 r. (sygn. akt I OSK 306/05, LEX nr 196463), zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczące poszczególnych kwestii - jak w tym przypadku bezczynności organu - wynikających w toku tego postępowania lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Tym samym postanowienie wydane w trybie art. 37 kpa wyrażające stanowisko Komendanta Głównego Policji jako organu wyższego stopnia w stosunku do Komendanta Wojewódzkiego Policji z/s w R. odnośnie kwestii przekroczenia przez niego ustawowego terminu załatwienia sprawy, jako mające charakter wpadkowy nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucić skargę S. K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2007 r. [...] oraz zwrócić skarżącemu cały uiszczony przez niego wpis sądowy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI