VI SA/Wa 118/07

VI SA/Wa 118/07 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-03-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-01-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Magdalena Bosakirska
Małgorzata Grzelak
Olga Żurawska-Matusiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6463 Wzory przemysłowe
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Asesor WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2007 r. sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Element dekoracyjny" oddala skargę
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] października 2005 r. A. T. wniósł sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu na rzecz K. Ś. prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt: "Element ozdobny" nr Rp 7527 (dalej sporny wzór).
W uzasadnieniu braku nowości spornego wzoru wnioskodawca powołał własny folder reklamowy z dnia [...] marca 2003 r. zatytułowany: "S"., w którym zaznaczył trzy zdjęcia z elementem w postaci skręconej liny oraz folder A. z grudnia 2003 r. pt. "S"., w którym wskazał na str. 50 element nr 55025 skręcony z siedmiu prętów.
W odpowiedzi z dnia [...] grudnia 2005 r. uprawniony uznał sprzeciw za bezzasadny podnosząc, iż uwidocznione w folderze S. zdjęcia nie ukazują postaci elementu dekoracyjnego, bowiem na tych zdjęciach element dekoracyjny w postaci skręconej liny zawiera nieokreśloną zewnętrzną ilość skręconych elementów, a także nie ukazują one, co taka skręcona lina zawiera w środku, czy pustą przestrzeń, czy taki sam lub inny element i o takiej samej lub różnej średnicy. Zatem pokazane w folderze liny są inne i różne od elementów według spornego wzoru.
Zdaniem uprawnionego również element dekoracyjny pokazany w katalogu A. (str. 50) nie ujawnia cech, które podważyłyby nowość spornego wzoru. Sporny wzór posiada dwie odmiany różniące się ilością elementów oraz ich usytuowaniem, tylko na obwodzie oraz na obwodzie i w środku, a także różną wielkością elementów w odmianach.
Decyzją z dnia [...] października 2006 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej na skutek sprzeciwu uznanego za bezzasadny na podstawie art. 117 ust. 1 w zw. z art. 89, art. 102 ust. 1, art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119/2003 r., poz. 1117 ze zm. – dalej jako p.w.p.) unieważnił prawo z rejestracji na wzór przemysłowy nr Rp 7527 pt "Element dekoracyjny".
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż sporny wzór został zgłoszony do rejestracji dnia [...] kwietnia 2004 r., decyzję z dnia [...] października 2004 r. o jego rejestracji Urząd ogłosił w WUP nr 4/2005 r., zatem sprzeciw wobec rejestracji wpłynął w terminie.
Przywołał ogólny opis wzoru i dokonując analizy art. 102 ust. 1 p.w.p. podał, iż ochronie może podlegać tylko wygląd zewnętrzny wytworu. Cechy widoczne spornego wzoru pokazane są na fig. 11 i 12, przy czym obie figury można traktować jako jedną, ponieważ fig. 11 stanowi powiększenie fig. 12, a fig. 12 stanowi pomniejszenie fig. 11. Fig. od 1-10 są przekrojami poprzecznymi i jako niewidoczne dla obserwatora, w ocenie organu, są wyłączone spod ochrony na mocy definicji w art. 102 ust. 1 p.w.p. Do żadnego przekroju poprzecznego fig. 1-10 nie został przyporządkowany wygląd zewnętrzny wzorów, jakie zostałyby uzyskane po skręceniu elementów pokazanych na przekrojach poprzecznych, wobec czego – zdaniem organu - te przekroje w ogóle nie odnoszą się do zewnętrznej postaci wzoru. Z powyższej analizy wynika, że ochronie podlega wzór pokazany na fig. 11 albo na fig. 12.
Odnosząc się do regulacji zawartej w art. 103 ust. 1 p.w.p. Urząd wskazał, że wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami. W folderze S. z dnia [...] marca 2003 r. pokazane są (zaznaczone krzyżykami) trzy zdjęcia, na których – zdaniem organu - widać liny łudząco podobne do spornego wzoru pokazanego na fig. 11 i 12.
W ocenie organu argument uprawnionego, że liny z folderu zawierają nieokreśloną zewnętrzną ilość elementów oraz nie wiadomo, czy wewnątrz zawierają jakiś element czy są puste nie mógł wpłynąć na zmianę stanowiska organu, ponieważ nie jest istotna wewnętrzna budowa wzoru, lecz jego wygląd zewnętrzny, przy czym oko ludzkie nie rozróżnia liczby elementów, z jakich wykonana jest lina. Zdjęcia w folderze S. świadczą o braku nowości spornego wzoru i dlatego na podstawie art. 103 ust. 1 p.w.p. prawo z rejestracji tego wzoru należało unieważnić.
Niezależnie od powyższego organ wskazał, że w folderze A. z grudnia 2003 r. na str. 50 pokazany jest element dekoracyjny nr 55025. Rysunek z lewej strony pokazuje przekrój poprzeczny elementu dekoracyjnego pokazanego na rysunku po prawej stronie. Element dekoracyjny powstał przez skręcenie sześciu elementów (prętów) wokół siódmego znajdującego się wewnątrz, przy czym widok zewnętrzny elementu dekoracyjnego nie ujawnia czy ten element jest wewnątrz pusty czy też nie oraz nie ujawnia, z jakiej liczby prętów został wykonany. Element dekoracyjny nr 55025 – w ocenie organu – jest również łudząco podobny do spornego wzoru i dlatego też stanowi także podstawę do unieważnienia prawa z rejestracji na sporny wzór na podstawie art. 103 ust. 1 p.w.p.
W skardze na powyższą decyzję, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, K. Ś. (dalej jako skarżący) wnosił o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Wskazał, iż wzór przemysłowy o nr RP 7527 pt. "Element dekoracyjny" - zawiera dwie odmiany, z których jedna odmiana uwidoczniona została na rysunkach fig. 1, fig. 3, fig. 5, fig. 7, fig. 9, fig. 11 i fig. 12, a przejawia się zarysem śrubowym elementów w liczbie pięciu, siedmiu, dziewięciu, jedenastu lub trzynastu - umieszczonych symetrycznie i obwodowo, przy czym jeden z elementów tworzących zarys śrubowy umieszczony jest w środku zarysu śrubowego. Druga odmiana wzoru przemysłowego o nr Rp 7527 pt. "Element dekoracyjny" - uwidoczniona została na rysunkach fig. 2, fig. 4, fig. 6, fig. 8, fig. 10 i przejawia się zarysem śrubowym elementów w liczbie czterech, sześciu, ośmiu, dziesięciu lub dwunastu - umieszczonych symetrycznie i obwodowo.
Zwrócił uwagę, iż usytuowania wzajemnie skręconych elementów nie można pokazać inaczej, jak przez pokazanie skręconych elementów w poprzecznym przekroju, zaś pokazanie tylko zarysu zewnętrznego, zgodnie z zapisem - cechy konturów, kształtów - uniemożliwia rysunek zewnętrznej powierzchni.
Podkreślił, że nie zostało wykazane, kiedy w folderze zgłaszającego sprzeciw pojawiła się data. Jest to o tyle istotne, albowiem z uzyskanych przez niego informacji wynika, iż zakład firmy S. pod adresem wskazanym w folderze mieści się od niedawna. Na dowód powyższego przedłożył dowody, których rozpoznania odmówił organ.
Skarżący podniósł także, iż wymóg udostępnienia publicznego nie został spełniony, bowiem folder wydrukowany z datą z początku roku 2003 nie był w rzeczywistości dostępny. Od dnia [...] października 2006 r. skarżący podejmował wielokrotne próby uzyskania folderów reklamowych od A. T., ale do dnia złożenia skargi mimo kilku rozmów telefonicznych oraz prowadzonej korespondencji mailowej z zapewnieniami o wysłaniu, nie otrzymał przedmiotowych folderów. Taka sytuacja – w ocenie skarżącego – zdaje się podważać teorię o rzekomej dostępności i upublicznieniu wzorów. Zgodnie z powszechnie utrwaloną definicją udostępnienie publiczne stanowi ułatwienie kontaktu z czymś lub umożliwienie korzystania z czegoś, w sposób dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości, dostępny publicznie to dostępny lub przeznaczony dla wszystkich, jawny. Zatem samo wydrukowanie katalogu nawet z datą, chociażby nawet nie na potrzeby postępowania zawisłego przed UP i trzymanie go w zakładzie produkcyjnym, a nawet oferowanie znajomym, nie spełnia wymogu udostępnienia publicznego w rozumieniu prawa własności przemysłowej.
Wobec powyższych uwag skarżący stwierdził, iż wzór uważa się za powszechnie dostępny, jeżeli w wyniku rejestracji lub innego zdarzenia został opublikowany bądź wystawiony, lub w jakikolwiek sposób ujawniony, wszystko to jednak pod warunkiem, że w normalnym trybie dotarło to do środowisk specjalizujących się w danym sektorze.
W przedmiotowej sprawie zdaniem skarżącego folder nie dotarł do wiadomości osób zajmujących się zawodowo dziedziną, której wzór dotyczy. Nadto skarżący podniósł, iż wzór przemysłowy Rp 7527 różni się zdecydowanie od wzoru publicznie udostępnionego przed datą rejestracji. Wzór Rp 7527 jest złożony z wielu elementów ściśle do siebie przylegających, natomiast wzór z folderu S. to wzór kanelowany, czyli są to jedynie nacięcia na jednolitym materiale.
Zwrócił również uwagę, iż nie sposób uznać, iż na podstawie zdjęć nie ujawniających istoty przedmiotów tam ukazanych, a mianowicie ile elementów jest skręconych i jaką postać te elementy posiadają, czy są to rury, pręty, kwadraty itp. - można dokonywać porównania, nawet łudzącego porównania, ze szczegółowymi rysunkami, wzoru przemysłowego Rp 7527. Skarżący podtrzymał, iż liny z folderu posiadają nieokreśloną ilość elementów o nieokreślonym kształcie – przez co nie powinny być porównywane ze wzorem przemysłowym Rp 7527.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosząc o jej oddalenie wskazał, iż w decyzji zostało wyjaśnione dlaczego elementy wzoru przedstawione na fig. 1-10 są wyłączone spod ochrony. Zwrócono uwagę, że w spornym wzorze nie ujawniono przekroju poprzecznego fig. 11 i 12, a więc nie wiadomo z ilu elementów się składa oraz czy wzór ma wewnątrz pustą przestrzeń. Twierdzenie skarżącego, że data [...] marca 2003 r. na folderze S. nie jest wiarygodna, zdaniem Urzędu jest gołosłowne. Wskazano na wyjaśnienia udzielone skarżącemu na rozprawie, a dotyczące braku właściwości Urzędu do rozstrzygania dat na folderach. Nadto organ podkreślił, iż spornemu wzorowi został przeciwstawiony folder A. z datą grudzień 2003 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd administracyjny wykonuje wymiar sprawiedliwości poddając kontroli decyzje wydawane przez organy administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem, badając czy właściwie zastosowano przepisy prawa materialnego oraz przestrzegano przepisów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym. Tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa Sąd władny jest wzruszyć zaskarżoną decyzję. Nie każde wszak naruszenie prawa przez organy administracji publicznej daje Sądowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa przesłanki, których zaistnienie winno powodować uchylenie decyzji.
Dokonując oceny zasadności wniesionej przez K. Ś. skargi od decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] października 2006 r. Sąd doszedł do przekonania, że skarga ta nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 246 p.w.p. każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzielenie prawa z rejestracji w ciągu 6 miesięcy od opublikowania w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" informacji o udzieleniu prawa. Podstawę sprzeciwu stanowią okoliczności, które uzasadniają unieważnienie prawa z rejestracji. Zgodnie z art. 117 p.w.p. w zw. z art. 89 p.w.p. są nimi: wykazanie, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, jak również stwierdzenie, że wykorzystywanie wzoru przemysłowego narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich.
Treścią prawa z rejestracji wzorów przemysłowych jest możliwość wyłącznego korzystania ze wzoru przemysłowego w sposób zarobkowy lub zawodowy na terytorium Polski w odniesieniu do wytworów tego rodzaju, dla których nastąpiło zgłoszenie oraz do sprzeciwiania się korzystania z niego przez osoby trzecie. Zakres przedmiotowy prawa z rejestracji obejmuje nie tylko wzór identyczny, ale każdy wzór, który na zorientowanym użytkowniku nie wywołuje odmiennego ogólnego wrażenia.
Zgodnie z art. 102 p.w.p. wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. Ustawa – Prawo własności przemysłowej nie zawiera definicji postaci wytworu. Dobór wymienionych w powyższym przepisie cech wskazuje jednak na to, że "postać" wytworu utożsamiać należy z jego wyglądem. W doktrynie i w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że ochrona wzoru przemysłowego może objąć wyłącznie wygląd przedmiotu (jego zewnętrzną postać), a nie jego wewnętrzną budowę. Wzór dotyczy bowiem postaci wytworu (lub jego części), jeżeli odnosi się do zewnętrznych, podlegających percepcji zmysłowej (głównie wzrokowej) elementów wytworu takich jak jego kształt, struktura, układ linii, kontury, właściwości powierzchni, barwa, kolorystyka itp. (tak np. /w:/ Zarys Prawa, Prawo własności przemysłowej, Andrzej Szewc, Gabriela Jyż, Wydawnictwo C.H. Beck, 2003).
Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż organ, przywołując ogólny opis wzoru, zasadnie przyjął, że skoro ochronie może podlegać tylko wygląd zewnętrzny wytworu, to cechy widoczne spornego wzoru pokazane są tylko na fig. 11 i 12. A zatem ochronie podlega jedynie wzór pokazany na tych figurach, z dodatkowym założeniem, że fig. 12 jest pomniejszeniem fig. 11. Pozostałe figury od 1 do 10 stanowią przekroje poprzeczne, ukazują "wnętrze" wzoru i dlatego są wyłączone spod ochrony. Zauważyć również należy, że te przekroje poprzeczne nie są przyporządkowane do wyglądu zewnętrznego wzoru, jaki zostałby uzyskany po skręceniu elementów pokazanych na tych przekrojach. Nie można więc przyjąć, iż przedmiotowy wzór przemysłowy zawiera dwie odmiany, skoro poszczególnym przekrojom poprzecznym nie zostały przyporządkowane widoki zewnętrzne. W spornym wzorze uwidocznionym na fig. 11 i na stanowiącym jej pomniejszenie fig. 12, będącym przedmiotem ochrony, nie ujawniono z ilu elementów wzór się składa oraz czy wzór ma wewnątrz pustą przestrzeń czy też dodatkowy element w środku. Z ogólnego opisu wzoru wynika natomiast, że może mieć on dowolną zewnętrzną średnicę zewnętrznego śrubowego zarysu.
W rozpoznawanej sprawie sprzeciw wobec przedmiotowej rejestracji został oparty na braku cech nowości wyrobu.
Zgodnie z art. 103 ust. 1 i 2 p.w.p. wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami. Wzoru nie uważa się za udostępniony publicznie, jeżeli nie mógł dotrzeć do wiadomości osób zajmujących się zawodowo dziedziną, której wzór dotyczy.
Z lektury art. 103 ust. 1 p.w.p. wynika, że nowość określona jest poprzez wymienienie form ujawnienia wzoru nowość tę niweczących. Nowość wzoru ulega zniweczeniu zarówno poprzez wcześniejsze ujawnienie "tego samego" wzoru, jak i "takiego samego" wzoru. Przyjąć zatem trzeba, że nowym jest wzór wcześniej nieujawniony, a także wzór niemający identycznego poprzednika.
W orzeczeniu z dnia 28 marca 2002 r. (sygn. akt II SA 3487/01, nie publ.) NSA podkreślił, w ślad za poglądem wyrażonym przez A. Knopffa w "Konstrukcje cywilistyczne w prawie wynalazczości", iż "w celu zniweczenia przymiotu nowości wystarcza stworzenie możliwości zaznajomienia się z wynalazkiem (wzorem użytkowym) w taki sposób, aby przeciętny specjalista mógł na tej podstawie stosować wynalazek (wzór użytkowy)" i "jest kwestią całkowicie obojętną (...) czy i jak szerokie grono osób rzeczywiście zaznajomiło się z tą informacją lub jak szerokiemu gronu osób możliwość taką stworzono".
Powyższe stanowisko ma również zastosowanie przy rozpatrywaniu nowości wzoru przemysłowego, a więc także w niniejszej sprawie. Decydujący jest zatem fakt powszechnej dostępności do informacji o wzorze, a nie stwierdzenie, że ktokolwiek to uczynił czy też taki wzór znał.
W przedmiotowej sprawie zarzut braku nowości spornego wzoru został oparty o folder firmy S. pt. [...] z [...] marca 2003 r. oraz o katalog firmy A. s.c. z grudnia 2003 r. W folderze znajdują się trzy zdjęcia, na których widać liny, jak wskazał organ, "łudząco podobne" do spornego wzoru. Natomiast w katalogu na str. 50 przedstawiony jest element dekoracyjny nr 55025. Zaprezentowany jest zarówno jego wygląd zewnętrzny, jak i przekrój poprzeczny. Przekrój ten odpowiada fig. 3 ze zgłoszenia spornego wzoru. Zauważyć także należy, że w katalogu, tak jak i w spornym zgłoszeniu widok zewnętrzny nie ujawnia z jakiej liczby prętów został wykonany, jak również czy jest wewnątrz pusty czy też wypełniony dodatkowym prętem. Wygląd zewnętrzny elementu z katalogu, jak również z folderu nie różni się od zarejestrowanego wzoru. Ma rację skarżący, że zdjęcia z folderu "nie ujawniają istoty przedmiotów tam ukazanych", jednakże jak wskazano powyżej zarejestrowany wzór przemysłowy również nie ujawnia ilości skręconych elementów. Natomiast element z folderu, jak i element dekoracyjny stanowiący sporny wzór ukazują zewnętrzny śrubowy zarys i widoczna jest okrągła postać tych skręconych elementów. Czy są to pręty czy też rury pozostaje bez znaczenia, albowiem również w zarejestrowanym wzorze skręcane elementy mogą stanowić pręty bądź rury. Żadnych wątpliwości co do postaci wytworu nie pozostawia katalog firmy A. Ujawniony w nim element dekoracyjny nr 55025 jest identyczny ze wzorem pt. "Element dekoracyjny" i dlatego szkodzi nowości spornego wzoru.
W skardze skarżący kwestionuje datę wydania folderu firmy S. Data ujawnienia przeciwstawionego wzoru jest okolicznością istotną, albowiem aby mógł on szkodzić nowości do ujawnienia musi dojść przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo. Wzór przemysłowy pt. "Element dekoracyjny" został zarejestrowany z pierwszeństwem od [...] kwietnia 2004 r.
Analiza akt administracyjnych wskazywałaby, że powyższa okoliczność nie była podnoszona w toku postępowania rejestracyjnego. Przeczy temu jednak skarga i odpowiedź na skargę, z której jednoznacznie wynika, że w trakcie rozprawy administracyjnej kwestia ta była rozważana, albowiem "wyjaśniono skarżącemu, że Urząd nie jest właściwy do rozstrzygania wiarygodności dat na folderach". Takie stanowisko Urzędu jest błędne. To właśnie organ jest zobowiązany do ostatecznego wyjaśnienia wszystkich kwestii istotnych w sprawie i przy kwestionowaniu dowodów złożonych przez stronę przeciwną winien szczegółowo wykazać dlaczego daje im wiarę.
W orzeczeniu z dnia 20 grudnia 2006 r. (sygn. akt II GSK 210/06 nie publ.) NSA podkreślił, że w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w przedmiocie unieważnienia nie jest wyłączony obowiązek organu wyjaśnienia okoliczności sprawy, o którym mowa w art. 7 i art. 77 k.p.a. Powołane przepisy kodeksu postępowania administracyjnego mają zastosowanie w takim postępowaniu na podstawie art. 256 ust. 1 p.w.p. Obowiązek organu wyjaśnienia okoliczności sprawy nie jest sprzeczny z zasadą, że ciężar dowodu ostatecznie spoczywa na tym, kto z określonego faktu wywodzi dla siebie skutki prawne. Jednakże dopiero zaniechanie przedstawienia przez stronę dowodów, pomimo wezwania przez organ, wyłącza możliwość skutecznego podnoszenia zarzutu, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem wskutek naruszenia obowiązku organu wyjaśnienia okoliczności sprawy zgodnie z art. 7 i art. 77 k.p.a. Uważa się, że w sprawach, w których na stronie spoczywa ciężar wskazania konkretnych faktów i zdarzeń, z których wywodzi ona dla siebie określone skutki prawne, a twierdzenia strony w tym zakresie są ogólnikowe i lakoniczne, obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest wezwanie strony do uzupełnienia i sprecyzowania tych twierdzeń. Dopiero gdy strona nie wskaże takich konkretnych okoliczności, można z tego wywieść negatywne dla niej wnioski.
W rozpoznawanej sprawie Urząd Patentowy nie wypełnił nałożonych na niego mocą ustawy obowiązków i problem w jakiej dacie został ujawniony folder S. został rozstrzygnięty zgodnie z twierdzeniami wnoszącego sprzeciw, a bez zbadania twierdzeń skarżącego w tym zakresie. Na rozprawie przed Sądem uczestnik postępowania (wcześniej wnoszący sprzeciw) wyjaśniał kwestię lokalizacji firmy, składając trzy kopie umów. Nie jest jednak obowiązkiem, a wręcz nawet uprawnieniem sądu administracyjnego prowadzenie za organ postępowania dowodowego i dlatego też Sąd kwestii tej i złożonych dowodów nie analizował. Powyższe uchybienie organu pozostaje jednak ostatecznie bez wpływu na wynik sprawy. W sprawie jako dowód zgłoszony został bowiem także inny katalog – firmy A., z datą grudzień 2003 r. – a więc przed datą pierwszeństwa. Data wydania tego katalogu nie była przez skarżącego kwestionowana ani w toku postępowania administracyjnego, ani następnie w skardze do Sądu, a więc jak wskazano w decyzji element dekoracyjny nr 55025 szkodzi nowości spornego wzoru i jest to okoliczność, co do zasady, uzasadniająca unieważnienie wzoru przemysłowego. Jednocześnie podkreślić należy, iż ani w skardze, ani też na rozprawie przed Sądem skarżący nie odnosił się do elementu dekoracyjnego nr 55025 ujawnionego w katalogu firmy A. i to zarówno w zakresie daty jego ujawnienia, jak i uznania przez organ, że ten element dekoracyjny również jest łudząco podobny do spornego wzoru i stanowi podstawę do unieważnienia prawa z rejestracji na sporny wzór na podstawie art. 103 ust. 1 p.w.p. Sąd kontrolując decyzję w tym zakresie nie dopatrzył się naruszenia przez organ prawa materialnego, a także przepisów postępowania.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego, że mimo podejmowanych starań nie udało mu się zdobyć folderu firmy S. co "zdaje się podważać teorie o rzekomej dostępności i upublicznieniu wzorów", przypomnieć należy, iż w celu zniweczenia przymiotu nowości wystarczy stworzenie możliwości zaznajomienia się ze wzorem i nie jest istotne czy i jak szerokie grono osób rzeczywiście zaznajomiło się z tą informacją. Jest rzeczą oczywistą, że foldery powstają w celach reklamowych, po to aby przedstawić ofertę firmy jak największej ilości potencjalnych nabywców. Nie opracowuje się więc ich i nie wydaje po to, aby trzymać go w zakładzie lub rozdawać znajomym, ale w celu zachęcenia jak największej liczby klientów do składania zamówień w firmie. Nie wydaje się również wiarygodnym, aby folder firmy S. miał powstać na potrzeby postępowania przed Urzędem Patentowym. Kłopoty ze zdobyciem przez skarżącego folderu mogą niewątpliwie wynikać ze sporu jaki istnieje między stronami niniejszego postępowania. W ocenie Sądu organ prawidłowo przyjął, że folder mógł dotrzeć do wiadomości osób zajmujących się zawodowo usługami kowalskimi, skoro był on ogólnie dostępny. I po raz kolejny należy zwrócić uwagę, że skarżący nie kwestionował ogólnej dostępności i upublicznienia elementu dekoracyjnego z katalogu A., w taki sposób, że mógł on dotrzeć do wiadomości osób zajmujących się zawodowo dziedziną, której wzór dotyczy, zaś Sąd także w tym zakresie nie stwierdził, aby organ naruszył przepisy prawa materialnego i procesowego.
Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji orzeczenia.