VI SA/Wa 1163/04

VI SA/Wa 1163/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-03-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-06-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Halina Emilia Święcicka /przewodniczący sprawozdawca/
Izabela Głowacka-Klimas
Jolanta Królikowska-Przewłoka
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie: Asesor WSA Izabela Głowacka - Klimas Sędzia WSA Jolanta Królikowska – Przewłoka Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2005 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania cech identyfikacyjnych pojazdu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta miasta [...]z dnia [...] lutego 2004 r.
Uzasadnienie
Pan K. M. wnioskiem z dnia 9 grudnia 2003 r. zwrócił się do Prezydenta miasta [...] o nadanie nowego numeru silnika samochodu osobowemu marki [...]. Wniosek uzasadnił opinią rzeczoznawcy z dnia 24 listopada 2003 r., w której rzeczoznawca ustalił, iż nie można odczytać pełnego numeru silnika na skutek korozji oraz nie stwierdził śladów przeróbek ani poprawek w numerze silnika.
Prezydent miasta [...] decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. wydaną na podstawie art. 66a ust. 2 pkt 6 i ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 z późn. zm.), § 3 pkt 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz trybu nadawania i umieszczania w pojazdach cech identyfikacyjnych (Dz. U. Nr 227, poz. 2249) oraz art. 104 kpa po rozpatrzeniu złożonego wniosku odmówił nadania cechy identyfikacyjnej dla wnioskowanego pojazdu. Uzasadniając swoją odmowę Prezydent wskazał na rozbieżności w numerze silnika w zakresie liczb i liter oraz ilości znaków w dokumentach dotyczących przedmiotowego pojazdu. Przesłuchano w charakterze świadka diagnostę, który dokonał badania technicznego pojazdu oraz uzyskano pośrednio informację od producenta pojazdu o numerze silnika.
Od powyższej decyzji K. M. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]podnosząc, iż pojazd posiada nieczytelny numer silnika a rzeczoznawca samochodowy nie stwierdził śladów przeróbek ani poprawek w numerze silnika.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.), w związku z art. 66a ust. 2 pkt 6 i ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 z późn. zm.) po rozpoznaniu odwołania Pana K. M. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji SKO w [...] przywołując treść § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz trybu nadawania i umieszczania w pojazdach cech identyfikacyjnych (Dz. U. Nr 227, poz. 2249) wskazało, iż to na stronie (wnioskodawcy) ciąży obowiązek posiadania niezbędnych dokumentów niezbędnych do nadania cechy identyfikacyjnej pojazdu i ich dołączenia do wniosku. Z dowodów zebranych w sprawie wynikają rozbieżności w numerze silnika pomiędzy danymi producenta pojazdu a wynikami ustaleń uprawnionego diagnosty i rzeczoznawcy samochodowego. Rozbieżności dotyczą różnej liczby znaków w numerze silnika jak i odmiennych odczytanych znaków. W myśl § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. Nr 133, poz. 1123) w przypadku zgłoszenia do pierwszej rejestracji pojazdu sprowadzonego z zagranicy jego właściciel dołącza do wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem ust. 2-4, następujące dokumenty:
1) dowód własności pojazdu,
2) dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany,
3) dowód odprawy celnej przywozowej,
4) wyciąg ze świadectwa homologacji lub odpowiadający mu dokument wystawiony przez producenta lub upoważnionego przedstawiciela producenta, potwierdzający homologację pojazdu lub silnika pojazdu w zakresie emisji zanieczyszczeń zawartych w spalinach, zgodnie z wymaganiami określonymi przynajmniej w 03 serii poprawek do Regulaminu nr 83 EKG ONZ lub w 02B serii poprawek do Regulaminu nr 49 EKG ONZ ( w zależności od zakresu stosowania tych regulaminów) albo równoważnych dyrektyw EWG, o których mowa w przepisach o homologacji pojazdów,
5) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu,
W zaświadczeniu dla kompletnego pojazdu na podstawie danych otrzymanych od producenta z dnia 25 listopada 2003 r. P. S.A zaświadczył, iż pojazd posiada silnik o kodzie fabrycznym [...].
Organ ponadto stwierdził, iż odmowa nadania cech identyfikacyjnych nie pozbawia strony do otrzymania decyzji wydanej na podstawie art. 66a ust. 2 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym, po ustaleniu przez sąd prawa własności pojazdu.
W skardze do Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] Pan W. M. wnosił o jej uchylenie podnosząc, iż rzeczoznawca zaznaczył, iż numer silnika jest nieczytelny oraz że nie stwierdzono śladów przeróbek ani poprawek. Zarzucił brak dobrej woli i chęci organów w pozytywnym załatwieniu sprawy oraz iż postępowanie związane z rozpatrzeniem jego wniosku trwało 6 miesięcy narażając go na stres i straty materialne. Na rozprawie poinformował, iż przedmiotowy samochód został już zarejestrowany na jego rzecz ale nieczytelność numeru silnika pozostała.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]wnosiło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem oceny Sądu jest legalność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wydanej w wyniku postępowania wszczętego na złożony przez skarżącego wniosek o nadanie cech identyfikacyjnych pojazdu.
Zarówno organ I instancji jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] są związani rygorami procedury administracyjnej, określającej obowiązki organu administracji publicznej w zakresie prowadzenia postępowania i podejmowania decyzji. Organ administracji publicznej musi m. in. przestrzegać zasady dochodzenia prawdy materialnej, w sposób wyczerpujący rozpatrzyć i ocenić materiał dowodowy, ocenić na podstawie materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 7, art. 77, art. 80 kpa). Jest zobowiązany do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, powinnien także wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kieruje się przy załatwieniu sprawy (art.9, art.11 kpa). Wreszcie musi uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 kpa.
W rozpatrywanej sprawie organy dwóch instancji dopuściły się naruszenia tych reguł procesowych, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Ma rację SKO twierdząc, iż to na stronie (wnioskodawcy) ciąży obowiązek złożenia dokumentów niezbędnych dla wydania przez starostę decyzji o nadaniu cechy identyfikacyjnej, wymienionych w § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz trybu nadawania i umieszczania w pojazdach cech identyfikacyjnych (Dz. U. Nr 227, poz. 2249). Strona dopełniła zadość temu obowiązkowi, złożyła wszystkie wymagane dokumenty. Rolą organu było przeprowadzenie postępowania w sprawie, w trakcie którego powinien dokonać oceny tych dokumentów i przy czynnym udziale strony wyjaśnić stwierdzone rozbieżności. Rozbieżności wynikające z dokumentów zgromadzonych w sprawie dotyczyły numeru silnika. Samo stwierdzenie występowania rozbieżności w zakresie numeru silnika w przedłożonych przez stronę dokumentach oraz w dokumentach uzyskanych w wyniku działania organu - zdaniem Sądu - nie stanowiły jeszcze podstawy do odmowy nadania cech identyfikacyjnych pojazdu. Podjęte działania organu ograniczające się do przesłuchania diagnosty, który potwierdził fakt skorodowania pola numerowego silnika nie zwalniały organu od obowiązku dalszego wyjaśnienia sprawy zgodnie z art. 7 kpa.
SKO w decyzji o odmowie powołał się na przepis art. 66a ust. 2 pkt 6 i art. 66a ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst. jednolity z 2003 r. Dz. U. Nr 58, poz. 515 z póżn. zm.), wskazując nieaktualny już Dziennik Ustaw z pierwotnym tekstem ustawy. Pierwszy ze wskazanych przepisów ustawy stanowi podstawę do wydania przez starostę decyzji o nadaniu cech identyfikacyjnych pojazdu, w którym cecha ta uległa skorodowaniu lub została zniszczona podczas wypadku drogowego albo podczas naprawy, drugi wskazuje, iż okoliczności skorodowania lub zniszczenia cechy identyfikacyjnej powinny być stwierdzone pisemną opinią rzeczoznawcy samochodowego. Opinia powinna jednoznacznie wykluczać ingerencję w pole numerowe w celu umyślnego ich zniszczenia lub zafałszowania. Przesłanki z powyższych przepisów w przedmiotowej sprawie zostały spełnione, powoływanie się zatem na nie jako podstawy dla odmowy nie znajduje żadnego uzasadnienia.
Naruszenia przez organ powyżej omówionych przepisów powodują, iż zaskarżona decyzja z dnia [...] kwietnia 2004 r. oraz decyzja Prezydenta miasta [...]z [...] lutego 2004 r. nie mogą się ostać i podlegają uchyleniu stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Zważywszy, że z uchylonymi decyzjami nie wiąże się bezpośrednio kwestia ich wykonalności, stąd nie zachodzi potrzeba orzekania w tym względzie, stosownie do art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.