VI SA/Wa 1126/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2005-04-06
NSAAdministracyjneŚredniawsa
prawo telekomunikacyjnepostępowanie administracyjnezawieszenie postępowaniazagadnienie wstępnestrona postępowanianieważność postanowieniakontrola sądowaURTiP

WSA w Warszawie stwierdził nieważność postanowień Prezesa URTiP dotyczących zawieszenia postępowania, uznając, że zostały one skierowane do nieprawidłowej strony.

Skarga dotyczyła postanowienia Prezesa URTiP odmawiającego zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie odroczenia terminu zapewnienia możliwości realizacji zadań na rzecz obronności państwa. Sąd administracyjny stwierdził nieważność zarówno zaskarżonego postanowienia, jak i poprzedzającego go, wskazując na rażące naruszenie prawa polegające na skierowaniu postanowień do podmiotu, który nie był stroną postępowania. W konsekwencji, sąd stwierdził nieważność obu postanowień i orzekł o kosztach postępowania.

Sprawa dotyczyła skargi A.S., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Usług Profesjonalnych AS "A.", na postanowienie Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (URTiP) z dnia [...] maja 2004 r. odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego. Postępowanie to dotyczyło odroczenia terminu zapewnienia uprawnionym podmiotom możliwości realizacji zadań na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego. Prezes URTiP, uchylając wcześniejsze postanowienie, odmówił zawieszenia postępowania, uznając, że brak rozporządzenia wykonawczego do art. 88 ust. 4 Prawa telekomunikacyjnego nie stanowi zagadnienia wstępnego uzasadniającego zawieszenie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Skarżący zarzucił błędną wykładnię art. 97 § 1 pkt 4 kpa i bezzasadną odmowę zawieszenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, kontrolując zaskarżone postanowienie, uznał skargę za zasadną, ale z innych powodów niż podnoszone przez skarżącego. Sąd stwierdził nieważność obu postanowień Prezesa URTiP, wskazując na rażące naruszenie prawa polegające na skierowaniu postanowień do podmiotu, który nie był stroną postępowania. Stroną postępowania był A.S., a nie jego zakład usługowy. Błąd ten, polegający na skierowaniu postanowień do podmiotu niemającego przymiotu strony, został zakwalifikowany jako przesłanka stwierdzenia nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 kpa. W związku z tym, sąd stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia z dnia [...] stycznia 2004 r., orzekając jednocześnie, że nie podlegają one wykonaniu i zasądzając od Prezesa URTiP na rzecz A.S. zwrot kosztów postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, skierowanie postanowienia do podmiotu niemającego przymiotu strony, zamiast do właściwej strony postępowania, stanowi rażące naruszenie prawa i jest przesłanką do stwierdzenia nieważności postanowienia na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 kpa.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że błędne oznaczenie strony postępowania w postanowieniu administracyjnym jest wadą kwalifikowaną, prowadzącą do nieważności aktu, a nie jedynie do jego sprostowania. Podkreślono, że adresatem postanowień powinien być podmiot praw i obowiązków, którym w tej sprawie był A.S., a nie jego zakład usługowy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_nieważność

Przepisy (16)

Główne

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 156 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 127 § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.t. art. 111 § 1

Ustawa Prawo telekomunikacyjne

k.p.a. art. 97 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 98 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 1 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 1 § 2

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 134 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 113 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 126

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 152

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.t. art. 40

Ustawa Prawo telekomunikacyjne

u.p.t. art. 2 § 16

Ustawa Prawo telekomunikacyjne

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skierowanie postanowień do podmiotu, który nie był stroną postępowania administracyjnego.

Odrzucone argumenty

Błędna wykładnia art. 97 § 1 pkt 4 kpa przez organ. Bezzasadna odmowa zawieszenia postępowania administracyjnego.

Godne uwagi sformułowania

Błędem, powodującym nieważność, było skierowanie przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty postanowienia [...] do Zakładu Usług Profesjonalnych A. "A." w P. i określenie go jako strony postępowania zamiast A.S., jako osoby fizycznej, który jest podmiotem praw i obowiązków. Wymienienie jako adresata postanowień podmiotu niemającego w sprawie przymiotu strony, w żadnym wypadku nie może zostać zakwalifikowane jako omyłka w rozumieniu art. 113 § 1 kpa, nadająca się do ich sprostowania, skoro tego rodzaju uchybienie wyszczególnione zostało w art. 156 § pkt 4 kpa jako przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji.

Skład orzekający

Dorota Wdowiak

przewodniczący sprawozdawca

Stanisław Gronowski

członek

Ewa Marcinkowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących strony postępowania administracyjnego oraz skutków prawnych skierowania aktu do nieprawidłowego adresata."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z prawem telekomunikacyjnym i procedurą administracyjną, ale ogólne zasady dotyczące strony postępowania są uniwersalne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje, jak fundamentalny błąd proceduralny, jakim jest błędne oznaczenie strony, może prowadzić do stwierdzenia nieważności całego postępowania. Jest to ważna lekcja dla praktyków prawa administracyjnego.

Błąd w oznaczeniu strony postępowania administracyjnego – klucz do stwierdzenia nieważności?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
VI SA/Wa 1126/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-04-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-06-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dorota Wdowiak /przewodniczący sprawozdawca/
Ewa Marcinkowska
Stanisław Gronowski
Symbol z opisem
6259 Inne o symbolu podstawowym 625
Skarżony organ
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność postanowienia I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Gronowski, asesor WSA Ewa Marcinkowska, Protokolant Łukasz Poprawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2005 r. sprawy ze skargi A.S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Usług Profesjonalnych AS "A." w P. na postanowienie Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] maja 2004 r. nr [...]) w przedmiocie zawieszenia postępowania 1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia z dnia [...] stycznia 2004 roku; 2. stwierdza, że postanowienia wskazane w pkt.1 nie podlegają wykonaniu, 3. zasądza od Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty na rzecz A.S. kwotę [...] (...) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
VISA/Wa 1126/04
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] maja 2004 roku nr [...] Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 kpa oraz art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 21 lipca 2000 roku Prawo telekomunikacyjne /Dz.U nr 73, poz. 852 ze zm./, po rozpatrzeniu wniosku Zakładu Usług Profesjonalnych AS "A." A.S. z siedzibą w P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania wszczętego wnioskiem o odroczenie terminu zapewnienia uprawnionym podmiotom technicznych i organizacyjnych możliwości realizacji zadań na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego, uchylił w całości postanowienie z dnia [...] stycznia 2004 roku nr [...] Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty o odmowie zawieszenia postępowania i orzekając co do istoty sprawy, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa postanowił odmówić zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie odroczenia terminu zapewnienia uprawnionym podmiotom technicznych i organizacyjnych możliwości realizacji zadań na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego poprzez techniczne systemy umożliwiające dostęp do treści informacji przesyłanej w sieci operatora oraz do danych posiadanych przez operatora.
Zdaniem Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, strona wnioskowała o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie odroczenia terminu z urzędu, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, ponieważ w jej ocenie brak rozporządzenia wykonawczego do art. 88 ust. 4 ustawy z dnia 21 lipca 2000 roku Prawo telekomunikacyjne stanowi zagadnienie wstępne, o którym mowa jest w art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Nie żądała natomiast fakultatywnego zawieszenia postępowania, którego podstawę stanowi art. 98 § 1 kpa. Wobec braku podstaw prawnych do zawieszenia postępowania na podstawie art. 98 § 1 kpa, postanowienie z dnia [...] stycznia 2004 roku należało uchylić.
Orzekając, co do istoty zawieszenia postępowania w sprawie odroczenia, Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty uznał, że brak rozporządzenia, o którym mowa w art. 88 ust. 4 ustaw nie jest zagadnieniem wstępnym, które mogłoby uzasadnić zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Oczekiwanie na jakąkolwiek zmianę stanu prawnego w zakresie dotyczącym rozpoznawanej sprawy nie jest zagadnieniem wstępnym, gdyż przy wydawaniu aktu prawnego /ustawy, rozporządzenia/ nie dochodzi do merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ lub sąd. Ponadto organ załatwiający sprawę zawsze jest zobowiązany orzekać według prawa obowiązującego w chwili orzekania.
Z braku przesłanki przewidzianej art. 97 § 1 pkt 4 kpa należało odmówić zawieszenia postępowania.
Skargę na postanowienie Prezesa Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] maja 2004 roku o odmowie zawieszenia postępowania złożył A.S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Usług Profesjonalnych AS "A."w P..
Postanowieniu zarzucił rażące naruszenie prawa poprzez:
1. błędną wykładnię art. 97 § 1 pkt 4 kpa polegającą na bezzasadnym przyjęciu, iż rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, o którym mowa jest w tym przepisie, nie może być rozporządzenie wykonawcze do ustawy Prawo telekomunikacyjne,
2. w konsekwencji bezzasadną odmowę zawieszenia z urzędu postępowania wszczętego na wniosek skarżącego z dnia [...] stycznia 2004 roku.
Zważywszy na powyższe uchybienia skarżący wnosił o:
1. stwierdzenie nieważności postanowienia Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] maja 2004 roku na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kpa,
2. zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Kontrolując zaskarżone postanowienie z punktu widzenia powyższych kryteriów sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych, aniżeli podnoszone powodów. W sprawie zachodzą podstawy do stwierdzenia nieważności postanowienia Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] maja 2004 roku oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] stycznia 2004 roku. Zdaniem Sądu, zaistniały przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego uzasadniające stwierdzenie nieważności powyższych postanowień.
Zarówno postanowienie z dnia [...] maja 2004 roku jak i z dnia [...] stycznia 2004 roku Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty skierował do Zakładu Usług Profesjonalnych AS "A." w P.. Tymczasem stroną postępowania jest A.S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Usług Profesjonalnych AS "A." w P.. Znajdujące się w aktach administracyjnych zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej Prezydenta Miasta P. z dnia [...] listopada 2001 roku potwierdza powyższą okoliczność. Postanowienie nie zostało więc skierowane do strony postępowania, którą jest A.S.. To on jest bowiem operatorem, który, zgodnie z art. 40 ustawy z dnia 21 lipca 2000 roku Prawo telekomunikacyjne /Dz.U.00.73.852 ze zm./, w brzmieniu z daty postanowienia z dnia [...] maja 2004 roku, obowiązany jest do wykonywania zadań na rzecz obronności, bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego w zakresie i na warunkach określonych w ustawie. Zgodnie z art. 2 pkt 16 ustawy Prawo telekomunikacyjne operator to przedsiębiorca uprawniony na podstawie odrębnych przepisów do wykonywania działalności gospodarczej na terenie RP, prowadzący działalność gospodarcza polegającą na eksploatacji sieci publicznej lub świadczenia usług telekomunikacyjnych w sieci kablowej. Powyższe kryteria spełnia A.S.. To on jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą.
Błędem, powodującym nieważność, było skierowanie przez Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty postanowienia z dnia [...] maja 2004 roku i z dnia [...] stycznia 2004 roku do Zakładu Usług Profesjonalnych A. "A." w P. i określenie go jako strony postępowania zamiast A.S., jako osoby fizycznej, który jest podmiotem praw i obowiązków. Wymienienie jako adresata postanowień podmiotu niemającego w sprawie przymiotu strony, w żadnym wypadku nie może zostać zakwalifikowane jako omyłka w rozumieniu art. 113 § 1 kpa, nadająca się do ich sprostowania, skoro tego rodzaju uchybienie wyszczególnione zostało w art. 156 § pkt 4 kpa jako przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji. Zgodnie z art. 126 kpa do postanowień stosuje się między innymi przepis art. 156 kpa.
Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku.
Podstawą rozstrzygnięcia sądu w kwestii wykonalności stanowił art. 152 ustawy.
O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI