VI SA/Wa 1123/17

VI SA/Wa 1123/17 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2017-07-31
Data wpływu
2017-05-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aneta Lemiesz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Skarżony organ
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku
Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 85, art. 86 § 1, art. 87
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu wykonywania umowy cywilnoprawnej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi
Uzasadnienie
U. S. wniosła za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 28 kwietnia 2017 r., skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu wykonywania umowy cywilnoprawnej.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona w dniu 28 marca 2017 r., a zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 27 kwietnia 2017 r. Skarga została wniesiona przez skarżącą za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 28 kwietnia 2017 r., a więc po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 8 czerwca 2017 r. odrzucił wniesioną przez U. S. skargę. Przesyłka zawierająca odpis postanowienia została doręczona skarżącej prawidłowo, w dniu 16 czerwca 2017 r.
W piśmie z dnia 19 czerwca 2017 r., nadanym w placówce Poczty Polskiej , zatytułowanym "zażalenie" skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, argumentując, że z powodu nagłego zaostrzenia choroby i konieczności pozostania w związku z tym w domu, nie mogła nadać w urzędzie pocztowym przygotowanej skargi. Wskazała też, że jest emerytką i zamieszkuje jedynie z niepełnosprawnym mężem wymagającym stałej opieki. Do wniosku załączyła zaświadczenie lekarskie dokumentujące chorobę, a także orzeczenie o stopniu niepełnosprawności męża. Przy piśmie uzupełniającym wskazała, że wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a także, że nie miała nikogo, kto mógłby za nią dokonać tej czynności w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwana "p.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl jednak przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli uchybienie terminowi nie było zawinione Sąd na wniosek strony postanowi o jego przywróceniu. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Natomiast w myśl § 3, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.
Z powyższego wynika, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Od tej reguły jest jednak wyjątek i dotyczy on sytuacji, gdy o uchybieniu terminu do złożenia skargi strona dowiedziała się z postanowienia o jej odrzuceniu przez sąd. Wtedy wniosek o przywrócenie terminu składa się do sądu, a nie za pośrednictwem organu, ponieważ akta sprawy są już w sądzie (por. np. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1343/10, z dnia 26 kwietnia 2012 r., II GZ 146/12, z dnia 21 kwietnia 2017 r. o sygn. akt I OZ 780/17 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie mamy do czynienia z opisaną powyżej sytuacją. Przyjmując, że o fakcie uchybienia terminu do wniesienia skargi skarżąca dowiedziała się z postanowienia o odrzuceniu skargi, które zostało jej doręczone w dniu 16 czerwca 2017 r., a zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczął bieg w tej dacie, a akta sprawy znajdowały się w Sądzie. Wobec tego przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu należało złożyć do Sądu, a nie w trybie określonym w art. 87 § 3 P.p.s.a. Należy też przyjąć, że składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 21 czerwca 2017 r., zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku. W ocenie Sądu w związku ze złożeniem wcześniej przez U. S. skargi, wniosek spełnia warunki, o których mowa w art. 87 p.p.s.a.
Odnosząc się natomiast do uprawdopodobnienia przez skarżącą braku winy
w uchybieniu terminu, stwierdzić należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, że kryterium braku winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (vide: postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757; Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2005 r. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis str. 333). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany
z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; M. Jagielska,
A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2011 s. 409; postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 580/08 publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżąca w sposób wystarczający uprawdopodobniła, podając wiarygodne okoliczności, brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Z uzasadnienia rozpatrywanego wniosku, nadesłanego przez skarżącą zaświadczenia lekarskiego i orzeczenia o niepełnosprawności męża wynika, że stan zdrowia skarżącej faktycznie nie pozwalał jej na nadanie skargi w terminie, a także, że nie było osoby, która mogłaby dokonać tej czynności w jej imieniu. Jak wskazano bowiem w orzeczeniu o niepełnosprawności W. S., jest on osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym i wymaga stałej, długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Biorąc pod uwagę powyższe sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.
W świetle powyższego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.