VI SA/Wa 1115/17

VI SA/Wa 1115/17 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2017-12-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-05-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grażyna Śliwińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1257
art. 37, art. 138 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2017 poz 1369
art. 3 par. 2, par. 2a, par. 3, art. 52, art. 53, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1 i par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2016 r. znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia usytuowania reklamy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej K. O. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
[...] sierpnia 2016 r. K. O. (dalej skarżąca) zwróciła się do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o wydanie zezwolenia na lokalizację reklamy jednostronnej świetlnej.
Pismem z [...] września 2016 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad odmówił uzgodnienia usytuowania reklamy. Wyjaśnił, że reklamy ustawione w polu widzenia kierujących pojazdami mają wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego oraz na koncentrację kierujących pojazdami. W związku z powyższym, zarządca drogi indywidulanie rozpatruje każdy wniosek, biorąc pod uwagę natężenie ruchu drogowego, geometrię drogi (obręb skrzyżowania dróg krajowych), sposób zagospodarowania terenu przyległego i kumulację już istniejących urządzeń reklamowych, jak również rodzaj planowanej reklamy. W opinii organu, zlokalizowanie świetlnej tablicy reklamowej, we wskazanym przez skarżącą miejscu, stanowiłoby zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego poprzez koncentrowanie na sobie uwagi, a w konsekwencji odwrócenie jej od sytuacji panującej na drodze, gdzie uczestnik ruchu drogowego powinien zachować wzmożoną ostrożność. Organ powołując się na art. 45 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) wskazał, że zabrania się umieszczania na drodze lub w jej pobliżu urządzeń wysyłających lub odbijających światło w sposób, który powoduje oślepienie albo wprowadza w błąd uczestników ruchu.
W odpowiedzi na powyższe skarżąca pismem z 19 września 2016 r. wskazała, że decyzje powinny być podejmowane w sposób bezstronny, znormalizowany i zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Wobec powyższego wniosła o podanie artykułów prawnych, norm oraz ustaw na podstawie, których zostaje podejmowana decyzja, w szczególności w zakresie natężenia ruchu, geometrii drogi, sposobu zagospodarowania terenu przyległego i kumulacji już istniejących urządzeń reklamowych.
Pismem z [...] października 2016 r. organ udzielił odpowiedzi na pismo strony z 19 września 2016 r. informując, że podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z [...] września 2016 r. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wyjaśnił rozumienie pojęć reklama, natężenie ruchu, geometria.
Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe pismo organu z [...] października 2016 r. Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad zarzuciła wydanie aktu bez podstawy prawnej, z naruszeniem przepisów o właściwości, z naruszeniem przepisów prawa materialnego, jak również przepisów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Zdaniem organu skarga w niniejszej sprawie winna zostać odrzucona albowiem organ nie został wezwany do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że skarżąca K. O. wniosła 3 skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego: skargę na bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku dotyczącego uzgodnienia usytuowania reklamy sygn. akt VI SAB/Wa 44/17, skargę na pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września 2017 r. odmawiające uzgodnienia usytuowania reklamy sygn. akt VI SA/Wa 1782/17 oraz skargę na pismo Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] października 2016 r. podtrzymujące stanowisko zawarte w piśmie z [...] września 2017 r. w przedmiocie odmowy uzgodnienia usytuowania reklamy.
Z uwagi na powyższe oraz charakter pisma skarżącej z dnia [...] września 2016 r., w ocenie Sądu, niniejsze pismo stanowi wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (DZ. U. z 2017 r. poz. 1257), w wersji obowiązującej zarówno w dniu sporządzenia przez organ pisma z dnia [...] września 2016 r., jak i pisma skarżącej z [...] września 2016 r. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie nie ma organu wyższego stopnia nad Generalnym Dyrektorem Dróg Krajowych i Autostrad, dlatego też zwrócenie się przez skarżącą pismem do ww. organu winno zostać uznane za wyczerpanie trybu określonego w art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), w wersji przed zmianami dokonanymi przez ustawę z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 poz. 935) z dniem 1 czerwca 2017 r., dla wniesienia skargi na bezczynność organu w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 44/17 oraz skargi na pismo z 9 września 2016 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1782/17. Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Natomiast pismo organu z dnia [...] października 2016 r., w ocenie Sądu, należy uznać za zajęcie stanowiska przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad wobec wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Niniejsze pismo nie jest kolejnym wydanym w sprawie aktem z zakresu administracji publicznej odmawiającym uzgodnienia usytuowania reklamy. W piśmie tym organ odniósł się do zastrzeżeń skarżącej zawartych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa i poinformował, że podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z [...] września 2016 r. Ponadto wyjaśnił rozumienie pojęć reklama, natężenie ruchu, geometria.
Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmować ma orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.).
Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
W ocenie Sądu, zajęcie stanowiska przez organ wobec wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie podlega kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, nie należy do kategorii spraw wymienionych powyżej.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.