VI SA/WA 1113/24

VI SA/Wa 1113/24 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-06-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Szczepan Borowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 52 par. 1, art. 52 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2024 poz 572
zrt. 127 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Szczepan Borowski po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. z siedzibą w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 lutego 2024 r., nr BTM.DR.570.895.2023.1084.534505 w przedmiocie utraty dobrej reputacji postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W piśmie z dnia 18 marca 2024 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w B.P. (dalej także jako: skarżąca lub Spółka) złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej jako organ lub GITD) z dnia 22 lutego 2024 r., nr [...] w przedmiocie utraty dobrej reputacji.
Jak wynika z akt sprawy wspomniana decyzja została doręczona skarżącej w dniu 1 marca 2024 r.
W piśmie z dnia 8 marca 2024 r. (nadanym w dniu 13 marca 2024 r.) skarżąca złożyła do GITD wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydanie wymienionej decyzji. Organ pismem z dnia 28 marca 2024 r. wezwał skarżącą Spółkę do uzupełnienia braków formalnych wniosku, a następnie w dniu 3 kwietnia 2024 r. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożoną za jego pośrednictwem, skargę na decyzję GITD z dnia 22 lutego 2024 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że nie jest ona ostateczna albowiem skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm. dalej jako: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, Przepis ten określa związek, sekwencję między postępowaniami administracyjnymi, w których podejmowane są akty lub czynności, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, a postępowaniem sądowoadministracyjnym, i wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy, jak również zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym (tak T. Woś [w:] H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 52).
Wyjątek od tej zasady został ustanowiony w art. 52 § 3 p.p.s.a. który stanowi, że jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Od decyzji wydanej w pierwsze instancji przez GITD, jak w niniejszej sprawie, nie przysługuje odwołanie, a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zgodnie z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572).
Skoro możliwość wyboru sposobu zaskarżenia decyzji, od której nie przysługuje odwołanie stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 52 § 1 p.p.s.a. to wyjątek ten nie może być wykładany rozszerzająco. Jak wskazuje się w orzecznictwie nie oznacza to, że strona może wnieść jednocześnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego na zasadzie art. 52 § 3 p.p.s.a. strona wnosi bowiem wtedy, gdy nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (por. m.in. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12 lipca 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 478/21, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 3 sierpnia 2021 r., sygn. akt IV SA/Wr 468/21 oraz WSA w Warszawie z dnia 16 listopada 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 302/23). Skargę do sądu administracyjnego na zasadzie art. 52 § 3 p.p.s.a. strona wnosi bowiem wtedy, gdy nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (tak postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 marca 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 208/19, LEX nr 2635495). Innymi słowy, w przypadku skorzystania przez stronę z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu I instancji. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd zwraca uwagę, że skarżąca w pierwszej kolejności złożyła do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, którym uruchomiła administracyjny tryb weryfikacji zaskarżonej decyzji. Tym samym zrezygnowała z możliwości pominięcia tego etapu i zaskarżenia decyzji od razu do sądu administracyjnego, co przewiduje art. 52 § 3 p.p.s.a.
Należy zauważyć, że skarżąca została w decyzji prawidłowo pouczona o możliwości złożenia do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji lub jeżeli strona nie chce skorzystać w wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przysługuje jej prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca – po otrzymaniu decyzji z dnia 22 lutego 2024 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Skarżąca dokonała wiążącego wyboru i w konsekwencji zrezygnowała z uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego bezpośrednio na decyzję GITD. Wobec powyższego skarga z dnia 18 marca 2024 r. jest przedwczesna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.