VI SA/Wa 1112/05

VI SA/Wa 1112/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-10-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-06-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Ewa Marcinkowska
Piotr Borowiecki /sprawozdawca/
Stanisław Gronowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędziowie: Asesor WSA Piotr Borowiecki(spr.) Asesor WSA Ewa Marcinkowska Protokolant: Aleksandra Borowiec-Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2005 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie kierowania pojazdami oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] – działając na podstawie art. 127 § 2 k.p.a. i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 515 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania złożonego przez skarżącego M. S. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2005 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami kategorii B - utrzymało w mocy ww. decyzję organu I instancji.
Z akt sprawy wynika, iż pismem z dnia [...] grudnia 2004 r., skierowanym do Urzędu W., Komendant Policji – działając na podstawie przepisu art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym – wniósł o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego M. S. do kierowania pojazdem w ramach posiadanych uprawnień. W uzasadnieniu organ Policji stwierdził, iż skarżący w okresie od [...] lutego 2004 r. do [...] września 2004 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, za które otrzymał łącznie 26 punktów.
Pismem z dnia [...] stycznia 2005 r. Prezydent W. zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami kategorii B. Pismo to było wysłane na adres zamieszkania strony, gdzie po dwukrotnym awizowaniu wróciło do nadawcy z adnotacją doręczyciela – "Zwrot nie podjęto w terminie".
W wyniku rozpatrzenia sprawy Prezydent W. wydał w dniu [...] lutego 2005 r. decyzję nr [...], na podstawie której – powołując się na informację zawartą we wniosku Komendanta Policji z dnia [...] grudnia 2004 r. – skierował skarżącego na egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie kierowania pojazdami kategorii B do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego (pkt 1 decyzji), oraz zobowiązał stronę do zwrotu posiadanego prawa jazdy i odbioru w Delegaturze w Dzielnicy [...] skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji (pkt 2 decyzji). W podstawie prawnej organ I instancji powołał się na dyspozycję przepisu art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym.
W dniu [...] marca 2005 r. skarżący M. S. wniósł odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2005 r. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż posiada prawo jazdy kategorii B od 1965 r., a ponadto, iż przejechał co najmniej 1,2 miliona kilometrów, w tym m.in. na zawodach [...]. W okresie tym nie miał kontaktów z Policją oraz nie miał żadnego wypadku. Następnie skarżący opisał niewłaściwe – jego zdaniem – działania funkcjonariuszy Policji w [...], którzy podczas dokonywanych kontroli drogowych w sposób bezprawny wymuszają niezwykle wysokie mandaty za wykroczenia, które w rzeczywistości wyglądały inaczej, niż interpretowali to funkcjonariusze, lub które w ogóle nie miały miejsca. W tej sytuacji skarżący uznał, iż zachodzą podstawy do ponownego rozpatrzenia sprawy. Strona dodała ponadto, iż nie była informowana o toczącym się wobec niej postępowaniu, a także, że nie miała świadomości, że jej konto punktowe jest tak bardzo obciążone punktami karnymi. Skarżący podkreślił również, że funkcjonariusze Policji w [...] mają zwyczaj nieinformowania o ilości nałożonych punktów.
W wyniku rozpatrzenia odwołania decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2005 r., nr [...] w przedmiocie skierowania skarżącego na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami kategorii B. W uzasadnieniu organ odwoławczy – powołując się na przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym - podniósł, iż z brzmienia tego przepisu wynika, że kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów. Organ uznał, iż w sprawie bezsporny jest fakt, iż skarżący uzyskał w ciągu roku łącznie 26 punktów karnych za naruszenie przepisów Prawa o ruchu drogowym, w wyniku czego Komendant Policji zwrócił się z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Zdaniem SKO w [...], we wniosku tym organ Policji wyliczył dokładnie wszystkie naruszenia ruchu drogowego, których dopuścił się skarżący oraz podał liczbę punktów karnych otrzymanych przez stronę w związku z naruszeniem przepisów. Ustosunkowując się do zarzutu skarżącego dotyczącego braku wiedzy o toczącym się postępowaniu, organ odwoławczy podniósł, iż w świetle przepisu art. 44 k.p.a. – należy uznać, że strona została prawidłowo powiadomiona o toczącym się postępowaniu.
W dniu [...] maja 2005 r. skarżący M. S. – działając za pośrednictwem organu – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ orzekający, skarżący zarzucił w uzasadnieniu skargi, iż nie otrzymał on żadnego zawiadomienia o wszczęciu przez organ I instancji postępowania w sprawie, co uniemożliwiło mu podjęcie jakiejkolwiek obrony oraz pozbawiło możliwości złożenia wyjaśnień w tej sprawie. Ponadto skarżący podniósł, iż nie był informowany przez funkcjonariuszy Policji o ilości punktów przypisywanych mu za wykroczenia drogowe, które zdaniem kontrolujących policjantów strona miała popełnić. Skarżący stwierdził ponadto, iż doręczona mu decyzja SKO w [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. nie dotyczy w ogóle jego osoby, gdyż została skierowana do M. S., a więc należy uznać, iż organ II instancji nie rozpoznał odwołania. Odnośnie kwestii doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania skarżący podniósł, iż żadnego awiza w skrzynce nie było, a co za tym idzie ani skarżący, ani nikt z domowników nie posiadał informacji o konieczności odebrania jakiejkolwiek przesyłki z urzędu pocztowego. Skarżący stwierdził również, iż w jego ocenie przepis art. 44 k.p.a. powołany przez organ odwoławczy stosuje się dopiero wtedy, gdy doręczenie przesyłki pocztowej nie jest możliwe w sposób opisany w przepisach art. 42 i 43 k.p.a., co w przypadku niniejszej sprawy było możliwe, a czego zaniechano. Skarżący podniósł ponadto, iż w żadnym z trzech przypadków naruszenia zasad ruchu drogowego, do których zresztą – zdaniem strony – nie doszło, funkcjonariusze Policji [...] nie informowali skarżącego, że oprócz nałożonych mandatów jednocześnie obciążają kontrolowaną stronę punktami określonymi w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2002 r. Nr 36, poz. 1998 ze zm.). Takie działanie funkcjonariuszy Policji jest – zdaniem skarżącego – sprzeczne z obowiązkiem wynikającym z § 4 pkt 8 cyt. rozporządzenia. Skarżący uznał, iż brak świadomości o ilości nałożonych na niego punktów karnych uniemożliwiał mu skorzystanie z możliwości ich zmniejszenia w drodze szkolenia przewidzianego w § 6 ust. 1 pkt 4 i § 8 ust. 4 w/w rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
W dniu [...] czerwca 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydało postanowienie, na podstawie którego – działając w oparciu o przepis art. 113 k.p.a. – dokonało sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji SKO w [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...], w ten sposób, że w każdym miejscu, gdzie pojawia się zwrot "S. S." wstawiło zwrot "M. S.". W uzasadnieniu organ podniósł, iż wspomniana omyłka wyniknęła z istnienia dwóch imion strony skarżącej oraz w konsekwencji przyjął, iż nie ma wątpliwości, że decyzja skierowana jest do M. S., co potwierdzają pozostałe dane charakteryzujące podmiot oraz przedmiot sprawy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi jako bezzasadnej, podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga M. S. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie narusza prawa.
Przedmiotowa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...] oraz utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2005 r., nr [...] w przedmiocie skierowania skarżącego na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami kategorii B nie naruszają zarówno przepisów prawa materialnego wskazanych w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, jak również przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 10 § 1 k.p.a., art. 44 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z treścią przepisu art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1, a więc za naruszenie przepisów ruchu drogowego.
Zdaniem Sądu z akt sprawy zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym wynika jednoznacznie, iż skarżący M. S. uzyskał w ciągu roku (w okresie od dnia [...] lutego 2004 r. do dnia [...] września 2004 r.) łącznie 26 punktów karnych za naruszenie przepisów ustawy - Prawo o ruchu drogowym, w wyniku czego Komendant Policji zwrócił się z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie jego kwalifikacji.
W ocenie Sądu należy podkreślić, iż we wniosku Komendanta Policji z dnia [...] grudnia 2004 r. organ ten dokładnie wskazał wszystkie naruszenia ruchu drogowego, których dopuścił się skarżący oraz podał liczbę punktów karnych otrzymanych przez stronę w związku z naruszeniem tych przepisów.
Mając powyższe na względzie należy przyjąć, iż zarówno Prezydent W., jak i organ odwoławczy, prawidłowo uznały, że w przypadku skarżącego zachodzą wszelkie przesłanki do zastosowania przepisu art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) i w konsekwencji skierowania strony na egzamin sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami kategorii B.
Ponadto należy uznać, iż zarówno Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], jak i organ I instancji dopełniły w oparciu o obowiązujące przepisy prawa wszelkich niezbędnych czynności w celu gruntownego wyjaśnienia sprawy, zgodnie z podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona skarżąca w toku prowadzonego postępowania miała zagwarantowane prawo obrony swoich praw, zaś organy poprzez pełne i wszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego i prawnego obu zaskarżonych decyzji nie naruszyły normy postępowania administracyjnego wskazanej w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.
Jeśli chodzi o zarzuty skarżącego dotyczące postępowania funkcjonariuszy Policji w [...] w trakcie przeprowadzanych kontroli drogowych, należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie nie mogą być one przedmiotem oceny sądu administracyjnego. Skarżący nie zgadzając się z prawidłowością nałożonych przez Policję mandatów miał pełne prawo do wystąpienia z wnioskiem o uchylenie mandatu karnego do właściwego miejscowo sądu powszechnego (sądu grodzkiego).
Ustosunkowując się z kolei do zarzutu strony skarżącej dotyczącego braku wiedzy o toczącym się postępowaniu, Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie organy obu instancji prawidłowo przyjęły, że strona została w sposób właściwy powiadomiona o toczącym się postępowaniu administracyjnym, albowiem zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w trybie zastępczym przewidzianym w przepisie art. 44 k.p.a.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.