VI SA/WA 1040/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, które błędnie rozpoznało wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, podczas gdy postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania było już ostateczne i podlegało zaskarżeniu do sądu.
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi dwukrotnie wydał postanowienie dotyczące odwołania C.S. od decyzji Wojewody. Pierwsze postanowienie stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a drugie utrzymało je w mocy po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. WSA uznał, że drugie postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ organ odwoławczy rozpoznał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia, które było już ostateczne i powinno być zaskarżone do sądu administracyjnego, a nie rozpatrywane ponownie przez ministra.
Sprawa dotyczyła skargi C.S. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2004 r., które utrzymało w mocy wcześniejsze postanowienie z dnia [...] marca 2004 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody z dnia [...] czerwca 1997 r. Decyzja Wojewody dotyczyła umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności aktu własności ziemi. C.S. złożyła odwołanie od decyzji Wojewody z uchybieniem terminu, co zostało stwierdzone przez Ministra. Następnie Minister błędnie rozpoznał wniosek C.S. o ponowne rozpatrzenie sprawy, zamiast skierować ją do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia, uznając, że organ odwoławczy rażąco naruszył prawo, rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia, które było ostateczne i podlegało zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd podkreślił, że postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania kończy postępowanie w sprawie i podlega kontroli sądu administracyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy nie może rozpoznać wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia, które jest ostateczne i podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Rozpoznanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia, które jest ostateczne i nie podlega weryfikacji na drodze administracyjnej, stanowi rażące naruszenie prawa. Takie postanowienie powinno być zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_nieważność
Przepisy (10)
Główne
ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. art. 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. art. 134 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. art. 3 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 134
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 127 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 129 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 52 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżone postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ organ odwoławczy rozpoznał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia, które było ostateczne i podlegało zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
Rozpoznanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia, które było ostateczne i nie podlegało weryfikacji na drodze administracyjnej stanowi rażące naruszenie prawa. Postanowienie to podlegało zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Skład orzekający
Teresa Kobylecka
przewodniczący sprawozdawca
Krystyna Napiórkowska
sędzia
Anna Szymańska
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów k.p.a. dotyczących ostateczności postanowień i trybu zaskarżania do sądu administracyjnego, a także konsekwencji błędnego pouczenia strony przez organ administracji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ administracji błędnie rozpoznał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia, które powinno być już przedmiotem postępowania sądowo-administracyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne zasady postępowania administracyjnego i sądowo-administracyjnego, w szczególności dotyczące ostateczności decyzji i postanowień oraz konsekwencji błędów proceduralnych organów administracji.
“Błąd organu administracji: sprawa C.S. i nieważność postanowienia o uchybieniu terminowi.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyVI SA/Wa 1040/04 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-04-06 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-06-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Szymańska Krystyna Napiórkowska Teresa Kobylecka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6169 Inne o symbolu podstawowym 616 Sygn. powiązane II OZ 1025/05 - Postanowienie NSA z 2005-11-18 Skarżony organ Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Treść wyniku Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.) Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska Asesor WSA Anna Szymańska Protokolant Andrzej Malinowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi C.S. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia Uzasadnienie IV SA/Wa 1040/04 U Z A S A D N I E N I E Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. stwierdził na podstawie art. 134 kpa, że odwołanie C.S. z dnia [...] stycznia 2002 r. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 1997 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu, pouczając, iż stronom przysługuje złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po rozpoznaniu wniosku C.S. o ponowne rozpatrzenie sprawy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] marca 2004 r. W uzasadnieniu postanowienia Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podniósł, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 1997 r. umorzył postępowanie z wniosku C.S. o stwierdzenie nieważności aktu własności ziemi z dnia [...] marca 1975 r., stwierdzającego, że R. i C. małż. S. z mocy prawa stali się właścicielami nieruchomości rolnej o pow. [...] ha, położonej w K.. Odwołanie od decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 1997 r., doręczonej jej dnia [...] lipca 1997 r., C. S. złożyła dnia [...] marca 2004 r., a zatem po upływie 14 dniowego terminu, przewidzianego w art. 129 § 2 kpa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2004 r. złożyła C.S., wnosząc o stwierdzenie nieważności aktu własności ziemi, przedstawiając swoje argumenty na okoliczność tego, że wydanie aktu własności ziemi nie było zasadne, gdyż działka Nr [...] wchodzi w skład nieruchomości, której właścicielką jest jej córka H. S.- Ś.. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna i jako taka prowadzi do stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia, aczkolwiek przyczyny jej uwzględnienia nie są tożsame z przedstawionymi przez skarżącą. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Na Sądzie zatem ciąży obowiązek kontroli zgodności zaskarżonego postanowienia z prawem we wszystkich aspektach, nie tylko tych podniesionych w skardze. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w zakresie pozostawania go w zgodności z przepisami prawa, stwierdzić należy, że zostało ono wydane z rażącym naruszeniem prawa. Organ odwoławczy w postępowaniu wstępnym podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - wniesienia odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa). W sprawie niniejszej Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi badał, czy odwołanie C.S. wniesione zostało w ustawowym terminie i swoje stanowisko wyraził w postanowieniu z dnia [...] marca 2004 r. Postanowienie to, zgodnie z treścią art. 134 kpa stało się ostateczne. Jednak skarżąca została mylnie pouczona przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 kpa, a złożony przez nią wniosek organ ten rozpoznał, wydając zaskarżone postanowienie z dnia [...] kwietnia 2004 r. Rozpoznanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia, które było ostateczne i nie podlegało weryfikacji na drodze administracyjnej stanowi rażące naruszenie prawa. Postanowienie to podlegało zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zgodnie bowiem z treścią art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia kończące postępowanie, a postanowienie stwierdzające uchybienie do wniesienia odwołania kończy postępowanie w sprawie. Wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie jest też uzależnione od wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 52 § 3 cyt. ustawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI