VI SA/Wa 103/20

Przedmiotem skargi Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców była decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego (GIF), która utrzymała w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego (WIF) odmawiającą wydania interpretacji indywidualnej oraz stwierdzającą nieprawidłowość stanowiska przedsiębiorcy (Apteka "M." Sp. j.) w zakresie zmian osobowych w spółce jawnej prowadzącej aptekę. Przedsiębiorca pytał, czy w przypadku śmierci jednego ze wspólników i wstąpienia nowego, lub gdy wspólnika zastąpi spółka z o.o., wymagana jest zmiana zezwolenia i czy nowe przepisy Prawa farmaceutycznego (wprowadzone ustawą nowelizującą z 2017 r., tzw. „apteki dla aptekarzy”) mają zastosowanie do zezwoleń wydanych przed ich wejściem w życie. WIF odmówił wydania interpretacji w pierwszym stanie faktycznym, uznając śmierć wspólnika za zdarzenie losowe, a nie zdarzenie przyszłe związane z działaniem przedsiębiorcy, co uniemożliwia wydanie interpretacji warunkowej. W drugim stanie faktycznym stwierdził nieprawidłowość stanowiska, wskazując, że zmiana wspólników wymaga spełnienia wymogów obowiązujących przepisów Prawa farmaceutycznego, co w przypadku spółki z o.o. jako wspólnika byłoby niedopuszczalne z uwagi na art. 104 ust. 1 pkt 4 u.p.f. GIF podtrzymał te stanowiska, argumentując, że zmiana wspólników w spółce jawnej prowadzącej aptekę wymaga dostosowania do nowych przepisów, nawet jeśli zezwolenie zostało wydane przed nowelizacją, a śmierć wspólnika nie jest zdarzeniem przyszłym w rozumieniu przepisów o interpretacji indywidualnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Rzecznika MŚP. Sąd zgodził się z organami, że śmierć wspólnika nie jest zdarzeniem przyszłym, które można objąć interpretacją indywidualną, gdyż jest to zdarzenie losowe, a nie związane z planowanym działaniem przedsiębiorcy, co prowadziłoby do wydania interpretacji warunkowej. W kwestii zmian w spółce, Sąd potwierdził, że podmiot występujący o zmianę zezwolenia, nawet jeśli zostało ono wydane przed wejściem w życie ustawy nowelizującej, musi spełniać wymogi nałożone przez obowiązujące przepisy Prawa farmaceutycznego. Sąd podkreślił, że przepisy intertemporalne (art. 2 ustawy nowelizującej) nie zwalniają z obowiązku dostosowania się do nowych wymogów przy zmianie zezwolenia, a jedynie zapewniają ważność zezwoleń wydanych przed nowelizacją. Sąd odrzucił również argumentację opartą na objaśnieniach prawnych Ministra Zdrowia, wskazując, że Minister nie jest właściwy do autentycznej wykładni przepisów w tym zakresie.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający