III RC 606/17

Sąd Rejonowy w ElbląguElbląg2018-10-15
SAOSRodzinnealimentyŚredniarejonowy
alimentydziecirodzinaobowiązek alimentacyjnydochody zagraniczneusprawiedliwione potrzebymożliwości zarobkowe

Sąd Rejonowy w Elblągu podwyższył alimenty zasądzone na rzecz małoletnich dzieci z 800 zł do 1400 zł miesięcznie, uwzględniając ich zwiększone potrzeby i możliwości zarobkowe ojca pracującego za granicą.

Matka małoletnich M. i H. Z. domagała się podwyższenia alimentów od ojca, R. Z., argumentując znacznym wzrostem potrzeb dzieci oraz poprawą sytuacji materialnej pozwanego, który pracuje za granicą. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, wskazując na własne wysokie koszty utrzymania. Sąd Rejonowy w Elblągu, analizując sytuację materialną obu stron oraz zwiększone potrzeby dorastających dzieci, podwyższył alimenty z 400 zł na 700 zł miesięcznie na każde dziecko, łącznie do 1400 zł, od daty wniesienia pozwu.

Sprawa dotyczyła podwyższenia alimentów na rzecz małoletnich M. i H. Z., zasądzonych pierwotnie w kwocie po 400 zł miesięcznie na każde dziecko. Matka małoletnich, B. Z., domagała się podwyższenia alimentów do 1000 zł miesięcznie na dziecko, argumentując istotną zmianą w zakresie usprawiedliwionych potrzeb dzieci oraz poprawą sytuacji materialnej pozwanego, R. Z., który pracuje jako kierowca zawodowy w Niemczech. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, przedstawiając swoje wysokie koszty utrzymania za granicą i wskazując, że matka dzieci powinna partycypować w kosztach w równej części. W toku postępowania żądanie matki zostało zmodyfikowane do 700 zł miesięcznie na dziecko. Sąd Rejonowy w Elblągu, po analizie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym dokumentów finansowych obu stron oraz zeznań matki, ustalił, że potrzeby małoletnich znacząco wzrosły w związku z ich wiekiem, rozwojem i potrzebami edukacyjnymi (korepetycje, zajęcia dodatkowe, wycieczki). Sąd uznał również, że możliwości zarobkowe pozwanego pracującego za granicą są znacznie wyższe niż jego dotychczasowe dochody w Polsce, a jego wydatki nie uniemożliwiają partycypowania w wyższych alimentach. W konsekwencji, sąd zasądził od pozwanego na rzecz małoletnich alimenty w łącznej kwocie 1400 zł miesięcznie, poczynając od daty wniesienia pozwu, uznając, że kwota ta częściowo zaspokoi usprawiedliwione potrzeby dzieci, a pozostałe koszty pokryje matka. Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie, nie obciążył powodów kosztami procesu, a od pozwanego nakazał ściągnąć koszty sądowe.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Tak, nastąpiła istotna zmiana stosunków polegająca na zwiększeniu usprawiedliwionych potrzeb małoletnich powodów oraz możliwości zarobkowych pozwanego.

Uzasadnienie

Sąd ocenił, że wiek dzieci, ich rozwój, potrzeby edukacyjne i społeczne, a także fakt pracy pozwanego za granicą z wyższymi dochodami, uzasadniają podwyższenie alimentów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zasądzenie alimentów w podwyższonej wysokości

Strona wygrywająca

małoletni powodowie M. i H. Z.

Strony

NazwaTypRola
M. Z.osoba_fizycznamałoletni powód
H. Z.osoba_fizycznamałoletni powód
B. Z.osoba_fizycznamatka małoletnich powodów, przedstawicielka ustawowa
R. Z.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (7)

Główne

k.r.o. art. 138

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Podstawa do zmiany wysokości alimentów w przypadku istotnej zmiany stosunków.

k.r.o. art. 135 § 1

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Określa zakres obowiązku alimentacyjnego zależny od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

k.r.o. art. 133 § 1

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Obowiązek rodziców do świadczeń alimentacyjnych wobec dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie.

Pomocnicze

k.r.o. art. 96

Kodeks rodzinny i opiekuńczy

Obowiązek rodziców troszczenia się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka.

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do nieobciążania stron kosztami procesu ze względów słuszności.

k.p.c. art. 333 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności wyrokowi.

u.k.s.c. art. 113 § 1

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Podstawa do ściągnięcia kosztów sądowych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Istotny wzrost usprawiedliwionych potrzeb małoletnich powodów związany z wiekiem, rozwojem i edukacją. Znacząco wyższe możliwości zarobkowe pozwanego pracującego za granicą. Brak innych osób na utrzymaniu pozwanego. Niewystarczająca wysokość dotychczasowych alimentów do zaspokojenia potrzeb dzieci. Bezpośrednia opieka i codzienne zaspokajanie potrzeb dzieci przez matkę.

Odrzucone argumenty

Pozwany argumentował, że jego koszty utrzymania za granicą są wysokie i uniemożliwiają partycypowanie w wyższych alimentach. Pozwany twierdził, że matka powinna partycypować w kosztach w równej części. Pozwany kwestionował niektóre wydatki przedstawione przez matkę jako nieuzasadnione lub przyszłe. Pozwany wskazywał na możliwość uzyskania świadczeń rodzinnych z Niemiec, co mogłoby zmniejszyć potrzebę podwyższenia alimentów.

Godne uwagi sformułowania

Poczynając od dnia 13 września 2017 roku, płatnych na dotychczasowych warunkach płatności do rąk matki małoletnich powodów B. Z., wraz z ustawowymi odsetkami, w razie uchybienia w terminie płatności którejkolwiek z rat Wskazała, żeby podwyższyć standard życia dzieci starała się o kindergeld, który należy się małoletnim z tytułu pracy w (...) ich ojca, jednak po skompletowaniu możliwych do uzyskania dokumentów pozwany odmówił udostępnienia niezbędnych dokumentów z jego strony w postaci zaświadczenia od pracodawcy i podpisania wniosku. Pozwany R. Z. w odpowiedzi na pozew, złożonej w dniu 16 stycznia 2018 roku, wniósł o jego oddalenie w całości. W ocenie Sądu, przedstawionych przez matkę dzieci wydatków nie sposób uznać za wygórowanych, zważywszy na zasady doświadczenia życiowego, potrzeby w tym zakresie dzieci są usprawiedliwione. Zdaniem Sądu, skoro pozwanego stać na opłacanie dwóch telefonów i telewizji, stać go tym bardziej na utrzymanie synów.

Skład orzekający

Anna Nowosielska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie podwyższenia alimentów w przypadku pracy jednego z rodziców za granicą, analiza usprawiedliwionych potrzeb dzieci w różnym wieku, ocena możliwości zarobkowych rodzica pracującego za granicą."

Ograniczenia: Konkretne ustalenia faktyczne dotyczące sytuacji materialnej stron i potrzeb dzieci mogą ograniczać bezpośrednie stosowanie orzeczenia w innych sprawach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje typowy konflikt o alimenty, ale z elementem pracy jednego z rodziców za granicą, co komplikuje ocenę sytuacji materialnej i możliwości zarobkowych. Szczegółowe wyliczenia kosztów utrzymania dzieci są wartościowe dla rodziców.

Ojciec pracuje za granicą, ale czy to zwalnia go z wyższych alimentów? Sąd analizuje potrzeby dzieci i dochody z Niemiec.

Dane finansowe

alimenty: 700 PLN

alimenty: 700 PLN

Sektor

rodzina

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III RC 606/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 października 2018 roku Sąd Rejonowy w Elblągu w III Wydziale Rodzinnym i Nieletnich w następującym składzie : Przewodniczący : SSR Anna Nowosielska Protokolantka : st. sekr. sąd. Katarzyna Jeszke po rozpoznaniu w dniu 03 października 2018 roku w Elblągu , na rozprawie sprawy z powództwa małoletnich M. i H. Z. zastępowanych przez matkę B. Z. przeciwko R. Z. o podwyższenie alimentów I . zasądza od pozwanego R. Z. na rzecz małoletnich powodów M. i H. Z. alimenty w podwyższonej wysokości w kwotach po 700 (słownie : siedemset) złotych miesięcznie na rzecz każdego z nich , łącznie po 1400 (jeden tysiąc czterysta) złotych miesięcznie , poczynając od dnia 13 września 2017 roku , płatnych na dotychczasowych warunkach płatności do rąk matki małoletnich powodów B. Z. , wraz z ustawowymi odsetkami , w razie uchybienia w terminie płatności którejkolwiek z rat , w miejsce dotychczasowych alimentów , zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 21 października 2011 roku w sprawie o sygn. akt V C 973/10 w kwotach po 400 złotych miesięcznie na rzecz każdego z nich , łącznie po 800 złotych miesięcznie ; II . oddala powództwo w pozostałym zakresie ; III . nie obciąża powodów zwrotem kosztów procesu na rzecz pozwanego ; IV . nakazuje ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Elblągu) kwotę (...) (słownie : dwóch tysięcy sześciuset trzydziestu trzech) złotych , tytułem kosztów sądowych ; V . wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności . Sygn. akt III RC 606/17 UZASADNIENIE Działając w imieniu małoletnich M. Z. (1) i H. Z. ich matka – B. Z. - w pozwie, wniesionym dnia 13 września 2017 roku, domagała się podwyższenia od pozwanego R. Z. na rzecz małoletnich synów alimentów z kwot po 400 złotych miesięcznie na rzecz każdego małoletniego do kwot po 1.000 złotych miesięcznie na każde dziecko, płatnych na dotychczasowych warunkach płatności do jej rąk, wraz z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia w terminie płatności którejkolwiek z rat . W uzasadnieniu podniosła, że od czasu zasądzenia wyrokiem Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 21 października 2011 roku alimentów od pozwanego na rzecz małoletnich powodów M. Z. (1) , urodzonego dnia (...) , i H. Z. , urodzonego dnia (...) , nastąpiła istotna zmiana w zakresie usprawiedliwionych potrzeb małoletnich oraz wysokości kosztów ich utrzymania , nadto poprawiła się sytuacja materialna pozwanego, którego dochody wzrosły z legalnej pracy na terenie (...) Podczas konwersacji pozwanego z małoletnich M. na portalu społecznościowym facebook , R. Z. wychwala się „bogactwami” , których się dorobił , na przykład komputerem za kwotę 5000 złotych , gdzie małoletni powód nie posiada własnego , nowym samochodem , motorem czy wycieczkami , co wzbudza w synu smutek , bunt i jeszcze większy żal , kiedy pozwany składa dziecku obietnice bez pokrycia . Wskazała , żeby podwyższyć standard życia dzieci starała się o kindergeld , który należy się małoletnim z tytułu pracy w (...) ich ojca , jednak po skompletowaniu możliwych do uzyskania dokumentów pozwany odmówił udostępnienia niezbędnych dokumentów z jego strony w postaci zaświadczenia od pracodawcy i podpisania wniosku . Z tego powodu zwróciła się o podwyższenie alimentów , gdyż znacznie wzrosły koszty utrzymania małoletnich synów od momentu ich zasądzenia . Argumentowała , że małoletni M. ma 14 lat , uczy się w drugiej klasie gimnazjum. W bieżącym roku szkolnym będzie miał egzaminy próbne do gimnazjum. W związku z tym potrzebuje korepetycji z matematyki, których koszt wynosi od 120 zł do 160 zł miesięcznie w zależności od potrzeby oraz korepetycji z języka angielskiego , które kosztują 160 zł miesięcznie. Wskazała też wydatki na jednorazowe ubezpieczenie w kwocie 37 złotych , komitet rodzicielski 40 złotych , obuwie szkolne 60 zł, zeszyty , plecak i inne przybory szkolne 300 złotych , dodatkowo wycieczki klasowe czy uroczystości szkolne , dojazdy do szkoły wiążą się z kosztem 45 złotych miesięcznie (karta miejska) , posiłki w szkole 4 zł dziennie (około 80 zł miesięcznie), składki klasowe 20 zł miesięcznie, opłata za abonament telefoniczny 30 – 50 złotych . Podniosła , że z uwagi na nastoletni wiek syna , zwiększyły się jego potrzeby częstszych kontaktów z rówieśnikami , spotkań towarzyskich , wyjść do kina , itp. , co wiąże się z dodatkowymi kosztami . Podkreśliła , że alimenty na rzecz dziecka zostały zasądzone kiedy był chłopcem w wieku 8 lat , obecnie stał się młodym mężczyzną , którego wyżywienie i ubranie jest znacznie wyższe . Argumentowała , że na syna H. , mającego 8 lat, który jest uczniem trzeciej klasy szkoły podstawowej , ponosi wydatki szkolne : na początku roku szkolnego ubezpieczenie 37 złotych , jednorazową opłatę za świetlicę 50 złotych , komitet rodzicielski 40 złotych , obuwie szkolne 30 złotych raz na 4 miesiące , zeszyty , okładki , podręczniki do religii i inne przybory szkolne 300 złotych (podkreśliła , że syn nie posiada jeszcze własnego biurka) , opłatę za obiady 3 zł (około 60 zł miesięcznie), zajęcia judo 50 zł , wyjścia klasowe na łyżwy, basen , kino , teatr, składki klasowe , uroczystości szkolne , itp. , okulary korekcyjne z uwagi na dużą wadę dziecka , wizytę u okulisty 120 złotych raz na 6 miesięcy plus zakup oprawek i szkieł , które w zeszłym roku zostały dwa razy zniszczone . Wskazała , że w maju 2018 roku małoletni przystąpi do Pierwszej Komunii Świętej , której ciężar organizacji wyłącznie na niej spoczywa . Nadmieniła , że pozwany nigdy nie angażował się w jakąkolwiek pomoc związaną z dziećmi , podczas przyjęcia komunijnego starszego syna nie zaszczycił go nawet obecnością w kościele , podczas kiedy przebywał jeszcze w Polsce . Zauważyła , że wszystkie koszty związane z wycieczkami rodzinnymi , wakacjami , feriami , urodzinami chłopców , świętami , zakupem odzieży sezonowej czy bieżącej pokrywa sama . Wskazała , że obecnie jest zatrudniona w Oddziale Banku (...) w punkcie kasowym na ¾ etatu za miesięcznym wynagrodzeniem w kwotach średnio od 1111,86 zł do 1.500 zł , w zależności od przepracowanych godzin , dodatkowo jest w stanie dorobić na pracach dorywczych około 500 do 700 złotych w zależności od zleceń i możliwości , gdyż ma 2 synów w domu , z którymi też musi odrobić lekcje , spędzić czas , czy przygotować posiłki . Podkreśliła , że nie korzysta z dofinansowań MOPSu , tj. obiady , stypendia , od marca 2017 roku nie został przyznany zasiłek rodzinny na dzieci .Wskazała, że opłaty mieszkaniowe , w tym woda, energia elektryczna, gaz, wywóz śmieci , to 400 zł miesięcznie, raty za X-boxa synów 50 złotych miesięcznie , opłata za tv 120 złotych . Podniosła , iż jest matką , kobietą , która ma również swoje potrzeby ze względu na całą uwagę , którą skupia na dzieciach co kosztuje ją wiele wyrzeczeń . Dlatego uważa , że koszty związane z wychowaniem dzieci należy podzielić sprawiedliwie . Pozwany R. Z. w odpowiedzi na pozew, złożonej w dniu 16 stycznia 2018 roku, wniósł o jego oddalenie w całości . W uzasadnieniu podniósł , że zamieszkuje i pracuje na terenie (...) jako kierowca zawodowy i z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie w kwotach średnio po około 1650 euro netto , w zależności od przepracowanych godzin . Wskazał , iż nie ma prawa do otrzymania płatnego urlopu , każda absencja w pracy wiąże się z obniżeniem wynagrodzenia , przykładowo w styczniu 2018 roku osiągnął je w kwocie 1399 euro . Wskazał , że na jego miesięczne koszty utrzymania składają się wydatki w łącznej wysokości po 1335 euro miesięcznie , w tym : opłaty mieszkaniowe – 650 euro, energia elektryczna – 30 euro , alimenty na rzecz małoletnich powodów – około 220 euro , opłaty za interent – 30 euro , opłaty za telefon – 35 euro , wyżywienie – 300 euro , obowiązkowy w (...) abonament telewizyjny – 20 euro , obowiązkowe OC samochodu – 115 euro , paliwo do samochodu na dojazdy do pracy - 60 euro , kurs języka niemieckiego – 75 euro , środki czystości – 20 euro . Wskazał, iż w 2017 roku poniósł dodatkowe koszty związane z kaucją na mieszkanie w wysokości 700 euro , ubezpieczeniem na życie w wysokości 75 euro , podatkiem drogowym w wysokości 310 euro i remontem samochodu w wysokości 1.400 zł. Podkreślił , iż nie posiada żadnego majątku ani oszczędności , poza starym samochodem . Zaakcentował , iż wyjechał do (...) na okres tymczasowy i w połowie 2018 roku zamierza wrócić do Polski . Wskazał , że co prawda pracując w (...) więcej zarabia , ale też posiada większe wydatki . Aby móc opłacić kaucję za mieszkanie i dodatkowe koszty związane z podatkiem drogowym , zmuszony był skorzystać ze wsparcia finansowego swojej rodziny . Dodatkowo podał, iż z początkiem 2018 roku została mu wypowiedziana umowa najmu mieszkania , z czym wiązała się konieczność poniesienia kolejnych wydatków. Jego zdaniem , wyliczenie przedstawicielki ustawowej małoletnich powodów w zakresie kosztów utrzymania dzieci , nie wskazuje , aby przewyższały one wysokość dotychczasowych świadczeń , B. Z. nie przedstawiła żadnych dowodów związanych z koniecznością ponoszenia ponadstandardowych kosztów utrzymania dzieci , w tym korepetycji , że potrzeby dzieci są na poziomie żądanych alimentów w kwocie po 1000 złotych miesięcznie . Ewentualne podwyższenie alimentów powinno wynikać z uzasadnionych a nie przyszłych i niepewnych kosztów , które mogą nie powstać . Poza tym matka dzieci zapomina , że powinna w równej części partycypować w utrzymaniu małoletnich a nie próbować przerzucić ten obowiązek w całości na pozwanego . Jednocześnie podkreślił, że zarówno on jak i jego rodzina pomagają w utrzymaniu i wychowaniu dzieci, nie tylko finansowo, ale też poprzez osobiste starania w takim zakresie w jakim jest to tylko możliwe , ponieważ pozwany nie został zaproszony na komunię syna , dlatego nie uczestniczył w tej uroczystości . Jego zdaniem , strony poróżniła tak naprawdę kwestia uzyskania świadczeń rodzinnych , przysługujących dzieciom zgodnie z obowiązującymi przepisami (...) . R. Z. jak tylko mógł pomagał byłej żonie wysyłając kolejne żądane przez nią dokumenty , niezbędne do uzyskania świadczeń (...) , z uwagi na brak dojścia stron do porozumienia , kontakt pomiędzy nimi został zerwany , czego konsekwencją było wytoczenie powództwa o podwyższenie alimentów . Podkreślił , że jest w stanie pomóc B. Z. w otrzymaniu (...) świadczeń i wypracować ugodę w przedmiocie żądanych przez nią alimentów . Na rozprawie w dniu 24 stycznia 2018 roku B. Z. zmodyfikowała żądanie i wniosła o podwyższenie alimentów na rzecz małoletnich powodów z kwot po 400 zł miesięcznie do kwot po 700 zł miesięcznie na rzecz każdego z małoletnich powodów , łącznie po 1.400 zł miesięcznie, poczynając od dnia 13 września 2017 roku , płatnych na dotychczasowych warunkach płatności do jej rąk wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat, zaś w pozostałym zakresie cofnęła żądanie . Pełnomocnik pozwanego na w/w rozprawie wyraził zgodę na cofnięcie pozwu , a w pozostałym zakresie wniósł o oddalenie powództwa. Sąd Rejonowy w Elblągu, na wniosek stron , postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2018 roku, skierował story do mediacji , która nie doprowadziła do ich pojednania . Na rozprawie w dniu 11 lipca 2018 roku matka małoletnich powodów zmodyfikowała żądanie w ten sposób , że wniosła o podwyższenie alimentów na rzecz małoletnich powodów z kwot po 400 zł miesięcznie do kwot po 1.330 zł miesięcznie na rzecz każdego z małoletnich powodów , łącznie po 2.660 zł miesięcznie, poczynając od dnia 11 lipca 2018 roku , płatnych na dotychczasowych warunkach płatności do jej rąk , wraz z ustawowymi odsetkami w przypadku opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat, a za okres od dnia 13 września 2017 roku do dnia 10 lipca 2018 roku wniosła o podwyższenie alimentów na rzecz małoletnich powodów do kwot po 700 zł miesięcznie na każdego z małoletnich, łącznie po 1.400 zł miesięcznie, zgodnie w ze stanowiskiem przedstawionym na poprzedniej rozprawie. Pełnomocnik pozwanego na w/w rozprawie wnosił jak dotychczas , nadto o oddalenie żądania w zakresie rozszerzonego żądania . Ostatecznie na rozprawie dnia 03 października 2018 roku przedstawicielka ustawowa małoletnich powodów domagała się zasądzenia od pozwanego na rzecz każdego z małoletnich powodów kwot po 1330 złotych miesięcznie tytułem alimentów , łącznie po 2660 złotych miesięcznie , płatnych na dotychczasowych warunkach płatności do jej rąk , poczynając od dnia 13 września 2017 roku , wraz z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia w terminie płatności którejkolwiek z rat . Pełnomocnik pozwanego domagał się oddalenia żądania . Sąd ustalił, co następuje : Małoletni M. Z. (1) urodził się w dniu (...) w E. . Małoletni H. Z. urodził się w dniu (...) w E. . Pochodzą ze związku małżeńskiego B. Z. i R. Z. . Wyrokiem Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 21 października 2011 roku w sprawie o sygn. akt V C 973/10 związek małżeński B. Z. i R. Z. , zawarty w dniu 01 marca 2003 roku przed Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego w E. , rozwiązano przez rozwód . Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi : H. Z. i M. Z. (1) , powierzono matce z nią łącząc miejsce zamieszkania małoletnich, zaś pozwanemu R. Z. ograniczono wykonywanie tej władzy do współdecydowania o istotnych sprawach dzieci związanych z wyborem szkoły i zawodu. Kosztami utrzymania małoletnich synów obciążono oboje rodziców i zasądzono od R. Z. na rzecz małoletnich H. i M. Z. (1) alimenty w kwotach po 400 złotych miesięcznie na rzecz każdego z nich , łącznie po 800 złotych miesięcznie , płatne do 10 dnia każdego miesiąca do rąk B. Z. , wraz z odsetkami ustawowymi w razie opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat . We wskazanym rozstrzygnięciu uregulowano także kontakty ojca z synami poza ich miejscem zamieszkania w co drugą sobotę miesiąca od godziny 10.00 do godziny 18.00, poczynając od dnia 29 października 2011 roku . W tamtym czasie małoletni M. i H. Z. pozostawali pod opieką matki B. Z. , która nie pracowała, pozostawała na urlopie wychowawczym, utrzymywała się z zasiłku wychowawczego w kwotach po 400 złotych miesięcznie, pobierała także zasiłki rodzinne na dzieci w kwotach po 159 złotych miesięcznie. Korzystała również z pomocy finansowej jej ojca, prowadzącego działalność gospodarczą. Następnie – po zakończeniu urlopu wychowawczego – zarejestrowała się jako osoba bezrobotna i pobierała zasiłek dla bezrobotnych. B. Z. wraz z małoletnimi synami zamieszkiwała w wyodrębnionej części domu należącego do jej ojca B. J. , w której miała do swojej dyspozycji dwa pokoje z kuchnią i łazienką. M. Z. (1) liczył 8 lat , był uczniem pierwszej a następnie drugiej klasy Szkoły Podstawowej Nr (...) w E. . H. Z. liczył 2 latka , po zakończeniu przez matkę urlopu wychowawczego nad nim , zaczął uczęszczać do przedszkola. Obaj małoletni byli zdrowi. Na utrzymanie małoletniego M. , jego matka deklarowała, że wydawała kwoty po około 1135 złotych miesięcznie, zaś na utrzymanie małoletniego H. – kwoty po 1267 złotych miesięcznie. Z kolei R. Z. nie pracował, w styczniu 2010 roku wykonywał zatrudnienie jako kierowca za miesięcznym wynagrodzeniem w kwotach po 2000 złotych brutto , zrezygnował po miesiącu z tego zatrudnienia , uzasadniając powyższe koniecznością wykonywania pracy po kilkanaście godzin. Od dnia 23 lutego 2010 roku był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w E. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku . Za 2009 rok wykazał w Urzędzie Skarbowym dochód w wysokości 292,10 złotych . Utrzymywał się z pracy dorywczej jeżdżąc jako kierowca po samochody za granicę, z której uzyskiwał dochody w kwotach po 400 – 500 złotych miesięcznie. Z zawodu był kucharzem, nigdy nie pracował w tej profesji. Zamieszkiwał w lokalu rodziców, którzy utrzymywali się z emerytur w łącznych kwotach po 2300 złotych miesięcznie. Następnie przeprowadził się do spółdzielczego własnościowego dwupokojowego mieszkania położonego w E. przy ul. (...) , w którym sam zamieszkiwał. Wkład do Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w E. uiścił z pieniędzy otrzymanym umową darowizny od rodziców w wysokości ponad 80 000 złotych. W zamian za udzielanie pomocy koledze J. K. otrzymywał zakupy żywnościowe . Następnie przed Sądem Rejonowym w Elblągu toczyły się sprawy dotyczące zmiany kontaktów R. Z. z synami , zainicjowane przez B. Z. w sprawach o sygn. akt III Nsm 1244/13 i I. N. 34/15 oraz przez R. Z. w sprawie o sygn. akt III Nsm 34/15 , nadto postępowanie także z wniosku B. Z. o wykonanie kontaktów w sprawie o sygn. akt III Opm 115/14 (poprzednio o sygn. akt III Nsm 234/14) , które ostatecznie zostało umorzone . Postępowanie w sprawie o sygn. akt III Nsm 1244/13 zostało zakończone postanowieniem o umorzeniu postępowania. Natomiast postępowanie w sprawie o sygn. akt III Nsm 34/15 zakończyło się postanowieniem, w którym uchylono rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w Elblągu co do kontaktów pozwanego z synami z uwagi na brak ich realizowania , oraz oddalono wniosek B. Z. o zwiększenie kontaktów ojca z synami . Uprzednio , przed sprawą rozwodową B. i R. Z. , toczyły się sprawy w przedmiocie zasądzenia alimentów od pozwanego R. Z. na rzecz małoletnich M. i H. Z. o sygn. akt III RC 185/10 i III RC 751/10, które zostały zakończone postanowieniami o umorzeniu w/w postępowań z uwagi na cofnięcie żądań . W dalszej kolejności , po rozwodzie B. i R. Z. , przed tutejszym Sądem toczyły się sprawy z powództwa R. Z. o obniżenie alimentów na rzecz w/w małoletnich w sprawach o sygn. akt III RC 48/14 i III RC 24/15 , które zostały zakończone wyrokami oddalającymi powództwa . W sprawie o sygn. akt III RC 48/14 małoletni powodowie nadal zamieszkiwali wraz z matką B. Z. w dotychczasowym miejscu zamieszkania . H. uczęszczał do przedszkola a jego miesięczny koszt utrzymania matka oceniła na kwoty po 2158,14 złotych . M. uczęszczał do szkoły podstawowej i jego miesięczne koszty utrzymania matka oceniła na kwoty po 2528,69 złotych . B. Z. umową darowizny z dnia 05 grudnia 2013 roku otrzymała od swojego ojca dom (o wartości określonej na kwotę 300 000 złotych) wraz z wydzieloną częścią mieszkania , którą dotychczas zajmowała . Nadal pozostawała osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku , dnia 13 maja 2014 roku zostało wszczęte przed Powiatowym Urzędem Pracy w E. postępowanie administracyjne w związku z niestawieniem się jej w wyznaczonym terminie do placówki . Ukończyła szkołę zawodową w zawodzie krawcowej , zaocznie liceum ogólnokształcące , w czerwcu 2014 roku ukończyła szkołę Medyk o kierunku terapeuta zajęciowy . Z uwagi na konieczność zapewnienia synom opieki popołudniowej , nie podejmowała zatrudnienia , pomagała ojcu w prowadzonej działalności gospodarczej . Pobierała zasiłki rodzinne na synów w kwotach po 183 złotych miesięcznie oraz świadczenia alimentacyjne z funduszu alimentacyjnego . Opłaty związane z eksploatacją domu ponosił jej ojciec , B. Z. dokładała do nich kwoty po 200 złotych miesięcznie . Przedstawicielka ustawowa małoletnich powodów korzystała w tamtym czasie z pomocy opieki społecznej w formie dożywiania dzieci w placówkach oraz w formie posiłków dla M. w okresie od 14 do 27 lipca 2014 roku w trakcie trwania kolonii letnich w K. . Ponosiła opłaty za nadgodziny (od godz. 13 00) za przedszkole młodszego syna (bowiem w tym czasie odbywała praktyki zawodowe) w kwotach po 70 złotych miesięcznie , za przybory papiernicze – 20 złotych miesięcznie , opłacała składki szkolne starszego syna w kwotach po 20 złotych miesięcznie . Małoletni H. otrzymywał stypendium w kwocie 600 złotych na semestr , za które jego matka kupowała mu przybory i pomoce szkolne . Małoletni M. korzystał z bezpłatnej pomocy psychologicznej z uwagi na brak kontaktu z ojcem , którego potrzebował . B. Z. posiadała samochód osobowy marki V. (...) , rok produkcji 1995 , zakupiony w 2013 roku za kwotę 3000 złotych , którym wyjeżdżała do (...) po papierosy na własny użytek i paliwo do pojazdu . Z kolei R. Z. pozostawał osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku od dnia 06 marca 2012 roku , pozostawał na utrzymaniu rodziców (pobierających emerytury w kwotach po około 2000 złotych miesięcznie) , korzystał z pomocy opieki społecznej – w okresie od stycznia do marca 2014 roku otrzymał zasiłek okresowy w wysokości 21 złotych i w miesiącu lutym 2014 roku - celowy na dofinansowanie do zakupu żywności w wysokości 50 złotych . Czasami podejmował prace dorywcze bez rejestracji jako kierowca , za jeden dzień takiej pracy otrzymywał kwoty rzędu 70 – 100 złotych . W okresie od czerwca do września 2013 roku wykonywał zatrudnienie w ramach pracy sezonowej w (...) w charakterze pracownika fizycznego , zarobił łącznie kwotę 5500 złotych , którą przeznaczył na spłatę długów u osób fizycznych oraz 300 złotych na spłatę zaległości alimentacyjnych . Posiadał zadłużenie za czynsz mieszkaniowy w wysokości 3338,72 złotych (miesięcznie wynosił on kwoty po 518,98 złotych) . Opłacał rachunki za energię elektryczną w kwotach po około 100 złotych miesięcznie . Otrzymał od rodziców w darowiźnie telewizor , który kosztował kwotę 3000 złotych . Od lutego 2014 roku nie opłacał należności alimentacyjnych wypłacanych przez fundusz alimentacyjny na rzecz małoletnich synów i z tego tytułu posiadał zadłużenie w kwocie 1784,70 złotych . R. Z. wskazywał , że na swoje utrzymanie wydawał kwoty po 200 złotych miesięcznie . Ponadto nie utrzymywał regularnego kontaktu z synami , poza obowiązkiem alimentacyjnym nie przekazywał dzieciom żadnych prezentów , nie uczestniczył w ważnych dla synów uroczystościach . Postanowieniem Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 14 maja 2014 roku w sprawie o sygn. akt III Nsm 234/14 zobowiązano go do wykonywania w/w wyroku Sądu Okręgowego w Elblągu w przedmiocie kontaktów z małoletnimi dziećmi – pod rygorem nakazania zapłaty kwoty 100 złotych za każde nie realizowanie kontaktów . W sprawie o sygn. akt III RC 24/15 małoletni powodowie nadal zamieszkiwali wraz z matką i jej konkubentem P. S. (który spędzał średnio trzy noce w tygodniu w domu B. Z. ) w wydzielonej części domu do niej należącego a otrzymanego umową darowizny od jej ojca . B. Z. do września 2014 roku pozostawała osobą bezrobotną i pomagała ojcu w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej . Następnie od dnia 01 września 2014 roku do dnia 31 stycznia 2015 roku pracowała w firmie skórzanej P. w charakterze montera galanterii skórzanej za najniższym wynagrodzeniem , później przebywała na zwolnieniu lekarskim i leczyła się na depresję do dnia 16 marca 2015 roku , zaś od dnia 26 marca 2015 roku podjęła pracę w charakterze instruktora terapii zajęciowej we W. za wynagrodzeniem w kwotach po 1287,63 złotych netto miesięcznie . W trakcie przebywania na zwolnieniu lekarskim wykonywała pracę chałupniczą w postaci wykonywania kartek świątecznych i z tego tytułu uzyskała dochód w kwocie 750 złotych w marcu 2015 roku . Opłaty za utrzymanie małoletniego H. , który rozpoczął edukację w klasie „0” , zostały określone przez jego matkę na kwoty po około 960 złotych miesięcznie , zaś na małoletniego M. , który uczęszczał do piątej klasy szkoły podstawowej , na kwoty po około 1035 złotych , do tego doszedł zakup telefonu za kwotę 600 złotych , kredyt w kwocie 1100 złotych za zakup łóżek dla dzieci , spłacany ratami w kwotach po 200 złotych miesięcznie przez 6 miesięcy oraz remont pokoju chłopców za kwotę 300 złotych . Matka małoletnich powodów otrzymywała dożywianie synów w placówkach , do których uczęszczali , nadto okresowo – w czasie nie podejmowania zatrudnienia i pozostawania na zasiłku chorobowym – zasiłki rodzinne na dzieci . Nadal wyjeżdżała samochodem osobowym marki V. (...) do (...) po papierosy na własny użytek i paliwo do pojazdu . Ojcu z tytułu opłat eksploatacyjnych za dom przekazywała kwoty po 300 złotych miesięcznie . Dodatkowo ponosiła opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w kwotach po 42 złotych miesięcznie i podatek od nieruchomości w kwotach po 45 złotych kwartalnie . Ponadto spłacała raty za zakup dnia 19 lutego 2015 roku częściowo na kredyt kanapy w kwocie 949 złotych w kwotach po 209,38 złotych w okresie od marca do maja 2015 roku . Z kolei R. Z. podjął zatrudnienie od sierpnia 2014 roku w charakterze kierowcy autobusu za miesięcznym wynagrodzeniem w kwotach średnio po 1656,46 złotych netto , które było zajęte na poczet zaległości alimentacyjnych . Praca była zmianowa . Posiadał zadłużenie w funduszu alimentacyjnym z powodu nie realizowania obowiązku alimentacyjnego na rzecz synów w kwocie 3610 złotych . Jego matka zaciągnęła kredyt w kwocie 5000 złotych na spłatę zobowiązań , który był spłacany ratami po 270 złotych miesięcznie od stycznia 2015 roku , z tym , że pierwsza rata wynosiła kwotę 310 złotych , (termin spłaty ostatniej raty przypadał na grudzień 2017 roku) . Pozwany nadal zamieszkiwał sam w dwupokojowym lokalu , na którego wkład otrzymał środki finansowe od rodziców . Czynsz za wskazany lokal wynosił kwoty po 616,35 złotych miesięcznie (pozwany posiadał zaległości na dzień 19 marca 2015 roku w kwocie 2478,78 złotych) , opłaty za energię elektryczną kwoty po około 93 złotych miesięcznie . W dniu 20 czerwca 2016 roku B. Z. wniosła do tutejszego Sądu skargę na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowego w Elblągu S. K. . Sąd Rejonowy w Elblągu postanowieniem z dnia 21 października 2016 roku w sprawie o sygn. akt III RCo 128/16 oddalił jej skargę . Obecnie małoletni H. i M. Z. (2) nadal zamieszkują wraz z matką B. Z. w dotychczasowym miejscu w wydzielonej części domu należącego do ich matki . Małoletni H. w roku szkolnym 2017/2018 uczęszczał do szóstej klasy szkoły podstawowej , obecnie do siódmej . Uczęszcza na zajęcia judo, których koszt wynosi kwoty po 80 zł miesięcznie . H. choruje na nadwzroczność i co sześć miesięcy uczęszcza na prywatne wizyty kontrolne u lekarza okulisty. Koszt jednej wizyty wynosi 120 zł. Ostatnia w/w wizyta odbyła się w dniu 11 września 2018 roku. W/w dniu lekarz okulista wystawił zlecenie na okulary korekcyjne dla niego . Małoletni miał trzykrotnie wymieniane okulary w 2017 roku z powodu ich zniszczenia , każda z nich kosztowała kwotę 250 złotych . Ponadto ma opłacane obiady w szkole , których miesięczny koszt wynosi kwoty średnio po około 52 złotych . W okresie wakacji letnich uczęszczał na półkolonie , za które opłacono kwotę 140 złotych . Małoletni M. uczęszczał w roku szkolnym 2017/2018 do drugiej klasy gimnazjum , obecnie do klasy trzeciej . Dodatkowo uczęszcza na korepetycje z języka angielskiego i matematyki , od lutego 2018 roku z matematyki w firmie (...) , których koszt wynosi 225 zł miesięcznie , dodatkowo zostało uiszczone wpisowe w kwocie 50 złotych (pierwsza rata płatna do 15 lutego 2018 roku wyniosła kwotę 122,50 zł , pozostałe raty wynoszą kwoty po 225 zł , termin spłaty ostatniej raty przypada na kwiecień 2019 roku). Ponadto ma opłacane obiady w szkole kwotami średnio po około 70 złotych miesięcznie. Za telefony obu chłopców ich matka ponosi kwoty po około 120 złotych miesięcznie , za cyfrowy P. – 120 złotych miesięcznie . Poza tym dokonuje zakupu synom obuwia i odzieży (w grudniu 2017 roku zakupiła M. odzież za kwotę 329,94 złotych w lutym za kwotę 129,97 złotych oraz obuwie za kwotę 330 złotych , w styczniu 2018 roku zakupiła H. kurtkę za kwotę 119,98 złotych , w kwietniu 2018 roku kupiła H. buty za kwotę 69,99 złotych) , opłaca wyjścia i składki klasowe synów (w lutym za wyjścia synów poniosła wydatek w kwocie 35 złotych) , fryzjera (kwotami po 34 złotych miesięcznie) , wyjazdy starszego syna do dziewczyny (jeden bilet wynosi kwotę 7,50 - 8 złotych w jedną stronę) , wyjazdy rekreacyjne dzieci (bilet na basen w B. – 48 złotych w lutym 2018 roku) , na wycieczki (za wyjazd klasowy M. do Z. poniosła opłatę w kwocie 700 złotych , do W. w kwocie 60 złotych , do G. w kwocie 175 złotych) , bilet miesięczny za kwotę po 42,50 – 45 złotych , organizowanie uroczystości (za urodziny syna opłaciła dnia 13 stycznia 2018 roku kwotę 340 złotych , za komunię H. poniosła koszt 345 złotych) , prezenty (w grudniu 2017 roku zapłaciła kwotę 129,98 złotych , za klocki dnia 12 lutego 2018 roku zapłaciła kwotę 341,50 złotych) , wyjazdy na zorganizowany wypoczynek (opłaciła kwotę 1100 złotych za kolonię H. w okresie od dnia 04 lipca 2016 roku do dnia 13 lipca 2016 roku , kwotę 1269 złotych za kolonię M. w okresie od 14 lipca 2018 roku do 24 lipca 2018 roku) . Także w czasie chorób synów ponosi koszty zakupu leków , ich leczenia . Nadto ponosi inne opłaty , takie jak na przykład zakup etui na dokumenty M. za kwotę 39 złotych (w kwietniu 2018 roku) , części do roweru M. (w marcu 2018 roku za kwotę 52 złotych) . Matka małoletnich powodów wskazała , że poza wydatkami wskazanymi wyżej przeznacza na środki czystości i higieniczne M. 80 złotych , H. 60 złotych , wyżywienie M. 650 zł , H. – 550 złotych , kieszonkowe synów , wyjścia do kina , na basen , spotkania z rówieśnikami – po 200 złotych na każdego z synów . Nadto w miesiącu sierpniu 2018 roku wydała kwotę 77,65 złotych za wody opadowe i roztopowe , za buty M. 300 złotych , obuwie szkolne M. 91,98 złotych , obuwie sportowe H. 104,98 złotych , odzież M. 105 złotych , ubezpieczenie zaległości za samochód 173,40 złotych , akcesoria szkolne , takie , jak plecak i piórnik H. – 167,11 złotych , plecak M. – 150 złotych , na akcesoria higieniczne psa synów – 89,73 złotych , 21 złotych za strzyżenie psa (raz na 3 miesiące) , 60 złotych za wizyty u weterynarza (stosownie do potrzeby) , na paliwo do samochodu na dojazdy do pracy , wyjazdy rodzinne – około 400 – 500 złotych , wizytę kontrolną u lekarza okulisty H. 120 złotych , koszt zakupu nowych okularów – około 500 złotych . W miesiącu lipcu 2018 roku wydała na wyżywienie M. około 350 złotych , na wyżywienie H. około 550 złotych , na kolonię M. przekazała 500 złotych kieszonkowego , na akcesoria biwakowe 430 złotych , na wizytę u weterynarza z psem – 150 złotych , w miesiącu czerwcu 2018 roku , na obuwie H. wydała kwotę 141,98 złotych , na półkolonie H. 140 złotych , na strzyżenie psa 60 złotych , w maju 2018 roku na wydatki związane z komunią H. 2000 złotych , na leki M. 34 złote , na szczepienie psa – 80 złotych . B. Z. pracowała w ramach umowy na zastępstwo w charakterze terapeuty zajęciowego w okresie do maja 2016 roku od dnia 30 stycznia 2017 roku za najniższym wynagrodzeniem . Następnie pozostawała osobą bezrobotną , w dalszej kolejności od dnia 30 stycznia 2017 roku była zatrudniona w firmie (...) Sp. z o.o. na ¾ etatu na stanowisku kasjera . Z dniem 30 września 2018 roku otrzymała wypowiedzenie stosunku pracy. W okresie od stycznia 2017 roku do października 2017 roku uzyskała wynagrodzenie w wysokości średnio po 1347,55 zł netto średnio miesięcznie. Natomiast w okresie od stycznia 2018 roku do czerwca 2018 roku wynagrodzenie w wysokości 1.167, 20 zł średnio netto miesięcznie. Z informacji PIT-11 za 2017 rok wynika , iż matka małoletnich od w/w pracodawcy uzyskała dochód w kwocie 15.675,96 zł. Decyzją Marszałka Województwa (...) w O. z dnia 26 lipca 2017 roku przyznano B. Z. prawo do zasiłku rodzinnego na M. i H. Z. w kwotach po 124 złotych miesięcznie za okres od dnia 01 listopada 2016 roku do dnia 28 lutego 2017 roku , odmówiono prawa do niego za okres od dnia 01 marca 2017 roku do dnia 31 października 2017 roku oraz odmówiono prawa do jednorazowego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2017/2018 na dzieci . W wymienionej decyzji wskazano , iż ustawodawstwo polskie (z racji zamieszkiwania dzieci w Polsce wraz z matką , która w Polsce wykonuje pracę) ma zastosowanie na zasadzie pierwszeństwa co do przyznawania świadczeń rodzinnych , co skutkowało rozpatrzeniem wniosku B. Z. w oparciu o kryteria polskiej ustawy o świadczeniach rodzinnych , w tym kryteria dochodowe . Z dalszych informacji przesyłanych B. Z. wynikało , że ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego za okres od dnia 01 października 2017 roku do dnia 30 września 2018 roku , prawa do zasiłku rodzinnego za okres od dnia 01 listopada 2017 roku do dnia 31 października 2018 roku oraz jednorazowego dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2018/2019 nadal podlega przepisom o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego . Z informacji Kasy Rodzinnej w S. na terenie Niemiec z dnia 16 maja 2018 roku wynikało , że w Polsce został złożony wniosek o przyznanie świadczeń rodzinnych . Nadto , celem stwierdzenia prawa do zasiłku rodzinnego pozwany miał wypełnić i podpisać załączone formularze , po czym dostarczyć wraz z koniecznymi potwierdzeniami do Kasy Rodzinnej . B. Z. nadal dokłada ojcu B. J. do opłat za eksploatację domu do niej należącego kwoty po 400 złotych miesięcznie (na opłaty za energię elektryczną , wodę , wywóz śmieci , ogrzewanie , które wynoszą miesięcznie kwoty po około 736 złotych , w tym na : energię elektryczną – 303,93 zł , wywóz śmieci – 43,94 zł , podatek od nieruchomości – 15 zł , wodę 55,80 zł , gaz – 317 zł) . Nadto opłaca składki OC za samochód osobowy marki H. (...) kwotami po 645 złotych rocznie . Matka małoletnich powodów pozostaje w nieformalnym związku z partnerem , kierowcą samochodu ciężarowego , który przez około jeden tydzień w miesiącu przebywa u niej w domu . B. Z. otrzymuje od niego pomoc finansową w kwotach od 1.000 zł do 1.500 zł miesięcznie , stosownie do potrzeb , nadto dokłada się on do opłat związanych z utrzymaniem domu kwotami po 1500 złotych średnio miesięcznie . Przedstawicielka ustawowa małoletnich powodów spłaca raty kredytowe w kwotach łącznie po 296,38 złotych miesięcznie (120 zł + 50 zł + 126,38 zł) . Małoletni H. nie chce mieć kontaktu z ojcem, zaś M. ma kontakt pośredni z ojcem za pomocą messengera. Z kolei R. Z. od stycznia 2016 roku przebywa i pracuje na terenie Niemiec . Za miesiąc marzec 2016 roku otrzymał wynagrodzenie w kwocie 1634,94 euro , za miesiąc kwiecień 2016 roku w kwocie 1574,35 euro , za miesiące maj – sierpień 2017 roku – kwotę 6476,58 euro , co dało kwotę po 1619,14 euro miesięcznie , za miesiąc kwiecień 2018 roku otrzymał wynagrodzenie w wysokości 1.473,19 euro, za miesiąc maj 2018 roku w wysokości 1.142,65 euro. Pozwany w sporządzonym zestawieniu wskazał, iż jego comiesięczne wydatki wynoszą około 1.150 euro (przy zamieszkaniu w dwupokojowym lokalu z drugą osobą), w tym na : abonament telefoniczny – 20 euro, alimenty na synów – 200 euro, żywność – 300 euro, paliwo na dojazdy do pracy – 130 euro , ubezpieczenie samochodu – 85 euro , internet – 40 euro , abonament telewizyjny niemiecki – 20 euro , podatek za samochód – 25 euro , abonament polski telewizyjny – 15 euro, abonament polski telefoniczny – 15 euro , środki chemiczne – 20 euro , mieszkanie – 300 euro (za jedną osobę gdy mieszka z nią druga osoba) . Alimenty od pozwanego na rzecz małoletnich powodów M. i H. Z. egzekwuje Komornik Sądowy S. K. w sprawie o sygn. akt Kmp 1/11. W toku postępowania egzekucyjnego w okresie od 09 stycznia 2017 roku do 06 grudnia 2017 roku wyegzekwowana została od R. Z. łącznie kwota 9.600 zł, która w całości została przekazana małoletnim wierzycielom. Następnie w/w organ egzekucyjny w zaświadczeniu z dnia 06 sierpnia 2018 roku powiadomił matkę małoletnich o bezskuteczności alimentów w okresie ostatnich dwóch miesięcy . Ojciec pozwanego R. B. Z. - wpłacił na rachunek bankowy B. Z. tytułem alimentów na rzecz M. i H. Z. w dniu 06 lipca 2018 roku łącznie kwotę 800 zł oraz tożsame kwoty w dniach 06 sierpnia 2018 roku i 06 września 2018 roku. Pozwany nie utrzymuje bezpośrednich kontaktów z synami , nie pamięta o ważnych wydarzeniach w ich życiu, nie uczestniczy finansowo , poza alimentami , w kosztach ich utrzymania . (dowód : zeznania przedstawicielki ustawowej małoletnich powodów B. Z. : protokół z rozprawy z dnia 03 października 2018 roku , zapisany na płycie umieszczonej w kopercie na k.346 w czasie 00:07:54 – 00:16:19 , protokół skrócony k.344 , w zw. z protokołem z rozprawy z dnia 24 stycznia 2018 roku , zapisanym na płycie umieszczonej w kopercie na k.122 w czasie 00:05:33 – 00:29:29 , protokół skrócony k.110 – 120 , w zw. z protokołem z rozprawy z dnia 11 lipca 2018 roku , zapisanym na płycie umieszczonej w kopercie na k.268 w czasie 00:08:47 – 00:11:48 , protokół skrócony k.266v , informacje , decyzje , zaświadczenia , odcinki wpłat , potwierdzenia realizacji przelewów , faktury k.5 -6 , 10 – 48 , 68 – 89 , 103 – 116 , 128 – 142 , 151 – 194 , 199 – 214 , 252 – 265 , 276 – 333 , 338 – 342 , koperta k.273 , dokumenty zgromadzone w aktach spraw Sądu Okręgowego w Elblągu o sygn. V C 973/10 , Sądu Rejonowego w Elblągu o sygn. III RC 185/10 ,III RC 751/10 , III RC 48/14 , III RC 24/15 , III RCo 128/16 , I. N. (...) , I. N. 234/14 , I. N. 34/15 , aktach Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Elblągu S. K. o sygn. Kmp 1/11) . Sąd zważył , co następuje : Dokonując ustaleń faktycznych, Sąd oparł się na zebranych w sprawie dokumentach w postaci informacji, decyzji , zaświadczeń , odcinków wpłat , potwierdzeń realizacji przelewów , faktur , ich autentyczność nie budziła bowiem wątpliwości, nie była także kwestionowana przez żadną ze stron . Ponadto oparł się na zeznaniach przedstawicielki ustawowej małoletnich powodów z uwagi na ich spójność i korelację z pozostałym materiałem dowodowym , zgromadzonym w przedmiotowej sprawie .W większości uznano także za wiarygodne spisy kosztów utrzymania stron , bowiem co do pozwanego nie były one kwestionowane , zaś co do małoletnich powodów zostały częściowo wykazane przedstawionymi dowodami ich poniesienia . Ponadto Sąd oparł się na dowodach zgromadzonych w aktach spraw : Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Elblągu S. K. o sygn. Kmp 1/11 , Sądu Okręgowego w Elblągu o sygn. V C 973/10 , Sądu Rejonowego w Elblągu o sygn. III RC 185/10 , III RC 751/10 , III RC 48/14 , III RC 24/15 , III RCo 128/16 , I. N. (...) , I. N. 234/14 , I. N. 34/15 . Ponadto Sąd pominął dowód z przesłuchania pozwanego , w trybie art 302 § 1 kpc , bowiem prawidłowo wezwany na termin rozprawy nie stawił się na nią bez odpowiedniego usprawiedliwienia, będąc prawidłowo pouczony o skutkach niestawiennictwa . Przedmiotem rozpoznania niniejszej sprawy była zasadność zmiany wysokości alimentów, na którą, zgodnie z art. 138 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego , ma wpływ zmiana stosunków. Wskazać należy, iż zgodnie z przyjętą w orzecznictwie praktyką , taka zmiana musi mieć charakter istotny i dotyczyć okoliczności, od których zależy zakres obowiązku alimentacyjnego, a więc usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego . Obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dzieci wynika z art. 133 § 1 k.r.o. Zgodnie z tym artykułem rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie. Zakres obowiązku alimentacyjnego zależy z jednej strony usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, z drugiej zaś - od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego ( art. 135 § 1 k.r.o. ). Pojęcia "usprawiedliwione potrzeby" oraz "możliwości zarobkowe i majątkowe" zostały szczegółowo omówione w uchwale Pełnego Składu Izby Cywilnej i Administracyjnej Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1987 r. (M.P. z 1988 r. Nr 6, poz. 60). W uchwale tej stwierdzono między innymi: "Pojęcia usprawiedliwionych potrzeb nie można jednoznacznie zdefiniować, ponieważ nie ma jednego stałego kryterium odniesienia. Rodzaj i rozmiar tych potrzeb jest uzależniony od cech osoby uprawnionej oraz od splotu okoliczności natury społecznej i gospodarczej, w których osoba uprawniona się znajduje. Nie jest możliwe ustalenie katalogu usprawiedliwionych potrzeb podlegających zaspokojeniu w ramach obowiązku alimentacyjnego i odróżnienie ich od tych, które jako objaw zbytku lub z innych przyczyn nie powinny być uwzględnione. W każdym razie zakres obowiązku alimentacyjnego wyznaczać będą poszczególne sytuacje uprawnionego i zobowiązanego, konkretne warunki społeczno-ekonomiczne oraz cele i funkcje obowiązku alimentacyjnego. Dopiero na tym tle będzie można określić potrzeby życiowe - materialne i intelektualne uprawnionego. Zakres potrzeb dziecka, które powinny być przez rodziców zaspokojone, wyznacza treść art. 96 k.r.o. , według którego rodzice obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie - odpowiednio do jego uzdolnień - do pracy dla dobra społeczeństwa. Stosownie do tej dyrektywy rodzice w zależności od swych możliwości są obowiązani zapewnić dziecku środki do zaspokojenia zarówno jego potrzeb fizycznych (wyżywienia, mieszkania, odzieży, higieny osobistej, leczenia w razie choroby), jak i duchowych (kulturalnych), także środki wychowania (kształcenia ogólnego, zawodowego) według zdolności, dostarczania rozrywek i wypoczynku. W przedmiotowej sprawie, od czasu orzekania w przedmiocie obowiązku alimentacyjnego wobec małoletnich powodów, do czasu, od którego domagano się jego korekty, upłynął okres około 2 lat (ostatnia sprawa o zmniejszenie alimentów na rzecz małoletnich M. i H. Z. ) , zaś od czasu , w którym autorytatywnie określano jego wysokość – 6 lat . W tym czasie niewątpliwie zmieniła się sytuacja stron , bowiem pozwany wyjechał w celach zarobkowych poza granice Polski , gdzie pracuje od około 2 lat , także zmieniła się sytuacja małoletnich powodów – z uwagi na ich intensywny wzrost i rozwój oraz sytuacja ich matki , która podjęła kolejne , wyżej płatne zatrudnienie . Niewątpliwie przez wskazany okres czasu zwiększyły się koszty utrzymania małoletnich powodów z uwagi na ich wzrost , rozwój i zwiększenie się ich potrzeb związanych z kontynuacją edukacji szkolnej , koniecznością korzystania z korepetycji , dodatkowych zajęć . Matka małoletnich ponadto ponosi koszty leczenia okulistycznego syna H. oraz obu synów koszty wycieczek szkolnych, kolonii i obozów, urodzin, innych uroczystości (Pierwsza Komunia Święta) oraz świąt . Nadto dnia 25 kwietnia 2016 roku kupiła dzieciom X-boxa za kwotę 1801 złotych , którego spłaca comiesięcznymi ratami po 50 zł (termin ostatniej raty upływa w dniu 23 kwietnia 2019 roku) . Wypada zaakcentować , że w miesiącach , w których B. Z. nie kupuje synom odzieży i obuwia , jej koszty stałe wynoszą kwoty ponad 2690 złotych miesięcznie (kwiecień 2018 roku) , natomiast wskazane wydatki zwiększają miesięczne kwoty na ten cel . Należy zauważyć, że kwota dotychczasowych alimentów nie jest adekwatna do potrzeb małoletnich powodów , którzy rosną , co wiąże się z wydatkami na odzież i obuwie, z których wyrastają , wyżywienia odpowiedniego do wieku, wydatkami na ich rozwój społeczny (materiały edukacyjne, spotkania z rówieśnikami) . W ocenie Sądu , przedstawionych przez matkę dzieci wydatków nie sposób uznać za wygórowanych, zważywszy na zasady doświadczenia życiowego , potrzeby w tym zakresie dzieci są usprawiedliwione . Również wydatki związane z utrzymaniem domu B. Z. , w którym małoletni zamieszkują , wchodzą w skład wydatków koniecznych do ich utrzymania, co podwyższa miesięczne potrzeby małoletnich powodów . Bez wątpienia obecnie cały ciężar wychowania małoletnich powodów spoczywa na ich matce, która sprawuje nad nimi bezpośrednią opiekę, zabezpiecza ich wszystkie potrzeby: mieszkaniowe, żywieniowe, związane z zakupem odzieży, środków czystości, higienicznych oraz dotyczących wydatków szkolnych. Matka małoletnich powodów wykonuje ciążący na niej obowiązek alimentacyjny względem dzieci także w postaci osobistych starań o utrzymanie i wychowanie ich poprzez dbanie codzienne o synów , wykonując niezbędne czynności na rzecz małoletnich , co także przekłada się na jego wymierną wartość . Stąd – wbrew stanowisku pozwanego – B. Z. nie powinna ponosić w równej części z pozwanym wkładu finansowego w utrzymanie małoletnich powodów z tego powodu , iż na bieżąco , codziennie dba o wychowanie i rozwój małoletnich , czego pozwany nie wykonuje , zatem nie spotkał się z akceptacją Sądu argument pozwanego o chęci matki dzieci przerzucenia obowiązku alimentowania powodów na ich ojca . Z drugiej strony, zmieniła się sytuacja pozwanego, bowiem podjął zatrudnienie na terenie (...) , gdzie przebywa od stycznia 2016 roku , a jego miesięczne wynagrodzenie jest zdecydowanie wyższe od uzyskiwanego w Polsce . Co prawda w toku postępowania dwukrotnie akcentował , że zamierza zakończyć pracę za granicą i powrócić do Polski , jednakże wskazywał również , iż oczekuje na przydział lokalu w (...) . Nadto zamiar powrotu do kraju nie może skutkować przyjęciem , iż nie jest w stanie alimentować synów wyższymi świadczeniami , zwłaszcza w sytuacji , kiedy przedstawiał dochody na poziomie około 1400 – 1650 euro miesięcznie (około 5600 – 6600 złotych miesięcznie) i wydatki (łącznie z alimentami) w kwotach po 1150 – 1335 euro miesięcznie (około 4600 – 5340 złotych) . Należy podkreślić , że pozwany poza małoletnimi powodami nie posiada innych osób na utrzymaniu , nadto nie uczestniczy w życiu synów w żaden inny sposób , poza łożeniem świadczeń na ich rzecz . Dodatkowo wskazać należy , że kwestia naprawy lakierniczej samochodu V. (...) (przedstawiona przez pozwanego jako jego wydatek) nie była niezbędna , wyprzedzająca potrzeby małoletnich powodów (z maja 2017 roku) . Nadto dodać wypada , że pozwany dysponuje w Polsce mieszkaniem dwupokojowym , które może wynajmować (przedstawicielka ustawowa małoletnich powodów twierdziła , że w jej ocenie jest wynajmowane) i uzyskiwać dodatkowe środki finansowe na utrzymanie synów . Zdaniem Sądu , skoro pozwanego stać na opłacanie dwóch telefonów i telewizji , stać go tym bardziej na utrzymanie synów . Nadto , przedstawione przez niego wydatki są niższe od dochodów , stąd dysponuje on „wolnymi środkami” , które powinien przeznaczyć na zaspokojenie zwiększonych potrzeb synów . W ocenie Sądu, pozwany może i powinien uczestniczyć w utrzymaniu synów w wyższym niż dotychczas zakresie , gdyż kwota 400 zł dotychczas zasądzonych alimentów nie jest w stanie zaspokoić niezbędnych potrzeb małoletnich powodów , którzy znajdują się w okresie intensywnego wzrostu i rozwoju , co przekłada się na ich potrzeby materialne . Zatem, kierując się powyższym, a uwzględniając przede wszystkim zwiększenie się potrzeb małoletnich powodów oraz możliwości zarobkowych pozwanego jak i upływ czasu , Sąd , na podstawie art. 135 § 1 k.r.o. i art. 138 k.r.o. , zasądził od pozwanego R. Z. na rzecz małoletnich powodów M. i H. Z. alimenty w podwyższonej wysokości w kwotach po 700 złotych miesięcznie na rzecz każdego z nich , łącznie po 1400 złotych miesięcznie , poczynając od dnia 13 września 2017 roku, tj. od dnia wywiedzenia powództwa, płatne na dotychczasowych warunkach płatności do rąk matki małoletnich powodów B. Z. , wraz z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat - w miejsce dotychczasowych alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 21 października 2011 roku w sprawie o sygn. akt V C 972/10 w kwotach po 400 złotych miesięcznie na rzecz każdego z nich , łącznie po 800 złotych miesięcznie ( punkt I wyroku). Należy także podkreślić , iż zasądzona kwota pozwala jedynie na częściowe zaspokojenie podstawowych, usprawiedliwionych potrzeb małoletnich M. i H. , w pozostałym zakresie potrzeby te będzie w dalszym ciągu zaspokajała ich matka , która posiada stałe źródło dochodu , co skutkowało oddaleniem powództwa w pozostałej części (punkt II rozstrzygnięcia) . W tym miejscu wypada również wskazać , że ponieważ decyzja o odmowie przyznania zasiłków rodzinnych dla małoletnich powodów w uzasadnieniu przywoływała zasadę , zgodnie z którą miejsce zamieszkania dzieci ma decydujące znaczenie dla ustalenia ustawodawstwa państwa , wedle którego ustalane jest prawo do świadczenia rodzinnego (kraj pierwszeństwa do wypłaty świadczeń) , z tego powodu stanowisko przedstawicielki ustawowej małoletnich powodów o zaniechaniu przez pozwanego działań w kierunku uzyskania zasiłku (...) nie było do końca uzasadnione . Abstrahując od zasady , wyrażonej w przepisie art 135 krio , zgodnie z którą na zakres świadczeń alimentacyjnych nie wpływają m.in. świadczenia wychowawcze , rodzinne , przedstawicielka ustawowa małoletnich powodów nie wykazała , że po złożeniu wniosku na terenie (...) , zostałby przyznany zasiłek rodzinny według prawa (...) . Bez wątpienia pozwany nie podjął stosownej aktywności w tym zakresie (pełnomocnicy stron na rozprawie dnia 20 kwietnia 2018 roku mieli porozumieć się co do złożenia wniosku przez pozwanego , co ostatecznie nie nastąpiło) , jednakże z powyższego nie można wyprowadzać wniosku o pewności w zakresie przyznania zasiłku rodzinnego , zwłaszcza w sytuacji , kiedy przed podjęciem decyzji przez Marszałka Województwa (...) , było prowadzone postępowanie wyjaśniające z (...) instytucją właściwą w sprawie świadczeń rodzinnych , rozważana kwestia przekazania wniosku do władz (...) , co wynika z uzasadnienia decyzji z dnia 26 lipca 2017 roku oraz pisma ją poprzedzającego z dnia 14 lipca 2017 roku . W punkcie III wyroku, Sąd , na podstawie art. 102 k.p.c. , postanowił nie obciążać małoletnich powodów zwrotem kosztów procesu na rzecz pozwanego w części , w jakiej „wygrał” proces , tj. żądanych przez niego kosztów zastępstwa procesowego przez fachowego pełnomocnika, uznając, że przemawiają za powyższym względy słuszności. Małoletni nie posiadają bowiem własnego majątku i pozostają na wyłącznym utrzymaniu rodziców, w tym także pozwanego . Punkt IV orzeczenia zawiera rozstrzygnięcie o kosztach sądowych, które - na mocy przepisu art. 13 i art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (opublikowanej tekst jednolity Dz. U. z 2018 roku, poz. 300) oraz art. 108 § 1 k.p.c. i 100 k.p.c. – nakazał ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Elblągu), w kwocie 2633 zł , na którą składają się opłata stosunkowa wynosząca 5% wartości przedmiotu sporu obliczona stosunkowo w takim zakresie w jakim pozwany przegrał proces (360 zł) , udział w kosztach sądowych za tłumaczenie korespondencji , obliczony w ten sam sposób (2267 zł) oraz opłata kancelaryjna za klauzulę wykonalności (6 zł) . Na mocy art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c. , wyrokowi w części zasądzającej roszczenie tj. w punkcie I nadano rygor natychmiastowej wykonalności (punkt V wyroku) .

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI