VI RCa 184/15

Sygn. akt VIRCa 184/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 września 2015 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie VI Wydział Cywilny Rodzinny w składzie: Przewodniczący: SSO Aneta Szwedowska (spr.) Sędziowie: SO Jolanta Piórkowska SR del do SO Marek Maculewicz protokolant: st. sekr. sąd. Izabela Nalikowska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 roku w Olsztynie na rozprawie sprawy z powództwa małoletnich N. Ł. i C. Ł. reprezentowanych przez przedstawicielkę ustawową K. P. przeciwko J. Ł. o alimenty na skutek apelacji małoletnich powodów od wyroku Sądu Rejonowego w Kętrzynie z dnia 06 maja 2015 roku sygn. akt III RC 50/15 oddala apelację. Sygn. akt VI RCa 184/15 UZASADNIENIE Małoletni powodowie N. Ł. i C. Ł. reprezentowani przez matkę K. P. wnieśli o zasądzenie od pozwanego J. Ł. na ich rzecz alimentów w wysokości po 500 zł miesięcznie płatnych do rąk K. P. i zasądzenie kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Uzasadnili pozew wskazując na rozdzielne funkcjonowanie rodziców i sporadyczny jedynie udział ojca w ich utrzymaniu. Podali, że pozwany przekazuje na ich utrzymanie kwotę łącznie 200 zł miesięcznie, co skutkuje nadmiernym obciążeniem ich matki kosztami ich utrzymania i koniecznością rezygnacji z potrzeb wykraczających poza podstawowe. Wskazali, że zmuszeni są zrezygnować z zajęć dodatkowych, zaś bieżące wydatki maksymalnie ograniczać. Sąd Rejonowy w Kętrzynie wyrokiem z 6 maja 2015r. w sprawie III RC 50/15 zasądził od pozwanego na rzecz powodów alimenty w wysokości po 250 zł na każdego z nich i zobowiązał do przekazywania ich K. P. do 15 dnia każdego miesiąca od 11 lutego 2015r. Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie obejmującym oczekiwanie ustalenia alimentów na poziomie 500 zł miesięcznie na utrzymanie każdego powoda, nie obciążył pozwanego kosztami sądowymi i nadał wyrokowi w punkcie I rygor natychmiastowej wykonalności. Sąd uzasadnił decyzję dostrzeżeniem niekomfortowej sytuacji pozwanego uniemożliwiającej ustalenie alimentów na wyższym poziomie. Uznał, że pozwany wykorzystuje swoje możliwości zarobkowe, zaś wskazane przez powodów oferty pracy nie uwzględniają potrzeby stabilizacji. Apelację od wyroku złożyli powodowie. Zarzucili naruszenie art. 135§1 i 2 k.r.o. poprzez błędną wykładnię i uznanie, że pozwany wykorzystuje zarobkowe i majątkowe możliwości i niemożliwe jest ustalenie alimentów na wyższym poziomie. Zarzucił również, naruszenie art. 136 k.r.o. polegające na zignorowaniu faktu porzucenia przez pozwanego atrakcyjnej pracy w A. oraz dokonanie dowolnej i wybiórczej oceny materiału dowodowego, a także niesłuszne zniesienie kosztów procesu. Uzasadnili swoje stanowisko podając, że ustalenie wykorzystywania przez pozwanego możliwości zarobkowych jest sprzeczne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, zasadą wiedzy i logiki. Wskazali, że pozwany nie stara się zaangażować się w zabezpieczenie potrzeb powodów, koncentruje się na zapewnieniu sobie komfortowego życia. Sąd odwoławczy zważył, co następuje: Apelację należało oddalić. Słusznie dostrzegli skarżący podstawy ustalania obowiązku alimentacyjnego. Sąd jednak odmiennie ocenił sytuację powodów i pozwanego uznając ostatecznie, że alimenty ustalone przez Sąd Rejonowy są adekwatne do sytuacji. Koszty utrzymania powodów obciążają zarówno pozwanego jak i matkę powodów, gdyż zgodnie z art. 133§1 k.r.o. utrzymanie dzieci, które z racji wieku nie są samodzielne finansowo obciąża oboje rodziców. Sytuacja powodów jest o tyle specyficzna, że koszty ich utrzymania ponoszone są poza granicami P. , co znacząco utrudnia pozwanemu mieszkającemu i pracującemu w P. partycypowanie w kosztach ich utrzymania w wystarczającym stopniu. Nie sposób jednak matematycznie ustalić proporcji udziału rodziców w kosztach utrzymania dzieci pomijając uwarunkowania rynku pracy, a także różnice gospodarcze i społeczne w miejscach ich zamieszkiwania. Ustalenie więc odpowiedniego zakresu udziału w kosztach utrzymania wynikać musi z analizy wszystkich tych czynników. Sąd odwoławczy za istotne uznał więc dostrzeżenie ograniczonych możliwości zarobkowych pozwanego. W zgromadzonym materiale dowodowym brak jest obiektywnych podstaw do przyjęcia, że pozwany ma możliwość uzyskiwania znacznie wyższego dochodu. Wskazać należy, że nie jest czynnikiem podważającym ustalenia Sądu Rejonowego zaprezentowanie ofert pracy w ramach umowy cywilnoprawnej, czy w formie wyjazdów zagranicznych. Istotne jest ustalenie, czy pozwany faktycznie ma możliwość podjęcia takiego zatrudnienia, a także czy dochód z niego będzie regularny. Polaryzacja więc argumentów przedstawianych przez pozwanego oraz przez powodów wskazuje, że decyzje pozwanego prezentują się rozsądnie. Możliwe jest niewątpliwie wartościowanie krótkotrwałego zatrudnienia przynoszącego wyższy dochód oraz zatrudnienia mającego charakter stałego, jednak związanego z niższym dochodem. Nie sposób jednak czynić pozwanemu zarzutu z obranej linii. Wszelkie tego typu prognozy są wyłącznie hipotetyczne i nie da się z całą odpowiedzialnością przyjąć, że odmienne działanie niż realizowane przez pozwanego przyniesie oczekiwany skutek i w dłuższym okresie czasu zapewni dodatni bilans finansowy. W ocenie Sądu odwoławczego zatem przyjęcie, że pozwany wykorzystuje swoje możliwości zarobkowe jest prawidłowe, tym bardziej że pozwany pracuje na trzy zmiany, a zatem tym bardziej trudniej mu starać się o dodatkowe zatrudnienie. Obciążenie pozwanego alimentami na rzecz powodów limitowane jest więc jego dochodami. Zobowiązanie pozwanego do przekazywania na utrzymanie powodów kwoty łącznie 500 zł miesięcznie jest, w ocenie Sądu odwoławczego, górną granicą jego obciążenia finansowego. Odnosząc się natomiast do potrzeb powodów wskazać należy, że ich potrzeby, poza alimentami od pozwanego, zabezpieczane są przez ich matkę, a także w istotnym zakresie przez organy pomocy społecznej. Matka powodów złożyła zestawienie miesięcznych wydatków, z którego wynika, że utrzymanie jednego dziecka miesięcznie kosztuje około 180 funtów nie licząc mieszkania. Na kwotę tą składa się wyprawka na wrzesień 200 funtów rocznie/16,6 funtów miesięcznie, atrakcje: wycieczki, kino, basen itp. 30 funtów miesięcznie, odzież 100 funtów kwartalnie/33 funty miesięcznie, wyżywienie 75 funtów miesięcznie, kosmetyki 10 funtów miesięcznie oraz zajęcia taneczne i piłki nożnej 15 funtów miesięcznie. Opłaty za mieszkanie zaś, po podzieleniu na cztery osoby wynoszą 153 funty na jedną osobę. Matka powodów ma swoje dochody, a do tego otrzymuje po 200 funtów tzw. ulgi podatkowej na dziecko oraz okresowy zasiłek rodzinny w wysokości 136 funtów, co wynika z przedłożonych przez nią wyciągów z konta. Okoliczność tę podnosił pozwany, zaś powódka tego faktu nie kwestionowała. Przeprowadzone dowody wskazują zatem, że powodowie nie są narażeni na niedostatek, chociaż niewątpliwie ich standard życia nie jest komfortowy. Sąd odwoławczy po analizie przeprowadzonego przez Sąd Rejonowy postępowania, rozstrzygnięcia oraz zarzutów apelacyjnych uznał, że brak jest podstaw do ingerencji w wyrok ustalający obowiązek alimentacyjny pozwanego wobec powodów na kwotę 250 zł miesięcznie w odniesieniu do każdego powoda. Sąd orzekł więc na podstawie art. 385 k.p.c. o oddaleniu apelacji.