VI RCa 153/13

Powód M. B. (1) wniósł o zasądzenie od swoich synów, pozwanych M. B. (2) i W. B., alimentów w kwocie po 1000 zł miesięcznie. Argumentował, że zamieszkuje w Domu Pomocy Społecznej, a jego emerytura w kwocie 1366,35 zł miesięcznie jest w większości przeznaczana na opłaty za pobyt i zajęcia egzekucyjne, pozostawiając mu jedynie 412 zł. Pozwani wnieśli o oddalenie powództwa, wskazując, że powód nie znajduje się w niedostatku, a jego emerytura wystarcza na podstawowe potrzeby. Podkreślili również, że powód znęcał się nad nimi fizycznie i psychicznie w przeszłości. Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2013 roku zasądził od każdego z pozwanych po 150 zł miesięcznie tytułem alimentów, uznając powoda za pozostającego w niedostatku. Sąd Okręgowy w Olsztynie, rozpoznając apelację pozwanych, zmienił zaskarżony wyrok i oddalił powództwo w całości. Sąd Okręgowy uznał, że żądanie alimentacyjne powoda jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, zgodnie z art. 144¹ krio. Podkreślono, że wieloletnie znęcanie się powoda nad synami spowodowało u nich traumę i wymagało pomocy psychologicznej. Sąd Okręgowy nie zgodził się z argumentacją sądu pierwszej instancji, że zachowanie powoda było spowodowane chorobą psychiczną, wskazując, że znęcanie datowało się wcześniej i powód normalnie funkcjonował w społeczeństwie. Dodatkowo, sąd uznał, że aktualna sytuacja materialna powoda nie jest na tyle trudna, aby kwalifikować ją jako niedostatek, gdyż po opłaceniu pobytu w DPS pozostaje mu kwota około 400 zł, wystarczająca na pozostałe potrzeby. W związku z tym, Sąd Okręgowy oddalił powództwo i odstąpił od obciążania powoda kosztami procesu za drugą instancję na podstawie art. 102 kpc.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający